Original subtitles

We zien elkaar weer.

Ik wou dat je mijn broer was.

Als je dat wil.

Dat wil ik.

Ik wil wel je vriendin zijn.

Als jij me wil.

Heel graag.

Een geheugensteuntje.

Help me en ik zorg dat je zus en neefje de winter doorkomen.

Nee.

Nee, Flit.

Dit voelt niet als een goede plek voor ons.

We kunnen iets...

Nee, ik moet dit afmaken.

Hebben jullie te kort? - We hebben al heel lang te weinig eten.

Ze moesten eens weten wie ze in leven houdt.

Maar je mag niks zeggen. Mattis zou... Ik wil niet weten wat hij zou doen.

Iemand steelt ons eten. - Dat doet niemand.

Je kent ons al eeuwen. - Niet iedereen.

Laatste keer, laatste mand.

Deze winter dan. De volgende keer zie ik je bij de grote rots.

Absoluut.

De sneeuw smelt. Het wordt weer warmer.

Jullie weten wat dat betekent.

De lente komt eraan, dus die winterlucht moet eraf.

Dat is toch slecht voor je?

Als je vorig jaar hebt overleefd, overleef je dit jaar ook.

Dat wil ik niet.

Kleren.

Lijven.

Ik voel mijn tenen niet meer.

Ziet er goed uit.

Moeten wij ook van die slierten nemen?

Niet zo vleien.

Ik ga toch gauw onder de zoden.

Waag het niet.

Ik wil nog geen leven zonder jou beginnen.

Eens komt toch de laatste winter. - Deze niet.

Nou ja, we zien wel wat er gebeurt.

Jij bent.

Hoe wil je het hebben?

Net zoals Fjosok.

Fjosok heeft veel langer haar dan jij.

Ik kan je haar niet langer knippen.

Het kan wel zoals Tjorm.

Weet je waarom ik deze schuilplaats heb gemaakt?

Om alleen te zijn.

Helemaal goed.

Wat maak je hier?

Dingen die misschien nog nodig heb.

Wat voor dingen? - Daar kom je nog wel achter.

Kom je hier voor mijn knappe koppie...

...of wil je soms wat?

Ik zag Ronja nauwelijks deze winter. Weet jij wat ze uitspookt?

Wel wat ze niet doet.

Zoals zich gereedmaken om straks in de lente te gaan roven.

Dat wil ze niet.

Als het zover is, heeft ze geen keus.

Je hebt altijd een keus.

Je weet best dat dat niet zo is. Niet voor ons soort mensen.

Ronja doet wat ze wil, meer niet.

Ik hoop dat ze ons helpt die Borkazwijnen eruit te gooien.

Die zijn nu weinig meer dan skeletten.

Dan kan Turre luit spelen op hun ribben.

Sta jij hier ook op wacht?

Undis had het over vogelheks-magie.

De opslag vult zichzelf.

Heb je ooit zoiets stoms gehoord? Eten dat zichzelf aanvult?

Waar komt het vandaan? Geef antwoord.

En niet liegen, jongen.

NAAR HET BOEK VAN ASTRID LINDGREN

RONJA DE ROVERSDOCHTER

Hoor je de rivier ruisen?

Nee.

Zo weet ik dat het lente is.

Weet je hoe ik het altijd weet? - Nee.

Als ik weer een winter heb overleefd.

Meer is het niet.

Wat een prachtige ochtend.

Ronja.

Het mooie roversleven kan weer beginnen.

Weet je wat het mooiste is? - Wat?

Uitgemergelde Borkazwijnen die liggen te hijgen in de noorderburcht.

Als ze dat nog kunnen.

Ze hadden niet veel eten bij zich. - Daar zorgde Mattis wel voor.

En nu gaan we ze eruit gooien.

Dus alleen maar mooie dingen. - Ja.

Roven en uitsmijten.

Maar we beginnen met roven.

Waar ga je heen?

Mijn bos in.

Moet je niet even wachten? - Nee hoor.

Het bos is nu heel gevaarlijk. Iedereen heeft honger na de winter.

Misschien moet jij dan even wachten met roven.

Nee, wij moeten gaan.

Ik ook.

Ik kijk er ook naar uit.

Lovis, help 's even.

Als één kan, kan iedereen.

Ga dan maar.

Als je maar niet in een vijver verdrinkt.

Misschien wel, dan heb jij eindelijk iets om uit te schreeuwen.

Mijn liefje.

Niet mee spotten.

Ik ga echt niet verdrinken.

Mattis heeft wel gelijk.

Iedereen heeft honger. Eén oog op de lucht. Beloof 't me.

Eén oog op de lucht.

Is het eindelijk zover? - Ja, eindelijk is het zover.

Bijten en slaan.

Ga weg, aardman. Ik ben heus niet bang.

Hallo, kei.

Hallo, boom.

Hallo, mos.

Hallo, vogels. Welkom terug.

Hallo, moen.

Wat doet ze?

Ik heb lang gewacht.

Wat is er? - Ik heb een broer.

Die op me wacht.

Hij wil dat ik kom. - Klopt.

Dat wil ik.

Ik moet een lentegroet brengen, anders knap ik.

Mattis, die paarden van Borka...

Wat is ermee? - Wat doen we ermee?

Hoezo? - Het zijn er te veel.

Het voer is op, ze bijten elkaar. Het zijn er gewoon te veel.

Laat ze los.

Zo maar?

Ja, het bos in. Vogelheksen en beren moeten ook eten.

Niet eentje houden voor Ronja?

Die moet later haar eigen paard vangen.

Konijn, haas, eend, hert...

Moet ik vragen of die dieren naar voren komen?

Nee, we zien wel wat we krijgen.

Ik zeg alleen wat ik het liefste wil.

Zoals jij van roven houdt.

Ik heb al zo lang niks moois meer gezien.

We hebben vier paarden gevonden. Op weg naar de wei.

Vier is beter dan niets.

We gaan op jacht.

We stelen nog wat paarden en gaan Mattis verrassen.

Ja.

Ik kan hier zo lekker in de lente liggen.

Dat vind ik zo leuk aan je.

Het vrije roversleven.

Is er iets beters? - Nee, helemaal niets.

Hier heb ik zo naar verlangd.

Je krijgt bijna medelijden met die koopmannen.

Nietwaar, Tjegge? - Wat?

Dat 't zielig is dat mensen hun spullen kwijtraken.

Ja, misschien wel.

Wat is er? - Wat denk je dat er is?

Wat er altijd in het bos gebeurt.

Elk jaar hetzelfde. - Dit is echt de laatste keer geweest.

Valdir.

We zullen deze winter niet vergeten.

En alle doden.

De mensen hier accepteren waar ze niets aan kunnen doen.

Jullie waren onze gasten, en we kregen er niets voor terug.

Halvert was oneerlijk en incompetent.

Dus de mensen vertrouwden jullie.

Hopend dat het beter zou worden. - Dat komt ook.

Wanneer? - Nu.

Nu we naar buiten kunnen. - Ik hoop het oprecht.

Mensen hoop geven is erger dan nooit hoop gehad te hebben.

Als de mensen zich tegen jullie keren, kan ik niks doen.

Dan moeten jullie weg. - Dat doen we niet.

Ik moet ze eerst vangen.

Wat kon Solve jou schelen?

Ik wilde haar levend.

Waarom?

Zodat haar broer zou doen wat ik wil.

En daarna? Zou je ze dan verbannen?

Dat maakt nu niet meer uit.

Ze wilde toch al weg.

Ze had alleen mij als vriendin.

Ik had een reden om haar in leven te houden en jij ook.

Wat er gebeurd is, was niet onze schuld.

We gaan.

Raak me. - Gooi maar.

Raak me dan. - Raak me dan.

Waarom doen ze dit?

Raak me dan. - Gooi maar.

Hoe is 't in de noorderburcht? - Undis vindt het fijn.

Daar gaat ie.

Ze komt uit een herenhuis, wist je dat?

Aha.

Waarom doen ze dat?

Waar kent ze Borka van?

Hij beroofde ze.

Gooi maar.

Daarna zocht ze hem stiekem op. Tot haar vader erachter kwam.

Gooide hij haar eruit?

Nee, ze was er toen al vandoor met mijn vader.

Ik moet ook weglopen.

Gooi dan.

Als Mattis ontdekt dat ik jullie eten heb gegeven...

Mik dan op me.

Raak me dan.

Zullen we gaan?

Ja.

Waarom gaan jullie weg?

Niets meer te gooien?

Waarom doen ze dat?

Waarom doen ze dat?

Dag.

Dag.

Overeind. We gaan luizen ruimen in de noorderburcht.

Kan dat morgen niet? - Een dagje meer of minder...

Ze zijn al te lang het steentje in m'n laars.

Ze gaan er vandaag uit.

Niet nu. Ze zijn gewapend en met te veel.

Mag ik je wat vertellen?

Je mag me alles vertellen.

Maar niet boos worden.

Ik word nooit boos.

Oké, misschien ben ik wel een keertje boos geweest.

Maar nu niet.

Wat is er?

Borka kwam langs. Toen ik eten van jou in de opslag legde.

Zei je dat het van mij was?

Nee, ik heb gelogen.

Ik zei dat ik het zelf had geritseld.

Als Mattis erachter komt, dan wordt ie laaiend.

Sorry.

Het is niet jouw schuld.

Kom.

Zeker op de vlucht voor een beer. - Nee.

Ze rennen de winter uit hun lijf.

Weet je wat wij gaan doen? - Nou?

Als ze rustig zijn en gaan grazen...

...gaan we er allebei een vangen. - Nu?

We hebben ook morgen nog.

We gaan de mand vullen.

Mattis?

Ik ben even een paar uurtjes weg. - Hoezo?

Ik heb takken en veren nodig, om pijlen te maken.

Denk je? - Ja.

Ga dan maar.

Ik wou dat deze dag nooit omging.

Ik ook.

Maar morgen is er weer een dag. Dan gaan we paarden vangen.

Tot morgen, Birk Borkason.

Tot morgen, Ronja de roversdochter.

Dacht je dat we je vergeten waren?

Het bevalt je wel bij je roversvrienden.

Wat wil je?

Wat ik voor de winter ook wilde. Dat meisje.

Ze is nog maar een kind.

Mattis' kind.

Maar ze is geen rover. Dat vindt ze helemaal niks.

Maar Mattis is gek op haar.

Het moet ook anders kunnen.

In plaats van dat mijn soldaten hun levens moeten wagen...

...ga jij haar aan mij leveren. Dan komt Mattis vanzelf wel.

Solve, mijn zus...

...en kleine Flit, hoe gaat het met ze?

Maak je geen zorgen.

Kun je ze een boodschap overbrengen?

Zeg dat ik aan ze denk.

Laat me weten waar en wanneer ik dat meisje krijg. En gauw.

Heel gauw.

Dan kan jij je zus en je neefje weer zien.

Hé, hoe is 't gegaan?

Het was heerlijk.

En weet je wat het nog mooier maakte? - Nee.

Geen Borkarover te zien, zo ver het oog reikt.

Dat gaat wel veranderen.

Wat bedoel je? - Ik heb ze gezien.

Toen ze op pad gingen.

Te paard nog wel.

Ze waren niet echt dik...

...maar ik zag ook geen skeletten.

Dus ze hebben de winter overleefd? - Daar lijkt het wel op.

Waar is Tjegge?

Die is takken zoeken, om pijlen te maken.

Aha...

Wat dacht je...

Verdomme.

Ik had ze er meteen uit moeten gooien.

Verdomde Borkazwijnen.

Naar de hel ermee.

Wat vind jij?

Verraderlijke schoften, allemaal.

Daar is de zon in mijn laatste dagen.

Dat zei je al toen ik klein was.

Ja, en ik lieg niet.

Ik kom steeds dichter bij het einde...

...en jij bent mijn zon.

Was het bos nog hetzelfde?

Ik was weer helemaal gelukkig.

Ja, geluk is een fijn gevoel.

Waar is Mattis?

Ik denk naar de Hellepoel.

Wat moet ie daar? - Ga anders zelf even kijken.

Hij kan wel wat zon gebruiken.

Een tukkie...

Ik ben niet in een vijver verdronken.

Da's mooi.

Waarom zit je hier in de regen?

Ik moet nadenken.

Ik dacht dat ze halfdood zouden zijn.

Waarom waren ze dat niet?

Weet ik niet. - Ik heb wel een idee.

Iemand heeft ze eten gegeven.

Hoe dan?

Ze waren ingesneeuwd. - Het was Tjegge.

Hij stal eten van ons en gaf 't aan hen.

Weet je dat zeker? - Niemand anders zou me zo verraden.

Ik vertrouw ze.

Zoals ik jou en Lovis vertrouw.

Tjegge.

Nee, dank je. - Proef.

Het is lekker. - Dank je, Fjosok.

Wat ga je eraan doen?

Dat weet ik nog niet.

We gaan 't zien.

We weten hoe het is om vals beschuldigd te worden.

Je moet het zeker weten.

Ga lekker liggen.

Slaap erover.

Hoe gaat 't met de pijlen?

Ik heb niks goeds gevonden.

Geen takken? In het bos?

Ik was het vergeten, ik dacht aan wat anders.

Ik weet wel wat.

Hoe je Borka kan helpen.

Dat is... - Ga nou niet tegen me liegen.

Nee, ik heb Borka niet geholpen.

Jij hebt ze eten gegeven.

Mattis, ik...

Als we je nog eens in het bos zien, loopt het slecht met je af.

Mattis, alsjeblieft. Ik zweer 't.

Dat zou ik nooit doen, na wat jij voor mij hebt gedaan.

Open de poort. Tjegge gaat ons verlaten.

Je vergist je. Ik was 't niet.

Mattis, ik was het niet.

Labbas.

Nee.

Laat me blijven. Mattis.

Mattis.

Laat me los. Mattis.

Laat me los.

Sturkas.

Wat weet je van de nieuwe deurwaarder?

Ze heeft wat bendes opgerold. Meer weet ik niet.

Waar komt ze vandaan?

Dat weet ik niet.

Probeer daar 's achter te komen.

Wat denk je dan?

Ik ken haar ergens van.

Waarvan dan?

Dat weet ik juist niet.

Mattis denkt dat Tjegge jullie te eten gaf.

Waarom denkt ie dat?

Hij kan zich niet voorstellen wie anders.

Moet ik het zeggen?

Ik kan niks zeggen.

Dan wordt Mattis...

Niet doen dan.

Maar ik kan dit Tjegge ook niet aandoen.

De paarden moeten weten dat we geen kwaad doen.

Hier. Voor jou.

Alsjeblieft.

Die rakker ging voor jou.

Rakker is een goeie naam. Zo ga ik hem noemen.

Hé, Rakker. Wil je wat?

En die van mij?

Wat vind je van Wildebras?

Rakker en Wildebras.

Jullie zijn nu van ons.

Ze hebben nu nog geen zin.

Ik ook niet.

Je was verbannen. - Je krijgt Ronja vanavond.

Vanavond? - Op een paar voorwaarden.

Je komt persoonlijk.

Dat is goed.

En zodra je Mattis hebt, laat je haar gaan.

Dat is ook goed.

Er zal haar niets overkomen. Op m'n erewoord.

Erewoord.

Ken je het Reuzennest?

Dat vind ik wel.

Daar, tegen zonsondergang.

Ik zal er zijn.

Met Ronja.

Cappa?

Je krijgt gerechtigheid, dat beloof ik.

Ik zag je bij het kerkhof. We hebben hier gewoond.

Waarom heb je me niets verteld?

Ik vond het niet belangrijk. En je wist het toch niet meer.

k herkende de tekens op de steen.

Moeder en vader zijn hier gestorven.

Dat huis, bij het plein.

Woonden we daar? - Ja.

Tot je vierde.

Vertel nou. - Je wil het niet weten.

Jawel. - Ik wil niet dat je het weet.

Is papa gestorven toen je acht was? Gingen we daarom weg?

Hoe heet je paard?

Kleine meid...

Ik ga mijn geduld verliezen. Hoe heet je paard?

De vader van Mattis...

...doodde hem.

Labbas.

Gisteren was ik nog aardig.

Ik nam maar weinig, ik was goed gemutst.

Maar toen bleek...

...dat Borka en zijn mensen de winter hebben overleefd. Ik ben dus bedrogen.

En tot mijn grote spijt...

...ben jij daarvan de dupe.

Niets schenkt me zo veel vreugde als roven.

Daar heb jij niets aan...

...maar ik voel me nu al beter. En ik herken je nu.

Aangezien ik vandaag meer neem dan ik nodig heb...

...zal ik je dit jaar niet meer beroven.

Je hebt dus vrije doorgang. Hoe klinkt dat?

Ja.

We zijn klaar.

Goeie reis, vriend.

Denk maar zo, het kan alleen maar beter worden.

Wat een leuke dag was dat.

Altijd als wij samen zijn.

We zien elkaar morgen.

Ja.

Kijk nou eens.

Jullie hebben hard gewerkt. Laat alles maar vallen.

Wij dragen het wel.

Ik heb zo veel vragen.

Niet nu. We halen dat meisje op en gaan hier weg.

Dit blijft niet ongestraft...

...duivelse hond.

Wat wil je dan doen? Ons uithongeren?

Zo overleefden wij de winter.

Dankzij jullie. Mijn jongen glipte naar binnen en nam eten mee.

Maar jullie waren te stom om dat te merken.

Slangengebroed. - Noem hem zoals je wilt. Een kind.

Een kind, en slimmer dan jij.

Ronja.

Hé, Tjegge.

Ik wil je wat laten zien.

Tuurlijk.

Het is wel een stukje lopen.

Kan het wachten?

Ik ben al de hele dag in het bos.

Nee. Nee, het kan niet wachten.

Kom mee.

Goed dan.

Ze blijven wel lang weg.

En waar is Ronja?

Waarom is ze nog niet thuis?

Wat wil je laten zien? - Kom maar mee.

Waar is het dan?

Dat zie je zo wel. Kom.

EINDE DEEL ÉÉN

IN DEEL TWEE VAN RONJA DE ROVERSDOCHTER

Jij bent de hoofdman. En jij kon ze niet beschermen.

Dit gaat verkeerd.

Nee.

Je maakt de naam Borka te schande.

Ik haat je.

Ronja.

Kom me dan halen, duivelse beesten.

Help.

Maar ik mis hem.

Die stomme strijd met Borka betekent meer voor hem dan wij.

Geef je 't nog niet op?

Nooit.

Dit is allemaal van ons.

Wat doe je?

Sommige dingen kloppen gewoon niet.

Zoals de burcht van Mattis, zonder Ronja.

Ondertiteld door: Richard Bovelander