Original subtitles

Vertaling en synchronisatie Vidioot 2000

Beloof me dat je probeert...

... beter te worden.

Het gaat goed komen.

Dat beloof ik.

En ik geef je niet de schuld, ik wil dat je dat weet.

Maar probeer het, alsjeblieft. - Zal ik doen.

We houden zoveel van je.

Is dat niet mooi?

Is dat niet geruststellend?

Stadsgeluiden. De eb en vloed van de menselijkheid.

Nu, ten behoeve van onze nieuwe vriend, Jacob,

laten we ons allemaal voorstellen. Ik zal beginnen.

Welkom, Jacob. Ik ben dokter Angeli. Ik ben een psycholoog.

Nu, deze stadssoundtrack is hoe ik onze sessie wil beginnen,

met iets dat ons mee terug neemt

naar het leven buiten de kliniek, waar jullie allemaal horen.

Nu, Rufus, wil je verder gaan? - Ja.

Welkom, Jacob... ik ben Rufus... Ik ben een jongen...

Ik geloofde altijd dat ik een Duitse herder was, en mij favoriete eten is corned beef.

Uitstekend.

Judith? - Judith.

Judith, alsjeblieft.

Stel jezelf voor.

Judith, alsjeblieft, stel jezelf voor.

Wil je dat ik je attributen afneem?

Oké. Laten we door gaan. Jeremy...

Hoi. Ik ben Jeremy, en ik ben geen eekhoorn.

Nee, dat ben je niet.

Goed.

Ivan... - Alsjeblieft...

... laat me gewoon een eekhoorn zijn.

Heb je je dagboek bijgehouden?

Voor iedereen, deze zijn heel belangrijk.

Ze zijn een groot onderdeel van het afstand nemen

van je eigen projectie. - Ik doe ze wel.

En jij hebt uitstekende vooruitgang geboekt, Rufus.

Schrijven is zo'n krachtig gereedschap voor verandering.

Hé, broeder.

Weet je dat we familie zijn?

Dat zag ik meteen. Op het eerste gezicht, boem.

Familie? - Zeker, hondenfamilies.

Wij zijn hetzelfde, jij en ik. Wij zijn roedeldieren.

Ik weet het niet zeker. - Dat zijn we wel. Ik heb een wolf gekend.

Ik heb een paar wolven gekend... ze zijn heel populair online.

Ik koos ervoor om Duitse herder te zijn, vanwege mijn Duitse herder, Sparks.

Ik heb mijn eigen roedel. Nee, het was niet... Ik...

... was niet mijn roedel, ik was er onderdeel van.

En m'n moeder maakte zich bezorgd en stuurde me hierheen.

Ze houdt niet van systemen. Daarom werd ik...

... daarom kreeg ik thuisonderwijs. - Juist.

Hij is een "Bijna Eruit". Dat is de volgende fase.

Daar kom je met goed gedrag.

Die gaan snel weg.

Niet doen! Sorry.

Interventie wordt niet aangemoedigd in die gevallen.

Welke gevallen? - Nou...

De "Bijna Eruit" toont hem de dwaling van zijn wegen.

Kijk, hij heeft zijn jeugd omarmd. Hij is een rolmodel.

Niet doen, Jacob. Als je beter wilt worden, moet je je aan de regels houden.

Hé, heb je een probleem?

Ja, dat dacht ik al.

Polly wil een koekje? Polly wil een koekje?

Wat wil jij zijn?

Een beest gedreven door z'n behoeftes, of een mens gedreven door z'n goedheid?

Alles ligt voor je.

Ware jij, terug naar je ware zelf.

Wat wil jij zijn? Een beest gedreven door...

Wat voor dier ben jij? Voor je voedsel.

Wolf.

Jacob. Kijk eens. Je hoeft niet... Je kunt naar de kommen gaan.

Nieuwelingen hebben de kommen rechts, dus jij ook. Kun je m'n hoofd aaien?

Rufus. Nee. Rufus. Hé, sta op! Waarom zou je dat doen? Hè?

Je deed het zo goed.

Ga zitten. Ik pak je een bord.

Ik dacht dat het mijn graasdag was. - Sorry, Louise, niet vandaag.

Je moet ook echt eten hebben, Daarna krijg je je zaad.

Daarna krijg je je zaad.

Geen zaad, dan.

Dat is het.

Kijk eens aan.

Goed, Judith. Kijk? Wordt sterker.

Je moet je stoel dichter bij de tafel zetten, alsjeblieft.

Ben je klaar?

Oké.

Judith...

Toe, toe, toe, toe, toe. Toe.

Vlug.

Goed, kinderen, ga zitten.

Je hebt net 100 punten gewonnen.

Dat zal het hoogtepunt van je week zijn.

Waarom willen ze, dat wij die dingen gebruiken?

Technologie verbindt ons opnieuw met onze menselijke kant.

Of ander gelul.

Je denkt dat niets van dit alles werkt?

Jij wel?

Jeremy, ik neem het tegen je op.

Toe, toe, toe, toe, toe, toe. Toe, toe.

De natuur is een constructie van de mens.

Vlugger, vlugger.

Dokter Mann zal je er alles over vertellen... z'n plastic theorieën?

We noemen hem de Dierenverzorger. Blijf uit de buurt van hem.

Dokter Angeli is beter.

Schiet op, schiet op, schiet op!

Toch, gaat ze met zijn methodes mee, dus...

Toe, toe, toe, toe, toe. Toe.

Ze zegt, dat het een ziekte is die we niet kunnen genezen.

Nou, wat is het, dan?

God.

Kom op.

Kom hier.

Kom op, Jeremy. Er is geen truc.

Moet ik je helpen? Kom op. Laten we eens kijken.

Dat is het.

Wees jezelf. Dit is wie je bent. Daar, ja. Toe.

Wees niet verlegen voor je nieuwe vriend. Klim in die boom.

Kom op. Zou makkelijk voor je moeten zijn.

Dat is het.

Nee, nee, nee nee, nee, nee, nee.

Nee, nee. Als een eekhoorn. Niet als een jongen.

Weet je niet hoe eekhoorns klimmen?

Dat zou je wel moeten, omdat je er één bent.

Nee, nee, nee. Eekhoorns gaan verticaal.

Ze gebruiken hun kussentjes en hun klauwen om omhoog te gaan.

Dus, kom op, gebruik die kussentjes, die klauwen.

Ja. Ja.

Klamp je vast. Ja. Kom op, Jeremy.

Kom op, Jeremy, dit is wat je bent.

Kom op, Jeremy!

Kom op!

Je bent vrij.

Kom op. Je kunt het.

Dat is het. Blijf proberen. Kom op, gebruik die eekhoornklauwen.

Wat is er aan de hand?

Wat is er aan de hand, Jeremy?

Wat is er aan de hand?

Wat heb je gedaan?

Kom op. Het is niets.

Zie je nu, dat je niet echt een knaagdier kunt zijn?

Nee?

Goed. We krijgen je er wel. Het is vallen en opstaan. Help hem even.

Je bent helemaal in de war. hij heeft een beetje een...

Een krasje op zijn vinger.

Anja zal voor je zorgen.

Jacob.

Jacob de wolf.

Als jij een wolf bent...

... ga dan op je knieën.

Kom op.

Dat is het.

Nu, als je een wolf bent, huil!

Val me aan als je een wolf bent.

Je hebt eerder mensen aangevallen, of niet?

Je ouders vertelden me wat er gebeurd is. - Ik wil geen wolf zijn.

Lieg niet tegen me.

Ik heb jongens gekend, die dachten dat ze een wolf waren en stierven daarom.

Nu, huil!

Alsjeblieft. - Huil!

Brave jongen.

Zag je dat? Hij verzette zich.

Dan kunnen we vaststellen, dat met deze handen,

deze lippen en deze neus, dat...

... dit een jongen is.

Klopt dat?

Je zegt, dat je geen wolf wilt zijn. Klopt dat, Jacob?

Jacob, klopt dat? Je wilt geen wolf zijn?

Ga zitten.

Pak aan, Annalisa.

Lees vanaf de gemarkeerde pagina. Doe het nu, alsjeblieft.

"Deze ogen beperken mijn zicht."

"Ze focussen alleen op de grootste dingen."

"Mijn neus is niet lang genoeg. Geuren kunnen niet binnenkomen zoals zou moeten."

"En dus ben ik een waardeloze jager."

"Mijn vingers blaren als ik kruip."

"Mijn knokkels benig en pijnlijk op harde grond."

"Het zijn niet de poten met kussentjes die ze zouden moeten zijn."

Ga door.

Ik kan niet verder. - Waarom niet?

Is dit wel, of is dit niet een... een mens?

Een mens die zichzelf beschrijft als een wolf.

Dat is gewoon iemands manier om jou te beschrijven.

Zij is een zwart meisje. Hij is een witte jongen.

Zij heeft een huidziekte. Hij heeft een eetprobleem.

Juist, dus jij zegt dat als...

Jij spiritueel een dier bent, dan... Dat is het, jij bent dat dier.

Ja?

Nou...

Ik zal je laten leven als je dier, de komende week.

Dan kun je me alles vertellen over wat het betekent een Chinese beer te zijn,

als je op bamboe kauwt.

"M'n botten doen pijn, als ik zit, direct waar het zou moeten zijn."

"Er mist altijd iets."

"Mijn ontbrekende staart."

"En mijn penis,"

"hij bungelt grof en slap naar beneden,"

"terwijl het een schede zou moeten zijn van bont, vastgemaakt aan mijn buik."

"Mijn achterkant zijn nutteloze brokken van vlees, die niet bij mijn postuur passen."

"Er is te veel van. En de spieren: geen nut."

"Als ik op alle vier de poten sta, werken mijn spieren anders.

"Ik ben altijd aan het schokken met mijn schouder."

"Ik wordt nooit geleid door mijn hoofd, zoals het zou moeten."

"Mijn nek spant als ik hem optil."

"Het is een constante herinnering,"

"dat ik niet in het lichaam zit, waarin ik zou moeten zitten."

Jij schreef dit, Jacob.

Je weet dat dit gewoon een deel is dat je speelt.

Maar ik beloof je, dat aan het eind van jouw tijd hier,

ik je vrij zal hebben van deze fantasie.

Kom daar af. - Sorry.

Ik ben geen wolf. Ik ben geen wolf.

Ik ben geen wolf.

Ik ben geen wolf. Ik ben geen wolf. Ik ben geen wolf.

Stop daarmee.

Dit is mijn terrein, en jij zorgt ervoor dat we gepakt worden.

Ik kan het niet.

Iemand daar? Hallo?

Niet daar. Kom op.

Beter?

Werk je hier?

Niet precies.

Hoe kom je aan de sleutels?

Ik ben verbonden.

Dus jij bent een patiënt?

Niet precies.

Hoe lang ben je hier al?

Lang genoeg?

Te lang.

Ooit aan weglopen gedacht?

Dat heeft er ooit één gedaan.

Hij werd tot moes geslagen door lokaal tuig en stierf van de honger in het bos.

Dat klinkt verzonnen.

Is het niet.

Het is de waarheid.

Wat dingen voor jou. Het meeste om te eten.

Bedankt, mam.

Ik heb nog een armbandje voor je.

Ik dacht, dat je wel wat kleurrijks om je pols wilde,

als je je een beetje min voelt...

Het lijkt hier niet al te slecht.

Je broer wilde ook mee, maar... - Hoe gaat het met hem?

Hij mist je.

Kom met me mee.

Ik mis hem ook.

Dokter Mann!

Is er een probleem, mevrouw Walsh?

Kijk, wat u met hem gedaan heeft.

juist... u moet ons proces vertrouwen.

We doen alleen wat nodig is. - Nodig? Dit is brutaliteit.

Ik laat mijn zoon hier niet.

Mevrouw Walsh, ik begrijp uw angst. Dat doe ik echt.

Het is moeilijk, degene die u lief heeft pijn te zien lijden.

Maar stel u voor hoeveel meer hij buiten zal lijden.

Het soort identiteitsstoornis, komt voort uit een trauma,

isolatie, onzekerheid, maar deze patiënten kunnen worden genezen.

En mijn enige missie is om ervoor te zorgen: dat ik alles doe wat nodig is,

zodat ze verder kunnen met een gelukkig, gezond en bevredigend leven.

Is dat niet wat u wilt voor uw zoon?

Kom op, laten we ergens privé praten. Komt goed. Kom op, mevrouw Walsh.

Je moet beter worden.

Je verdient een normaal leven.

Een familie. Een baan. - Edwina.

Nou, dat verdient hij.

Wil je niet al die dingen?

Ik... Nou, ik... Daar zit wat in. Het meeste lege pagina's.

Er zijn...

Twee, bladzijden. - Ja.

Dat is het, gebruik het scherm als je ogen.

Ja, ik kan dat zien.

Dit is alles wat je hebt geschreven: "Vandaag..."

"... speelden ik en eekhoorn apporteren."

"Het was leuk. Ik hou van apporteren." - Ja.

Ja. We speelden... apporteren... gisteren. En het was... het was leuk.

Ik weet zeker dat het leuk was. Maar, Rufus, dit is...

... waar je je innerlijke gevoelens moet opschrijven.

Het is tijd voor de foto, Judith. - Het is tijd voor de foto, Judith.

Eraf. - Eraf.

Judith, ik wil mezelf niet herhalen.

Het is tijd voor de foto, Judith.

Kom op, je kunt later spelen. - Je kunt spel later.

Ze maakt geen vorderingen. - Juist.

Misschien kan ik iets met je doen.

Nee, ik denk dat ze te kwetsbaar is. Ik heb wat meer tijd met haar nodig.

Dierenfreaks!

Zo zullen jullie eindigen!

Probeer hem te stoppen. Ga via de hoofdingang, alsjeblieft.

Rufus, stil! Ga naar binnen, iedereen, alsjeblieft.

Ga nu naar binnen. - Naar binnen, kom op.

Kom op! - Dat is het.

Ik zal gaan kijken of de CCTV iets opgenomen heeft.

Kijk of ze de achterdeur geforceerd hebben.

Alles is oké. Het zijn alleen wat boze, gemene mensen,

zonder empathie voor diegenen die anders zijn.

Zo is het goed, naar binnen.

Ik ben hier al sinds ik klein was.

En dokter Angeli is als een moeder voor me geweest.

Ik ken alleen deze plek.

Het enige dat ik me herinner van eerder was dit water.

En er zat een scheur in het plafond en...

... er was dat water, dat gewoon niet stopte met druppelen.

Ik hoorde het... en ik...

... telde de druppels, de hele nacht.

En dat is het eerste, dat ik me herinner.

En ik wens dat dat niet zo was.

En jij?

Ik heb altijd dit... gevoel gehad.

Die instincten.

Alles wat ik gewoon als kind leerde...

... voelde verkeerd.

Het paste niet.

Ik kan het niet uitleggen.

Ga door.

We wandelden door het natuurpark...

... toen ik het geluid hoorde.

Ik kan het nog voelen.

Het voelde, alsof het voor mij bedoeld was.

Ik wilde er naar toe rennen.

En dat probeerde ik.

Ik rukte me los van m'n vader, en liep er naar toe.

Ik voelde...

... zo'n lichtheid.

Elke ademhaling.

Hij trok me terug.

Nam me in zijn armen.

En hij sprak tegen me, maar ik kon hem niet horen.

Het enige dat ik kon horen was die huil.

En toen keek ik in z'n ogen.

En ik herinnerde me dat ik zijn zoon was.

Hoe zit dat met dat bos?

De geuren.

De grond.

Vocht.

Kou.

Deze huid.

Die armen, dit haar.

Ik heb geen menselijke vorm.

Ik ren.

Adem.

Nee! Nee! Nee!

Dat is het. Toe, vlieg! - Nee, nee, nee. Alsjeblieft.

Ja, spring. - Nee. Nee!

Kom op, spring. - Nee. Nee, nee.

Ben je wel, of geen papegaai? - Dat ben ik.

Ben je dat? Vlieg dan. - Nee! Nee.

Als je een papegaai bent, vlieg dan. - Nee. Nee.

Nee, nee, nee, nee. Nee, nee!

Kom op! - Nee, nee! Nee, nee! Ik ben een meisje!

Ik ben een meisje, ik ben een meisje, ik ben een meisje.

Wat ben je?

Ik ben een... Ik ben een meisje. - Goed. Heel goed.

Dit is vrijheid. De wil om verantwoordelijk te zijn voor onszelf.

Als je oud bent, zul je me herinneren,

als de man die jou leerde lopen voor de tweede keer.

Breng haar naar beneden.

Toe, naar de lunch.

Stop. Stop, stop, stop. Stop.

Weet je wat een huil is?

Dat ben jij...

... die gehoord wil worden.

Er is iets dat je wilt zeggen...

Iets...

... dat je uit wilt schreeuwen naar de wereld.

Je... je ouders...

Je vader...

Wat voor relatie had je met hem?

Wat is je vroegste herinnering?

Jacob!

Oh, laat blijdschap zien.

Goed. Blijdschap. Ik zie die blijdschap van je gezicht afstralen.

Dat is het. Zie je wat dat met je doet, Ivan? Hoe het je gezicht opfleurt?

Kun je me het laten zien? Kijk eens. Goed. En zo begint blijdschap.

Maar blijdschap wordt lachen.

Alsof het de beste grap is die je ooit gehoord hebt.

Ja, Ola, dat is het. Laat me die brede glimlach zien, die diep van binnen komt.

Je moet die lach er uit laten. En soms trekt het je gezicht strak.

Laten we hysterisch lachen. Ja, Ivan.

Hysterisch lachen, komt ook hier vandaan.

Kijk, of je dat kunt vinden. Laat het horen.

We lach... we lachen.

Dat is het. - We lachen.

Laat me horen hoe een giechel klinkt.

Een giechel is heel anders, dan al het andere.

Een giechel is nog geen lach.

Het is een giechel, en het bruist heel klein op van binnen.

Dat is het. Dat is goed. Ja, Louise.

Ja, Ivan, goed.

Ja, ja, ja.

Ik heb zin... in wat eend als avondeten, hè?

Ga van me af. Ga van me af. Ja, ik zal hem met rust laten.

Alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeblieft!

Jacob!

Jacob, ga eraf! Ga eraf!

Kom met me mee. - Freak!

Ga eraf. Kom met me mee.

We regelen het wel.

Oké, ja. Goed. Ik zie je dan.

Oké. Spreken elkaar snel. Goed, doe doei.

Jacob.

Ik ben dokter Sullivan, de algemeen directeur.

En, Jacob, dit is je enige waarschuwing.

Geweld wordt niet getolereerd in deze instelling.

Je ouders zijn geïnformeerd.

Nog een keer zoiets en je zult ernstige gevolgen ondervinden.

Je wilt deze weg niet inslaan.

Ik hoop dat dit doordringt, Jacob.

Voor je eigen bestwil.

Je zult nergens komen door je tegen ons te keren.

Oké, Rufus, ben je klaar?

Oké, dus... zoals jullie weten, gaat het de laatste tijd ongelooflijk goed met me.

Bewijs A.

En... als een gevolg, neemt mama me mee naar buiten.

Ik weet het. Ze zegt, dat ik hier lang genoeg ben geweest en dat...

Je weet, ze wil me buiten een kans geven, dus...

Denkt iedereen, wat gaat Jacob zonder mij doen?

Hij wordt emotioneel, maar ja. En kijk, ik ben ook verdrietig...

Dat ik morgen de "Bijna Eruit" viering mis.

En dat ik niet zal slagen met jullie samen, als de tijd komt.

Maar mama weet het het beste.

Maar hoe dan ook, we gaan samen op vakantie.

En... ik ga mijn beste menselijke gedrag vertonen.

Maar ik wil jullie achterlaten met één boodschap.

En dat is, mijn succes... - Rufus?

Je moeder neemt je niet mee op vakantie.

Je moeder haalt je op, maar ze neemt je niet mee op vakantie.

We gaan op een soort van vakantie, maar...

... maar wat ik wilde zeggen is, het is een soort van vakantie.

Het is een thuisvakantie.

Hoe dan ook, mijn succes is jullie succes. Het moment was een beetje...

Hoe dan ook, mijn succes is jullie succes.

Nu, de traditie is, als onze patiënten slagen

willen we hun harde werk eren met een kleine ceremonie.

Dus, alsjeblieft, kom naar voren, Robert Ward.

Goed gedaan, Robert.

Hou het omhoog, Robert, zodat de ouders het kunnen zien.

Nu, je afscheid bestaat uit het definitieve ontslag van je dier.

Als je er klaar voor bent, Robert. Het is tijd.

Dat is het.

Goed gedaan. - Goed gedaan, Robert.

Goed gedaan.

Goeie knul.

Nora Noonan.

Kom op, Nora. - Kom hier, jij.

Goed gedaan, Nora. Je hebt echt hard gewerkt om op dit punt te komen.

Ja, en... Sophie MacFarlane. - Kom hier, Sophie. Goed gedaan. Kom op.

Kijk eens aan, Sophie.

Adem diep in.

... in je eigen tijd.

Grote dag. Goed gedaan.

Het is niet eerlijk!

Ik kom hier nooit uit!

Wat is er?

Ik kom hier nooit uit! - Wat hebben ze gedaan?

Wat is er?

Zij mogen weg. - Eruit!

Hoe durf je hier te komen. - Het is niet eerlijk.

Dokter Mann zal hier van horen. - Wat is er gebeurd?

Wat heb je gedaan? - Je weet niets van haar. Eruit!

Alweer?

Echt? Elke ceremonie, dezelfde scène.

Die kinderen...

... die gaan terug naar hun ouders.

Wil jij echt terug naar die van jou?

Wil je dat? Wil je vertrekken?

Zeg dat niet! Willen jullie van me af?

Je bent egocentrisch. Kom hier.

Zit!

Is dit hoe je jezelf ziet?

Ga liggen!

Ben jij dit? Dit zielige, door vlooien geteisterde beest?

Antwoord me.

Nee.

Maar het is een wolf.

Eén die gevangen is door de mens en gedood zal worden door de mens.

Daarom zijn wij het superieure ras.

Denk je dat dat een mens is? - Ja, dat denk ik.

Pas op, Jacob.

Als je in de afgrond staart, staart de afgrond terug in jou.

Kom op. We gaan.

Toe!

Toe!

Ik ben geen wolf. Alleen een gewelddadige jongen.

Ik ben geen wolf.

Alleen een hele, zieke jongen.

Jacob.

Ik zat hier ook, toen ik voor het eerst aankwam.

Ik gebruikte mijn klauwen...

... om mijn stiefvader te krabben.

Ik probeerde hem pijn te doen.

Maar hij was altijd sterker dan mij.

Ik telde de druppels...

... van de kapotte afvoer als ze de vloer raakten.

Wetende dat hij zou komen.

Ik sloot mijn ogen stijf...

... en stelde me voor...

... dat ik uit het raam kon springen...

... en ongedeerd op de grond viel.

Dat ik weg kon rennen.

Rennen... sneller dan iemand me ooit zou kunnen pakken.

De geuren.

De grond.

Vocht.

Kou.

De bomen... vervagen.

Ik ren.

Adem.

Ik heb geen menselijke vorm.

Op een dag...

... zullen we samen los gaan.

Wil je meer weten over je medegevangene?

Hij was in een vliegtuigcrash jaren geleden.

Hij was gestrand in de woestijn zonder voedsel, geen water.

Hij en een handvol andere overlevenden.

Ze werden gedwongen een andere passagier op te eten, die stierf.

Toen ze gered werden, was hij in shock.

Hij kon alleen maar brullen.

Hij begon zich te gedragen als een leeuw.

Hij leefde buiten... brullend...

... de mensen terroriserend van de naburige dorpen.

Tot zijn vrouw erop uit ging om hem te vinden en...

En ze liet hem hier voor onbepaalde tijd achter.

Hij was al niet meer te redden.

Ik laat je vanavond terug gaan naar je kamer.

Maar nu kun je zien, Jacob...

... er is altijd een punt, dat je niet meer terug kunt keren.

Als mensen, zijn we ons bewust van onze eigen mentale processen:

onze gedachten, onze gevoelens, onze gewaarwordingen.

Wij zijn de enige wezens op de planeet, die dit soort zelfkennis hebben,

dat bewustzijn wordt genoemd.

Daardoor, zijn we superieur aan dieren,

die alleen op hun instinct vertrouwen.

Ons vermogen om introspectief te zijn en om vooruit te kijken,

is waarom we er in geslaagd zijn, zowel de natuur te overleven als te domineren.

Als mensen, zijn we ons bewust van onze eigen mentale processen: onze gedachten...

Jacob, dit is zo teleurstellend.

Je kwam hier weer buiten.

Ik heb je een kans gegeven, of niet?

Of niet?

Kom op. Naar binnen nu!

Jacob?

Naar binnen... nu!

Jacob.

Jacob!

Jacob?

Jacob! Stop.

Jacob!

Ik heb alles gedaan wat ik kon, om je te helpen, Jacob.

Alles.

Toch ben je hier.

Geketend en gemuilkorfd, zoals het beest dat je wilt zijn.

Wil je dat het allemaal erger wordt voor je?

Want dat kan bijna niet!

Ik... Ik begrijp het ook niet. Het ging zo goed en...

En toen...

Nou, geen paniek, oké? Daarom zijn wij hier.

Dokter Mann komt zo beneden.

Dit was de enige manier hoe ik hem hier kon brengen. Hij wilde niet mee.

Natuurlijk. Begrijpen we. Nou, we hebben dit allemaal onder controle.

Rufus, nee, nee, nee.

Het... Het spijt me zo.

Het is oké. Geen zorgen. Geen paniek.

Nee, Rufus, nee. Het is oké.

Het spijt me. Ik betaal de schade. - Geen zorgen.

Mevrouw Fletcher. Hallo, Rufus.

Het spijt me echt. Hij, hij... hij is achter...

Hij plaste op de vloer.

Oké. Geen zorgen. We maken het schoon.

Kom op, Rufus, wat is er? Wat is er aan de hand?

Hij is al zo sinds gisteren. - Kom op. Kom op, jonge.

Kom op.

Ik ben verrast je hier weer te zien. Je ging net zo goed. Kom op.

Hij heeft geen... - Kom op. Dat is het, dat is het.

Kijk eens aan. Dat is beter.

Dokter Sullivan, breng mevrouw naar de personeel kamer.

Natuurlijk.

Ik zorg hier wel voor. Het is oké. - Kom op, laten we gaan.

Ik zorg hier wel voor. het is oké. - Hierheen.

Hij is in veilige handen. We gaan. - Oké.

Goed. - Oké, Rufus, dag.

Je bent oké.

Rufus.

Ja?

Je bent een stoute jongen, niet? Kijk naar de troep die je gemaakt hebt.

Een hele stoute jongen. Kijk naar de troep die je gemaakt hebt.

Kijk nou eens.

Een hele, hele stoute jongen.

Nou, iemand moet het opruimen, niet?

Je zou jezelf moeten schamen, niet?

Je bent een hele stoute jongen geweest.

Een hele stoute jongen, niet? Heel stout.

Jacob.

Wat hebben ze met je gedaan?

Kijk naar me.

Wanneer gaan we ontsnappen?

Gauw.

Cecile?

Oh, mijn God.

Ga terug. Toe. Toe.

Hier.

Denk je echt dat je een leven kunt hebben met die jongen?

Weet je niet meer wat er gebeurt met mooie meisjes als jou?

Die niets hebben?

Daar gaan we. Welkom bij team dans. Drie, vier, ga!

Een, twee, drie, vier. Goed. Lach!

Zes, zeven acht. En een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, strek!

Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, spring.

Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, draai. Een, twee, drie, vier.

Waarom doe je niet gewoon wat je gezegd wordt, Jacob?

Als ik het je vraag.

Een, twee, drie, vier. Een, twee, drie. Laatste maal.

Een, twee, drie. En terug naar het begin.

Vijf, zes, zeven, acht.

En een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht.

En een, twee, Jeremy, terug in de rij! Vijf, zes, zeven, strek!

Een, twee. Ga door!

Zeven en acht. En een, twee... - Wat doe je met hem?

Het maakt niet uit. Ga door! Zeven, draai.

Een, twee... Annalisa, ga terug in de rij!

Vijf, zes, zeven, acht. Beste deel, Ivan.

Hoe zullen we allemaal eindigen als we hier binnen blijven?

En draai. Jullie zullen allemaal beter eindigen.

Hoe zullen we allemaal eindigen als we hier binnen blijven?

Jullie zullen allemaal goed eindigen, prachtige menselijke wezens.

Jullie zullen meer je jeugd voelen dan jullie ooit...

Hoe zullen we allemaal eindigen als we hier binnen blijven?

Hoe zullen we allemaal eindigen als we hier binnen blijven?

Hoe zullen we allemaal eindigen als we hier binnen blijven?

Hoe zullen we allemaal eindigen als we hier binnen blijven?

Hoe zullen we allemaal eindigen als we hier binnen blijven?

Jullie moeten terug in de rij!

Jullie moeten terug in de rij! Ga terug in de rij!

Ga terug...

Naar binnen, nu!

Jullie moeten allemaal naar binnen! Hierheen!

Rufus.

Rufus. Kom naar binnen.

Rufus!

Hoe? Hoe? - Dit is niet goed!

Hoe? Hoe? - Jullie moeten allemaal naar jullie kamers!

Hoe zullen we allemaal eindigen als we hier binnen blijven?

Jeremy, kom eraf!

Hoe zullen we allemaal eindigen als we hier binnen blijven?

Jeremy! Ga eraf! Goed, Jeremy!

Dokter Mann!

Ik had ze niet meer onder controle.

Val... dood.

Val dood. Val dood. - Ja. Ja.

Ja. Ja.

Ja. Ja. Ja. - Ja. Ja. Ja.

Ja. Ja. - Ja. Ja.

Ja. Je bent een meisje!

Ja. - Je bent een meisje!

Je bent een meisje! Zeg het!

Zeg, "Ik ben een meisje!"

Zeg het!

Ik ben een meisje.

Ja?

Je bent zielig.

Zielig.

Geef ze terug.

De ketting.

Kom. Ik zal je opbeuren.

Kom op.

Wacht, wacht, we zullen gewond raken. We zullen gewond raken. Kijk eens.

Wacht, wacht. Wacht, denk je dat ze in orde is? Denk je dat ze in orde is?

Wie? - Dokter Angeli.

Ja. Kom op. - Nee. Nee, nee, nee. Wacht, wacht.

Ik kan niet. Ik kan niet. - Wat?

Welk leven zullen we daar buiten hebben? Alsjeblieft, blijf hier bij mij.

Hoe moeten we... hoe moeten we eten?

Waar zullen we daar buiten wonen? Hoe verdienen we geld?

Je weet, je hebt buiten geld nodig, en, en, en...

Wacht, wacht. Jacob, wat zal er daarbuiten met me gebeuren?

Weet je, wat ze met meisjes doen zoals ik, daarbuiten? Ik kan niet. Ik kan niet gaan.

Nee, nee, wacht, wacht. Alsjeblieft, alsjeblieft.

Luister gewoon naar dokter Mann en doe gewoon alsof,

en hij zal je eventueel uit de kooi laten.

Kan ik niet.

Maar ik weet dat je het zult overleven. Dat weet ik.

En dan, en dan, denk gewoon,

dat we het kunnen. We kunnen rustig leven.

En bevrijd zijn op een dag.

Het gaat niet over overleven. Het gaat over overleven als ik.

We redden het wel, op de een of andere manier.

We zullen samen los gaan. We zullen vrij zijn.

We zullen onszelf zijn. - Maar ik ben geen wildekat.

Het spijt me. Dat ben ik niet.

Betekent niet dat ik niet om je geef.

Alsjeblieft, blijf.

Ik... Ik kan het niet. - Nee.

Ik kan hier niet bij je blijven - Alsjeblieft, blijf bij me.

Ik moet gaan. Nu. - Nee, nee, nee, nee, nee!

Nee! Alsjeblieft, ga niet.

Jacob.

Jacob!

Blijf!

Vertaling en synchronisatie Vidioot 2000