Original subtitles

Het leven in Moskou is voor u en uw soort voorbij.

U mag dit hotel nooit verlaten. Doet u dat wel, dan wacht ik u op.

Schieten ze je echt neer als je naar buiten gaat?

Ik heb een loper die alle deuren in het hotel opent.

Onthoud dat er kamers achter kamers en deuren achter deuren zijn.

Dit hotel is een gevaarlijke plek. Vooral voor u.

Bent u de auteur van dit gedicht uit 1913:

Waar is ons doel nu?

Het is aan mij toegeschreven.

Nikolaj.

Als ik het serieus neem...

kan ik in een donkere wanhoop vervallen waar ik niet uit kan komen.

Do you want subtitles for any video? -=[ ai.OpenSubtitles.com ]=-

We moeten verder met een vorm van staatskapitalisme voor vooruitgang.

Het varken moet worden vetgemest voor het feest.

We moeten realistisch zijn.

Het nieuwe economische beleid... -Daar is niets nieuws aan.

De arbeiders zwoegen nog steeds, maar nu profiteren de nieuwe eigenaren.

Voor een transitieperiode wellicht...

Nee, we hebben te lang geleden onder het juk van tirannie.

We vochten voor revolutie, niet trage transitie.

Samen kunnen we een nieuw Rusland bouwen. Het is binnen handbereik.

Maar we moeten dapper zijn en het grijpen.

Misjka.

Een compromis is onmogelijk.

Kent u hem? -Ja.

We moeten een wereld bouwen met gelijke kansen voor iedereen.

We kunnen niet zo doorgaan. Kinderen lijden honger.

Gezinnen vriezen dood in hun huizen.

Er is genoeg voor iedereen, maar de rijken nemen nog steeds alles.

Het is niet eerlijk. -Nee.

Het is niet eerlijk. -Nee.

Waar is onze menselijkheid? Waar is onze naastenliefde?

Misjka.

Alexander Iljitsj.

Goed je weer te zien.

Ik had hier eerder op gehoopt.

Ja, ik heb belangrijk werk gedaan.

Onder welk juk van tirannie heb jij ook alweer geleden?

Je genoot van je verblijf bij mijn familie op IJdelstonde.

Trouwens, ze hebben het platgebrand. -Weet ik.

Ik was blij te horen dat de gravin kon ontsnappen.

Ik nodigde je uit in mijn huis. Ik kleedde je, voedde je.

De kleren pasten niet.

Je was mijn vriend. Ik behandelde je als een broer.

Je schaamde je voor me.

Je gaf me een goede reden.

Alles wat er gebeurde, kwam door jou.

Dag 412

Ik heb geen roomservice besteld.

Ik waardeer het als je het daar even afstoft.

Is niets meer heilig? -Van je grootmoeder.

Blijkbaar niet.

De verraders in ballingschap dromen nog steeds van een glorieuze terugkeer...

en het herstel van de Romanov-dynastie.

Michail Fjodorovitsj Minditsj. Ken je hem?

Ja. Een vage kennis.

Jullie woonden samen op de universiteit.

Ondanks jullie verschillen in politiek en achtergrond...

zou ik zeggen dat hij je beste vriend was.

Waarom vraagt u het dan?

Omdat er waarheid zit in onze leugens.

We waren hechte vrienden tot de omstandigheden veranderden.

Welke omstandigheden?

Hij wilde de klasse waartoe ik behoor wegvagen.

Dat was misschien ooit waar.

Misjka trok mijn aandacht bij jouw proces.

Hij heeft blijkbaar invloed binnen de partij.

Ik wil je hulp om hem beter te begrijpen.

Ik weet niet hoe ik van nut kan zijn. -Je kent hem al meer dan tien jaar.

Je moet een idee hebben over zijn karakter.

Het kan even duren voor mensen begrijpen hoe dit werkt.

Maar uiteindelijk snappen ze het.

Maar de prinses was op weg naar het bal van de Toesjins.

Precies. Ze had zich dus gemakkelijk met een goede reden kunnen excuseren.

In plaats daarvan stond ze erop de oude vrouw naar haar zoon te brengen...

de smid in Koedrovo, meer dan tien kilometer verderop.

En toen?

De familie van de smid verzamelde zich rond de koets...

en de oude vrouw nodigde de prinses uit voor thee in haar eenvoudige huis.

De smid huiverde. De koetsier hapte naar lucht.

De zoon van de smid werd rood van schaamte.

Waarom?

Omdat ze een prinses was.

En een arbeidershuis betreden was te min voor haar.

Is dit mijn verhaal of dat van jou?

Het is de vraag of verhalen echt van iemand zijn.

Prinses Golitsin accepteerde de uitnodiging van de oude vrouw...

hoewel dat betekende dat ze het bal van de Toesjins zou missen.

Trouwde ze met de zoon van de smid?

Mijn hemel, zeker niet.

Ze dronk haar thee op, klom weer in haar koets en ging naar huis.

Maar haar gedrag was passend voor een prinses...

wat de boodschap van deze les was.

Ik had liever dat ze trouwde met de zoon van de smid.

Hij ook, denk ik.

Olga, doe alsjeblieft iets.

Zijn deze prachtige wezens van u? -Jazeker.

Hier. Ja, kom. Ziezo.

Ze zijn nogal slecht gefokt.

Integendeel, ze lijken volmaakt gefokt.

Wat ik bedoel, is dat ze zich misdragen.

Gedrag is een kwestie van africhten, niet fokken.

En daarom horen goed gefokte honden aan een korte lijn.

Ik denk dat de best gefokte hond in de fermste handen hoort.

Dat geloof ik graag.

Ze is een actrice.

Ik heb haar films gezien. Ze zijn niet erg goed.

Hallo.

Als je de deur kunt openen, Nina, dan kunnen we beginnen.

Goed.

Langzamer.

Hoe hebben jij en Misjka elkaar ontmoet?

We waren vrienden op de universiteit.

Maar nu niet meer.

Er kwam iemand tussen ons.

Een vrouw? Duelleerden jullie?

Absoluut niet.

Waren jullie beiden verliefd op haar?

We hielden allebei van haar, maar...

niet zoals jij denkt.

Een prinses kan nooit met de zoon van de smid trouwen.

Het wordt al laat.

We hebben morgen onze gebruikelijke afspraak.

Naturellement -Merci.

Goedenacht.

Bedankt voor het verstellen, Marina. En natuurlijk betaal ik.

Ik verstel dit als ik in de naaikamer ben.

Ik doe het huishouden voor manager Halecki.

Een promotie? Vast zeer verdiend. Yasha, je bent vast trots op je mama.

Yasha, afblijven. -Nee, dat geeft niet.

Kom. Het personeel heeft een nieuwjaarsfeest. U moet ook komen.

Dat is alleraardigst van u. Hartelijk dank.

Dank u. Dag, mannetje.

Ik hoorde dat hij al dood was.

Ik kan u verzekeren dat kameraad Lenins gezondheid zeer slecht is. Zeer slecht.

Dus het is geen syfilis? -Pardon?

Hij was lange tijd verbannen en er is weinig te doen in Finland.

Neem dat maar aan van iemand die het genoegen had.

Of het gebrek daaraan.

Het was absoluut geen syfilis.

Maar hij heeft wel een beroerte gehad.

Zo heeft hij het opgelopen.

Dat is absoluut niet waar. Hij heeft niets.

Er is niets gebeurd. U kunt maar beter zachtjes praten.

Bedankt, Olga. Leve de revolutie.

Zorg dat onze kamer in orde is. -Ik heb 'm zelf gecontroleerd.

Kan ik u helpen, mevrouw?

Uw jassen?

O, ja. Bedankt.

En als het wel uitkomt?

Dan is het Trotski of Kamenev.

Beiden erkennen het belang van film als medium...

en beiden zijn grote fan van u.

En dat weet u.

Ze bezoeken het Ministerie van Cultuur vaak. We spreken elkaar vaak.

En de man van staal? -Hij is tuig.

Niemand heeft het serieus over Stalin.

Trotski en Kamenev hebben wel hun favoriete regisseurs.

Ik ben met allen goed bevriend... en kan natuurlijk introducties regelen.

Alles in deze nieuwe wereld heeft een prijs.

Ik wil graag met je dineren en daarna wat drinken.

We lunchen. -Met drankjes.

We moeten erdoorheen komen.

Ik kijk ernaar uit. Ik laat van me horen.

Wodka.

Jongen. Meer wodka hier. Nu.

Sorry, wacht zoals iedereen.

Wat?

Ik zei: Wacht zoals iedereen.

Zeg dat nog eens.

Mevrouw, zou u zo vriendelijk willen zijn?

Oké.

Rustig. Allebei.

Nee, het lukt wel.

Bij nader inzien...

Je kan nog steeds niet vechten.

Jij kan er nog steeds niet mee ophouden.

Wat was de reden?

Slechte manieren.

Daar kan ik inkomen.

Met onze complimenten.

O, bedankt. -Bedankt, Audrius.

Op je gezondheid.

Het was gevaarlijk om je erin te mengen.

Jij zou hetzelfde voor mij doen.

Hoe bevalt je nieuwe omgeving?

Veel vrienden zijn dood, mijn huis is afgepakt en platgebrand...

mijn grootmoeder is verbannen. Buiten dat...

Het was de tsaar die zijn kozakken beval...

onschuldige vrouwen en kinderen te overrijden.

Petrov is er niet meer.

Wat voor bedreiging vormde hij?

Hij wilde alleen viool spelen.

We spraken tot laat in de nacht over hoe de wereld verbeterd kon worden.

We ruzieden. -We waren het eens.

Je geloofde ooit dat iedereen de kans en vrijheid moest hebben...

om te worden wat hij wilde.

Iedereen heeft dromen, Misjka. Alleen kinderen geloven ze als ze ontwaken.

Ik ken jouw liefde voor Rusland, jouw liefde voor haar volk, jouw volk.

We kunnen vooruitkijken in plaats van terugkijken.

Vind je niet dat we al genoeg hebben verloren?

Excuseer me. -Ja, Vasili.

Een bericht voor u van kameraad Oerbanova.

De eigenares van de twee grote honden.

Geef me een tweede kans voor een eerste indruk

Sjaljapin Bar 18u?

Dank u.

U bent te laat voor onze afspraak.

Er heeft zich een zeldzame kans voorgedaan...

en ik ben bang dat we het moeten uitstellen tot morgen.

We hadden een afspraak en ik moet u spreken.

We zijn net morgen overeengekomen.

U suggereerde morgen. We waren vandaag overeengekomen.

Ik geef je twintig roebel. Vijftig.

Mevrouw Oerbanova vraagt waarom u zich achter een plantenpot verstopt.

Nina, wat het ook is, het kan vast wachten.

Alstublieft. -Graaf Rostov.

Goedenavond. Ik ben zo blij dat u zich kon lostrekken van de bloemstukjes.

Het genoegen is aan mij, mevrouw Oerbanova.

Alsjeblieft. Noem me Anna.

Zullen we?

Zijn je viervoeters er niet bij?

Nee. Maar ik zie dat jouw tweevoeter er is. Is dit je dochter?

Hij? Nee. -Nee.

Ik weet niet wie dit is.

Zullen we ergens anders heen gaan?

Hotel Britannia heeft een fantastisch restaurant.

Hij mag het hotel niet verlaten omdat hij een crimineel is...

Goed, Nina. Zo is het genoeg. Dank je. -...en een gevaar...

Dus je kent haar wel? -Nauwelijks.

Beter dan ik zou willen.

Kamer drie-één-zeven. Geef me 20 minuten.

Nina.

Nina.

Ja?

Ik word verwacht.

Kameraad Oerbanova komt zo.

Hallo, meiden.

Doe even open, oké?

Goedenavond.

Daar, alstublieft.

Ik was vandaag in twee restaurants en een bar en ik heb niets gegeten.

Ik ben uitgehongerd.

Bewonder je de theateruitbreiding? -Ik zou het niet 'bewonderen' noemen.

Blijkbaar gaat Lenin de vorming van een nieuwe Sovjetstaat aankondigen.

Als hij niet al dood is, natuurlijk.

Zullen we kijken wat we hebben?

Dank u.

Dus...

Twee restaurants en een bar? -Vijf journalisten in drie uur.

Steeds hetzelfde vertellen alsof het de eerste keer is.

En een ontmoeting met een regisseur die jonger is dan mijn schoenen.

Goloebev vindt zichzelf een genie...

maar ik ben er trots op dat ik een feilloze mensenkenner ben.

Neem jou nu. -Mij?

Een bemiddeld man. -Niet meer.

Maar vroeger ontbrak het je aan niets.

Er ontbraken veel dingen waar ik nooit van kon genieten.

Niet door geldgebrek.

En er waren vast veel dingen waar je maar al te zeer van genoot.

Ga verder.

Je komt uit een familie met aanzien. Eerder geërfd dan verdiend.

Het werd ooit verdiend.

Maar niet door jou.

Je hebt niet het voorkomen van een groots legerleider.

Gelukkig, anders was ik nu dood.

Gezien wie je bent, zou je dood moeten zijn.

Maar je zit gevangen in het Metropol Hotel. Waarom?

Waarom houden ze je hier?

Mijn beurt.

Zoals je die vis fileerde, zou ik zeggen dat je een vissersdochter bent.

Ik groeide op in een dorp aan de Zwarte Zee.

Je was enig kind. -Voor zover ik weet.

Je woonde in dat dorp, droomde van ontsnappen.

Dat trok je naar het toneel, waar je je leven kon vergeten.

Daar was ik het gelukkigst.

Ik ging naar het strand en hielp m'n vader met netten boeten.

Hij stierf toen je erg jong was. Daarom wilde je ontsnappen.

Terug naar jou. -Heb ik gelijk?

Terug naar jou.

Je vrouw verliet Rusland na de revolutie met de kinderen.

Ik heb geen vrouw en kinderen. -Gebrek aan kansen of verlangen?

Er is geen gebrek aan beide, dat verzeker ik. En jij?

Kinderen? Nee, dat zou een onmogelijke last zijn geweest.

Waarom?

Waarom lieten ze je leven?

Waarom wilde je weg van huis?

Ik heb genoeg gepraat vandaag.

Vergeet de schoenen. -En je lakens dan?

In hemelsnaam.

Heb je altijd in Moskou gewoond? -In de winters.

De zomers brachten we door in Nizjni Novgorod, op IJdelstonde, ons landgoed.

Je at vast veel appels.

We werden omringd door bossen vol.

Volgens de lokale folklore...

is er diep in het bos een boom met fruit, zo zwart als git.

En als je de boom vindt en van de vrucht eet...

kun je je leven opnieuw beginnen.

En zou je dat doen? -Wat?

Zou je een hap nemen?

Hoe zou ik deze herinnering kunnen opgeven?

Of van alle prinsessen en hertoginnen voor mij?

Sommigen, niet allemaal.

Ik ben verbaasd dat je met een nederige actrice slaapt.

Zoals iedereen blijft zeggen, zijn de tijden veranderd.

Wat bedoel je daar precies mee?

Erg weinig.

O, omdat ik te min voor een man als jij ben?

Ik zou niet zeggen dat dat per se waar is.

Per se waar?

Doe alsjeblieft de deur dicht als je vertrekt.

Natuurlijk.

Ik geloof dat ik je excuses verschuldigd ben.

We hadden een afspraak en die had ik moeten nakomen.

Ja, dat is zo.

Ik verwaarloosde onze vriendschap. Ik zat fout.

Dat klopt. Ik ben er nu klaar voor.

Klaar voor wat? -Je excuses.

Maar ik... -Je was me excuses verschuldigd.

Het spijt me, Nina.

Excuses aanvaard.

Zullen we gaan ontbijten? -Ik blijf hier.

Als we teruggaan naar Moskou in het nieuwe jaar...

Papa zegt dat ik dan naar school moet.

Blijkbaar dreig ik te ontsporen.

De interessantste mensen ontsporen vaak.

Als ik hier blijf, kun jij me lesgeven.

Maar lessen over het gedrag van prinsessen zijn nu van weinig nut.

Een opleiding geeft je een waar beeld van de wereld.

Maar het bevalt me hier. Het is leuk.

Het gaat niet alleen om waar je bent. Het gaat om de mensen die je ontmoet.

Op school maak je beste vrienden voor het leven.

Zoals jij en Misjka?

Inderdaad.

Alstublieft, kom binnen.

Ik wil u spreken over een incident van een paar dagen geleden.

Ja. Oorlog en vrede, Tolstojs beste werk...

eigenlijk het beste werk van iedereen.

Hebt u het gelezen? -Ik ken het verhaal.

U had een aanvaring met een van onze fabrieksbeheerders.

Ik had geen idee wie het was en het had niets uitgemaakt.

Heeft u nagedacht over ons eerdere gesprek?

Waarom bent u zo geïnteresseerd in Misjka?

Hij riskeerde zijn positie in de partij om uw leven te redden.

Ik kan u niets vertellen over Michail Fjodorovitsj Minditsj...

dat u niet kunt ontdekken door hem te ontmoeten.

Hij is trouw tot op het bot.

Hij is het beste dat de mensheid te bieden heeft.

Waarom vond u hem dan uw zus onwaardig?

Omdat ik ten onrechte geloofde dat adel een geboorterecht is.

Omdat een bolsjewiek nooit een heer kan zijn?

Dat geldt vast niet voor hen allemaal. -En voor mij?

Vindt u mij een heer?

Ik ken u niet.

Laten we zeggen dat ik bepaalde verdachte mannen in de gaten houdt.

Makkelijk als ze huisarrest hebben.

Nog makkelijker als je ze in de grond stopt.

We spreken elkaar ongetwijfeld weer. -Ongetwijfeld.

Wacht.

Voor u gaat.

Zie het als een kerstgeschenk.

Het kerstfeest is verboden.

Zowel Lenin als Trotski zijn grote fans van Goloebev.

Ik kan u bij het volgende bezoek noemen.

Wilt u naar mijn kamer komen?

Wil... ik... Met u?

Ik begrijp dat ik niet echt uw type ben, maar...

Is het zo duidelijk?

Voor mij.

Maar roddels over een affaire met een filmactrice...

leidt de meeste mensen af van de waarheid.

De ene goede beurt verdient de andere.

Ja, meneer. -Mijn gebruikelijke tafel.

Natuurlijk.

Graaf. -Gelukkig Nieuwjaar.

Alle vreugde van het seizoen voor u.

Ik dineer later met vader, dus ik heb alleen een hors-d'oeuvre besteld.

De hors-d'oeuvre? -Oui.

Wilt u het menu bekijken?

Nee, dank u, goede man. Alleen een glas champagne en een lepel.

Natuurlijk.

Redt u het zonder mij?

Je hoeft je geen zorgen te maken om een pietlut zoals ik.

Ik doe het toch.

Hoe is die hors-d'oeuvre? -Voortreffelijk.

Ik begrijp dat u ons gaat verlaten.

Wat jammer. -Dank u.

Op een geheel onverwachte en werkelijk prachtige vriendschap.

En dit...

Dit is een kleinigheidje...

dat mijn zus goed gebruikte op jouw leeftijd.

Je kent mij altijd het best. Ik zal het koesteren.

Het wordt al laat. Kom.

Ik wil niet dat je je vader laat wachten.

Je moet naar het feest gaan. Dat zou nobel zijn.

Van mademoiselle.

Nina, dit is te veel.

Je moet beloven het niet te openen tot de klok om middernacht slaat.

Je hebt mijn woord.

Tot ziens, Alexander Iljitsj.

Gelukkig Nieuwjaar. -Gelukkig Nieuwjaar.

Goedenavond.

Sasha.

Kom. -Misjka.

Bedankt.

Goedenavond.

U wilt vast wel wat brandewijn.

Alstublieft, ga zitten.

Een geweldige keuze, Hoogheid.

Zijn er glazen, Misjka?

Champagne-regio.

Natuurlijk.

Ugni blanc-druiven, dubbel gerijpt.

Rond de eeuwwisseling.

Ik zou zeggen 1906. -Bijna. 1908.

Hij moet gedronken worden met vrienden.

Proost.

Wie is dit? -Dit is mijn zoon.

Ilja, drie maanden oud. -Hemeltje.

Ik vraag me vaak af of ze nog zou leven als ik niet tussen jullie was gekomen.

Misschien was ik een edele geworden.

We konden trouwen en beiden nu dood zijn.

Het spijt me echt dat ik tussen jou en Helena kwam.

Ik weet wat je voor me hebt gedaan, Misjka, met het gedicht.

Zonder jou zou ik hier niet zijn.

Je hebt mijn leven gered.

Ik moet opstaan en gaan nu ik het nog kan.

Kom je me weer opzoeken, Misjka?

Als je dat graag wil.

Promoot uw product of merk hier contact www.OpenSubtitles.org vandaag nog