Original subtitles

Eerder in Shogun.

We hebben Portugals geheime rijk bereikt.

Onze orders staan nog. - Wat staat er precies nog?

Leeft m'n bemanning nog?

Een is geëxecuteerd, de rest is gevangengenomen.

De zus van vrouwe Ochiba, mijn schoondochter, is aan het bevallen.

Of is vrouwe Ochiba gegijzeld om uw veiligheid hier te verzekeren?

Moeder.

Je kiest de verkeerde bondgenoot.

We zullen voor altijd hun gijzelaars zijn.

Ik heb al een ander aanbod ontvangen. - Regent?

Uw officiële antwoord, graag. - Ik buig voor u.

Ik onderwerp me aan heer Ishido.

Hij geeft zich over. - Aanschouw, de grote krijgsheer.

Hij laat zijn eigen vazallen zich zonder slag of stoot overgeven.

Jullie zijn dood.

Met z'n hoofd op een steen gevallen. Zo'n dood zag ik niet aankomen.

Leg het vast in ons boek.

Zet het onder levend gekookt worden, maar boven opgegeten worden door honden.

Het leger van Saeki-sama wacht bij Edo, waar Toranaga-sama om z'n zoon zal rouwen.

Hoelang? - De gebruikelijke 49 dagen.

En daarna?

Dan brengen ze ons naar Osaka.

Heer...

gecondoleerd met uw zoon.

Ik moest je deze geven zodra we de stad zouden betreden.

Voor je bewezen diensten.

Je hoeft niet voor de raad te knielen, want je staat niet meer aan onze kant.

Fuji-sama beheert je leengebied tot je terugkeer.

Ik weet niet wat de nieuwe heersers voor jou gepland hebben.

Een puike strategie, zeg. Nagakado-sama stierf tenminste in het harnas.

De bemanning van je schip is hier in de stad.

Je wil ze graag vast weer zien.

Wat gebeurt er met mijn tolk?

Mariko-sama, ga toch niet naar Osaka.

Ik heb trouw gezworen, ik heb geen keus.

GEBASEERD OP HET BOEK VAN JAMES CLAVELL

SHOGUN

HOOFDSTUK ACHT: THE ABYSS OF LIFE

Hij heeft zich overgegeven. Uw list was een groot succes.

Een trotse Minowara, die in 'n klein vissersdorpje aan z'n einde komt.

Wie had dat gedacht?

Hij heeft nog altijd z'n rouwperiode.

Tot hij met zijn hoofd op de grond ligt uit overgave...

zijn we niet verlost van zijn dreiging.

Om ons verbond kracht bij te zetten, moeten we onze bedoelingen openbaar maken.

Niemand twijfelt aan ons verbond.

Toen ik de Taiko nog diende, was ik volledig in de ban van u.

Zijn favoriete bijzit.

Uw kracht, charme en moed was ongekend.

Wat u in mij zag, was slechts een weerspiegeling van onze heer.

Ik had bewondering voor onze heer...

maar laten we niet doen alsof hij barmhartig was.

We hebben hier niet alleen overleefd, maar ook een plekje voor onszelf gemaakt.

Ik stel voor dat we ons bondgenootschap versterken door te trouwen.

Wat is uw antwoord?

Denk na over mijn aanbod.

Wat kan ik zeggen over heer Nagakado? - Hij stond altijd voor je klaar.

Hij vertelde altijd van die lange verhalen zonder einde.

Hij viel ooit uit een boom en brak toen zijn arm.

Hij hield het dagenlang geheim, zodat iedereen hem dapper zou vinden.

Hij was echt onverschrokken.

Maar hij was ook roekeloos.

Hij bracht ons in verlegenheid.

Ik wil wat zeggen.

Ik kan nauwelijks geloven dat heer Nagakado er vanavond niet bij is.

Hij had het geweldig gevonden...

dat we hem eren.

Maar hij is er niet bij...

omdat onze heer zich overgeeft. Hij pleegt seppuku voor die slang Ishido.

Daar kon heer Nagakado zich niet in schikken.

Hij was misschien roekeloos...

maar hij gaf zijn leven...

in naam van zijn heer, Toranaga.

Hij mist de begrafenis van zijn eigen zoon.

Het schijnt dat heer Toranaga ernstig ziek is geworden tijdens de reis.

Jij hebt hem dus ook niet gezien?

Die toespraak van mijn neefje...

Hij is maar een knul, maar had over veel dingen wel gelijk.

Zijn generaals uit Edo dragen uit protest hun harnas.

Nog niet iedereen heeft opgegeven.

We kunnen met geweren en kanonnen ten strijde trekken tegen Osaka.

Je gaat alleen naar Osaka.

Als voorwaarde voor onze overgave...

heeft Ishido geëist dat je de geweren en kanonnen naar Osaka brengt.

Haar grootvader is vast apetrots.

Ja, ik hoop het.

Heeft heer Toranaga zijn nieuwe kleindochter nog niet bezocht?

Ik hoorde dat hij sinds hij terug is in slechte gezondheid is.

Heb je nog gehoord van je zus in Osaka?

Alleen per formele brief.

Ze zei dat mijn familie veilig is als heer Toranaga voor heer Ishido knielt.

Meer zei ze niet.

Je weet hoe vrouwe Ochiba kan zijn.

We gaan allemaal op onze eigen manier om met tegenslagen.

Zich verbergen is haar manier.

Heer Buntaro. Welkom terug in Edo. - Fijn om weer thuis te zijn, vrouwe Rin.

Heer Toranaga wil dat je vanmiddag naar hem toe gaat.

Ik begrijp het.

Ik laat u met rust.

Blijf, alsjeblieft. Ik wilde jullie niet storen.

Het zijn zware tijden met dat gedoe met Osaka.

Ik zou graag thee maken voor mijn vrouw. Zou je dat willen?

Dat vind ik goed.

We hebben u gister brandhout gegeven.

Dat begrijp ik, maar ik hoef geen brandhout.

Ik ben op zoek naar...

Mijn vriend vraagt om meer brandhout.

Vergeef de barbaar zijn onbeleefdheid.

Bedankt voor je poging tot vertalen, pater. Maar je hebt het mis.

Ik wil graag houtskool. Dat geeft meer warmte.

Ik ben onder de indruk. Je hebt je weg hier gevonden.

Bedankt, pater.

Vanavond lotus, alsjeblieft.

Helaas kom ik in elk donker steegje wel katholieken tegen.

Net kakkerlakken.

Ik ben niet voor jou in Edo. Ik moet Toranaga-sama dringend spreken.

Het is vreemd dat jij hier woont.

Een hatamoto krijgt meestal een woning bij het kasteel van zijn heer.

Wat is je plan, nu hij je op vrije voeten heeft gesteld?

Om te beginnen mijn bemanning herenigen en aan boord gaan van mijn schip.

Dan een bezoekje brengen aan het beroemde Zwarte Schip.

Vertel, draag je die kleren ook als je je mannen weer ziet?

Dat ben ik wel van plan.

Bedankt, pater.

Vrouwe Maria.

Ik ben blij dat je veilig bent.

Waren het maar betere tijden.

Hoe gaat het met je heer? - Ik heb 'm niet gezien na onze terugkeer.

U hebt gehoord dat heer Ishido de raad naar zijn hand heeft gezet.

Natuurlijk.

Het akkoord dat we op het Zwarte Schip hebben gesloten...

Onze kerk heeft haar best gedaan...

maar kon de heren Kiyama en Ohno niet overtuigen zich bij u aan te sluiten.

Dat wist ik al van mijn spionnen. Heb je dat hele stuk gereisd om dat te zeggen?

Mariko, vanaf nu tolk je voor de priester...

want de Kerk is niet onze bondgenoot...

en is niet te vertrouwen met onze woorden.

Heer, sta me toe...

De Kerk heeft me niet hierheen gestuurd. Ik kom uit eigen beweging.

Tsuji zegt dat hij hier niet op bevel van de Kerk is.

Het zijn bittere tijden en velen in Edo hebben de hoop al verloren, maar ik niet.

Ochiba no kata heeft Ishido bespeeld omdat ze u haat.

Ik snap alleen niet waarom ze u haat.

Hoewel Ochiba geen reden heeft om uw vijand te zijn...

heeft ze Ishido voor haar karretje gespannen.

Ik kan er niets aan doen dat ze mij haat.

U draagt de erfgenaam wel liefde toe. Als u een verbond sluit met zijn moeder...

kan de erfgenaam zich tegen Ishido keren.

Hij denkt dat u een verbond kunt sluiten met Ochiba.

Hoe denk jij erover?

Wilt u mijn mening horen? - Ja.

Tsuji heeft een punt.

Waarom vind je dat? - Osaka is niet onze vijand, maar Ishido.

Als we ons alliëren met vrouwe Ochiba, kan Ishido de macht niet grijpen...

aangezien het leger van de erfgenaam dan aan onze kant staat.

Je was ooit bevriend met haar. Denk je dat er ook maar 'n kleine kans is...

dat Ochiba een verbond met mij wil sluiten?

Ik denk niet dat u haar vijand bent.

Ik denk dat angst haar vijand is.

Ze zou me liever onder de groene zoden zien liggen.

Wat is er? Vertel op.

Uw gezicht heeft de kleur van verslagenheid.

Dat ben ik niet van u gewend.

Ik...

De overwinning zou te veel kosten.

Ik kies voor een vredige nederlaag. - Dan keert u diegene de rug toe...

die altijd voor u klaarstaan. - Stil.

Als ik je advies wil, vraag ik er wel om.

Laat mijn vazallen zich morgen verzamelen. Ik hoor dat ze tegen mijn wil ingaan.

Dat ze hun harnas dragen op mijn zoons begrafenis.

Heer... - Mijn zoon is dood.

Ik wil niet nog meer bloedvergieten.

Ik wil een ondertekende toezegging...

dat ze zich samen met mij overgeven.

Zeg tegen de priester dat ik dankbaar ben voor zijn poging mijn lot te veranderen.

Hij heeft zich aan zijn belofte gehouden, dus houd ik me aan de mijne.

Hij mag een nieuwe kerk bouwen in Edo. Er is een stuk land gereserveerd.

Ik heb slechts één verzoek.

Ik wil dat hij naar Osaka gaat en vertelt wat er hier gebeurt.

Ik wil gewoon een vredige dood.

Hij trekt ten strijde. - Hoe weet je dat?

Anders had onze heer hem niet naar Osaka gestuurd met een bericht.

De schoonheid van de natuur

De winter is bijna voorbij.

Ja.

De geur van pruimen...

komt vrij van de bloesem en bladeren en verspreidt zich ver.

Ik moet denken aan de verre nevel...

waar de wind die geur heenvoert.

Zal ik thee inschenken?

Ik zou vereerd zijn.

Een uitstekende uitvoering.

Speciaal voor jou.

Ik denk dat we in Osaka zullen sterven, wat mijn vader ook zegt.

Misschien maakt dat deze thee zo bijzonder.

Ik weet nog onze eerste dagen samen.

We waren gelukkig.

Ik weet het niet meer zo goed.

Ben je nog in de ban van de Anjin?

Laten we vanavond de dood tegemoet gaan.

Ik wil je die eindelijk geven.

Laten we uit protest tegen de overgave van onze heer en je vijanden de dood omarmen...

en als man en vrouw de vergetelheid betreden.

Zelfs nu snap je het nog niet.

Wat jij me hebt ontzegd, was niet de dood.

Het was een leven dat je me niet kon geven.

Ik zou nog liever duizend jaar leven...

dan samen met jou zo sterven.

Je mannen wonen praktisch in de herberg.

Al maandenlang drinken ze alle sake uit de omgeving op.

We zullen blij zijn als ze vertrekken.

Stuk voor stuk.

Het stinkt hier als de neten.

Wat is er mis, schoonheid? Je bent vanavond toch mijn liefje?

Kom terug. Wat ben je mooi.

Loods?

John Blackthorne, ben jij dat?

Hallo, Salamon.

Hoe gaat het met je? - We dachten dat je dood was.

Hoeveel van ons leven er nog? - Zes, al hangen ze aan een zijden draadje.

Juist.

We hebben toestemming gekregen om terug te keren naar de Erasmus.

Ik heb vrienden die we kunnen trainen. Een paar kunnen al overweg met kanonnen.

Waarom? - Om ons te helpen...

thuis te komen.

Waar wil je ons nu weer naartoe loodsen?

Afrika misschien? Of terug naar Amerika?

Nu je hier toch bent, loods, moet je me wat vertellen.

Toen we uit Santa Maria vertrokken...

zaten Spaanse schepen ons toen echt op de hielen? Was Japan de enige optie?

Ik moet er niet aan denken dat we hier al maanden zitten weg te kwijnen...

omdat onze loods eigen ambities had.

Wilde je naam maken als eerste Engelsman die door de Straat van Korea voer?

We hadden orders. - We hadden naar huis kunnen gaan.

Onze orders werden opgeheven toen de kapitein zich van kant maakte.

Weet dat het jouw schuld is dat we in deze ellende zitten.

Ik praat zelf wel met de mannen. - Eerst die rok uit.

We gaan het schip herstellen.

Ik regel wel extra mannen. - Doe hem uit, zei ik.

Klootzak.

Kom mee.

Hier heb je dat kloteding.

Zeg hem dat ik weet dat we onze meningsverschillen hebben gehad.

Maar op dit moment heb ik weinig keus.

Hij vindt het spijtig dat het zo moet, maar hij komt naar u uit wanhoop.

Wat wil hij?

Ik heb Toranaga-sama ooit aangeboden op zee te strijden tegen zijn vijanden.

Nu is hij vastbesloten te sterven. Prima.

Het noodlot.

Ik wil een bondgenootschap waar dit land economisch en strategisch bij gebaat is.

Ik heb mijn schip. Ik kan een bemanning trainen.

Ik heb alleen een nieuw vaandel nodig.

Wil je in dienst van Yabushige-sama varen? - Niet zozeer willen. Hij is een rotzak.

Maar wel een dappere rotzak, daarom vraag ik het.

Hij denkt dat onze heer binnenkort zal sterven...

en wil onder uw vaandel varen.

Hij denkt onterecht...

dat u heer Toranaga niet wil vergezellen in Osaka.

Dit is een schande.

Mijn neefje heeft gelijk. Ik weiger.

Yabushige-sama slaat je verzoek vriendelijk af.

De Anjin moet niet denken dat heer Toranaga heeft opgegeven.

Ik weet niet wat hij in z'n schild voert, maar hij geeft zich niet over.

Zelfs Yabushige-sama steunt Toranaga-sama.

Alleen jij twijfelt. - Ik leg het nog eens uit.

Er is geen uitleg voor verraad, zeker niet tegen je heer.

Hij heeft me vrijgesteld van alle verplichtingen.

Hij zou hetzelfde doen als hij mij was.

Dit wapen is niet van mij.

Meestal schaam ik me als ik het draag.

Ik had mezelf wellicht voor even overtuigd dat ik me hier thuis zou kunnen voelen.

Maar dat moment is allang vervlogen.

Hij weet dat hij niet in Japan thuishoort.

Dat gezegd hebbend...

ik lijk vervreemd...

van m'n eigen mensen.

Ik weet niet waar ik nu sta...

maar ik weet wel dat ik het lot in eigen handen moet nemen.

Hij gelooft dat hij niet anders kan dan zijn eigen lot bepalen.

Toen ik u voor het eerst zag, de dood nabij...

op die klif maanden geleden...

wist ik dat u begreep hoe belangrijk het is om je lot in eigen handen te nemen.

Hij heeft het over die keer dat u de dood nabij was op een klif.

Hij denkt dat u weet wat het betekent om uw eigen lot te bepalen.

Omdat hij een buitenlander is, zal ik zijn fout over het hoofd zien.

Ik zou onze heer nooit verraden.

We moeten naar het kasteel om hem ons eerbetoon te geven...

en dat ga ik ook doen.

Hij slaat je aanbod af. Het is verraad tegen onze heer.

Wanneer je trouw zweert, is dat voor altijd.

Anders zou het geen trouw zijn.

Trouw blijven is zinloos als het bevel zelfmoord is.

Moet ik dat voor je tolken? Of was dat voor mij bedoeld?

Hier komt de toegangspoort.

Daar komt mijn theehuis. Kiku krijgt een ruimte in een ander huis.

Ik zie hier nog niks.

Hier droomt ze haar hele leven al van.

Wat een genot dat het nu werkelijkheid wordt.

Door jouw harde werk kon ze dit bereiken.

Dat ik mijn meesteres kan dienen, is mijn grootste trots.

Denk je dat trouw ook een schaduwzijde kan hebben?

Of zelfs schadelijk kan zijn?

Nee.

Ik weet niet meer waar ik voor vecht.

Als je kijkt maar niets ziet, moet je gewoon beter kijken.

Heer Toranaga was zo vrijgevig u dit perceel te geven.

Een van de beste in de stad.

Wie zijn dat daar?

Uw buren. Ik heb me laten vertellen dat het courtisanes zijn.

Courtisanes...

Goedemorgen, vrouwe Daiyoin.

Ik heb thee en makreel...

Roep een dokter.

Ze had vanochtend vroeg een beroerte.

We kunnen nu alleen maar zorgen dat het haar aan niets ontbreekt.

Ik wist dat ik jouw gezicht als laatste zou zien.

Al je kracht en al je verdriet...

Je moet stoppen met die spelletjes.

Beloof dat je de gijzelaars laat gaan.

Ishido was niets en zal nooit iets worden.

Wilt u wat medicijnen tegen de pijn, vrouwe Daiyoin?

Zeg tegen onze zoon dat hij me in het Reine Land moet zoeken.

Kijk wat uit mij is voortgekomen...

Morgen vertrekt Yabushige naar Osaka.

Hij zal mijn geweren aan Ishido overhandigen...

en de namen doorgeven van degenen die zich samen met mij overgeven.

Ik wil nu uw handtekeningen op deze lijst.

Heer, dit moet een list zijn. Daar kunnen we niet mee akkoord gaan.

Er is geen sprake van een list. - Vergeef ons, heer...

maar we kunnen u niet volgen naar deze nederlaag.

Weigert u uw plicht?

Onze plicht is om u te adviseren.

Als u in Edo blijft, moet Ishido hier tegen ons vechten.

Hij zal de stad vernietigen.

Hij mag het proberen. - Wat is belangrijker?

Het overleven van onze clan of Japan?

Mijn strijd is beslist.

Heer...

Als u niet van gedachten verandert...

dan zal ik direct seppuku plegen.

Zijn jullie niet langer trouw aan mij?

Verraders moeten zich direct kenbaar maken.

Als u zich overgeeft aan Osaka, verraadt u uw nalatenschap...

Stilte.

Dit gaat tussen mij en heer Toranaga.

Mijn enige vriend.

Heer...

ik stond...

al aan uw zijde toen u nog in de luiers zat.

Sterf dan aan mijn zijde in Osaka.

Alles waar we voor hebben gevochten gooit u weg.

Ik heb mijn besluit genomen.

Nu moet jij hetzelfde doen.

U gelooft dus in een nutteloze dood.

Heer.

Uw vazal zal voor niets sterven.

Sterf dan maar.

Heer, stop hier alstublieft mee.

Hij heeft zich tegen mij gekeerd.

Ik geef niet toe.

Heer Toranaga...

Dan is dit vaarwel.

Buntaro, pak mijn zwaard en sta me bij als secondant.

Ik zal met u sterven. - Nee.

Vader, alstublieft.

Jij moet blijven leven.

Je zal weten hoe het is als dat privilege je ontzegd wordt.

Geef onze heer niet op.

Zelfs als het lijkt alsof hij zichzelf heeft opgegeven.

Sta me nu bij.

Heer Toranaga. Dit is waanzin. Stop het.

Vergeef me...

Excuseert u mij.

Keur je het af wat er vandaag is gebeurd?

We hebben vandaag een groot verlies geleden.

Ik zal de wond niet erger maken door het af te keuren.

Het geluid van regen op de bladeren kan gehoord worden.

Nog fragieler is de dauw van tranen op mijn mouwen...

zelfs in de lente.

De dennenboom wacht en verdort niet in de winter.

Als ik woorden kon gebruiken als verspreide bloemen en vallende bladeren...

wat zouden mijn gedichten dan mooi zijn.

Ik geef me gewonnen, Mariko.

Jouw gedichten waren altijd al beter dan die van mij.

Vertel...

Is de Anjin al bij Yabushige geweest?

Ja.

Maar heer Yabushige heeft hem geweigerd.

Na vandaag zal hij van gedachten veranderen.

Daar heeft Hiromatsu wel voor gezorgd.

De Anjin en Yabushige zijn beide haviken.

Met korte vleugels en voorspelbaar.

Dan...

Heer Hiromatsu...

Hiromatsu...

mijn oude vriend...

wist maar al te goed wat zijn taak was.

Osaka moet ervan overtuigd zijn dat ik verslagen ben.

Ben je klaar om jouw deel te doen?

Ik ben er klaar voor.

Opschieten.

Snel nou.

Wat doe je? Schiet toch eens op.

Als heer Toranaga erachter komt dat u samenwerkt met de Anjin...

Ik sterf niet in naam van die oude gek. - Maar de Anjin is gevaarlijk.

Oom. - Wat moet je?

Pas goed op uzelf.

Wat je laatst zei, betekende veel voor me.

Bondgenoten. Jij en ik.

Bondgenoten.

We zijn bondgenoten.

Er komt iemand aan.

Heer Toranaga wil dat ik u vergezel naar Osaka.

Bedankt, mijn zoon.

Je hebt me tijd gegeven.

Ik verspil die niet.

Hiromatsu en jij.

Ik zal die niet verspillen.

Vertaling: Marco Janssen Steenberg