Original subtitles

♪ลมพัดเศษสีแดงต้นไม้กระจาย♪

♪ร่วงโรยลาจากนัยน์ตาสหายเก่า♪

♪สายตาแวบนั้นเศร้าระทม♪

♪กั้นขุนเขาท้องทะเล♪

♪กั้นความรีบเร่งของกาลเวลา♪

♪เรื่องในอดีตกลายเป็นความว่างเปล่า♪

♪ผ่านเวลายาวนานเป็นความฝันฉากหนึ่ง♪

♪คล้อยห่างแล้ว♪

♪ลุ่มหลงในรักมากแค่ไหน♪

=วุ่นรักตำรับหมอหญิง ภาค 3=

=ตอนที่ 16=

ท่านพ่อ เป็นท่าน

ที่แท้

ที่แท้ก็เป็นความจริง

นี่ไม่ใช่ความจริง

ข้าจะฆ่าเจ้า

เสวียนเฉิน

เสวียนเฉิน

ปล่อยนะ

ถูกต้อง

เป็นการทดสอบ

ทดสอบว่าข้าลืมความแค้นของพ่อแม่หรือไม่

ทดสอบว่าข้าถูกบุตรสาว ของศัตรูแค้นทำให้ลุ่มหลงหรือไม่

ศัตรูแค้น

ถ้าข้าคือศัตรูแค้นของท่าน

ทำไมถึงยังไม่ลงมืออีก

เห็นแก่ที่เป็นสามีภรรยากันมา

ข้าไม่ฆ่าเจ้า

อย่าให้ข้าเห็นหน้าเจ้าอีก

ยังคงปล่อยวางความแค้นของท่านไม่ได้

ใช่ ข้าปล่อยวางไม่ได้

ข้าปล่อยวางไม่ได้

♪ลมพัดแผ่ซ่านสนธยา♪

ข้าเข้าใจแล้ว

ข้าไป

♪หลงเหลือความคิดถึงเย็นเยือก♪

♪บุญคุณความแค้นความรักเกลียดชัง♪

♪ร่วงลงพื้นดินก่อเกิดราก♪

♪เวลาค่อย ๆ ผ่านไปในความมืดมิดของใต้หล้า♪

♪เรื่องราวในอดีต♪

♪กลับตัวไม่ทัน♪

♪คราบน้ำตาเหือดแห้ง♪

♪แล้วจะไปรอ♪

♪คนที่แตะไม่ถึงได้อย่างไร♪

♪ใกล้แค่เอื้อมราวกับไกลสุดหล้า♪

คุณหนู

ท่านอ๋องก็แค่เลอะเลือนไปชั่วขณะ

♪ชั่วชีวิต♪

♪ลมพัดเศษสีแดงต้นไม้กระจาย♪

♪ร่วงโรยลาจากนัยน์ตาสหายเก่า♪

♪สายตาแวบนั้นเศร้าระทม♪

♪กั้นขุนเขาท้องทะเล♪

♪กั้นความรีบเร่งของกาลเวลา♪

♪เรื่องในอดีตกลายเป็นความว่างเปล่า♪

เจ้ายังไม่เข้าใจอีกหรือ

♪คล้อยห่างแล้ว♪

ข้าต้องจากไป

ทั้งที่สองคนที่รักกันแท้ ๆ

ทำไมถึงอยู่ด้วยกันไม่ได้

เจ้าเคยสัมผัสความเจ็บปวดเสียใจ

ที่พ่อแม่เสียไปทั้งคู่หรือไม่

ความโกรธแค้นนั้น

ความสิ้นหวัง

ธนูหมื่นดอกทะลุหัวใจ

ความรักของข้ากับเขา

สร้างอยู่บนสิ่งนี้

เจ้ารู้หรือไม่ว่านี่หมายความว่าอย่างไร

หมายความว่า

เขาไม่อาจหยุดลมหายใจ

และก็ไม่อาจหยุดความเจ็บปวด

♪กลับตัวไม่ทัน♪

เขาควรจะมีทางเลือกที่ดีกว่านี้

♪แล้วจะไปรอ♪

ข้า

ข้ารักเขา

ดังนั้น

ข้าต้องปล่อยมือ

♪ชั่วชีวิต♪

♪ลมพัดเศษสีแดงต้นไม้กระจาย♪

♪ร่วงโรยลาจากนัยน์ตาสหายเก่า♪

♪สายตาแวบนั้นเศร้าระทม♪

♪กั้นขุนเขาท้องทะเล♪

♪กั้นความรีบเร่งของกาลเวลา♪

♪เรื่องในอดีตกลายเป็นความว่างเปล่า♪

♪ผ่านเวลายาวนานเป็นความฝันฉากหนึ่ง♪

♪คล้อยห่างแล้ว♪

(ความแค้นของรุ่นก่อน)

(เกี่ยวกับนางจริง ๆ หรือ)

เจ้าสบายดีหรือไม่

ข้าจะไปแล้ว

เจ้า

จะไปไหน

กลับโรงหมอ

กลับ

ไม่มาที่นี่แล้ว

ไม่ไปได้หรือไม่

ข้า

ข้าไม่ควรโมโห

อย่า ๆ ๆ

ข้าผิดเอง

ข้าหลอกท่านมาตลอด

เข้าใกล้ท่าน

ก็เพื่อทำภารกิจให้สำเร็จ

แล้วทำไมเจ้าถึงดีกับข้าเช่นนั้น

ก็ท่านมีเงิน

ตอนนี้โรงหมอเข้าลู่เข้าทางแล้ว

กลับไปก็แค่ขึ้นอยู่กับเวลา

อยู่ต่อ

ได้หรือไม่

ท่านอย่าล้อเล่นน่า

ข้าไม่เคยชอบท่านสักหน่อย

ท่านน่ะ

ก็เป็นแค่เครื่องมือ

ไป แล้วเจอกัน

ไม่ใช่สิ

พวกเรา

ไม่มีวันจะได้เจอกันอีกแล้ว

♪ห่านหงส์เหินร่อนไปมา♪

♪ส่งสารไม่กี่บรรทัด♪

♪เสียงพิณนวลนุ่มแผ่กระจาย♪

♪กะเทาะความสับสน♪

♪ต่อให้เส้นผมดำเปื้อนน้ำค้างขาว♪

♪ก็ไม่มีวันลืมกันทุกชาติไป♪

♪ยินดีจูงมือไปด้วยกันกับเจ้า♪

♪หนทางข้างหน้าไม่สิ้นสุด♪

♪ดวงดาวไล่ตามแสงจันทร์♪

♪รินไหลเงียบ ๆ ที่ขอบฟ้า♪

♪ส่องสว่างอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪ใต้ชายคาสองคนเคียงคู่♪

♪เจ้ากอดข้าเข้าสู่อ้อมอก♪

♪ระบายความคิดถึงอันไร้ที่สิ้นสุด♪

♪แลกเปลี่ยนความจริงใจร้อนผ่าว♪

♪เก็บชั่วขณะนี้เอาไว้♪

(สิทธิ์ในการเผยแพร่ผ่านเครือข่าย)

(เป็นของ Tencent แต่เพียงผู้เดียว)