Original subtitles

Dobrego polowania, panie.

A tobie dobrego dnia, Björn.

Jaką miarą oceniamy króla?

Za jego umiejętności łowieckie?

Według tej definicji mój brat Hardvendel jest wielkim królem.

A może...

za to...

że dni i noce...

spędza bezczynnie na swoich włościach?

Według tej definicji mój brat jest z pewnością wielkim królem.

Lenistwo to wręcz jego drugie imię.

Co mój brat ma...

czego nie mam ja?

Jest tylko ode mnie starszy.

Jestem z tobą.

Ja też.

Ribold?

Na pewno zdołasz zyskać koronę?

Jestem najsilniejszy, zdobędę ją.

Dobrze.

Jestem z tobą.

Ja nie!

Chcesz, byśmy zamordowali prawowitego króla?

- Jestem z tobą. - Nie! Harvendel to dobry król.

- A co z tobą? - Jestem z tobą.

Ja też.

Bardzo dobrze, moi synowie.

- To było łatwe zabójstwo. - Tak to było.

Zobaczyłem go, a Sigurd nie.

Stałem do niego plecami.

Patrzył w inną stronę, kiedy dzik zaatakował.

Teraz ja jestem dzikiem!

I w ostatniej chwili...

Bardzo dobrze, moi synowie.

Geruth, powinnaś utkać gobelin z tą sceną.

Pamiętam, jak byłem na dworze angielskiego księcia

Wszystkie ściany mieli pokryte gobelinami.

Ale na jednej ścianie były tylko sceny z polowań na dziki...

- To było absolutnie piękne. - To dobry pomysł.

Wszystkie nasze ściany są ciemne, powinniśmy mieć gobeliny.

Fenge chciałby uchodzić za wielkiego księcia. Mam rację?

Schlebiasz mi, bracie.

Polowanie na dzika jest dla chłopców. Nie jesteście już chłopcami.

- Czas zapolować na niedźwiedzia. - Zrobiłeś to?

Wiesz, że jest niedźwiedź w dalekim lesie na południu?

Niedawno zabił wiele owiec.

Wyświadczalibyśmy chłopom przysługę, gdybyśmy...

Go zabili.

- Co o tym myślisz Sigurd? - Jutro?

Tak, jutro! Spotkajmy się rano w stajni.

Dobra rada: Uderzaj mocno szybko i pewnie.

Ranne zwierzę jest najgroźniejsze.

Życzę wszystkim dobrej nocy!

Jutro zacznę tkać gobeliny. Sama zdobędę materiał.

Mamy przędzę i barwniki...

Będzie pięknie.

Dobrego polowania.

Co to ma znaczyć? Czego chcesz, bracie?

Mieli kogoś wieszać dziś rano? Nic o tym nie wiem.

To chyba jakiś złodziej.

Słyszałem jak wczoraj ludzie o tym mówili.

Co my tu robimy, Fenge?

Pomagasz mi odwrócić mój los.

Co to za złodziej?

Po prostu złodziej, tyle wiem.

Kim on jest?

Jeśli chcesz upolować niedźwiedzia, lepiej jedźmy.

Zaczniemy polowanie jak mi odpowiesz.

Kim jest ten złodziej?

Żyłeś jak tchórz i umrzesz jak tchórz.

Na co czekacie?

Ojcze!

Jak się nazywasz?

Jak się nazywasz?

On oszalał.

Nie ma nic więcej do zrobienia.

Jedźmy!

I tak nic nie powie.

Dlaczego? Dlaczego?

Dlaczego?

To... to jest...

To takie... bezsensowne.

Był takim dobrym człowiekiem.

Tak. Takim...

Kochającyn bratem.

Sigurd...

To moja wina, Geruth.

Gdybym zjawił się wcześniej.

Tylko Ragnar to widział.

Ruszył na tych łajdaków...

Bodvara i Bjarke.

Walczyli jak dzikie zwierzęta.

Kiedy przyjechałem, było za późno.

Mój brat...

Sigurd poległ w walce...

To moja wina. Powinienem zjawić się wcześniej.

musiałem rzucić się na Bjarke, by...

Uratować życie Amleda.

Bjarke i Bodvar!

- Byłam pewna... - Tak.

Jak mało o sobie wiemy.

Nie ma lojalności.

Tak, Fenge. Jesteś bratem mego męża.

Amled...

- Stracił rozum. - Tak.

Tak, Geruth.

Ale...

Pamiętaj, on wciąż żyje.

Oh Geruth,

ukochana Hardvendela...

a dla ciebie to...

To...

Co robisz?

Ja też chcę umrzeć.

Muszę zająć miejsce wśród umarłych.

Jeśli uważasz, że na to zasłużyłem, zrób to dla mnie.

Fenge...

Czy tak trudno jest żyć?

Łatwiej jest nie żyć.

Weź...

Zrób to!

Nie...

Nie zostawiaj mnie.

Potrzebujemy cię, Amled i ja, proszę, ze względu na mnie.

Proszę, nie odchodź, zimno mi.

Nie odbieraj mi nic więcej.

Wielkość króla,

to poniosła uszczerbku,

dlatego że zginął z rąk...

morderców.

Mój brat zostanie zapamiętany...

jako „Harvendel Miłosierny” „Harvendel Dobry”.

Bo był... dobrym człowiekiem.

Ale my, którzy go przeżyliśmy... musimy pamiętać

że owe cnoty nie mogą pozwolić złoczyńcom

uniknąć kary.

Dlatego przysięgam, przysięgam przed wami wszystkimi...

Że morderstwo mojego brata zostanie pomszczone.

Dziś waszym królem powinien być Amled.

Wczoraj jeszcze miał wszystko, czego można pragnąć u przywódcy.

Młodość, odwagę, mądrość i siłę.

To on powinien dziś do was przemawiać...

Nie ja.

Ale niestety, on nie...

Niestety on nie może mówić.

Straszny czyn, który zszokował nas wszystkich tak głęboko,

pozbawił go zmysłów...

i jego praw do korony.

Teraz bardziej niż kiedykolwiek,

musi być pewien wielkiej miłości jaką go darzymy,

by jak najszybciej mógł znów stać się sobą.

Ale teraz...

aż do tego owego szczęśliwego dnia...

Muszę was zapytać...

Kogo wybierzecie na swego króla?

Decyzja należy do was...

Nie do nas.

Niech żyje król! Niech żyje król!

Niech żyje król!

Niech żyje król Fenge! Niech żyje król Fenge!

Teraz wiem, że zajmując miejsce mego brata,

mam nie tylko waszą przychylność,

ale takżę przychylność najbliższej mu osoby.

Geruth.

Od dziś,

będzie ona stać u mego boku,

jako moja żona... i królowa.

Niech żyje Geruth! Niech żyje nasza Królowa!

Niech żyje królowa Geruth! Niech żyje królowa Geruth!

Niech żyje król Fenge!

Dajmy Harvendelowi Dobremu...

stos pogrzebowy... godny króla.

Twój ojciec nie żyje.

Ogień, jest wielkim wojownikiem!

Spójrz... niszczy nawet króla.

- Co robisz Amled? - Miecze.

Ppowiedział miecze?

Co powiedziałeś, że robisz? Robisz miecze?

Ostre miecze.

Zobacz, ile, ale potrzebuję o wiele więcej.

A wiesz, dlaczego?

Bo chcę pomścić śmierć mego ojca.

Robisz miecze?

By pomścić ojca?

Z drewna?

Drewniane miecze...

Tak, drewniane.

I powiedział, że użyje ich by pomścić śmierć ojca.

Ale jego ojciec został już pomszczony.

Czy tego nie rozumie?

Myślisz...

Myślisz, że coś pamięta?

Nie wiem, co pamięta Amled.

Oszalał!

Amled oszalał...

Tove, myślisz, że Amled kiedykolwiek wyzdrowieje?

Twoja siła dodaje mi odwagi.

Fenge...

Przy tobie czuję się bazpieczna.

Uważaj Amled, bo wpadniesz!

Jestem złodziejem!

Wieszacie złodziei, prawda?

Czemu mnie nie powiesiłeś?

Skąd wiemy, że jesteś złodziejem?

Po czym poznać...

że złodziej jest złodziejem?

Bo znajdziesz coś u niego!

Ja... ukradłem... gęś!

Jaka gęś?

Nic nie ukradłeś.

Nie...

Nie ukradłem gęsi.

A wiesz, dlaczego?

Bo gdybym to zrobił...

Nie powiedziałbym ci!

Złodziej, kradnie i kłamie...

To właśnie robią złodzieje, prawda?

Ukradłem... więcej... niż gęś...

znacznie więcej!

Ukradłem... królewską koronę!

Królewską koronę!!

Tego też nie ukradłeś.

Więc ukradł ją ktoś inny.

Więc ukradł ją ktoś inny!

Jego umysł wkrótce ozdrowieje...

Obiecuję.

Myślisz, że udaje szaleństwo?

Nie wiem.

Powinieneś go zabić gdy miałeś okazję.

Teraz na to za późno.

Musimy mieć pewność.

Kobieta.

Co masz na myśli?

Mężczyzna może się obejść bez kobiety przez długi czas, ale...

pożądania nie można kontrolować.

Doskonale!

Jedziemy na polowanie!

Tylko... Tylko polowanie.

Polowanie.

Może wolisz jeżyny od polowania.

Znasz drogę powrotną, prawda Gunvor?

Nawet jeśli on nie zna.

To prawda!

Nie wiem jak wrócić.

Czy Fenge... kazał Gunvor...

kochać się z Amledem?

A potem masz donieść królowi, czy ci się udało?

Nic nie powiem.

Nigdy... Przysięgam.

Nie, musisz mu coś powiedzieć.

Powiedz mu, że Amled...

Szczekał jak pies i piał jak kogut.

I parzył się jak dzik.

Spotkamy się znowu.

Tak, spotkamy się znowu.

A potem odszedł do koni?

- Nie, pozwolił im się paść. - A co potem?

Poprowadziłam konia żeby Amled poszedł za mną.

Szczekał i piał?

I co?

Nic więcej.

Więc kogut nie dosuadł kury?

Nic więcej.

Nic więcej?

Nic więcej.

"Więc kogut nie dosiadł kury?"

Może być pewien, że to zrobił.

A potem kura dosiadła koguta.

Słyszałeś głosy?

Na strychu?

To był męski głos, czy...

Czy kobiecy?

Czy to…

Czy to mogła być Gunvor?

Nie wiem.

Nie wiesz?

Spadłem i uderzyłem się w głowę, nie pamiętam.

Nie pamiętasz.

Nie.

To zapamiętaj to:

Jeśli ja upadnę, wszyscy upadniemy.

Czego chcesz, Amled?

Czy oni tu są?

Szczury!

Szczury!

Chodzi ci o nas?

O nie!

Królowie to nie szczury, prawda?

Szczury to szczury, a królowie to królowie, a ja szukam szczurów.

Nie ma tu żadnych szczurów, Amled.

Jak nie będziesz ostrożny...

to się zjawią,

i wyjedzą ci oczy...

i twoje krwawe serce.

Szczury są bardzo niebezpieczne.

Zobacz...

Tam jest.

Co myślisz?

- Jeśli nie jest szalony... - To co?

To jest przebiegły.

Jutro, wcześnie, zabierz wszystkich ludzi z gospodarstwa.

Upewnij się, by Amled i Geruth zostali sami.

Czego nam nie powie, może powiedzieć swojej matce.

Gdzie ich zabrać?

Gdzieś między ludzi, do domu Björna.

Domu Björna? Po co?

Nie wiem, może popytać o zbiory jabłek.

Zbiory jabłek?

Tym razem chcę znać prawdę.

Chcę to załatwić, raz na zawsze. Rozumiesz?

Zaufaj mi, zostaw to mnie.

Matko!

Wszyscy odeszli beze mnie.

Nie szkodzi.

I tak nie chciałem iść.

Amled?

Minęło dużo czasu odkąd byliśmy sami.

Popatrz!

Mój haft. Co o tym sądzisz?

Amled...

Kiedy odzyskasz rozum?

Kiedy moja matka odzyska cnotę.

Powinien gdzieś tu być!

Nie mógł uciec!

Widziałem szczura.

Rozpoznałem to.

Co ty zrobiłeś?

A ty, matko?

Co ty zrobiłaś?

Odzyskałeś rozum.

Nie można odzyskać czegoś, czego się nie straciło.

Zmysły mam zdrowe, zawsze tak było.

Gdzie był twój rozum?

Gdzie miałaś oczy?

Z Fenge...

Z mordercą Hardvendela.

Morderca?

Nie, nie...

Zabił swego brata?

Nie...

Nie Amled, to dobry człowiek. Kocha ciebie, kocha mnie.

To kłamca!

Powinnaś opłakiwać człowieka, który naprawdę cię kochał.

A zamiast tego dzielisz łoże z jego mordercą.

Nie.

Widziałem... Ragnara... mordującego mego brata.

I widziałem... Fenge... mordującego mego ojca.

To był Bjarke i Bodvar.

Fenge tak powiedział.

Witaj, panie.

Więc, Bjorn...

Jak myślisz, jakie będą zbiory jabłek w tym roku?

Dużo drzew zakwitło,

więc zbiory powinny być dobre.

Fenge nigdy więcej nie wejdzie do tego łóża. Daję ci słowo.

Amled, pomścij moją krzywdę.

Bo jeśli nie był moim wrogiem, na pewno jest twoim.

Jesteś teraz naszym królem.

Bądź pewny mej lojalności.

- Gdzie jest Ribold? - Gdzie jest mój ojciec?

Możesz nam powiedzieć, gdzie jest Ribold?

Przypuszczam, że jest ze świniami.

Chyba chciał je zjeść, a może to one zjadły jego.

- Gdzie jest Ribold? - Tu go nie ma.

Znajdźcie go! Już!

Geruth?

Geruth! Otwórz drzwi!

Widziałeś Ribolda?

Gdzie jest Ribold?

Gdzie jest Sigurd?

- Widziałaś Ribolda? - Nie.

Znalazłem to w zagrodzie świń.

Co się do cholery dzieje?

Czemu nic nie powiesz?

Czemu marnuję swój czas?

Idioci!

Owce!

Ribold nie był za sprytny.

Ale przynajmniej coś robił.

Powiem wam to...

Zdrowy czy szalony...

Amled bez problemu przechytrzyłby takich głupców jak wy.

Co?

Co?

Co!

Dlaczego zamknęłaś drzwi?

- A ty dlaczego przychodzisz do mnie pijany? - Nie jestem pijany.

Chcę tylko z tobą porozmawiać, to wszystko.

Geruth...

Odmawiasz mi?

Tak.

Dziękuję.

Gunvor...

Wstawaj!

Nie mogę.

Nie czuję się dobrze.

Nie jest szalony.

Nie bardziej niż lis w kurniku.

Chcesz, byśmy go zabili?

Nie... to zbyt ryzykowne.

Ludzie już wystarczająco plotkują.

Wyślemy go...

w długą podróż.

Gdzie?

do Anglii.

Na dwór mojego przyjaciela księcia Lindsey.

Ty, Torsten, Aslak...

Będziecie mu towarzyszyć...

W tej bardzo niebezpiecznej podróży.

Wkrótce wrócicie...

Ale sami.

Przekażecie wiadomość ode mnie dla księcia.

Dzięki tej wiadomości...

Będzie wiedział, jak ugościć naszego ukochanego syna Amleda.

Ty, Ragnar...

Dla ciebie mam specjalne zadanie.

Myślę, że wszyscy wiedzą...

Jak bardzo próbowałem zastąpić ojca biednemu Amledowi.

Ale niestety...

Jeszcze nie wyzdrowiał.

I dlatego, jego matka i ja zdecydowaliśmy

by wyruszył w podróż do Anglii.

W nadziei, że nowe otoczenie...

I nowi ludzie...

Uzdrowią jego niespokojny umysł.

W tej wiadomości zapytuję księcia Aethelwine,

Naszego długoletniego przyjaciela...

Czy przyjmie na swym Dworze...

Naszego drogiego syna.

Torsten.

Aslak.

Powierzamy wam...

Nasz najcenniejszy skarb.

I mamy nadzieję, że szybko połączymy się ponownie...

w szczęśliwszych okolicznościach...

Dla nas...

I dla Amleda.

Weź tę torbę.

Ze wszystkim, czego będę potrzebował, kiedy wrócę.

Daj ją Bjornowi, możemy mu zaufać.

Teraz posłuchaj.

Przyjedzie człowiek z wiadomością, że nie żyję,

ale to będzie część planu.

Fenge przygotuje stypę a ty musisz mu pomóc.

Ale przygotuj gobeliny...

I upewnij się, że zakrywają ściany królekskiej sali.

Niech to cię ochroni.

"Od Fenge, króla Jutlandii,

Do swego przyjaciela Aethelwine'a, księcia Lindsay."

"Wysyłam ci syna mego brata, Amleda...

który jest opętany szaleństwem."

"Już zamordował dwóch moich ludzi...

i gotów jest zamordować mnie."

„Pewne okoliczności przeszkodziły mi

by sprawiedliwość dosięgła go tutaj."

"Dlatego błagam cię przyjacielu... ,

byś uczynił to, co trzeba uczynić...

z każdym złoczyńcą."

Drogi wuju, to cię będzie drogo kosztować.

Co robimy?

Nie mają broni.

Przybywamy z Jutlandii.

Mamy wiadomość dla księcia Aethelwine.

Witajcie.

Kim jesteście?

Jestem Aslak.

Jestem Torsten.

Skąd jesteście?

Z Danii.

Kto jest z wami?

syn Hardvendela.

Kto?

Amled, książę Jutlandii.

Amled?

Jest tutaj?

Tak, panie.

Będzie tu za chwilę.

Przybiegliśmy szybciej by coś ci wyjaśnić.

Tak.

Zanim go spotkasz, panie...

Musisz coś wiedzieć.

On oszalał.

Oszalał?

Przykro mi to słyszeć.

Znałem jego ojca i znam jego wuja.

Oto wiadomość od króla Fenge.

Amled jest bardzo niebezpieczny.

Jestem Amled, książę Jutlandii.

Witaj, książę Amledzie.

Panie.

Witamy w Lindsay.

Witam na moim Dworze!

Ciebie... i twoich towarzyszy.

Moi drodzy wierni przyjaciele.

Cieszę się, że was widzę.

Musieliście tu chyba przyfrunąć.

Spieszyłem się jak mogłem...

A wy i tak jesteście przede mną.

Wierni jak psy...

I szybcy jak psy, które zwąchały ofiarę.

Psy? Tak.

Jakie dźwięki wydają psy, książę?

Amled... jaki dźwięk wydaje pies?

Nie wiem.

To jednak oni są szaleni.

Wszyscy musicie być zmęczeni długą podróżą.

Amled, ufam, że będzie ci wygodnie.

Alfred? Mój syn pokaże ci pokój.

Przybywając na mój dwór...

Mieliście mi dać jakieś...

Wyjaśnienie.

Możecie mi je przedstawić?

Amled nas zaskoczył.

Nie bardziej niż wy mnie.

Mogę zobaczyć?

Dziękuję.

Mam ją wam przeczytać?

Proszę.

"Od Fenge, króla Jutlandii,

swemu przyjacielowi, Aethelwine księciu Lindsay."

"Dbaj o Amleda, syna mego brata,

a towarzyszących mu dwóch mężczyzn o imionach Aslak i Torsten."

"Powieś jak zdrajców, którymi są."

"Syn mego brata jest utalentowany,

ale młody i zbyt ufny w doborze towarzyszy."

Panie, proszę... proszę...

Kiedy twój wujek Fenge i ja spotkaliśmy się po raz pierwszy,

Byliśmy w tym samym wieku co ty i mój syn teraz.

Jeśli obaj będziecie mieli tyle szczęścia co my,

To będzie dla was dobry czas.

Zgodnie z prawem gościnności,

Witamy wszystkich odwiedzających nasz dom,

Czy są to obcy czy starzy przyjaciele.

Nasz dzisiejszy gość przybył tu jako obcy.

Jest synem króla Hardvendela i bratankiem króla Fenge.

Dlatego Amled będzie powitany

jak stary przyjaciel.

Książę Amled, witamy w Lindsay.

Dziękuję za to powitanie.

Powiedziałeś, że przybyłem tu jako obcy,

ale to nie do końca prawda.

Znam cię odkąd byłem chłopcem chociaż ty mnie nie znałeś.

I nie mogłem się doczekać tego dnia przez długi czas.

Ale teraz widzę, że zamek Lindsay jest tak wspaniały, jak mi opowiadano.

A książę Lindsey jest tak szlachetnym władcą, jak sobie wyobrażałem.

Dziękuję.

To moja córka, Ethel.

Opowiedz mi o niej.

Jeździ konno?

Jak każdy mężczyzna.

Jeździmy razem, codziennie o poranku.

Jutro Alfred wybierze ci jednego z naszych najlepszych koni,

On zna swoje stajnie lepiej niż ja.

- Jest coś, co mnie intryguje. - Co takiego?

Przybyłem tu z dwoma ludźmi, ale nigdzie ich nie widzę.

Wiedziałeś, że twój wuj wysłał mi pisemną wiadomość?

Nie. Co napisał?

Chodź ze mną.

Twój wujek poprosił mnie, a nasza przyjaźń sprawia, że jego życzenie jest dla mnie rozkazem,

W swoim liście polecił mi powiesić tych dwóch mężczyzn, o których pytasz.

Powiesić?

Moi ludzie wiszą na szubienicy, jako pokarm dla wron?

Amled, jesteś moim przyjacielem

Ale Fenge był nim o wiele dłużej.

To on poprosił mnie o stracenie tych ludzi.

Oczywiście zapłacę za tę krew.

Pieniądze za krew...

W złocie.

Dwa razy tyle co zwykle.

Trzy razy.

Niech będzie.

Trzy razy.

Zgoda?

Zgoda.

To duży ładunek.

Ale są większe.

Jak nazwałeś tego konia?

Kastilion. Co o nim myślisz?

Szybki i lekki.

Nie mamy wielu gości z zagranicy.

Opowiedz mi o kraju, z którego pochodzisz.

- To nie jest takie proste. - Mamy na to cały dzień.

Spójrz!

Armia Asmira.

Nadchodzą!

Jutro!

Zmiażdżyliśmy ich!

Tyle z nich zostało!

Lindsay!

To rodzaj powitania księcia Lindsey,

który może być jego ostatnim.

Ilu mężczyzn widzisz?

Niewielu.

Jutro z nami skończą.

Wracaj do Danii, Amled.

Opowiedz, co widziałeś.

Daj mi swoich ludzi.

Żywych i umarłych.

Twoi towarzysze zginęli, ale nie na próżno.

Pomścimy ich!

Pomóżcie mi.

Potrzebuję pięciu mężczyzn,

którzy mogą jeszcze walczyć.

Książę Asmiru wygrał dziś bitwę.

Jego ludzie czekają tam w lesie.

Jutro ostateczną porażkę poniesie...

Lindsey...

lub Asmir.

To zależy od was.

A wy, moi dobrzy przyjaciele z domu, jedziecie z nami.

Poddajcie się!

Albo was zniszczymy!

Przygotować się do ataku!

Przygotuj się do walki.

Zabrali wszystkie konie.

Co zrobimy?

Wracamy do domu.

Mamy ich.

Może oszczędzimy życie naszych ludzi?

I skończymy to pojedynkiem?

Jak chcesz, jaskiniowcu!

Jestem księciem Asmiru.

Byłeś!

O czym myślisz?

Musisz podzielić się ze mną swoimi myślami.

Dobrymi i złymi.

To jedna z tych złych.

Co to za zła myśl?

Muszę wracać do domu.

Któż może być lepszym księciem dla mojej córki...

niż człowiek, który uratował księstwo?

Tak powinno się stać.

I Ethel wybrała Amleda dla siebie.

Muszę więc powiedzieć,

Pozwólmy sercu zdecydować.

Dałem potrójną zapłatę za krew twych ludzi,

dałem ci moją córkę,

ale jestem ci winien więcej, dużo więcej.

Więc powiedz, czego chcesz.

Czy masz zaufanego człowieka?

Tak, oczywiście.

Oto twój człowiek.

Wyślij go do Danii z wiadomością

że spełniłeś wszystkie życzenia Fenge.

Dobry wieczór, Björn.

Amled, witaj z powrotem.

Oto moja żona, Björn.

Powitaj swoją nową królową, ma na imię Ethel.

Witaj w moim skromnym domu, królowo Ethel.

Dziękuję, Björn.

Masz moją torbę?

Co oni wiedzą?

Fenge wie tylko, że nie żyjesz,

dziś wieczorem będzie stypa.

Dobrze się nią opiekuj.

I tak wiadomość z Lindsey informuje nas o śmierci drogiego Amleda.

Stoczył wielką bitwę,

i jego imię zostanie zapamiętane...

na zawsze.

Wznoszę ten puchar...

ku pamięci jego imienia.

Kim jesteś? Czego chcesz?

Już o mnie zapomniałeś...

drogi wuju?

Jestem Amled.

Powiedziano nam, że... Nie żyjesz.

Ludzie mówią tak wiele rzeczy,

Niektórzy mówią, że zamordowałeś mego ojca.

A inni, że zabiłeś też mnie.

Jednak tu jestem,

Ciałem i krwią.

Teraz widzisz, jak mało powinieneś ufać temu, co mówią ludzie.

Gdzie jest Aslak? I gdzie Torsten?

To jest Aslak, a to jest Torsten.

Jest szalony. Był taki cały czas.

Przynieście więcej wina!

Amled, usiądź z nami.

To powinna być twoja stypa.

Niech będzie ucztą na cześć twego powrotu.

Idź do Björna, i wróć rano.

Oto żona Amleda.

Ethel.

Wstawać! Sala płonie, zabierzcie konie w bezpieczne miejsce.

Wstawaj Fenge!

Twoi przyjaciele płoną!

Niech żyje Amled! Niech żyje król!

To jest Ethel. Moja królowa.

Niech żyje Ethel! Nasza Królowa!