Original subtitles

♪ลมพัดเศษสีแดงต้นไม้กระจาย♪

♪ร่วงโรยลาจากนัยน์ตาสหายเก่า♪

♪สายตาแวบนั้นเศร้าระทม♪

♪กั้นขุนเขาท้องทะเล♪

♪กั้นความรีบเร่งของกาลเวลา♪

♪เรื่องในอดีตกลายเป็นความว่างเปล่า♪

♪ผ่านเวลายาวนานเป็นความฝันฉากหนึ่ง♪

♪คล้อยห่างแล้ว♪

♪ลุ่มหลงในรักมากแค่ไหน♪

=วุ่นรักตำรับหมอหญิง ภาค 3=

=ตอนที่ 17=

ท่านน่ะ ก็เป็นแค่เครื่องมือ

แล้วเจอกัน

ไม่ใช่สิ

พวกเรา

ไม่มีวันจะได้เจอกันอีกแล้ว

ท่านอ๋อง

ยุทธ์ ซ่อนลับ เยียวยาส่งจดหมายลับมา

คาดว่าจะรู้ความจริงในไม่ช้าแล้ว

เจ้าเคยบอกว่า

นี่เรียกว่าขอแต่งงาน

ข้ายินดีอยู่ใน

โลกที่มีท่าน

ท่านอ๋อง

โลกที่มีท่าน

เยว่เอ๋อร์

เจ้าไม่ใช่แค่เพียงเป็นส่วนหนึ่งของแผนในชีวิตข้า

แต่ยิ่งเป็นทั้งหมดของชีวิตข้า

♪ไล่ตามความรุมเร้าของสายลม♪

♪เก็บสายดึงว่าวนั้นกลับมาไม่ได้♪

♪ความคิดถึงเรี่ยรายอยู่มุมตาหว่างคิ้ว♪

ข้าแค่อยากให้เจ้ารู้ว่า

ต่อให้เจ้ากลับไปยังโลกนั้นไม่ได้

เจ้ายังมีข้าอยู่

ถึงแม้เจ้าจะไม่ชอบโลกใบนี้

เจ้าก็ยังมีข้า

♪ส่องเข้ามาในอดีตที่ราวกับความฝันไม่ได้♪

♪มีความคิดถึงตั้งเท่าไร ผูกเป็นปมอยู่ก้นบึ้งของหัวใจ♪

♪รักลึกซึ้งแต่วาสนากลับตื้นเขิน♪

♪เหตุใดเจ้าถึงจากไป ตัดใจแล้ว♪

♪ลืมชดใช้อาลัยรักทั้งหมดคืน♪

♪เจ้ากล่าวคำลาออกมาได้อย่างสบาย♪

♪จากไปนี้ไม่พบกันอีก♪

♪ข้าปรารถนาอยากจะหยุดเวลาเพื่อเจ้าได้♪

♪แต่อย่างไรเวลาก็ผ่านไป ดังสายน้ำไม่ไหลย้อนกลับ♪

พวกเราไม่มีวันจะได้พบกันอีกแล้ว

♪ความแค้นเวียนว่ายมากมายเท่าไร♪

♪ข้าปรารถนาอยากจะอยู่กับเจ้าตราบนิรันดร์ได้♪

♪แต่สุดท้ายคือเมฆหมอกที่ผ่านมา♪

♪ความรักความแค้นไม่ดับสลาย♪

♪ใครเล่าผิดต่อความรักของใคร♪

ระวัง

♪ก็มิอาจไขได้♪

♪ข้าปรารถนาอยากจะหยุดเวลาเพื่อเจ้าได้♪

♪แต่อย่างไรเวลาก็ผ่านไป ดังสายน้ำไม่ไหลย้อนกลับ♪

♪หนีไม่รอดหลบไม่พ้นสามชาติสามภพ♪

♪ความแค้นเวียนว่ายมากมายเท่าไร♪

♪ข้าปรารถนาอยากจะอยู่กับเจ้าตราบนิรันดร์ได้♪

♪แต่สุดท้ายคือเมฆหมอกที่ผ่านมา♪

♪ความรักความแค้นไม่ดับสลาย♪

♪ใครเล่าผิดต่อความรักของใคร♪

♪ก็มิอาจไขได้♪

ตั้งแต่ต้นยันท้าย

ข้าก็ยินดีอยู่กับท่าน

มา อ้าปากดูหน่อย

อันนี้ วันละสามครั้ง

อย่าลืมกินตามเวลานะ

ขอบคุณ

ช่วยคน

ฉันต้องช่วยคน

ฉันต้องกลับไป

รั่วเยว่

รั่วเยว่

เจ้าเป็นอะไรหรือไม่ รั่วเยว่

ข้าจะช่วยคน

ลุกขึ้น

ไม่เป็นไร

ข้าจะช่วยคน

ช่วยคนหนึ่งหมื่นคนถึงจะกลับไปได้

เจ้ามีไข้แล้ว

ไป

ไม่ต้องสนข้า

ไป

ท่านไม่ต้องสนข้า

ไป

ข้าจะช่วยคน ท่านไม่ต้องสนข้า

ไป

เสวียนเฉิน

เสวียนเฉิน

ฉู่เสวียนเฉิน

ข้าเอง

เจ้ามีไข้แล้ว

เมื่อครู่หมอให้เจ้ากินยาแล้ว

ตอนนี้ข้าไม่เป็นไรแล้ว

ข้ายังมีงานต้องทำ

เจ้ามีไข้ขนาดนี้แล้ว

เจ้าจะไปไหนอีก

ท่านไม่ต้องสนข้าหรอก

ตอนนี้ข้าไม่เป็นไรแล้ว

ข้ายังช่วยคนได้

ทำไมเจ้าต้องทำเช่นนี้

ก็บอกแล้วว่าข้าต้องออกไป ข้าจะไปช่วยคน

♪ห่านหงส์เหินร่อนไปมา♪

♪ส่งสารไม่กี่บรรทัด♪

♪เสียงพิณนวลนุ่มแผ่กระจาย♪

♪กะเทาะความสับสน♪

♪ต่อให้เส้นผมดำเปื้อนน้ำค้างขาว♪

♪ก็ไม่มีวันลืมกันทุกชาติไป♪

♪ยินดีจูงมือไปด้วยกันกับเจ้า♪

♪หนทางข้างหน้าไม่สิ้นสุด♪

♪ดวงดาวไล่ตามแสงจันทร์♪

♪รินไหลเงียบ ๆ ที่ขอบฟ้า♪

♪ส่องสว่างอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪ใต้ชายคาสองคนเคียงคู่♪

♪เจ้ากอดข้าเข้าสู่อ้อมอก♪

♪ระบายความคิดถึงอันไร้ที่สิ้นสุด♪

♪แลกเปลี่ยนความจริงใจร้อนผ่าว♪

♪เก็บชั่วขณะนี้เอาไว้♪

(สิทธิ์ในการเผยแพร่ผ่านเครือข่าย)

(เป็นของ Tencent แต่เพียงผู้เดียว)