Original subtitles

* TO JEST W WODZIE *

Napisy dla filmu 01,39.33 h.

-Jestem pewna wygranej

-Nigdy nie przegrywam

-Żyję według swoich zasad

-Im dłużej żyję, tym jestem pewniejsza

-Że to jest w wodzie

-Niektórzy ludzie nienawidzą

-Niektórzy kochają

-Niektórzy grają fair

-A niektórzy nie wiedzą, czego chcą

-Niektórzy udają opanowanych

-i oszukują samych siebie

-Zaczynam myśleć

-Że to jest w wodzie

-Woda, wszędzie woda -Ale ani kropli do picia

LEMONIADA 50 CENTÓW

-Kiedy zabłądzisz na morzu

-Nie pozwól utonąć miłości w swoim sercu

-Po prostu wskocz

-i ugaś pragnienie

-Zapomnij o wszystkim, czego cię nauczono

-Bo to jest w wodzie

-Co myślisz, jest słuszne

-Co myślisz, jest złe

-Jest wielu ludzi, którzy tylko płyną z prądem

-Skosztuj krwi naszych synów

-i łez naszych córek

-Nie zapomnij

-Że to jest w wodzie

-Woda, wszędzie woda

-Ale nie kropli do picia

-Kiedy zabłądzisz na morzu

-Nie pozwól utonąć miłości w swoim sercu

-Po prostu wskocz

-i ugaś pragnienie

-Zapomnij o wszystkim, czego cię nauczono

-Bo to jest w wodzie

Jak wiecie, dzięki naszym wysiłkom

zrealizowano w ostatnich latach wiele projektów...

Przepraszam za spóźnienie. Coś mnie ominęło?

Całe cholerne spotkanie cię ominęło. Gdzie, do cholery, byłaś?

...jednak tegoroczny projekt

będzie największym wyzwaniem ze wszystkich...

Oby to była praca z dziećmi!

O projekcie opowie jego organizatorka, pani Diana Davis.

Dzień dobry paniom.

Mam przyjemność ogłosić, że w tym roku

będziecie pracować jako wolontariuszki w Domu Nadziei.

Co to jest Dom Nadziei?

Czy to jest ten ośrodek dla tych biednych, niepełnosprawnych dzieci?

AIDS?

Tak. Mówi o miejscu, w którym umieszcza się ludzi chorych na AIDS.

W tym miejscu skończy też Spencer, jeśli nie będzie ostrożny.

Mamo...

...chcemy uczynić życie osób dotkniętych AIDS

bardziej znośnym i pełniejszym.

Mój mąż, doktor Davis i ja pracowaliśmy już przy podobnym projekcie...

Jej mąż to doktor. Boże.

...i zapewniam was, że było to jedno z najwspanialszych doświadczeń.

Mnóstwo istnień ludzkich, które dotknęliśmy...

Nie będziemy chyba dotykać tych ludzi, prawda?

Georgy nie będzie tym zachwycony.

Mamo!

Pamiętajcie, że jesteście członkiniami krajowej organizacji.

Gdziekolwiek jesteście wolontariuszkami naszej Ligi,

czyńcie nas dumnymi.

Mogę porozmawiać z członkami rady i wyciągnąć cię z tego, Alexandro.

Dlaczego, mamo?

Żebym znowu piekła ciasteczka dla pacjentów szpitala psychiatrycznego?

Jeszcze raz dziękujemy za przybycie.

Miałam nadzieję, że będę pracować z dziećmi.

Czy są dzieci w tym ośrodku?

A więc kończymy nasze spotkanie.

Mam nadzieję zobaczyć was wszystkich na wieczornym Balu Azalea.

Zobaczymy się tam, Sloan.

To miejsce nie ma przyszłości w Azalea Springs.

Czemu nie wezmą tych ludzi i umieszczą ich gdzieś na prowincji?

Mamo, jesteśmy na prowincji.

Co to za buty, młoda damo?

Nie pasują do tego stroju. Co ty sobie myślałaś?

Miło było cię widzieć, mamo.

Postaraj się być na czas na balu.

I na litość boską, jeśli nie masz odpowiednich butów,

to idź i kup jakieś.

Na co się gapisz?

Robert, chyba nie martwisz się, że już łysiejesz?

Nie. Jak się masz, Jack. Jak gra?

W porządku. Trochę dziś gorąco, ale daję radę.

Już idziesz?

Mam zamiar trafić jeszcze 18 dołków, zanim Alex przebierze mnie na ten cały bal.

Nie pozwól, żeby mówiła ci, co masz robić,

bo zanim się obejrzysz, zamieni się w swoją matkę.

Wiem o tym.

Mamy zaimponować tym facetom. Napijmy się kilka piw.

Zrelaksujmy się trochę.

Tato, wiesz, że nie piję, kiedy gram w golfa.

- Panie Anderson. - Jak się masz?

- Mark. - Robert.

- Albert, jak się masz? - Jak leci, Anderson?

Dobrze, dziękuję.

- Jakaś ważna gra dziś? - Żebyś wiedział.

Gramy z kilkoma potencjalnymi reklamodawcami

dla gazety. Wiesz, duża kasa.

Nie ma dziś wielu ludzi, więc będziesz miał dużo czasu na grę.

Grasz na polu obok, Stratton?

Tak jest, sir. Chyba będę grał niedaleko was.

Mam nadzieję, że za nami nadążysz. Głupio byłoby was wyminąć, dziewczyny.

Chodź, Mark. Ci faceci czekają na nas w barze.

- Do zobaczenia. - Na razie, Mark.

- Co za dupek. - To prawda.

Dobrze, droge panie. Czy są wszyscy?

Dziękuję za punktualność.

Nazywam się Pamela Hughes i kieruję Domem Nadziei.

Dziś mamy wiele do ogarnięcia, więc potrzebuję waszej pełnej uwagi.

Na początek mała wycieczka.

Pamiętajcie, że to jest hospicjum. Proszę o szacunek dla naszych pacjentów.

Proszę za mną.

Co ona, uważa się za sierżanta?

- Daj spokój, Sloan. - Czy są tu jakieś dzieci?

To jest nasza stołówka.

- Hej, Spencer. - Cześć.

- Jak on się miewa? - Nareszcie zasnął.

- Mogę do niego zajrzeć? - Jasne.

Idę do domu po kilka rzeczy, żeby czuł się tu bardziej komfortowo.

Bruce nie toleruje szpitalnej szarości.

Alex, bosko wyglądasz. Ładne buty.

Dziękuję.

- Pojawisz się na balu? - Oczywiście, kochanie.

Czy kiedykolwiek przegapiłem okazję, żeby założyć strój wieczorowy?

Tym prędzej muszę iść. Muszę się ogolić przed przyjęciem.

Spencer...

- Czy to jest Grace? - Grace?

Masz rację! To Grace Miller.

Grace? To ty?

- Alex? - O, mój Boże!

Pracujesz tu?

Nie wiedziałem nawet, że wróciłaś do Azalea Springs!

Wyglądasz wspaniale. Czyż nie, Spencer?

Bosko.

Alex, jesteś piękniejsza niż kiedykolwiek!

Spencer, cieszę się, że cię widzę.

Jak się masz? Jak dzieci i twoja mama?

Wszyscy w porządku. Znów mieszkamy z mamą, odkąd Travis odszedł.

- Odszedł? - Tak, odszedł.

Dobra, lepiej się ulotnię, zanim wróci Inkwizycja.

Grace, mam nadzieję, że zobaczymy się wkrótce.

Alex, zajrzyj do Bruce'a przed wyjściem.

- Jasne. - Dziękuję.

Za późno.

Cześć, Grace. Nie wiedziałam, że wróciłaś.

Chyba tu nie pracujesz?

Pamiętam, że nie mógłaś pójść na medycynę, bo zaszłaś w ciążę.

Jesteś pielęgniarką czy coś?

Tak, Sloan, jestem pielęgniarką. Co u ciebie?

Georgy i ja mamy się świetnie. Co u Travisa?

Och, tak mi przykro. Nie wiedziałam, że wy...

Nie masz nikogo innego do torturowania, Sloan?

- Zobaczymy się dziś na balu? Pewnie nie...

Miło było cię znów widzieć, Grace.

Gdzie są te czarownice, kiedy ich potrzeba?

Widzę, że niewiele się tu zmieniło.

Nie, właściwie to nic.

- Kiedy się spotkamy? - Prędko.

Jak Robert?

Robert... to Robert.

W porządku.

Muszę wracać do pracy.

Wrócę tu w przyszłym tygodniu. Wtedy ustalimy termin spotkania.

Jasne.

Cieszę się, że cię widzę, Grace. Bardzo za tobą tęskniłam.

Ja za tobą też, Alex.

Do zobaczenia. Ucałuj ode mnie dzieci.

Dobrze.

- Dobrze. - Do zobaczenia.

- Patrz, co dla ciebie narysowałam, mamo. - Ładne.

Jak ci minął dzień, kochanie?

- Wyglądasz na zmęczoną. - Jestem.

Wpadłam dziś na Alex Stratton.

Liga odwiedziła nasze hospicjum.

Zaczynają u nas wolontariat od przyszłego tygodnia.

- Co u niej? - Chyba wszystko dobrze.

Pytała o ciebie i dzieci. Fajnie było ją zobaczyć.

Dziś jest Bal Azalea.

Mark, kochanie, możesz mi to zawiązać?

Zawsze byłeś w tym lepszy niż ja.

Wyglądasz dziś bardzo przystojnie.

Dzięki, ty też, Eve Ann.

Dobra, już.

- Która torebka? - Czerń jest w porządku.

Też tak myślałam, ale nie byłam pewna.

Masz taki nienaganny gust, Mark.

- Idziemy? - Jasne.

Zastanawiam się, kto założy dziś tę okropną sukienkę,

która wisiała w witrynie sklepu Esther cały rok.

Ktoś musiał ją kupić na dzisiejszy bal.

Oby Alexandra miała dziś na nogach przyzwoite buty.

Nie uwierzysz, jakie założyła na dzisiejszy lunch.

Czasem zastanawiam się, co ona sobie myśli,

kiedy patrzy w lustro przed wyjściem z domu.

Czy mówiłam ci, że Liga będzie świadczyć wolontariat w Domu Nadziei?

Oczekują, że każda z członkiń będzie tam pracować dwie godziny w tygodniu.

To niedorzeczne.

Jack?

A ta cała Diana Davis...

Odkąd sprowadziła się tu z tym swoim mężem-lekarzem,

myśli, że może wprowadzać tu tę wielkomiejską modę.

Teraz już wie, komu musi stawić czoła.

Czy mówiłam ci, że jej brat, nadal tam mieszka?

I że jest gejem?

I pewnie ma AIDS.

Pewnie dlatego jest tak podekscytowana tym projektem.

Jack, czy ty mnie słuchasz?

Co mówiłaś, Lily?

Nie słuchałeś ani słowa z tego, co mówiłam.

Pytałam, jak wyglądam.

Dobrze.

Rozumiem, że mamy być przyjaźni i traktować ich z szacunkiem...

Ale rękawice? Proszę!

Wiem, że nie będziemy mieć bezpośredniego kontaktu z tymi ludźmi.

Będziemy tam, by wspierać rodziny i pracowników.

Ale trudno mi było nie dostać tam dziś dreszczy.

Myślałam, że będziemy pracować z dziećmi.

Georgy, jesteś gotowy?

Och, Georgy. Uwielbiam je!

Nie mam do tego cierpliwości. Pomożesz mi?

Zobaczmy.

Muszę się napić, zanim pójdziemy.

- Chcesz się napić? - Nie. Przestań.

- Wyglądasz pięknie. - Dziękuję.

- Gotowe. - Jak wyglądam?

Bardzo przystojnie.

Pójdziesz w tych butach?

Witaj, Diano. Doktorze Davis.

- Diana, co za piękna sukienka. - Dziękuję.

A raczej koszmarna. Wygląda na niej gorzej niż na tej witrynie.

Hej, jak leci? Co mogę ci podać?

Tam siedzi mój ojciec.

Co mam podać, sir?

Wódkę z oliwką i dirty martini.

- Hej, Mark. - Alex.

- Dobrze się bawisz? - Tak.

- Tańczyłeś już? - Nie, jeszcze nie. Może później.

Proszę bardzo, Victorze. Udanego wieczoru.

"Victorze"?

Hej, przystojniaku. Do ciebie mówię.

Odpieprz się.

Co innego mówiłeś tamtego wieczoru, kochany.

Zabieraj łapy, pieprzony pedale!

Jaki szorstki. Lubię takich.

Spencer! Nie wiedziałem, że jesteś jednym z tych.

Jednym z jakich, pani Bracken?

Jednym z "tych". Homoseksualistów.

Proszę panią... Wszyscy wiedzą, że jestem z "tych".

Cóż, zawsze uważałam, że jesteś trochę zbyt luźny.

Powiem coś pani w tajemnicy...

My, którzy jesteśmy z "tych"...

wiemy coś, czego wy nie wiecie.

Czyli co?

- To jest w wodzie. - Co jest w wodzie?

Powodem, dla którego tacy jesteśmy, a proszę mi wierzyć, jest nas wielu...

jest woda.

- Spencer, żartujesz sobie. - Nie, mówię poważnie.

To nasz mały sekret od lat.

Ale proszę nikomu nie mówić.

Gail, Spencer powiedział, że jest pedałem,

ponieważ pije wodę.

Nie!

Przysięgam.

Ten Spencer nigdy nie umiał trzymać języka na wodzy.

To prawda.

Myślę, że Spencer po prostu za dużo wypił i bawi go szokowanie ludzi.

I udało mu się. Jest pijanym pedałem.

Doprawdy, nie rozumiem, dlaczego spędzasz z nim tyle czasu.

Bo jest nie tylko bardzo utalentowany,

ale jest też moim najlepszym przyjacielem.

Ja też nigdy tego nie rozumiałam, Robercie.

Od zawsze łączyła ich jakaś dziwna więź.

Dziękuję.

- Tato, jak było dziś na golfie? - W porządku, kochanie. A ty wciąż grasz?

Tak, niedawno zaliczyłam wszystkie 18 dołków.

Mam mocną rękę.

Alex!

Dziwne, że nie masz czterech rąk jak Popeye.

Nie mogę uwierzyć, że Liga wysłała je w tym roku

na wolontariat do tego Domu Nadziei.

Do tego miejsca dla chorych na AIDS? Nic nie mówiłaś.

Przepraszam, muszę iść do łazienki.

Dzięki.

Witaj, Diano.

Alex! Alex, chodź na chwilę!

- Chcę ci coś pokazać. - Co?

Pokażę ci, co Georgy dał mi na urodziny.

Co robisz?

Ciii! Nie wszyscy muszą o tym wiedzieć!

No dalej, dotknij. Są jak prawdziwe!

- Nie chcę dotykać. - No dalej!

Georgy je kocha.

Czy nie są boskie?

Wspaniałe.

Georgy jest najlepszy.

Poproś o takie Roberta. Uczyniły cuda dla mnie i Georgy`ego!

Nie wątpię.

Dziękuję.

- Wszystko w porządku? - Doskonale.

Hej, Alex. Słyszałaś o wodzie?

Mamo? Tato? Jest ktoś w domu? Viola?

Tu jesteśmy, kochanie.

Wydawało mi się, że cię słyszałem, skarbie.

- Dzień dobry, tato. - Dzień dobry.

Widzę, że przeżyłeś kolejny Bal Azalea.

Tak.

Ledwo.

Jest w stanie grać w golfa dwa razy w tygodniu,

ale nie ma siły tańczyć ze mną dwa razy w roku.

Jestem z tobą, tato.

Gra w golfa to o wiele lepsza zabawa niż Bal Azalea.

Był czas, kiedy twój ojciec potrafił przetańczyć ze mną całą noc.

To było zanim moje kolana się zbuntowały.

Alexandro, skąd masz te buty?

Czyż nie są fantastyczne? Kupiłam je w sklepie z antykami.

One są używane? Chyba żartujesz.

Dla mnie są piękne.

Nie słuchaj swojej matki, Alex. Nawet nasze antyki są nowe.

Do zobaczenia wieczorem, Lily.

Do zobaczenia, kochanie.

Miłego dnia, panie Talbott.

Viola, dziś przywiozą tę wodę, którą zamówiłam.

Podpisz pokwitowanie.

Tak, proszę pani.

Alexandro, potrzebujesz coś jeszcze?

Przyszłam zapytać, czy chcesz odwiedzenić ze mną Bruce'a.

W tym Domu Nadziei? Chyba żartujesz.

Nie, mamo. Myślałam, że chciałaś go zobaczyć.

Nie mam zamiaru iść do tego przeklętego przez Boga miejsca.

A gdybyś miała trochę rozumu, to też byś tam nie szła.

Mamo, Bruce i ty...

Wysłałam mu kwiaty.

Nie pójdę. Nie chcę być nawet w pobliżu tych ludzi.

Muszę iść się przebrać.

Miłego dnia, kochanie.

Dziewczyno, jesteś piękna, ale trochę za chuda.

- Zrobić ci śniadanie? - Dzięki, ale nie jestem głodna.

Nie dasz się namówić na jedną z moich kanapek z bekonem?

Zostało trochę po śniadaniu dla pana Talbotta.

Teraz nie mogę się oprzeć.

Dobrze, zrób mi kanapkę.

Matka zamówiła wodę? Co ona kombinuje?

Ktoś jej powiedział, że dodali coś niebezpiecznego do wody.

I zamówiła kilka tych dystrybutorów wody.

Nie mówisz poważnie.

Za jakiś tydzień jej przejdzie.

Kiedy znudzi jej się ich widok, to każe je zabrać.

Po prostu potrzebuje zajęcia.

Np. wnuków...

Violo, bardzo chciałabym mieć dzieci, ale Robert nie chce teraz o tym słyszeć.

Chce zaczekać, dopóki nie zostanie wspólnikiem w firmie.

Jak się ma Ray Ray?

Wiesz, jaki jest szalony. Ma się dobrze.

Chyba wreszcie znalazł pracę, którą naprawdę lubi.

- Odwiedza cię? - Czasami. I zawsze pyta o ciebie.

Halo, rezydencja państwa Talbott...

Słodziutka, jedz kanapkę.

Przekaż Ray Ray, że mi go brakuje.

Co się stało, synu?

Tato, chyba nie zamierzasz opublikować tego artykułu o wodzie?

Oczywiście, że zamierzam. O tym się teraz mówi i to się sprzeda.

Ale nie ma żadnych dowodów, że dodali coś do wody.

Na aferę Crucible też nie było dowodów. Dziękuję.

Tak, jasne. Dobre porównanie.

O co ci chodzi, Mark?

Będziemy odpowiedzialni za rozsianie paniki wśród ludzi.

I dobrze. Ludzie potrzebują trochę emocji. A my przy okazji wyprzedamy nakład.

Dzień dobry, panie Winslow. Panie Adams.

Dzień dobry, Alex. Co dziś dla ciebie?

Poproszę pół tuzina brzoskwiń, pół tuzina jabłek

i trzy czekolady.

Jeśli bierzesz to dla swojego przystojnego męża, to wiedz, że on był tu już dzisiaj.

Wziął kilka babeczek.

Naprawdę?

Właściwie to wszystko dla mojego znajomego, Bruce'a.

Zna pani, Bruce'a, prawda? To dekorator mojej mamy.

Jest w Domu Nadziei. Chcę sprawić mu trochę przyjemności.

Proszę zapisać to na mój rachunek. Śpieszę się.

Oczywiście, kochanie. Zaglądaj do nas częściej.

Trzymaj się z dala od kłopotów, Alex.

- Dzień dobry, panie Hall. - Dzień dobry, Alex.

- Pięknie dziś wyglądasz. - Dziękuję.

Mówię wam...

Nie zdziwiłabym się, gdyby słowa Spencera o wodzie były prawdziwe.

Co z wodą?

Ten głupiec powiedział, że jest ciotą...

...gejem... ponieważ coś jest w wodzie.

A wy mu uwierzyłyście?

To ma sens.

Że też musieli zbudować ten szpital tuż pod naszym nosem.

Pani Bracken, to, że ktoś ma AIDS, niekoniecznie znaczy, że jest gejem.

Co z tymi wszystkimi dziećmi z AIDS?

Te córki Parkera podobno również są z "tych".

Moja młodsza siostra nigdy nie lubiła bawić się lalkami ani nosić sukienek.

Od dziecka była chłopczycą.

I...?

I później wyszła za mąż. Ma troje dzieci.

I ośmioro wnucząt.

Uważam, że mimo iż niektórych ciągnie w "tę" stronę,

nie musi to oznaczać, że będą żyć w taki sposób, na litość boską!

Wiedziałem, że Kenneth Nelson zboczy na niewłaściwą drogę

jak tylko zaczął chodzić do klasy baletowej Alex.

A mieli wtedy po sześć lat.

I jeszcze się z tym obnoszą!

Pomyśl o tych biednych rodzinach,

których dzieci okazują się być takie i które nadal tu mieszkają.

Muszą umierać ze wstydu.

Ja bym przynajmniej umarła.

Myślę, że powinni sprawdzić wodę.

Dziś rano zadzwoniłam do burmistrza zobaczyć, co da się zrobić.

A co niby mają zrobić, pani Bracken?

Ludzie uwierzą we wszystko.

Całe życie poświęciłem pięknu.

I nigdzie stąd nie wyjdę, jeśli nie mogę zrobić tego w dobrym stylu.

Bruce, nie mów tak.

Pokój wygląda pięknie.

Spencer zadbał o wszystko.

Wiedziałem, że zajmie się mną, gdy się zestarzeję.

Spencer, narobiłeś zamieszania podczas balu.

Wszyscy zbzikowali na punkcie wody.

Nawet moja matka zamówiła butelkowaną wodę.

Spencer, znowu próbowałeś być królową balu?

Zawsze wiedziałem, że powinienen nią być.

BASEN ZAMKNIĘTY DO ODWOŁANIA

BUTELKA WODY 1 $

Postanowiłem zostać jeszcze na kilka godzin.

Świetnie, przyda nam się dodatkowa pomoc.

Wpadnijcie z Robertem na kolację.

Moja mama upiecze brzoskwiniowe ciasto.

Robert ma spotkanie, ale ja chętnie się piszę.

Super.

Nie mogę się doczekać, kiedy zobaczę dzieci.

Zadzwonię do mamy i każę zarezerwować dodatkowe miejsce przy stole.

To miłe, Grace. Dzięki.

Czy mam coś ze sobą przynieść?

Tylko apetyt.

A potem zaczęła mówić o seksie...

Im bardziej pijana była, tym bardziej się do mnie przystawiała.

Nie mogłem dłużej wytrzymać.

A kiedy poprosiłem kelnera o rachunek,

powiedziała mi, że nie ma na sobie majtek.

Więc wziąłem ją do domu.

Ale na szczęście zatrzymałem po drodze samochód i uciekła.

Bardzo interesująca historia, Jeffrey. Dziękujemy.

Czy ktoś jeszcze chciałby zabrać głos?

Tak, ja.

Elizabeth, to był najlepszy posiłek, jaki jadłam od lat.

Cała przyjemność po mojej stronie. Możesz tu wpadać, kiedy chcesz.

Jesteś zawsze mile widziane.

Grace, jak ty trzymasz linię przy takiej kucharce?

Stres, moja droga. Stary, dobry stres.

Ten weekend spędzimy z tatą. Babcia po nas przyjedzie.

Naprawdę?

Tak, jest na wakacjach na obwozie.

Na obozie.

Dobra, dzieciaki. Czas do łóżka.

Idźcie się umyć. Zaraz do was przyjdę.

- Mamo, nie jestem zmęczony. - Ja też nie.

Uściskaj Alex.

Chodź tu.

Dziękuję.

Dobrze, Mark. Posłuchajmy twojej historii.

Ubiegłej nocy wziąłem Eve Ann na bal.

Nie przedstawiłeś się nam, Mark.

Cześć. Jestem Mark i jestem...

zdrowym, heteroseksualnym mężczyzną.

Właśnie.

Wziąłeś Eve Ann na bal. Czy dobrze się bawiłeś?

Tak. Wszystko było dobrze, dopóki nie poszedłem do baru po drinki.

Co się tam stało, Mark?

Oprócz tego, że wiemy, jak słabe są nasze mechanizmy obronne po alkoholu.

Kelner był dawnym znajomym, z którym widywałem się w parku.

Jakie to było uczucie, spotkać znowu mężczyznę,

z którym uprawiałeś anonimowy seks w parku?

Byłem zakłopotany, bo mnie rozpoznał.

Dlaczego byłeś zakłopotany, Mark?

Ponieważ na balu był też mój ojciec i bałem się, że to zauważy.

Dlatego tu jesteśmy, Mark. Nie musisz już żyć w strachu.

Jeśli chcecie zobaczyć, jakie korzyści płyną z gejowskiego stylu życia,

to odwiedźcie ten Dom Nadziei.

Zapewniam was, że nie wytrzymacie tam długo.

Co masz na myśli, bracie Danielu?

Zorganizowałem grupę, która będzie protestować

przeciw temu strasznemu miejscu wybudowanemu tuż obok Domu Pana.

Zaczynamy jutro rano.

Czy ktoś jest zainteresowany pomocą w pracy dla Pana?

Czy będzie jedzenie?

- Dziękuję. - Proszę bardzo.

Twoje dzieci są wspaniałe, Grace.

Wiele przeszły. Ale przetrwały.

Jak ich mama.

Było bardzo okropnie?

Nie chcę rozmawiać o Travisie.

Opowiedz mi o Robercie. Jak wam się układa?

W porządku. Nigdy sie nie kłócimy ani spieramy.

Ale też nigdy nie rozmawiamy.

I nigdy się nie kochamy.

Nigdy bym nie pomyślała, że moje życie erotyczne zakończy się przed 30-tką.

Myślisz, że ma kochankę?

W życiu. Robert nie ma jaj, żeby mieć romans.

Nie powinnam tak mówić.

A szkoda, że nie ma kochanki. Przynajmniej wiedziałabym, że ma jakieś uczucia.

Gdyby znalazł sobie jakąś sekretarkę albo kelnerkę,

mogłoby to przysłużyć się nam obojgu.

- A ty? - Co "ja"?

Masz kochanka?

Proszę cię, Grace. Niby kogo, listonosza?

Jestem tak samo winna jak Robert. Po prostu

mnie to nie interesuje. Wiesz, co mam na myśli?

Wiem dokładnie.

Czy ktoś ma coś do dodania?

Tak, Co to za gówno napisałeś w swojej gazecie, Mark?

Uważaj na język, Jeffrey.

Skąd wziąłeś ten pomysł, że ludzie stają się homo przez wodę?

W artykule piszą, że firma z Seattle będzie testować wodę.

Więc to nie nasza wina, tylko to przez wodę?

To nie był mój pomysł. To mój ojciec postanowił to wydrukować.

To największy idiotyzm, jaki w życiu słyszałem.

Czy wiesz, że ktoś z Ligi zadzwonił dziś do Pameli Hughes

powiedzieć, że członkinie nie chcą już być wolontariuszkami w hospicjum?

Żartujesz. Dlaczego?

Najwyraźniej obawiają się o swoje bezpieczeństwo.

Na litość boską...

Co powiedziały?

Że chcą noszenia rękawiczek. A niektóre też masek.

Czy te "niektóre" to Sloan?

To wkurzające. Dlaczego nie słyszałam o tym wcześniej?

Jestem zaskoczona, że Sloan ci nie powiedziała.

Staram się rozmawiać z nią najmniej jak to możliwe.

Poznałaś Georgy'ego?

- Jej męża? Nie.

Może to i lepiej, że niektóre z nich nie będą już tam bywać.

Jest nam wystarczająco trudno utrzymać tam pozytywną atmosferę.

A co dopiero z tymi paranoiczkami w pobliżu.

Boże, one nie mają o niczym pojęcia...

Nie miałam na myśli ciebie.

Wiem, co miałaś na myśli.

Nie mogę uwierzyć, jaki one mają tupet. To po prostu niegrzeczne.

Taka już jest mentalność tego miasta, Alex.

Wiem.

Zakończmy w tradycyjny sposób...

Panie, daj nam cierpliwość, by zaakceptować to, czego nie możemy zmienić,

odwagę, by zmienić to, co możemy

i mądrość, aby trzymać się z daleka od gejowskich barów.

Amen.

- Alex... - Tak...

Muszę ci coś powiedzieć.

OK, słucham.

O co chodzi, Grace?

Chcę ci powiedzieć, dlaczego Travis wściekł się i mnie pobił.

Myślałam, że dlatego, że był okropnie pijany.

To tylko częściowy powód.

Travis dowiedział się, że mam romans.

Z kim?

Z jakimś bogatym doktorkiem?

Z młodym, seksownym stażystą?

Z kimś, kto też pracował w pielęgniarstwie.

Jak miał na imię?

Miała na imię Sara.

No co ty!

Przepraszam, Grace. Nie wiem, co powiedzieć.

To znaczy... Skąd wiedziałaś, że pociągają cię...

Nie żeby to robiło jakąś różnicę... Po prostu...

Nie wiem, zaskoczyłaś mnie tym.

Alex...

Tak bardzo straciłam głowę dla Sary,

że nie miałam szansy zastanowić się,

czy to jest dobre, czy złe, czy dziwne.

Byłam zbyt szczęśliwa.

I nie byłam tak szczęśliwa nawet wtedy

gdy jeszcze układało nam się z Travisem.

To co się stało? Gdzie ona teraz jest?

Wyjechała. Daleko.

Travis rozpowiedział wszystko w szpitalu.

Nie umiała poradzić sobie z presją.

Postanowiła zacząć od zera gdzieś indziej.

Myślisz, że zakochałaś się tylko w tej jednej kobiecie...

czy może jesteś...?

Można powiedzieć to na głos: lesbijką.

Tak.

Tak... Teraz jestem już pewna, że jestem lesbijką.

Nie chciałam cię oszołomić.

Nie, cieszę się, że mi powiedziałaś.

To po prostu da mi dużo do myślenia, nic więcej.

Było inaczej?

No co? Chodzi mi o to, że...

Jak wy...?

O, rany...

Zrobiłabyś to znowu?

Nie zrozum mnie źle, Alex. Travis i ja uprawialiśmy sporo gimnastyki w łóżku.

- Ale... - Ale...?

Ale nie uprawiałam miłości, dopóki nie zrobiłam tego z kobietą.

Żadnej nadziei dla ciot!

Żadnej nadziei dla ciot!

Żadnej nadziei dla ciot!

Cześć, Sally.

Żadnej nadziei dla ciot!

Jak było na siłowni?

Świetnie.

Nie pragniesz mnie, dziecinko?

O, tak.

Nie zapomnij, że jutro idziemy na kolację z Renoldami.

A, tak. Dlaczego idziemy?

Są moimi nowymi klientami. To bardzo ważne, nie zapomnij.

Co robisz?

Piszę pismo do Ligi. Rezygnuję z członkostwa.

Co? Dlaczego?

Czy to ma coś wspólnego z tym Domem Nadziei?

Ludzie są słusznie zaniepokojeni, Alex.

Dlaczego? Naprawdę uważasz, że powinni go zamknąć?

Nie, nie sądzę, że powinni go zamknąć. Powinni

go tylko umieścić z dala od innych ludzi.

Poślubiłam jaskiniowca.

Myślę nad zatrudnieniem się tam na pełen etat.

Nie ma mowy.

Słucham?

Alex, nie pozwolę ci przebywać tam cały dzień z bandą chorych ciot.

Nie podobało mi się, że pracujesz tam na część etatu, a co dopiero na cały.

Więc nie pozwolę na to.

Wystarczy, że spędzasz czas z tym... jak mu tam... Spencerem.

Bóg wie, co on w sobie nosi.

Całujesz go w usta, a potem oczekujesz, że ja będę całował ciebie?

Nie, Robert. Niczego już od ciebie nie oczekuję.

Co to miało znaczyć?

Nosicie tam rękawice, prawda? W tym miejscu.

W jakim miejscu?

W tym centrum AIDS. Domu Nadziei.

Robert, czy wiesz w ogóle, jak zaraża się AIDS?

Czy masz jakiekolwiek pojęcie?

Wiem tylko, że Lily będzie zrozpaczona, gdo dowie się, że odeszłaś z Ligi.

Nie będzie to pierwszy raz. Ani ostatni.

Potem zaczęliśmy słuchać tego, co ona uważa za seksowną muzykę.

Położyłem się na kanapie i zamknąłem oczy.

A kiedy je otworzyłem, ona stała już przede mną,

zupełnie naga.

Proszę, dołącz do nas. Możesz usiąść tam.

Czy możesz się przedstawić i powiedzieć coś o sobie?

Witam, mam na imię Thomas i jestem...

...zdrowym, heteroseksualnym mężczyzną.

Tak, dokładnie. Jestem też malarzem.

Elliot, chcesz nam coś opowiedzieć?

Cóż...

Moja matka i ja pokłóciliśmy się o sernik.

Chciałem zrobić go z kremowego sera...

- Thomas, czy my się skądś znamy? - Jeffrey...

Kontynuuj, Elliot.

Więc nalegałem, żeby użyć kremowego sera.

Co to za sernik, jeśli nie ma w nim kremowego sera?

Dziękuję, Elliot.

A teraz chciałbym wam opowiedzieć o naszej demonstracji.

Myślę, że udało nam się uczynić Dom Nadziei

miejscem tak niewygodnym jak to możliwe.

Podobno wielu wolontariuszy już zrezygnowało, a ci, którzy przyjechali

zawrócili i odjechali.

Ojcze Danielu, to byli prawdopodobnie krewni pacjentów.

Dokładnie. A jeśli nadal będziemy się starać,

szybko zrozumieją, że Azalea Springs to nie miejsce dla instytucji tego typu.

Ale to nie jest w porządku.

Nikt nie dojdzie do takiego wniosku po przeczytaniu twojej gazety,

która zrobiła z tego cyrk.

Bo to jest cyrk.

Moja mama mówi, że ci ludzie z AIDS powinni zostać poddani kwarantannie.

Obudź się, Elliot.

Ty i twoja matka mieszkacie w jaskini?

Wystarczy, Jeffrey. Elliot ma słuszność.

I to samo staramy się udowodnić.

Dobrze. Kogo z was mogę się jutro spodziewać?

Thomas. Cześć. Mark Anderson.

Witaj. Miło cię poznać.

Więc jesteś malarzem?

Malujesz na zewnątrz czy wewnątrz?

Jedno i drugie.

Potrzebujesz malarza?

Właściwie to zastanawiałem się nad przemalowaniem mojej jadalni.

Dam ci mój numer.

Zadzwoń, kiedy będziesz gotowy, OK?

Zrobię ci bezpłatną wycenę.

Dzięki.

Zadzwonię.

Na razie.

Na razie.

Biały, czarny, czerwony, żółty Wszyscy to banda sodomitów!

Więc Robert zabronił ci tu pracować.

Mniej więcej. I widzisz, jakie wrażenie to na mnie zrobiło.

Alex, od dziecka nic nie mogło cię powstrzymać, jeśli się na coś uparłaś.

Poczekaj, aż moja mama dowie się, że opuściłam Ligę.

Cruella jeszcze nie wie?

Siostro, dostanie szału...

Myślicie, że to pomoże?

Myślałem, żeby wyjść i krzyczeć:

"Stop, stop! Stop tej przemocy!"

To na pewno zadziała.

Myślę, że to pomoże. Moja matka mawia,

że nic nie zabija tak jak uprzejmość.

Lepiej nie powiemy, co mawia moja matka...

Muszę wracać do pracy. Dajcie mi znać, gdybyście potrzebowali pomocy.

Dzięki, Grace. Zobaczymy się później.

Ona wygląda świetnie, Alex.

Pozbycie się Travisa dobrze jej zrobiło.

Nawet nie wiesz, jak bardzo.

Cieszę się, że wróciła do miasta. Potrzebujesz normalnych przyjaciół.

Poza mną, oczywiście.

Spencer, kiedy się zorientowałeś?

Co do czego? Że jestem normalny?

Nie, głuptasie. Że jesteś gejem.

Myślę, że wtedy, gdy tak cudownie dopasowałem

poduszki do zasłon w swoim pokoju.

Ale przecież chodzilliśmy ze sobą na pierwszym roku studiów.

I co robiliśmy? Chodziliśmy na zakupy i do kina.

Podczas gdy inne pary paliły trawkę i pieprzyły

się na tylnych siedzeniach samochodów rodziców.

Tak, ale pieściliśmy się czasami.

Alex, nie sądzę, że posunęliśmy się dalej niż jedno macanko w moim samochodzie.

Tak, chyba masz rację.

Podczas gdy inni upijali się na imprezach, ja siedziałem w domu

i oglądałem filmy z Joan Crawford.

- Uwielbiałam ją! - Wiem.

Z kim potem chodziłaś?

Niech pomyślę...

Z tym przystojnym pływakiem, Benem Summerem.

Z kim jeszcze?

Z Garym Wilsonem. Chyba wciąż mam jego kurtkę.

- Był śliczny. - To prawda.

Z kim jeszcze?

Przez chwilę ze Scooterem Johnsonem, a potem skończyłam studia.

Nie widzisz wspólnego mianownika?

Spencer, chyba mi nie powiesz, że wszyscy są gejami?

Siostro, obudź się!

Nie. Scooter był gwiazdą drużyny futbolowej.

Tak, i zawsze lubił te obcisłe szorty.

Spencer, jeśli coś ci powiem, obiecaj, że nie powiesz nikomu.

Nawet Bruce'owi.

Dawaj, dziewczyno!

Grace powiedziała mi, że miała romans z kobietą.

Alex, proszę cię...

To dlatego Travis ją pobił.

Alex, mój gaydar wyczuwał Grace już w liceum.

Wiedziałem, że nie powinna była za niego wychodzić.

Nie miała wyboru. Była w ciąży.

Dobrze. Teraz z pewnością gryzie paznokcie.

Co z tą kobietą?

Musiała wyjechać z powodu skandalu wywołanego przez Travisa.

Spencer, to mnie zszokowało!

Nie uważam, że to jest złe... Ona po prostu

była moją najlepszą przyjaciółką w liceum.

Powinnam była coś zauważyć.

Tak samo jak powinnaś była zauważyć coś u swoich chłopaków.

Cześć, Alex.

Cześć, Alex.

Cześć, Alex.

Cześć, jak wam idzie?

Alex, musisz przestać przynosić te ciasteczka.

- Mogę w czymś pomóc? - Tak, możesz.

Weź ten transparent na zewnątrz i powiedz im, żeby wsadzili go sobie w...

Spencer!

Rozumiem, Spencer.

Mamy o 11% więcej czytelników, Mark.

Zawsze powinniśmy mieć takie wyniki przy okazji jakichś protestów.

Czy to w porządku zamknąć hospicjum, żebyśmy mogli sprzedać więcej gazet?

Myślisz, że po co pracujemy w tym biznesie, Mark?

Nie zmuszamy nikogo do brania udziału w tych protestach.

My tylko zdajemy relacje.

Myślę, że to, co robi brat Daniel, jest niewłaściwe.

Nie znaczenia, co myślisz.

Nie płacę ci za myślenie, tylko zdawanie relacji.

I powiem ci jedno.

Gdyby Eve Ann była moją dziewczyną, już by była w ciąży.

Czy przyszły już te wyniki badań wody?

Skoro mówimy o marnotrawieniu czasu i pieniędzy...

Nie, jeszcze nie przyszły.

Niewiedza nie boli.

A co z tym, że wszystko trzeba relacjonować?

Żartowałem. Dlaczego bierzesz wszystko tak na poważnie?

Jezu, wyluzuj, dobrze?

Chcę tylko, żeby wszystko było jasne. W wodzie nic nie ma.

Wszystko jedno. Wyluzuj, do cholery.

Mam nadzieję, że nie przywlokłaś czegoś z tego pieprzonego hospicjum.

Nie, Robert. To tylko przeziębienie.

- Nie wydaje się, żebyś miała gorączkę. - Nie, po prostu muszę odpocząć.

Przeproś znajomych za moją nieobecność.

- Jasne. Dasz sobie radę sama? - Oczywiście.

Idź i baw się dobrze.

Zadzwoń, jeśli będziesz czegoś potrzebować. Jesteś pewna, że mam iść?

Idź już, bo się spóźnisz.

Wygląda na to, że ktoś posiedzi trochę w domu...

Tak, mam chyba grypę.

Pustynia serca

Lianna

Życiowy rekord

Niebiańskie stworzenia

Alkowa

Ojciec chrzestny III

Claire of the Moon

Niesamowicie prawdziwa przygoda dwóch zakochanych dziewczyn

oraz...

13,25 $

Trzeba je oddać do jutra. Mam nadzieję, że poczujesz się lepiej.

Dziękuję.

O, cholera!

Alex?

Wróciłem. Śpisz?

Cześć, Robert. Jak kolacja?

Nudna jak diabli.

Ciesz się, że zostałaś i zajęłaś się sobą.

A żebyś wiedział, że się zajęłam...

Nie musiałaś przyjeżdżać, żeby powiedzieć mi, że opuściłaś Ligę. Już wiem.

Chciałam powiedzieć ci osobiście.

Gail nie mogła się powstrzymać i od razu

zadzwoniła, żeby podać mi wszystkie szczegóły.

Właściwie to przeczytała mi przez telefon cały twój list.

Cholera.

Alexandro... Co ty sobie myślałaś, młoda damo?

Nie możesz tak po prostu opuścić Ligi.

Były przypadki, że kilka biednych, nieszczęśliwych istot

zrobiło sobie chwilę przerwy. Ale to było przez rozwód

albo śmierć męża.

Ale ty... Ty po prostu odeszłaś.

Nie zgadzam się z ...

Czy masz pojęcie, jak ciężko pracowałam,

żebyś kiedyś mogła należeć do Ligi?

Nie wspominając o twoim ojcu.

Nie wspominając o mnie i czym?

- Cześć, kochanie. - Dostałam pracę, tato.

Będę pracować jako opiekun w Domu Nadziei.

Dobrze dla ciebie, kochanie. Kiedy zaczynasz?

- Dzisiaj. - Co na to powiedział Robert?

A co on ma do powiedzenia?

To twój mąż! Ma dużo do powiedzenia.

Jestem pewien, że Robert jest tak samo dumny z Alexandry jak my.

Dziękuję, tato.

Do zobaczenia wieczorem, Lily. Baw się tam dobrze, Alex.

Miłego dnia, panie Talbott.

Mam milion rzeczy do zrobienia przed pójściem do fryzjera.

Alexandro...

Czy jest coś, co mogę powiedzieć, żebyś przemyślała swoją decyzję?

- Nie, mamo. - Nie całuj mnie, nałożyłam makijaż.

Violo, gdybyś mnie potrzebowała, wiesz, gdzie jestem.

Tak, proszę pani.

Ona czasami doprowadza mnie do szału.

Nie chciała być złośliwa, kochanie. Chce tylko dla ciebie jak najlepiej.

Violo, dlaczego Ray Ray rzucił studia na ostatnim roku?

Co cię naszło na zgłębianie tego tematu?

Nie wiem. Po prostu nigdy nie zrozumiałam, dlaczego tak nagle opuścił szkołę.

Myślę, że ten dobrze wygląda. Jak myślisz?

Pate...

Tak, podoba mi się ten kolor. Jest bardzo elegancki.

Doskonały wybór, Mark.

Nie jest zbyt ciemny?

Nie, nie z tymi meblami. Będzie fantastyczny efekt.

Dobrze, gdybyś mnie potrzebował, możesz zadzwonić do mnie do biura.

Zostawiłem swój numer przy telefonie.

Nie martw się.

Jeśli chcesz, poczęstuj się czymś z lodówki.

Dam sobie radę. Idź do pracy. Dziękuję.

Dobrze. Zobaczymy się po pracy.

Jak on się dziś czuje, Spencer?

Czy może być coś gorszego niż stary, chory robak?

- Jest dziś w złym humorze. - Oczywiście, że jestem w złym humorze.

A ty, Robin, mógłbyś iść dla mnie po kilka trufli,

o których tyle mówiłeś.

Dobrze, Bruce.

Nie pozwól mu być apodyktycznym.

Słyszałem to.

Nigdy nie byłbym apodyktyczny wobec takiego anioła jak Grace.

A teraz idź.

Czy ja właśnie słyszałam, jak nazywasz Spencera "Robin"?

To taki żart od lat.

Opowiedz mi.

Cóż, kiedy Spencer i ja poznaliśmy się wiele lat temu,

nadal mieszkałem w tym starym domu na Daffodil Drive.

- Pamiętam ten dom. - Boski, prawda?

Później nie było mnie na niego stać.

Spencer zawsze nazywał ten dom "rezydencją".

Ja miałem na imię Bruce, a nigdy nie umawiałem się z kobietami.

Miałem za to pod dachem tego przystojengo młodzieńca, więc on zaczął do mnie mówić...

Chyba nie Batman?

Tak, Batman.

Ta fantazja trwała wiele lat.

I dlatego mówisz do Spencera "Robin".

A kiedy zachowuje się bardzo dobrze, nazywam go Boy Wonder.

Tak, Grace. To były piękne czasy...

Tak, były.

Mówi Mark Anderson.

Hej, Eve Ann.

Dziś? Nie mogę, Eve Ann. Mam plany.

Służbowa kolacja. Nie mogę się wykręcić. Ale dzięki.

Dobrze?

Pójdziemy innym razem, obiecuję.

Dobra, na razie.

Martwię się o tę dziewczynę przez całe życie. Jest taka uparta.

Jaki ojciec, taka córka.

Przecież znasz Alex. Pani Bracken ma rację.

Nauczyłaś ją stawać w obronie swoich przekonań i to właśnie robi.

To na pewno.

Lily... Chyba nie martwisz się, że staje się jedną z "tych"?

Oczywiście, że nie.

Jeśli coś wiem o Alexandrze,

to to, że na pewno nie jest jedną z "tych".

Cześć. Wyglądasz dziś na zajętą.

Mam dużo roboty papierkowej.

Pamela jest bardzo szczęśliwa, że wzięłaś tę robotę.

Myślę, że nadajesz się idealnie.

- Patrz, jak chodzisz, pedale. - Ach, tak?

W liceum spotykałem się z twoim synem!

Alex, coś nie tak?

Nie, wszystko w porządku.

Daj spokój. Mnie możesz powiedzieć.

Nie wiem. Myślę, że to z powodu Bruce'a.

- Hej, Spencer. - Cześć, Pam.

Hej, Sloan. Co ty tu robisz?

Nie zabawię tu długo, tego możesz być pewien.

Sloan przyszła po karty ochotniczek z Ligi.

Mógłbyś zaprowadzić Sloan do kantorka? Chyba tam je wrzuciłam po ich rezygnacji.

Wiem... Ja wiem...

Grace...

Chcę cię pocałować.

- Alex, nie rób tego. - Dlaczego?

Bo może ci się spodobać.

Julie Nelson wykonała te karty własnoręcznie.

Widziałeś je? Są piękne.

Jest kaligrafem, wiesz?

Miałaś rację.

Zrobiła je wszystkie własnoręcznie, a ma troje dzieci w wieku poniżej 6 lat!

Nie wiem, jak ona to robi.

Myślę, że będą w pudełku...

Super...

Przyszłam odebrać karty... Gail mnie po nie wysłała.

To te, które... zrobiła Julie Nelson.

Tu są.

Cóż... To ja już pójdę...

Grace. Alex. Żegnaj, Spencer.

Nie zorientowała się chyba, prawda?

Nie, kochanie. Myślę, że nie zorientowała się ani trochę.

Kiedy Georgy o tym usłyszy...

Zrobiłeś wszystko w jeden dzień? Fantastycznie.

Myślę, że teraz ten pokój wygląda na znacznie większy.

Tak, masz rację. Jest świetnie. Jestem zdumiony.

- Ile jestem ci winien? - Co powiesz na kolację?

- Nie, muszę ci zapłacić. - Mówię poważnie.

Masz plany na wieczór?

Nie, nie mam.

Po rzuceniu futbolu trafiłem do szkolnej gazetki.

Potem zostałem redaktorem.

- Redaktorem? - W gazecie uniwersyteckiej.

Pardon.

Spędziłem całe życie skupiając się na życiach innych,

w nadziei, że nikt nie dowie się o moim...

Wtedy byłeś gejem?

Przepraszam, nie chciałem cię zawstydzić.

Nie, po prostu...

Tak, byłem wtedy gejem.

O, nie... Kogo my tu mamy?

Zastanawialiśmy się, gdzie jesteście.

- Hej, Elliot. Jak się masz? - Wpadliśmy z mamą na przekąskę.

- Czyż nie świetnie tu karmią. - Faktycznie.

- Ładna kamizelka, Elliot. - Mnie też się podoba.

- Gdzie ją kupiłeś? - W sklepie skórzanym na mieście.

Bardzo ładna. Muszę odwiedzić ten sklep.

Cóż, nie będę wam przeszkadzał. Smacznego.

Żegnaj.

Czy można wątpić, że ten facet jest gejem?

Thomas, chciałbym cię o coś zapytać...

Jak trafiłeś na anty-gejowskie spotkania brata Daniela?

- Słucham? - Te kościelne spotkania ex-gejów.

To zabawna historia. Nie szukałem spotkań dla ex-gejów.

Szukałem grupy AA. Źle zrozumiałem ogłoszenie.

Było napisane: "Nie musisz dłużej tak żyć - tylko dla mężczyzn".

Więc myślałem, że to grupa Anonimowych Alkoholików.

Czy to znaczy, że jesteś gejem?

I jesteś abstynentem i nie masz zamiaru stać się hetero?

Nie, nie. Byłem zażenowany, kiedy zdałem sobie sprawę, gdzie jestem.

I nie mogłem się doczekać końca.

Dziękuję za wspaniały wieczór.

To była cudowna kolacja.

Przynajmniej tyle mogę zrobić.

Na pewno nie chcesz, żebym zapłacił za materiały?

Nie. Ale chciałbym ci coś pokazać.

Mam domowe studio. Chcesz zobaczyć?

- Tak, chciałbym. - Ok.

- Robert? - Tak.

Co tak siedzisz po ciemku?

Nie wiem, co zamierzasz zrobić, Alex. Chcesz zrujnować mi życie? O to ci chodzi?

- O czym ty mówisz? - Nie dotykaj mnie, kurwa.

Od początku wiedziałem, że ten Dom Nadziei nie przyniesie nic dobrego.

Zwłaszcza tobie.

- Robert, pozwól mi wyjaśnić ... - Co chcesz wyjaśnić?

Całujesz się tam po kątach z jakąś pielęgniarką. Chcesz mnie poniżyć?

Robert, proszę cię...

Kurwa, niedobrze mi na samą myśl. Co mam teraz zrobić?

Proszę, pozwól mi wyjaśnić. To nie tak jak myślisz.

Grace i ja...

Grace! Właśnie! To ta twoja koleżanka z liceum.

Poślubiła jakiegoś skazańca.

Robert...

Dlaczego to robisz? Nie rozumiem. To dlatego,

że od pół roku nie uprawialiśmy seksu?

Jesteś pieprzoną lesbą.

Niech cię szlag, Sloan.

- Robert, powinniśmy o tym porozmawiać. - Myślisz? Myślisz?

Tego popołudnia nie myślałaś.

To jakaś pieprzona farsa. Jak w liceum.

- Robert... - Nie dotykaj tego, do cholery!

To jest niedorzeczne!

Wynoszę się stąd.

- Gdzie pójdziesz? - Jakby cię to obchodziło.

Ułatwię życie tobie i twojej dziewczynie.

Naprawdę coś musi być w wodzie. Cholerne miasto.

- Halo. - Cześć, tu Alex.

Alex? Dobrze się czujesz?

Zastanawiałem się, czy ... mogłabyś wziąć wolne na kilka dni.

- Dzień dobry, śpiochu. - Dzień dobry.

- Nie musiałeś... - Chciałem miło rozpocząć ci dzień.

Twoje prace wyglądają jeszcze lepiej w dziennym świetle.

- Jesteś niezłym artystą. - Dziękuję, Mark.

- Lubisz tańczyć? - Zależy z kim.

- Halo. - Alexandro...

Cześć, mamo. Jest 6:30 rano.

Wiem, która godzina. Nie spałam całą noc.

Chcę cię tu widzieć najszybciej jak to możliwe.

Robert zadzwonił do nas wczoraj wieczorem.

Cholera...

Hej, Eve Ann. Tu Mark.

Przepraszam, że dzwonię tak wcześnie, ale muszę z tobą porozmawiać.

Nie, to nic pilnego.

Po prostu chcę ci coś powiedzieć.

Dzień dobry, panie Winslow. Panie Adams.

Co ich ugryzło?

Daj mi pół tuzina brzoskwiń, pół tuzina jabłek i trzy czekolady.

Dobrze...

- To będzie 28,59 $. - Co?

A, to cały mój rachunek. Przepraszam, Dee, nie mam tyle przy sobie.

Przykro mi, ale muszę go zamknąć.

Muszę iść do banku. Możesz to odłożyć za ladę?

Chyba tak.

Dziękuję, miłego dnia.

- Cześć, Amy. - Cześć, Alex.

Hej, Harriet. Potrzebuję gotówki.

Co się stało ze wszystkimi? Ktoś umarł?

- Alex Stratton przyszła. - Czy jest jakiś problem?

Panie Hall, co się dzieje?

Przykro mi, Alex, ale to konto zostało dziś rano zamknięte.

Przez kogo?

Przez Roberta?

Dobrze, więc chciałabym wypłacić pieniądze z naszego wspólnego konta.

Obawiam się, że do tego potrzeba podpisów was obojga.

A co z moim osobistym kontem oszczędnościowym? Ile tam mam?

- Jaki jest numer tego konta? - Nie wiem. Możesz sprawdzić?

Wypłacam wszystko.

Dziękuję.

Tato, muszę z tobą porozmawiać.

Od dziecka wiedziałem, że jestem inny.

I wiem, że ty też o tym wiedziałeś.

Dlatego wyciągnąłeś mnie z harcerzy. I drużyny pływackiej. I tenisowej.

Rok terapii, leki przeciwdepresyjne, myśli samobójcze...

Nic nie zmieniło moich uczuć względem mężczyzn.

I kiedy mówisz, że to kwestia wyboru, tym pewniejszy jestem, że się domyślałeś.

Nie będę więcej udawać, tato.

Jestem gejem. I tyle.

Koniec z psychiatrami, koniec z

bratem Danielem i koniec z Eve Ann.

- Gdzie ona jest?

- W swoim pokoju. Też nie jest w dobrym nastroju...

Cholera.

Dostałem wyniki badań wody. I tak jak mówiłem, nic do niej nie dodali.

Chcę dziś opublikować tę informację i skończyć z tym tematem.

I mam zamiar umieścić reklamę Domu Nadziei na całą stronę.

- Gdzie tata? - Poszedł do pracy. Dzięki Bogu.

Co ty sobie myślałaś, Alexandro?

Czy do reszty postradałaś rozum?

Co dokładnie sprawiło, że przekroczyłaś tę granicę?

Czy Robert ci się znudził? To jakiś eksperyment?

To pewnie wszystko nasza wina.

Jedynaczka... Zawsze byłaś samolubna.

Robiłaś wszystko, byle być w centum uwagi.

Po tym wszystkim, co twój ojciec i ja zrobiśmy

dla Ciebie, tak się nam odwdzięczasz.

Wiesz, że to, co robisz, jest grzechem! To niezgodne z Biblią!

Czy wiesz, że całe miasto mówi o tobie i...

...i tej Grace Miller?

Nie mogłaś zrobić czegoś takiego w weekend?

To zrujnuje firmę twojego ojca.

Nie wspominając o biednym Robercie.

Co on zrobi?

Jak mamy się teraz pokazać na ulicy?

Teraz nie mogę nawet iść do salonu piękności.

Mam jeszcze tylko jedno pytanie, Alexandro.

Spójrz, jak jesteś ubrana.

Czy jesteś teraz mężczyzną?

Kochanie, nie możesz oczekiwać, że Lily od razu zrozumie. Jest w szoku.

Wiem, ale nie musi być taka okropna.

Mnie samą też zszokowało to odkrycie.

Ale i tak zmieniła się w starą, dobrą Cruellę, kiedy zadzwonił do niej Robert.

Nie pozwolę, żebyś tak mówił o Lily Talbott.

Ona była pierwszą osobą, która dała mi pracę w tym mieście.

Daj jej czas, kochanie. W końcu się z tym pogodzi.

Nawet moja matka miała z tym problem na początku, Alex.

Ale kiedy zobaczyła, jak szczęśliwa jestem, zaakceptowała to. Naprawdę.

- Alex, masz niebieskiego kabrioleta? - Tak, dlaczego?

Lepiej wyjdź natychmiast na parking.

Hej! Co się tu, do cholery, dzieje?

- Robert, co ty robisz? - Nie wiem.

Zdecydowałem, że jednak nie ułatwię życia tobie ani twojej dziewczynie.

Ładnie. Proszę nie dotykać tego samochodu! Jest mój!

Jeśli zajrzysz w papiery, to zobaczysz, że jego właścicielem jestem ja.

Dlaczego to robisz, Robercie?

Nie wiem, Alex. Przyjmij to jak mężczyzna.

- Świetnie tańczysz, Mark. - Co?

Powiedziałem, że świetnie tańczysz.

Dzięki, to był świetny pomysł.

- Hej, przystojniaku! - Alex!

Chcę, żebyś kogoś poznała. To jest Thomas.

Cześć, miło mi.

Ja też chcę, żebyś kogoś poznał. To jest Grace. Grace, to jest Tom.

- Cześć. - Cześć.

Marka chyba już znasz.

Cześć, Grace. Już się poznaliśmy.

Dobry wieczór, panie i panowie. Witam na naszym pokazie.

Naszym pierwszym artystą tej nocy jest była Miss Gay America.

Prosze o gorące brawa. Przed wami... Obsesja!

"Wiesz, jaki jest szalony. Chyba wreszcie

znalazł pracę, którą naprawdę lubi."

Mam już oficjalne wyniki badań. Oczywiście w wodzie nic nie ma.

Mama mówiła mi o tych bzdurach.

A ten wariat, brat Daniel zebrał około 20 protestujących pod hospicjum,

gdzie Grace i ja pracujemy. Próbuje go zamknąć.

Brat Daniel?

Jest pastorem kościoła, który stoi obok Domu Nadziei.

Tak, brat Daniel... Niezły z niego członek Kościoła...

Co masz na myśli?

To, że mogę ci powiedzieć, gdzie jest w tej chwili...

Naprawdę? Gdzie?

Mógłby się pospieszyć... Zimno mi!

Spokojnie, na pewno niedługo wyjdzie.

Niewiarygodne, jak pięknie wyglądał dziś Ray Ray.

- Wiem. Nieźle, prawda? - Tak.

- Alex... - Tak?

Jesteś zdenerwowana?

A ty jesteś?

Tak... Nie, to znaczy...

Jestem zdenerwowana tym... ale nie tym, że to z tobą.

Jestem zdenerwowana. Tym... i tym, że to z tobą.

Słuchaj, jeśli chcesz, mogę spać w salonie.

Nie jestem aż tak zdenerwowana.

Stój.

Chcę cię zobaczyć.

Boże, jesteś wspaniała.

- Boże, marzyłam o tym od... - ...ósmej klasy?

To bez sensu. Może już go nie ma?

Czekaj, to on!

Przepraszam, masz ognia?

Bracie Danielu! Bracie Danielu! Co ty tu robisz?

Jasna cholera!

Brat Daniel nakryty na mieście

- Dzień dobry, Violo. Jak się masz? - W porządku, pani Talbott.

Bardzo mi przykro z powodu pana Bruce'a.

Wygląda na to, że ty też idziesz na pogrzeb.

O, tak. Czytała pani dzisiejszą gazetę? Jednak w wodzie nic nie ma.

Proszę, nie bądź śmieszna.

Przez cały ten czas wiedziałam, że w wodzie nic nie ma.

Czy podoba wam się mój nowy strój?

Cóż, prawie tak samo jak strój brata Daniela.

Myślisz, że ze Spencerem w porządku? Może powinnam pójść do niego sprawdzić?

Nic mu nie będzie. Jest z rodziną Bruce'a.

- Stara, dobra Lily. - Nie rozmawia ze mną.

Ciesz się tymi wakacjami, dopóki trwają.

- Co za ekscentryczka. - Ray Ray, cicho.

Bruce byłby dumny widząc, jak wielu bliskich,

członków rodziny i oddanych przyjaciół,

zebrało się tu, by uczcić jego pamięć.

Ja z pewnością jestem.

Chciałbym odczytać wam ulubioną modlitwę Bruce'a.

To modlitwa, której słuchałem codziennie, od kiedy go poznałem.

Panie, uczyń mnie źródłem pokoju,

abym tam, gdzie jest nienawiść, roztaczał miłość,

abym tam, gdzie jest wrogość, roztaczał ducha wybaczenia,

abym tam, gdzie jest wątpliwość, roztaczał wiarę,

abym tam, gdzie jest rozpacz, roztaczał nadzieję,

abym tam, gdzie jest ciemność, roztaczał światło,

abym tam, gdzie jest smutek, roztaczał radość,

Panie, pozwól mi dodawać otuchy i samemu jej doświadczać,

rozumieć i być rozumianym,

kochać i być kochanym.

Pozwól mi zrozumieć, że jeśli ja

zapomnę, mnie też będzie zapomniane,

że tylko jeśli ja przebaczę, mnie też będzie przebaczone,

i że tylko przez śmierć obudzę się do życia wiecznego.

Amen.

-Pewnego pogodnego poranka,

-Kiedy to życie się skończy

-Odlecę stąd

-Otworzą się wrota niebios

-I odlecę stąd

-Odlecę stąd

-O świcie

-Odlecę stąd

-Moje stopy oderwą się od ziemi

-I zostawię wszystkie swoje zmartwienia

-Kiedy umrę

-odlecę

-Alleluja! Alleluja!

-I będę latać i latać

-O świcie

-odlecę stąd

-Pewnego poranka

-Już niedługo

-O świcie

-W południe

-O północy

-O świcie

-odlecę stąd

-Moje stopy oderwą się od ziemi

-I zostawię wszystkie swoje zmartwienia

-I nie będę już musiał płakać

-I nie będę już musiał wzdychać

-Odlecę stąd

-Alleluja! Alleluja!

Przykro mi.

Tato.

- Miło cię znów widzieć, Ray Ray. - Panie Talbott.

Widziałeś te okropne buty, jakie założyła Alexandra?

Zamknij się, Lily.

Cóż... Widzę, że nadal...

dotrzymujecie sobie towarzystwa.

Zgadza się, Sloan.

Hej, Sloan. Ładne cycki.

- Chodź, Georgy! - Idę, kochanie.

Tłumaczenie: kangaroo94