Original subtitles

ANG ODYSSEY

Penelope.

Dapat nating dalhin siya sa palasyo.

Oh. Odysseus.

Magmadali!

- Odysseus. - Master, ang sanggol ay darating!

Iuwi mo ako.

Master!

Sabihin sa kanila na maghanda.

Isipin mo lang kami. Ikaw at ako lang.

Nakahiga sa baybayin.

Humawak ng mahigpit. Bigyan mo ako ng sakit.

Master!

Master.

Ito'y dadating. Ito'y dadating. Odysseus.

- Kailangan mo siyang dalhin sa palasyo. - Ito'y dadating.

Halika sa ganitong paraan.

Halika.

Halika sa ganitong paraan.

Dito.

Doon.

Ang sanggol ay darating!

Mistress Anticlea! Mistress Anticlea!

Mistress Anticlea! Mistress Anti ... oh!

Ang sanggol ni Queen Penelope ay darating!

Dumating ang sanggol.

Oh, ang reyna. Ang sanggol ni Queen Penelope ...

Kalmado ang iyong sarili, batang lalaki.

Hawakan mo ako. Hawakan mo ako. Hawakan mo ako sa iyong mga mata.

Isang batang lalaki.

Mahal kita.

Ipakita sa kanya ang kanyang bagong tahanan.

Nakikita mo ba, Telemachus?

Ithaca.

Ang iyong kaharian.

Oo.

Nakikita mo ba kung gaano ka maganda?

Gusto mo ba

Oo.

Hanapin Hanapin.

Ang araw na ito ay ang Pinakamalaking araw ng aking buhay.

Ang aking matamis na Penelope at binigyan ako ng mga diyos ng isang anak na lalaki.

Ngunit sa parehong sandali, ang mundo na binuo namin magkasama

ay nagbago magpakailanman.

Ang madilim na balita ay pagdating sa aking baybayin.

Ang mahal kong Gresya ay nakipagdigma kay Troy.

Isang kaharian, malayo sa mga dagat.

Ang pinakamalakas ng aking kapwa mga hari,

Agamemnon at Menelaus mismo, dumating para sa akin.

Sumumpa sa isang sumpa ng dugo ng katapatan.

At tinatalian ng karangalan upang protektahan ang aking lupain,

Napilitang umalis ako sa bahay ko,

hindi alam kung gusto ko nakikita ko ang aking asawa

at muli ang bata.

Ako si Odysseus, hari ng Ithaca.

At ito ... ang aking kuwento.

Hindi.

Kailangang umalis ka rito.

Ang busog. Ngayon, nabibilang sa iyong anak na lalaki.

Aking apong lalaki.

Ikaw lamang, magtuturo siya sa string ito

kapag siya ay lumaki.

- Ina. - Hindi.

Nakikita ko, ito ay digmaan.

Eurybates.

Ipatawag ang mga kapitan. Magtipun-tipon ang mga crew.

Naglayag kami para kay Troy.

Troy. Ang mga diyos ay sumasama sa atin.

Athena, ang aking diyosa, ikaw palagi akong pinoprotektahan.

Ngunit ngayon ay nananatili kang tahimik.

Sabihin mo sa akin. Wala bang paraan upang maiwasan ang digmaan na ito?

Athena.

Kausapin mo ako.

Walang luha.

Walang luha.

Siya ay malakas na tulad mo.

Hindi siya umiiyak.

- Ipangako sa akin na babalik ka. - Hindi ko kaya.

Si Troy ay hindi nahulog malumanay.

Mahal kita.

- Penelope, Kung hindi ko mababalik ... - Ikaw!

Hindi hindi. Kung mabigo ako ...

Kung mabigo ako at kung mamatay ako.

Huwag mo ring sabihin ang mga salita, huwag.

Kailangan mong pahintulutan ako upang mamatay sa loob ng iyong.

Hindi ka maaaring mabuhay nang mag-isa.

Lagi kang magiging asawa ko.

Kung may isang balbas sa kanyang mukha at hindi pa ako naparito,

ikaw ay pumili ng isa pa.

At magpakasal ka.

At magbibigay ka ang aming anak na lalaki isang kaharian.

Oo.

At lahat ng aming pinagtatrabahuhan.

Ipangako mo na sa akin.

Mahal kita.

Odysseus.

Ako ay buhay.

Buhayin ang puno na ito

sa paligid kung saan namin binuo mundo na ito.

Maghihintay ako.

Antiphus.

Pinagsama ang isang paalam na kanta.

Itakda ang mga layag.

Lumiko si Troy sa alabok.

Bumalik sa mga spoils ng mga kaaway mo pinapatay.

At ang aking puso ay magagalak.

Bigyan din si Penelope lakas na ibinigay mo sa akin.

Babantayan ko ang iyong anak habang inaalagaan ko kayo.

Ang mga diyos ng dagat at kalangitan dinala ako patungo sa Troy.

Ang aking mga mandirigma sa aking tagiliran.

Ngunit nag-iisa ako.

Talagang ikaw, Eurylochus! Siya ay nahawahan ng isang kasinungalingan.

Sinasabi ko sa iyo, totoo ito.

Ang mga pader ng Troy abot sa mga ulap.

Nakikita ko na wala ka na sa akin, Athena.

At tama lang.

Maaari kong gawin ang lahat ng aking sarili.

Ha. Iyan ba ang anumang paraan sa makipag-usap sa iyong tagapagtanggol?

Athena!

Sa tingin ko ang alak ay umuungal sa iyong ulo, ang aking Odysseus.

Nag-inom ka dahil natatakot ka sa iyong kinabukasan?

Ako? Wala akong takot.

Inaasar lang kita. Ikaw ay galit sa akin.

Athena. Maaari kang magkaroon hinihikayat lamang ang Agamemnon,

sa araw ng ang kapanganakan ng aking anak na lalaki, hindi kukulangin.

Ako ay isang diyosa pagkatapos ng lahat. Mayroon akong ibang mga tungkulin.

At huwag kalimutan. Maaari ako nakita ko kung sino ang pinili ko.

Hindi ko gusto sa iyo upang makatakas sa paglalakbay na ito,

dahil gusto ko kayong pumunta.

Gusto ko sa iyo, ang aking matapang Odysseus, upang talunin ang Trojans.

Matagal na akong nakipaglaban.

Hindi, ang iyong kapalaran ay ang labanan upang maging walang kamatayan.

Upang magkaroon ng iyong pangalan sa mga labi ng walang hanggang henerasyon.

Hindi. Hindi ko na kailangang maging Naalala ng walang hanggang henerasyon.

Odysseus. Hindi ka maaaring magsinungaling sa akin. Alam ko ang iyong totoong karakter.

Alam ko ang iyong pagmamataas.

Ang iyong walang kabuluhan.

Kahit na palibutan mo ang iyong sarili sa mga lalaki na hindi tumanggi sa iyo.

Tingnan ang mga ito. Natatakot ako para sa iyo.

Giant Polites, siya ay matigas ang ulo sa mga salita.

Iyon ang dahilan kung bakit siya ay walang habag.

Eurylochus, namamalagi kahit na higit pa sa iyo.

Ang Eurylochus ay ang pinakamahusay panday sa lahat ng Greece.

Anticlus. Ang kanyang kuryusidad ay palaging dalhin sa kanya ang problema.

Nakikita ko ang TROY!

Iyon ang dahilan kung bakit siya ay walang takot.

Nakikita mo ang mabuti sa kanila dahil mahal ka nila.

Dapat mong gamitin ang saklaw na ito upang talunin ang Trojans.

Dapat kang maging matapang, ang aking Odysseus.

wala akong kinakatakutan

hangga't ikaw ay kasama ko.

Taon taon, nakipaglaban kami sa ilalim ng mga pader ni Troy.

Nakatayo ako kasama ang makapangyarihang Achilles,

labanan upang labanan laban kay Hector.

Ang pinaka-galit na galit mandirigma ng Trojan, at ang kanyang mga hukbo.

Libu-libong mga lalaki ang namatay kung saan sila nahulog.

Habang ang mga ina at mga asawa gumugol ng walang katapusang gabi na walang tulog.

At walang nakakaalam kung kaninang panig ang mga diyos ay nasa.

Huminto ka!

Maglaro, maglaro, maglaro!

Labanan. Labanan. Fight! Fight!

Achilles! Pakinggan mo ako, Griyego!

Ito ako, si Hector, tagapagtanggol ni Troy, na humahamak sa iyo.

Dito, bago ang mga diyos at ang iyong sariling mga tao,

Bubunutin ko ang iyong dibdib

sipsipin ang iyong matalo puso ...

at dumura ang iyong dugo ang mga mukha ng iyong mga alipin.

Hector!

Yah!

Hector ay akin!

Akin!

Akin.

Akin sya!

Akin sya!

Pinatay ko si Hector!

Ililib ko si Troy!

Sa ika-7 taon ng dugo.

Si Achilles, diyos sa tao, ay pinatay.

Nawala ang aming pag-asa.

Troy, kinuha ang pinakamahusay sa amin

at mananatiling naka-lock pa rin.

Ang salita sa bawat sundalo ng Griyego ' Ang mga labi ay: Sumuko.

Ngunit tumanggi akong tanggapin kaya magkano ang kamatayan sa walang kabuluhan.

May plano ako.

At kumbinsido ko ang aking mga kasama.

Nagkaroon ng isang paraan upang pumasok sa Troy.

King Priam.

Itinayo mula sa kanilang nakalimutan na barko.

Isang karapat-dapat na tropeo.

Hayaan akong pumunta! Hayaan akong pumunta!

Kaloob, mabuting hari. Maawa ka sa isang matandang lalaki.

Ito ang kumbinsido ko ang mga Greeks sa pag-urong.

Sinabi ko sa kanila na gawin ito naghandog sa iyo, dakilang hari.

Sa aking mga kapatid, pagkatapos ng 10 taon ng digmaan, ikaw ay nanalo.

At walang sinuman ang kailanman pumasok sa mga pader ng Troy.

Kumbinsido ako sa kanila na itayo ang makapangyarihang ito kabayo, bilang regalo ng pagsuko sa iyo.

At para sa aking mga problema, binaril nila ako ng isang duwag.

- At iniwan ako rito upang humingi. - Mabuti.

Mighty Priam, bigyan mo ako ng buhay. At ako ang magiging alipin mo.

Anumang mangmang ay makakakita na siya ay nakahiga!

Laocoon, ang manghuhula.

Siya ay sisira sa amin.

Ang taong iyon ay hindi kailanman nagsalita ang katotohanan!

Mabuting hari, sumumpa ako!

Mag-ingat sa mga Griyego, at ang kanilang mga regalo!

Ha-ha-ha ...

Ha-ha-ha ...!

Mag-ingat! Ipinadala ni Poseidon ang kanyang ahas sa dagat.

Ito ay isang palatandaan!

Nasaktan ang iyong manghuhula Poseidon sa kanyang mga kasinungalingan!

Dapat mong tanggapin ang regalo ng mga Greeks!

Gulong ito sa mga pintuan.

I-drop ang lubid.

Griyego!

Nakikita mo ba? Mga diyos ng dagat at kalangitan.

Sinakop ko si Troy! Ako, Odysseus!

Isang taong mortal na laman at dugo at buto at isip!

Hindi na kita kailangan ngayon.

Maaari kong gawin.

Odysseus, bakit mo ako tinutuligsa?

Sino ka?

Ito ay ako, Poseidon. Diyos ng alak na madilim na dagat.

Mayroon ka na nakalimutan kung paano ako nakatulong sa iyo.

Tulungan mo ako?

Para sa 10 taon, nilalaro mo na sa amin tulad ng mga laruan.

Para sa 10 taon, pinahihintulutan mong dugo ang iyong mga baybayin!

Ngunit ito ang aking ahas na pinatahimik ang Laocoon

o ang iyong kabayo ay tiyak na mapapahamak.

Gayunpaman, tumanggi kang magpasalamat.

Nakalimutan mo ang isang tao wala nang mga diyos.

Magdusa ka para sa kasalanan na ito.

Para sa iyong pagmamataas, ikaw ay aalisin sa aking dagat para sa isang kawalang-hanggan.

Hindi ka na kailanman maaabot ang mga baybayin ng Ithaca.

Hindi ka maaaring tumigil sa akin!

Magdusa ka.

Odysseus!

Tingnan kung ano ang mayroon tayo!

Walang sinuman.

Walang hihinto sa akin mula sa pagtingin sa Ithaca.

Matatag, mapanlinlang, Naglayag ako mula sa Troy.

Ang aking isip ay napuno lamang ang mga saloobin ng tahanan.

Hindi ko nakita ang loob ng 10 taon.

Nakikita mo, Telemachus. Ito ay madali.

Telemachus?

- Telemachus, nasaan ka? - Hindi mo ako mahuli.

Maaari mo akong mahuli.

At oo, gagawin ko. Ha ha ha.

Hindi mo ako mahuli. Hindi mo ako mahuli.

- Inay, ina, iligtas mo ako! - Hoy!

Ina. Ina.

Ina! Ina! Sagipin mo ako!

Sinagip mo ako.

- Oh. - Ina.

Oh.

Aw! Oh.

Telemachus.

Saan mo ipagpalagay na maging?

Sa field shooting tupa.

Eumaeus, kunin mo ang Telemachus.

Halika sa batang lalaki, magpatuloy.

Out.

Siya ay isang lalaki lamang.

Siya ay hindi handa para sa trabaho ng tao.

Dahil hindi mo gusto hayaan siyang tumubo.

- Siya ay aking anak, hindi sa iyo! - Ang aking anak na lalaki ay handa na para sa lahat ng bagay.

Oo, ang iyong anak ay nagkaroon ng kanyang ama.

Sa lalong madaling panahon ang iyong.

Hindi ito maaaring maging sapat na sa lalong madaling panahon.

Bawat araw nang walang Odysseus huling magpakailanman.

Oo.

Ngunit ...

kung hindi siya bumalik.

Huwag sabihin ang mga salitang iyon sa akin.

Hindi mo maaaring itago mula sa kanila.

Kung patay na si Odysseus

dapat mong dalhin ito at magpatuloy.

Kailangan mong mabuhay para sa iyong anak.

Tulad ng ginawa ko.

Dapat kang magtaas ng isang hari!

Mayroon kang puso ng bato.

Oo,

kung ang bato ay maaaring manginginig at magdugo.

Oh. Odysseus.

Oh. Oh.

Oh. Odysseus ...

Oh. Odysseus, bumalik sa akin.

Sinimulan ni Poseidon ang kanyang paghihiganti malapit na.

Para sa mga buwan, Naka-blanket ang dagat sa fog.

Hiwalay mula sa natitirang bahagi ng kalipunan ng mga sasakyan,

Nawala ako.

Anticlus.

Wala. Wala yung hamog na ulap!

Antiphus!

Kapag nasumpungan kita, ikaw at ang iyong plauta ay nasa dagat.

Land! Ito ay lupain!

Man ang iyong mga oars!

- Hindi ito Ithaca. - Hilera!

Kung naninirahan dito, maaari nilang sabihin sa amin gaano kalayo ang iniisip namin.

Hayaan ang iba pumunta, master. Maaari mong sundin kung nakikita nila ang sinuman.

Perimedes.

Naririnig ko ito.

Tupa o kambing.

At pusta ko na ako ang munang hanapin ang mga ito.

Elpenor.

Dalhin mo ako ng mga regalo, para sa aming host.

- Manatili ka sa barko. - At pabayaan mong mag-isa, master?

Nanalo ako! Isang walang laman na kuweba.

Walang mga babae, ngunit ... maraming keso.

Hmm. Ito ay mabuti. Dito.

Oy. Kumuha ka.

Pinananatili nila ang mga tupa ang yungib na ito sa kanila.

Walang mga tool.

Walang mga sandata.

Oh, oh. Oh, oh.

Oh. Isang milyong numero! Oh!

Walang butil. Walang langis.

Basta keso!

- Dalhin ang alak. - Mga Savage!

Ang alak.

Ibebenta namin ito para sa tubig.

Mixed na alak na may tubig, ikaw baboy. Masyadong malakas na wala.

Wala akong maliit na batang lalaki!

Hindi. Susubukin kita pababa ang burol kung ikaw ay lasing.

Ngayon.

Tingnan natin ang mga pastol na ito.

Sino ka?

Mga sundalo lang tayo.

Nawala kami.

At kumain ng aking pagkain!

- Bakit hindi? - At sapat.

Totoo, tayo-tayo ...

Nakatulong lang kami sa aming sarili.

Bilang guest mo, kami-alam namin.

Nagdadala kami ng mga regalo, na ang pasadyang sa bahaging ito ng mundo, hindi?

Iyon ay-Iyan ang batas.

Dito, wala kaming batas. Dito, ginagawa namin ang gusto namin!

Ikaw...

Hindi ka nag-iisa?

Hindi, ang aking mga kapatid 'sa malalaking kuweba.

Nasaan ang mga magulang mo?

Ang aming ina ay isang nimpa sa dagat.

Ang aming ama ay ang makapangyarihang diyos, Poseidon.

Poseidon.

Ako ang pinakabata, Polyphemes. Ano ang ginawa mo?

Dalhin.

Mga Regalo.

Naisip namin na ...

Kung nais mong ibahagi ang ilang mga tupa,

maaari kaming magluto ng isang piging.

Pista!

Keso?

- Gusto ko ng karne! - Aw!

Hindi!

- Bakit hindi? - Hindi!

Sapagkat, ang tao ay hindi kumain ng isa't isa.

Oo, naisip ko ito. Ha-ha-ha ...

Kumalma ka.

Sino ang susunod?

Hindi hindi. Down. Down.

Dalhin mo ako sa susunod. Mangyaring.

Siyempre, kung gagawin mo, pagkatapos ay ...

kakainin mo ang lahat magic sa loob ng aking ulo.

Alam mo ba kung magkano ang magic Mayroon akong dito?

Lilipulin ko ang iyong ulo!

Ngunit wala kang natutunan.

Ang mga anak ni Poseidon ay hindi hangal.

Hindi sila mangmang.

Kumain ka sa akin, pagkatapos ay pumatay ka lahat ng mga lihim ng mundo.

Anong lihim? Uh?

Anong lihim?

Anticlus, ang alak.

- Ano ito? Aye. - Ito ay alak.

Ito ay isang inumin ng mga diyos.

Dito.

Subukan mo.

Gusto ko ito!

Oo. Isa pa!

- Ano ang iyong pangalan? - Pangalan ko?

- Siya ang panginoon ng ... - Mangyaring!

Ang pangalan ko ay Walang sinuman.

Hindi-bo-dy.

Oh, tama. Walang sinuman.

Sa umaga, sasabihin mo mas marami akong mga lihim, pagkatapos kumain ako.

Papatayin ko siya ngayon!

At pagkatapos na patay na siya, sino ang lilipat sa bato?

Push. Push.

Panatilihin ito, manahimik ka.

- Itulak! Itulak! - Halika.

Higit pang pagsisikap. Halika, itulak!

Dapat ay may isa pang paraan sa labas.

Mayroong.

Oh, ang aking mata! Aking mata!

Aking mata!

Ano ang ginawa mo sa akin?

Hindi ako makakita!

Tulong! Tulungan mo ako, hindi ko makita!

Mga kapatid! Mga kapatid! Binulag niya ako!

Walang sinumang binulag sa akin!

Nasaan ka?

Nasaan ka? Nasaan ka?

Nasaan ka?

Papatayin kitang lahat at kumain ka ng piraso sa pamamagitan ng piraso!

Nasaan ka?

Elpenor. Elpenor.

Elpenor!

Kukunin kita! Nasaan ka?

Kukunin kita!

Naririnig kita!

Hindi ka makatakas! Kukunin kita!

Nasaan ka?

Nasaan ka?

Ano-Ano ang nangyari?

- Man ang iyong mga oars! - Anong nangyari?

Anong nangyari?

Sabihin mo sa akin!

- Man ang iyong mga oars! - Anong nangyari?

Master.

Polyphemus!

Polyphemus!

Hindi mo ako binigyan ng pagpipilian.

Sisihin ang iyong ama, Poseidon! Siya ang nagpabulag sa akin sa iyo!

Naririnig mo, Poseidon! Buhay ako!

Ang Odysseus ay buhay at hindi mo ako mapipigilan!

Ama! Ipaghiganti mo ako!

Ama!

Naglayag kami nang ilang buwan,

mula sa Cyclops island sa sun setting.

Ang aming mga puso ay mabigat sa nawala ng Antipus at ng kanyang malumanay na plauta.

Ang aming mga bibig tuyo sa uhaw, desperado para sa tubig upang uminom,

lumapit kami sa isa pa hindi kilalang lupain.

Huwag gumalaw!

Nagulat ka ba? Aminin mo ito.

Nakikita ko na nagulat ka.

Sino ka?

Ako si Aeolus, diyos ng hangin.

Ito ang aking isla,

kung saan malambot na simoy at Ang galit na bagyo ... lahat ay nagsisimula.

Buweno, ako ay pinarangalan. Ngunit ...

bakit hindi mo hayaan mo akong uminom?

Dahil alam ko sa iyo, Odysseus, panginoon ng Ithaca.

Huwag kang matakot. Hakbang sa tubig.

Mayroon akong isang bagay para sa iyo.

Halika magpatuloy!

Huwag kang matakot.

- Halika dito. - Kilala mo ako?

Alam ng lahat ang Odysseus.

Ang dakilang bayani na itinayo ang Trojan horse.

Ngunit ...

ilang mga Greeks alam na ikaw ay ang tanging isa na hindi maaaring umuwi.

Naniniwala pa rin si Poseidon maaari niyang itigil ako.

Poseidon. Poseidon. Poseidon na ito, Poseidon na.

Si Poseidon ay isang mapang-api na Siya ang aking pinsan. Siya'y mapagmataas, siya ay makasarili.

Nalimutan niya na ang dagat walang anuman sa hangin.

At sino ang diyos ng hangin?

Hulaan kung sino ang diyos ng hangin?

Ako ay. Ako ay.

Babalik tayo sa kanya. Bigyan mo ako ng ganito.

Bigyan mo ako ng ganito, Odysseus.

Salamat.

Babalik tayo sa kanya.

Dito sa taas!

Ang mga hangin, napaka matigas ang ulo!

Iniwan ko lang ang West hangin libre.

Sa 9 na araw, sasaktan ka nito at ang iyong barko sa Ithaca.

Ngayon dito. Mahuli!

Bakit mo ako tinutulungan?

Sapagkat ikaw ang unang mortal kailanman gamitin ang kanyang isip!

At naiintindihan mo iyan palaging may isang bagay na matututo!

Ngayon pumunta!

At hindi mo mas mahusay buksan ang sako na iyon.

Lucky Odysseus.

Nakakatagpo kami ng tubig. Nakahanap siya ng ginto.

Marahil ang isang bagay na mas mahusay.

Hindi.

Iwanan ito nang mag-isa.

Sasabihin ko sa iyo kapag kami umabot sa Ithaca, hindi bago.

Sa lalong madaling panahon. Ipinangako ako ni Aeolus.

Sa lalong madaling panahon, makikita ko ang aking Penelope, aking pamilya, ang aking tahanan.

Lumipad.

Sabihin sa Penelope hindi ako matulog hanggang sa yakapin namin sa aking kama.

Pumunta!

Dalhin ang butil!

Ilipat sa kahabaan! Ilipat ito kasama!

Naririnig ko ang mga flutter, na parang ...

Natatakot akong sabihin ito.

Sa wakas, natutulog siya.

Ngayon, buksan natin ang sako.

Dapat itong puno ng kayamanan.

Tiyak na kami.

Polites.

- Ano ang sinasabi mo ito? - Wala akong pakialam.

Ngunit gusto ko ang aking bahagi.

Perimedes?

Hindi mo ito mabubuksan. Ito ang master's.

- Ano ang panginoon natin? - Maaaring panatilihin ito ng Odysseus.

- Nais ko lang makita ito. - Well, magkakaroon din ako ng bahagi nito.

Ngayon, sinasabi ko ito ay ginto.

Ithaca!

Ithaca! Ito'y Ithaca!

Ithaca.

Kami ay tahanan!

- Dapat kong gisingin ang master. - Hindi.

Ilipat, at gagawin ko putulin ang iyong ulo.

Sa sandaling makamtan natin siya ay hindi kailanman ipakita sa amin kung ano ang nasa sako na iyon.

Isang kakaibang damdamin ang nagising sa akin.

Oo.

Siya ay darating.

Master! Orrff ...

Magmadali ka!

Tahimik.

- Halika! - Hatiin ito bukas.

Ano ang ginawa mo?

Ano ang ginawa mo?

Hilahin ang mga sails!

Hilahin ang mga sails!

Sinabi ko sa iyo. Sinabi ko sa iyo hindi buksan ito hanggang Ithaca!

Hindi hanggang Ithaca!

Ano ang ginawa mo?

Ano ang ginawa mo?

Ikaw ba ay mga mangmang? Tinraydor mo ako!

Tinraydor mo ako!

Mga mangmang!

Mga mangmang!

Tinraydor mo ako!

Saan ka nanggaling?

Ito ba ay isang barko?

Naisip ko ang Ithaca sa aking mga mata.

Lamang na magkaroon ng aking pag-asa ng pag-abot sa Penelope

pinabagsak ng matinding galit ng mga naka-unlock na hangin.

Naubusan ng bagyo,

nawala ang lahat ng pagkain at tubig.

Kami ay nakaupo ngayon,

sa malayong bahagi ng mundo.

- Pagkain! - Lumayo!

Dito, master, lahat ng maaari kong makita.

Hindi ka makakakuha 1 kernel mula sa akin.

Kumilos ka mag-isa at ikaw ay nagutom na mag-isa.

Kung mayroong laro dito

Papatayin ko ito. Pero ako...

Ibabahagi ko ito

kasama ng aking mga kapatid.

Polites, sumama ka sa kanya.

Imulat ng mata.

Perimedes.

Ginto at pilak.

Ikaw ang nagbukas ng sako at ngayon kaming lahat ay mamatay.

Maaari mo ring i-cut bukas ka rin.

Kami ay magluluto ka dito mismo. Hm.

Tahimik.

Ilipat.

Pagkain!

Kunin mo!

Kunin mo!

Ang baboy! Kunin ang baboy!

Huminto ang isang tao!

Layunin nito! At pumarito ka, itigil ito!

Kumuha ng sa harap! Kunin ang baboy!

Hindi!

Oh, ihinto ang iyong squealing.

Mangyaring, ihinto!

Mangyaring, mga guro. Itigil mo yan!

Nasaan ang iba?

- Nakuha. - Sa pamamagitan ng kung sino.

Warriors, Savages, sino?

Hindi!

Ito ay Polites. Ang aming mga Polite.

Naging baboy!

- Ha ha ha ...! - Ha-ha-ha ...

- Eurylochus, sapat ng iyong mga laro. - Ito ang katotohanan! Sumusumpa ako!

Ito ang isla ng isang bruha, isang sorceress!

Binuksan niya ang lahat mga kapatid sa mga hayop.

- Nakita ko ito sa sarili kong mga mata! - Siya ay namamalagi upang protektahan ang kanyang sarili!

Ano ang ginawa mo, duwag? Tumakbo mula sa paglaban?

- Master. - Hayaan siyang magsalita.

Para sa kalahati ng isang araw namin climbed up isang landas sa mga bundok na ito.

Mula sa kakahuyan, biglang narinig namin isang tinig ng isang matamis na babae.

Pag-awit, pagtawag sa amin. Ang mangkukulam.

Dumating kami sa isang palasyo ng bato, napalilibutan ng mga hayop: Mga leon, mga lobo.

Nakita namin siya mula sa malayo,

naglalakad mula sa bintana hanggang bintana, umaawit ng kanyang awit.

Nag-alok siya ng pagkain at alak sa kanyang honeyed voice,

- At sa sila nagpunta. - Ngunit hindi ka pumunta.

Nanatili akong pabalik, oo!

At hindi ko naramdaman pinakamasama dahil sa pagiging tama!

Ipagpatuloy mo.

Lumaki ako at nakita ko

Nagkaroon ng musika. Ang bruha ay kumaway sa kanyang mga kamay

at ang bawat isa sa aming mga kapatid na lalaki ay naging isang hayop sa harap ng aking mga mata!

Imposible.

Ang mga Polite lamang ang nakatanaw!

- Ito ay parang Polites. - Tahimik, tanga!

Master, hindi ka makapaniwala ...

Kami ba ay magutom na dahil sa kanyang mga kasinungalingan.

Kung hinawakan mo ang baboy na iyon,

- Papatayin ko ang aking mga kamay! - Ilipat. Bumaba!

Huminto ka!

- Kumuha ng off! - Tama na!

- Ang lahat ng ito ay totoo? - Sa aking buhay.

Kung hindi ako babalik sa pagsikat ng araw,

iwanan ang lugar na ito.

Master! Master!

Kamahalan, hindi ka maaaring pumunta!

Siya ay magkakagulo sa iyo!

Ipinadala ko sila.

Dadalhin ko sila pabalik.

Lumayo! Huwag lumapit!

Anticlus?

Nasaan ang iba?

Maingat.

Mawawala na mo ang iyong tabak, at kailangan mo ito.

Hermes, ang mensahero ng mga diyos.

- Wala pang iba. - Sa wakas.

Pinadala ka ni Athena.

Mangyaring.

Alagaan ang aking tabak.

Paumanhin. Hindi ko pinapayagan na hawakan.

Nag-aalok lamang sa iyo ng mga salita.

Pakinggan ang aking payo, at maabot ang batong iyon.

Alin?

Itong isa!

Dito.

Kumain ito.

Hindi. Ito ay Moly.

Ito ay lason.

Ibinibigay ko ito sa iyo. Isang diyos sa isang mortal.

Hindi, tumanggi ako.

Mabuti.

Ngunit ito ay ang tanging paraan upang itigil ang bruha, ang spell ni Circe.

Hindi ka ba nagtitiwala sa akin?

Alam niyang dumarating ka.

Pero ngayon,

Kapag uminom ka ng kanyang honey potion, ikaw ay mananatiling isang lalaki.

Makakahuli ito ang bruha na bantay.

Gumuhit ka ng tabak, na parang patayin siya.

Takutin siya ng kaunti! Pagkatapos ay gagawin ka niya ng isang alok,

upang dalhin siya sa kama.

Hindi mo maaaring tanggihan ang isang diyosa.

Lamang pagkatapos, isusuko niya ang iyong mga kalalakihan.

Paalam.

Halika! Halika, halos nandoon ka.

Halika. Halika. Halika. Huwag kang matakot.

Dapat kang magutom at uhaw.

Alak na may pulot.

Higit pa.

Ha.

Napakatamis.

Umaasa ako para sa isang leon para sa gayong tao.

Well. Hindi mo ako babaguhin.

Hindi.

Hindi.

Ano ang gagawin mo sa kutsilyo na ito?

Tapusin ang iyong buhay.

Gawin ...

at hindi ka na kailanman tingnan muli ang iyong mga tauhan.

Odysseus.

Ang tanging paraan ay babalik ako bumalik ang iyong mga sundalo sa lalaki

ay kung dadalhin mo ako sa kama.

Matapang Odysseus.

Ikaw ba ay isang lalaki?

Ikaw ay walang tutol na mga mamamatay-tao.

Sinasabi ko sa iyo, ikaw ay gutless murderers.

Hindi bababa sa aming mga tiyan ay puno!

Naniniwala ako sa iyo, Eurylochus, ngunit hindi ko mapigilan ang lahat!

Magkakaroon ako ng iyong bahagi.

Tumingin sa akin, ikaw idiot!

Lumapit ka.

Hindi mo ako kinikilala?

Polites! Sinabi ko sa iyo ito ay Polites!

- Ikinalulungkot mo ito! - Polites!

Lagi mong tandaan ako!

Lagi mong tandaan ako!

- Alalahanin mo ako! - At maaalala ka niya!

Lagi mong naaalala ako!

Dalhin mo ang iyong mga lalaki dito.

Upang kumain at magpahinga.

Circe, napuno ang aming mga tainga sa musika

at ang aming mga isip sa mahiwagang lotus blossom.

Ang kanyang potions ay pagpapahina sa ating mga katawan

at lumalagablab sa aming mga saloobin.

Telemachus!

- Pupunta ako sa pangangaso. - Hindi kasama iyon!

Hindi pa!

Ngunit ito ay akin!

Oo.

Kung ako ay sapat na upang mapanatili ang mga kawan ng aking ama at pumatay ng kanyang laro,

- pagkatapos ako ay sapat na gulang upang gamitin ang kanyang pana. - Kung maaari mong string ito.

Ito ang iyong pinaghahanap.

Kung hindi mo magagawa,

ilalagay mo ito sa iyong ama kabang-yaman hanggang sa bigyan ko ito sa iyo.

Mistress Anticlea ay pupunta sa baybayin! Halika mabilis!

Anticlea!

Anticlea!

- Anticlea! - Hindi na ako makapaghintay.

Kung Odysseus ay patay ...

- Makikipagkita ako sa kanya sa dagat. - Siya ay buhay.

Maghihintay kami para sa kanya. Magkasama.

NO-OOO!

Iwanan mo ako!

Anticlea!

Anticlea.

Ako ay nahihiya.

Ngunit ang aking bato puso ay nasira.

Wala akong natitira sa pagdugo!

Ano sa iyong pamilya? Sa akin?

Ikaw ay hindi lamang ang ina ng aking asawa,

Ikaw ang aking ina. Ikaw ang aking ama.

Ikaw ang aking lakas.

Kayo ay malakas na nag-iisa!

Hindi.

Madarama mo ako

kasama ka.

Kahit na ...

mula sa lupain ng patay.

NO-OOO !!

Mangyaring.

Hindi mo ako mapigilan.

Walang luha.

Kasinungalingan mo ako pero iniisip mo ang iyong asawa.

Oo.

Bakit?

Habang ibinahagi namin ang kama na ito, nakalimutan mo na siya.

Hindi.

Bigyan mo ako ng marami, Circe.

Ngunit walang sapat na laman ang laman ay maaaring makalimutan ko si Penelope.

Hindi sa isang oras ng buhay.

At hindi sa mga 5 araw na ito.

5 araw?

Mahina, simple Odysseus.

Iniisip niya na siya ay narito 5 araw kapag ito ay 5 taon.

Ano ang iyong pag-play sa?

Naintindihan mo ang mga mortal kaya maliit dito, sa aking palasyo.

Ang oras ay walang kahulugan.

Naglilipat ito, lumilipat sa pamamagitan ng, lumalabag, gayunpaman pinili ko.

Ano ang tila isang araw sa iyo, kahit isang oras

ay isang taon sa labas ng mga pader na ito.

Nakita ko ang pagtaas ng araw at pagtatakda, imposible 'yan.

Kung kailangan mo ng patunay sa iyo mata,

pumunta makita ang iyong barko inilibing sa 5 taon ng tubig.

At sa daan, magtaka kung ang iyong Ang memorya ng asawa ay kasing lakas ng sa iyo!

O kung siya ay natagpuan isa pang kasosyo!

Gising na!

- Odysseus. - Gising na!

Tayo!

TAYO! TAYO!

Gumising! Gumising!

Nakikita ko ngayon ang pinaniniwalaan mo.

Nakipagsabwatan ka kay Poseidon laban sa akin!

Huwag sisihin ang mga diyos para sa iyong mga gawa.

Binigyan ka ng iyong mga tauhan, at gayon pa man, nagtagal ka sa aking kama.

15 taon, hindi ko nakita ang anak ko

at ang aking tahanan.

At ang aking ina.

O hawakan ang iyong nag-iisang asawa.

Nawalan ka ng higit sa 5 taon

kung hindi mo buksan ang iyong mga mata at tingnan kung ano ka.

Hindi! Ikaw, buksan mo ang iyong mga mata at nakikita mo kung sino ako!

Ngayon, tulungan mo ako pinong bahay ko

o sumpain mo sila papatayin kita.

Alam ko ang isang tao na alam ang daan patungo sa Ithaca.

Edi sabihin mo sa akin.

- Tiresias, ang propeta. - Si Tiresias ay patay na.

Kung nais mo pa ring umuwi, kailangan mo

Una, ipasok ang underworld.

Lamang doon, makikita mo ang mga sagot na hinahanap mo.

Hades.

Ang kaharian ng mga patay.

Tama ka nang matakot.

Paano ko mahahanap ang Tiresias?

Dapat kang tumawid sa ilog ng apoy at naghahain ng isang lalaking tupa,

at dapat kang pumasok sa apoy

upang makahanap ng Tiresias.

Pumunta.

5 taon, nawala sa tubig.

5 taon ng sakit para sa Penelope.

At ano sa aking anak?

Magiging 15 siya ngayon.

At wala pa rin ang kanyang ama.

Ang lalaki.

Panginoon Antinous.

Panginoon Eurymachus, mga nobyo ng Ithaca.

Nagdala ka balita ng tatay ko?

Balita?

Hindi.

Ang iyong ama ay matagal nang patay.

Hindi mo masabi iyan, walang patunay!

Ang bawat isa na nakipaglaban sa Troy Matagal nang bumalik sa bahay.

Parehong Panginoon Odysseus ay patay, nawala sa sementeryo ni Poseidon,

o.

Pinili niyang huwag bumalik,

upang iwanan ang iyong ina,

ang kanyang kaharian,

at ikaw.

Ngayon, pipiliin ng iyong ina Isa sa atin

at mag-asawa muli.

Ina.

Ang mga lalaki ay nasa bulwagan.

Sinasabi nila na narito sila para sa iyo.

Ang mga tao na nagsasabi na ang aking ama ay patay na!

Nagdala sila ng mga regalo,

Dapat kong tanggapin ang mga ito. At kailangan mo.

Ang pasadyang ay malinaw.

Maligayang pagdating ng mga bisita, pakainin sila nang hayagan.

Igagalang ko ito bilang ginawa mo ang ama, at gayon din naman!

Hindi ako!

Tapos na, Melanthe.

Mistress.

Maganda ka pa rin.

Ang mga nobyo ng Ithaca ay magpapalimos sa iyong mga paa.

Tatanggapin ko ang mga taong ito, at iyon lang.

Wala silang magkakaroon ng alin ay kabilang sa Odysseus.

Hindi ang kanyang kapalaran

at hindi ang kanyang asawa.

Ang ilog ng apoy.

Hayaan mo akong sumama sa iyo.

Hindi.

Kailangan ko itong tawirin.

Ang iyong kaluluwa ay masusunog.

Alam kong susundin mo ako ngayon.

Lagi kang sinunod sa akin.

Ikaw ang aking mga mandirigma.

Ang oras ay hindi dumating upang pumasok sa bahay na ito.

Ang bahay na ito ng kamatayan.

Naranasan namin ang nawala ng maraming tao,

magkasama.

Nakataguyod tayo,

magkasama.

At ngayon,

hindi namin maaaring maging sa mga mata ng bawat isa

kailanman muli.

- Magiging muli ka. - At kung hindi ako?

Hindi namin maaabot ang Ithaca wala ka!

Oo gagawin mo. Gagawin mo.

Ito ay ako, nawala.

At kung hindi ako babalik,

hilera mo,

hilera na walang katapusan.

Maaabot mo ang Ithaca.

Manatili!

Manatili!

Manatiling pabalik!

Ang ram na ito ay hindi para sa iyo!

Manatili!

Manatili!

Manatili!

Antiphus!

Kailangan mong ipakita sa akin ang Tiresias.

Mangyaring!

Dalhin mo ako sa kanya.

Malaki ang iyong pinanganib

upang humingi ng bulag na propeta.

Tiresias!

Dalhin ang tupa pasulong, ihandog ito.

Una, ipakita sa akin ang daan.

Ikaw ay isang matalino na tao, Odysseus ng Ithaca,

ngunit hindi isang matalinong tao.

Pinapanatili mo ang iyong mga mata lamang sa iyong tahanan.

Blinded, hindi mo nakikita na ito ang paglalakbay mismo

na gumagawa ng iyong buhay.

Tanging kapag naintindihan mo ito maunawaan mo ba ang kahulugan ng karunungan.

Hindi.

Ang karunungan.

Makakakita ako ng mag-isa.

Tulungan akong mahanap ang aking paraan!

Ang sagot ay dati ang iyong mga mata, gabi-gabi sa dagat.

Sa panig ng poseidon's realm,

mayroong isang konstelasyon na hindi nalulubog sa ilalim ng abot-tanaw,

mga hugis tulad ng isang mangangaso.

- Ang Orion. - Oo!

Maglayag patungo sa pinakamaliwanag na bituin.

At doon,

Maaabot mo ang Kipot ng Scylla

at Charybdis.

Sa isang banda,

may isang nilalang, kasuklam-suklam, galit na galit.

Iyon ay Scylla.

Hindi nasisiyahan sa dugo, siya lurks sa mga anino

umaasa na punan ang kanyang tiyan.

At ang iba?

Ang isang tidal pool, Charybdis.

Ang kanyang tubig ay lumilitaw na kalmado.

Inaanyayahan ka niya,

ngunit siya ay isang bagay ng takot, Odysseus.

Kapag binuksan niya ang kanyang bibig,

ikaw at ang lahat sa iyo,

ay lululuhin ng kaniyang puwersa! Ha-ha-ha.

Sa ganitong paraan, anak ko.

- Ina. - Oo nandito ako.

Ina.

Kinuha ko ang aking sariling buhay mula sa kalungkutan.

Hindi na ako maghintay para sa iyo.

- Ina. - Patawarin mo ako.

Dapat mong iwanan ang lugar na ito.

Nasaan si Penelope?

- Siya ay naghihintay para sa iyo. - Saan?

Dapat kang magmadali.

Sinisikap ng mga lalaki upang makawin ang iyong mundo.

Buhay si Penelope at naghihintay para sa akin.

Ngunit ang mga salita ng aking ina sinunog ang aking kaluluwa.

Ang mga lalaki ay hihinto sa wala upang magnakaw ng aking kaharian.

- Sino ang bagay na ito? - Tingnan ang tanga na ito!

- Ikaw ay Queen Penelope? - Ako ang asawa ni haring Odysseus.

Mapagpakumbaba ko ...

Ako ay mapagpakumbaba ...

Ano?

Ako si Elatus ng Dulichium.

May sariling tupa ako

at mga baboy.

Ako ay dumating

nandito ako

upang sumali sa mga dakilang tao na ito.

Nagdadala ako ng mga regalo ng

ginto at lana, at musika, at mga juggler sa iyong palasyo.

Maglaro!

Hindi ka nakatira.

Ang pinakamahusay sa Dulichium.

Babae!

Dalhin sa amin ng mas maraming alak!

Umaasa ako na ang aking ama ay namatay na isang bayani.

Kung siya ay buhay, Nakalimutan niya ako.

Halika.

Sumama ka sa akin.

Ang araw na ibinigay sa iyo ng mga diyos sa amin, kinuha nila ang iyong ama mula sa akin.

Ngunit ipinangako niya sa akin, sa iyo nakahiga dito sa aking mga bisig,

na siya ay babalik buhay,

tulad ng puno na ito sa paligid binuo namin ang sariling mundo ay buhay.

Kung siya ay buhay, bakit hindi siya dumating?

Alam ko ang iyong ama. Siya ay buhay.

May isang bagay na dapat mong malaman.

Ang araw na iyong ama ay naglayag,

Sumumpa ako sa kanya ng isang pangako

na kung hindi siya ay bumalik sa oras na ikaw ay isang tao,

balbas sa iyong baba,

na dapat kong mag-asawang muli.

Itatatag ko ang aking pangako.

Mayroon kaming oras upang maghintay.

Wala pa kayong balbas.

At ang mga lalaking ito?

Kukunin ko ang mga ito.

Dalhin mo ako sa iyong maybahay, Kailangan kong makipag-usap sa kanya.

Queen Penelope.

Lahat dito, naniniwala kay Odysseus, namatay ang hari ng Ithaca.

Oo?

Hindi ako.

Ngayon, magsisimula na akong mag-isa isang shroud para sa nawawalang asawa ko.

Kung hindi siya nakikita sa Ithaca bago ako natapos

Pipili ko ang isa sa inyo tumayo ka sa tabi ko.

Magpapadala ako para sa mga dalaga para tulungan ka.

Ako lamang, dapat gawin ang gawaing ito.

Pag-isahin nang nag-iisa?

Magiging matanda na tayo sa oras na matapos mo.

Nagdala ka ng mga regalo sa aking pinto.

Binigay ko sa iyo isang tamang kapistahan bilang kapalit.

Ngayon umaasa ako sa iyong karangalan. Bumalik sa iyong mga tahanan.

Kapag ginawa ang aking trabaho, maririnig mo ang desisyon ko.

Tayo ay mananatili kung nasaan tayo.

Hindi tayo aalis dito hanggang sa pinili mo.

Mag-iwan nang dahan-dahan.

Ang alak ng iyong asawa ay napakabuti.

Lumiko ang taglamig sa tag-araw

habang malapit na kami sa Straits ng Scylla at Charybdis.

Matapos ang isang mahigpit na pagsubok na 16 taon,

walang maaaring takutin ako o ang aking mga mandirigma.

Ngunit hindi namin nakita kung ano naghintay sa pagitan ng mga bato.

Anticlus.

Banayad na tanglaw.

Walang anuman doon.

Bigyan mo ako ng sulo! Bigyan mo ako ng sulo!

Bigyan mo ako ng sulo!

- Elpenor! - Push.

Bumaba! Itulak! Itulak!

Nasa loob ba iyon?

- Oh hindi! - Hindi.

Halika!

Subukan mo ako!

Polites.

Bigyan mo ito ng kambing.

Scylla.

Athena, protektahan kami.

Push. Push.

Itulak! Itulak! Itulak!

Halika!

Halika!

Halika! Subukan mo ako.

AWWWWW!

Hilera!

Manatili sa gilid!

Hilera para sa iyong buhay!

Charybdis.

Hold on!

Umakyat! Polites, umakyat!

Umakyat!

Anticlus!

Eurylochus. Hold on!

Master! Master!

- Ahhhhh! - Polites!

Odysseus!

- Master! Master! - Eurybates!

Eurybates! Hawakan!

Hawakan! Hawakan!

Hawakan!

Anticlus.

- Master! - Anticlus.

- Master! - Hold on!

Hold on!

Master!

Awwwwwww!

Anticlus!

Eurybates!

Eurybates!

Eurycleia!

Hindi mo ba nakikita?

Ang mga tao ay nauuhaw!

Ang tapestry na ito ay hindi kailanman matapos.

- Gagawa ako ng trabaho kung nais mo. - Hindi!

I-lock ang mga pinto.

Mistress?

Ang pintuan.

Maglilingkod ako sa mga ito hindi na marumi ang mga hindi kilalang estranghero.

Pag-inom, natutulog kung saan sila bumaba.

Kailangan kong mag-crawl sa baboy na iyon, Elatus, sa tuwing binuksan ko ang treasury!

At panoorin ang mga tao mula sa aming sariling isla

kumain ka at Telemachus sa bahay at bahay!

Higit pa sa maaari kong makisama.

- Hindi bababa sa buhay dito ngayon. - Maglakad, tahimik.

Oo, mag-ingat ka.

Nakita ko ang lakad mo pagkatapos na ahas, Eurymachus.

Hiniling niya sa akin na maglingkod sa kanya.

- Hindi ko maaaring tanggihan ang bisita ng aking maybahay. - Bisita?

Mag-iwan ng bisita kapag tinanong.

Gaano pa katagal maaari ba nating tumayo ito?

- Kung magkano pa ang kailangan nating gawin, mga baboy! - Huminahon ka, Eurycleia. Kumalma ka.

- Itigil mo yan. Makinig ka sa akin. - Mga Baboy!

Makinig, iniutos ko sa iyo! Huwag mo akong tuksuhin!

Wala silang karne!

Sila ay-Sila ay pupunta.

Hindi mo mapapalayas ang mga ito. Ang mga ito ay tao.

Susundan nila ang kanilang mga walang laman na tiyan.

Penelope! Penelope, nanalo ako!

Ako! Nanalo ako!

Nag-iisa.

Ang aking mga lalaki ay nawala sa harap ng aking mga mata.

Lumutang ako nang walang hanggan sa dagat ng Poseidon.

Nagtataka kapag dadalhin niya ang aking buhay.

Mga tao.

Mga tao.

Nasaan ako?

Ikaw ay ligtas.

- Kailangan ko ng Tubig. - Dalhin siya ng tubig.

Kailangan ko ng barko.

Walang sinuman dito.

Huh?

Walang dumarating o pupunta mula sa aking isla.

Dapat ko-dapat akong makahanap ng isang paraan sa bahay.

Tubig.

Ikaw ay tahanan.

Mangyaring huwag isipin ang aking mga katulong.

Ikaw ang unang tao nakita nila sa kanilang buhay.

Ako mismo, hindi nakatago ang mga mata para sa higit sa 100 taon.

Ikaw ay isang diyosa.

Ako ay Calypso.

Halika.

Pahinga.

Ito ay isang pangarap lamang.

Hindi.

Ito ay totoo.

Ang aking mga tao.

Aking Mga kapatid na lalaki.

Nawala ang mga ito.

- Dapat mong kalimutan. - Hindi.

- Hindi. - Kalimutan.

Telemachus!

Anong ginagawa mo dito sa dilim?

Kinailangan kong patayin ang Antinous. Lahat sila kung kailangan ko.

Kalmado ang iyong sarili, Telemachus.

Antinous ay isang mandirigma, siya ay naging labanan.

Pinutol niya ang lalaki sa kanyang tabak!

- Hindi mo pa nagawa iyon. - Ngayon na ang oras.

Hindi kaya.

Kung papatayin mo siya, ang iba ay hindi umalis.

Bibigyan mo sila ng dahilan upang buksan laban sa iyo.

Edi sabihin mo sa akin,

ano ang maaari kong gawin?

Gawin ang gagawin ng iyong ama.

Tumawag sa mga taong iyon tapat pa rin sa kanya para sa tulong.

Ako?

Tawagan ang assembly? Sino ako?

Alam mo kung sino ka.

Ikaw ay anak ni Odysseus.

Tawagan sila dito.

Sila ay makinig.

Tumawag ang Ithaca!

Lahat sa kapulungan!

Tumawag ang Ithaca!

Lahat sa kapulungan!

Sa pangalan ni Athena ... Sa pangalan ni Athena ...

Pakinggan mo ako, mga mabuting tao!

Pakkingan mo ako!

Ako ay Mentor, tagapag-ingat ng kawani.

Mayroon akong mahaba, mahaba, mahaba hinihintay para sa araw na ito.

Mentor, hayaan siyang magsalita.

Yeah. Dito.

Maayos na kalalakihan.

Ito ay ako, ang Prince Telemachus, anak ni Odysseus,

Hari ng Ithaca, na tumawag sa iyo sa lugar na ito.

Ang isang hukbo ng mga suitors ay sumalakay sa aking palasyo.

Pinatay nila ang aking mga baka, ang aking mga baboy, ang aking mga tupa upang kumain.

Sa lalong madaling panahon, wala na ako kumain ako.

Nag-aalok sila ng walang patunay ng pagkamatay ng aking ama,

gayon pa man ay naghahangad na kumuha ng kanyang lugar.

At bago ang mga mata ng aking ina,

sinaktan nila ang aking mga tagapaglingkod at panggagahasa ang aking mga katulong!

Hinihiling ko sa iyo. Mga Lalaki ng Ithaca.

Sa pangalan ng aking ama.

Tulungan akong alisin ang aking bahay ng mga walang hiya na mga magnanakaw!

Maayos na kalalakihan!

Pakkingan mo ako!

Ang batang lalaki ay namamalagi!

Namin suitors, nabali walang batas,

kinuha wala na kung saan ay hindi tama ang atin!

Ang kahihiyan ay namamalagi sa kanyang ina!

Dinala namin ang aming mahalagang mga regalo, at kinuha niya sila nang bukas na mga bisig!

Ngayon dapat siyang pumili sa pagitan natin

alin ang tama.

Ito ang iyong karapatan.

Dapat siyang pumili.

Maayos na kalalakihan!

Hindi isa sa atin dapat mag-spill ng dugo sa mga pigs at tupa.

Ah. Oo?

- Oo! - Oo!

Wala na tayong magagawa. Tayo na.

- Ngunit ang aking ama ... - Patay na siya!

Gusto mong patayin ako.

Patayin mo ako. Nakikita ko.

Maghintay, pakiusap! Maghintay!

Kung hindi mo ako matutulungan, pagkatapos ay bigyan mo ako ng isang barko.

Ako ay maglayag mula sa Ithaca at hanapin ang aking ama.

Ito ay hindi ginagamit, Telemachus.

Maghintay.

Maghintay.

Ang bata ay hindi dapat parusahan.

Kung nais niya ang isang barko, bibigyan natin siya ng isang barko.

Mga Nakatatanda?

- Magkakaroon ka ng iyong barko, Telemachus. - Magkakaroon ka ng iyong barko, Telemachus!

Pumunta at hanapin ang iyong ama.

- Mayroon kang dahilan para dito? - Siya ay magtatapos tulad ng kanyang ama.

- At kung siya ay bumalik? - Batiin namin siya,

gamit ang sibat sa kanyang likod.

Kapag hinawakan ko kayo ng balat, Nagtataka ako kung paano mo nakuha ang peklat na ito.

Sa Troy.

Ang araw na si Achilles kinuha mula sa amin.

- Mula sa isang labanan. - Isang ligaw na bulugan.

Ako ay 15 ...

at ang aking ina ay sumigaw

luha ng kaligayahan.

Dito!

Dito!

Dito! Dito!

Dito! Dito!

DITO! DITO!

Dalhin mo siya pabalik!

Ikaw ay aalis na wala kahit na nagpapasalamat sa akin para sa aking kabaitan.

Hindi mo nakikita. Walang umalis sa aking isla!

At lahat ng naninirahan dito umiiral upang maglingkod sa akin.

Magkakaroon ng isa pang barko.

Marahil, sa ibang 10 taon, marahil hindi kailanman.

Kalimutan ang Ithaca.

Nasa bahay ka na ngayon.

Hindi ka pa nagpaalam sa iyong ina.

Ang kalungkutan ay nasa iyong mukha.

Susubukan niyang pigilan ako.

- Tama ka nang matakot sa dagat. - Hindi ako natatakot!

Hindi ko kailanman na-set up mula sa Ithaca.

Wag kang mag-alala. Ang mga diyos ay nanonood sa iyo.

- Sa pabor. - Pabor.

- Ang mga diyos nila ay isinumpa sa akin. - Oh, oh, oh.

- Mula sa araw na ako ay ipinanganak. - Ha-ha-ha.

- Hayaan mo akong mag-isa. - Heh-heh-heh.

Ang iyong ulo ay mahirap bilang iyong ama.

Athena.

Uh huh.

Ikaw? Isang Mentor?

Kapag nais kong maging, oo.

Nagsalita ka nang mahusay sa iyong pagpupulong.

Iningatan mo ang iyong wits

at ginagamit ito nang matalino upang makuha ang barko.

Ngunit hindi mo ako tinulungan.

Ikaw ang anak ng iyong ama.

Tandaan. Ang mga diyos ay hindi gagawin para sa tao,

kung ano ang dapat gawin ng tao para sa kanyang sarili.

Kailangan mong gawin ang paglalakbay na ito.

Dadalhin ka ng hangin na ito.

Pumunta.

Pumunta, bago ang barko sails nang wala ka.

Hindi ko kailanman tinawid ang dagat. Saan ako pupunta?

- Sparta! - Sparta.

Sparta. Menelaus!

Ano ang sasabihin ko sa gayong tao?

Gamitin ang iyong mga wits. Gagabayan kita.

Hindi kita marinig!

Nag-iisa ako ngayon.

Para sa 2 taon pa, Ang pulo ng Calypso ay aking bilangguan.

Nakalimutan sa labas ng mundo,

abandunahin ni Athena.

Ang pag-asa ko kailanman na umaabot sa Penelope

nagsimulang lumabo.

- Hermes. - Hindi iba pang.

Oh. Calypso, ang tagapagtago ay hindi higit sa kagalakan upang makita ako?

Lumayo ka rito.

Calypso. Ako ay isang mensahero lamang.

Sino ang nagnanais na magdala ng masakit na balita.

Iningatan mo ang taong bilanggo na ito.

Binigyan ko siya ng bahay!

Hindi ito kapalaran ni Odysseus upang tapusin ang kanyang mga araw sa iyong isla.

Dapat mong i-free siya nang walang pagkaantala.

Ito ang mga salita mula sa ang mga labi ni Zeus mismo.

Wala ni Zeus o anumang diyos awa na Odysseus,

ito ay inggit na nagpapadala sa iyo dito.

Lahat sila ay nagalit sa akin hayagang pag-ibig sa isang mortal na tao.

- Pagpili sa kanya bilang aking asawa. - Calypso.

Ito ay ako, na humawak sa kanya galing sa dagat,

na tended sa kanyang mga sugat.

Ang lahat ay naninibugho ng aking kaligayahan!

Huwag mapahamak ang galit ni Zeus.

Ibigay ang taong ito sa kanyang kalayaan

o hinimok ang iyong isla sa ilalim ng dagat ng Poseidon.

Paalam!

Itigil mo yan!

Umuwi ka sa iyong Penelope.

Bakit?

Mayroon bang barko?

Hindi. Ngayon, pumunta!

Lumangoy.

Wala akong pakialam.

Hindi nila susubukan na pigilan ka.

Iwanan lang ang aking mga mata!

Isang sandali ang nakalipas, iniwan mo ang kuweba na ito na may sobrang pag-ibig sa iyong mga mata.

Ngayon, gusto mo akong umalis?

Hindi ka na karapat-dapat sa akin.

Bakit hinabi iyon?

May dumating ba sa iyo?

Si Hermes ba?

Kailangan mong tulungan akong bumuo ng isang barko.

Mangyaring. Mangyaring.

Sa malayong bahagi ng isla,

sa isang yungib ay may tuyo na kahoy.

Nahugasan sa baybayin tulad mo,

tulad mo.

Dito, batang lalaki. Dito, batang lalaki.

Kunin ito. Kunin ito.

Malambot na karne.

Oh!

Malambot na karne.

Masusumpungan ko ang aking sarili.

Hindi ka natatakot sa akin.

Dahil ikaw ay isang babae.

Gusto ko lang nag-aalok ka ng ilang alak.

Lasa lang.

Sabihin mo sa akin.

Ano ang nagpapanatili sa iyong ginang mula sa pagtatapos ng kanyang tapiserya?

Higit pa.

Halika, kung saan ay ang batang babae?

Ito ay isang lihim.

Ito ay isang lihim.

Malungkot?

Sumandal ka, saan ka?

Nasaan ang batang lalaki? Ipadala ang batang lalaki.

Magpatuloy, boy. Pumunta.

Sumandal ka, saan ka?

Malungkot!

Kaya totoo ito.

Hindi ko ibig sabihin na takutin ka ayos sa iyong silid

ngunit kailangan kong makita.

Ay naku.

Iwan mo ako.

Ito ay isang pagkakamali.

Ngayon, ang iyong panlilinlang ay maaari magdala lamang ng problema.

Hindi ako magsasalita ng isang salita, ngunit ang iyong dalaga,

maaaring sabihin niya ang isa pa.

Malungkot.

Wala akong pagpipilian.

Hindi ka lilinlang mas matagal ang mga ito.

Napakatagal na dahil naramdaman mo ang touch ng isang tao.

16 na taon.

Mas mahaba.

Dalhin ang aking. Tapusin ang pagsalakay ngayong gabi.

Ang iba pang mga lalaki, dumating sila para sa iyong kapalaran.

Dumating ako para sa iyo.

Hindi ko kaya.

Mahal ko ang aking asawa.

Ang iyong asawa

ay hindi buhay.

Ako ay maghihintay para sa kanyang pagbabalik,

o hanggang ang aking anak ay magbunga ng patunay.

Patawad.

Ako nga, walang pagpipilian.

Patawad.

Maaari kang manatili kung pipiliin mo.

May asawa ka na sa mga taong ito, Odysseus.

Hindi niya tugma ang aking kagandahan.

Walang mortal na babae maaaring tumugma sa iyo.

Gustung-gusto ko si Penelope.

At siya ay may edad na

bilang ako.

At kapag nakarating ako sa Ithaca

magkakaroon kami ng matagal na magkakasama.

Sa akin, gagawin mo hindi tumanda.

Huwag mamatay!

Maaari kitang gawing walang kamatayan!

Gusto ko ng kasinungalingan sa mga bisig ng aking asawa para sa isang sandali bilang isang tao,

kay sa mabuhay magpakailanman kung wala siya.

Sino ang batang ito, ang aking anak ay nagdadala?

Telemachus ng Ithaca, Kataas-taasan.

Maligayang pagdating sa Sparta, taong hindi kilala.

Doon ang hari. Ngayon, pumunta.

Mabuting hari Menelaus.

Matagal na akong naglakbay at malayo upang matugunan mo.

Oh. Mayroon kang iyong ama naghahanap ng mga mata.

Ang parehong maalalahanin na noo.

Oo.

Oh, oo.

Ikaw ay anak ni Odysseus, ikaw ay kanyang anak.

Naglayag ako mula sa Ithaca upang mahanap siya.

Matutulungan mo ba ako?

Alam mo.

Nakita kita sa araw na iyon ikaw ay ipinanganak.

Ito ang pinakagagalak at karamihan masakit na araw ng buhay ng iyong ama.

Nakipaglaban kami sa Troy, magkatabi.

Ang pagmamasid sa ating mga kapatid ay nahulog.

Ang iyong ama ay tumigil sa pagpatay.

Pinalaya Niya tayo upang makabalik sa Gresya.

Ngunit ...

siya ay hindi kailanman tingnan muli ang kanyang tahanan.

Patay na siya.

Paano mo malalaman?

Hindi isang araw,

hindi isang oras

pumasa para kay Odysseus ng Troy,

kasama mo at ng iyong ina sa kanyang puso.

Tanging kamatayan

maaaring tumigil sa kanya bumalik sa Ithaca.

Pero ikaw...

Ikaw, Telemachus, dapat kang bumalik.

Kailangan mong labanan

para sa kung ano ang kanyang.

At sa iyo.

Ngayon,

pumunta.

Poseidon!

Poseidon!

Poseidon!

Anong gusto mo?

Poseidon!

Anong kailangan mo sa akin?

Nais kong magdusa ka

higit pa.

Wala akong natitira!

Wala akong kahit ano!

Ang lahat na naiwan ay ang aking buhay!

Ang aking layunin ay hindi pumatay sa iyo.

Dapat mong maunawaan.

Ano?

Ano?

Ano? Ano?

Anong kailangan mo sa akin?

Anong gusto mo naintindihan ko?

Kausapin mo ako!

Kausapin mo ako!

Na walang mga diyos,

ang tao ay wala.

Mabilis, Mabilis. Halika at tingnan!

Halika at tingnan. Tingnan!

Ako ay buhay.

Nasira ng mga alon ni Poseidon

at malayo pa rin mula sa Ithaca,

ngunit ako ay buhay.

Naabot ko ang Phaeacia,

ang lupain ng mga marinero at mangingisda.

Hindi sigurado kung tatanggapin ako,

Ako ay humantong sa palasyo ng kanilang pinuno,

ang makapangyarihang hari ...

Alcinous.

Ibinahagi ko sa iyo ang aking pagkain.

Ngayon, ibabahagi mo ba ako

- ang pangalan mo? - Hindi ko kaya.

Matagal nang nasumpa ang aking pangalan.

Upang hayaan itong iwanan ang aking mga labi ay magdudulot lamang sa iyo ng sakit.

Alam ko lamang ang isang matagal na nawala bayani,

sino ang sumpa sa pamamagitan ng ang mga diyos ay maaaring makaligtas.

Ito ay tuso Odysseus.

Ako nga siya.

Hindi ko pinangarap na gagawin ko tingnan ang Odysseus mismo.

Ito ay isang karangalan sa lahat ng Phaeacie

na tulad ng isang bayani bilang Odysseus ng Ithaca, nakaupo sa amin.

Ibibigay ko ang aking pinakamagaling na barko

mabigat sa mga regalo at pagkain, at ang pinakamahusay na mariners ng lahat ng Phaeacie,

upang maglayag sa iyo ng ligtas na tahanan.

Dinala ako ng mga Phaeacian patungo sa Ithaca.

Ngunit ito ay Poseidon,

na pinapayagan ako upang ipagpatuloy ang aking paglalakbay

upang isaalang-alang ang kanyang mga salita.

Naintindihan ko na ako ay isang tao lamang sa mundo.

Wala nang iba pa

at walang mas mababa.

Ika-4 na gabi nang walang tulog.

Ang kanyang katawan ay mabibigo sa kanya sa Ithaca.

Pontonous!

Halika dito!

Timpla ng isang potion na natutulog.

Dito.

Inumin ito.

Sinong nandyan?

Aking keso.

Master.

Aking alak.

Master, ikaw yun.

Aking tinapay.

Master. Ikaw ay buhay.

Eumaeus.

Ako ...

ako ay buhay.

Eumaeus!

Sino yan?

Ang iyong anak na lalaki.

- Siya ay umalis sa isang taon na nakalipas upang hanapin ka. - Pumunta. Pumunta, dalhin siya rito.

Telemachus.

Ikaw ay ligtas!

- Oo. - Tumingin sa iyo!

- Sabihin mo sa akin. Paano ang aking ina? - Siya ay magiging over-joy na makita ka.

Ngunit pumarito ka, sabihin mo sa akin ang iyong paglalakbay.

Kalaunan, kailangan kong pumunta sa kanya.

Telemachus!

Sino ito? Sino'ng nandiyan?

Ito ang iyong ama.

Huwag mangahas sabihin ang mga salitang iyon! Lumabas ka!

Anong lansihin ito?

Ito ay hindi isang lansihin.

Hindi ka maaaring maging aking ama.

- Odysseus ay patay! - Odysseus ay buhay

at siya ay nakatayo sa harap mo.

Manatiling pabalik!

Mangyaring.

Tingnan mo ako.

Nakikita mo ba ang iyong sarili

sa aking mukha?

Nakikita ko lamang ang isang lalaki, na walang paggalang sa damdamin ng isang anak.

Hindi hindi. Ikaw ay aking anak,

at ang mga ito ang mga kamay, narito,

na nagdala sa iyo sa mundong ito, dito.

Sa larangan na ito, hindi?

Hinawakan kita

para makita ng lahat ng mundo.

Ipinakita ko sa iyo ang Ithaca.

Ipinakita ko sa iyo ang iyong tahanan sa unang pagkakataon.

At pagkatapos ay kinuha ako mula sa iyo at sa iyong ina.

Inilagay kita sa kanyang mga bisig

sa aming kama

na ibibigay ko sa kanya sa mga kamay na ito.

Tiyak na sinabi niya sa iyo ito.

Ama.

Aking anak na lalaki.

Ama.

At ito ay nagkakasakit!

Ang mga lalaking ito ay may mga itim na puso! Wala silang takot!

- Lahat sila ay tatakbo tulad ng mga aso ngayon. - Oo!

- Karapat-dapat silang mamatay! - Oo!

Antinous pinaka sa lahat.

Eumaeus, dalhin mo sila ng pagkain para sa kapistahan.

Hindi na ako magpapakain muli. Huwag kailanman!

Gagawin mo

tulad ng lagi mong ginagawa.

Pinagkakatiwalaan mo ba ang iyong mga tripulante?

Hindi.

Sila ay ibinigay sa akin mula sa mga lalaking suitors.

Sabihin mo sa kanila na gagawin mo sumali sa kanila sa ibang pagkakataon.

Ngunit sabihin mo sa sinuman ang hindi ko naparito.

Lalo na ang iyong ina.

Magkaroon ng pasensya.

Dahilan ang iyong isip.

Kaya mahal kita, ang aking Odysseus.

Anumang ibang tao, pagkatapos ng maraming taon,

ay nagmamadali sa bahay yakapin ang kanyang asawa at mga anak.

At nabulag sa pamamagitan ng kanyang pagkainip, ay magkakaroon Na-hack sa dalawa ng mga intruder.

Lamang alam mo ang mas mahusay.

Edi sabihin mo sa akin, paano ko itago ang buhay ko?

at palayain ang aking bahay ng mga taong ito?

Ang mga suitors na ito Talagang natatakot ka?

Walang natira para sa akin sa takot.

Nakikita mo akong nanginginig.

- Gumapang ako sa galit. - Oh. Ikaw pa rin ang kasinungalingan, ang aking Odysseus.

Ngunit alam ko kung ano tinatanong ng iyong ulo ang iyong puso.

Natatakot ka sa iyong Penelope ay hindi totoo sa iyo.

Kailangan kong malaman kung ang kanyang puso ay nasa akin pa rin.

Iyan, hindi ako makatutulong sa iyo.

Ngunit.

Tanging ang iyong anak ay makilala ka sa ganitong paraan.

Pumunta sa iyong palasyo.

Hanapin ang mga sagot na hinahanap mo.

Hindi mo malalaman kung kailan ang iyong bahay nakikita mo kung ano ang nagawa nila.

Gusto mong patayin gaya ng ginagawa ko!

Hindi ito ang oras upang labanan.

Dapat kang matuto

upang maging galit ay madali

ngunit magalit sa tamang tao

sa tamang panahon

at para sa tamang dahilan,

ito ay mahirap.

- Naiintindihan mo ba? - Oo.

Ulitin!

Tahimik!

Ipinakita ng aming prinsipe ang kanyang mukha.

Sa isang lumang pulubi sa kanyang tagiliran.

Sa akin siya! Aking puputulin ang kanyang puso at pakainin ito sa mga aso.

Kalmado ang iyong sarili, isipin.

Dapat siya unang pag-atake, o lahat ng Ithaca ay babangon laban sa atin.

Hindi na niya gagawin. Ang aking tinig ay nagpapanginig sa kanya.

Prince Telemachus. Maligayang pagbabalik.

Iniligtas ka ng mga diyos.

Pumunta siya para sa kanyang ama at nakakita ng isang marumi na pulubi!

Sabihin sa amin, bakit mayroon ka binigay mo ang iyong paghahanap?

Naglayag ako sa Sparta, at narinig ko ang mga salita mula sa mga labi ni king Menelaus.

Naniniwala ako na ang aking ama ay namamalagi sa ilalim ng dagat.

Ah. Sa wakas ay nauunawaan niya.

At nakita mo, mayroon kami ..

Ang ilang mga karapatan

sa iyong tahanan.

Oo.

Ang batang prinsipe ay bumalik tahanan bilang isang taong marangal!

At tumingin!

Kahit na ang kanyang balbas.

Ang kanyang unang balbas.

Mahina, ngunit ito ay isang balbas.

Panahon na para sa iyo na pumasok sa singsing. Pumasok sa pagkalalaki.

Tatanggap ako anumang hamon na iyong inaalok.

- Ngunit ngayon kailangan kong sumama sa aking ina. - Ang kanyang ina.

Hanggang sa panahong iyon, ang pulubing ito ay isang panauhin sa aking bahay.

Feed siya generously.

Dalhin ang iyong mangkok. Maglilingkod sila sa iyo.

Kita mo. Inihatid ko sa iyo ang batang lalaki.

- Hindi ko siya mapapatay sa singsing! - Kaya mo.

Hangga't sinusubukan niya upang patayin ka muna.

Hindi ko siya nakita.

Ngunit alam kong buhay ang aking ama.

Ina, naririnig mo ako.

Nagdala ako ng matalinong matandang lalaki. Isang pulubi.

Maaari niyang tulungan tayong makahanap ng ama.

Kapag natulog ang palasyo, Ipaalam ko sa iyo na makita siya.

Ngayon ay kailangan kong pumunta.

Hinamon ako ng antinous.

At bilang isang tao, kailangan kong tanggapin.

Oo.

Ikaw ay isang lalaki ngayon.

- Oo! - Oo.

Alamin ang iyong lugar, pulubi!

Ikaw ang unang peklat!

Labanan para sa iyong buhay!

Huwag kunin ang kahihiyan na ito.

Kunin ito.

Ngayon ang araw.

Antinous!

Patay ka!

Halika dito!

Patayin mo ako.

Patayin mo ako!

Nais mo na para sa 3 taon! Sapat ba kayo ng tao?

NO-OOO!

Ang galit ay madali!

Halika dito.

Patayin mo ako!

Hindi ito ang tamang panahon.

Magpatuloy ka, duwag.

Pag-atake sa akin!

- Ako ay mabubuhay. - Walang kahihiyan.

Ihanda ang iyong mga sugat.

Sabihin mo sa iyong ina sinakop mo ang iyong galit.

Pumunta.

Sinugo ako ng aking maybahay upang magkaroon ka.

Sinabi sa kanya ng kanyang anak.

Salamat sa pag-save ng kanyang buhay.

Gustung-gusto mo ang batang ito?

Iniwan siya ng kanyang ama sa pag-aalaga ko, ang araw na siya ay ipinanganak.

Ang peklat na iyon.

Alam ko ang peklat na iyon.

Master.

Huwag magsalita ng isang salita,

o lahat ay nawala.

Eurycleia!

Queen ...

Penelope.

Nais kong pasalamatan ka.

At sasabihin sa iyo

na pinagsisisihan ko kayo hindi maganda ang pagtrato sa aking bahay.

Hindi na kailangan.

Narito ako para sa isang gabi.

Para sa iyo, na nakulong sa palasyo na ito, kailangan

ay dapat na isang anarkiya.

Oo.

Dapat kong wakasan ang paghihirap na ito habang ang aking anak ay buhay pa rin.

Bukas.

Magtatakda ako ng paligsahan para sa aking kamay.

At tama ka

upang maghintay para sa isang bagong asawa.

Hindi ko nais ito.

Ngunit

ang araw na Odysseus ay umalis, siya ...

kinuha niya ang aking kamay

dito, dito mismo,

kaya malumanay at

hiniling niya sa akin na pangako

na gagawin ko ito.

Ito ang huling sakripisyo Maaari kong gawin para sa kanya.

Siya ay buhay, Odysseus.

Buhay siya.

Alam niya

ang iyong kalungkutan,

ang iyong sakit,

at hinahangad niyang hawakan ang iyong mga kamay

at hawakan ka sa kanyang mga mata.

Halikin ang iyong mga labi.

Siya ay darating upang ipagtanggol ka.

Makikita mo.

Siya ay darating.

Kung totoo lang ito.

Magandang gabi.

Bukas!

Babalik ako sa mundong ito.

Kunin ang mga sibat.

Dalhin ang ubas!

Dalhin mo rito.

Ah. Philotus.

Ano ang mga axes na ito?

Philotus.

Ang goatherd, siya ay kasama namin. Maaaring mapagkakatiwalaan siya.

Sabihin sa amin, pastor!

Ano ang plano ng iyong maybahay?

Sasabihin ko sa iyo ang lahat.

Ito ang busog ng Odysseus, hari ng Ithaca.

Ang taong nag-string nito

at mga shoots ng isang arrow malinis sa pamamagitan ng lahat ng 12 palakol,

ay magdadala sa kanyang lugar.

Ano?

Ito ay walang paraan upang pumili.

Hindi ito magagawa!

Ginawa ito ng aking ama.

- Huh? - Siguro maaari niyang gawin ito.

Maghintay!

Maghintay. Hindi mo makikita ang nagwagi.

Kayo lahat ay pareho sa akin.

Oh. Ha ha ha.

Hindi makatarungan!

Hindi ko kailanman pinalo ang isang busog. Hindi ito tama!

Ibinigay ko ang 50 tupa,

isang daang kambing,

- bilang mga regalo mula sa Dulichium! - At bumalik doon, tanga.

Imposible.

- Magagawa niya ito! - Tatangkilikin ko ito.

Tanging 2 sumusubok, Eurymahcus.

- Hindi mo magawa ito! - Halika.

Hindi. Hindi, pupunta siya.

- Halika. Ikaw ay malapit doon. - Hindi!

- Ha-ha-ha! - Eh-ha-ha ...

Paalam, Odysseus.

Totoo ako sa aking salita.

Inutusan kami ni Telemachus sa mga pangunahing silid.

Dapat nating i-lock ang ating sarili.

Magmadali. Magmadali.

Itago ang mga ito. Itago ang mga ito, magmadali.

Si Athena ay kasama namin.

Matagal na akong naghintay! Bigyan ito dito, mahina.

Ngayon, panoorin ito.

Halika, Antinous. Tingnan natin gawin mo ito.

- Halika! - Halika.

- Halika! - Subukan mo!

Oh! Halika, ngayon!

Kung hindi ko magawa ito, walang taong maaaring buhay!

- Hindi. Imposible. - Imposible.

At paano naman isang tao na patay?

Anong ginagawa mo?

Huwag kang mangmang.

Sino ka, matandang lalaki?

Alam mo ba ako ngayon?

Odysseus.

Odysseus.

Telemachus.

Ngayon ang tamang panahon upang gamitin ang iyong galit.

AAAWWWWW !!

Aww!

Maghintay! Maghintay!

Maghintay! WAIT!

Ano ang aming krimen?

Ginagamot namin ang iyong asawa bilang isang reyna.

Nabuhay kami sa iyong lupain, ngunit maaaring mapalitan.

Hindi namin pinatay ang sinuman.

Ang krimen mo ay iyan sinusubukan mong magnakaw ng aking mundo.

Ang daigdig na itinayo ko sa aking mga kamay

at ang aking pawis.

Ngayon, sinuman ...

at ang aking dugo.

Ang mundo na ibinahagi ko sa isang babae

na ipinanganak sa akin ang aking anak,

at walang sinuman ang kailanman

kunin mo ako!

Ngayon ay mamamatay ka sa isang lalaki

sa isang ilog ng dugo.

Isang ilog ng dugo!

Ang sibat!

Hindi tayo maaaring mamatay tulad ng mga tupa!

Buksan mo ang pinto!

Ang iyong mga panginoon ay hindi nagkakahalaga para sa.

Malungkot!

Buksan ang mga pinto!

Malungkot!

Malungkot!

Buksan ang mga pinto!

Hindi!

Hindi!

Ama!

Ah.

Huwag hayaan ang iyong ina nahulog ang mga mata sa kuwartong ito.

Kapag nalinis ito ...

sasabihin mo sa kanya na ako ay tahanan.

Odysseus!

(Athena.)

Hindi kita iiwan.

Magkano ang dapat kong nabago.

Hindi.

Ikaw ay pareho pa rin.

Ikaw pa rin ang isang sinungaling, Odysseus.

Ito ay 20 taon mula noong ikaw hinawakan ako sa iyong mga mata.

Iyon ay isang araw lamang.

At sa isang araw

nakita mo ang lahat ng mundo.

Oo.

At halos lahat sagrado at maganda,

ngunit walang maganda bilang sariling mundo ng tao.

Na maaari niyang dalhin sa kanyang mga kamay

at ito ay palaging magiging kanya.

Ikaw ang mundo ko.