Original subtitles

♪ลมพัดเศษสีแดงต้นไม้กระจาย♪

♪ร่วงโรยลาจากนัยน์ตาสหายเก่า♪

♪สายตาแวบนั้นเศร้าระทม♪

♪กั้นขุนเขาท้องทะเล♪

♪กั้นความรีบเร่งของกาลเวลา♪

♪เรื่องในอดีตกลายเป็นความว่างเปล่า♪

♪ผ่านเวลายาวนานเป็นความฝันฉากหนึ่ง♪

♪คล้อยห่างแล้ว♪

♪ลุ่มหลงในรักมากแค่ไหน♪

=วุ่นรักตำรับหมอหญิง ภาค 3=

=ตอนที่ 20=

สูงไป ๆ

ทาง ทางนี้ต่ำลงอีกหน่อย

ไม่สมดุลเลย

แล้วอักษรมงคลนี่ของเจ้าก็ไม่ถูก

เจ้าติดตรงนี้

ทางนี้เอียงแล้ว

ทำอย่างไรได้

วันนี้ข้าใหญ่ที่สุด

ได้ ๆ ๆ

แต่เจ้าว่า

ท่านอ๋องดีกับเจ้าจริง ๆ เลย

ถึงกับยกห้องของตัวเองให้เจ้าแต่งงาน

ข้าก็หวังว่า

เขากับพระชายาจะมาร่วมพิธีแต่งงานของข้าได้

เจ้าเองก็โตไม่เด็กแล้วนะ

หาพยาบาลของโรงหมอสักคนก็ได้

แล้วเจ้าว่า

พยาบาลของโรงหมอพวกนั้นหน้าตาสวยหรือไม่

สวยมากนะ

เสี่ยวเฟิ่ง

มั่วหลีบอกว่าพยาบาลของโรงหมอสวย

กลับ กลับมา

เจ้าเป็นคนเลือกสีของเครื่องประดับผมแล้วกัน

อย่างไรตัวเอกของคืนนี้ก็คือเจ้า

เอาตามเจ้าดีกว่า

อย่างไรหลังจากนี้คนที่อยู่กับเขาก็คือเจ้า

เจ้าจะเกลียดข้าหรือไม่

ข้าทำเรื่องที่เดิมทีเจ้า

ไม่ได้อยากทำไปตั้งมากมาย

ข้าควรขอบคุณเจ้า

เจ้าช่วยข้าทำเรื่องที่ข้า

ไม่กล้าทำตั้งมากมาย

เช่นนั้นข้าไม่ไปแล้วนะ

ยินดีต้อนรับการอยู่ต่อ

โกหกเจ้าหรอกน่า

ข้าไปดีกว่า

คุณชายซูชี

คุณชายซูชี

ตาของท่าน

ดีที่ได้รั่วเยว่

จริงสิ

ที่นั่นของพวกเจ้ายังขาด อาจารย์สอนหนังสืออีกหรือไม่

อาจารย์สอนหนังสือ

ต่อไปเราสองคนผลัดกันสอนหนังสือได้

เช่นนั้นดีมากเลย ยินดีต้อนรับทุกเมื่อ

คุยอะไรกัน สนุกขนาดนี้

- อ๋องเสียน - อ๋องเสียน

ดูสิ

- อ๋องเสียน - อ๋องเสียน

คารวะอ๋องเสียน

ข้าดูไปเรื่อย ๆ เอง

นี่ของขวัญให้คู่บ่าวสาว

ข้าจะมอบให้เอง

ข้าไปดูทางนั้นหน่อย

บ่าวสาวมาถึงแล้ว

เจ้าสาว

ยินดีด้วย ๆ

ยินดีด้วย ๆ

สวยจริง ๆ

ยินดีด้วย

ขอบคุณมาก ๆ

ขอบคุณมาก

ยินดีด้วย

รออีกหน่อย

ได้

ทำไมยังไม่กลับมาอีก

พวกเขาบอกว่าเที่ยงก็กลับมาแล้ว

ป่านนี้แล้ว

พวกเรากลับมาแล้ว

เจ้าเด็กบ้า

ครึ่งปีกว่าแล้ว

ก็ไม่รู้จักรายงานความปลอดภัยให้ข้ารู้บ้างเลย

ท่านพี่

พวกเราไปตะวันตกเฉียงใต้นะ

ที่นั่นไม่มีคนส่งสาร

เป็นอย่างไรบ้าง ที่นั่นคนเยอะหรือไม่

ก็เยอะทีเดียว

แต่สาขาย่อยของโรงหมอปรองดอง

เปิดทำการแล้ว

เชื่อว่าทุกอย่างจะดีขึ้นเรื่อย ๆ

หมออวิ๋น

ข้ายังมีคำถามทางด้านการแพทย์

อยากขอคำชี้แนะจากท่าน

ถามมาได้เลย

วันนี้เราสองคนต่างหากที่เป็นตัวเอก

ไม่เป็นไร ข้าเป็นเจ้าภาพให้พวกเจ้าสองคนเอง

ไม่ต้องคารวะ

เดี๋ยวพวกเจ้าสามีภรรยาคารวะซึ่งกันและกัน

มั่วหลี เสี่ยวเฟิ่ง

ยินดีด้วยนะ

ยินดีด้วย

ขอบคุณท่านอ๋อง ขอบคุณพระชายา

♪ข้าโดยสารสายลมมา♪

♪ร่วงลงในฝูงชนคลาคล่ำ♪

♪ฝนตกเปียกปลายผม♪

♪บังเอิญเจ้าอยู่ด้วยพอดี♪

♪ร้อยบุปผาเบ่งบานใต้ร่มของเจ้า♪

♪ไม่เปื้อนฝุ่นผง♪

♪สายลมสดชื่นดวงจันทร์สว่าง ก็สู้อ้อมอกเจ้าไม่ได้♪

♪ข้าย่างจันทร์มา♪

♪ใบหน้าเจ้ายังไม่เปลี่ยน♪

♪โอบกอดทะเลเมฆไปกับเจ้า♪

♪แสงจันทร์ผ่อนคลายมีความสุข♪

♪เจ้าก็เหมือนดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ♪

♪ทำให้หัวใจข้าอบอุ่น♪

♪บังเอิญลมโชยแผ่วเบาส่งเจ้ามาพอดี♪

ภารกิจระบบ

(เป้าหมาย: ช่วยปวงชนนับหมื่นจากความเป็นตาย) ช่วงปวงชนนับหมื่นจากอันตรายเสร็จสิ้น

เปิดการนับถอยหลังเวลากลับอีกสี่ชั่วโมง

หนึ่งชั่วโมง อีกหนึ่งชั่วโมง

อะไรนะ

ช่วยปวงชนนับหมื่น

ไม่ใช่ช่วยคนหมื่นคน

แต่ทำให้ชาวบ้านได้ใช้ชีวิตที่ดี

พวกเสี่ยวเฟิ่งเพิ่งแต่งงาน

มั่วหลีจะทำอย่างไร

ขอแค่ไปสองคนก็ได้ใช่หรือเปล่า

อนุมัติคำขอ

ใช่

ผมอยู่ต่อ

พวกเราไม่มีใครคาดคิด

ว่าจะเป็นผลลัพธ์แบบนี้

บางทีผมอยู่ต่อ

ถึงจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดก็ได้

ไม่ได้ แบบนี้ไม่ยุติธรรมกับคุณเกินไป

ไม่ได้

หมออวิ๋น

ถึงเวลาต้องบอกลาคุณแล้ว

พี่จ้าว

♪หิ่งห้อยถักทอแสงอ่อน ๆ♪

♪วอมแวมสุดสายตา♪

♪ความสุขเศร้าในอดีตที่ปกคลุมด้วยฝุ่น♪

♪สั่นไหวราง ๆ♪

ท่านยินดีกลับไปกับข้าจริง ๆ หรือ

แต่ว่า

ท่านทำใจจากโลกแห่งนี้ได้หรือ

มีเจ้า

เจ้าก็คือโลกของข้า

♪ห่านหงส์เหินร่อนไปมา♪

ไปเถิด

ท่านอ๋อง

คุณหนู

รักษาตัวด้วย

ข้าจะจดจำพวกท่านทุกคนเอาไว้

ท่านพี่

มั่วจู๋ มั่วหลี

พวกท่านต้องรักษาตัวด้วย

♪หนทางข้างหน้าไม่สิ้นสุด♪

♪ดวงดาวไล่ตามแสงจันทร์♪

♪รินไหลเงียบ ๆ ที่ขอบฟ้า♪

♪ส่องสว่างอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪ใต้ชายคาสองคนเคียงคู่♪

- นี่มันเกิดอะไรขึ้น - พวกเขาล่ะ

♪ระบายความคิดถึงอันไร้ที่สิ้นสุด♪

♪แลกเปลี่ยนความจริงใจร้อนผ่าว♪

♪เก็บชั่วขณะนี้เอาไว้♪

ขอฝ่าบาททรงพระเจริญหมื่นปี หมื่น ๆ ปี

ลุกขึ้น

สั่งการลงไป

ยกเลิกสมาคมการแพทย์

ห้ามเงินกู้ดอกเบี้ยสูง

งดเว้นเก็บภาษีชาวบ้านสามปี

ฝ่าบาททรงปราดเปรื่อง

ใต้หล้านี้

ต้องกลายเป็นอย่างที่พวกเจ้าคาดหวังแน่นอน

ทั้งหมดเป็นความฝันงั้นเหรอ

(แล้วฉู่เสวียนเฉิน)

♪พระจันทร์แม่น้ำซีเจียง ข้างสะพานลาดเอียง ลมสายัณห์ประคองสายพิณแผ่วเบา♪

♪ท่ามกลางรวงข้าว กล่าวว่าเป็นปีอุดมสมบูรณ์ ฟังเสียงกบร้องระงมไปทั่ว♪

♪น้ำไหลจ๊อกจ๊อก ท่านไม่เห็น♪

♪รอเพียงข้ารักลุ่มหลงเพียงลำพัง♪

♪ฝนปรอย ๆ ดอกบัวพลิกผัน หยอกเย้าน้ำแร่ใสอย่างอ่อนช้อย♪

♪พระจันทร์ข้างขึ้น ชะล้างฝุ่นควัน ดอกไม้บานพร่างพรายในสวนหย่อม♪

♪มิได้เจอนานกี่สมัย จิตใจไม่เป็นสุข♪

♪จันทร์สว่างสะท้อนนอนไม่หลับ♪

♪หวีผมแต่งหน้าปักดอกไม้ก็คิดถึงท่านอีก♪

♪เหมือนดอกไม้แต่ไม่ใช่ดอกไม้ ชดช้อยอรชรอยู่กลางสายหมอก♪

♪ฝันคืนสู่ฉางอัน คล้องแขนดื่มสุราตลอดคืน♪

♪จำไม่ได้ว่าฤดูกาลใด♪

♪ห่านหงส์เหินร่อนไปมา♪

♪ส่งสารไม่กี่บรรทัด♪

♪เสียงพิณนวลนุ่มแผ่กระจาย♪

♪กะเทาะความสับสน♪

♪ต่อให้เส้นผมดำเปื้อนน้ำค้างขาว♪

♪ก็ไม่มีวันลืมกันทุกชาติไป♪

♪ยินดีจูงมือไปด้วยกันกับเจ้า♪

♪หนทางข้างหน้าไม่สิ้นสุด♪

♪ดวงดาวไล่ตามแสงจันทร์♪

♪รินไหลเงียบ ๆ ที่ขอบฟ้า♪

♪ส่องสว่างอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪ใต้ชายคาสองคนเคียงคู่♪

♪เจ้ากอดข้าเข้าสู่อ้อมอก♪

♪ระบายความคิดถึงอันไร้ที่สิ้นสุด♪

♪แลกเปลี่ยนความจริงใจร้อนผ่าว♪

♪เก็บชั่วขณะนี้เอาไว้♪

(สิทธิ์ในการเผยแพร่ผ่านเครือข่าย)

(เป็นของ Tencent แต่เพียงผู้เดียว)