Original subtitles

♪ลมพัดเศษสีแดงต้นไม้กระจาย♪

♪ร่วงโรยลาจากนัยน์ตาสหายเก่า♪

♪สายตาแวบนั้นเศร้าระทม♪

♪กั้นขุนเขาท้องทะเล♪

♪กั้นความรีบเร่งของกาลเวลา♪

♪เรื่องในอดีตกลายเป็นความว่างเปล่า♪

♪ผ่านเวลายาวนานเป็นความฝันฉากหนึ่ง♪

♪คล้อยห่างแล้ว♪

♪ลุ่มหลงในรักมากแค่ไหน♪

=วุ่นรักตำรับหมอหญิง ภาค 3=

=ตอนที่ 3=

อดนอนมาทั้งคืน

ต้องจัดเตรียมห้องผ่าตัด

ในที่สุดก็เตรียมพร้อมแล้ว

มา นั่งลง

แทบจะปลอดเชื้อ

น่าจะพอได้

ทำไมหรือ

นอนสักครึ่งชั่วยาม

ไม่ได้

ข้ายังต้องทำงานอีก

ต่อให้เป็นผ่าตัด

ก็ต้องพักผ่อนบ้าง

ถ้าอย่างนั้นข้านอนสักครู่แล้วกัน

อีกเดี๋ยวท่านอย่าลืมปลุกข้าด้วย

ได้

ขอเพียงเผยหู่คนนั้นเห็นชอบการผ่าตัด

นอนก่อนสักครู่

เช่นนี้ก็จะช่วยนางได้แล้ว

ฉู่เสวียนเฉินให้มั่วจู่พาตัวมาไม่ใช่หรือ

ทำไมถึงช้าเช่นนี้

- ยังไม่มาอีก - หมออวิ๋น

นั่นมันคนเป็น ๆ เลยนะ

ช้ามาก

เป็นอะไรไป

นางเป็นลมระหว่างทาง

ผ่าตัดทันที

เร็วเข้า ระวัง

เร็วเข้า

เอาน้องสาวข้าคืนมา อย่าแตะต้องนาง

ขวางเขาไว้

ขอรับ

น้องสาวข้าล่ะ

เจ้าไม่ต้องร้อนใจ

พระชายากำลังช่วยนางอยู่

เจ้าถอยไปเลย

เจ้าเข้าไปจะทำร้ายนาง

เจ้ารู้หรือไม่

มั่วจู่ หลีกทาง

เอาน้องสาวข้าคืนมา

เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้าทำอะไรอยู่

พวกเราทุกคนล้วนแต่หวังดีกับนาง

มีเพียงเจ้า

พี่ชายแท้ ๆ ของนางคิดจะทำร้ายนางอย่างนั้นหรือ

ตอนนี้นางกำลังผ่าตัด

มีเพียงนางอยู่ที่นี่ ข้าถึงจะช่วยนางได้

แน่นอน

เจ้าจะเข้าไปพานางกลับก็ได้

อีกสามเดือนนางตายในมือเจ้า

เจ้าเลือกเอาเถิด

(ตรวจรักษาโรคสำเร็จ เพิ่มคะแนนสะสม 300 คะแนน)

พี่

หลิงเอ๋อร์ เจ้าฟื้นแล้วหรือ

เป็นอย่างไรบ้าง

ข้า ข้าหิวน้ำ

แล้วก็หิวข้าวด้วย

หลิงเอ๋อร์รู้จักหิวแล้ว

หลิงเอ๋อร์รู้จักหิวแล้ว

รอเดี๋ยวนะ

พี่จะไปทำของกินมาให้เจ้าเดี๋ยวนี้

เดี๋ยวพี่กลับมา

รอพี่นะ หลิงเอ๋อร์

พี่ไปนะ

(โรงหมอปรองดอง)

หมอ หมออวิ๋น

นางฟื้นแล้วหรือ

ใช่

ข้า

ข้าไม่ควรใช้ความคิดของคนต่ำ ๆ

มาวัดหัวใจของผู้เป็นสุภาพชน

ขอบคุณหมออวิ๋นในบุญคุณที่ช่วยชีวิต

เผยหู่ ท่านอ๋องกำลังตามหาเจ้าอยู่

เขาก็อยากรู้ว่า

เจ้าเก็บเงินให้ใครกันแน่

ที่จริง

ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าข้าเก็บเงินให้ใคร

คนผู้นั้นมักให้ข้าเอาเงินวางไว้ตรงมุมลับ ๆ

ที่ถนนเทียนสุ่ยตอนยามสาม

เสวียนเฉิน

ท่านเป็นอะไรไป

(สมาคมการแพทย์)

เกิดอะไรขึ้น ไม่ระวังเอาเสียเลย

ถูกคนลอบโจมตีจากด้านหลัง

แต่งตัวสะดุดตาเช่นนี้ จะไม่ถูกลอบโจมตีได้อย่างไร

ท่านนี่ยังจะเป็นเทพสงครามอะไรกัน

ข้าก็เป็นเทพสงครามอันดับหนึ่งของต้าฉู่นี่ละ

ใช่ ๆ ๆ

อดทนหน่อยนะ

ยังดีเป็นแค่เลือดคั่ง

ทาน้ำมันดอกไม้แดงหน่อยก็หายแล้ว

ไม่เป็นไร

บาดแผลที่ข้าได้ในสนามรบ

หนักหนากว่านี้มาก

ไม่อย่างนั้น

เจ้าฮัมเพลงให้ข้าฟังหน่อยสิ

ได้คืบจะเอาศอก

ข้าไม่ได้ฟังคนอื่นร้องเพลงตั้งนานแล้ว

อีกอย่างการดูแลคนป่วย ก็เป็นหน้าที่ของหมอไม่ใช่หรือ

ใครบอก

ไนติงเกล

♪ระยิบระยับสว่างแวววาว♪

♪ทั่วท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว♪

♪หิ่งห้อยถักทอแสงอ่อน ๆ♪

♪วอมแวมสุดสายตา♪

♪ความสุขเศร้าในอดีตที่ปกคลุมด้วยฝุ่น♪

♪สั่นไหวราง ๆ♪

♪คือสายลมอุ่นพัดอาทิตย์อัสดงยุ่ง♪

หวังว่าข้าจะคลายความกลัดกลุ้มของเข้าได้

ให้เขาไม่เสียเวลาในชีวิตนี้

ชีวิตนี้ไม่ทุกข์ระทม

♪ห่านหงส์เหินร่อนไปมา♪

♪ส่งสารไม่กี่บรรทัด♪

♪เสียงพิณนวลนุ่มแผ่กระจาย♪

♪กะเทาะความสับสน♪

ท่านแกล้งหลับอีกแล้ว

ตาบ้า

เจ้ากล้าตีก้นข้าหรือ

♪ห่านหงส์เหินร่อนไปมา♪

♪ส่งสารไม่กี่บรรทัด♪

♪เสียงพิณนวลนุ่มแผ่กระจาย♪

♪กะเทาะความสับสน♪

♪ต่อให้เส้นผมดำเปื้อนน้ำค้างขาว♪

♪ก็ไม่มีวันลืมกันทุกชาติไป♪

♪ยินดีจูงมือไปด้วยกันกับเจ้า♪

♪หนทางข้างหน้าไม่สิ้นสุด♪

♪ดวงดาวไล่ตามแสงจันทร์♪

♪รินไหลเงียบ ๆ ที่ขอบฟ้า♪

♪ส่องสว่างอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪ใต้ชายคาสองคนเคียงคู่♪

♪เจ้ากอดข้าเข้าสู่อ้อมอก♪

♪ระบายความคิดถึงอันไร้ที่สิ้นสุด♪

♪แลกเปลี่ยนความจริงใจร้อนผ่าว♪

♪เก็บชั่วขณะนี้เอาไว้♪

(สิทธิ์ในการเผยแพร่ผ่านเครือข่าย)

(เป็นของ Tencent แต่เพียงผู้เดียว)