Original subtitles

WYZWOLENI

- Co wpisać jako adres? - Twój adres.

- Są śniadania? - Dodatkowo płatne.

- Wpisać cię? - Nie.

Twój klucz. Cisza nocna obowiązuje po 22.

Zostaw wiadomość po sygnale.

Leo.

Pamiętasz jak stłukłem lampę w salonie?

Tę dużą, bordową.

Biegałem i kółko i wspinałem się na meble,

szukając schronienia.

Przypadkowo potknąłem się o kabel.

Rozbiła się na milion kawałków.

Przybiegł ojciec, wściekły.

Ty też biegałeś.

W ułamku sekundy stanąłeś między ojcem a mną.

Gdyby chciał mnie uderzyć, musiałby ominąć ciebie.

Poznalibyśmy się, gdybyśmy się spotkali na ulicy?

Wiele razy próbowałem się do ciebie dodzwonić.

Wciąż masz ten sam numer?

W ciągu 10 lat wysłałeś mi tylko jednego maila z informacją, gdzie gracujesz.

Zadzwoniłem tam, ale nie chcieli mi nic powiedzieć.

Wciąż zamykasz oczy, kiedy się uśmiechasz?

ODCINEK 1. ZA MURAMI MOJEGO PODWÓRKA

W Porto Alegre przez kilka dni.

- Halo? - Cześć, mamo. To ja.

- Bruno? Coś się stało? - Co u ciebie?

- Skąd dzwonisz? - Z bazy.

- Nie powinieneś wracać? - Tak, ale jeszcze nie.

- Nie widziałam, kiedy zniknąłeś. - Pojechałem z przyjacielem.

- Jakim przyjacielem? - Z Pedrem. Nie znasz.

- Wracaj jak najszybciej. - To nie ja decyduję.

Cida jest tu przez cały miesiąc. Przywiozła ze sobą swoją córkę.

Chce cię poznać.

Spoko.

Jest śliczna i w twoim wieku.

- Mogę pomóc? - Pracujesz tu?

Nie.

Wiesz gdzie jest ten bar?

Sześć przecznic stąd jest duży plac.

Skręć przy nim w lewo i jesteś na miejscu.

Dzięki.

Dobrze wybrałeś. Mają tu okropne śniadania.

Mieszkam niedaleko. Możesz jeść ze mną.

- Ja też byłem w wojsku. - Naprawdę?

Ale daleko stąd.

Nie siedź przy drzwiach.

Pracujesz tu?

A co?

Szukam Leonarda.

- Jaką masz sprawę do Leo? - Jesteśmy braćmi.

Szukam go.

- Dlaczego do niego nie zadzwonisz? - Próbowałem, ale mam jego stary numer.

- Na pewno już go nie używa. - Nie znasz numeru do brata?

Uciekł z domu dawno temu.

Kiedy byłem mały.

Wiem.

Nasza rodzina jest skomplikowana.

Wiem.

- Rodzice cię tu przysłali? - Nie. Nie wiedzą, że tu jestem.

Który masz numer?

Mam ten sam.

Nigdy nie odbiera.

Pracował tu kiedyś.

Ale nie było go od kilku miesięcy.

Wiesz, gdzie może być?

Idę na obiad z przyjaciółmi.

Bar będzie czynny jutro. Wróć wtedy.

- Jesteś właścicielką? - Nie.

Kradniesz to?

Mam ci pomóc czy nie?

Mogę zamówić piwo?

A wygląda, jakby było otwarte?

W Marlene zawsze dzieje się coś fajnego;)

Cześć, chciałbym wejść.

Mamy dziś prywatną imprezę.

Jesteś na liście?

Hej, zaczekaj.

Jak masz na imię?

Pomóc w czymś?

- Jestem z nimi. - Wejdź.

A więc przyprowadziliście nowego przyjaciela.

Miło mi, jestem Bruno.

Jakim cudem jeszcze cię tu nie widziałam, Bruno?

Nie jestem stąd. Przyjechałem dziś.

Czym się zajmujesz?

Jestem... w wojsku.

W wojsku?

Tak.

Cóż, Bruno...

to moje wojsko.

Ariel,

lggy,

Naomi,

Kim,

oraz bliźniaki, Pietro i lanca.

Ja jestem Marlene...

Generał.

To armia wyzwolenia, nie nienawiści.

Tu każdy jest akceptowany.

To dom bez pruderii.

Dzieci, zaopiekujcie się naszym nowym przyjacielem.

Zadbajcie, żeby przeżył najlepszą noc w życiu.

- Powinniśmy się napić piwa. - Pijesz, wojskowy chłopcze?

- Tak. - No to idziemy.

Nie zimno ci? Weź moją kurtkę.

- Zniszczy mój look. - Nazywasz to lookiem?

- Palant. - Żartuję.

- Gdzie tu jest sklep? - Sklepy są do dupy.

Dlaczego?

Bo są do bani. Trzymamy się od nich z daleka.

W porządku?

Spokojnie, jestem w wojsku. Pomóc ci?

Klucze wpadły mi za bramę. Próbowałem je wyjąć i utknąłem.

Chwila.

Podnieś biodra.

Lewą nogę postaw w ten sposób.

Lepiej wstanę.

- Nieważne, sam sobie poradzę. - Czekaj, już prawie.

Spierdalaj!

- O co ci chodzi? - Odsuń się od auta.

Chciałbyś, dupku.

- Co masz do niego? - Ty pedale.

Złaź z mojego auta. Zagnieciesz je.

Co ty robisz?

Przestań. Wystarczy.

Przepraszam, przestań.

Wystarczy już.

Dobra, ja zacznę.

Raz, dwa, trzy, cztery, pięć,

sześć, siedem, osiem, dziewięć, dziesięć!

Złap ją!

Łap ją!

Uciekaj!

Łap ją!

Łap!

Daj mi wino.

Myślicie, że ten wojskowy trend się przyjmie?

- Nie sądzę. - Pewnie, zaczekaj tylko.

- Według mnie tak. - Dla mnie to tandetne.

Bez urazy.

- Mam wątpliwości co do twojego stroju. - Wzajemnie, skarbie.

- Jaki masz punkt odniesienia? - Zazdrość i zawiść.

Droczymy się z tobą, bo cię kochamy.

W każdym żarcie jest ziarno prawdy.

- Musisz nauczyć się żartować. - Umiem, ale to nie jest śmieszne.

- Sama sobie zaprzeczasz. - Nie sądzę.

Typ wyskoczył z tekstem: "Bu, pedale". Odpowiedział mu: "Znajdź sobie robotę",

po czym poszliśmy dalej.

Nagle ten typ uderzył go w twarz i uciekł.

Poszedłem na policję, żeby zgłosić napaść.

Jedna pani przyszła jako świadek. Pytali, czy trzymaliśmy się za ręce,

jakby to usprawiedliwiało pobicie.

Nic nie zrobili, a typ się wywinął.

Najgorsze jest to, że nie można być sobą bez narażenia się na nękanie

przez ludzi, którzy mają się za lepszych.

Zazwyczaj to ignoruję, ale czasami muszę się odszczekać.

Za kogo oni się mają, że mnie atakują

i gapią się od stóp do głów?

Ja się na ciebie nie gapię, bo jesteś zbyt zwyczajny.

Bo jesteś hetero.

- Wyglądasz jak każdy. - Ale niektórym możesz się podobać.

Czasami jakaś staruszka powie,

że jestem stylowy albo mam piękny strój.

Wyglądasz jak Cyndi Lauper.

Naprawdę.

- Kto to Cyndi Lauper? - Nie znasz jej?

- Żartuję, wojskowy chłopaczku. - Trzeba pokazać go w Internecie.

Mam Internet.

Mój wujek też był w wojsku, choć tego nie chciał.

Kiedy musiał się zaciągnąć, próbował złamać sobie rękę.

Też bym tak zrobił.

- Ale się nie udało i go wzięli. - Wydymali go.

Na twoim łonie, o wolności

Przeciwstawiamy się śmierci

Umiłowana, ubóstwiana ojczyzno

Brazylio

Miłość i nadzieja Zstępują na ziemię

Z uśmiechniętego I przejrzystego nieba

Kiedy odszedłeś, twoja sypialnia po prostu tam była.

Zajęło mi miesiące, żeby do niej wejść.

Po pewnym czasie zacząłem się tam codziennie bawić.

Robiłem to, co ty.

Udawałem, że jestem tobą.

Pewnego dnia obudziłem się, a oni wszystko wyrzucili.

Nie chcieli, żebym się do ciebie zbliżał, Leo.

Teraz czuję, że całe miasto może być twoim pokojem.

Dzisiejszej nocy mogę znów się w nim bawić.