Original subtitles

Λορένα, σ' αγαπώ...

από τότε που σε γνώρισα εκείνο το απόγευμα στον δρόμο...

που με περίμενες με τη ριγέ βαλίτσα σου.

Σ' αγαπώ.

Μπορείς να είσαι σίγουρη ότι από τώρα...

μοναδικός μου σκοπός στη ζωή θα είναι να σε κάνω ευτυχισμένη.

Δεν θα το μετανιώσεις, Λορένα.

Έλα. Σ' αγαπώ από τότε που σε γνώρισα.

Το απόγευμα που σε γνώρισα στον δρόμο με τη ριγέ βαλίτσα.

Λορένο... Ανάθεμα! Λορένα, σ' αγαπώ...

από τότε που σε γνώρισα, στον δρόμο, περιμένοντάς σε...

Ελπίζω...

Ήρεμα. Σ' αγαπώ, σε λατρεύω.

Σ' αγαπώ, Λορένα, στον δρόμο με τη βαλίτσα σου...

-Στην οργή! Ηλίθιε, γελοίε! -Πρόσεχε πού πας!

Όταν σε είδα με τη ριγέ βαλίτσα...

να με περιμένεις...

Για να δούμε... Σ' αγαπώ. Έτσι είναι.

Μπορείς να έχεις τη σιγουριά...

ότι σκοπός στη ζωή μου θα είναι να σε κάνω ευτυχισμένη.

Η ευτυχία μου είναι πολύ σημαντική. Όταν είμαστε μαζί με τις βαλίτσες...

Ήρεμα.

Πώς πήγε το Σαββατοκύριακο;

-Ευτυχώς που τελείωσε. -Γιατί;

Διότι η μάνα μου με ζαλίζει, ο πατέρας μου κοιμάται συνέχεια...

και ξυπνάει μόνο για να με πρήξει.

Έτσι είναι οι γονείς. Πάντα.

-Το ξέρεις; -Ναι.

Είναι επειδή σ' αγαπούν.

Σου είπαν πάλι το "Όσο είσαι σπίτι μου"...

Εσύ τι λες; Πολύ θα ήθελα να μη μένω σπίτι τους...

-αλλά δεν μπορώ να τους το πω. -Μόνο Σαββατοκύριακα μένεις εκεί.

Μου βγαίνει η πίστη Δευτέρα με Παρασκευή για πενταροδεκάρες...

300 χιλιόμετρα απ' το σπίτι μου. Τις δυο μέρες που έχω ελεύθερες...

θέλω την ησυχία μου, όχι να βουίζουν τ' αφτιά μου.

Την επόμενη φορά μπορείς να μείνεις σπίτι μου.

Τι σημαίνει αυτό;

Το λέω για να σ' αφήσουν ήσυχη.

Μου κάνεις πρόταση;

Όχι, βρε. Το λέω για σένα.

Εμένα, το ίδιο μου κάνει. Ξέρεις ότι το σπίτι είναι άδειο.

Μήπως θέλεις να εκμεταλλευτείς ένα κοριτσάκι σαν εμένα;

-Έλα! 30 χρονών είσαι. -Είκοσι εννιά!

Συγγνώμη, σου πρόσθεσα πολλά. Συγγνώμη.

Κοίτα, Λορένα.

Τι;

Όταν σε είδα να με περιμένεις με τη ριγέ βαλίτσα...

Το μόνο που θέλω στη ζωή είναι...

Τι;

Είναι πολύ σημαντικό για μένα, Λορένα.

-Τι θέλεις; -Θέλω να νιώθεις ασφάλεια...

Τι ασφάλεια;

Βάλε ζώνη.

Τη ζώνη ασφαλείας, γιατί αυτό το μπιπ μπιπ...

-Εντάξει. Αμέσως. -Με συγχωρείς, αλλά...

Ορίστε. Την έβαλα.

-Ποιος άλλος έρχεται σήμερα; -Ένας σπαστικός...

που μου έστειλε μηνύματα στο WhatsApp...

αλλάζοντας το μέρος που θα τον πάρουμε.

Μετά είναι ένας χοντρούλης, πληροφορικάριος...

που φαίνεται συμπαθής.

Ελπίζω να μην είναι όπως την τελευταία φορά.

Ο πληροφορικάριος;

Κάθισε πίσω και δεν είπε λέξη σ' όλη τη διαδρομή;

Καλό αυτό. Είναι καλύτερο από έναν που σου διηγείται τη ζωή του.

Μα εγώ σου λέω πάντα για τη ζωή μου.

-Η δική σου είναι πολύ ενδιαφέρουσα. -Πας να το σώσεις.

Στην αρχή καθόσουν πίσω, σιωπηλή...

αλλά μετά χαλάρωσες.

Επειδή με κόμπλαρες.

Ήσουν πολύ σοβαρός, με τη γραβάτα σου, με μια φάτσα...

Ναι, είχα τα νεύρα μου, όντως.

Είχα πάρει διαζύγιο έξι μήνες πριν.

Κι ευτυχώς που το σκέφτηκα, αλλιώς θα έμενα χωρίς αμάξι.

Και ξέρουμε ότι αν μείνεις χωρίς αμάξι.

Πώς να πω στην εταιρεία ότι παίρνω κι άλλους επιβάτες;

Όχι. Οι άλλοι δεν σε σέβονται αν ξέρουν ότι δεν τα πας καλά.

Εννοείται πως όχι.

Δουλεύω σε εταιρεία υψηλής τεχνολογίας με παραρτήματα παντού.

-Γεμάτη ξενέρωτους. -Ναι.

Είναι σαν...

Σε πειράζω, βρε.

Λορένα.

Αυτό που σου έλεγα πριν...

για τη ριγέ βαλίτσα...

Ότι...

Να τος.

Γεια. Τι γίνεται;

Κοιτάξτε, έχω ένα θεματάκι. Με ανακατεύει το αμάξι.

-Σε πειράζει να καθίσω μπροστά; -Όχι, εντάξει.

Όχι. Ένα λεπτό.

Είναι φρικτό. Μια φορά τα 'κανα όλα χάλια.

Και μ' αυτήν την κουρσάρα, φοβάμαι μη...

-Κανένα πρόβλημα. -Λορένα!

-Δεν πειράζει. -Λορένα.

-Ευχαριστώ, κούκλα. -Τίποτα.

-Εσύ είσαι ο Χουλιάν; -Ναι.

-Λορένα... -Κοίτα εδώ. Έλα πιο κοντά.

Κάνε κάτι. Κάνε κάτι.

Φύγαμε;

-Κούκλα, είσαι καλά εκεί πίσω; -Ναι.

Ναι; Να πάω λίγο μπροστά το κάθισμα;

-Όχι, εντάξει είμαι. -Έγινε.

Σε ξέρω εσένα. Δεν σερβίρεις ποτά στο Pacha;

-Όχι, δεν σερβίρω ποτά. -Πώς όχι;

-Σίγουρα; -Ναι.

-Λες να μην ξέρει η ίδια; -Ναι...

Σγουρομάλλα, νόστιμο προσωπάκι...

Με μπερδεύεις με κάποιαν άλλη.

-Ναι, είναι όλες γκομενάρες. -Ναι, δεν αμφιβάλλω...

-αλλά εγώ δεν... -Έλα, πες μου.

Φτάνω στο αεροδρόμιο, αλλά πες μου.

Σοβαρά;

Σοβαρά;

Είσαι εντελώς παλαβός. Τι τους είπες;

Κοίτα, πρέπει να βάζεις τα πράγματα στη θέση τους.

Κατάλαβες; Μετά, κάνεις ό,τι θες εσύ.

Γιατί σταματήσαμε;

Περιμένουμε κάποιον ακόμα.

Κι άλλον; Τρεις δεν θα ήμασταν;

Πες του να πάει να πνιγεί. Φυσικά.

Χιλιάδες άτομα κάνουν ό,τι κάνουν κι εκείνοι.

-Εδώ ήταν το ραντεβού; -Ναι. Μπροστά στην εκκλησία.

Τα λέμε αργότερα. Πάρε με για οτιδήποτε.

Και μη σκας. Γεια.

Τι συμβαίνει;

Περιμένουμε κάποιον.

Τι περιμένουμε; Αν δεν είναι εδώ, δεν είναι.

Μπορούμε να περιμένουμε πέντε λεπτά.

Αν κάνουμε όλοι το ίδιο...

Πέντε λεπτά εσύ, πέντε εγώ, να τη μισή ώρα καθυστέρηση.

-Την κερδίζουμε στη διαδρομή. -Ναι, καλά. Ναι, αλλά όχι.

Δεν είναι αυτό, όμως. Είναι η νοοτροπία.

Καθόλου περίεργο που γκρινιάζουν οι Γερμανοί μαζί μας.

Είμαστε τελευταίοι σ' όλα.

Πέντε λεπτά περιμένουμε μόνο κάποιον που έχει καθυστερήσει.

Μήπως είν' αυτός;

-Όχι, δεν είναι αυτός. -Έχει σακίδιο.

-Είναι πιο μεγάλος και παχουλός. -Φίλε! Φίλε!

-Νεαρέ! -Σας παρακαλώ.

Χαζός είναι. Φιλάρα!

Νεαρέ! Εδώ!

Ορίστε, έρχεται.

-Δεν είναι παχουλός όμως. -Δεν είναι αυτός.

Ο Χουλιάν είσαι;

-Ναι. Δεν είσαι ο Κάρλος. -Ναι. Ας πούμε ότι είμαι.

Γεια.

-Το προφίλ δεν... -Κάτσε να βάλω πίσω το σακίδιο.

Ωραία.

Γεια.

Το προφίλ είναι του ξαδέρφου μου.

Δεν ήθελα ν' ανοίξω λογαριασμό. Πώς πάει;

-Με λένε Σέρχιο. -Κοίτα να δεις, Σέρχιο...

Καταλαβαίνω. Πρέπει να ξέρεις ποιον βάζεις στο αμάξι σου.

Φυσικά.

Δεν ξέρω, ό,τι πεις. Αν θες, κατεβαίνω.

Όχι, όχι. Σημασία έχει να υπάρχει κάποια σύσταση.

Ένα τηλέφωνο. Ποιος νοιάζεται για τη φωτογραφία;

Ναι, το ξέρω. Μπορεί να συμβεί όμως κάτι...

Ποιος είναι ο υπεύθυνος; Ο ξάδερφός σου;

Τι να συμβεί;

Σαν να βάζω φωτογραφία του αμαξιού και να 'ρθω με φορτηγάκι.

Εδώ όμως το φορτηγάκι είναι ο ξάδερφος.

-Θα μπορούσα να είμαι το φορτηγάκι. -Και τι είμαι εγώ τότε;

-Δεν εκφράστηκα σωστά. -Ο ξάδερφός μου δεν είναι φορτηγάκι.

-Όχι. -Είναι τρομερό άτομο.

-Δεν αμφιβάλλω. -Και τρομερός μάγειρας.

-Σοβαρά; -Ναι.

Χάνεις. Δες εδώ. Αυτό το έκανε χτες.

Καλκάνι.

-Με ζελεδάκια. -Με τι;

Πώς σας φαίνεται; Κάνουμε τρέλες.

Πρέπει να έρθεις να δοκιμάσεις τα λαζάνια στη Μαλασάνια.

Τι γράφει από πίσω;

"Τρελοκομείο". Είναι το όνομα του εστιατορίου.

Πώς σας φαίνεται; Είμαστε εντελώς παλαβοί.

-Μ' αρέσει. Πολύ πρωτότυπο. -Αλήθεια; Σ' αρέσει;

Ναι, πολύ καλό.

Τι κάνουμε; Φεύγουμε ή περιμένουμε τον ξάδερφό σου;

Όχι. Ξεκίνα, πάμε.

Να βάλω μουσική, Λορένα;

Σ' αρέσει ο Vangelis;

Βάλε E.L.O.

-Τι πράμα; -E.L.O.

Electric Light Orchestra.

"Mr. Blue Sky".

"Mr. Blue Sky". Σκέτη μαγεία, φίλε. Το βάζω εγώ.

Να το! Να το!

Πάμε!

Κοίτα, κοίτα! Ανατρίχιασα!

Άκου κάτι πρίμα! Σαν τους Bee Gees.

Πάμε!

Πάμε, παιδιά!

Αυτή είναι μουσική!

Άκου τα πλήκτρα!

Δεν ξέρω αν έχει πλήκτρα, αλλά άκου. Σόλο πλήκτρα.

Τρομερό!

Να βάλω κλιματισμό; Κρύο, ζεστό; Είσαι καλά, Λορένα;

-Είμαι καλά, όπως πάντα. -Γνωρίζεστε εσείς;

Ναι, έχουμε κάνει πολλά χιλιόμετρα μαζί. Ψέματα, Χουλιάν;

Ανεβοκατεβαίνουμε κάθε Σαββατοκύριακο.

Ανεβαίνουμε στο Μπιλμπάο και κατεβαίνουμε στη Μαδρίτη.

Ανεβαίνεις στη Μαδρίτη, κατεβαίνεις στο Μπιλμπάο.

-Όχι. Το Μπιλμπάο είναι πάνω. -Λάθος!

Το Μπιλμπάο είναι στη θάλασσα.

-Η Μαδρίτη σε υψόμετρο. -Στον χάρτη είναι πάνω.

Ακριβώς. Ανεβαίνουμε και μετά κατεβαίνουμε.

Πας για να δεις το αγόρι σου;

Όχι, δεν έχει αγόρι. Δεν έχεις αγόρι, έτσι;

Όχι. Χωρίσαμε πριν από έναν χρόνο.

Και δεν προέκυψε τίποτα; Δεν το πιστεύω.

-Δεν είναι τόσο εύκολο. -Πώς δεν είναι εύκολο;

-Απλώς δεν θέλεις. -Απλώς, δεν θέλει όποιον να 'ναι.

Τόσο καιρό που ανεβοκατεβαίνεις κάποιον θα βρήκες που να σου αρέσει.

Πού; Εδώ στο αμάξι;

Πολύς κόσμος το κάνει αυτό για να κάνει καμάκι.

Αυτή όχι.

Τι έχεις εσύ; Ούτε η μάνα της να ήσουν.

Συγγνώμη που επεμβαίνω, Λορένα.

-Ροδρίγο δεν σε είπαμε; -Ναι, Ροδρίγο.

Δεν σε ξέρω και δεν είμαι υποχρεωμένος να σου εξηγήσω...

αλλά θα το κάνω.

Η Λορένα ψάχνει μια σχέση που να είναι σταθερή.

Ψάχνει ένα άτομο λογικό, σοβαρό, που να μπορεί να το εμπιστευτεί.

Έχει βαρεθεί τα πιτσιρίκια που θέλουν να περνούν καλά...

και μετά τίποτα. Ναι ή όχι;

Κοίτα...

Αγάπη μου, πρέπει να ζήσεις τη ζωή σου.

-Τι; -Ναι, βρε.

Η ζωή είναι σύντομη. Φλερτ, σχέσεις...

εμπειρίες... Αυτά χρειαζόμαστε.

Με γκόμενους, με γκόμενες. Με γυναίκα έχεις πάει;

Ορίστε; Συγγνώμη;

-Τι συμβαίνει; -Είχες καμιά ιστορία;

Όχι, βέβαια. Απλώς τώρα δεν θέλω σχέση.

-Είμαι καλά όπως είμαι. -Μόνη.

-Ναι, μόνη. -Κι εγώ.

Είμαι μια χαρά έτσι, χωρίς προβλήματα.

-Ωστόσο, πάει μια βδομάδα που... -Μια βδομάδα χωρίς να πηδήξεις;

-Αλλάζουμε θέμα, παρακαλώ; -Τι έγινε, Χουλιάν; Μεγάλη ξεραΐλα;

Υπάρχει μια μελέτη από ένα αμερικάνικο πανεπιστήμιο...

-που δεν θυμάμαι το όνομα. -Τι δουλειά κάνεις, Ροδρίγο;

Ποιος, εγώ; Κοίτα.

Είμαι...

άνθρωπος της Αναγέννησης.

-Μάλιστα. -Έχω συνεχώς ιδέες.

Συνεχώς, συνεχώς. Δεν αντέχω άλλο. Είναι κάτι φρικτό.

Έχω ένα μπλοκάκι όπου τις γράφω. Χρησιμοποιώ διάφορα συστήματα.

Γράφω όσα μπορώ, τα συσχετίζω... Κι όπως έλεγα...

έχω μια μικρή εταιρεία ανακύκλωσης κινητών.

-Τι ανακύκλωση; -Τα επαναχρησιμοποιούμε.

Αγοράζω αχρησιμοποίητα τηλέφωνα από τη Γερμανία...

και τα πουλάω στο Κονγκό. Είναι ανερχόμενη αγορά.

Κάνω και διαλέξεις σ' όλον τον κόσμο.

Είχα ένα ωραίο πρόγραμμα με διαλέξεις αυτοβοήθειας...

αλλά το ακύρωσαν.

Βασικά, εγώ το ακύρωσα γιατί το πιο σημαντικό τώρα...

είναι κάτι που έχω στα σκαριά...

Δεν μπορώ να μιλήσω, όμως, γιατί είναι εμπιστευτικό.

Θα είναι τρομερό.

Και μοιράζεσαι τη διαδρομή μαζί μας;

Ναι, ακριβώς.

Ναι, εδώ, μαζί σας, κουβεντιάζοντας.

-Αυτό εμένα μου δίνει ζωή. Ναι; -Ναι.

Αυτό είναι η ζωή, σωστά;

-Ναι, η αλήθεια είναι ότι... -Και πώς πάνε τα κινητά στο Κονγκό;

Τέλεια. Είναι ένα καταπληκτικό πρόγραμμα...

διότι ένα κινητό εκεί, είναι θησαυρός.

Ναι.

Ό,τι άχρηστο εδώ, εκεί είναι χρυσός.

Και τα πουλάτε σε τιμές χρυσού;

Όχι, καθόλου. Σε πολύ ανταγωνιστικές τιμές.

Δεν έχουν κάμερα, αλλά σκέφτεσαι...

"Ποιος θέλει να βγάλει φωτογραφίες εκεί;"

Τι να φωτογραφήσεις; Την καλύβα;

Εκεί ζουν διαφορετικά. Δεν έχουν Instagram.

Εκεί τα πράγματα είναι πολύ πιο αυθεντικά.

Ναι. Πήγα στην Κένυα πέρσι.

-Κι ήταν αυθεντικά; -Κοίτα...

Σκάψαμε ένα πηγάδι σ' ένα χωριό για να έχουν νερό.

Βλέπεις; Νερό, χώμα, άνεμος. Αυτή είναι η ζωή!

Μια ΜΚΟ που βοηθά αυτόχθονες κοινότητες...

-μου ζήτησε να πάω να βοηθήσω. -Τι ωραίο, φίλε!

Θα την καταβρήκες.

Ναι, αλλά άρχισαν οι βροχές και παρέσυραν τα μισά σπίτια.

Στο τέλος όλα θα πήγαν καλά.

Τους έβαλαν σε καταυλισμό προσφύγων.

Αλλά οι αντάρτες εκεί τους έκλεψαν ό,τι τους είχε απομείνει.

Παντού προβλήματα. Να σου πω...

Θέλω να κατουρήσω.

Κι εκτός απ' το καλκάνι, τι άλλο κάνεις;

-Εγώ; -Ναι.

Σου κάνω καμάκι.

Τι αηδία!

Συγγνώμη, κυρία. Συγγνώμη.

1,50.

Πες μου σύντομα.

Το WiFi στο αεροπλάνο είναι πανάκριβο. Πες μου.

-Δεν έχετε 1,50; -Με κάρτα.

Έλα, Φερνάντο. Αποφασιστικότητα. Εντάξει;

Όχι, όχι. Δεν έχει "μα".

-Ναι, αλλά με τι ασχολείσαι; -Τι κάνω;

-Ναι. -Παίζω κιθάρα.

Κάτι άλλο; Κάποιο χόμπι;

Θες να μάθεις κι άλλα; Θες να μάθεις κι άλλα, έτσι;

Έχω ένα σκάφος. Στην Αλτέα. Ένα μικρό ιστιοπλοϊκό.

Ίσως πάω το Σαββατοκύριακο. Θες να έρθεις;

-Δουλεύω τα Σαββατοκύριακα. -Ψέματα.

Πας να δεις τους δικούς σου. Μπορείς να λείψεις ένα.

Θα μπορούσα να προσπαθήσω.

Όχι!

Όχι "μα" και "μου". Κομμένα αυτά απ' το λεξιλόγιό σου.

Προχώρα, ακούς;

Η αξία πρέπει να είναι πάνω από έξι ευρώ.

Τι πάνω από έξι ευρώ;

Να αγοράσετε και κάτι άλλο για να πληρώσετε με κάρτα.

Δεν θέλω ν' αγοράσω κάτι άλλο.

-Να πληρώσω αυτό γιατί βιάζομαι; -Κάτσε λίγο, φίλε, τελειώνω.

-Δεν μπορείτε να καπνίσετε εδώ. -Γιατί;

Εσείς τι λέτε;

Γιατί δεν αγοράζετε τσίχλες να πάει στα έξι ευρώ;

Δεν θέλω τσίχλες. Σου φαίνομαι να μασάω τσίχλες;

Μη μου δίνετε τσίχλες. Δεν τις θέλω.

-Αγοράστε κάτι άλλο, τότε. -Γιατί μου δίνετε τσίχλες;

Δεν θέλω τίποτα άλλο. Έτσι πλουτίζουν οι πολυεθνικές.

Γιατί να ξοδέψω έξι ευρώ; Δεν βλέπετε ότι με χειραγωγείτε;

-Εγώ; -Φυσικά.

Έξι ευρώ εγώ, έξι εσύ, έξι η κυρία...

Αυτό είναι ένοπλη ληστεία. Ψηλά τα χέρια.

Εντάξει, δώστε μου την κάρτα.

Απίστευτα πράγματα.

Είδες τι σου έλεγα, Φερνάντο;

Χρειάζεται αποφασιστικότητα. Αν δεν πατήσεις πόδι, θα σε φάνε.

1,50.

Έξι μήνες ο ξάδερφός μου, έξι μήνες εγώ.

Το εστιατόριο όμως έχει πάρα πολλή δουλειά. Προμηθευτές...

Σου αρκούν αυτά που βγάζεις σε έξι μήνες;

Και περισσεύουν.

Λέω "Να κερδίζω τα διπλά ή να ζήσω τα διπλά;"

Πολλοί θέλουν να κερδίζουν τα διπλά.

Ναι, αλλά όταν τα ξοδέψεις;

-Σωστά. Δεν το είχα σκεφτεί. -Τον μισό χρόνο δεν κάνεις τίποτα.

Δεν σταματάω, αλλά χωρίς πλάνο.

Αυτοσχεδιάζεις; -Πάω στο αεροδρόμιο...

-και παίρνω πτήση για οπουδήποτε. -Κλασικά.

Πήγα στην Παταγονία να δω φάλαινες.

Αυτοσχεδιάζεις. Αν το σκεφτείς, δεν το κάνεις.

Θα 'πρεπε να παίρνεις μαθήματα απ' αυτόν.

Τι; Να μαγειρεύω με ζελεδάκια;

Να μην τα παίρνεις όλα στα σοβαρά και να χαλαρώσεις;

Εσείς είστε χαλαροί. Εγώ βάζω τ' αμάξι και οδηγώ.

Μη γίνεσαι χυδαίος. Δεν είναι κακό καμιά φορά να είσαι αυθόρμητος.

-Είμαι αυθόρμητος. -Για να γίνεις αυθόρμητος...

θα σημείωνες ακόμα και το "01:45 μ.μ. Να είμαι αυθόρμητος".

Κάνεις τέτοια;

-Δεν περνάει. -Αδύνατον. Περάστε την πάλι.

-Την πέρασα ήδη δυο φορές. -Δώστε μου δω.

Περιμένω 20 λεπτά ν' αγοράσω ένα σάντουιτς.

Δεν δουλεύει το τερματικό.

Να εξυπηρετήσω τον κόσμο;

Δοκιμάστε μ' αυτήν.

Αυτή είναι της Κοινωνικής Ασφάλισης.

Συγγνώμη, συγγνώμη. Ορίστε.

Αυτή θα περάσει σίγουρα.

-Δεν περνάει. -Αρκετά πια.

Αν δεν μπορείτε να πληρώσετε, να φύγετε.

Δεν θα περιμένουμε να περάσουν οι κάρτες σας!

-Ορίστε, πάρτε. -Μα τι κάνετε;

-1,50 δεν θέλατε; Ορίστε. -Όχι, δεν μπορώ να τα δεχτώ.

-Δεν έγινε τίποτα. -Δεν ήρθα εδώ να ζητιανέψω.

-Για όνομα πια! -Μα δεν πειράζει.

Όχι, γιατί είναι σαν να κάνω σκηνή για να μου πληρώσετε τα πατατάκια.

Δεν έχω καμιά ανάγκη εγώ να μου πληρώσει άλλος τα πατατάκια.

Ωραία όλ' αυτά, αλλά πρέπει να φύγουμε.

Πού πήγε ο άλλος;

Οι αλήτες εδώ τα έχουν κάνει πλακάκια με τις τράπεζες...

για να μας πάρουν τα έξι ευρώ, και κρατάνε και την προμήθεια.

-Προμήθεια; -Ακριβώς.

Πάρε το 1,50 ευρώ της κυρίας και πλήρωσε τις παλιοπατάτες σου!

Ροδρίγο, τι συμβαίνει;

Τίποτα. Ο κόσμος δεν καταλαβαίνει ότι όλοι εδώ μας εξαπατούν.

-Φίλος σου είναι αυτός ο ηλίθιος; -Φίλος; Τι θα πει φίλος;

Πρόσεχε το δάχτυλό σου.

Κατέβασε την κάμερα γιατί θα φας μπουνιά.

-Κατέβασε την κάμερα. -Δεν αγγίζουμε.

Σεβόμαστε τον χώρο των άλλων.

-Θα σ' αστράψω καμιά. -Θα σας καταγγείλω για βία.

-Βία; -Ήρεμα!

Ορίστε η βία, βλάκα!

Άρπα τη!

-Έλα εδώ. -Σας παρακαλώ.

Προσοχή!

-Σας παρακαλώ, κυρία! -Προσοχή!

-Κυρία! -Τα γράφω όλα.

Τι είναι αυτά;

Προσοχή! Λίγο σεβασμό.

Τι γράφεις, κάθαρμα;

Παιδιά, φύγαμε! Φύγαμε!

-Έφυγε και δεν πλήρωσε. -Τι έγινε;

-Γρήγορα. -Τι έγινε;

Έλα δω, κάθαρμα!

-Πού πας; -Φύγαμε.

Αν θέλεις, βάλε μπρος.

Αν σε πιάσω, θα σε σκοτώσω.

Δεν καταλαβαίνω, Χουλιάν! Εσύ που ήσουν τόσο πράος.

-Ήταν αυτοάμυνα. -Εδώ χτυπάς μια κυρία.

Προσπαθούσα να την κάνω πέρα γιατί με δάγκωνε. Δεν φαίνεται;

Τρελαίνεται ο κόσμος για κάτι τέτοια.

Σε πέντε λεπτά έχει 3.000 θεάσεις.

Το ανέβασες στο ίντερνετ;

Όχι, το έκανα "story". Ο κόσμος το μοιράζεται.

-Με ποιο δικαίωμα; -Εγώ το τράβηξα.

-Εμένα χτυπούσαν, όμως. -Χουλιάν, ηρέμησε. Παίρνε ανάσες.

Παίρνε βαθιές ανάσες και βγάλε την οργή που έχεις μέσα σου.

-Ποια οργή; -Έχασες εντελώς τον έλεγχο.

Έχεις πρόβλημα διαχείρισης της ματαίωσης.

-Ήθελαν να με σκοτώσουν. -Μα μόνο εσύ ρίχνεις γροθιές εδώ.

-Κοίτα. -Άσ' το κάτω. Τέρμα.

Μα τι κάνεις;

Μα με παίρνουν τηλέφωνο.

Τι έγινε, τέρας; Εσένα έψαχνα.

Καλά. Από θαύμα.

Το είδες; Το είδε!

Τίποτα. Ένας τσακωνόταν κι έπρεπε να τον βγάλουμε έξω.

Ναι, τρελά πράματα. Ο κόσμος είναι ανισόρροπος.

Κι εσείς; Θα μπορούσατε να κάνατε κάτι.

-Δεν είδατε ότι βγαίναμε έξω; -Όχι, εγώ δεν μπορώ.

-Σ' το απαγορεύει η θρησκεία σου; -Όχι, έχω μαύρη ζώνη στο ταεκβοντό.

Απαγορεύεται η βία σε όσους δεν ξέρουν πολεμικές τέχνες.

Περίφημα!

Λέγε ό,τι θες. Πάντως, μπορώ να σκοτώσω κάποιον...

με δυο δάχτυλα. Τα δάχτυλα του θανάτου.

Αυτό είναι απ' τον Μπρους Λι.

Το νου σου. Τον σκότωσαν επειδή αποκάλυψε μυστικά του κουνγκ φου.

Όχι. Μιλάω στον οδηγό που με πάει στη Μαδρίτη.

Πολλοί το θεωρούν βία...

στην ουσία όμως, εκμεταλλεύεται τη δύναμη του αντιπάλου...

-και τη χρησιμοποιεί εναντίον του. -Μάλιστα.

-Αυτό είναι τζούντο. -Όχι τζούντο. Ταεκβοντό.

Είναι τζούντο.

Wikipedia. "Ο τρόπος να δέχεσαι τα πράγματα όπως παρουσιάζονται"...

"για να τα αλλάξεις προς όφελός σου".

-Ακριβώς, το τζούντο. -Ξέρεις τζούντο, Χουλιάν;

Και όμως! Ξέρω τζούντο.

Συγγνώμη, αλλά δεν μου το είχες πει ποτέ.

Δεν καυχιέμαι για ό,τι κάνω. Δεν σκοτώνω με δυο δάχτυλα.

-Τι ζώνη έχεις; Μαύρη; -Τα παράτησα επειδή δεν είχα χρόνο.

-Καφέ; -Όχι καφέ.

-Γαλάζια. -Όχι.

Πορτοκαλί.

-Κίτρινη τότε. -Λευκή-κίτρινη.

Όπως ο ανιψιός μου.

Ο ανιψιός σου θα σου πει ότι μιλάμε για τζούντο, όχι για ταεκβοντό.

"Να είσαι σίγουρη ότι από τώρα"...

-Τι κάνεις εκεί; -Κάτσε, έχει κι άλλο.

-Σταμάτα. -Κοίτα.

Σταμάτα, σε παρακαλώ.

"Όταν σε είδα στον δρόμο με τη ριγέ"...

-Μα τι κάνεις; -Τι είναι αυτό;

Άσ' το κάτω. Δικό μου είναι αυτό.

-Σταμάτα! -Πρόσεχε!

Υπογράψτε και στη δεύτερη σελίδα.

Κρατήστε το αντίγραφο. Αυτό είναι για μένα.

Το αμάξι μου, που να πάρει! Το πήρε ο διάβολος.

-Ηρέμησε. Ηρέμησε. -Το κέρατό μου!

Αλκοτέστ. Φυσήξτε εδώ.

Πιο δυνατά.

Πιο δυνατά. Συνεχίστε να φυσάτε. Πιο δυνατά.

Συνεχίστε. Μέχρι να σας πω εγώ.

Εντάξει. Κρατήστε το στόμιο.

Ανοιχτά τα χέρια και προχωρήστε.

-Καλά, δεν φτάνει το τεστ; -Όχι, προχωρήστε στη γραμμή.

Κάνε ό,τι σου λέει.

Ανοιχτά τα χέρια. Πάνω στη γραμμή.

Πάνω στη λευκή γραμμή.

Δεν φτάσατε ως το τέλος.

Κάντε στροφή τώρα. Μην αφαιρείστε. Ελάτε πίσω.

Ελάτε πίσω.

Σταματήστε. Αγγίξτε τη μύτη με τον δείχτη.

Με κλειστά μάτια, αλλιώς δεν ισχύει.

-Αγγίξτε τη πάλι. -Κοιτάξτε, δεν...

-Με το άλλο χέρι. Το άλλο. -Κάνε ό,τι σου λένε.

-Συνεργάσου με τη δικαιοσύνη. -Βούλωσ' το.

Κι αυτό το μάτι;

Ξέρω γω; Από το χτύπημα;

Πες την αλήθεια. Θα μαθευτούν όλα έτσι κι αλλιώς.

-Είναι από το ατύχημα... -Δεν είναι, Χουλιάν, και το ξέρεις.

Τσακώθηκε με κάποιους σ' ένα βενζινάδικο.

Έγινε μεγάλος καβγάς. Νομίζω ότι τον αναστάτωσε.

Είναι ευαίσθητος, όσο κι αν δεν φαίνεται.

Βούλωσ' το!

-Ήρεμος. -Ήρεμος είμαι.

Δεν είχα ούτε ένα ατύχημα σ' όλη μου τη ζωή.

Έχω όλα τα πόιντ μου. Δεν θα πάρω άλλα.

-Τέρμα όμως τώρα; Πόσα θα πάρει; -Τέσσερα; Έξι;

Απερίσκεπτη οδήγηση είναι έξι.

Η απερίσκεπτη οδήγηση είναι όντως έξι πόιντ και 500 ευρώ πρόστιμο.

Με συγχωρείτε. Μπορώ να φύγω;

Ναι, ευχαριστούμε για τη συνεργασία σας.

Είδες; Με ευγένεια λύνονται όλα.

-Θα σου πω πού να τη βάλεις. -Τέρμα!

Στο αμάξι!

-Δώστε μου το άλλο χέρι. -Ελάτε! Δεν χρειάζεται.

Κάλεσε ενισχύσεις.

Μόλις ηρεμήσει ο πατέρας σας, θα τον αφήσουμε να φύγει.

-Δεν είμαι πατέρας της! -Μη χειροτερεύεις τα πράγματα.

Ομολόγησε την ενοχή σου και θα σ' αφήσουν.

Σ' ένα αμάξι πάνω έπεσα. Δεν έκανα φόνο.

Χαμηλώστε τον τόνο. Καλά λέει. Μη δυσκολεύετε τα πράγματα.

Ηρεμήστε. Θα σας βάλω χειροπέδες.

-Είμαι εντάξει. Είμαι ήρεμος. -Σίγουρα;

-Ίσως να οδηγήσω εγώ τώρα. -Όχι το αμάξι μου!

-Αφήστε τις εξυπνάδες. -Χουλιάν.

Κοίτα εδώ. Χουλιάν.

Είστε εντάξει; Ηρεμήσατε;

-Ναι; Σας αφήνω. -Ναι.

-Και όχι αλαζονείες. -Εντάξει είμαι.

Συγγνώμη, αλλά έχει ένα θέμα με το αμάξι του.

Πηγαίνετε. Και μη μάθω ότι κάθεται στο τιμόνι.

Μην ανησυχείτε. Το φροντίζω εγώ.

Φίλε, είσαι πολύ εκνευρισμένος.

Κυρία, μπείτε μέσα να φύγουμε.

Στις διαλέξεις μου μιλάω γι' αυτό.

Αυτές οι καταστάσεις χρειάζονται αποφασιστικότητα...

αλλά να 'ναι και σαφές ότι αυτοί έχουν το πάνω χέρι. Κατάλαβες;

Πάμε;

Πάω για ένα κατουρηματάκι, αν δεν σας πειράζει.

Χαμογέλα λίγο, Χουλιάν. Δεν έγινε τίποτα.

Ναι, πες μου.

Το ποιο;

Δεν κάθεσαι καλύτερα πίσω; Τον Ροδρίγο τον πιάνει ναυτία.

-Ξέχνα το. -Κι αν σου ξεράσει στην ταπετσαρία;

Αυτή η μυρωδιά δεν φεύγει.

Μη μου λες βλακείες.

Είμαι σε μια τουαλέτα, κι είναι κομμάτι δύσκολο.

-Κι εσύ; Δεν άνοιξες το στόμα σου. -Για να μη χειροτερέψω τα πράγματα.

Σωστά. Το ταεκβοντό.

Κοίτα...

Αυτό ακριβώς είναι.

Ναι.

Κοίτα τον.

Καμιά φορά πρέπει να διαλέγεις ή το ένα ή το άλλο.

Κατουράει και μιλάει στο τηλέφωνο.

Πρέπει να διαλέξεις. Ή το ένα ή το άλλο.

Σίγουρα θ' ανεβάσει και την άλλη φωτογραφία στα σόσιαλ.

-Ναι, τη φωτογραφία. -Δεν τον αντέχω.

Ανάθεμα την ώρα που τον έβαλα στο αμάξι.

Πάμε, τότε.

-Τι; -Έχεις δίκιο.

Δικό σου είναι το αμάξι. Εσύ κάνεις κουμάντο.

Τι ανακούφιση!

Πάμε.

-Σίγουρα; -Βάλε μπρος.

Φύγε, φύγε!

Βρε καθάρματα, εδώ είμαι.

Τέλεια!

Ναι! Ναι!

Καταπληκτικά!

Είδες τα μούτρα του;

Τι ηδονή ήταν αυτή! Πόσο ήθελα να τον ξεφορτωθώ.

-Ο τύπος ήταν σαν μαύρο σύννεφο. -Τσιγγάνικη κατάρα.

Ήταν σπαστικός, αλλά αυτό πάει πολύ. Δεν είναι σωστό.

Έφαγα μπουνιά για να τον υπερασπιστώ.

Μου έκαναν αλκοτέστ.

-Εξαιτίας του χάλασα το αμάξι μου. -Πήρες κι έξι πόιντ.

Και λίγο ήταν. Θα 'πρεπε να πάμε πίσω...

να περάσουμε από πάνω του μέχρι να πεθάνει.

Που λέει ο λόγος, Λορένα.

-Αλήθεια έλεγε για τις διαλέξεις; -Ποιες διαλέξεις;

Ποιος θα 'χανε τον χρόνο του να ακούει αυτόν;

Τον αφήσαμε στη μέση του αυτοκινητόδρομου.

-Κάποιος θα τον πάρει. -Εκεί πίσω;

-Θα του πάρει μερικές ωρίτσες. -Θα γίνει αστικός θρύλος.

Αντί την "κοπέλα που κάνει οτοστόπ", θα 'χουμε...

-τον "βλάκα που κάνει οτοστόπ". -Είστε πάρα πολύ αστείοι.

-Πάρα πολύ. -Δεν κάναμε τίποτα.

Αποδεχτήκαμε τα πράγματα όπως ήρθαν.

Για να τ' αλλάξουμε προς όφελός μας.

-Όπως στο τζούντο. -Ή στο ταεκβοντό.

Που να πάρει!

Τι έγινε;

Το σακίδιο.

Το σακίδιο, φίλε.

-Έχασε το σακίδιό του. -Κι αν μας καταγγείλει για κλοπή;

Αυτό έλειπε. Να σε καταγγείλει κι από πάνω.

Το αφήνουμε εδώ στην άκρη, και θα περάσει να το πάρει.

Πώς θα περάσει;

-Αν έρθει με τα πόδια, θα το δει. -Κι αν το πάρουν;

Γκαντεμιά! Πίσω, πάντως, δεν γυρίζουμε.

Όχι.

Ποτέ. Ούτε για όλο το χρυσάφι του κόσμου.

Αρνούμαι. Με τίποτα.

Εδώ είναι, αλλά δεν υπάρχει κανείς.

-Δεν θα πήγε προς τα πίσω. -Ίσως στην αντίθετη λωρίδα;

Ίσως τον πήραν, πηγαίνει στη Μαδρίτη και πρήζει κάποιον άλλον.

Είναι παράλογο. Το ξεχνάμε και φεύγουμε.

-Προς τα δω πήγε. -Πού το ξέρεις;

Κοίτα τα ίχνη.

Τι κάνουμε;

Δεν το πιστεύω.

Δεν το πιστεύω ότι τον ψάχνουμε ακόμα.

Ξέρεις τι ώρα είναι; Ξέρεις τι ώρα θα φτάσουμε στη Μαδρίτη;

-Χουλιάν, για τον Θεό. -Τι;

Πέρασες δύσκολη μέρα. Δεν σ' αναγνωρίζω.

Είσαι ανυπόφορος από τότε που φύγαμε.

Αυτός μου έσπασε τα νεύρα.

-Δεν είναι αυτός. Είναι κάτι άλλο. -Δεν υπάρχει τίποτα άλλο.

-Ναι, είσαι περίεργος. -Όχι.

-Είσαι. -Εντάξει, είμαι.

Πικρόχολος. Και κάνεις γκριμάτσες.

Αν είμαι τέτοιο πρόβλημα, σταμάτα να κατέβω εγώ. Διάολε!

Να φας σκατά!

Συγγνώμη. Ήταν ανάγκη να πέσουν όλα μαζί σήμερα;

Ήθελα να πάω στη Μαδρίτη απολαμβάνοντας την παρέα σου.

Και πίσω, ένας κανονικός άνθρωπος, ένας χοντρούλης πληροφορικάριος...

όπως είχαμε συμφωνήσει. Κάθομαι όλη τη βδομάδα να επιλέξω...

αυτούς που θα μας συνοδέψουν για να μη μας ενοχλούν.

Εμένα μου πέφτει ο τρελός κι εσένα ο άλλος που σε φλερτάρει.

Μήπως ζηλεύεις;

-Εγώ; -Ναι.

-Να ζηλεύω εγώ; -Ναι.

Είπες ότι επιλέγεις όλη τη βδομάδα ποιος θα ταξιδέψει μαζί μας...

και επιλέγεις τους πιο "ανώδυνους".

Τι; Μα τι λες;

Τώρα που το σκέφτομαι, τους έξι μήνες που ταξιδεύουμε μαζί...

αυτός είναι ο πρώτος που μπήκε στο αμάξι και είναι ωραίος.

Πολύ ωραίος όμως. Οι υπόλοιποι ήταν χοντροί.

-Και άσχημοι. Αληθινά άσχημοι. -Έχεις παλαβώσει, Λορένα.

Κάνουμε τη διαδρομή μαζί, επειδή μας βολεύει και τους δυο. Και τέρμα.

Εγώ νομίζω ότι είναι και κάτι παραπάνω.

Κοίτα, Λορένα, δεν επιλέγω τον κόσμο για να μπορώ να σου την πέσω.

Είναι σαφές; Ούτε και θέλω να σου την πέσω.

Γιατί αν ήθελα να την πέσω σε μια γυναίκα...

-θα έψαχνα κάποια πιο ώριμη. -Ώριμη;

Ναι, με περισσότερη εμπειρία.

Πιο φτασμένη. Διανοητικά, εννοώ.

-Με λες ηλίθια; -Όχι.

Σαν να λες αυτό. Ότι είμαι χαζή.

-Δεν εκφράστηκα σωστά. -Κι όμως, το είπες.

Κοίτα, Χουλιάν. Θα σου πω κάτι.

Αν ήθελα να πάω με κάποιον, δεν θα επέλεγα έναν...

που θέλει να ελέγχει τα πάντα, υστερικό με το αμάξι του...

σε εταιρεία υψηλής τεχνολογίας...

που αφήνει τους άλλους ξεκρέμαστους με το παραμικρό.

Θαυμάσια. Τώρα είναι όλα σαφή.

Τέλεια.

Και για να καταλάβω κάτι. Αν θέλω να πάω μ' αυτόν, ας πούμε...

θα μπορούσα.

-Όλα θα έμεναν ίδια ανάμεσά μας. -Όλα ίδια.

Θα μπορούσαμε ν' ανεβοκατεβαίνουμε όπως μέχρι τώρα...

κι όλα καλά.

Ν' ανεβοκατεβαίνουμε. Ποσώς μ' ενδιαφέρει η σεξουαλική σου ζωή.

Τι έγινε;

-Έχασα κάτι; -Όχι πολλά.

Δεν εμφανίστηκε ο τύπος;

Όχι. Έχουμε κάνει τόσα χιλιόμετρα, και τίποτα.

Μήπως είναι εκεί;

-Πού; -Εκεί.

Δεν θα πιστέψεις το στιλ μου. Κοίτα.

Έλα, σκυλάκι.

Να τος. Και κουλαριστός.

-Πήγαινε εκεί. Θα κάνω μια γέφυρα. -Για να δούμε.

Εσείς! Τι έγινε;

Είδατε; Τι σας έλεγα;

Να τοι. Να σας συστήσω.

Η Γκράθια, η Αμπάρο και η Ρόσα.

-Ροσάριο. -Ροσάριο, σωστά.

Είναι καταπληκτικά εδώ. Πρέπει να δοκιμάσετε.

Έχει ένα πρόγραμμα κομπλέ.

Μασάζ με σταφύλια, πίλινγκ, απολέπιση.

Γίνεσαι καινούριος, αλήθεια.

Όχι, ευχαριστώ.

-Ευχαριστώ. -Ούτε κι αυτή μπορεί. Αφού οδηγείς.

Να σου πω, Ροδρίγο.

-Θέλαμε να σου ζητήσουμε συγγνώμη. -Για ποιο πράγμα;

Που σ' εγκαταλείψαμε στον αυτοκινητόδρομο.

Ήταν από τις πλάκες που δεν πάνε καλά.

Θέλαμε να σε τρομάξουμε, αλλά όταν γυρίσαμε δεν ήσουν εκεί.

Ναι. Αυτό έλεγα κι εγώ.

Κι αφού δεν γυρνούσατε, είπα...

"Θα πάω για κρασοθεραπεία στο ξενοδοχείο"...

"και τους πάρω μετά". Αφού είχατε το σακίδιό μου...

το ήξερα ότι θα γυρνούσατε.

Ακριβώς. Πλάκα ήταν. Έλα, πάμε να φύγουμε.

Τώρα;

Δεν μπορούμε να χάσουμε κι άλλο χρόνο.

Κάνε ένα ντους, να φύγουμε για τη Μαδρίτη.

Θα χάσω την απολέπιση. Τρομερό. Σου τρίβουν το σώμα...

με κουκούτσια σταφυλιού και μέλι. Το δέρμα γίνεται σαν ποπό μωρού.

-Θέλω να το δοκιμάσω. -Παράτα μας, Λορένα.

Μια κι είμαστε εδώ!

Δεν χρειάζεσαι απολέπιση. Το δέρμα σου είναι τέλειο.

Πάμε, σας παρακαλώ. Είναι αργά.

Τώρα έχει φρικτή κίνηση.

Ας περιμένουμε δυο ωρίτσες να πέσει λίγο.

Καλά λέει. Απ' το να πήζεις στον αυτοκινητόδρομο, καλύτερα εδώ.

-Τι κάνεις; -Γδύνομαι.

-Μα δεν μπορείς. -Όχι; Και γιατί δεν μπορώ;

Αυτός αύριο μπορεί να είναι στον Β. Πόλο με τους πιγκουίνους.

-Εμείς έχουμε δουλειά. -Δεν είπες ότι ήσουν αυθόρμητος;

Είμαι αυθόρμητος την κατάλληλη στιγμή.

-Σας παρακαλώ -Κράτα λίγο.

-Λορένα; -Τι;

-Σε παρακαλώ. -Έλα, Χουλιάν.

-Έλα, Χουλιάν. -Χουλιάν, μην είσαι σπαστικός.

-Βγάλε τα ρούχα σου και έλα. -Έλα, κερνάω εγώ.

Έλα.

Πνίγομαι!

Βοήθεια!

Χαλάρωσε.

-Άλλο ένα; -Ναι, παρακαλώ.

Κάνουν μασάζ με κουκούτσια σταφυλιού και μέλι.

Το ξέρω, το ξέρω.

Κάποιοι φτάνουν σε οργασμό με το μασάζ.

-Μη μου πείτε. -Θα 'πρεπε να το δοκιμάσετε.

Εγώ είμαι λίγο παλαιών αρχών.

Εγώ το κρασί το πίνω.

Να χαρείς, μην το κάνεις αυτό.

Μη, σε παρακαλώ. Μη!

Παιδιά...

-Τι έγινε, τέρας; -Έχω σκυλοβαρεθεί και φεύγω.

Δεν πάει άλλο. Τι χρωστάω, παρακαλώ;

1.500 ευρώ.

-Ορίστε; -Ναι, ήθελα να σ' το πω.

Την έπαθα πάλι. Οι κάρτες μου δεν περνάνε.

Θα πρέπει να απομαγνητίστηκαν.

Μην ανησυχείς, όμως. Τα κανονίζουμε μετά.

Ακριβώς.

Μα τι κάνεις;

Να σου πω.

Πού πας; Χουλιάν; Πού πας;

Τι βρόμα!

Αυθορμητισμό δεν ήθελες; Πάρ' τον τον αυθορμητισμό.

Χουλιάν! Περίμενε!

Χουλιάν!

Περίμενε! Θα μ' άφηνες εδώ;

Είσαι εντελώς παλαβός.

Φαίνεσαι σοβαρός, αλλά μετά παίρνεις ανάποδες.

-Και τώρα; -Φαίνεσαι σοβαρός.

-Φυσικά και είμαι σοβαρός. -Θες να το συζητήσεις;

-Τι να συζητήσω; -Αυτό που σου συμβαίνει.

Τίποτα δεν μου συμβαίνει.

Μπορεί όμως και ναι.

-Είναι όλα πολύ δύσκολα. -Φυσικά, φυσικά.

Όλα πήγαιναν καλά, μέχρι που είδε τον γκόμενο και τα 'παιξε η δόλια.

Είναι πράγματα αυτά, να κάνει τέτοια και να γδύνεται μπροστά σε όλους;

-Κι ο άλλος... -Πετούσε τη σκούφια του.

Η Λορένα είναι καταπληκτική, αλλά δεν ξέρει να επιλέγει.

-Κι εκεί εμφανίζεσαι εσύ. -Εγώ;

Φυσικά. Που ανεβοκατεβαίνεις, εννοώ.

Ναι, εκεί εμφανίστηκα εγώ.

Φυσικά.

Ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που την είδα.

-Εκείνο το απόγευμα στον δρόμο... -Που σε περίμενε με τη ριγέ βαλίτσα.

Τι πας και διαβάζεις τα πράγματα των άλλων;

Αν το αφήνεις στο ντουλαπάκι, θες να το διαβάσει κάποιος.

Ουρλιάζεις για βοήθεια.

Χουλιάν, κοίτα με.

-Οδηγώ. -Μια στιγμή.

-Θα τρακάρουμε. -Τι αποφεύγεις, Χουλιάν;

-Μην αρχίζεις. -Τι αποφεύγεις;

Πάω στη Μαδρίτη γιατί αύριο δουλεύω. Διότι εγώ δουλεύω.

Αυτά είναι δικαιολογίες, και το ξέρεις.

Τι κάθομαι και μιλάω μαζί σου; Μου εξηγείς;

Φοβάσαι, Χουλιάν.

Φοβάσαι, γιατί ο τύπος θα σου πάρει τη δικιά σου.

Μήνες το δουλεύεις και θα τη χάσεις τώρα από μια απροσεξία.

Δεν ήξερα ότι η φωτογραφία ήταν του ξαδέρφου του.

Να τρέχεις σαν αρουραίος με 160 χλμ. την ώρα στην αντίθετη λωρίδα.

Χειρότερο κι απ' το να σηκώνεις ψηλά τα χέρια.

Σαν να λες "Πηδηχτείτε αν θέλετε. Εγώ το βρίσκω τέλειο".

Θα τη φας την μπουνιά.

Τώρα θα έχουν ανέβει στο δωμάτιο. Σου υπενθυμίζω ότι είναι ξενοδοχείο.

Αυτό, όχι. Η Λορένα δεν είναι τέτοια.

Είναι σαν παιδί.

Ξαφνικά τσαντίζεται και φεύγει. Και πρέπει να παίζω το κοριτσάκι.

Σοβαρά σ' τα είπε όλα αυτά;

-Ναι. "Μην ανησυχείς", λέει. "Δεν μ' αρέσουν οι μικρές.

"Προτιμώ πιο φτασμένες γυναίκες".

Πάει καλά; Λες κι ήμουν κι εγώ δεν ξέρω τι.

-Δεν θα μου έκανε τέτοια πουστιά. -Πουστιά; Αφού δεν της είπες τίποτα.

-Σωστά. Δεν της είπα τίποτα. -Φυσικά!

Φυσικά. Δεν ξέρει ότι την αγαπάς.

Όχι, είναι πολύ χειρότερα.

Της είπα ότι δεν μ' ενδιαφέρει η σεξουαλική ζωή της.

Ας την πέφτει και στις πέτρες.

-Έτσι της είπες; -Όπως σ' το λέω.

-Την έχεις πατήσει κανονικά. -Ναι.

Τι να κάνω;

Έχεις δίκιο. Πάμε στη Μαδρίτη και το ξεχνάμε το θέμα.

-Τι; -Αφού την έχεις πατήσει έτσι...

δεν υπάρχει λύση.

Κάθαρμα! Εδώ και 30 χλμ. μου δίνεις ηλίθιες συμβουλές...

και τώρα μου λες ότι δεν υπάρχει λύση;

-Δεν μου έρχεται τίποτα. -Να σκεφτούμε!

-Κοίτα, αν βιαστούμε... -Τι;

Αν βιαστούμε...

προλαβαίνουμε να φάμε σ' ένα τρομερό μέρος που κλείνει αργά.

Κάτσε να πάρω ένα τηλέφωνο.

Βρε συ!

Φύγαμε!

Ναι! Επιτέλους!

Αυτόν τον Χουλιάν ήθελα να δω.

Πάμε, τίγρη! Έλα! Κάν' το πάλι.

Πάμε, τίγρη!

Δεν έχουμε αμάξι. Δεν μπορούμε να φύγουμε.

Τι λες εσύ να κάνουμε;

Λέω να κάνουμε πολλά πράγματα. Να τρυπήσουμε τα λάστιχα.

Να γρατζουνίσουμε το αμάξι μ' ένα κατσαβίδι.

Το αμάξι είναι το μόνο που τον ενδιαφέρει.

Ξέρεις τι είπε; Ότι ταξιδεύαμε μαζί γιατί μας βόλευε και τους δυο.

Μα αυτό είναι αλήθεια. Αφού δεν έχεις τίποτα μαζί του, νομίζω...

Ούτε νεκρή δεν θα είχα...

αλλά του εκμυστηρεύτηκα τη ζωή μου, κι εκείνος τη δική του.

Έχουμε περάσει άπειρες ώρες μέσα στο αμάξι.

Έχεις δίκιο, όμως. Καλύτερα να το ξεχάσω.

Έλα να πηδηχτούμε. Έτσι θα τον βγάλω απ' το μυαλό μου.

-Καλησπέρα. -Τι κάνεις;

Να μάθω τον αριθμό του δωματίου.

-Ξέρεις αν πήραν δωμάτιο; -Αυτό θα μάθουμε τώρα.

Αν πήραν δωμάτιο, φεύγουμε.

Αν πήραν δωμάτιο, την πάτησες. Φταις εσύ.

Εσύ δεν είπες ότι δεν είναι τέτοια; Μπορεί να πίνουν κανέναν καφέ.

Κορίτσια, ήμουν πριν από σας.

Γεια. Ήταν εδώ μια σγουρομάλλα. Σε ποιο δωμάτιο είναι;

Λυπάμαι, δεν μπορώ να σας πω.

Περίμενε, περίμενε.

Ας το λύσουμε αυτό. Να είναι σαφές απ' την αρχή...

αλλιώς, θα είναι κόλαση.

Αν έλεγα ότι ο Χουλιάν είναι ερωτευμένος μαζί σου...

παρά τα όσα σου είπε, θα άλλαζε τα πράγματα;

-Όχι... -Όχι;

Όχι.

Κοίτα.

Ο Χουλιάν είναι γέρος. Η ζωή του είναι χάλια.

Η πρώην γυναίκα του τον μισεί. Τα παιδιά του δεν τον ανέχονται.

Δουλεύει σε εταιρεία υψηλής τεχνολογίας...

αλλά το λέει και το ξαναλέει.

Αυτό δεν αλλάζει τίποτα. Δεν αλλάζει τίποτα απολύτως.

Τότε...

όλα καλά. Όλα τέλεια.

Δεν μπορεί να μου δώσει τον αριθμό του δωματίου.

Δεν είναι εδώ.

-Αν θέλω να μιλήσω, θα με συνδέσουν. -Άρα είναι εδώ.

Παράγγειλαν ποικιλία τυριών και σαμπάνια.

-Ποικιλία τυριών; -Και σαμπάνια.

Όχι, που να πάρει!

Όχι, όχι.

Όχι, όχι, όχι.

Χουλιάν, αυτό δεν αλλάζει τίποτα.

-Δεν αλλάζει; -Πρέπει να μιλήσεις μαζί της.

-Θα θέλατε κάτι; -Έναν γρήγορο θάνατο.

Φέρε μας δυο ουίσκι, σε παρακαλώ.

-Που να πάρει! -Τι έπαθες;

Τι έπαθες;

-Ξάπλωσε. -Στην οργή!

Ξάπλωσε. Ηρέμησε. Έτσι μπράβο. Ξεκουράσου.

Ξεκουράσου. Έτσι μπράβο.

Ευχαριστούμε. Μπράβο. Έτσι!

Γιατί σ' άκουσα; Τώρα θα φτάναμε στη Μαδρίτη.

-Χαλάρωσε. Μη φοβάσαι. -Θα γλίτωνα τις πληροφορίες.

Τώρα, κάθε βράδυ θα τους φαντάζομαι σ' αυτό το δωμάτιο...

-με την ποικιλία τυριών. -Και τη σαμπάνια.

Μιλήσατε για μένα;

Είναι κάτι που δεν ξέρω; Σου είπε κάτι;

Βλακείες. Αν ήσουν η Λορένα, θα έκανες το ίδιο.

Ο τύπος είναι θεογκόμενος. Παραδέξου το.

Όταν έβγαλε το μπλουζάκι, κι εγώ φτιάχτηκα.

Με υποχρέωσες τώρα.

Θέλω να σου πω πως ό,τι γίνεται εκεί πάνω...

είναι ένα πάθος, μια παρόρμηση, η φύση η ίδια που είναι ποταμός.

Ένας θεογκόμενος, μια θεογκόμενα, ο παράδεισος τριγύρω...

-Γκαρσόν, τα γεμίζετε, παρακαλώ; -Μετά, όμως...

Ευχαριστούμε. Μετά, όμως, όταν βαρεθούν το πήδημα...

-Σταμάτα. -Όταν βαρεθούν να κάνουν έρωτα...

Αυτό είναι χειρότερο.

Όταν βαρεθούν την ποικιλία τυριών ύστερα από ώρες...

τέλος πάντων, εμφανίζεσαι εσύ...

με το στάτους σου, σοβαρός, φτασμένος, ώριμος...

και συζητάς ήρεμος. Εκείνη θα είναι εξουθενωμένη.

Την πιάνεις με μειωμένα αντανακλαστικά, και μπαμ!

Της λες για τη ριγέ βαλίτσα...

και ότι θα την κάνεις ευτυχισμένη κι όλες αυτές τις βλακείες.

Μένω με τη μάνα μου.

Τι πράμα;

Δεν δουλεύεις σε εταιρεία υψηλής τεχνολογίας;

Γκαρσόν;

-Χουλιάν! -Απλώς...

Χουλιάν!

Βγάλ' τα όλα, αγάπη μου. Βγάλ' τα όλα.

Μπράβο, μπράβο. Αυτό σου λέω.

Αυτό σου λέω. Έτσι. Μπράβο. Αυτό θα πει άντρας.

Αυτός είναι άντρας.

-Λες να μας χρεώσουν το δωμάτιο; -Μην ανησυχείς γι' αυτό.

Να προλάβουμε το λεωφορείο. Φεύγει στις 12:00 π.μ. Κάλεσα ταξί.

Στις 2:00 π.μ. θα είσαι σπίτι σαν να μη συνέβη τίποτα. Ηρέμησε.

Τι εννοείς, σαν να μη συνέβη τίποτα;

-Χουλιάν! -Μη. Καλύτερα να τον αφήσεις...

Τι κάνεις;

Τίποτα. Εδώ, τα λέγαμε. Γιατί;

Δεν είχες φύγει;

Πώς να φεύγαμε;

Σας περιμέναμε.

Είχες βγάλει τις βαλίτσες απ' το αμάξι.

Ναι, για να μη σου κάνω την ίδια βλακεία όπως σ' αυτόν.

Άρα είχατε φύγει.

Ας μη συζητάμε πού ήμουν εγώ, πού ήσουν εσύ.

Είμαστε όλοι εδώ. Θα σας πάω στη Μαδρίτη.

Καλέσαμε ταξί, ευχαριστώ.

Όχι, όχι, ούτε συζήτηση. Έχετε πληρώσει, και θα σας πάω.

Γλιτώνουμε τη διαδρομή μέχρι τη Λέρμα.

Τι κάνουν τα πιτσουνάκια;

Σέρχιο, έλα μαζί μου στην τουαλέτα.

-Δεν μπορείς να πας μόνος; -Φυσικά.

Είναι δικαιολογία για να μιλήσουν. Όλα θα σ' τα εξηγώ;

Κι εγώ δεν θα 'πρεπε να λέω τέτοια πράγματα...

γιατί σιχαίνομαι να δίνω συμβουλές.

Να μη μου δώσεις συμβουλές. Δεν σου ζήτησα.

Αποφάσισε.

Ή μας πας στη Μαδρίτη...

και δεν ανοίγεις το στόμα στη διαδρομή ή παίρνω το λεωφορείο.

-Πολύ καλά τότε. -Πολύ καλά τότε.

-Εντάξει. -Εντάξει.

-Όλα καλά πίσω; -Όλα καλά.

Ανεβάζω, κατεβάζω το κλιματιστικό;

Η ατμόσφαιρα είναι περίεργη, αλλά είναι αναπόφευκτο.

Πώς ήταν τα δωμάτια;

Ένα πήραμε τελικά. Μείναμε μόνο δυο ώρες, και μας χρέωσαν τα μισά.

-Δυο ώρες; Τι το θες το παραπάνω; -Συγγνώμη;

Λέω ότι σε δυο ώρες θα ξεκουραστήκατε.

Θα έμενα άλλες τρεις ώρες, ή κι ολόκληρη τη νύχτα...

αλλά επειδή είμαι υπεύθυνη, δεν ήθελα να χάσω τη δουλειά μου.

Φυσικά, φυσικά.

Σέρχιο, θα έμενες μια βδομάδα, αφού δεν κάνεις τίποτα.

-Όχι, αλλά δυο μερούλες. -Με ποικιλία τυριών και σαμπάνια.

-Μην αρχίζεις. -Βούλωσ' το.

-Καλά πληροφορημένος, βλέπω. -Το πέτυχα;

Διάνα.

Ένα έχω να σου πω. Τα τυριά ήταν καταπληκτικά.

Χαίρομαι που τα απόλαυσες.

Και στο τέλος, έγλειψα και τα δάχτυλα.

Τι ωραία! Τι ωραία!

Σέρχιο, όταν πας στη Μαδρίτη, τι σχέδια έχεις;

Δεν το έχω σκεφτεί. Μου έγραψε μια φίλη. Ίσως βρεθούμε.

-Έχει ένα σπίτι στο βουνό. -Ωραία. Κατευθείαν στο ψητό.

-Τι σ' ενδιαφέρει εσένα; -Σ' ενδιαφέρει εσένα;

-Ηρεμία! -Αυτός να ηρεμήσει. Μας έπρηξε.

Δεν είμ' εγώ αυτός που πηδάει.

-Να φας σκατά! -Θέλω πάλι να κατουρήσω.

-Κρατήσου. Δεν σταματάμε ξανά. -Καλά!

Και για να ξέρεις, το φιλαράκι σου σε απατάει.

-Τι θέλεις πάλι, Χουλιάν; -Ο Σέρχιο...

που προτιμά να ζήσει δυο φορές περισσότερο και να βγάζει τα μισά...

έχει βρει άκρες να βγάζει λεφτά. Έτσι, Σέρχιο;

-Τι λέει; -Ξέρω γω; Δεν έχω ιδέα.

Τι ωραία! "Δουλεύω έξι μήνες και μετά, τίποτα".

-Τι αφελής που είσαι! -Δεν ξέρω για τι μιλάς.

Το πορτμπαγκάζ είναι σαν το καμαρίνι του Μπομπ Μάρλεϊ.

Τι πράμα;

-Τρομερό. -Σε κατάλαβα.

Ψεύτικο προφίλ, ταξίδι με άσχετους για να μην τραβάς την προσοχή.

-Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς. -Ένα ένα τα θυμάμαι.

Έγινε άσπρος όταν ήρθε η αστυνομία.

-Από πού τα βγάζεις όλ' αυτά; -Γι' αυτό δεν άνοιξε το στόμα του.

Χουλιάν, σταμάτα γιατί γίνεσαι γελοίος.

Μα τι κάνεις;

Τι συμβαίνει, Χουλιάν;

Τι μυρίζει;

-Χασίσι. -Βλέπεις; Δεν το αρνείται.

Παιδιά, νομίζω ότι κάνετε λάθος.

-Άνοιξε το σακίδιό σου. -Γιατί;

Άνοιξέ το.

Τι; Και τώρα, τι;

Τι "τι;"

-Χουλιάν, άσε τα πράγματά μου. -Χουλιάν, να χαρείς.

-Χουλιάν. -Χουλιάν, σταμάτα.

Έλα, ηρέμησε.

Όχι, όχι. Όχι αυτό.

-Μη, μη, Χουλιάν. -Χουλιάν, μη.

Μα τι κάνεις; Τι στο διάολο κάνεις;

-Όχι, όχι. -Μα τι έκανες, Χουλιάν;

-Αυτό ψάχνεις; -Τι;

Μας δουλεύεις!

-Τι στο καλό είναι αυτά; -Μη βάζετε ιδέες στο μυαλό σας.

-Στην οργή! -Ιατρικό είναι, εντάξει;

-Αυτή είναι η δουλειά που σας έλεγα. -Ωραία δουλειά!

Για ν' ανοίξω μια κλινική. Στην Καλιφόρνια γίνεται χαμός.

-Εκεί είναι νόμιμο, εδώ όχι. -Για τώρα. Θα νομιμοποιηθεί.

Να μείνει μεταξύ μας, όμως.

Ένας πολιτικός, που είναι πολύ ψηλά στο υπουργείο...

κάνει μαζί μου πιλάτες. Θα συζητηθεί σύντομα στη βουλή.

-Κάθαρμα! -Αν μας πιάσουν, την έχουμε πατήσει.

Άσε τα μελοδράματα. Τίποτα δεν θα γίνει.

-Αυτοί από πριν δεν είναι; -Μας είδαν.

Σιγά! Δεν έγινε τίποτα.

-Κάποιος πρέπει να ζητήσει συγγνώμη. -Ακριβώς.

-Όχι ο Ροδρίγο. -Ποιος; Εγώ;

Αν δεν ζητήσεις συγγνώμη, να του πληρώσεις την κιθάρα.

Ήταν παρεξήγηση.

Ηρέμησε, αυτό διορθώνεται.

Υπήρχαν ή όχι ναρκωτικά στο πορτμπαγκάζ;

Δεν είσαι ικανός ν' αναγνωρίσεις έστω κι ένα σου λάθος;

-Αλήθεια. Να ζητήσεις συγγνώμη. -Σκασμός εσύ.

Όταν πάμε στη Μαδρίτη, δεν θέλω να σε ξαναδώ.

Όχι. Όταν φτάσουμε στην Μαδρίτη ελπίζω να μην ξαναδώ κανέναν!

Χουλιάν. Χουλιάν!

Θα σου πληρώσω την κιθάρα μόλις βρούμε ένα ATM.

-Είναι εκεί μπροστά. -Ποιος;

Η αστυνομία.

Ήρεμα, ήρεμα.

Κάνε ό,τι σου πουν.

-Αστυνόμος Μοράλες. -Καλησπέρα.

-Οδηγείτε; -Ναι, οδηγώ.

-Σας είπα να μην οδηγήσετε. -Ναι.

Πριν σταματήσατε χωρίς προειδοποιητικό σήμα.

Να βάζετε το τρίγωνο για την αποφυγή ατυχημάτων.

Φυσικά. Το τρίγωνο. Το ξέχασα.

-Αυτός από πριν δεν είναι; -Ναι. Σ' το έλεγα εγώ.

Δεν μαθαίνουν με τίποτα.

Καλώς. Βγείτε από το όχημα.

Δεν χρειάζεται. Βάλτε μου ό,τι πρόστιμο θέλετε.

Εγώ θα το αποφασίσω αυτό. Βγείτε τώρα από το όχημα.

Μην αντισταθείς. Κάνε ό,τι λένε.

Προχωρήστε. Τι κοιτάτε; Προχωρήστε!

Πάρτε το επιστόμιο και φυσήξτε.

Μα μου το κάνατε πριν.

Άλλο το πριν, άλλο το τώρα. Είναι διαφορετικό.

Πριν, τώρα. Καταλαβαίνετε;

Φυσήξτε.

Χουλιάν...

πες τους ότι ήπιες κρασί να τελειώνουμε μια ώρα νωρίτερα.

-Είναι αλήθεια. Ήπια κρασί, και... -Μάλιστα.

-...και δυο ουίσκι. -Τέσσερα.

-Ώστε έτσι; -Τέσσερα. Τέλεια.

-Δηλώνω ένοχος. -Φυσικά.

Μπορώ να πληρώσω το πρόστιμο, παρακαλώ;

Τι συμβαίνει; Σας ενοχλούμε; Μήπως βιάζεστε;

Όχι, όχι, καθόλου. Εσείς κάνετε το καθήκον σας.

Εγώ είμαι ο ένοχος. Πιο ένοχος και από τον Ιούδα.

Δεν ξέρω τι συμβαίνει απόψε και τα κάνω όλα λάθος.

Όχι μόνο στο τιμόνι, αλλά και με τον κόσμο.

Κυρίως με άτομα που αγαπώ.

Χρόνια τώρα κάνω λάθος. Πρέπει να πληρώσω γι' αυτό.

-Ήρεμα, ήρεμα. -Ηρεμήστε.

Ν' αφήσετε την κόρη σας να οδηγήσει, όπως σας είπα.

Εσείς να καθίσετε πίσω να ξεκουραστείτε.

Θα τα δείτε όλα διαφορετικά αύριο.

-Προσπαθώ να τα κάνω όλα σωστά. -Φυσικά.

-Αλήθεια. -Βεβαίως.

Προσπαθώ. Τ' ορκίζομαι. Κι όλα πάνε κατά διαβόλου μετά.

Ναι, ναι, καταλαβαίνουμε.

-Ναι, ναι, φυσικά. -Ξέρετε...

Εντάξει, εντάξει.

Εντάξει, πέρασε. Μη βασανίζεστε.

-Χριστέ μου. -Μα τι κάνει;

Ηρεμήστε.

Είναι φορές που νιώθουμε άσχημα, κι άλλες, πολύ χειρότερα.

Πάρτε αυτό. Για τη μύτη σας.

Ευχαριστώ πολύ.

Εντάξει, πηγαίνετε πίσω.

Ευχαριστώ πολύ.

Ελάτε, περάστε. Μπείτε μέσα.

Πάρτε την κλήση. Ευχαριστώ.

-Εντάξει είμαι. -Ηρεμήστε. Καλό σας ταξίδι.

Την επόμενη φορά που θα σταματήσετε, βάλτε το τρίγωνο, σας παρακαλώ.

Βεβαίως, και τα φώτα. Μάλιστα.

Ποια φώτα;

Έχει κάτι φώτα στις γωνίες.

Όχι, δεν είναι φώτα. Είναι ανακλαστήρες.

Έχετε τρίγωνο, έτσι;

-Ναι, το έχω πίσω. Το απλό τρίγωνο. -Σίγουρα έχετε;

Το είδα όταν βάλαμε τις βαλίτσες.

-Μάλιστα, κι εγώ το είδα. -Ναι, με τις τρεις πλευρές.

Πρέπει να έχετε δύο προειδοποιητικά τρίγωνα αποφυγής ατυχήματος.

Θυμάμαι ότι τα έχω. Το ένα πάνω στο άλλο.

Μπερδεύτηκα. Φαίνονται σαν ένα.

-Και ανακλαστικά γιλέκα; -Γιλέκα έχω. Αρκετά. Σίγουρα.

-Πρέπει να μας τα δείξετε. -Τι;

Κατεβείτε κι ανοίξτε το πορτμπαγκάζ.

Βάλτε του ένα πρόστιμο για τα τρίγωνα να φύγουμε.

Δεύτερη φορά σας το λέω. Βγείτε έξω, κύριε.

-Βγείτε από το όχημα. -Ελάτε, γρήγορα.

Μην το πω τρίτη φορά.

Βγείτε έξω. Γρήγορα. Ελάτε.

Στοπ! Είσαι καλά;

-Τι κάνουμε τώρα; -Δεν ξέρω. Αγχώθηκα.

Μπράβο. Συνέχισε, αγάπη μου. Είσαι καταπληκτική.

Συνειδητοποιείς ότι έχει όλα τα στοιχεία;

Όχι. Αν το ξεφορτωθούμε πριν μας πιάσουν...

-θα βάλουν μόνο πρόστιμο. -Συνεχίζω;

-Συνέχισε. -Όχι, σταμάτα!

-Τι κάνω; -Τι σημασία έχει; Το ίδιο είναι.

Όχι, όχι. Δεν θέλω να πας φυλακή, Χουλιάν.

Βγες απ' αυτήν την έξοδο.

-Είναι φορτηγό μπροστά. -Πέρνα το και στρίψε.

Τώρα. Τώρα!

Ναι, ναι. Μπράβο.

Πολύ καλά. Μπράβο.

Αμάν!

Τι γίνεται εδώ;

Είναι το μποτιλιάρισμα της Κυριακής. Το ξέρουν όλοι.

Γι' αυτό έλεγα να φύγουμε νωρίς.

Δεν ξέρω τι έλεγε αυτός, αλλά δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ.

-Προσπέρνα. -Πώς;

-Από κει. -Είναι η λωρίδα έκτακτης ανάγκης.

-Κι εμείς τι έχουμε; -Πήγαινε.

-Είναι τρέλα. -Το έχω κάνει άπειρες φορές.

Άπειρες φορές;

Το σκέφτηκα κι είδα άλλους να το κάνουν.

-Πήγαινε. -Έλα.

Δεν είναι τίποτα.

Συγγνώμη, συγγνώμη, συγγνώμη.

Ήρεμα, ήρεμα, κούκλα μου. Μπράβο.

Έτσι. Προσεκτικά.

Τι ζηλιάρης ο κόσμος!

Είναι σπαστικό να 'χεις κολλήσει...

και να βλέπεις τον εξυπνάκια να περνάει.

Απόλαυσέ το τώρα. Εσύ είσαι ο εξυπνάκιας. Τι έγινε;

-Κότα! -Μην ακούς, μωρό μου. Προχώρα.

Μα τι κάνει; Κόρναρε.

-Κάνε άκρη. -Άσ' το σ' εμένα.

Πρόσεχε, Φερνάντο. Την πίεσή σου.

-Κάντε στην άκρη, παρακαλώ. -Παράτα μας. Από δω δεν περνάς.

Το παίζεις και μάγκας;

-Βγες να σου σπάσω τα μούτρα. -Είναι έκτακτη ανάγκη.

Ακούστε, η κυρία είναι έγκυος.

Έγκυος; Εμένα δεν μου φαίνεται έγκυος.

-Λίγων μηνών, βέβαια, αλλά έγκυος. -Και προς τι τόση βιασύνη;

Δεν θα μπούμε σε λεπτομέρειες, αλλά είναι θέμα ζωής και θανάτου.

Διάολε, έρχονται.

-Τι συμβαίνει; -Είναι έγκυος, λέει.

-Δεν φαίνεται. -Γιατροί είστε όλοι εδώ;

-Όχι, αλλά έχω οχτώ παιδιά. -Κι εκατό να είχατε.

Η κυρία είναι έγκυος γιατί την άφησα έγκυο εγώ.

-Αηδία! -Κάντε στην άκρη!

Μη θυμώσω και κάνω κι εγώ δεν ξέρω τι.

Βγες έξω. Βγες αν σου βαστάει. Έλα!

-Τι; -Τι "τι";

-Τι "τι"; -Τι "τι";

-Τι, τι, τι; -Τι, τι, εσύ.

-Τι θες; -Εσύ τι θες.

-Τι είναι; -Πώς τι είναι;

-Εγώ το λέω. -Τι ζόρι τραβάς;

-Εσύ τι ζόρι τραβάς; -Τι;

-Τι ζόρι τραβάς; -Εσύ τι ζόρι τραβάς;

Πάμε, παιδιά.

-Ενκάρνα. -Πάμε.

Στοπ! Αστυνομία! Σταματήστε!

Καθάρματα!

Σταματήστε, καθάρματα!

-Σταματήστε. Πυροβολώ. -Σταματήστε.

Μπράβο, παιδιά. Μπράβο.

Μπράβο, παιδιά.

-Κάποιος άφησε κάτι. -Τι άφησε;

Όχι, που να πάρει!

Το τρομερό επιχειρηματικό σου σχέδιο μόλις ακυρώθηκε, Ροδρίγο. Ναι.

Θα βρουν τι είχε μέσα η βαλίτσα και τέρμα.

Θα πας φυλακή. Σαν εγκληματίας και πρεζάκιας...

αλλά κυρίως σαν ηλίθιος.

Άσ' τον να οδηγήσει.

Σταμάτα! Σταμάτα!

Άφησέ τον!

Λορένα, είσαι καλά;

Λορένα.

Θέλετε βοήθεια; Κυρία.

Ανάθεμα!

Καλησπέρα. Συγγνώμη, ψάχνω τον σκύλο μου.

Μήπως είδατε ένα άσπρο σκυλάκι;

Σαν να προχωράει εδώ.

Εσένα έψαχνα. Στοίχημα πως δεν σας είπε τίποτα.

-Για ποιο πράγμα; -Άσε τα κούφια τώρα.

Τι έγινε; Πού ήσουνα; Πού χάθηκες;

Χάρηκα. Ροδρίγο.

-Μάργα. -Μάργα. Τέλεια.

-Μόκο εσύ; -Η κουνιάδα μου είναι.

Αν είναι η κουνιάδα σου, φαντάζομαι τη γυναίκα σου.

Ήσουν λιώμα, άχρηστε!

Πού να τον βλέπατε με τη φωσφοριζέ περούκα στο καραόκε!

Και στο τρενάκι με την τύπισσα από το Ανθρώπινο Δυναμικό.

Ενημερώστε το ασθενοφόρο και την Πυροσβεστική ότι ερχόμαστε.

Συγγνώμη που μπήκα έτσι, αλλά...

Τι συμβαίνει;

-Με ψάχνουν. -Ποιος σας ψάχνει;

Ποιος με ψάχνει; Σωστά.

-Ο φίλος μου. -Τι;

Θα πας την Κυριακή, Μάργα;

-Έχουμε ήδη κανονίσει κάτι. -Αν δεν πάτε, δεν πάω ούτε εγώ.

Θα το σκεφτώ, όμως. Να φτάσουμε πρώτα στη Μαδρίτη.

Ποιος να το 'λεγε ότι θα σας συναντούσα εδώ;

Να σου πω.

Αν ξεκινήσει, τι κάνουμε;

Πού πας;

Και λέω στον μπάτσο "Όχι, αλλά θα 'θελα να τα δω".

Τα 'παιξα.

Το ξέρετε αυτό με τους τρεις Χριστούς το 600;

-Όχι. -Πες το.

Είναι στην έρημο, μεθυσμένοι...

Συγγνώμη.

-Σέρχιο, τι έγινε; -Γεια, τι κάνεις;

Να σας συστήσω. Η Μάργα, ο Ραμίρο κι ο Μαρθιάλ.

Τρομερή μέρα. Ψέματα, Σέρχιο;

-Πιες λίγο. -Τυράκι για όλους.

Έχουν τα πάντα εδώ.

-Ποιος θέλει μορταδέλα; -Εγώ δεν τρώω μορταδέλα.

Μου 'ρχεται κατούρημα.

Μετά, τι κάνουμε, Μάργα; Δώσ' μου ένα φιλάκι. Έλα.

-Θα συγγενέψουμε. -Μη ζηλεύεις εσύ!

Δεν ξέρω τι πάθαμε. Τσακωνόμαστε συνέχεια...

-ενώ δεν τσακωνόμασταν πριν. -Αλλάζουν οι άνθρωποι.

Αλλάζεις όταν γερνάς, όχι όταν είσαι ήδη γέρος.

Πόσα χρόνια σε περνάει;

Είκοσι.

Θα μπορούσε να ήταν πατέρας σου.

-Ναι, αυτό μου λένε όλοι, αλλά... -Μάλιστα, κατάλαβα.

Φέρεται σαν παιδί.

Ξεσπάει σε νεύρα, κρατάει μούτρα...

Αυτό συμβαίνει όταν πηγαίνεις από τη μεσαία στην τρίτη ηλικία.

Ποιος είναι αυτός;

Ο φίλος σου είναι;

Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Πρέπει να μιλήσουμε.

-Είσαι πολύ κάθαρμα. -Είναι η άποψή σας, και τη σέβομαι.

Πώς φέρεσαι έτσι στη Λορένα;

-Τι; -Μου είπε την ιστορία σας.

-Την ιστορία μας; -Κάτι έπρεπε να πω.

Να χαίρεσαι που σου απευθύνει και τον λόγο. Κι εσύ την πρήζεις;

-Του είπες ότι σε πρήζω; -Όχι μ' αυτές τις λέξεις.

Ζήτα της αμέσως συγγνώμη μπροστά μου. Έλα!

Λορένα, αν σε πρόσβαλα καμιά φορά με λέξεις, πράξεις ή παραλήψεις...

αν σε ενόχλησα ή σε έκανα να νιώσεις άβολα...

ζητάω έλεος, συγχώρεση και είμαι στη διάθεσή σου...

να εκτίσω όποια ποινή θεωρείς κατάλληλη.

-Σε καλύπτουν αυτά; -Έλα, σήκω. Άψογα.

Καλό μου φάνηκε εμένα.

Πάμε.

Έλα!

Τρέχα, Χουλιάν. Τρέχα.

Τσάρλι 4 προς Τσάρλι 5. Χτενίζω τη δεξιά λωρίδα.

Καλώς, ελήφθη. Μόλις έφτασαν ενισχύσεις. Όβερ.

Τέλεια. Ελέγξτε εσείς τις αριστερές λωρίδες.

Ελήφθη. Πρέπει να τους δώσεις κάποια περιγραφή.

Ναι. Τον ένα δεν τον ξεχνάω. Σακάκι, κρεμ παντελόνι...

χίπικα βραχιόλια κι ένα παλιό Rolex. Σαν να ήταν του πατέρα του.

Τι χρώμα ήταν το σακάκι; Όβερ.

-Σέρχιο, έφαγες; -Πράσινο.

Ελήφθη.

Βγείτε από το όχημα.

-Τι; -Βγείτε από το όχημα.

Μα τι κάνεις;

Τρέχα, τρέχα!

Έλα.

Τι ήθελα να σου πω;

-Τι; -Ότι...

Ότι ίσως...

υπάρχει ένα θεματάκι μεταξύ μας που πρέπει να λύσουμε. Όχι;

Ποιο θέμα;

Είναι καιρός που ήθελα να σου πω κάτι.

Έχεις αίμα εδώ.

Αίμα.

Θυμάσαι πότε γνωριστήκαμε;

Εκείνο το απόγευμα, στον δρόμο.

Κρατούσες τη ριγέ βαλίτσα σου.

Δεν ήταν ριγέ.

-Δεν ήταν ριγέ; Σίγουρα; -Ναι. Ήταν καφέ. Του πατέρα μου.

Ήμουν σίγουρος ότι ήταν ριγέ.

Όχι. Τη ριγέ την αγόρασα αργότερα σ' ένα ταξίδι στο Άμστερνταμ.

Το ίδιο κάνει. Ήσουν στο δρόμο...

και με περίμενες...

με τη βαλίτσα σου.

Έτσι δεν έγινε;

-Σας διακόπτω; -Λιγάκι, ναι.

Θέλω να κλέψω λίγο από τον χρόνο σας.

Συγγνώμη, αλλά δεν έχουμε πολύ χρόνο.

Φυσικά, με όλη την αστυνομία που σας κυνηγά.

Υποθέτω ότι μπορώ να μιλήσω, επειδή τα ξέρετε όλα.

-Ποιος είστε; -Είμαι... Πώς να το πω...

Συνεργάτης του Ροδρίγο.

Γνωριστήκαμε πριν από δυο χρόνια από μια πώληση...

Κινητών.

-Στο Κονγκό. -Σωστά.

-Τότε είχε την ιδέα για την κλινική. -Με το χασίς.

Έχει κάτι ιδέες!

-Τις γράφει σε ένα μπλοκάκι. -Εγώ προσφέρθηκα...

να του προμηθεύω, ας πούμε...

τις ανάγκες της κλινικής.

Ξέχασε όμως να με πληρώσει.

Κι αυτήν την βδομάδα, θα ήταν απασχολημένος...

και δεν απαντούσε στο τηλέφωνο.

-Τον παίρνουν συνεχώς τηλέφωνο. -Φανταστείτε την έκπληξή μου...

όταν τον είδα στο βενζινάδικο. Είπα μέσα μου...

"Πού πάει μ' όλα αυτά τα συμπαθητικά άτομα;"

-Ήσασταν στο βενζινάδικο; - Ακριβώς.

-Και κάπου αλλού; -Ακριβώς.

-Πηγαίναμε στη Μαδρίτη. -Αυτό σκέφτηκα.

Πήγαινα κι εγώ στη Μαδρίτη.

είπα "Ώστε έτσι μεταφέρει τόσο άνετα το εμπόρευμα".

-Κι αν μας σταματήσει η αστυνομία... -Ακριβώς.

Έχει γίνει παρεξήγηση.

Αυτό που θα θέλαμε εμείς... Ψέματα, Λορένα;

είναι να μην τον ξαναδούμε ποτέ πια.

Ροδρίγο.

Σας ψάχνω ώρες.

-Σαντιάγο! -Γεια σου, Ροδρίγο. Τι κάνεις;

-Εσένα θα έπαιρνα τώρα. -Καλά.

Τι κάνεις; Έρχεσαι μαζί μας στη Μαδρίτη;

Όχι αναγκαστικά.

Τι; Έχεις άλλα σχέδια;

-Βασικά, να πάρω πίσω τα λεφτά μου. -Φυσικά. Εννοείται.

Έχω ένα προβληματάκι ρευστότητας. Έχω πρόβλημα με τις κάρτες μου.

Δεν ξέρω τι έχουν. Έχουν απομαγνητιστεί.

Μόλις πάμε στη Μαδρίτη, κάνω κάποιες κινήσεις και το λύνουμε.

Δεν με βολεύει.

Νομίζω ότι πρέπει να το λύσουμε τώρα.

Συγγνώμη που επεμβαίνω. Δεν γνωριζόμαστε.

Ό,τι είχε στο σακίδιο, δεν το έχει μαζί του.

Έμεινε στο αμάξι μου.

Ακριβώς. Μπορούμε, όμως, να πάμε να το πάρουμε.

Πριν από μερικές ώρες θα συμφωνούσα κι εγώ.

Ύστερα απ' ό,τι κάνατε, αδύνατον να το πάρεις από δω.

Γι' αυτό επιμένω να πάρω πίσω τα λεφτά μου.

Μήπως έχετε μαζί σας 200.000 ευρώ;

Δεν έχουμε πολύ χρόνο. Θα σας εξηγήσω πολύ γρήγορα.

Έχω αυτό.

Δεν είναι απειλή.

Σας το δείχνω απλώς ενημερωτικά...

για να γνωρίζετε όλες τις όψεις της κατάστασής μας...

και την οποία, πιστεύω ότι θα λύσουμε όλοι μαζί.

-Δον Σαντιάγο. -Σκέτο Σαντιάγο.

Θέλω να ξέρετε ότι εγώ δεν γνώριζα κανέναν τους.

Μπήκα σε μια εφαρμογή ταξιδιών, και βρέθηκα έτσι μπλεγμένος.

Ο σερφίστας θέλει να τη γλιτώσει. Χουλιάν δεν σε λένε;

Οργάνωσέ το εσύ. Θα είναι πιο εύκολο.

Θα δώσετε του δώσετε τις ταυτότητες και τις πιστωτικές σας με το ΡΙΝ.

Κι αν όσα λεφτά τραβήξω δεν καλύπτουν το χρέος...

που δεν το νομίζω, μην ανησυχείτε.

Καταθέτετε ό,τι υπολείπεται το πολύ, ας πούμε σε έναν μήνα.

-Νομίζω ότι είναι λογικό περιθώριο. -Καλώς.

Όχι, δεν είναι δίκαιο. Δεν βλέπω γιατί πρέπει...

Αυτό ήταν για να συγκεντρωθείς. Σε βλέπω αφηρημένο.

-Πάμε. -Τι;

Δεν θα πυροβολήσει εδώ. Είναι γεμάτο μπάτσους.

Δον Σαντιάγο, ας συζητήσουμε.

-Χέρι ή πόδι; -Συγγνώμη;

Πες πόδι.

Τρέχα, τρέχα!

Λορένα, Λορένα.

Εδώ, εδώ.

Γεια σας.

-Ξέρω τι θα κάνουμε. Είναι απλό. -Τέλεια. Πες μου.

Θα κάνουμε ό,τι δεν περιμένουν. Ούτε από πάνω ούτε από κάτω. Από το πλάι.

-Από το πλάι; -Κάθετα στον δρόμο.

Πηδάμε το στηθαίο και τρέχουμε στο σκοτάδι.

-Τι; -Προς τα κει που δεν έχει φως.

Οι δυο μας μόνο. Έλα, πάμε.

Τι; Δεν έρχεσαι;

Μα δεν σε ξέρω καθόλου.

Αυτό δεν είπες πριν μπροστά σε όλους;

Ναι, το είπα, και είναι και κάπως αλήθεια.

Το λες εσύ που μπήκες στο αμάξι με πλαστό προφίλ;

Όχι πλαστό. Του ξαδέρφου.

Του ξαδέρφου που είναι έξι μήνες στο τρελοκομείο χάρη σ' εσένα;

Του αρέσει εκεί. Μη διαστρεβλώνεις τα πράγματα, Λορένα.

-Δεν θα πάει πουθενά. -Μαμά, τι κάνεις;

-Δεν θα φύγει αν δεν θέλει. -Γιατί ανακατεύεσαι;

Είναι τρελός. Θέλει να την πάει στα σκοτάδια.

Δεν έχουν φυσιολογική η σχέση.

Κλασικό παράδειγμα συναισθηματικής εξάρτησης.

Μα τι λες;

Wikipedia. Συναισθηματική εξάρτηση.

"Πρόκειται για τις ασταθείς και καταστροφικές σχέσεις"...

"που χαρακτηρίζονται από ανισορροπία".

"Καταλήγουν στην υποταγή του ενός και στην εξιδανίκευση του άλλου".

-Πότε εξιδανίκευσα εγώ τον Χουλιάν; -Ποιος;

Λες ότι δουλεύει σε εταιρεία υψηλής τεχνολογίας.

-Έτσι μου είπε. -Είναι ψέματα. Είναι άνεργος.

-Ούτε το αμάξι δεν είναι δικό του. -Τρομερό αυτό!

Και πού το ξέρεις εσύ;

Μου το είπε ο φίλος σας, ο λαθρέμπορας.

-Ο λαθρέμπορας είναι ο ξάδερφος; -Όχι, αυτός είναι στο τρελοκομείο.

-Και πού το ξέρει αυτός; -Θα του το είπε ο Χουλιάν.

Ποιος ξέρει; Πηγαινοέρχεται έξι μήνες...

στη Μαδρίτη, για να σε ρίξει.

Πού να πηγαινοέρχεται;

Συγγνώμη, δεν σας συστήθηκα. Είμαι η Λορένα.

-Μερθέδες. -Χάρηκα.

-Μου ανοίγετε την πόρτα, παρακαλώ; -Ναι, βεβαίως.

Λορένα.

Λορένα, πού πας;

Εσύ δεν θα πας πουθενά, αν δεν τα ξεκαθαρίσουμε όλα αυτά.

Ορίστε;

Ηρεμία. Τι έγινε;

Ευχαριστώ για την κατανόηση, Μερθέδες.

Υπόσχομαι να μην ξανασυμβεί. Σας το υπόσχομαι.

-Στην οργή! -Ακίνητος.

Δον Σαντιάγο!

Τι κάνεις; Τι κάνεις τώρα;

-Τζούντο; -Όχι.

Ταεκβοντό είναι.

Τσάρλι 5. Προς όλες τις μονάδες.

Έπεσαν πυροβολισμοί. Επαναλαμβάνω. Έπεσαν πυροβολισμοί.

-Πού πας; -Μακριά. Εσύ;

Είσαι στ' αλήθεια άνεργος;

Σ' το είπε; Το κάθαρμα!

-Μα είναι αλήθεια ή όχι; -Ναι. Αλήθεια είναι.

Γέρος, χωρισμένος, με παιδιά και άνεργος!

Προσφέρει κανείς περισσότερα;

Μην ξεχνάς ότι είσαι και βαρετός και ανυπόφορος.

Δεν αντέχω άλλο. Ας με συλλάβουν.

-Σηκώνεις τα χέρια; -Εσύ τι λες;

Ναι, γιατί δεν μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο.

Γιατί όλοι έχουν δίκιο. Είσαι βαρετός...

είσαι σπαστικός και σου αξίζει ό,τι παθαίνεις.

Και δεν καταλαβαίνω. Δεν μπορώ να το χωνέψω...

πώς μπόρεσα να σε ερωτευτώ.

Τα δάχτυλα του θανάτου.

-Ακίνητος, κάθαρμα. -Συλλαμβάνεστε!

Ακίνητος, μη σε κάνω κόσκινο.

-Κάτω. -Μην κουνήσεις.

Είσαι καλά;

Σταματήστε!

-Πάμε. -Φύγε.

-Σταμάτα! -Κάνε πέρα!

Διαφεύγουν με μοτοσικλέτα.

Μονάδες 4 και 5 για αναχαίτιση.

Πρόσεχε!

Κρατήσου καλά!

Είμαι αρκετά αυθόρμητος για σένα;

Κοιτάξτε, είναι ζωντανή.

Συνάδελφοι, ψάχνουμε ακόμα τον ύποπτο. Αναφέρατε.

Ναι, χίπικα βραχιόλια, πράσινο σακάκι.

Είναι ο πιο επικίνδυνος.

Ναι, έλα.

Πες μου. Ποιος είσαι;

Τι έγινε, τέρας; Δεν μπορώ να σου μιλήσω τώρα.

Είμαι στο αεροδρόμιο, στον έλεγχο διαβατηρίων.

Ναι, στις Βρυξέλλες για να φάω μύδια.

Είναι ωραίο πρόγραμμα...

με παιδιά που έχουν πρόβλημα προσαρμογής...

και ενσωμάτωσης στην κοινωνία.

Τους βοηθάμε να ενσωματωθούν.

Αλλά όχι με τη βία. Με στοργή.

Φυσικά. Τους δίνουμε ένα ποδήλατο...

κι ένα σακίδιο, και μας διακινούν το πράμα.

"Πρόγραμμα Αγάπης" το λένε.

Αγάπης.

Όχι, ηλίθιε! Το πρόγραμμα λέγεται αγάπη.