Original subtitles

♪ลมพัดเศษสีแดงต้นไม้กระจาย♪

♪ร่วงโรยลาจากนัยน์ตาสหายเก่า♪

♪สายตาแวบนั้นเศร้าระทม♪

♪กั้นขุนเขาท้องทะเล♪

♪กั้นความรีบเร่งของกาลเวลา♪

♪เรื่องในอดีตกลายเป็นความว่างเปล่า♪

♪ผ่านเวลายาวนานเป็นความฝันฉากหนึ่ง♪

♪คล้อยห่างแล้ว♪

♪ลุ่มหลงในรักมากแค่ไหน♪

=วุ่นรักตำรับหมอหญิง ภาค 3=

=ตอนที่ 9=

(หอจุ้ยเซียง) นายท่าน เชิญด้านใน

นายท่าน กลับดี ๆ ขอรับ

เด็กดีจริง ๆ

เถ้าแก่เฉียน

ว่ามาเถิด เรื่องอะไร

หาเงินกันทั้งนั้น

ทำไมถึงไม่ปล่อยยาให้กับโรงหมอของเรา

ไม่ใช่ไม่ปล่อย

แต่ว่า

วัตถุดิบยาในเมืองหลวงนี้มีจำกัด

ข้าเองก็ลำบากใจ

ข้าเพิ่มให้อีกสองในสิบ

ดี

เช่นนั้นวัตถุดิบยาชุดต่อไป

ข้าขายให้ท่านเป็นคนแรก

เมื่อไร

นับเวลาขนส่งรถม้า

รับซื้อวัตถุดิบยาแล้ว

น่าจะสามเดือน

ของจากทางตะวันตก ห้าร้อยตำลึง

ห้าร้อยตำลึง

แน่อยู่แล้ว

เป็นของที่สามีข้าส่งมาทั้งนั้น

ฮูหยินเฉียนสินะ

เจ้าเป็นใคร

ข้าเป็นใคร

ท่านไม่ต้องสนว่าข้าเป็นใคร ข้าจะทวงหนี้

สามีของท่านดื่มเหล้าบุปผาที่หอจุ้ยเซียง

ไม่มีเงินแล้ว

บอกว่าเอาเครื่องประดับของท่านไปค้ำไว้

ทำอะไรน่ะ

เอามาเถิดน่า

คนแซ่เฉียน

ข้าจะเลาะหนังของท่าน

เช่นนั้นไม่สู้

คุยเรื่องฮูหยินเฉียนแล้วกัน

เจ้าเป็นใคร

คุณหนู มาแล้ว

ฮูหยินเฉียนอยู่ระหว่างทางมาแล้ว

ตาย ตายแน่

ท่าทางโอบซ้ายกอดขวาของท่าน

ถ้าให้ฮูหยินเฉียนเห็นเข้าละก็

จะทำอย่างไรนะ

พระชายา

พระชายามีคำสั่งอะไร

ข้าน้อยจะทำตาม

ทำตามนั้น

ไม่มี ไม่มีคำสั่งอะไร

พระชายาปราดเปรื่อง

ยาพวกนั้นไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากให้ท่าน

แต่ว่า

มัน ๆ

คือ

มีคนไม่ปล่อยให้

ข้าล่วงเกินไม่ได้

(มีคนเล่นสกปรกจริง ๆ ด้วย)

เร็ว ไปเอากระดาษกับพู่กันมา

(หอจุ้ยเซียง)

ฮูหยินเฉียน

คนแซ่เฉียน ออกมาเดี๋ยวนี้นะ

ท่านดูสิ

อยู่ตรงนี้หมดแล้ว

นี่คือ

นี่คือสถานที่นำเข้าสินค้า

และรายการพ่อค้าวัตถุดิบยา

ท่านไปหาพวกเขา

ขอเพียงไม่ได้เอายาจากที่ข้า

ก็โทษข้าไม่ได้แล้ว

เจ้าบอกสถานที่นำเข้าสินค้า ให้นางแล้วจริง ๆ หรือ

ขอรับ

ลำบากเจ้าแล้ว

เถ้าแก่เฉียน

มิกล้า

ข้าก็แค่ทำงานตามคำสั่ง

(เรือนซิงเฉิน)

(ไม่รู้ว่าภารกิจของเขาเป็นอย่างไรบ้าง)

(ถ้าเขารู้ว่าก่อนหน้านี้ฉันปิดบังเขา)

(จะตำหนิฉันหรือเปล่า)

(ไม่รู้ว่าโรงหมอปรองดองเป็นอย่างไรบ้าง)

(ถ้านางรู้ว่าก่อนหน้านี้ข้าโกหกนาง)

(จะตำหนิข้าหรือไม่)

(ไม่สนแล้ว)

(ไปดูเขาก่อนแล้วกัน)

(เรือนซิงเฉิน)

ข้าโกหกเจ้า

อะไรหรือ

ที่จริงภารกิจไม่ราบรื่น

ตอนนี้สืบที่อยู่ของสายลับไม่ได้เลย

ข้ากลัวเจ้าเสียใจ

ก็เลยไม่ได้บอกเจ้า

ที่จริง

ข้าก็โกหกท่านเหมือนกัน

เถ้าแก่เฉียนให้สถานที่นำเข้าสินค้าแก่ข้า

แต่ข้าไม่มีรถม้า

โรงหมอไม่มียาแล้ว

ให้คนในจวนตั้งกองกำลังม้าได้

มั่วจู๋กับมั่วหลีคุ้มกันส่ง

ส่งพวกเขาสองคนออกไป

ภารกิจของท่านจะทำอย่างไร

ที่จริงข้าคนเดียว

ก็สืบที่อยู่ของสายลับแคว้นเซิ่งได้

ข้ารู้จุดเด่นของคนแคว้นเซิ่ง

ขอเพียงตรวจสอบอย่างละเอียด

ต้องเจอที่อยู่ของพวกเขาแน่นอน

แคว้นเซิ่งอยู่ที่ไหน

อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของต้าฉู่เรา

ไม่เหมือนกับจงหยวน ส่วนใหญ่จะเป็นที่ราบสูง

ที่ราบสูง

นอนไม่ตื่น

แล้วก็เวียนหัวหน้ามืดทุกวัน

จริงสิ ขาของข้าก็บวมเล็กน้อยด้วย

ปฏิกิริยาตอบสนองต่อที่ราบลุ่ม

ดื่มน้ำและชาเยอะ ๆ ก็ได้แล้ว

ข้ามีวิธีดี ๆ ที่ยิงธนูนัดเดียวได้นกสองตัว

มา เก็บให้ดี

ขอบคุณท่านหมอ

เชิญนั่ง

จ่ายวิตามินอีให้ข้าหน่อย

(เขานั่นเอง)

(ทำให้เขาติดกับ)

สำเร็จแล้ว

พวกเราทำสำเร็จแล้ว

อะไรสำเร็จแล้วหรือ

สำเร็จอะไรหรือ

ยารักษาแผลใหม่

นี่คือ

ไม่เพียงห้ามเลือดได้อย่างรวดเร็ว

กระตุ้นให้บาดแผลประสาน

ยังสามารถลดความเสี่ยงการติดเชื้อได้ดีมากด้วย

(ยาใหม่ของแคว้นฉู่)

หมอเทวดา ช่างเป็นหมอเทวดาจริง ๆ

มียานี้แล้ว

ทหารต้าฉู่ของเราต้องฝ่าฟันไปได้ทุกอุปสรรคแน่

พรุ่งนี้

ข้าจะไปแคว้นใต้ด้วยตัวเอง

ไปนำเข้าสินค้าจากถนนสายเล็ก ๆ นั้น

เช่นนี้จะเร็วกว่า

ผลิตยารักษาแผลใหม่นี้ในปริมาณมาก

(หลงกลแล้ว)

♪ห่านหงส์เหินร่อนไปมา♪

♪ส่งสารไม่กี่บรรทัด♪

♪เสียงพิณนวลนุ่มแผ่กระจาย♪

♪กะเทาะความสับสน♪

♪ต่อให้เส้นผมดำเปื้อนน้ำค้างขาว♪

♪ก็ไม่มีวันลืมกันทุกชาติไป♪

♪ยินดีจูงมือไปด้วยกันกับเจ้า♪

♪หนทางข้างหน้าไม่สิ้นสุด♪

♪ดวงดาวไล่ตามแสงจันทร์♪

♪รินไหลเงียบ ๆ ที่ขอบฟ้า♪

♪ส่องสว่างอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪ใต้ชายคาสองคนเคียงคู่♪

♪เจ้ากอดข้าเข้าสู่อ้อมอก♪

♪ระบายความคิดถึงอันไร้ที่สิ้นสุด♪

♪แลกเปลี่ยนความจริงใจร้อนผ่าว♪

♪เก็บชั่วขณะนี้เอาไว้♪

(สิทธิ์ในการเผยแพร่ผ่านเครือข่าย)

(เป็นของ Tencent แต่เพียงผู้เดียว)