Original subtitles

ROZDZIAŁ I SZEF

- Issa, ktoś dzwoni. - Poczekaj.

Słucham.

Tak.

I?

Hej wszyscy!

Jestem dobra w toastach,

więc po prostu wypijmy za zasłużony awans.

To rzadka rzecz, ale się zdarza.

Podpułkownik. Niewiarygodne!

Ale co to znaczy?

To są dwie gwiazdy na ramionach, ale to znaczy

że on jest zasłużonym człowiekiem.

Czyżbyście nie powiecie? Wypijmy za to!

Tam.

No to dalej!

Gdzie jest Issa? Nie będę pić bez niego.

Zostali uwięzieni. Dostałeś awans

Co świętujemy?

Ona jest ocalałą. Świadkiem.

Do tej pory znajdowaliśmy tylko ciała.

Chłopaki, chodźcie już. Wasze drinki są nalane.

- Już idziemy. - Idziemy. Chwileczkę.

Więc popełniłeś błąd?

Zmarnowane 10 lat?

Wszystko wraca do normy. Zostaw to.

Issa, czekamy, przyjdź wysłuchać toastu!

- Idę. - Tak.

- No to się pospiesz. - Tylko chwilę.

Jedziesz do niej?

Nie ma "jej".

Daj sobie spokój. Uwierz mi, dla naszego dobra.

Nie mam wyboru, jadę.

Więc ja też nie mam wyboru. Złożę pozew o rozwód.

Cicho.

Muszę to uporządkować.

Wrócę.

Pojedziemy w góry

tam jest pięknie. Powietrze jest czyste.

Można zobaczyć słońce

tak blisko o wschodzie.

W dole jest wodospad.

Wszyscy będziemy razem.

Ale teraz, pozwól mi odejść.

Pozwól mi odejść.

Postanowiła się przejechać, zatrzymał się mężczyzna w białym samochodzie.

Nie pamięta modelu.

Facet wyglądał nieszkodliwie. Mówił grzecznie.

Ona zasnęła w samochodzie.

Obudziła się w "domu w lesie, nikogo w pobliżu".

Wtedy właśnie coś podejrzewała.

Szefie, czy to oznacza, że...

skazaliśmy nie tego człowieka?

Pracowałeś nad niewłaściwą sprawą?

Nie skazujemy.

Robi to sąd.

My prowadzimy śledztwo.

Zrobiliśmy wszystko jak należy.

Uwięziliście nie tego człowieka!

Cisza!

Uderzył mnie...

i...

wyciągnął mnie z samochodu.

Za włosy.

Położył się na mnie...

zaczął wpychać mi do ust ziemię.

I...

próbowałam się bronić.

Uderzył mnie w tył głowy.

Próbowałam wstać, a on...

dźgnął mnie w nogę.

Poczułam...

coś zimnego.

Kamień.

Uderzyłam go tym kamieniem.

Czy on poszedł za tobą?

Nie wiem.

Nie oglądałam się za siebie.

Tak bardzo chciałam żyć.

Twoja twarz wygląda znajomo.

Byłeś na pogrzebie mojej siostry.

Proszę go opisać.

On jest wysoki...

i...

chudy.

Jego oczy...

są jak szkło...

- Więc, wchodzimy z tej strony. - Tak.

Otoczymy go od zewnątrz.

- Psy w gotowości. - Tak.

Prypominam, to jest bardzo niebezpieczny przestępca.

Nie ma oficjalnego zapisu o broni palnej,

ale może mieć broń ostrą.

Po zatrzymaniu teren musi zostać przeszukany przez kryminalistyków.

Od 3 lat nie znaleźliśmy ciała, może znajdziemy jakieś tutaj.

- To tyle ode mnie. - Dobrze.

W takim razie.

- Wszyscy go słyszeli? - Tak.

- Życzę powodzenia. - Chodźmy.

Iwanie Saweliewiczu.

- Wszyscy do samochodów? - Jeszcze nie.

Towarzysze,

nowe rozkazy: zostawcie tu całą broń automatyczną.

Czy ja go, kurwa, namawiam, żeby przyszedł?

Zamknij się!

Szefie, mogę na słówko?

Słuchaj, wezmę tego dupka na siebie.

Ale my nie mamy kłów.

Dobrze mieć pod ręką coś przekonującego na wypadek, gdyby cię dźgnął.

Zaprezentuj swoje narzędzie perswazji, kapitanie.

Bardziej pewny siebie z tym swoim cackiem?

Moje rozkazy są ostateczne. Potrzebuję go żywego.

Nie chcę, żeby ktokolwiek trzymał palec na spuście.

Na ziemię, szumowino.

Weź to, szumowino! Skurwysynu!

Połóż się, szumowino!

Imię, nazwisko.

Andriej Walita.

Przeczytaj uważnie nakaz.

Nie mogę, nic nie widzę.

Wytrzyj swoją pierdoloną twarz i czytaj.

Proszę, nie.

Nie zesraj się, to nie ugryzie, chyba że powiemy.

Przestań skomleć, ty suko.

Proszę, nie!

Zamknij gębę.

Cóż, to jest skandaliczne.

Dostajesz nowe mieszkanie, awans, a my skazujemy niewinnych na dożywocie?

Domagaliście się podejrzanych. Dałem wam ich.

Sąd wydał wyrok.

Opinia publiczna naciska na prokuratorów, domagając się krwi...twojej i mojej.

Ja tu będę przesłuchiwał.

Z dala od niepożądanych uszu.

Przygotowują już widły.

Musimy to rozwiązać po cichu, tutaj.

Na własne ryzyko.

Oczywiście, że na twoje.

Chcę, żeby każdy trup został policzony.

Żeby nikt nie ośmielił się znowu wskazać na nas palcem.

Jak mam się do ciebie zwracać? "Szefie"?

Nie jesteś jeszcze szefem.

"Dowódca"? Nie będziesz mną dowodził.

Bądźmy szczerzy w tej sprawie.

Mów mi "Śledczy".

- Więc, polubił mnie. - Sawelicz, Michaił chce cię widzieć.

Tak, już idę.

Wszystkie zdjęcia z matką są zniszczone.

Dziękuję.

- Witalij, proszę pana, witam. - Galina.

Nasz gość ze stolicy.

Wysłany, by pomóc posunąć sprawę do przodu.

Sami byśmy sobie poradzili, ale wyżsi rangą są natarczywi.

Ale pan Dawidow ma ogromne doświadczenie.

- Złapał "szachistę". - Tak, wiem.

I ma daleko idące uprawnienia. Carte blanche.

Czytałem rozkazy. Możemy się za to zabrać?

Rzeczywiście, zajmijmy się.

W dowodach panuje bałagan.

Niektóre ważne przedmioty zostały usunięte.

Teorie graniczą z fikcją:

sataniści impotenci zjedający macice, żeby się wyleczyć,

podziemie chirurgów transplantacyjnych.

Widziałeś ciała.

Myślisz, że zdrowi ludzie mogliby to zrobić?

Człowiek. Jeden.

Wystarczająco zdrowy, żeby nie dać się złapać.

Moi ludzie pracowali nad tą sprawą przez cały czas.

I stworzyliśmy pewne podstawy, nie tylko fikcję.

Więc, szefie, możesz łaskawie spieprzać.

To właśnie możesz zrobić.

Wiesz dlaczego?

3 lata morderstw pod twoim nosem?

I nie masz odwagi, żeby połączyć sprawy.

Najgorszą częścią pracy detektywa jest rutynowa praca.

Teraz twoja kolej na kopanie, szefie.

Materiał do szantażu?

Nie.

Raczej rzadki materiał.

Dobrze, kronikarzu.

Wejdź.

Więc szpule z filmami są twoje?

- Niewywołane. - Dlaczego?

- Z miejsca zbrodni, prawda? - Brak funduszy na ich opracowanie.

- Powiedzieli, że mamy wystarczająco dużo zdjęć. - Dostaniemy fundusze.

O co chodzi z tym sprzątaniem?

Sprzątanie pomieszczenia dla sprawy.

Po rozwiązaniu sprawy odkładamy ikony na miejsce.

To zajmie 3 dni.

Będę miał je do jutra.

Tak, proszę pana.

Od tej chwili uczestniczymy w każdym pogrzebie ofiary

aby przypomnieć sobie...

że to jest człowiek, a nie akta sprawy.

Przejrzałem akta, niewiele z nich wynika.

Oto dwa z nich. 1979 i 1980.

Seryjny morderca nie został jeszcze odnaleziony. Należy dokonać ponownej oceny.

Szewczuk...została uduszona, a nie zasztyletowana.

Ale jej usta były wypchane ziemią, żołądek rozerwany.

To nasz morderca.

Po prostu nie był gotowy, działał spontanicznie.

Ach, młody Tarkowski jest tutaj.

Ach, więc był powód, dla którego deptał po wszystkich dowodach!

Raz zemdlał, gdy zobaczył ciało.

Przynajmniej się nie posikał.

Winny został już tutaj zastrzelony.

Byłem wtedy praktykantem, widziałem jak to się robi:

zbadanie całej sprawy.

W każdym razie, znaleźli ją na początku listopada 1978 roku.

Żurowa Daria.

Imprezowiczka.

Jak to możliwe, że jest jedną z naszych?

Wypchane usta. Muł, pomyśleliśmy, skoro to bagno.

Potem ekspert powiedział, że to nie wygląda jak muł, bardziej jak ziemia.

Najważniejszą rzeczą są jej plecy.

Kiedy nasz kumpel zabija, wpada w szał, rąbie wszystko.

A jej plecy były pełne dziur.

W ranie znaleźliśmy ostrze.

Osobiste wrażenie z miejsca zbrodni

jest bardziej wartościowe niż raport kryminalistyczny.

Strzelanie ślepakami!

Broń służbowa na dzień dzisiejszy.

Podbródek w górę.

Oto co zrobimy. Po pierwsze.

Zarejestrujemy wszystkich pacjentów uzależnionych od seksu.

- Iwan, zadzwoń do klinik seksuologicznych. - Tak jest.

Niżej.

Świadkowie wspominali o białym samochodzie marki Moskwicz.

Posterunki policyjne wzdłuż autostrad.

I ubierać policjantki jak prostytutki.

Patrolować wszystkie przystanki autobusowe.

To jest operacja o kryptonimie "Zasłona".

Dziewięć penetrujących ran kłutych brzucha

z uszkodzeniem jelita cienkiego i grubego.

Nauczyłeś się tego na pamięć?

Lewa ręka.

- Lewa. - Lewa ręka przekłuta, prawa związana.

Dwa z tych urazów są wynikiem wielokrotnego wbijania

ostrza z rotacją...

pod różnymi kątami.

To jest rytuał.

Pobudzenie i uwolnienie.

Te rany pojawiają się wielokrotnie.

On lubi to robić.

Mastubator?

Imitacja stosunku płciowego.

On może być impotentem.

Miej to na uwadze, gdy będziesz dzwonić do klinik.

Iwan!

Chodźmy.

Fantazje o władzy.

"Szachista" zostawiał też buty na ciałach martwych dzieci.

Wszyscy zastanawialiśmy się dlaczego.

Chłopiec zawisł w lesie...

nie ma na nim ubrania...

ale za to buty są.

Okazuje się, że to było wspomnienie z dzieciństwa.

Widział, jak samochód przejechał pioniera.

Jego ubranie podarło się, gdy został wciągnięty pod samochód.

Ale buty pozostały na stopach.

Ten obraz go pobudził.

Taka jest cena sukcesu.

Wszystko ma swoją cenę.

Jak go znalazłeś?

Blefowałem.

Napisałem w lokalnej gazecie

że go złapaliśmy i że to przypadek psychiczny.

To go zdenerwowało.

Napisał wściekły list do centrali.

Badania laboratoryjne wykazały obecność pewnej substancji chemicznej.

Używa się jej...

w zakładach chemicznych...

do produkcji kwasów.

A reszta, po prostu...

Issa.

Issa.

Idę do sali nr 4.

- Postaw ten czerwony samochód tutaj. - Chodź tu, chodź tu.

No dalej, jedna łyżeczka. Issa, proszę.

Nie mogę, już ci mówiłem.

Usta mówią jedno, oczy drugie.

Chodź tu.

Mąż jest w szpitalu i jest szczęśliwy.

Głupiec!

Czas na drzemkę. Wróć później.

- On potrzebuje odpoczynku. - Cicho, Nadia.

- Niezła z ciebie pielęgniarka! - Co ty...?

Powinieneś zostać w łóżku.

Albo będziesz się czuć gorzej.

Chodźmy!

Nie bądź dupkiem! Te trupy nigdzie nie pójdą!

Ciało zostało znalezione w pasie lasu w pobliżu stacji.

Rozczłonkowane. Ale eksperci twierdzą, że to nasz człowiek.

Minął już około miesiąca.

Przyzwoicie zachowane w tej pogodzie.

Biuro przysłało.

Z okazji urodzin.

Czekamy z niecierpliwością na twój powrót.

Nie powinieneś był. Ale dziękuję.

Tak...

Operacja "Zasłona" zostaje zamknięta.

Mówią, że za mało wyników.

Ledwo udało się utrzymać dwóch funkcjonariuszy i strażników na przystankach.

Nie możemy tego teraz zamknąć. Co najmniej pół roku.

Są wyniki.

Brak świeżych ciał, co oznacza, że nas zauważył.

Cholera.

Krewna ofiary.

- Proszę pani, pani... - Jak to się stało?

Proszę się odsunąć!

- Śledztwo jest w toku. - Dobra, ja tu tylko stoję.

Słyszałeś? Czy to jasne?

Nie bliżej, proszę pana, proszę się cofnąć.

- Ona jest tu, by zidentyfikować... - Nie teraz.

Proszę pana, żądam zgody na identyfikację ciała.

W tej chwili nie jest to możliwe. Trwa śledztwo w tej sprawie.

Nie ma tu wejścia, trwa śledztwo.

Krewna?

Można tak powiedzieć.

- Jestem jej matką. - To poczekaj.

Drań!

Moja dziewczyna leży tu martwa, a on mówi "czekaj"!

Puść mnie!

Poczekaj na co?

Myślisz, że ona wróci?

Ty się czołgasz!

Pstrykacie

zamiast go złapać.

Powinieneś go złapać!

Proszę nie nadepnąć na dowód.

Zgubiła go.

Dlaczego tu pracujesz?

Zawsze lubiłem kryminały.

Potem zdecydował się wstąpić do gliniarzy razem z przyjacielem.

I tu już zostałem.

Na początku nawet nie wiedziałem dlaczego.

Teraz już wiem.

A ty?

Moja mama śpiewała w filharmonii.

Pewnego dnia pokłóciliśmy się, przyłapała mnie z papierosem.

Krzyczała, że nie jestem prawdziwym mężczyzną, że mam słabą wolę.

Wściekłem się i wypaliłem papierosem dziurę w jej koncertowej sukience.

To była piękna...czerwona sukienka.

Potem ukradłem rower sąsiada.

Chciałem się rozbić i umrzeć, żeby poznała co to żal.

Kiedy się ścigałem...

Zauważyłem w wodzie coś czerwonego.

Od razu wiedziałem, że to coś strasznego.

Zatrzymałem się.

Poszedłem i stanąłem przy banku.

To była ona.

W czerwonej sukience.

Jej sukienka koncertowa.

Nie pamiętam, żeby odzyskali jej ciało?

Czułem się, jakbym stał na tym brzegu rzeki przez lata.

Teraz jesteśmy jej to winni...

wszystkim rodzinom, żeby nikt już nie musiał tak stać.

- Czy znaleziono mordercę? - Nie.

Ale gdybym go znalazł, prawo nie miałoby zastosowania.

- Słyszałeś kiedyś o etruskiej egzekucji? - Nie.

Morderca jest przywiązany do ciała swojej ofiary i pozostawiony, by gnił żywcem.

Zostają rozwiązani dopiero wtedy, gdy oboje staną się czarni.

Teraz są jednym.

W ten sposób przestępca zostaje ukarany przez swoją własną ofiarę.

Jak dla mnie brzmi to jak sprawiedliwość.

Chciałbym zatrzymać te buty.

Śmierć musi być piękna.

O to właśnie chodzi.

Myślałem, że się przydasz.

Mam taką jedną sprawę.

Wiele przypadków.

Morderca też jest kreatywny.

Bardziej niż ty.

Muszę go rozgryźć.

Nie schlebiaj sobie.

Nie możesz nikogo rozgryźć.

Nawet siebie samego.

- Ja ci nie pomogę. - Ty to zrobisz.

Wiem, czego chcesz.

Jest taki lekarz, najlepszy chirurg twarzowy w ZSRR.

On może cię zoperować.

Po co?

- Wkrótce stanę przed plutonem egzekucyjnym. - Nie tak szybko.

Może za rok,

może trzy.

Ty naprawdę kochasz siebie.

W ten sposób przynajmniej będziesz wyglądał jak człowiek.

Czytałem w gazetach.

Rzeźnik.

To o niego ci chodzi?

Ale się mylisz.

Szukasz potwora, ale on jest zwyczajny.

Co masz na myśli?

On nie ukrywa, nie zataja swojego śladu,

nawet nie przychodzi mu do głowy, że powinien.

Ma po prostu szczęście.

A ty nie.

ROZDZIAŁ II ZAPRZECZENIE

Wszyscy jesteście wolni.

Zanim go włączę,

Chciałem cię poinformować.

W psychologii,

istnieje pięć etapów akceptacji tego, co nieuniknione.

Będą kształtować przesłuchanie.

To co nieuniknione...

Co to jest?

Spowiedź.

Nagranie Issy Dawidowa.

Starszy śledczy, Prokuratury ZSRR.

Prowadzenie przesłuchania Andrieja Wality, podejrzanego o przeprowadzenie

między 1978 a 1991 rokiem

36 morderstw kobiet i dziewcząt z premedytacją,

związanych z gwałtami,

jak również z perwersyjnymi i sadystycznymi aktami dokonywanymi na ich ciałach.

Panie Walita, proszę potwierdzić swoją obecność.

Nie mam żadnego związku z tą sprawą.

Wcześniej byłem aresztowany i zwolniony.

Jestem wzorowym obywatelem. To co się tu dzieje to szaleństwo niegodne naszej

szlachetnej policji.

Panie Walita...

jako że był pan już na naszym radarze...

stworzyliśmy pewne podstawy.

Chciałbym potwierdzić ...

kilka szczegółów o tobie.

O twoim dzieciństwie.

To było ciężkie dzieciństwo.

Nienormalne, naprawdę.

Twoja matka była trudną osobą?

Była weterynarzem.

Mój tata pił.

Ona harowała.

Krzyczała...na niego i na mnie.

Była niestabilna...psychicznie.

Czy ona cię uderzyła?

Czasami, tak.

Kiedyś dostałem rower od jakichś krewnych.

Był stary, zardzewiały, zepsuty,

wszystkie szprychy były pogięte.

Prawdziwy luksus w tamtych czasach.

Naprawiłem to wszystko.

Postanowiłem pojechać na przejażdżkę, popisać się.

I popisałem się...

przed miejscowymi chuliganami.

Chcieli zabrać mój rower.

Ja...byłem słaby.

Ale...

nie przyjąłem tego na leżąco.

Nie.

Skopali mi tyłek...

i wepchnęli mnie do dołu.

Tam była studnia.

Niedokończona.

Matka mnie skarciła za rower.

Kazała mi klęczeć na grochu w kącie.

Więc klęczałem.

Nagi.

Ja zawsze...

czuję tą...

ziemię...

w moich ustach.

Zgrzyta. Nie mogę tego wyjąć...

Twoja matka została sparaliżowana kilka lat później.

Wylew.

Dlaczego ukryłeś jej stan? Czy chciałeś się zemścić?

Zemścić się?

- Oczywiście. - Morderstwa mają ten sam wzór.

Ziemia wepchnięta w usta ofiar.

Ewidentnie osobisty szczegół.

Popytaj, każdy miał trudne dzieciństwo.

To jest Rosja.

Ale czy to...

oznacza, że wszyscy są mordercami?

Ofiary też mają pewien typ.

Krótkie, postawne kobiety.

Młode kobiety z krótkimi włosami.

Większość z nich jest taka, z pewnymi różnicami.

Wygląda znajomo?

Tak więc, odpowiadając na twoje pytanie.

Dałem jej chińskie oparzenia.

- Komu? - Mojej matce.

Przez dwa tygodnie.

Czas mojego życia.

Chińskie oparzenia.

Nie znasz takich?

Boisz się, Issa.

Czytasz te wszystkie mądre książki, ale to wszystko to fikcja psychologiczna.

Nie potrafiłbym nawet odciąć głowy kurczakowi.

Czuję, że mam obrzydzenie.

A ty stawiasz mnie w roli mordercy.

Nie jesteśmy po imieniu, panie Walita.

Ja zadaję pytania.

Zbierz się do kupy.

Wystarczy.

Nie rób tego, proszę.

Ten dźwięk

nie jest przyjemny.

Ciekawą masz karierę.

Lingwista.

Zacząłeś uczyć dopiero w wieku 30 lat.

- Dlaczego? - Myślałem, że...

Że będę się dogadywał z dziećmi.

Dorośli to nie moja sprawa.

Dzieciaki ze szkoły zawodowej nazywały cię "mięsiarzem".

Wiem, że tak było.

- Dzieci. - Mamy tu raport.

- Masturbowanie się w krzakach. - Nonsens.

Nie miałeś szczęścia do kobiet, bo kręciły cię dzieci?

Kto tak mówi? Mam mnóstwo szczęścia!

Twoja była żona.

- Powiedziała, że nie możesz uzyskać erekcji. - Może dla niej.

Nie mógł ci stanąć, co?

Był zwiotczały?

- Nie mogłeś go włożyć. - To nie jest istotne.

Oczywiście, że jest.

Muszę wyjaśnić charakter skargi świadka.

Więc staje ci dla dzieci,

a dla kobiet nie.

Twój kutas zna twoją prawdziwą naturę.

Nie może udawać, że jesteś przyzwoitym człowiekiem.

Jesteś tym, czym jest twój kutas.

Jak cię nazwali?

Słabeusz? Słabeusz?

Kanciarz? Mięsożerca!

- Nie możesz uzyskać erekcji? - Mogę.

Mogłem zrobić wszystko. Kobiety to sadystki, zwierzęta, suki.

To wszystko przez nie.

Taki uzasadniony...gniew.

ROZDZIAŁ III GNIEW

Przyjrzyj się.

Wasz kolega wywołał zamieszanie.

Znalazłem Khamrajewa.

Lubię być tu sama.

Tak łatwo się tańczy w światłach

Ogrzewana przez muzykę

- Kruche światło topi się... - Zapalniczka.

- Nikt nie zwraca na mnie uwagi - Proszę.

Dziękuję.

W kawiarni tańczących świateł

Jest szlakiem bezsensownych słów i dni

- Ciii. - Ależ mamo!

Koniec opowieści

A co z dziadkiem Zaurem?

Dziadek Zaur odbierze go później. To wszystko.

- Śpij. - Mamo.

Powiedz mi.

Jest takie specjalne miejsce

gdzie dzieci idą, jeśli nie mają rodziców.

Kiedy umarła mama twojego taty,

tam właśnie wylądował tata.

Ja też. Ja też nie miałem rodziców.

- I co wtedy?

- Ależ mamo!

A potem?

Potem tata i ja zostaliśmy przyjaciółmi. Bardzo dobrymi przyjaciółmi.

Byliśmy jedynymi na świecie.

Wtedy przyszedł po niego dziadek i złożyliśmy przysięgę

że zawsze będziemy razem, bez względu na wszystko.

Tata powiedział, że pocięłaś sobie dłonie nożem.

Idź spać.

Mamo.

Czy tata dotrzymał swojej przysięgi?

Co o tym sądzisz?

Jaki jest twój zawód, Wiera?

Historyk sztuki.

Studiowałam w Moskowie, teraz pracuję tutaj w muzeum.

Nie wiedziałem, że mamy muzeum.

Portrety liderów, pionierów, stachanowców.

Racja.

- Jakie to bezinteresowne, przenieść się tu z Moskwy. - Skazana za pasożytnictwo.

Wątpię, czy udało ci się zerwać ze starym nawykiem.

Nie da się tu zapłacić za jedzenie tylko pensją muzealną.

Zostałam zaproszona.

Na kulturalny wieczór.

Czy walka na noże to twoje wyobrażenie o kulturze?

Byłam całkowicie kulturalna.

I co się stało?

Lubię mówić prawdę.

Nie wszyscy mężczyźni potrafią się zachować, gdy słyszą prawdę.

Twój kolega mnie bronił.

Czy mnie aresztujesz?

Może to nie jest taki zły pomysł.

W więzieniu są różne rodzaje kobiet.

Myślisz, że jesteś...

- tak różny od nich? - W znaczeniu?

Wszyscy...

sprzedajemy się, żeby przeżyć.

Po prostu nie zostałeś jeszcze postawiony przed tym wyborem.

Siedzisz tutaj?

Idź się przebrać.

Ja odgrzeję obiad.

Co do...?

Co jest z tobą? Co ty...?

Issa, co do...?

Przestań.

Co ty...?

Co do...?

To nie pierwszy raz, kiedy cię tu widzę.

Chciałem na ciebie popatrzeć.

To się nie skończy dobrze.

To się nigdy nie kończy.

Ty będziesz czuć wstyd, ja będę czuć pustkę.

Istnieje pięć etapów akceptacji tego, co nieuniknione.

Zaprzeczenie.

Złość.

Targowanie się. Depresja.

Akceptacja.

Możemy chodzić w kółko lub iść prosto do akceptacji.

- Pamiętasz ją? - Przytrzymaj go.

Ty zawsze rządzisz,

ale nie ze mną.

- Czy zabiłeś go? - Tak.

Rozgniewał mnie i uderzyłem go.

I spadł na skałę.

Pomyślałem więc, że czemu nie upodobnić go do seryjnego mordercy.

Ty idioto, on celuje tylko w kobiety.

Aby udawać ciało seryjnego mordercy

musisz być seryjnym zabójcą.

Kim jest ta dziewczyna na zdjęciu z tobą?

Twoja siostra?

Tak...

Jest inteligentna,

dostała się do szkoły medycznej.

Przyszły chirurg?

Będzie ratować ludzi i dobrze żyć.

Nie tak jak ja.

Nam też będzie się dobrze żyło.

Złapię go i...

zostawię wszystko za sobą.

Wyjedziemy.

Dziadek ma domek w górach.

Tam jest dobrze.

Słońce jest bardzo blisko.

Znajduje się

tam również wodospad.

Pojedziesz?

Wątpię.

Nie będziesz mógł wyjechać.

To jest jak drabina.

Albo wchodzisz na górę...

albo w dół.

Powiedziałem, że wyjadę, więc wyjadę.

Więc, czy przyjdziesz?

To wszystko, chłopaki. Powodzenia!

Dobra, idziemy.

- Pa. - Do zobaczenia.

Idziesz. Młody, a jednak tak głupi.

Zrobiliśmy co do nas należało.

Skończyliśmy.

Nie spiesz się.

Wdrap się.

Do czego służą te dowody?

Wyniki badań wstępnych.

Nóż pasuje do zwłok,

nóż jest twój.

Nóż, no i co z tego?

Zwykły nóż, standardowej jakości.

Morderca uderza kobiety w głowę.

Utrzymuje je przy życiu, żeby cierpiały.

Ofiara upada na brzuch.

Morderca zadał jej cios nożem od tyłu.

Odwraca ciało...

i wykańcza ją.

Dźgnął ją wiele razy.

Wszystkie kobiety na tych zdjęciach zostały zabite w ten sposób.

Poza jedną.

Jedną kobietą...

którą rozczłonkował.

Nina Gribanowa.

Pamiętasz ją?

Pracowaliście w tej samej fabryce.

Nie wiem.

Może.

Nie pamiętam.

Jej przyjaciółka donosi, że Gribanowa miała kochanka.

Pokazałem jej twoje zdjęcie.

Spotykałeś się z Niną przez kilka miesięcy latem 1981 roku.

Potraktowaliśmy podłogę w jej mieszkaniu luminolem

który wykazał luminescencję typową dla krwi.

Tam została zabita i rozczłonkowana.

To jest nasze targowanie się.

Co oznacza, że ja coś z tego mam.

Ale ty tylko się ze mną bawisz.

Wyjąłem te noże..

Wspomniałem o mojej dawnej kochance.

Co jeszcze masz?

Odcisk buta.

Rozmiar 43.

Obcas o prostym kształcie.

Znaleźliśmy taki jak ten tutaj.

Cóż, ten też wygląda

na 43.

Nina była

życzliwa.

Zerwaliśmy...

polubownie.

To po co ukrywać ten związek?

Bez powodu, jak sądzę.

I nie ma powodu, żebym się targował.

Wolę śpiewać.

Pójdziemy dzielnie do boju

Sawelicz,

- twoja kolej. - Chwila.

DZIWKA

Jaka jest stawka?

Dziesięć rubli.

Czy mogę zapytać?

- Więc, nasz kumpel... - A co z "naszym kumplem"?

Czy to naprawdę on? To taki podły frajer.

Nie wygląda na agresywnego.

Daj mi ten nóż.

Odłóż karty na bok.

Gadają głupoty, tak im się nudzi.

- Czy powinniśmy sprowadzić tu ofiarę? - Jeszcze nie.

To jej słowo przeciwko jego słowu.

Ona powie, że jest morderczym łotrem, a on powie,

"Poderwałem laskę na przystanku autobusowym, wszystko było dobrze, ale zaczęła się bić."

Co można powiedzieć? Nie mamy żadnych mocnych argumentów.

Co powinniśmy zrobić?

Kupić stos gazet, pójść do niego i zrobić papierowe samoloty.

Pocierać paznokciami o papier.

- Im bardziej zgnieciesz papier, tym lepiej. - Dlaczego?

Zrób to.

Proszę.

Błagam was, proszę.

Proszę, przestańcie. Nikt nie chce mnie słuchać.

Chcę opowiedzieć historię mojego życia.

Żeby wszyscy wiedzieli o moich upokorzeniach.

Lekarze powiedzieli,

"Jesteś bardziej kobietą niż mężczyzną.

Masz kobiecą talię i mleko w piersiach".

W wojsku nikt nie postrzegał mnie jako mężczyzny.

Łapali mnie za cycki.

Takie upokorzenie. A ja mam szlachetną krew.

Uderz mnie, jeśli chcesz!

Twój wywód jest bez sensu.

Jesteś zdrowy

i okrutny.

Mam nosa do takich facetów jak ty.

Hej, dokąd idziesz?

Sukinsyn!

Ludożerca!

Dajcie mi go!

Odsuńcie się!

Jesteście bezużyteczni. Zrobię to sama.

To nie przywróci jej życia ani nie złagodzi bólu.

Jesteś zadowolony.

Prawda, Ludożerco?

Szczerzysz się.

Jestem z panią, proszę pani.

Całkowicie.

Ale moja wina nie została udowodniona. Dlatego jestem podejrzany.

Spójrz, bądź świadkiem tego nieludzkiego traktowania.

Patrzę na was, policjanci...

Co was od niego różni?

Wszyscy jesteście tacy sami.

Puść mnie! Oddajcie go mi.

Oddajcie go mi.

- Suka. - Dajcie go.

Spokojnie.

KOSMOS

DZIWKA

ROZDZIAŁ IV TARGOWANIE

- Dzień dobry, proszę pani. - Dzień dobry.

Czy mogłaby pani otworzyć drzwi? My do Grigoriewej.

Spodziewałam się was, moi drodzy.

Podsumujmy krótko.

Ludzie radzieccy są zacofani i niepewni w łóżku.

Wszelkie perwersje seksualne są postrzegane jako tabu.

Ale tak wiele rodzajów agresji może być

naprawionych poprzez rozwiązanie kwestii seksualnych.

Patolodzy seksualni mogliby leczyć

agresję w naszym kraju, prawda?

Uspokój się, kochanie.

Uspokój się, kochanie.

Zamknij się.

Zamknij się!

Uspokój się, kochanie.

Zamknij się.

Uspokój się, kochanie.

Uspokój się, kochanie.

To zwykła logika:

kryminały odzwierciedlają nowe realia, w których żyjemy.

Nowe realia oznaczają nowe przestępstwa.

Co jest takiego nowego w nowych realiach?

Dewaluacja ludzkiego życia, systemowe okrucieństwo, seryjni mordercy.

"Seryjny" to jakieś specjalne określenie?

Może być.

Trudno ich powiązać z ofiarami, brak im motywów...

poza chęcią zabijania.

- Są prawie nie do namierzenia. - Prawie.

Jest jedna metoda eksperymentalna. Moja osobista.

Możemy stworzyć prospektywny portret zabójcy

na podstawie jego morderstw i użyć go

jako schematu do odfiltrowania podejrzanych.

Spróbujmy. Pokaż jej dokumenty.

Oto one.

Doktorze, nie do końca rozumiem nowe realia.

Jak to się ma do agresywnego pacjenta na korytarzu?

Miron.

No dalej, chodźcie.

Nie znamy jego prawdziwego nazwiska, ale to fascynujący przypadek.

Proszę przejść.

On nie posiada tożsamości.

Proszę.

A on ciągle szuka, że tak powiem.

Znajduje ofiarę, poznaje ją lepiej.

Jeśli ofiara go zainteresuje, przywiązuje się do niej...

i staje się nią.

BADANIA GRIGORIEWEJ "MIRON", DZIEŃ 1

Zabraliśmy go ze szpitala,

gdzie pracował jako ratownik medyczny.

Mimo, że nie był lekarzem, reanimował ludzi.

Zabił swojego współlokatora i przyjął jego tożsamość.

Aby wzmocnić tę tożsamość,

otoczył się swoimi rzeczami.

Przeczytał kilka podręczników medycznych.

Został odkryty przez siostrę ofiary.

Zaczęła go bić i złamała Mironowi rękę.

Z powodu bólu wyszedł z postaci.

To jest niewiarygodne!

Pracował w karetce przez 6 miesięcy,

żaden z jego kolegów nie zauważył zmiany.

I to są wasze nowe realia.

Tak wiele błędów, zanim się dowiedzieliśmy, panie Wadimie.

To niezwykły przypadek, choć mamy swoje sposoby.

Znam te wasze sposoby. Słyszałem raporty.

ZSRR nie ma doświadczenia w poszukiwaniu seryjnych morderców.

Osobny dział by tu nie zaszkodził.

A specjaliści chyba też będą potrzebni?

A pojazdy? Cały sprzęt, co?

Właśnie o to mi chodzi.

Straciłeś głowę!

Dziwak.

Też wymyślone słowo...

"Seryjni".

- Nie wiedziałam o takich inicjatywach... - Zamknij się, idiotko.

Kogo do mnie przyprowadziłeś?

Twoja sprawa trafiła do opinii publicznej.

A ty robisz wszystko, co trzeba.

Gdybyś nie zamknął operacji specjalnej

i odrzucił prośby o nową, mielibyśmy wyniki.

To nowy typ przestępcy.

Morderca to morderca, nic tam nowego.

Przejrzałem pobieżnie sprawę.

Wydaje mi się, że zboczyłeś z kursu. Więc uprość.

Przejrzyj jeszcze raz.

Tym razem nie krótko.

Wiesz, że jedziesz na starych sukcesach.

Daję ci trzy miesiące na dobry trop.

Znajdź mi kogoś, na kogo mógłbym zwalić winę.

Szanse są niewielkie.

Wiesz jak to się dzieje?

Powiedzmy...jeden facet za dużo pracował i się zgubił.

Był dobrym, rozsądnym pracownikiem

i nagle znalazł się na oddziale psychiatrycznym.

Jego żona płacze histerycznie, przynosi mu smakołyki.

Tymczasem nikt się nim nie przejmuje,

z jego seryjnymi i profilami.

Odejdź!

Iwan, wejdź do środka.

Napijmy się.

Mamy nowe ciało.

W pobliżu plantacji leśnej.

- Zbieram grupę dochodzeniową. - Ruszamy.

W tym kraju,

sprawiedliwość jest kwestią techniczną...

podlegającą programowi.

A co jest w programie?

Homoseksualiści, chorzy psychicznie...

Wiesz co, śmiało.

Masz już swoją grupę, więc...

idźcie do pracy.

Co z oględzinami miejsca zbrodni?

Widziałem już dość tej sprawy.

Nikt w moim wydziale nie rozumiał, dlaczego poszedłem za tobą.

Nie wiem jak to wytłumaczyć.

Właśnie się dowiedziałem,

że jest inny sposób...

aby to zadziałało. Ciekawy sposób.

Osiągnięcie celu.

Pozostańcie wierni tej zasadzie.

Ale system ma to gdzieś.

System nie potrzebuje mordercy.

Oni chcą mieć winnego.

A to co powiedziałeś o tym, że należy się to tym rodzinom?

Zapomniałeś?

Weź kamień do ostrzenia

i naostrz go.

Czyli nie potrzeba mordercy.

Chcesz...

winnego.

Na co się gapisz?

Zostanę złapany za trzy dni.

Będziesz za mną tęsknić.

Albo świętować.

Zobaczymy.

Wzywasz mnie do bycia niegrzecznym? Nie wygląda to dobrze, towarzyszu śledczy.

Musisz...

porozmawiać z tym facetem.

Nie robię przyjacielskich przysług.

Zwłaszcza, że jesteś kimś innym niż moim przyjacielem.

A czego ty chcesz?

Łajdak!!! Zabiję cię!

Ja cię, kurwa, zabiję.

Nie będę prowadził dokumentacji.

A rozmowa będzie miała charakter prywatny.

Wszyscy na zewnątrz.

Strażnicy, na zewnątrz!

Chcę grać białymi.

Znasz się na tej grze?

Słyszałem o niej.

Więc jesteś biały...

i czysty?

A kim ty jesteś,

mogę zapytać?

Specjalista od przesłuchań.

Wieszałem dzieci.

Ale sądzenie mnie za to

jest jak karanie tygrysa

za jedzenie mięsa.

Wiesz, że w rzeczywistości nie masz słabego serca.

Kiedy na to zasłużysz,

otruję cię.

Wsypię ci lekarstwa do termosu z kawą.

Jestem farmaceutą.

Zapomniałeś?

Wiem jak to zrobić

żeby cię nie zabiło.

Tym razem powinnam bya cię zabić.

Toniesz i ciągniesz nas ze sobą w dół.

Tchórz.

Tchórz.

Proszę bardzo.

Zastanów się,

czy to dobry ruch?

Szachy nie są grą szczęścia.

To jest gra oparta na strategii.

Jest dokładnie taki, jak sobie wyobrażałem. Wygląda jak morderca.

Czy on się przyznał?

Chciałbyś usłyszeć "tak", ale on tego nie zrobił.

Coś z nim jest nie tak.

Pokonał mnie w szachy.

I to jest niemożliwe.

To było jak zabawa z własnym cieniem.

- Zabijał, wiele razy. - Potrzebuję dowodów, a nie domysłów.

Wiem, że zabił.

Zmieniłeś się. Nie możesz mnie w ten sposób złapać.

Jesteś zdesperowany.

Teraz nie jesteś już myśliwym.

Ale zwierzyną.

- W narożniku. - A ty jesteś trupem pełnym fałszu.

- Chodź tu! - Nie ruszaj się!

- Zaczekaj! - Puść mnie!

Lećmy! Do góry!

Chodź tu, kochanie.

Chodź tu.

Jeśli chcesz do niego dotrzeć, zaproponuj mu przyznanie się do niepoczytalności.

Obiecaj, że to nie oszustwo.

- On jest tchórzem. - Skąd możesz wiedzieć?

Wszyscy jesteśmy tacy.

Oddalibyśmy wszystko, żeby przeżyć.

Powiedz mi prawdę.

Czy kiedykolwiek kogoś kochałeś?

Tak.

Mnie?

- Nie idź, nie odchodź. - Co jest z tobą? Wstawaj.

- Nie puszczę. - Wstawaj!

- Jesteś mój. - Nonsens.

- Nie pozwolę ci odejść. - Nadia, wstawaj, już.

- Nie, nie idź. - Jest mi wstyd.

Uspokój się.

Uspokój się.

Czego chcesz?

Kajdanki są za ciasne.

Poradzisz sobie z tym.

Artur, co się dzieje? Co się stało?

Cholera jasna!

Stój!

Stój, ty draniu. Powiedziałem "nie ruszaj się"!

Wysiadaj z samochodu.

Wyjdź z samochodu.

Wyjdź z samochodu.

Wysiadaj!

Artur!

Artur.

Wyciągnij go.

Ty draniu!

Strzał padł z lasu.

To jest strzał z dużej odległości.

Ja też widziałem błysk.

Musimy się dowiedzieć, kto to zrobił.

To nie byli nasi ludzie. Wszyscy byli uzbrojeni.

Dowiedz się, kto to zrobił.

Zachowaj czujność i powiedz innym.

Dobrze.

ROZDZIAŁ V DEPRESJA

Issa, to nie jest on. Widzisz to.

On jest prawdziwym idiotą.

On nie ma diagnozy.

On jest zdrowy.

Skąd mógł wiedzieć, gdzie są rany

skoro ich nie zabił?

Nie rozumiem.

- Starasz się dobrze wyglądać dla swojego szefa? - Pracuję nad sprawą.

Znajduję tropy.

No i?

Pojawiło się nowe ciało.

Podejrzany jest tutaj, a mimo to pojawiają się nowe ciała.

- Jak to możliwe? - Przecież jest ich dwóch!

On ma brata bliźniaka!

Sam mi to powiedział.

Lewa i prawa ręka.

To wszystko.

Nie bój się.

Jesteś ranny.

W porządku.

Łowca.

Jest dobrze.

Wyleczę twoje pazury.

Usiądź tutaj.

Głupi, to jest niewygodne.

Daj spokój, jest dobrze.

Może powininnam popchnąć samochód?

Bardzo mi przykro.

Może powinniśmy się przejść?

Ja...znam drogę

- Potrzebujesz pomocy? - Tak, jeśli mógłbyś.

Jestem w trochę trudnej sytuacji,

Obiecałem tej pani podwiezienie.

Rozumiem, panience.

Muszę odciążyć samochód.

Wyjdź na chwilę na zewnątrz.

Co jest do cholery?

Miałeś mnie złapać, zanim weszłam.

Dlaczego, czy coś się stało?

Nie, nic.

Spójrz na niego.

Typowy kujon.

Wciśnij gaz.

Nie...

To naprawdę utknęło.

Jest coś w bagażniku?

Pozwól mi

otworzyć go.

Dalej.

Pozwól mi spojrzeć.

On ucieka.

Stój!

Mówiłem ci, żebyś go puścił.

Nie mogę.

To on.

Czuję to.

Idź, już nie pracujesz ze mną.

- Wyjdź. - Poczekaj!

Pasuje do profilu Grigoriewej.

W bagażniku ma noże i pasujące liny.

Jego stopa jest odpowiedniego rozmiaru.

Znalazłem coś w jego przeszłości. Spójrz na tę sprawę.

Krew jest zła!

Mamy podejrzanego, który przyznał się do części morderstw.

- I jego grupa krwi pasuje. - Pasuje do czego?

Co myślą wyżsi rangą?

Wiesz, dlaczego ten idiota zeznaje?

Bo był tam, gapiąc się w tłumie.

Mój podejrzany pracował z bratem.

Jego brat był na oddziale psychiatrycznym. Wiesz dlaczego?

Rozdarł paznokciami kobiece jelita.

Oficjalnie uciekał przez 6 lat.

A ty użyłeś dziwki jako przynęty,

brutalne przesłuchanie, brak zgodności grupy krwi.

Czy mam kontynuować?

Ten facet...

powiesił się.

No dalej, pospiesz się.

Potrzebuję go żywego!

Złapać jego brata i sprawa jest zamknięta.

On jest naszą jedyną opcją.

Kurwa!

Jeśli on umrze, to zamiast niego zamknę ciebie.

Zapłać.

To ja byłam przynętą! Próbujesz mnie wykiwać?

- Chyba nie można na mnie polegać. - Pewnie dlatego cię zwolnili.

Sam odszedłem.

Z hukiem.

Przestań pić, kochanie.

To ci nie pasuje.

Jesteś młody, są tam inne zawody.

Dawno, dawno temu żył sobie malarz

miał on domek i płótna

Lecz pokochał pewną aktorkę

która lubiła kwiaty.

Sprzedał więc swój dom

Sprzedał obrazy i krew.

A za wszystkie pieniądze kupił

całe morze kwiatów

Milion, milion, milion szkarłatnychych róż

przez okno widzisz ty.

kto zakochał, kto zakochał, kto zakochał się na zabój

swoje życie dla ciebie przemienił w kwiaty.

Milion, milion, milion szkarłatnychych róż

przez okno, przez okno, przez okno widzisz ty.

kto zakochał, kto zakochał, kto zakochał się na zabój

swoje życie dla ciebie przemienił w kwiaty.

- Sewastianow, jesteś tutaj? - Kto tam jest?

Masz coś do picia?

Wstań.

Trzeba się przejść.

Przykro mi, Swieta.

Nie przejmuj się tym, szefie.

Wiem, kto ją zabił.

Ja to rozstrzygnę.

Twój facet ma alibi, wyjazd służbowy.

Jak wygląda twoje alibi?

Zapytaj swoich bliźniaków.

Albo ją.

Ona ci powie.

Możesz iść.

Pytałeś, co jeszcze mam.

Zwłoki mojego kolegi.

I twoja próba ucieczki.

Wygląda na to, że tak czy siak, pójdziesz do więzienia.

Wygląda na to, że tak.

Po co uciekałeś?

Ponieważ jesteś niewinny.

To był mój stan psychiczny.

Bycie ściganym.

Wśród dowodów pośrednich są daty

twoich podróży służbowych,

które pokrywają się z przybliżonymi datami morderstwa.

Ocalała ofiara, która cię zidentyfikuje,

i to.

"170-181 cm wzrostu,

w wieku od 50 do 60 lat.

Dobrze rozwinięty fizycznie. Wykształcenie wyższe.

Możliwa praca: nauczyciel, opiekun w internacie,

pracownik szkoły zawodowej, pracownik szkoły lub organizacji zaopatrzenia.

Zachowanie na zewnątrz wydaje się normalne. Heteroseksualny.

Tchórzostwo. Ofiary stają się symbolicznymi obiektami

używanymi do projekcji krzywd doznanych

w dzieciństwie i w dorosłości.

Cierpiący na dysfunkcje seksualne.

Powtarzające się ruchy kłujące wykonane w celu penetracji ofiary.

Ostrze noża pełni rolę penisa.

Wypełnianie ust ofiar ziemią ma charakter rytualny.

Potrafi na jakiś czas przestać zabijać, jeśli czuje zagrożenie.

Ale nie przestanie, dopóki nie zostanie złapany...

lub umrze.

Przestępca jest świadomy swoich czynów.

Trzeba go jednak uznać za częściowo niepoczytalnego.

Dzięki temu możliwe jest obowiązkowe leczenie."

Panie Walita,

to proste.

Jeśli przyznasz się do winy

Pomogę w uznaniu cię za częściowo obłąkanego

i wyznaczenie leczenia.

Jeśli nie...

wprowadzę naszego świadka.

Ona cię zidentyfikuje.

Miała na sobie ślady krwi sprawcy.

To twoja grupa krwi.

Plus mój zmarły kolega.

Ja ci załatwię karę śmierci.

Pluton egzekucyjny.

Nie. Nie.

Spójrz mi w oczy.

- A teraz: zabiłeś ich? - Nie.

- Nienawidzisz kobiet? - Suki!

To jest "tak" lub "nie".

- Denerwują cię? - Tak!

- Chcesz je ukarać? - Tak!

- Żałujesz tego? - Tak!!!

Ale to nie jest twoja wina.

Nie możesz tego kontrolować, jak choroby?

- Tak! - Ukarałeś te kobiety?

Czy tak?

- Tak. - Jak?

- Jak? - Zabiłem je!

Napisz.

Ja...

Andriej Walita,

urodzony w 1936 roku,

zamieszkały...

Wpisz swój adres.

- Nie pamiętam. - Pomiń to.

Dalej.

Jestem w pełni winny

popełnienia

przestępstw wyszczególnionych w oświadczeniu.

Następnie własnymi słowami powiedz

że jest ci przykro i chcesz w pełni współpracować

z organami ścigania. Podpisz.

Data.

Co będzie dalej?

- Identyfikacja ciał. - A potem?

Przesłuchanie,

rekonstrukcja,

proces.

A leczenie?

Tak.

Tak.

I leczenie.

Nie stój tak po prostu. Ubierz się!

Stań tam.

Jesteś jedyną osobą, która widziała jego działania i żyje.

Musisz być pewna.

Ty i twoje ciało jesteście

dowodem jego winy.

Nie spiesz się.

Pamiętasz ją, ty draniu?

- Uspokój się, już. - Pamiętasz jak ją torturowałeś?

- Szumowina! - Uspokój się.

Szumowina!

Uspokój się!

Rzecz w tym, że...

że to nie moja zasługa.

Ja jej nie zabiłem.

Zabierz ją.

- Co masz na myśli? - Ktoś inny ją zabił.

Ja pamiętam swoje, ta...

nie mój typ.

- Gribanowa też nie była w twoim typie. - Mówię ci, że jej nie zabiłem.

Obszar leśny

w pobliżu stacji kolejowej,

Wrzesień 1988 r.

Uderzenie w głowę od tyłu.

Dwa uderzenia.

Usta wypchane ziemią.

Dźgałeś ją nożem.

Ciało to dokument, a ten ma twój podpis.

Dokumenty można podrobić.

Kłamca!

Ktoś wyjątkowy dla ciebie?

Tak?

Przyznasz się do tego.

Odpowiesz za nie wszystkie.

Za nią też.

Właśnie o to chodzi.

To wszystko dla niej.

Dla niej.

Dla niej.

Zamknij się.

Uspokój się, kochanie.

Uspokój się, kochanie.

Zamknij się, kochanie.

Zamknij się. Zamknij się.

Zamknij się, kochanie.

Zamknij się.

Uspokój się, kochanie.

Zamknij się. Zamknij się.

Zamknij się, kochanie.

Zamknij się.

Zamknij się, kochanie.

Zamknij się.

Zamknij się. Zamknij się.

Gdzie jest prawdziwy Walita?

Czy zabiłeś go?

Nie pamiętam.

ROZDZIAŁ VI AKCEPTACJA

Dochodzenie będzie szczegółowe.

Będę cię przesłuchiwał przy każdym trupie.

Dlaczego?

Dla potomności.

Nie mam nic do powiedzenia

dla potomnych.

Zeznania uzyskane w wyniku tortur.

Co.

Nie zabijesz mnie.

Nie masz odwagi.

To było ciężkie dzieciństwo.

Moja matka była weterynarzem.

Tata pił.

Ona harowała.

Krzyczała na niego...

i na mnie.

Ona...była niestabilna

psychicznie.

Pragnienie dojścia było zbyt wielkie.

Trzęsłem się.

Muszę, za wszelką cenę, to było tak, jakbym był pusty w środku.

Cholera...

napis na kasecie VHS: "Surikowa Tatiana, 29.05.1981"

Wciskam to tym kobietom do gardła.

To jest moja zemsta.

"OSTATNIE TANGO W PARYŻU"

"WSPOMNIENIA O MORDERSTWIE"

Po zabójstwie trzymałem noże pod zlewem.

Miałem 3 garnitury: czarny, szary, brązowy.

Każdy z nich miał też nóż,

żeby ich ciągle nie ruszać.

Co to był za dzień, wszyscy w pracy mnie upokorzyli.

"KOWALEWA IRINA 14.08.1984"

I czuję, że otaczają moje łóżko, te węże,

i nazywają mnie każdym możliwym imieniem.

I straciłem to.

Zacząłem

rozbierać ją, ale nie mogłem się dostać do środka.

A ona nagle

wybuchła śmiechem. Zaczęła się śmiać.

Lekarz powiedział mi:

"Jesteś bardziej kobietą niż mężczyzną".

Masz wysoką talię i mleko w piersiach.

Cały się trząsłem, uderzyłem ją,

rzuciłem ją na ziemię.

Następnie zacząłem dźgać.

Chciałem ją rozerwać zębami.

Chyba nawet ją ugryzłem.

Ja...jak mam to ująć?

Policzyłem

zestrzelone samoloty wroga.

Pamiętam każdy z nich, tak.

Dostali to za moje upokorzenie.

Co się teraz stanie?

Powiedziałem ci wszystko.

A co ty myślisz?

No cóż...

Musisz mnie oddać w ręce władz.

Ja potrzebuję leczenia, a nie śmierci.

To nie moja wina. To choroba.

Nie jesteś chory.

Zabijanie sprawia ci przyjemność.

Zbieranie swoich trofeów.

Złapałem cię.

Więc ja...

- No już. - Ostrożnie.

- Apteczka pierwszej pomocy. - Co?

Przynieś apteczkę!

Spokojnie, spokojnie.

Próbowałem walczyć.

Przyznał się.

W końcu

mamy go.

- Oddaj kurtkę Issie. - Zrób tam miejsce.

Złap to, Kolia.

Przesuń tam Khamrajewa.

Czy mogę?

Bardziej w lewo.

Szefie, jedziemy.

Już po wszystkim. Nie ma już nikogo do złapania.

Ty idź, Sawelicz, ja muszę tu trochę zostać.

Zebrać myśli.

Mamy za zadanie zapieczętować to miejsce.

No to proszę bardzo.

Cicho.

Chodź do mnie.

Dźgałeś ją nożem.

Ciało to dokument, a ten ma twój podpis.

Ktoś wyjątkowy dla ciebie?

Przyznasz się do tego.

Odpowiesz za nie wszystkie.

To wszystko dla niej.

Dla niej.

Zamknij się. Zamknij się.

Zamknij się, kochanie.

Rura w dół. Zamknij się.

Zamknij się, kochanie.

Zamknij się. Zamknij się!

Gdzie jest prawdziwy Walita?

Czy go zabiłeś?

Nie pamiętam.

Gdzie jest prawdziwa Walita?

Czy go zabiłeś?

ROZDZIAŁ VII EGZEKUCJA

Witam.

Jestem Khamrajew, pracuję nad sprawą twojej siostry.

Wierka.

Słyszałaś o rzeźnikach? Bracia. Mordercy.

Mamy jednego, teraz szukamy drugiego.

Ważka.

Twoja siostra... została znaleziona wczoraj w lesie.

Wyrazy współczucia.

Przyjechaliśmy pod adres ofiary i znaleźliśmy tam ciebie.

Widziałam jej ciało w kuchni.

Całe pokryte krwią.

W twojej okolicy grasuje gang, dokonujący napadów.

- Dałaś się w to wciągnąć. - Wiem, co widziałam.

Czy widziałaś to?

Przy jednym z aresztów...

Zostałem uderzony w głowę kolbą pistoletu.

Wydawało mi się, że widzę moją martwą matkę. To się zdarza.

Chciałem cię zapytać.

Kiedy ostatnio widziałaś swoją siostrę?

Jakieś pół roku temu przyszła do mnie.

Studiuję w innym mieście.

Czy twoja siostra była rozwiązłą kobietą?

Jak możesz tak mówić?

W ciąży, niezamężna.

Nie wiedziałaś.

Przepraszam.

Przez ostatnie kilka lat miała mężczyznę.

Jak on się nazywa?

Nie wiem.

Nigdy go nie widziałam.

Nie mówiła o nim zbyt wiele.

Rozumiem.

Kochanka, w takim razie.

Czy pamiętasz coś jeszcze?

Powiedziałam ci wszystko.

Wyjdź.

Bardzo dobrze.

Szczere wyrazy współczucia.

Jestem kapitan Tarasow, witam.

Wysłany, aby zadać kilka pytań.

W związku ze sprawą twojej siostry. Czy mogę wejść do środka?

Moje kondolencje.

Widziałem ją.

Raz.

Piękna kobieta.

Dlatego "Ważka".

Po prostu, twoja siostra...

ona...

jak to ująć?

Nie pasuje.

To zazwyczaj kobiety z ulicy, rozwiązłe kobiety.

Ona nie była rozwiązła, to tylko plotki. Nic o niej nie wiesz!

Ona miała jednego mężczyznę od kilku lat.

Poważny. Po prostu go ukrywała.

Poważny, powiadasz.

Jak poważny?

Tak.

Wiem, co widziałam.

"Ważka" została tu zabita.

Widziałam jej ciało, widziałam mordercę.

Uderzył mnie w głowę.

Rozpoznałam go na pogrzebie, te poparzone ręce.

Twoi chłopcy mi nie wierzą.

W takim razie sama się tym zajmę.

Pojadę do prokuratorów w Moskwie.

Zemszczę się na was wszystkich, zrozumiano?

Dlaczego mieliby ci uwierzyć?

Nikt tutaj nie wierzy.

Znam ten system na wylot.

Etruska egzekucja.

Oni mieli taką poetycką egzekucję.

Sprawca był ukarany przez własną zbrodnię.

Zadzwoniłam na policję,

nie ma tam nikogo o nazwisku Tarasow.

Kim jesteś?

Sewastinow.

Iwan.

Byłem śledczym w tej sprawie przez 8 lat.

Potem musiałem odejść.

Zabiłem go.

Prawdziwy seryjny morderca nie żyje.

Wiera została zabita przez kogoś innego.

I chcę, żeby został ukarany.

Ale potrzebujemy dowodów.

Łatwiej jest im twierdzić, że to bliźniaki.

Wyżsi rangą wolą to.

Nie jestem ekspertem w dziedzinie autopsji.

Jestem chirurgiem.

Jeszcze nawet nie skończyłam studiów.

Pomogę. Znam metody działania mordercy.

Musimy zbadać jej ciało.

Znaleźć jakąś wskazówkę.

- Musimy to skończyć. - Ja nie mogę.

- Zbierz się do kupy! - Nie mogę!

Musisz.

Były dwa ciosy.

Jeden wbił się w czaszkę.

- Jeden czymś ostrym. - Widzę to.

Walita zrobił to inaczej.

Uderzył raz, by zdezorientować.

Potrzebował ofiary, aby pozostała przy życiu i cierpiała.

Podniecała go

jej agonia.

Drugie uderzenie tutaj miało

na celu zabicie.

Co ja teraz mam zrobić?

Gdyby to Wiera była na moim miejscu,

zemściłaby się.

Tylko, że nie można tego zrobić oficjalnymi kanałami.

Issa obróci twoje zeznania przeciwko tobie.

Gdyby mnie przeżuł i wypluł,

zmiażdżyłby cię całkowicie.

System ma to gdzieś.

Jedno ciało więcej, jedno ciało mniej.

Bliźniaki pójdą do więzienia.

Wszystkie ciała będą na nich, sprawa zamknięta.

Issa dobrze to wszystko rozegrał.

Tam, na ławce.

To jest poważna instytucja. To ciężka, niewdzięczna praca.

- Nie ma pani kwalifikacji. - Proszę, dać mi szansę.

Przyjmę każdą pracę.

Jestem na urlopie naukowym, chcę zmienić specjalizację na psychiatrię.

WALITA. DZIECIŃSTWO.

Dzieciństwo...

Tak...

To było ciężkie dzieciństwo.

Szorstkie, nienormalne.

Moja matka była weterynarzem.

Tata pił.

Napis w zeszycie: Kaseta 7 / Dzieciństwo / Obejrzane

Dzieciństwo...

Tak...to było ciężkie dzieciństwo.

Surowe, nienormalne.

Moja matka była weterynarzem.

Tata pił.

WSPOMNIENIA Z DZIECIŃSTWA .... od jakichś krewnych.

Stary, zardzewiały, szprychy całe pogięte,

prawdziwy luksus w tamtych czasach.

Prawdziwy luksus w tamtych czasach.

Ofiara nr 7 Ofiara nr 8

... noże pod zlewem...

Miałem 3 garnitury: czarny, szary, brązowy.

Każdy z nich miał też nóż,

żeby ich ciągle nie ruszać.

I kilka w bagażniku samochodowym.

Pamiętam każdą z nich, tak.

Dostali to za moje upokorzenie.

Opowiedz mi o swoim dzieciństwie.

To było ciężkie dzieciństwo.

Czas na działanie.

Jesteś głównym świadkiem.

Wymyślimy jakąś historię.

O tym, jak uciekłaś.

O tym, jak się tu dostałaś.

Musimy to zrobić.

POCZTA PRIORYTETOWA

PROKURATURA GENERALNA ZSSR, MOSKWA

Jeśli tego nie zrobimy, reszta naszych wysiłków pójdzie na marne. Słyszysz mnie?

Twoja historia z bliźniakami zadziałała świetnie, prawda?

I jakie to wygodne, że za ciało Wiery można winić drugiego brata.

Ciało Wiery.

Już to podejrzewałem.

A kiedy byliśmy już gotowi,

Kira przyprowadziła cię do Mirona.

Kira miała jeszcze jedno, ostatnie zadanie,

pokazać mu zdjęcie swojej siostry,

by wyróżnić ją wśród zabitych.

Ale Wiera nie była na liście prawdziwego seryjnego mordercy.

Nic mu o niej nie mówiłem.

To dlatego Miron jej nie rozpoznał.

No i co teraz?

Zabiłeś Wierę.

Potrzebujemy twojego przyznania się.

Prawda jest taka,

że nie zabiłem jej.

Musisz wybrać.

Nie bądź głupia.

Rozwód to...

Uda mi się, zobaczysz...

I wyjedziemy.

Obiecałem, prawda.

Tragiczny wypadek.

Masz kogoś?

Znalazłaś kogoś innego?

Jesteś moja.

- Szukałem cię i znalazłem. - Jakie to wulgarne!

To jest haniebne. Oto umowa.

Chciała...

powiedzieć o nas mojej żonie.

Nie mogłem zostawić dzieci.

No i mamy to.

W końcu jakaś prawda.

Czy próbujesz mnie rozzłościć?

Co to jest?

Jakaś gra?

- Ja tylko... - Puść mnie, powiedziałam!

Dlaczego ja muszę za to płacić?

Sam zamknąłem tylu morderców.

Nie jestem mordercą.

Mam rodzinę.

Dzieci.

Była w ciąży.

W lesie...

mówiła coś na ten temat.

W lesie?

Czy ona jeszcze żyła?

Nie było pulsu,

krew na całej podłodze.

Obudziła się, gdy... Ja...

wbiłem jej nóż...

w plecy.

Stój!!!

Broń na podłogę.

Na podłogę!

"DO UTRATY TCHU JEAN-LUC GODARD, 1960"

Wstań.

Wstań.

Weź kanister.

Oblewaj.

Zabiłeś ją i swoje dziecko.

Rozumiesz to?

No dalej, mój drogi. Wstań.

Zostaw mnie.

Zostaw mnie.

Słyszysz?

Uciekaj.

Idziesz ze mną.

W pobliżu będzie samochód.

Uciekaj.

Nie.

A co z kasetami wideo?

Trzeba je wysłać do prokuratorów

Musimy iść.

To ja wypuściłem Mirona na zewnątrz.

Chciałem sprawdzić, czy jest gotowy, czy nie.

A ja stałem

i patrzyłem

jak cię zabija.

Uciekaj!