Original subtitles

Od setek lat

kosmici zamykali swoich więźniów w ludzkich ciałach,

o czym nie zawsze te osoby wiedziały.

Czasami więźniom udawało się uciec.

Taką ucieczkę nazywano „wyrwaniem”.

ROK 1380

Tam!

Z ciała tej kobiety wyszedł potwór!

Zabić ją!

Tam uciekł!

Niebo się otwiera.

Więzień numer 78A47.

Wyrwał się z tego ciała 268 sekund temu.

Ten człowiek umiera.

Trzeba go złapać, zanim zajmie innego człowieka.

Namierz go.

40 metrów przed nami, porusza się powoli.

35, 30...

Zbliża się. Uwaga.

Spokojnie.

Nic mi nie jest.

Nie pytałem.

Więzień ponownie wchodzi do człowieka!

Przejmuję więźnia.

Więcej nas się wyrwie.

Ja nie będę ostatni.

Świat, który kontrolujecie, jest niestabilny.

Misja zakończona. Wracamy.

Uratujcie moje dziecko.

To niemowlę.

Nie mieszamy się w sprawy ludzi.

Słyszałeś, dziecko? Przykro mi, ale nie mieszamy się w sprawy ludzi.

Chwila.

Zabić dziecko potwora.

On mierzy z łuku do dziecka?

Łap strzałę!

Ty śmieciu.

Pora wracać.

Zabieramy dziecko? Umrze tutaj.

Nie wolno nam.

Ale ono chce iść z nami.

Czemu mnie naśladujesz?

A co? Podobieństwo jest zbyt uderzające?

Czekaj.

Przyszłość tego dziecka...

Nie udawaj, że ją widziałeś.

Wracajmy, zanim zamknie się przejście.

Dobra, jedźmy.

Dlaczego tam usiadłeś?

Racja, mój błąd.

W drogę!

Kosmiczni więźniowie istnieli w różnych epokach.

Pieczę nad nimi sprawowali Strażnik i Grom.

Jak dotąd było to siódme wyrwanie,

ale wszystkie udało się opanować.

Jednak tego dnia wydarzyło się coś innego.

- Co? - Co to jest?

Skąd ono się tu wzięło?

- Coś ty zrobił? - Nic...

Cóż, to było tak...

- Dokąd to? - Nigdzie.

- Po co wziąłeś to dziecko? - Skoro nie możemy go odesłać...

- Powinniśmy je zabić? - Zabić? Po tym, jak tu trafiło?

Co ja wygaduję?

Przeprowadźmy na nim eksperymenty. Stymulujmy jego mózg.

Lepiej zrozumielibyśmy ludzi.

- Więc najpierw... - Co?

Zanieś ją do środka.

- Ja? - Tak.

Co ono je?

Ssaki piją mleko matki składające się z laktozy, tłuszczy i białek.

Sprzedają je też w sklepach.

To co, zaczynamy stymulację mózgu?

Po testach i tak ją porzucimy.

- Zgadza się. - Przygotuj raport.

Więzień numer 78A47.

Siódmy pochwycony więzień, który się wyrwał.

Analiza powodu wyrwania.

Czasami ludzki mózg staje się świadomy obecności więźnia.

Ludzie mogą być bardziej złożeni, niż zakładaliśmy.

- Ile jeszcze musimy siedzieć na Ziemi? - Nie wiadomo.

Następny transport więźniów przylatuje za 10 lat i 8 miesięcy.

- Koniec transmisji. - Koniec transmisji.

10 lat i osiem miesięcy...

Litości.

ROK 1391, KRÓLESTWO GORYEO

Chwytaliście kiedyś mgłę nad rzeką przy zachodzącym słońcu?

Potrafisz dzięki swojej magii złapać mgłę?

To coś więcej.

Gdybym po prostu włożył w nią rękę,

stałbym się z nią jakby jednością.

Dosa, pokaż nam, proszę, jakąś sztuczkę.

Magia to nie kaprys.

Magia...

to przywołanie deszczu z bezchmurnego nieba!

Ale nie będę przeszkadzał tym, którzy wąchają kwiaty.

Więc nie wezwę deszczu.

To wezwanie podmuchu wiatru machnięciem dłoni!

A z odpowiednim treningiem nic nie jest w stanie cię zranić.

Nic a nic?

Oczywiście. Proszę mnie tym uderzyć.

Na pewno?

Nóż?

Głęboko wszedł.

Dajcie sukno.

- Wyciągnę go. - Nie!

Zabroniłem!

O nie.

Nic mi nie jest. Dla dosa to...

Złodzieje w domu mojego pana!

Ponoć jest tu słynny dosa.

- Tutaj! - Zapłacę ci. Pójdziesz?

Chodzi o tę trójkę?

Tak!

Przyjmę zlecenie, bo jest za nich nagroda.

Uciekają.

Dzwon. Jest tu jakaś świątynia?

Tam!

Przed czym uciekacie?

Nawet najdrobniejsza kradzież to zły uczynek.

Wstydu nie macie?

Ja, dosa Wspaniały Muruk, osądzę was w imieniu niebios.

Co jest?

Jesteśmy słynnymi szamanami dosa z Białej Góry.

Wspaniały Muruk? To oszust przywołujący koty!

Dwadzieścia bel bawełny!

My zgarniemy nagrodę, więc usuń się, oszuście.

Ja oszustem?

Poza tym w naszym fachu obowiązują zasady...

Liczy się to, kto pierwszy ich znalazł.

Czaiłem się tu trzy dni...

Zwiążcie się tym.

Czy wolicie, żebym rozsadził wam bębenki?

- Skąd w ogóle się wzięliście? - Ty!

Nagroda jest moja.

Ja ci pokażę!

Banyabaramil. Prawa Łapa, Lewa Łapa, przybywajcie!

Tak to się robi?

Naprawdę myślisz, że odtworzysz odwieczną magię mojego klanu?

Nagroda za trzech złodziei to 20 bel bawełnianej tkaniny.

Muruk, jest nowy list gończy.

Rozumiem. Kogo tym razem mam dorwać?

Dużo za niego płacą?

Ale łachudry.

Patrzcie na tę nagrodę!

Kobieta, która ciska piorunami za 50 bel tkaniny?

Boskie Ostrze. Nagroda...

2000 bel?

Chwila, chyba widziałem...

Mistrzu?

Znowu boli głowa?

To szczegółowy rysunek, czyli ktoś je widział.

Psi Swąd, ale jak wiesz, siedzi w więzieniu.

Nadal? Chyba go odwiedzę.

A czy on coś ci powie? Przez ciebie siedzi.

Bez obaw, dobrze go znam.

Uszanowanie!

To syn Psiego Swędu. Przywitaj się.

Od trzech dni prosił, żeby zanieść ojcu strawę, zanim umrze.

Dla pana, proszę się napić.

Nie omieszkam.

Ma moc.

Zanieś ojcu miskę.

Jak się panu odwdzięczymy?

Uszanowanie.

Psi Swąd ma szczęście, że zobaczy syna przed śmiercią.

Miałem syna?

Ojcze, tu Muruk, twój syn!

Muruk, krowi synu!

Przez starość ręka, którą mi złamałeś, się nie goi!

Co noc zgrzytam zębami i cię przeklinam!

Niech pan tylko posłucha, jaki jest szczęśliwy!

Czas leczy rany. Nie musisz zgrzytać zębami.

Czym jest Boskie Ostrze?

Myślisz, że ci powiem za kapkę alkoholu?

Nawet zimą kwiat śliwy nie sprzeda swego zapachu.

Ani w obliczu śmierci!

Klucz do twojej celi, ojcze.

Mój ukochany syn!

Czym jest Boskie Ostrze?

Piątego dnia sierpnia tego roku

rybak znalazł dziwny nóż w rzece pod Żółtą Górą.

Był na nim klejnot.

Z początku poprosił kowala, żeby go wyciągnął,

ale ani drgnął mimo uderzeń młotem.

Jeden z gapiów, kulawy, oberwał nożem w pierś,

ale wstał o własnych siłach.

To coś nie z tego świata.

A kto teraz posiada ten nóż?

Cóż...

Kupił go mistrz Hyun z Żółtej Góry.

Prowadzi teraz karczmę,

która nazywa się „U Wielkiego Rahna”.

W takim razie pora na mnie, ojcze.

Bądź ostrożny. Mistrz Hyun to największy dosa w królestwie.

Zapomniałeś, że też jestem dosa?

Nie martw się, ojcze!

Mówisz, że jesteś dosa, ale nigdy nie widziałem, jak trenujesz.

Są dwa rodzaje treningu. Codzienna praca lub nagłe oświecenie.

Mnie oświeciło.

Tak nakłoniłem was do służenia mi.

Myślisz, że ci służymy?

Traktujemy cię jak mistrza tylko przez ten wachlarz.

Nawet nie umiesz z niego korzystać.

Nie możesz stamtąd wyciągnąć dwóch potężnych mieczy.

Wzywasz nas, żebyśmy wykonywali całą robotę.

- Myślicie, że bez was nie dam rady? - Skąd.

Wystarczy mi wezwać jeden i będzie po was.

Mam to zrobić? Robię to!

W końcu wezwie miecze?

Banyabaramil.

- Widzicie? - Ciężki, prawda?

Następnym razem. Za dużo tu ludzi.

Niedługo ci się uda.

Prędzej się zestarzeje.

To wracajcie żyć do wachlarza!

- Bądź człowiekiem! - I kto to mówi?

Ten twój temperament. Napij się.

Wino ryżowe!

Prawa Łapa szybciej mówi niż myśli.

Gdzie jest karczma U Dużego Rahna?

Za rogiem.

Prawa Łapo.

Ten facet ma niecodzienny ubiór.

Faktycznie.

KARCZMA U DUŻEGO RAHNA

Przynieś mi szczęście!

Udało się!

Mam pytanie.

Słyszałem, że jest tu mistrz Hyun z Żółtej Góry, to prawda?

Nie chciałbyś sprzedać tego wachlarza?

Nie jest na sprzedaż.

Z czego rżysz?

Należy do ciebie czy go ukradłeś?

Los jest tajemnicą.

Nazywasz mnie złodziejem, staruchu?

Jak śmiesz?

Nie wiesz, kto to jest? Okaż szacunek!

Mistrz Hyun?

Lepiej używaj rozumu niż siły.

Myśl, że nic na ciebie nie naciska.

Co ty wygadujesz? Znasz mnie?

Po co miałbym znać kogoś takiego?

Od teraz nie wtykaj nosa w ważne sprawy.

Wracajcie do picia.

Prawa Łapa! Lewa Łapa!

Muruk!

- Gość już przyjechał? - Tak, to on.

Podnieście mnie!

„Morderca”. Brak nazwiska.

Mówisz, że wiesz, do czego to służy?

Oczywiście.

Skąd?

Bo należy do nas.

- Do was? - Tak.

To znaczy?

Gdzie on jest?

Ostatni pokój na górze.

Znasz mistrza Hyuna?

Niby skąd?

Chyba widziałem Psi Swąd.

Psi Swąd? Sukinsyn.

Wydawało mi się, że go czuję.

Wie, że jest tu Boskie Ostrze.

Banyabaramil.

Mistrzu Hyun!

Nic panu nie jest?

Nie mieszaj się w to.

Co? Co ma pan na myśli?

MORDERCA

Psi Swąd uciekł z Boskim Ostrzem!

Późny obiad?

Muruk, krowi synu!

- Jesteś cały? - Tak.

Chciałeś uciec z ostrzem?

Nie, to nie tak.

Gdzie je masz?

Potwór!

Uciekaj!

- Gdzie Muruk? - Mistrzu!

Muruk!

- Gdzie on jest? - Tutaj!

Mistrzu!

Muruk!

Muruk?

Ocknij się!

Gdzie on jest? Zniknął w mgnieniu oka.

W mgnieniu oka? Byłeś tu godzinami.

Psi Swąd uciekł. Nic ci nie jest?

Plecy mnie bolą.

Twarz również. Ktoś mnie uderzył?

Że ja? Nigdy w życiu! Nie śmiałbym!

Coś tam jest.

- Co? - Gdzie?

Co to takiego? Skała?

Czy skała by tak świeciła?

Objawiło mi się to, bo jestem dosa?

Objawiło się z powodu suszy i niskiego stanu wód.

- Wydaje dźwięki! - Ktoś tam jest.

Kto to?

Wezwaliśmy pana, bo pańska córka ma problem.

Ostatnio doniosła na pana policji.

Kiedy zapytano ją, co robi na posterunku,

- powiedziała, że ją pan uprowadził. - Rozumiem.

I że ma doskonałą pamięć, bo eksperymentował pan na jej mózgu.

Puść nagranie.

Policja nam je wysłała.

Dlaczego twój tata eksperymentował na twoim mózgu? Jest lekarzem?

Nie, on nie jest moim ojcem.

To robot, cyborg.

Brzmi poważnie. Jak się tego dowiedziałaś?

Dobre pytanie.

Nagrałam go zeszłej nocy.

Ale czasami myślę, że to Grom, udający mojego ojca.

Grom?

Samochód, którym jeździ tata. Czasami się w niego zamienia.

Pamiętam, że widziałam to, kiedy byłam mała.

Zdążył usunąć nagranie.

Byłam nieostrożna.

Wrócę z dowodami.

Podobno potem zeskoczyła z trzeciego piętra.

Co pan na to?

Usuń film, który widziała dyrektorka.

Już usunąłem.

Uważaj, śledzi cię kobieta.

- Jaka? - W żółtej bluzce.

Dzień dobry. Ojciec Ean?

- Jestem ciotką Min-sun. - Rozumiem.

Min-sun i Ean nie rozstają się na krok.

Pewnie będą się przyjaźniły do końca życia.

Napije się pan kawy?

Widziałam pana już kilka razy i postanowiłam się przywitać.

Ile ma pan lat? Chyba jesteśmy w podobnym wieku.

Masz przystojnego tatę, wiesz?

Tak.

Ale jesteśmy niepodobni.

Twoja ciotka raczej nie ma szans.

To nic, spójrz tylko, nie odpuszcza.

Ciociu!

Min-sun!

Ty musisz być Ean. Rety, jaka jesteś ładniutka.

Skóra zdjęta z taty!

Sama zrobiłam te hamburgery.

Są dla pana i Ean.

Niebo w gębie. Do zobaczenia.

Co?

Co powiedziała dyrektorka?

Nie ciekawi cię, o czym piszę z koleżanką?

Nie.

Dobra.

Dzięki, Grom!

- Do kogo mówisz? - Do niego.

Samochody nie mówią.

Na pewno z nim rozmawiałam, gdy byłam młodsza.

W końcu mam zdjęcie z tatą!

- Rozmawiasz z nią bez mojej wiedzy? - Skądże.

Robiłem to, gdy była młodsza.

Pamięta to?

Tylko dlaczego nazywa mnie Grom?

- Nie do końca mi się podoba. - Cicho.

Dlaczego nadała mi takie imię?

Przeczytaj nową wiadomość.

Dziewiętnasty transport więźniów jest w drodze.

Łącznie 107 zatrzymanych.

Statek dotrze do Ziemi za 18 godzin.

Transport więźniów? Co to takiego?

- Lokalizacja? - Nieustalona.

Szukają miejsca, w którym zgromadzą 107 ludzkich hostów.

18 godzin, czyli jutro.

Każdej nocy o 21 gasną światła, a tata gdzieś znika.

Zgasły.

Grom!

Ignorujesz mnie? Spoko.

Wszystko się nagrało.

Co to?

Nie...

Bo stanie ci się krzywda.

Grom!

Takim cię pamiętam z dzieciństwa.

Ale dlaczego nazywasz mnie Grom?

Nie podoba ci się?

Osłuchałem się z tym imieniem i zaczynam je lubić.

Czym jesteś? Skąd pochodzisz?

Można powiedzieć, że jestem programem.

Przetwarzam informacje i zamieniam się we wszystko.

W co się zamienić?

W twojego tatę?

Tata?

Niemożliwe. To hologram?

Jestem prawdziwy, przecież czujesz.

A pochodzę...

Stąd!

Naprawdę?

Czyli ty i tata jesteście kosmitami?

Z naszej perspektywy ty jesteś kosmitką.

- Służysz tacie? - Nic podobnego.

Jesteśmy sobie równi.

On jest żołnierzem, a ja kimś w rodzaju pacyfisty.

Wasz dom jest daleko stąd?

- To pojęcie względne. - Einstein!

Co?

No proszę! Jesteś już taka duża!

- To ja nadałem ci imię. - Serio?

I każdego dnia uzupełniasz nasze automaty z jedzeniem?

Tak. Ostatnio jesz dużo suszonych ryb.

- Uzależniłam się! - Dobre!

Gdzie wyląduje statek po więźniów?

Dostałem informację, że w szpitalu Jisan.

Niebezpieczeństwo.

Człowiek poznał lokalizację transportu.

Zdrajca.

Ja tylko podsłuchiwałam.

Tata idzie, wysiadaj.

Czekaj. A skąd ja się wzięłam?

Następnym razem. Szybko.

Powiedz teraz, skąd jestem?

Z przeszłości, sprzed 642 lat.

Zapomnij o szpitalu Jisan.

Proszę.

- Dlaczego podniosłeś alarm? - Mamy nową wiadomość.

Transport przybędzie do szpitala Jisan, 8,2 km na wschód stąd.

- Nic ci nie jest? - Nie.

- Co nagrywasz? - Ludzi.

Nigdy nie wiadomo, co się może wydarzyć.

Chyba za bardzo się przejmujesz. Co się może stać?

Jak dotąd nic, więc nie wiem.

Czekaj.

Jeśli coś cię trapi, zadzwoń do mnie.

- Jestem z policji. - Zobaczymy.

Rety, patrzcie, jaka piękna chmura.

- Spójrzcie! - Cudowna!

Transport przybył.

Są gotowi do umieszczenia więźniów w ludziach.

Co to?

Spadaj...

Co tu robisz?

Po co tu przyszedłem?

KARCZMA U DUŻEGO RAHNA

Biedny mistrz Hyun...

Rety, nasz stary przyjaciel nie żyje!

A miał nam dać Boskie Ostrze...

Nie płacz, Niebieski.

Powiedział, że spotkał się z kimś, kto zna pochodzenie ostrza.

- Tak. - On go zabił.

- Racja, Pani Czarna. - Ale który dosa by to zrobił?

Mordercą nie jest dosa.

Coś przecięło mistrza Hyun i podziurawiło drzwi.

Podmuch wiatru?

To nie ten smak.

- Macka? - Potwór?

- Tutaj? - Niezwykłe.

I to wtedy, kiedy wzywa nas Tajemna Świątynia.

Kojarzysz plotkę o potworze, który ją zamieszkuje?

- Zatem idziemy do świątyni? - Musimy odpowiedzieć na wezwanie.

- Czarodzieje Bliźniaczych Szczytów? - Tak, to my!

- Mąż i Żona? - Nie jesteśmy małżeństwem.

Tutejsi mówią, że morderca żył tu przez 10 lat.

Jest niebezpieczny...

- Idziesz tam? - Tak.

Nie boisz się?

„Boskie ostrze jest u Dużego Rahna. Przynieś mi je. Jajang”.

- Jajang? - Zarządca Tajemnej Świątyni?

- Świątynia to zleciła? - Po co im ostrze?

Tu jest jakiś dziwny malunek.

To...

Widzieliśmy to w dolinie niedaleko karczmy.

Facet, który tu mieszkał, musiał być szaleńcem.

Gdzie on to widział?

TAJEMNA ŚWIĄTYNIA

Ile każecie nam czekać przed progami świątyni?

Zastaliśmy Jajanga?

Powiedz mu, że przybyliśmy.

Potwór pojawił się tu 10 lat temu, kiedy świątynię objął Jajang.

Kim jest ten cały Jajang?

Przyjrzyjmy mu się dobrze, zgrywając dobrych kupców.

Przybyli Pani Czarna i Pan Niebieski.

Miło pana widzieć, Jajang.

Wielka godność bije spod twej maski, która skrywa wszelaką ekspresję.

O tak.

Słynni Pan Niebieski i Pani Czarna z Bliźniaczych Szczytów.

Dziękuję za przybycie.

Poprosiłeś o nasze towary, jak moglibyśmy odmówić?

Nie zwlekajmy.

W porównaniu z innymi przedmiotami, które sprzedawaliśmy tutaj,

ten przebija je wszystkie.

To nie byle zaklęcie, może zrobić kopię nas samych.

Właśnie tak.

Jeśli ci się nie podoba, mamy coś innego.

Zaklęcie zamarzania.

Za jeden zakup, oferujemy dwadzieścia sztuk.

Rozumiem.

A to nasze zaczarowane lustro z brązu.

Te karteczki się z nim nie równają.

Ukazuje ono prawdziwą naturę człowieka.

Kiedy zaglądam w głąb swojej duszy...

widzę boskość i piękno.

Zerkniemy na twoją?

W świątyni twarze nie mają znaczenia.

Oczywiście.

Ale to lustro ma inne zastosowania.

Powiększa małe obiekty.

Z małej czarki poleci jak z misy.

Wyobraź sobie przełożyć przez lustro swoją pięść.

Wybacz mi, Buddo!

Jeśli przełożę pięść, runie cała świątynia.

Dość.

Niesamowite, że ludzie potrafią tworzyć takie rzeczy.

Dlatego nazywa się nas czarodziejami.

To lustro zrobiono z 75 kilogramów tysiącletniej scytyjskiej miedzi,

którą grawerowano i polerowano przez ponad 15 lat.

Dopiero po trzech latach błyszczało.

To bezcenna rzecz.

- A co, gdyby ktoś chciał skorzystać? - Płaci 70 monet.

Bez negocjacji.

Najpierw herbata.

Jeśli cię nie zauroczyło, nie sprzedamy lustra.

Dziękujemy za herbatę. Pora na nas.

Musimy znaleźć Boskie Ostrze, które przechodzi z rąk do rąk.

Miło było poznać.

Wiecie, gdzie ono jest?

U lorda Choia w wiosce na północ stąd.

Dzisiaj wesele jego córki.

Psi Swąd ukradł ostrze i będzie chciał je im sprzedać.

Pomożemy wam.

Przyda się towarzystwo.

Jak śmiecie blokować mi drogę?

- Pan młody ma elegancki wąs. - To prawda.

Wąs dodaje charakteru, ale mi nie rośnie.

Słuchajcie!

Z konia.

- Pożyczę twój wąs. - Mój wąs?

Jedzie!

Przyjechał! Muzyka!

Zaczynamy wesele!

Prosimy pana młodego!

Jaki przystojny!

Pokłon!

- Prawa Łapo, widziałeś? - Tak.

Państwo młodzi przywitają się kieliszkiem.

Charakterny!

Co ściąga się pierwsze?

Co ściąga się...

Olśniewająca.

Ale czy my się już nie spotkaliśmy?

Nie.

A więc co ściągnąć pierwsze...

Co to?

Niech drobnostki nie rozpraszają cię przed wielkim zadaniem.

Rozgrzej się alkoholem.

Dobrze, tak zróbmy.

Nie przeszkadzaj mistrzowi, kiedy sobie dogadza.

Ma pracować, a nie flirtować z niewinną dziewicą.

Do diaska.

Mają tu ryby!

O rety, to lucjan?

Delicje.

Zjedz najpierw to.

Głowa jest na swoim miejscu. Najlepiej smakuje jesienią.

Faktycznie.

Pójdę do wychodka.

Ciężko uwierzyć, że taka dama została moją żoną.

Uroczy jest.

Czego oni chcą? Pośpiech źle wróży.

Prezenty ślubne są w rodzinnej kaplicy.

- Dobra, dobra. - Piłeś?

Jedną czarkę!

Co się dzieje?

Jesteśmy Czarodziejami Bliźniaczych Szczytów.

Nikt nie może stąd wyjść.

Wesele już się skończyło.

Niech wszyscy wystąpią.

Dosa z Tajemnej Świątyni wzniosą ognistą barierę,

więc lepiej jej nie przekraczać!

Bo spłoniecie.

Powstrzymajcie ich!

Jak śmiecie, wy...

Za kogo wy się macie?

Jak śmiecie? W taki dzień!

Każę was...

Lordzie Choi.

Tak?

Lordzie Choi,

przynieś Boskie Ostrze.

Lordzie Choi,

przynieś Boskie Ostrze.

Dobrze.

Już przynoszę.

- Rety, panna młoda? - Pani!

Kto ci to zrobił, dziecko?

Jakaś dziewucha mnie związała!

Dziewucha? To kto jest w komnacie nowożeńców?

Za dużo wypiłem.

Przynieście Boskie Ostrze z ukrytej skrzyni w mojej kwaterze!

Tak jest!

Kim jesteś? Nie panną młodą?

- Też nie wyglądasz jak pan młody. - Czy ty...

dosypałaś czegoś do mojej czarki?

Tak.

Naprawdę?

Nie umrzesz.

Antidotum...

Masz je?

- Nie mam. - Nie?

Prześpisz się i ci minie.

Załatwię ich. Nie zabiorą tego, co jest moje.

Dasz radę.

Jesteś szalona.

Może i nie zostanę twoją żoną, ale będę miło wspominać tę chwilę.

Nie podchodź!

Ta nikczemnica ciska piorunami!

Zasłona niewidzialności.

Daj im go.

- Daj go mnie. - Tak jest!

Ani drgnijcie.

Myślisz, że możesz je sobie wziąć?

Pocięła mnie!

Mnie też!

Mam cię!

- Włóżcie ją do lektyki. - Tak jest.

Muruk!

Zawiedliśmy.

Rozmasuj go.

Co ty byś bez nas zrobił?

Jest tu panna młoda?

Chodu!

- Weźcie to czarne coś! - Czarne coś?

To? Co to takiego?

Do czego to służy?

Ean! Czemu nie byłaś w szkole?

Uciekłam. Mogę u ciebie nocować?

Kurczę! Nagrałaś to w szpitalu?

- Sama? - Tak.

Co to robi z ich głowami? Twój tata to kontroluje?

- Ciociu! - Tak?

Nie podsłuchuję, tylko przechodziłam.

Idę sobie!

Dotarliśmy pod dom Min-sun.

Nie umiem rozmawiać z ludźmi.

Ty idź.

Ja? Pod jaką postacią?

Ja! Ja chcę przekonać ludzi.

A rozmawiałeś kiedyś z człowiekiem?

Nie pozwalacie mi.

Ja pójdę. Znam się na ludziach.

Chwila.

A na flircie? Rozmawiałeś z kobietami?

To bardzo proste - słuchaj uważnie i bierz je z zaskoczenia.

- Robiłeś tak kiedyś? - Nie.

- To może pójdziemy we trzech? - To...

Nie, tylko jeden.

Ty.

Nie rozgaduj się i sprowadź Ean.

Nie rozgadywać się. Przyjąłem.

Czas wziąć ją z zaskoczenia.

Witam.

Wiem wszystko.

- Że Ean tu jest? - Oczywiście.

- I że się pani podobam. - Słucham?

Tak.

Chciałam do pana zadzwonić. Mogłabym?

Od tego są telefony.

Zawołać Ean?

Rozumiemy się bez słów. Jak pani na imię?

- Gae-lin Min. - Min...

Wiem, dziwne imię dla kobiety.

Za dzieciaka mnie wyzywali od „glin” i „alienów”...

Min-sun!

- Pani Gae-lin Min. - Tak?

Coś pani powiem.

Ma pani szczęście, nie jest pani alienem.

Dziękuję.

No dobrze, to jedziemy.

Co wstrzyknięto tym ludziom w szpitalu?

Co to było?

Mamy kłopoty.

Nie poznałeś jeszcze ludzi?

Chcą odkryć to, co się przed nimi ukrywa.

Usiądź, Ean.

Odpowiemy tylko na trzy pytania.

Pytaj.

Co wstrzyknęliście tym ludziom?

Od wieków zamykamy przestępców z naszej planety

na Ziemi.

Co nie?

Wyluzuj. To wygląda tak samo jak tutaj.

Rozwijała się cywilizacja, toczono wojny i populacja malała.

Wszyscy chcieli pokoju,

więc mimo że to bandyci, nie zabijano ich.

Ale pojawił się problem.

Mutanty.

Destrukcyjne mutanty wolące zabijanie od życia i pokoju.

I?

Potrzebowaliśmy więzienia.

Daleko stąd, niedużego i bezpiecznego, żeby nikt się z niego nie wydostał.

Więzienia również dla wspomnień.

Ludzkiego mózgu.

W nim umieszczamy więźniów,

więc kiedy człowiek umiera, więzień także.

To ich kara.

Ale ludzie się na to nie zgodzili.

- A ty godziłaś się na narodziny? - Nie wolno nikogo tak traktować.

- Patrzycie na nas z góry. - Zrobiłaś się bystra.

- To moja zasługa. - Zamilcz.

Następne pytanie.

- Czy więzień może się uwolnić? - Nie na długo, tu jest inna atmosfera.

Muszą wrócić do ciała po pięciu minutach.

Jeśli się wyrwą, zamykam je z powrotem.

- Gdzie? - Tutaj.

To cały czas tutaj było?

Gdyby uciekli, zabiliby ludzi?

Zapobiegam temu.

Czyli masz chronić ludzkość.

Sprawuję straż nad więźniami.

Ludzie mnie nie obchodzą.

Dość pytań.

To dlaczego mieszkasz ze mną?

Dość pytań.

Mogę spać tutaj?

Dzięki.

Jak długo jesteś na Ziemi? Nie czujesz się samotny?

Dlaczego mnie przygarnęliście?

Bo inaczej byś umarła.

- Dobranoc, Ean. - Dobranoc, Grom.

Zbliża się podejrzany. Wszyscy w gotowości.

Ucieka! Za nim!

Stój!

Wiem, że pierwsza kulka to ślepak.

Co za marnotrawstwo.

Nie strzelaj, proszę.

- Do-seok Moon! - Tak?

Co mówiłem o używaniu broni?

Że jest tylko na pokaz i żeby z niej nie strzelać.

A jak już strzelasz, to celnie.

- Taki strachliwy detektyw? - Przestań. Przepraszamy.

Gdzie reszta prochów?

Na rowerze na drugim poziomie.

Rower na drugim poziomie?

To żeś wymyślił.

Co?

Na dół.

Panie Cho?

Pilna wiadomość.

„Jesteście w niebezpieczeństwie. Statek kosmiczny zmierza ku Ziemi.

- Jesteście w niebezpieczeństwie”. - Leci tutaj?

Co ty wyprawiasz?

Co z tobą?

Coś mną kontroluje.

Hackuje moje dane!

Kto to?

Sprawdza listę ludzi, w których zamknęliśmy więźniów.

Mam go!

Jeden człowiek, Do-seok Moon.

Moona nagrały kamery w okolicy czasu zgonu,

a na broni były jego odciski. Nie odbiera telefonu.

DETEKTYW LEE WYDZIAŁ KRYMINALNY

Ean, wysiadaj.

Nie.

Chcę zobaczyć, jak pracujesz.

Wysiadaj.

Nie, jestem częścią twojej rodziny.

Pilna wiadomość. Nadlatuje statek kosmiczny.

- Trzymaj się. - Zbliża się do Moona!

Namierzaj statek.

- Tato, co to jest? - Siadaj.

Do-seok Moon.

Gdzie jesteś?

Wycofajcie się.

- Gdzie jest Do-seok Moon? - Przy windzie, 21 piętro.

Coś się do niego zbliża.

Do-seok Moon.

Masz w sobie wielkiego Kontrolera.

Czym jesteś?

Kontrolerze, przybywam, aby uwolnić cię z człowieka

przy pomocy energii Strażnika.

Jesteś gotowy?

Kim, do licha, jest więzień w ciele Moona?

Więzień numer 197A...

- Kontroler. - Kontroler?

Ten sam, który wszczął bunt i zniszczył naszą planetę.

Przywódca więźniów.

Przylecieli, żeby go uwolnić? Po co?

Leci za mną?

Słyszysz mnie, Kontrolerze?

Jesteś gotowy, żeby się wyrwać?

Zmienimy atmosferę Ziemi.

Uwolnimy wszystkich więźniów.

Tylko ty możesz ich ocalić.

Już niedługo...

Co to ma być?

Chroń Ean.

- Grom, przygotuj się. - Trzymaj się, Ean.

Przed nami. Strąćmy go. Zwiększ moc.

- Mamy go! - Nie, ma silną osłonę.

Zwiększ moc.

Maksymalna osłona.

Uwaga, jest za nami!

- Słabe punkty? - Ma tylko jeden.

Jego czerwone serce.

Traf w nie, a go zatrzymasz.

Otwiera się, gdy atakuje.

Może ucierpieć zbyt dużo ludzi.

Oddalmy się od miasta.

Przygotuj się.

Ognia!

Serce się porusza.

Uwaga.

Trafił nas. Spadamy.

Zwiększ moc!

Potrzebujemy więcej czasu!

Misja zakończona sukcesem. Połączenie energetyczne nawiązane.

Wykryto wyrwanie. Kontroler zyskał świadomość.

Wyrwanie zakończone.

Teraz wysadzę Strażnika i siebie.

Uwaga! Zniszczono system podtrzymywania życia Strażnika!

Ean, nie wychodź.

Funkcje życiowe spadają.

Poziom krytyczny.

Zaczynam przywracanie funkcji życiowych.

Funkcje życiowe na poziomie 37, 38...

Rozładowuję się.

Ścigaj Kontrolera.

- Dowiedz się, czego chce. - Dobrze. Zostań tu.

Kontroler steruje statkiem.

Haava!

Statek jest pełny haavy.

Haava? Atmosfera naszej planety?

Różni się od ziemskiej.

Jeśli ją uwolni, zmieni atmosferę na naszą.

A kiedy więźniowie zaczną ją wdychać, wyrwą się z ludzkich ciał.

Wtedy zginie cała ludzkość.

- Ziemia upadnie. - Muszę go powstrzymać!

Dotrzyj do energii i zatrzymaj haavę!

Wiem!

Funkcje życiowe znowu spadają!

Muszę zatrzymać haavę!

Złap Kontrolera, zanim posiądzie człowieka!

- Jesteś cała? - Co to było?

Jeden z więźniów.

Kontroler zniknął.

Do samochodu.

Uwaga!

Dwie haavy się wydostały. Złapię je pierwszy.

Szybko, nie mogą pęknąć.

Detonuj haavę. Obudź więźniów w tym rejonie.

Obudź się!

Odepnij się!

- Przejąłem jedną haavę. - Ratuj ludzi!

Robi się!

Chodź!

- Wracaj do domu. - Grom!

Nie dam im ukraść haavy.

Ruszaj. Znajdę Kontrolera.

Ludzie umarli przez eksplozję haavy.

Nie zapomniałam o tym od dziesięciu lat.

Kim jesteś?

Wyrosłaś.

Nie pamiętasz mnie?

Dziesięć lat temu trafiliśmy tu razem.

Nie uciekniesz stąd nawet z Boskim Ostrzem.

Musimy użyć tego, dzięki czemu tu trafiliśmy.

- Gdzie on jest? - Nie wiem.

Myślę, że jednak wiesz.

Dlatego tak desperacko szukasz ostrza.

Gdzie statek?

Dowiesz się, co to znaczy, żyć w zamknięciu.

Pomyśl o tym, jak przetrwać ciut dłużej.

Słuchaj.

Pogadajmy później. Mamy mnóstwo czasu.

Jesteśmy uwięzieni w czasie.

Żeby wrócić, musimy odnaleźć Kontrolera.

On włada energią.

Zabiłem mistrza Hyuna, ale nic się nie wydostało.

Czyje ciało zajmuje Kontroler?

Tamtego dnia było tam czworo ludzi.

Hyun otrzymał cios energii, ale zginął.

Pan Niebieski i Pani Czarna mieli z nią styczność,

ale Kontroler się nie pojawił.

Musimy znaleźć ostatniego.

Spokojnie, jest głuchoniema.

Dlaczego tkwisz w tym schorowanym ciele,

zamiast znaleźć sobie nowe?

Straciłbym pamięć.

Nie chcę wrócić do więzienia.

Żyjesz, Muruk?

Wyrwiemy tę dziewczynę z Tajemnej Świątyni, prawda?

Dziewczynę?

Jaką?

Nowa nagroda za ostrze.

Cztery tysiące bel bawełny.

Czym to właściwie jest?

- Racja, nagroda jest ważna. - Tak.

Dobrze widzieć, że Muruk myśli praktycznie.

Wydoroślałeś!

Za kogo mnie masz?

Zbliżają się.

Bierzmy się do pracy.

Muduru munduru mahaba heruka!

Spóźniliście się.

Macie to, po co was wysłaliśmy? Wszyscy czekają.

Tak jest.

- Nie guzdrać się! - Tak jest.

Już idziemy.

Barany, Główna Sala jest tam!

Nasze lekarstwo.

Wrócili z wyprawy.

- Znaleźliście ten grzyb? - Tak.

- Dajcie mi go. - Dajcie mu go.

To trujący grzyb, najpierw trzeba go przeżuć.

Który z was to ekspert od trujących roślin?

On jest ekspertem.

Tak, ja...

Szybko, żuj!

Żuj dalej!

Szybciej, żeby zmieszało się ze śliną.

Właśnie tak.

Kto ma list do mnie?

Ten?

Wypluj.

Potrafisz przeżuwać grzyby.

„W dolinie niedaleko karczmy pojawił się żelazny rydwan”.

W końcu go znalazłem.

Dlaczego energia nagle reaguje?

To coś zaczęło świecić.

Myślałam, że tylko słońce, księżyc i gwiazdy mogą same świecić.

Przestało.

Dlaczego szukała go Kobieta Ciskająca Piorunami?

Minął dzień, odkąd skaleczyło was ostrze.

Zauważyliście u siebie jakieś zmiany?

- Kolano przestało mi dokuczać. - Moje też.

Przenocujcie tu, żeby zaleczyć rany.

- Przygotujcie dla nich kolację. - Tak jest.

Na co czekacie?

Ten Jajang zachowuje się, jakby ostrze należało do niego.

- Widzicie ostrze? - Tak.

- Wkradniemy się tu w nocy. - Tak jest..

Boskie Ostrze jest nasze!

- Ty! - Tak?

Zanieś to jej.

Jest na tyłach. Włóż je przez szczelinę w barierze.

- Nie rozmawiaj z nią. - Tak jest.

Wy dwaj do mycia garów.

Tylko gdzie są te tyły?

To przez ładną pogodę ptaki tak się rozśpiewały?

Zobaczmy.

Więc to jest ognista bariera.

A to musi być szczelina.

Ale jak oni ją zrobili?

Wychodzi stąd? To może...

Nie gaśnie...

Jesteś ty złodziejem?

Tak nazywasz męża przynoszącego ci jedzenie?

- To jadalne kwiaty? - Kto jadłby kwiaty?

Kwiaty konsumuje się wzrokiem.

Otrułaś mnie i uciekłaś, więc jak się tu znalazłaś?

A ty co tu robisz? Chcesz ukraść ostrze?

Co takiego? Mieszkam niedaleko.

Ukradłeś je?

Jeszcze nie.

Ale niedawno je widziałem, błyszczało, mówiąc: „Ukradnij mnie”.

Widziałeś je?

Tam, w Głównej Sali.

Ale mam przeczucie, że widziałem je, kiedy byłem młodszy.

Chociaż to zatarte wspomnienie.

Nie musisz mi się zwierzać, nie jesteśmy prawdziwym małżeństwem.

Posłuchaj.

W jakiś sposób moje wspomnienia są połączone z tym ostrzem.

Mówiłaś, że należy ono do ciebie, tak?

Czym jest? Skąd się wzięło?

Zrozumiałbyś w ogóle?

Złodzieju.

Jesteś dosa, skup się na treningu.

Zapomnij o profitach z ostrza.

Wiedziałem, że to powiesz.

A czy ma ono związek z tym?

Skąd to pochodzi? Jak ciska piorunami?

Nie naciskaj!

Oddasz mi moją broń?

Najpierw powiesz mi, skąd jest Boskie Ostrze.

Z przyszłości.

Przyszłość?

Przyszłość?

Chyba tam byłem. To wioska za rzeką...

Chwila.

Nie o wioskę ci chodzi.

Mówisz o czasie?

Dokładnie o 630 latach w przyszłości. A co myślałeś?

Sporo się dzisiaj dowiaduję.

Dodajesz „A co myślałeś?” i mnie zatyka.

Tak się powinno kłamać! Czyli tam teraz żyją inni ludzie?

- Tak. - Jak to możliwe?

Czekaj, bo spłonę!

Oddaj mi broń.

Palę się! Parzy!

Co to za hałasy?

Boskie Ostrze i tak będzie moje.

Z kim rozmawiałaś?

Idziemy.

ZAPISKI MISTRZA HYUNA

Co z tą dziewczyną?

Zatruliśmy jej jedzenie, więc pewnie teraz umiera.

Pochowajcie ją z tymi czarodziejami.

Rozkaz.

I przynieś mi ostrze.

Tak jest.

Kiedy ostatnio jedliśmy w Tajemnej Świątyni?

Ponad dekadę temu.

Jedzmy więc i...

Zatruty ryż? Jajang, ty draniu.

Zapanujmy nad oddechem, zanim nas sparaliżuje.

Szybko, antidotum...

Paraliż...

już mnie bierze.

Szybko!

Pospiesz się!

Podnieś!

Wciągamy!

Podnieś to!

Zatruty ryż...

Antidotum...

Jakie antidotum?

Przynieśli trumnę.

Dla kogo?

Dla nas.

Kto tam jest?

- Zatruty ryż! - Antidotum!

- Zatruty ryż? - Tak.

Zatruty?

Zaniosłem jej ryż.

Antidotum?

Przeklęty łajdak...

Mailahum muharamundur, banyabaramil!

Za nim!

Wybaczcie.

Banyabaramil!

Mistrzu!

Za nim.

- Tylny plac! - Złapać go!

WINO

Parzy.

Parzy!

Parzy!

Parzy!

Płonę!

Szybko, antidotum...

Parzy!

Wycierasz usta?

Przymknę na to oko.

Musimy dowiedzieć się, czemu Jajang nas otruł.

Chodźmy.

Łapać go!

Chwila.

Odciągnę ich.

Muruk, tutaj.

- Tam! Brać go! - O rety.

Za nim!

Muszę tam wrócić.

Nie możesz.

Ona może umrzeć.

Ty możesz umrzeć.

Poradzę sobie. Zaraz wracam.

- Banyabaramil! - Nie!

Mam antidotum.

Przepraszam.

Dałem ci zatruty ryż.

Przepraszam.

Wybacz mi.

Wyliżesz się z tego.

Pochowajcie ją, a jego wrzućcie do rzeki.

Przygotować lektykę.

Wracam tam, skąd przybyłem.

Jeszcze nie ustalono pochodzenia czerwonego gazu

ani jego składu.

Według ekspertów skażona strefa nie przypomina już Ziemi.

Warunki w niej panujące przypominają obcą planetę.

Na tę chwilę skażenie przestało się rozrastać...

Co to?

Źródło naszej energii.

Ten nóż może wybudzać więźniów

i pozwala przenosić się w czasie.

Czas nie płynie, tylko istnieje równolegle.

Skorzystaliśmy z jego energii, żeby cię tu sprowadzić.

Czyli możemy cofnąć się w czasie, żeby uratować tych ludzi?

To już nie ma znaczenia.

Wszechświaty tych, którzy zginęli, już dobiegły końca.

A sama energia jest obecnie niestabilna.

Jak bardzo?

Widzę przyszłość. Nieuporządkowane jej fragmenty...

Pomóż Kontrolerowi. Przekażę ci broń.

Mamy ocalałych, ale unoszą się w powietrzu.

Unoszą się!

Co jest?

Nie dotykaj!

Widziałam dorosłą siebie.

Kopę lat.

W tym ciele długo nie pociągniesz.

Jeszcze nie mogę przenieść się do innego.

Zapomnę, kim jestem.

Zapomnę...

...widzimy karetki wjeżdżające do skażonej strefy.

Nie zidentyfikowano jeszcze ocalałych,

ale po odkażaniu poddani zostaną kwarantannie.

Dwóch więźniów wyrwało się w haavie.

Jadą tutaj.

Musimy zabrać stąd Ean.

Karetki wjeżdżają do skażonej strefy.

To coś, co wybuchło, jest jak wirus, prawda?

Zginęli przez to ludzie.

To była jedna mała bańka z wielu.

Są na statku?

Ale tobie nic nie jest, tato?

Nie.

Muszę zabrać je w przestrzeń kosmiczną.

I więźniów, którzy się wyrwali.

Muszę powiedzieć ci coś ważnego. Chodzi o twoją matkę.

O moją matkę?

Zabiłem ją.

Dlaczego?

Był w niej więzień, który zbiegł.

Zabraliśmy cię, bo byłaś nam potrzebna,

żeby łatwiej nam było żyć pośród ludzi.

Ale stałaś się ciężarem.

Odejdziesz?

- Kłamiesz. - Roboty nie kłamią.

Odejdę.

Głupi robot. Nie jesteś nawet człowiekiem.

Odeślij mnie tam, skąd pochodzę.

Funkcje życiowe na poziomie 9%. Szansę na wygraną masz...

Nie kłam, i tak wiem.

Zabierz Ean.

Zawiozę ją do Min-sun.

Co mu napisałaś?

UCIEKAJ, KRETYNIE

Grom, ostatnia wiadomość.

„Umieszczanie więźniów w ludzkich ciałach było błędem”.

Strażnik nie ucieknie, prędzej zginie w walce.

Tak jest zaprogramowany.

Czym są funkcje życiowe?

Poziomem jego wytrzymałości. Powoli spada.

Teraz wynosi 8%.

A szansa na wygranie tej walki to tylko 1%.

Zawróćmy.

Nie możemy.

Muszę cię stąd wywieźć.

Tata cię potrzebuje. Zawróć.

Nie pomożesz mu.

Kieruję się głosem serca.

Wracajmy do taty.

Gdzie on się podział?

Sygnał startu jest włączony.

Chce zabrać nas w kosmos?

- Głosem serca? - Tak.

- Serce to nie byle co. - Co?

Szanse na wygraną wzrosły do 2%.

3%. Już cztery.

Start wstrzymany.

Przygotowania do detonacji haavy zakończone.

- Jestem w drodze! - Czemu wracasz?

Wróg ma tylko jeden słaby punkt.

Czerwone serce scalające cały statek.

Z kim rozmawiasz?

Wbij w nie ostrze, to załatwi sprawę.

Rzuć je!

Mam!

Nie powstrzymacie nas.

Spędziłeś na Ziemi za dużo czasu.

Wychowywałeś nawet dziecko.

Tato!

- Ucieknijmy razem. - Dlaczego wróciłaś?

Uwięzimy ich w czasie i wrócimy z powrotem.

W czasie?

Słyszałeś?

Tak.

Tato.

Będą nas ścigać, żebyśmy nie mogli powstrzymać rozpylenia haavy.

Jest za nami!

Możemy wrócić i powstrzymać ich, zanim haava eksploduje.

Przenieśmy się w czasie.

Gotowy! Jedziemy!

To komnata Jajanga?

Jego ubrania?

Jajang odliczał dni. Jak dotąd jest ich jakieś 3600.

- Po co to robi? - Czeka na coś?

Tu są nasze imiona.

Mistrz Hyun, Psi Swąd.

Dlaczego tu wiszą?

Zobaczmy, co spalił Jajang.

„W roku 1381...”

Zapiski Mistrza Hyuna? Są sprzed 10 lat.

„Niebo się otwarło,

a na Żółtą Górę spadł żarzący się żelazny rydwan.

Mistrz Hyun widział to polując nieopodal

ze swoimi starymi przyjaciółmi, Czarodziejami Bliźniaczych Wzgórz”.

To my.

10 LAT WCZEŚNIEJ ŻÓŁTA GÓRA

Co to?

Zły omen. Jedźmy.

Zostań tu.

Jedziemy.

Mistrzu Hyunie, co się dzieje?

- Zostań, to coś niebezpiecznego! - Ale tam jest mój dom!

Grom!

A teraz wracajmy.

Musimy ich powstrzymać...

Grom?

Nie wysiadaj.

Tato!

Wracajcie!

Szybko!

Grom!

Tato!

Szansa na wygraną

wynosi dziesięć, 15, 17%.

Dlaczego rośnie?

Dalej nie dam rady.

Ean to załatwi.

Wraz z innymi ludźmi. Widzę przyszłość.

Utknąłem w czasie.

Ean, musisz mnie odszukać.

Włączę się, jak się znów spotkamy.

Potrzebuję nowego ciała.

Muszę znaleźć człowieka...

Obudziłaś się. Skąd jesteś? Masz dziwne odzienie.

Tato?

Grom?

Energia! Nie mogę jej stracić!

Widziałeś może nóż?

Nóż?

Jest ważny?

Zanurkuję. Poczekaj tutaj.

Kto to?

Młody ja.

Co tu robię?

Czy to sen?

Już pamiętam. Spotkałem dziewczynkę nad rzeką.

Pytała, czy widziałem nóż.

Jakim cudem wciąż żyję?

Chwytaliście kiedyś mgłę nad rzeką przy zachodzącym słońcu?

To piorun!

Gdzie ostrze?

Wyjdźmy.

Jesteście śpiący.

Może pójdziecie drzemać?

Wasze ciało stanie się wiotkie, a powieki ciężkie...

Zaklęcie zamarzania!

Trzeba było je od nas kupić, łajdaku!

Trzyj dalej, to cię oślepi.

Kolejne zaklęcie!

Zaczarowane lustro z brązu.

Też mogłeś je kupić, łajdaku.

I nasz najnowszy produkt.

Surisuri mahasuri susuri sabaha.

- Co to? - Wachlarz mistrza Hyuna?

Mam nadzieję, że antidotum nie było zbyt gorzkie.

Ty żyjesz!

Oczywiście, w końcu jestem dosa.

Teraz pora zająć się nim.

Ostrożnie, potrafią przejmować ludzkie ciała.

- Wytrzymaj. - Żaden problem.

Przypomniałem sobie, gdzie się poznaliśmy...

Dziewucha jest ranna w nogę.

Dobrze tak smarkuli!

Od razu poprawił mi się humor.

Co się ze mną dzieje?

Cieszę się z cudzego nieszczęścia? Muszę więcej medytować.

Ej, ty!

Tym wyleczyłam ranę po twoim piorunie.

Pomagam ci, bo chyba jesteśmy po tej samej stronie.

- Przepraszam za tamto. - Nie wątpię.

Jestem Pani Czarna.

A ja Ean.

Pospolite imię.

Banyabaramil!

W końcu!

Czy to...

potwór, który zabił mistrza Hyuna?

Zajmę się nim!

Parzy!

Parzy.

Gorące!

Parzy!

Pani Czarna!

Skąd, u licha, masz ten miecz?

Ean!

Strzelaj!

Strzelaj swoimi piorunami przez lustro!

Pani Czarna!

Panie Niebieski! Uważaj!

Pani Czarna!

Chodź je sobie wziąć!

Lewa Łapa, Prawa Łapa, za nią!

Dobra, minęło pięć minut.

Ty też masz coś w sobie...

Co?

Też masz coś w sobie...

Co mam w sobie?

Masz...

w sobie...

Co?

Nie znalazłem noża.

- To też jest twoje? - Tak.

Jak się nazywasz? Ja Muruk.

Ean.

Co to?

To może być coś strasznego.

- Sprawdzę. - Nie!

Nie bój się. Dobrze strzelam z łuku.

Znalazłem człowieka.

Pani Czarna.

W komnacie Jajanga były nazwiska czworga ludzi spod Żółtej Góry.

Jednego brakowało.

Nie było nas czworo,

- ale pięcioro. - Kim jest piąty?

Mistrz Hyun miał podopiecznego...

Stał się mistrzem dosa. Wyciągnął miecz z wachlarza.

Powinniśmy go zabić?

Tekst polski - Altair87 Korekta - camomile

facebook.pl/AzjaFilm

facebook.pl/GrupaHatak

Możemy wrócić i powstrzymać ich, zanim haava eksploduje.

Jedziemy!

Przenieśmy się w czasie.

Co to?

Do detonacji haavy pozostało 48 minut.

Kontroler powróci, ucieknie z przeszłości.

Już niedługo.

CIĄG DALSZY NASTĄPI