Original subtitles

♪ลมพัดเศษสีแดงต้นไม้กระจาย♪

♪ร่วงโรยลาจากนัยน์ตาสหายเก่า♪

♪สายตาแวบนั้นเศร้าระทม♪

♪กั้นขุนเขาท้องทะเล♪

♪กั้นความรีบเร่งของกาลเวลา♪

♪เรื่องในอดีตกลายเป็นความว่างเปล่า♪

♪ผ่านเวลายาวนานเป็นความฝันฉากหนึ่ง♪

♪คล้อยห่างแล้ว♪

♪ลุ่มหลงในรักมากแค่ไหน♪

=วุ่นรักตำรับหมอหญิง ภาค 3=

=ตอนที่ 10=

เลิกงานแล้ว

รีบพักผ่อนนะ

เจอกันพรุ่งนี้

หมออวิ๋น

ตอนนั้นทำไมท่านถึงเลือกเป็นหมอล่ะ

ตอนนั้นข้ายังเด็ก

ข้าคิดว่าเป็นหมอน่ะ

ฐานะทางสังคมสูง รายได้สูง

สวัสดิการก็ดี

แต่ที่จริงตอนที่ข้าไปทำงานจริง ๆ ก็พบว่า

มันไม่ใช่แบบนั้น

บางครั้ง

งานนี้ก็ยากลำบากมากจริง ๆ

ลำบากถึงขนาดทำให้อยากล้มเลิก

จนมีครั้งหนึ่งข้าอยู่เวรดึก

มีผู้ป่วยคนหนึ่งอาการกำเริบขึ้นมาฉับพลัน

นั่นเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ข้าช่วยชีวิตคน

ช่วยยื้อชีวิตคนโดยลำพังเป็นครั้งแรก

ความรู้สึกที่ยื้อชีวิตในมือจากความตายนั้น

ดังนั้นที่ข้าเป็นหมอ

มีเพียงเหตุผลเดียว

ชีวิตมีแค่ครั้งเดียวเท่านั้น

เอาละ รีบพักผ่อนเถิด

โชคดีที่เราดักซุ่มไว้ล่วงหน้า

ไม่เช่นนั้นผลตามมาไม่อาจคาดคิด

สองวันก่อนเขามาหาหมอกับข้า

เขานี่ละ

โชคดีที่มีเจ้า

ภารกิจ "ซ่อนลับ" ถึงสำเร็จลุล่วง

พวกเจ้าอยู่ที่นี่อย่าขยับ

มั่วจู๋ มั่วหลี

ตามข้ามา

ขอรับ

ทำไมถึงให้ทุกคนคุกเข่าล่ะ

ลืมนางไปได้อย่างไร

บ่าวไพร่พวกนี้

อาศัยอิทธิพลกดขี่ชาวบ้านมายาวนาน

จงใจดูหมิ่นคุณหนูของเรา

สมควรลงโทษ

เหลวไหล ใครกล้าดูหมิ่นนางกัน

ตันเอ๋อร์

ต่อปากพระชายา

ควรจัดการอย่างไร

เรียนคุณหนู โทษโบย 40 ไม้

ขับไล่ออกจากจวนอ๋อง

เจ้าไม่ได้เป็นคนตัดสินใจ

นางยังไม่รู้อีกหรือ

อวิ๋นรั่วเยว่เจอโจรปล้นตายระหว่างทางแล้ว

เจ้าพูดเหลวไหล ๆ

ข้ากลับมาแล้ว

รั่วเยว่

รั่วเยว่

เด็ก ๆ

ขอรับ

โบยเดี๋ยวนี้

ขอรับ

พูด

อวิ๋นรั่วเยว่ตายแล้ว

พูด

พระชายา

อายุยืนเป็นร้อยปี

โบยหนัก ๆ

เอามานี่

บังอาจ

เสี่ยวเฟิ่ง

เสี่ยวเฟิ่ง

เสี่ยวเฟิ่ง

ไม่มีทาง

เป็นไปไม่ได้

เจ้าเป็นใคร

ทำไมเจ้าถึง

เจ้าหมายความว่า

ทำไมข้าถึงยังมีชีวิตอยู่ใช่หรือไม่

ที่นี่ซ่อนไม่พ้น

ใช่

เยว่หยา เจ้าทำอะไร

มีชีวิตอยู่ต่อไป ช่วยคนให้มากขึ้นอีก

มือของเจ้าเปื้อนเลือดของเยว่หยา

เจ้าเป็นคนฆ่านาง

คุณหนู

ถ้าหากท่านอ๋อง

โปรดปรานข้าเพียงคนเดียว

ท่านพี่ก็คงฆ่าคนเหมือนกันสินะ

ไม่มีใครมีเหตุผลใด ๆ ที่จะฆ่าคนอื่น

เจ้าชนะแล้ว

เจ้ามีแต่ช่วยคน

ท่านอ๋อง

ท่านคงจะ

ไม่มีทางชอบข้าอีกแล้ว

ใช่หรือไม่

ตั้งแต่เจ้าเข้าจวนอ๋องจนถึงตอนนี้

ทำร้ายคนไปมากเท่าไรกัน

เช่นนั้น

ก็ขอให้ท่านอ๋องจดจำข้าไปชั่วนิรันดร์

มั่วหลี

คุณหนู

ไม่รู้จักสำนึกกลับตัว

สำนึกกลับตัว

ทำไมข้าต้องสำนึกกลับตัว

♪เวลาค่อย ๆ ผ่านไปในความมืดมิดของใต้หล้า♪

♪เรื่องราวในอดีต♪

รักคนคนหนึ่ง

♪กลับตัวไม่ทัน♪

มันผิดตรงไหนหรือ

หมดทางเยียวยา

♪แล้วจะไปรอ♪

♪คนที่แตะไม่ถึงได้อย่างไร♪

ขอเพียงข้ายังมีชีวิตอยู่

ข้าก็จะคิดหาทุกวิถีทางมาฆ่าเจ้า

♪ห่านหงส์เหินร่อนไปมา♪

♪ส่งสารไม่กี่บรรทัด♪

♪เสียงพิณนวลนุ่มแผ่กระจาย♪

♪กะเทาะความสับสน♪

♪ต่อให้เส้นผมดำเปื้อนน้ำค้างขาว♪

♪ก็ไม่มีวันลืมกันทุกชาติไป♪

♪ยินดีจูงมือไปด้วยกันกับเจ้า♪

♪หนทางข้างหน้าไม่สิ้นสุด♪

♪ดวงดาวไล่ตามแสงจันทร์♪

♪รินไหลเงียบ ๆ ที่ขอบฟ้า♪

♪ส่องสว่างอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪ใต้ชายคาสองคนเคียงคู่♪

♪เจ้ากอดข้าเข้าสู่อ้อมอก♪

♪ระบายความคิดถึงอันไร้ที่สิ้นสุด♪

♪แลกเปลี่ยนความจริงใจร้อนผ่าว♪

♪เก็บชั่วขณะนี้เอาไว้♪

(สิทธิ์ในการเผยแพร่ผ่านเครือข่าย)

(เป็นของ Tencent แต่เพียงผู้เดียว)