Original subtitles

Gedownload van YTS.MX

Officiële YIFY-filmsite: YTS.MX

[vogels fluiten]

[een koe loeit in de verte]

[een haan kraait in de verte]

[tjilpt]

[een koe loeit]

[een kerkklok luidt in de verte]

- Hallo, Violet. - Dag mijnheer.

Heb jij Eugénie gezien?

Ze is in de moestuin, ze kiest samen met Louis de groenten.

Is mijn bad klaar?

Nog één pot en hij is klaar.

Dankjewel.

Dankjewel.

[kraken]

[sissend]

[hij snuift de lucht op]

Paars?

Dankjewel.

[Dodin] Mmm...

[Dodin] Eugénie, het is heerlijk.

Wie ben jij, jong meisje?

Dit is Pauline, mijn nichtje. Ik moet het vandaag bekijken.

- Ga alstublieft zitten. - Dank u meneer.

Ik raad je aan om het te eten met de lepel verandert het alles.

[knetterend]

Violette, wil je alsjeblieft komen? Je bent klaar ?

Kom het van mij overnemen, dank je.

- Het kalfsrack, alstublieft. - [Dodin] Ja.

Dankjewel.

Wanneer je klaar bent, zorg voor de rivierkreeft.

Het kookt.

[krakend en botsing van keukengerei]

Hier, kijk, we gaan de vis erin doen.

[Eugenie] Wil je mij helpen?

Alstublieft. Doe Maar.

Dat kun je daar plaatsen.

[boter knettert]

[pollepels en pannen botsen]

Ik ga de dumplings maken.

[rivierkreeften en ijsblokjes raak de pan]

Mag ik de crème fraîche?

[Dodin] Dank je.

[Eugénie] Alsjeblieft.

[geknetter van dumplings in de pan]

Haal het kalfsrack eruit, Alsjeblieft.

[Eugénie] Groenten, Violette.

Dankjewel.

Hanekammen.

Violet, filter de boter, alsjeblieft.

Ja meneer.

[keuken sfeer]

[sissend en knetterend]

[Eugénie] Dank je.

Oh...

Pauline, kom hier.

Gevoel.

Het ruikt lekker ?

- Ja. - Hier, proef eens.

Onthoud deze smaak.

Zodra dit duidelijk is, zal het nodig zijn om te vergelijken.

[een pauw huilt]

[vogels fluiten]

[een duif koert]

[water kookt]

Ken jij deze saus?

Neen.

Je herkent Wat zit erin?

Van de ribschotel.

Gerookte bacon.

Rode pepers.

Paddestoelen.

Venkel.

Tomaat.

Oranje.

Wat wijn.

Wijn die wij flamberen.

Peterselie. Tijm.

[Pauline] Laurier.

Komijn.

Jeneverbes.

Kruidnagel.

Ga door.

Dat is alles, denk ik.

Er is ook paprika, cognac.

En om de zuurgraad van de wijn te verminderen, we voegen toe

gelei van rode bessen. Alstublieft,

jij weet hoe je bourguignottesaus maakt. Goed gedaan.

Geweldig, dit kleintje.

Ja.

[water druppelt in de pot]

[huiveren]

[Eugenie] Hier, Violette.

[Eugenie] Wijn, alsjeblieft.

[keuken sfeer]

[Eugénie] Wees voorzichtig.

Daar maak je een put.

En jij watert...

bouillon eiwitten

om onzuiverheden te filteren.

Dit is hoe je het zult krijgen een zeer heldere bouillon.

Alsjeblieft.

[Dodin] Smaak.

[Dodin] Is het anders? net nu?

Ja.

- De smaak is minder sterk. - Met de verduidelijking,

wat je aan smaak verliest,

je wint het in kleur. Zojuist was de smaak sterker.

Wat mij betreft, laten we er weer op wachten.

Ten slotte, Rabaz doet een goede daad

door te assisteren deze jonge moeder om te bevallen.

Wat denk jij, Magot?

Hm...

En jij, Beaubois?

Ik ben het met je eens, Grimaud.

De mens is het aan wijn verplicht om te zijn het enige dier dat zonder dorst kan drinken.

Wijn is het intellectuele deel van een maaltijd.

Vlees, groenten, het materiële deel.

Het ergste is dat je geen honger hebt, maar niet weten

als we gaan eten.

[Grimaud] Ah, daar is Rabaz.

Mijn excuses, mijn vrienden. Ik moest naar huis om me om te kleden.

Een mooi klein meisje vandaag ter wereld kwam.

Ik wacht op jou, wij konden het bijna niet laten

wanneer geconsumeerd.

[Rabaz] Heel snel was de pasgeborene gretig op de borst van zijn moeder gegooid

voor zijn eerste maaltijd.

Het wekte mijn eetlust.

Deze bouillon is niets anders dan zoet.

[bestek rammelt]

[zweep wrijven In de casusrol]

Alstublieft.

[Rabaz] O...

[het knetterbladerdeeg]

Wat een perfecte uitdrukking.

[Dodin] Een Puligny-Montrachet, mijn vriend.

Dankjewel.

[een ekster babbelt]

[ze heeft moeite met ademhalen]

Voel je je niet lekker, Eugenie?

[fluistert ze] Het is oké...

Het is oké, ik... Het komt goed.

[iemand komt]

Antonin Carême zou de vol-au-vent hebben uitgevonden

door een bladerdeeg te vangen

die in de oven zou zijn opgezwollen.

Geloof jij dit verhaal?

Wij zijn geen historici.

Maar wij houden van goede verhalen. Zelfs uitgevonden.

Wat een buitengewoon lot

voor dit arme kind verlaten op 8-jarige leeftijd.

Sinds zijn dood zijn er vele koningen geweest kwamen van hun troon.

De vastentijd bleef staan.

[Beaubois] En geen rivaliserende glorie werd niet opgelegd.

Ik stel me dit kind voor, een bundel op zijn zwakke schouder,

zijn vader die hem in Parijs achterlaat, midden in de revolutie.

Zijn vader vertelde het hem niet terug te keren

thuis, waar niet genoeg te eten is

voor hem en zijn 14 broers en zussen.

En hij heeft zijn familie nooit meer gezien

ook al heeft hij Parijs nooit verlaten na zijn verlatenheid.

[Eugénie] Wacht, laten we het rustig aan doen. Ik ga de andere kant kiezen.

[Eugénie] Was de vol-au-vent goed?

Het is het beste die ik ooit heb gegeten.

Maak je vol-au-vent af.

[Grimaud] Hmm...

[bestek rammelt]

Vind je het leuk?

Ja.

Het vlees van de vis is erg zacht.

Een Clos Vougéot.

Goed gedaan, Rabas.

[Rabaz] Uitstekend.

[Dodin] Ah, deze Rabaz...

Opluchting!

Hm!

"God had alleen water gemaakt, de man maakte de wijn.”

Het is goed.

[Grimaud] Laat me het je vertellen een verhaal over Clos Vougeot.

In 1364 zei paus Urbanus V

wilde het pauselijke hof verlaat Avignon om terug te keren naar Rome ...

[Grimaud] O, mijn God.

[Dodin] Ja, Grimaud, elke straf moet worden opgeschort

bij de aankomst van een kalkoen met truffels.

Dit is gewoon een kalfsrack gebakken keuze.

[Grimaud] Petrarca schreef het:

de kardinalen wilde Avignon niet verlaten.

Ze zagen zichzelf een ellendig leven leiden zonder Bourgondische wijnen.

De weerstand was zo groot

dat de paus moest dreigen de abt van Cîteaux te excommuniceren,

Jean de Bussières,

als hij niet ophield met leveren Avignon en Clos Vougeot.

Bij de dood van Urbanus V,

zijn opvolger, Gregorius XI,

haastte zich om te annuleren de dreiging van excommunicatie

opnieuw te ontvangen van Clos Vougeot naar zijn hof.

[Dodin] Mmm...

Mmm...

[gierzwaluwen huilt]

Paars.

Alsjeblieft.

[Grimaud] O!

- [Grimaud] Indrukwekkend. - [Beaubois] Prachtig.

- [Magot] Er zit ijs in. - [Grimaud] Het is wonderbaarlijk.

[Rabaz] Wonderbaarlijk, dat zegt veel. Het is gewoon een wetenschappelijk feit.

[Rabaz] Maar ja,

losgeklopt eiwit isoleert. - Echt ?

[Rabaz] Het ijs blijft bevroren.

[Grimaud] Werkelijk? Dat wist ik niet.

[Rabaz] Hij is een natuurkundige, een Amerikaan die dit feit heeft vastgesteld,

die Balzac op het idee bracht om dit dessert te maken.

[Grimaud] Oké.

Balzac, de chef-kok van het Grandhotel.

O ja, ja.

- [Grimaud] Hij was het die creëerde... - [Rabaz] Absoluut.

- [Grimaud] Hoe noemt hij dat? - [Rabaz] De Noorse omelet.

[Grimaud] Oké.

[een klok gaat]

[Grimaud] Dus, eindelijk, het is een wetenschappelijk dessert.

[Rabaz] In zekere zin.

[vogels fluiten]

Hoe noem je dit?

Het is een Noorse omelet.

Waarom ‘Noors’?

Ik weet het niet.

[iemand komt]

[Grimaud] Eugénie...

Eugene, bedankt!

- Het was absoluut geweldig. - Dankjewel.

We missen je aan tafel.

Waarom ben je nooit bij ons aan tafel?

Dodin, organiseer jezelf zodat Eugénie bij ons aan tafel zitten.

Dat moet je Eugénie vragen.

- Het is niet mogelijk. - [Magot] Dat weet ik zeker.

Jouw aanwezigheid zou voor iedereen leuk zijn.

Om goed te doen wat ik moet doen, Ik moet hier zijn, in mijn keuken.

Nee, het is... Aan tafel...

Ik ben al met je aan het chatten door wat je eet.

En er is niets dat je eet dat ik niet eet.

Tarbot bijvoorbeeld.

ik at het sinds hij hier vanmorgen aankwam,

Ik heb het begrepen...

neuriede.

Teruggekeerd, op elk moment gestreeld van zijn aanwezigheid in deze keuken.

Ik ken de kleur uit mijn hoofd,

de consistentie ervan, zelfs de smaak die het heeft zonder erin te hebben gebeten.

Je krijgt niets meer van deze tarbot dan ik krijg.

Nu, heren, ga naar de woonkamer.

Violette zal u de likeuren serveren.

[Beaubois] Je bent een kunstenaar. Dankjewel.

[Dodin] Ik heb een kleine verrassing uitzonderlijk.

[Dodin] Een wonder.

[fluistert ze] Violette.

Ze zeggen dat je een kunstenaar bent. Het is waar ?

Ze zeggen alles.

Ze vertellen de waarheid.

Hij is een artiest.

Wie is het ?

Zijn naam is Antonin Carême.

Waarom deden ze dat niet? dezelfde hoed?

[Eugenie] Voor de vastentijd, de koksmuts

riep een man op die uit bed stapte,

daarom gleed hij uit in een kartonnen schijf.

En deze tekening laat het zien de manier waarop hij het draagt, aan de zijkant.

Wat is het ?

Sinds wanneer doe jij dat de keuken van het kasteel?

O, eh...

Sinds...

een lange tijd.

Het is meneer Dodin wie heeft je leren koken?

Neen. Ik kookte voordat ik hem kende.

Wie heeft je leren koken?

Mijn ouders. Mijn vader was een geweldige banketbakker in Parijs.

Beroemd zelfs.

Maar het meeste van alles heb ik van mijn moeder geleerd, hij was niet erg geduldig.

Waar zijn je ouders?

Ze zijn al lang dood.

Wat voelde je bij de eerste hap

Noorse omelet?

[Eugénie lacht]

- Ik huilde bijna. - Waarvoor ?

Ik weet het niet.

Je hebt al gehuild tijdens het eten van iets?

Neen.

Wat denk je dat er gebeurd is?

Ik weet het niet.

Weet je wat ?

Auguste Escoffier en een zekere César Ritz

gaan openen wat ze noemen een paleis in Monte Carlo.

Het eerste hotelbedrijf geweldige gastronomie te bieden

aan zijn klanten.

Escoffier zou zijn ziel kunnen verliezen op zo'n grote plaats, toch?

Integendeel.

Dit is de plek waar je moet zijn voor een man als hij.

Wij beleven de erfenis van de vastentijd,

maar Escoffier doet ons dromen van de toekomst.

Dan te bedenken dat hij pas 38 jaar oud is.

En slechts 13 jaar gescheiden de dood van de Vasten

en de geboorte van Auguste Escoffier.

Mijne heren.

Man. Mijn meester, de prins van Eurazië,

stuurde me om je ten eten te vragen, met uw suite.

Pardon, met wie wil je praten?

Er is hier nog vier heren.

Ik wil graag de heer Dodin aanspreken, de Napoleon van de culinaire kunst.

- Hoe weet je dat ik het ben? - Jij bent het niet ?

Ja ja ja. Ga alsjeblieft verder.

Sorry.

Ik zei :

mijn meester, de prins van Eurazië, die door de regio trekt,

heeft me gestuurd om je ten eten te vragen met uw suite.

Zijne Hoogheid liet komen zijn eerste chef-kok

die komt samenwerken met de door het hotel ingehuurde chef-kok

op zijn verzoek om u te behandelen.

[fluistert] Geen kans die hij accepteert.

Gelieve door te sturen naar Zijne Hoogheid

dat ik zijn uitnodiging aanvaard.

En ik bedank haar hartelijk.

Denk eens aan deze vier heren zoals mijn suite.

Ik dank u namens de prins.

Vanaf morgen een officiële uitnodiging wordt bij u gebracht.

Mijne heren, Ik wens je een fijne avond.

De Napoleon...

[uitbarstingen van gelach]

Wij dachten dat je zou weigeren.

Hm...

Ik kon niet weigeren deze uitnodiging.

Het werd mij een paar jaar geleden aangekondigd dagen met het gebed om het te aanvaarden.

[kikkers kwaken] [insecten fluiten]

[iemand zucht]

Wat vind jij van Pauline?

Ze heeft iets.

Het is duidelijk: ze heeft een gave voor culinaire zaken.

Toen ze proefde Noorse omelet,

Ik dacht dat ze ging huilen.

Mogen wij hebben absolute toonhoogte op driejarige leeftijd,

op vijfjarige leeftijd een partituur ontcijferen zoals Mozart,

Je kunt geen fijnproever zijn vóór 40 jaar.

[Eugenie] Het zou zonde zijn

geen gave ontwikkelen om het nuttig te maken voor onze medemensen.

Hm?

- Ik zie dat je het wilt. - Jij niet ?

Uiteraard minder dan jij.

[hij zucht]

Morgen vergezel ik Pauline en ik ga met zijn ouders praten.

Dankjewel.

Als u mij toestaat, graag praat met zijn ouders voor je.

Als je wil.

Ik zie haar binnenkort, een uitzonderlijk gerecht bedenken.

Ach, de ontdekking een nieuw gerecht...

brengt geluk voor de mensheid, meer dan de ontdekking van een ster.

[hij inhaleert langzaam om de rook uit zijn pijp in te ademen]

Eugenie.

Mag ik komen kloppen vanavond bij jou aan de deur?

Sinds wanneer waarschuw jij? voordat ik op mijn deur klopt?

Hit,

en je zal zien of het nu open is of niet.

Sluit hem dus niet.

Je zult het goed zien.

[hij zucht]

Ik vraag het je nog eens, Eugénie. Laten we trouwen.

Hoe vaak nog ga je mij deze vraag stellen?

Als ik eenmaal getrouwd ben, betwijfel ik of ik daartoe in staat zal zijn houd mijn deur nog steeds gesloten.

We brengen meer tijd samen door zoveel echtgenoten

teksten, recepten bestuderen, om ze te maken, om ze op te eten.

Je maakt me aan het lachen met jouw kwinkslagen.

Dus, nietwaar? nou zo?

Er zijn veel kwinkslagen tegen het huwelijk.

Misschien vind je deze leuk:

‘Het huwelijk is een diner dat begint met een dessert."

O... wat een verschrikking!

Adam en Eva hebben dat wel begonnen met dessert.

Ja.

Het is allemaal begonnen door iets dat ze aten.

Het antwoord is dus nee.

[ze lacht]

[iemand giet water]

Volgende week vrijdag zou ik graag willen kom een ​​paar kalfjes kopen.

[Dodin] Ja.

Vrijdag, ik herinner u eraan dat u uw bankier ziet.

En als uw notaris, Ik zal hem toevertrouwen

enkele van uw titels van eigendommen om in de kluis te plaatsen.

[Dodin] Goed. Voor kalveren, Ik zal Antonin waarschuwen.

Hij ontvangt u in de omheining.

[Grimaud] Ik kom ook zie deze prachtige dieren.

[Beaubois] Als niets mij tegenhoudt, Ik zal er ook zijn.

[Pauline's moeder] Ah. Hallo mijn liefste.

[Pauline] Hallo.

- [Eugénie] Hallo. Het gaat goed met mij ? - Bedankt dat je haar naar huis hebt gebracht.

- Graag gedaan. - Wat leuk.

Hallo.

- Gaat het goed met je ? - Heel erg bedankt.

Slechts zes?

[Beaubois] Ah.

De pan is klein, we zullen ze koken terwijl we gaan.

[Dodin] Ortolanen.

Eugénie koopt er een paar op de markt.

Maar dat zijn ze nooit zo goed als hier.

[Dodin] Augustin gaf ze te eten witte gierst.

Zodra ze worden fondantballen,

we plukken ze zonder ze leeg te maken, en hier zijn ze.

[Augustin] We naderen, we naderen.

Met uw toestemming, Ik ga Pauline opleiden.

Meneer Dodin wenst het ook. Ze heeft alles in zich om een ​​geweldige kok te zijn.

[de vader] Het is een grote eer.

- [de moeder] Ze is nog een kind. - Dit is de beste leeftijd om te leren.

Pauline heeft mij uw moestuin beschreven. Het is een wonder.

Neem de tijd om na te denken, mijn keuken zal altijd voor hem openstaan.

Wat is dat ?

Koperen antennes bekroond met een zinken kroon.

Er zijn er overal een paar.

[de vader] Ze staan ​​7 meter uit elkaar elkaar.

[Eugénie] Geweldig.

Waar worden ze voor gebruikt?

Om elektrische stroom te creëren onder de grond.

Het versterkt de planten en de oogst is beter.

- [Eugénie] Echt waar? - [de vader] Ja.

Het eerste jaar hebben we geëxperimenteerd de antennes op deze helft van de moestuin,

Het verschil is duidelijk.

[allemaal samen] Ah!

Sorry.

Dank je, Augustinus.

Dankjewel.

[ze eten] [zucht van plezier]

- [Beaubois] Augustinus. - [Dodin] Augustinus.

- [Grimaud] Dank je. - [Beaubois] En de volgende?

- Ik zal terugkomen. - [Beaubois] Dank je.

Violette, heb je Eugénie gezien?

Ze is in haar kamer sinds zijn terugkeer bij Pauline.

- Oh daar ben je. - Gaat het goed met je ?

Ja.

Ik hoorde dat je thuiskwam,

Ik stond op het punt om uw diner te bereiden.

Hoe waren de ortolanen?

Violette zegt van wel bleef in je kamer.

Ja, het is niets.

- En dan de ouders van Pauline? - Akkoord.

Accepteren ze ons voorstel?

Nee, maar dat zijn ze niet tegen geen van beide.

- Ze reflecteren. - Oh.

Eugenie, ik maak me zorgen.

Zou het niet beter zijn dat Dr. Rabaz je onderzoekt?

Nee, dat zou het zijn zijn tijd verspillen.

Zie daar geen uiterlijk vertoon, maar sta mijn mond toe officier

geeft u lezing van de bescheiden maaltijd dat het nuttig voor je zal zijn.

Het is altijd een plezier om een ​​menu te horen dat wordt afgespeeld.

We kunnen de constructie zien van de maaltijd en de bedoelingen van de chef-kok.

Gelieve aan te kondigen, meneer de agent.

Het menu wordt samengesteld van drie diensten.

Voor de eerste zullen de soepen zijn: één van duivenbisque,

één van kwartel met koninginnencoulis, één van rivierkreeften.

En de andere met gevulde zolen.

Voor het middelste gerecht: een zwijn.

Aan beide uiteinden. Een koninklijke paté.

Een fazantenterrine met eindezomertruffels.

De hors d'oeuvres zullen zijn:

één van patrijzen met fijne kruiden aan het spit.

Een babyduif. Eén van opgezette snoeken.

Het grote voorgerecht bestaat uit twee kippen gevuld met room.

Konijnen in Saingaraz-stijl. En de wijnen van deze eerste dienst

zal, na de soep, droge sherry,

en voor het wit, uit Carbonnieux,

van Langon, van Meursault en Pouilly.

Voor de rode, de la Chaînette, van Thorins en Saint-Estèphe.

En tijdens

dat we de tweede dienst zullen voorbereiden,

we zullen malvasia serveren van Cyprus en Madeira.

De tweede dienst zullen twee lezingen zijn.

Voorafgaand aan de vier braadgerechten:

één van de zeeduivel uit het Meer van Genève naar het vestaalse,

en de andere van torrent-forel met chartreuse.

En de gebraden gerechten zullen zijn: kalkoenstoofpot,

Entrecote op Nederlandse wijze, kalfsborst aan de paus,

vergezeld van zwezerik op dezelfde manier

en dumplings uit hetzelfde stuk.

En een gevulde lamsbout in dunne plakjes snijden.

Er zullen drie sauzen zijn:

stekelig, arme man, hemelsblauw.

En drie salades: kruiden, sinaasappelen, olijven.

En de warme desserts van dit servies om braadstukken en salades op smaak te brengen...

De vrijgevigheid van de prins wendde zich tot de proef.

De maaltijd duurde ruim acht uur.

Voor de prins een fijnproever moet geen enkel menu vrezen,

mocht hij het aan tafel houden één dag en één nacht.

Op een bepaald moment, aan het begin van de derde dienst,

mijn maag begaf het bijna.

Maar het ongemak hield op en ik kon het zet de maaltijd voort tot het einde.

En Dodin?

Wat vond hij ervan? Ik heb er nog niet met hem over gesproken.

Kortom, zag Dodin de maaltijd die door de prins wordt gegeven

als een bossige constructie,

overvloedig en rijk, maar zonder duidelijkheid.

[Beaubois] Geen lucht, punt van logica,

aangepast, maar geen regels.

Een optocht zonder recept.

[Beaubois] Gemarkeerd met fouten achtereenvolgens

smaken en aanrakingen.

Wat zei hij over desserts?

Hij vond het niet leuk dat de amandel werkt

die zoveel aandacht vergen kom na ijs,

die de vermogens verlammen, en vóór de kazen,

ze zijn te bevroren,

die in de mond achterblijven een middelmatige geur.

Meer precies zei hij:

"Laat het in de mond zitten een geur van vulgaire pommade.”

Wat was foutloos?

Wijnen. Hoewel de opvolging wees niet.

[Magot] Sigaren, ratafia's, brandewijnen

waren onberispelijk.

Maar toen hij gisteren terugkwam,

heeft hij gegeten? voor het slapen gaan ?

Hij wilde niet naar bed ter nagedachtenis aan deze maaltijd.

Ik heb hem wat benzine geserveerd van Consommé met een gepocheerd ei

en een paar takjes dragon.

Een kalkoenborst in een wijngelei

met aspergefricassee.

Hij doopte er een paar koekjes in wijn, dronk een glas lindebloesem met honing

en ging naar bed.

Alstublieft.

En wat doet hij op dit moment?

Hij studeert...

een menu.

- Om de prins uit te nodigen? - Ja.

Eugenie, wij zouden dankbaar zijn

als u ons dit kunt laten weten wat hij van plan is de prins te dienen.

- Zou je willen ? - Ja natuurlijk.

[Eugenie doet de ovendeur open en haalt er een gerecht uit]

Goed.

Ga ervoor.

[Grimaud] Ach...

Hm?

[vogels fluiten]

[bladeren ritselen]

[een koe loeit]

Hallo, Augustinus.

Hallo, Eugenie.

Het zal een stoofpot zijn.

Je bent zeker ?

Stoofpot ?

Ja, hij wil dienen een stoofpotje voor de prins.

Ja.

Wij kiezen het vlees

de meest verse en zo min mogelijk bloedingen.

We kiezen het dik.

Het puntje van het slipje is een uitstekend stuk

vanwege de goede weging vet en mager.

Wij wassen het niet om al zijn sappen te behouden.

Wij rijgen het na het scheiden van de botten

zodat het niet vervormt

en we stopten het in de pot met een halve liter water per pond vlees.

Ik begrijp het niet.

[Dodin] Eugenie?

Eugenie?

[hij zucht]

[hij opent een deur]

[fragmenten van gesprekken]

- [Dodin] Mijn vrienden! - [Grimaud] Ah.

Mijn vrienden, Heb je Eugénie niet gezien?

Hier soms, maar ze is weg.

Beaubois, begeleidend onze bankier, heb je haar ontmoet?

Neen.

[een koe loeit]

[vogels fluiten]

[gesprekken, gelach in de verte]

Rabaz!

- Eugenie, wat is er met je aan de hand? - Eh?

- Gaat het goed met je ? - Ja.

Ik viel in slaap.

[iemand komt rennen]

Beweeg niet, beweeg niet.

- [Rabaz] Wat gebeurt er? - Niets...

Wat is er met jou gebeurd ?

- Eugenie? - Ik weet het niet, ik viel in slaap.

- In slaap? - Ja.

Ah, er zijn vrienden.

Ja, kom.

Aandacht.

[Dodin] Kom, ik breng je. Leun op mij.

Niets serieus.

Maar jij hebt niet geërfd van uw voorouders een goede gezondheid.

Ik zal je het medicijn brengen net nu.

- Hoe voel je je ? - Akkoord.

- Ik blijf niet in bed liggen. - Het moet.

- Luisteren... - Wees redelijk, blijf in bed.

In mijn vakgebied word ik erkend wat vaardigheden en ik ben een vriend.

Geef mij uw vertrouwen. Zou je willen ?

Ja.

Bedankt.

Rest.

[hij fluistert] Ik breng je naar huis deze goede dokter en ik komen terug.

[pauwbalg]

Je bouillon is heerlijk.

Dit zal mij de smaak geven op mijn kamer geserveerd worden.

Zo veel als je wilt. Ik vind het leuk om voor je klaar te staan...

Je hebt betere dingen te doen.

Violette kan het.

Paars?

Ze weet het nauwelijks om het water te koken.

Ondanks jouw glimlach, jij lijkt mij...

serieus.

Zelfs serieus.

- [Dodin] Ja. - Hm.

Je bent beroofd van je kwinkslagen.

Wat is er aan de hand ?

Toen ik...

Toen ik je vond in de moestuin,

Ik dacht dat...

Ik dacht dat ik ging...

sterf zelf.

[fluistert ze] Ik voel me vol leven.

[fluistert ze] Ik ben zo blij.

[fluistert ze] En dankbaar.

Ik zou graag...

nog een beetje van je bouillon

als het niet gecontra-indiceerd is door de goede Dr. Rabaz.

Natuurlijk.

Natuurlijk.

U kunt een uitnodiging sturen naar de prins wanneer je maar wilt.

Ik ben fit en klaar. Tenzij je dat niet bent.

Ik heb een beter idee.

[een pauw huilt]

[boter knettert in de pot]

[hij ademt zwaar]

[zware ademhalingen]

[sap borrelt]

[eierschaal kraken]

Paars?

Dankjewel.

[lappen]

[knetterend]

[gierzwaluwen huilen]

[de bouillon kookt]

[oesterschelp kraken]

[serveerbestek rammelt]

Misschien herinner je het je nog.

Afgelopen jaar,

Ik kocht drie flessen op een Londense veiling.

Het is een Clos d'Ambonnay uit het Krughuis, uit 1837.

Die al bijna vijftig jaar is gebleven op de bodem van de oceaan

nadat de boot zonk die droeg

2.000 flessen champagne richting Amerika.

Alles is er nog.

[fluistert ze] Dank je.

[fluistert ze] Dank je.

Je staat mij toe om je te zien eten?

[lacht] Ja, als je wilt.

Mmm...

Mmm...

[hij zucht]

Een Chinese dichter uit de 11e eeuw zijn hele leven aan één regel gehouden.

Hij werkt een heel jaar en het jaar daarna,

hij draagt ​​het op aan zijn vrouw.

Ik had zijn voorbeeld moeten volgen.

In wat je net zei,

er zijn meerdere woorden die niet passen.

Bijvoorbeeld, je bent noch een dichter, noch een Chinees.

Ik ben geen dichter.

De “Napoleon van de gastronomie”,

de "prins", de "koning"...

En zoveel andere kwalificatietoernooien, maar geen ‘dichter’.

Inspraak...

Nog niet.

Dan is er het woord ‘vrouw’.

Ik werk eraan.

Doei.

De tanden...

De tanden, ja,

voedsel verdelen.

En allerlei soorten klieren,

in de mond, bevochtig ze.

En de taal verdringt hen om ze te mixen

en druk erop tegen het paleis voor...

druk het sap uit en proef de smaak.

Daarbij brengt het de voedingsmiddelen samen in het midden van de mond, waarna,

leunend tegen de onderkaak,

het stijgt in het midden

zodat het zich vormt aan de wortel een helling

wie traint ze achter in de mond

waar ze worden ontvangen door de keelholte die op hun beurt contracteren,

zorgt ervoor dat ze de slokdarm binnendringen, wiens peristaltische beweging...

- [Eugénie lacht] - ...leidt ze naar de maag.

Maar thuis, Eugénie, deze activiteit,

is absoluut prachtig.

[ze lacht]

[Hij blaast]

Heerlijk.

Wees voorzichtig.

Je presenteert het bord tegenover Eugénie, zo.

Ja meneer.

Je kunt gaan.

[Eugénie lacht]

Wees voorzichtig, zei meneer tegen mij om het bord zo te presenteren.

Ik weet het, ja.

Ah!

[rumoer]

[fragmenten van gesprekken, getjilp, kinderen zijn baldadig]

Mijn vrienden !

- Lieve vrienden... - [meerdere stemmen] Ah?

Eugénie en ik besloten om ons te verenigen in de herfst van ons leven.

- [allemaal samen] Ah... - [Pauline] Nee, geen herfst.

Ga niet protesteren met Pauline.

Je weet niets van de herfst, verzeker me.

[lacht]

We zitten in de herfst van ons leven en ik zeg het zonder melancholie.

Wij gaan trouwen vóór het einde van de herfst.

[allemaal samen] Bravo!

Herfst, goud en regen, is een seizoen van wijsheid en goed advies.

Het is ook een goed seizoen voor gastronomie.

Een herfstroos is veel meer dan zomaar een exquise.

[meerdere mensen] O...

[zij applaudisseren]

In de herfst brengt de oogst de frisse wind, het spel, de vrolijkheid.

Er zijn kastanjes, artisjokken, Chassela's, peren.

Terwijl de kwartels, de becfigue, de kwartelkoning verlaat ons,

we zien de houtduif, houtsnip, eend,

komen van het einde van de wereld om onze eetlust op te wekken.

[lacht]

Het getij op zijn beurt stelt zichzelf gerust van angst

wat de zomerhitte hem veroorzaakte.

Normandië is aan het oogsten met stokken.

De pepijn verfraait en varieert onze desserts.

In het najaar gaan we van start om in het licht te dineren

en we dineren langer, met meer plezier en vrolijkheid.

Wilde eenden en ganzen van Noord naar Zuid gaan.

De herfst is de overgang zuinige zomer

naar stevig genieten van de winter.

Eugenie, laten we ons verenigen in de herfst

om samen de winter te verwelkomen en zijn vreugde.

[meerdere mensen] Bravo!

[een man] Goed gedaan!

[Eugénie] De gasten waren blij, Ik geloof.

[Dodin] We hebben geluk zulke aardige mensen te ontmoeten.

“We zitten in de herfst van ons leven”, zeg je.

- Praat voor jezelf. - [Dodin lacht]

Het voelt alsof ik midden in de zomer zit.

En als ik wegga, het zal nog zomer zijn.

Ik hou van de zomer.

Jij niet ?

Ik hou van alle seizoenen.

De eerste regendruppels, de eerste sneeuwvlokken.

De eerste open haard brandt, de eerste knoppen.

Al deze eerste dingen die elk jaar terugkomen, verrukken mij.

Maar zomer, zon,...

Oh...

Ik hou van deze brandwond, Ik heb deze brandwond nodig

in mijn lichaam.

Het is net als deze sintels die ik elke dag gebruik.

[Dodin] Ik begrijp het.

[grinnik]

Maar kom binnen, het is ook zo jouw kamer nu.

[iemand komt]

[schraapt zijn keel]

Dus hier is het.

"Menu van de maaltijd aangeboden aan Zijne Hoogheid royal, de kroonprins van Eurazië.

Traktaties vóór de soep.

De soep van Eugénie Chatagne.

Het gefrituurde voedsel van Brillat-Savarin.

Dodins stoofpot.

Soubise-puree.

De nagerechten.

Witte wijnen uit de Coteaux de Dézaley en Château-grille.

Rode wijnen uit Châteauneuf-du-Pape en Séguret de Chambolle."

Alstublieft.

En dat is alles ?

Ja.

Hm...

Dat is...

Het is een beetje, hoe moet ik het zeggen?

Ik aarzel tussen het woord...

"risico"

en... "vet".

[Dodin] Ga voor ‘gedurfd’.

Zo'n mager menu dat hij niet eens zou hebben gecomponeerd

de eerste dienst van het gewone van de prins.

En dan...

daar is de stoofpot.

Ik weet wat je denkt.

Deze drie kleine woorden een vulgair geluid hebben,

zonder glorie en geparfumeerd met vet,

Maar de stoofpot is, hoe zeg je ?

Frans dus.

Het heeft de eeuwen doorkruist en gevoed veel Franse gezinnen.

Daarom ga ik de weddenschap aan om de prins te verbazen

met een stoofpotje van mijn samenstelling.

Met jouw hulp uiteraard.

Dankjewel.

Het maakt mij niet bang.

Jij ook ?

Voel je dat ik wankel?

- Ja. - Waarom zou ik bang zijn?

Eugenie?

- [rustig] Neem me in je armen. - Eugenie!

Maar wat heb je? Paars!

Je zult het met mij eens zijn, Beste collega,

dat medicijn is geen exacte wetenschap.

Je bent niet gekomen om ons te geven de definitie van geneeskunde?

Toch is het nuttig om te begrijpen dat er dingen zijn

dat wij negeren in de huidige stand van onze wetenschap.

[Dodin] Dus dat weten we niet waar Eugénie aan lijdt.

[Dodin] Je weet niets!

[Rabaz] Dat weten we niet, nee.

[Rabaz] We weten het niet eens of het ernstig is of niet

noch hoe het kan evolueren.

[de dokter] Het is heel goed mogelijk dat dit niet verandert.

[de dokter] Zijn ongemak zou kunnen verdwijnen zoals ze verschenen.

[Rabaz] Laten we het hopen.

[Dodin] Ja. Alles van dit...

[Eugenie benadert]

- Hoe voel je je ? - GOED.

Nee het spijt me, maar het gaat niet goed met je.

Een paar uur geleden, je hebt tegen mij gefaald.

Ik maak me zorgen, begrijp je?

Sorry dat ik je bang maakte,

maar een uur later, Ik was in orde.

Bedankt helemaal hierheen te zijn gekomen

komen en geven de mening van een collega aan Dr. Rabaz.

U zult het er beiden mee eens zijn dat het goed met me gaat.

Het is zelfs gênant voor mij

om te weten dat bij aankomst hier, je zou een fit persoon zien.

- [rustig] Zeg iets. - [rustig] Wat kan ik nog meer zeggen?

[Dodin verliest zijn geduld] Ik...

Dit moment is het beste moment van de dag.

[Hij blaast]

Dankjewel.

Ik weet dat ik me zorgen heb gemaakt onredelijk.

Nu,

Ik ben gerustgesteld dat je niets hebt.

[een vlieg zoemt]

Sommige van mijn nachten, je kent hen

omdat je ze met mij deelt.

Maar de andere nachten

Je wilt weten hoe zien ze eruit?

Ja, meer dan wat dan ook.

De nachten dat mijn deur open blijft voor jou zijn ze talrijk.

Niet zoveel als ik wil.

Op nachten dat het op slot is, velen ook.

Te veel.

Velen, ook die nachten dat...

in mijn bed liggen, Ik stel me jou voor

neem de route van jouw kamer naar de mijne.

Zonder enig geluid te maken.

En elke keer weer met een kloppend hart.

Het buitengewone tweemaal gebeurd.

Wat ?

Om je voor te stellen dat je weggaat vanuit uw kamer zonder enig geluid te maken.

Zie je opstaan deze trap,

dan ga je rechtsaf en loop langs het einde van de gang.

Dan klim je de diensttrap

de vloer bereiken, je zet nog een paar stappen

om mijn deur te bereiken.

En tenslotte vraag je het uw hand op de deurklink.

Slechts twee keer,

tegelijkertijd waar ik je mijn deur zag openen...

het ging echt open.

[Dodin is buiten adem]

[Hij blaast]

[hij klopt op de deur]

Paars?

Paars?

Eugenie...

Kun je gaan... gaan kijken?

[Violet snikken]

[het wierookvat oscilleert]

[Dodin ademt rustig]

Wil je niets eten?

Ik kan me voorbereiden iets simpels.

[Dodin] Dank je, het komt goed.

Je hebt al twee dagen niet gegeten, dit is niet redelijk.

[Dodin] Je kunt het Louis vertellen

deze dingen verwijderen?

[Dodin] Ik heb je niet meer nodig.

[hij schenkt zichzelf aan een drankje]

[deur kraakt]

[Dodin] Ik had een vreemde droom een tijdje geleden.

Ik droomde dat ik dat was de eerste kok van de mensheid.

[Magot] Je bedoelt het beste

of de eerste man die kookte?

Het is precies wat ik tegen Eugénie zei.

En ik besef het nu

dat ze het niet begrepen moet hebben heel goed wat ik wilde zeggen.

Het is dom, Ik had het moeten laten zien...

Ik had voorzichtig moeten zijn en de wacht moeten houden zodat er geen misverstand kan ontstaan.

Ik ben ervan overtuigd dat ze het wist wat je tegen hem wilde zeggen.

[Grimaud] Om de gerechten te kunnen bereiden zoals ze in je gedachten zijn,

Eugénie had kwaliteiten nodig uitzonderlijke intuïtiviteit.

Tegelijkertijd dan onberispelijke kennis

van de man die je bent.

Laten we deze voorstellen aan Dodin doen. We zullen zien.

Ja. Wij kunnen niets doen.

Ik geloof in deze lijst van fornuizen.

Gelooft Dodin het?

[Magot] Eén ding dat we niet genoeg zeggen:

Eugénie was een heel mooie vrouw.

De vraag is: Wie zal Dodin erover vertellen?

Hoe dan ook, ik ben het niet.

Misschien heb ik een idee.

Wij weten wat Dodin eet als ontbijt.

[hij ademt diep en rustig]

[een haan kraait in de verte]

[hij snuift de lucht op]

Eugenie.

Wat is dat ?

[servies rammelt]

Wat is dat ?

Paars?

Maar wie ben jij ?

Wie heeft je toegestaan om dit schort te dragen?

[Violet] Meneer.

Haal het er meteen af.

[schreeuwen] Doe het af!

Vertrekken.

Gaan! Gaan!

Waarom jij... Wat is er met jou gebeurd, Violette?

[Grimaud] Het spijt ons.

Het was mijn idee, ze was dom.

[een hond blaft in de verte]

[Dodin] Laten we er niet meer over praten.

[Grimaud] We hebben het opgesteld een lijst...

Neen !

Man ?

- Mijne heren. - [Dodin] Mevrouw. Man.

Vergeef ons onverwachts komen.

Daar is niets mis mee, mevrouw. Ga alsjeblieft zitten.

Hoe gaat het met Pauline?

Precies, het gaat over hem dat we naar je toe komen.

Ze is ongelukkig.

Sinds Eugénie vertrok,

vraagt ​​ze ons als je dat nog wilt

heb haar als leerling.

Zonder een gekwalificeerde kok zou ik...

Het zal onmogelijk zijn, Het spijt me.

We begrijpen het en we hebben hem al uitgelegd:

maar het lijkt niet op te lossen om uw voorstel te vergeten.

Het gaat mijn kracht te boven.

We begrijpen het. Akkoord.

Bedankt dat je naar ons hebt geluisterd.

Pauline...

ondanks zijn jonge leeftijd,

heeft een wil wat ons treft.

Het is geen gril van hem, maar een vastberadenheid.

Sorry dat ik u dit vraag,

Maar zou het voor jou mogelijk zijn? Persoonlijk met hem praten en het hem uitleggen?

Natuurlijk.

- Ik zal met hem praten. - Bedankt.

[de moeder] Hartelijk dank. Heren, meneer Dodin.

[een hond blaft]

hier is de lijst kandidaat koks

die wij hebben opgesteld alles bij elkaar.

[Dodin verfrommelt de lijst]

[vogels fluiten]

[de wind ritselt de bladeren van de bomen]

[een grote bonte specht trommelt]

Til uw tongfilets op, til de huid op.

Snijd de filets in meerdere gelijke stukken. Pareer ze.

Je hebt gesmolten boter in een vrij grote koekenpan.

Bestrooi met een beetje fijn zout. Bestrijk ze met gesmolten boter.

Bij het serveren,

leg ze op het vuur

en als ze stijf zijn aan de ene kant, draai ze om.

Hun koken is klaar, laat ze uitlekken en kleed ze aan.

En saus ze van een goede butler

waar je gereduceerde velouté hebt geplaatst, die je forceert met een beetje citroen.

Nou meneer.

Nou, bedankt, mevrouw. Je kan weggaan.

Nou meneer.

[hij stinkt]

Alsjeblieft.

Dankjewel.

Perfect koken.

- Hier is de kalfsfricandeau. - Dankjewel.

Deze zeer complexe soep

is charmant soms een beetje ouderwets.

Het moet een unieke smaak hebben,

maar elk onderdeel ervan smaakt

behoudt zijn smaak persoonlijk en natuurlijk.

Het algemene uiterlijk zou moeten herinneren de ontwikkeling van een sonate

waar elk thema houdt zijn levensduur en smaak schoon.

In kracht en harmonie samengesmolten.

Hier is het recept, lees het aandachtig, Alsjeblieft.

Eugénie wist hoe hij deze soep moest maken?

Ja natuurlijk, heel goed zelfs.

Het draagt ​​zijn naam.

Ik kan deze soep niet maken, Het spijt me.

Maar als je denkt dat ik het van jou kon leren,

je hoeft het alleen maar kenbaar te maken.

Tot ziens meneer.

Waar zijn de uien? Laat het me zien.

[knetterend]

Het is oké, laat ze uit het vuur en bak de champignons bruin.

Zout, peper, hè?

[boter knetteren]

Je voegt het spek en de boter toe.

Dan kom ik aan.

Het deeg zal maken sluit de ovenschotel luchtdicht af

en voorkomt dat parfum ontsnapt.

Wanneer het gekookt is,

zij zal verzegelen de pot perfect,

we halen het uit de oven en koken op een zeer laag vuur.

[iemand klopt op de deur]

Paulien, wakker worden.

Houd vol, we gaan een stoofpotje eten.

Pauline, sta op.

Hm...

Je kunt het in brand steken.

[een duif koert]

[er klinkt een bel in de verte] Alstublieft.

Doe Maar.

Hm.

Proef met het merg.

Dus ?

Het is goed ?

Jij houdt niet van ?

Het is normaal, je bent te jong.

Merg,

het is een complexe zaak.

We hebben cultuur, geheugen, zodat de smaak wordt gevormd.

Dit is hoe het merg moet zijn, onthoud deze smaak.

- Ja meneer. - Het is goed.

[Dodin] Alsjeblieft.

Schuimer.

Dankjewel.

[vogels fluiten in de verte]

Doop gewoon je lippen.

Het is goed.

Wij hebben de indruk dat het vlees nog lekkerder is.

Chambolle-Musigny.

Hij heeft alles: de race, elegantie, puurheid.

Wanneer je het in je mond stopt,

het heeft een buitengewoon boeket.

Het is de kasjmier onder de wijnen van Bourgondië, de vleesgeworden genade.

En Eugénie's favoriete wijn.

Het is heel goed wat we hebben gedaan,

maar dit alles geeft mij de indruk van een schets.

Twintig jaar.

Ruim twintig jaar samenwerken.

Elke dag kookten we.

Ik was een recept aan het lezen en dat was het ook wonderen in brand.

Ik mis haar.

Toen ze tegen mij sprak,

Ik heb er zo intens naar geluisterd terwijl ik naar zijn mond en zijn ogen keek.

Nu,

Het is voorbij.

Ik denk elk moment aan haar.

Excuses voor deze onderbreking.

Ik kom later terug.

Grimaud, Grimaud!

- Eigenlijk kan het niet wachten. - Kom dan binnen.

Ik was aan het lunchen met een kennis,

en na een consumptie met oogverblindend steurmerg,

Dit is wat dit gerecht lijkt.

Ik rende om je het te laten proeven.

Porgy?

Perfect, zacht, lang koken, om de vis niet aan te vallen.

Zwezeriken gebakken in boter... met foie gras?

Dit is ongehoord.

Ik had ze nog niet nooit geassocieerd.

Morieljes.

Het is lente.

Gekookt in een beetje room met...

een kleine koffienoot wat hem goed bevalt.

Het zwezerikenpaar en knolselderij

is gedempt, saai, niet explosief en zeer omhullend.

De komkommer, opzettelijk rauw vanwege zijn toniciteit.

En de zuurgraad van de citroen brengt frisheid in de constructie.

Met vis is het een ander verhaal verhaal dat verteld wordt.

De zwezerik speelt als viskruiden

die zijn natuurlijke smaak behoudt met perfect gekookte groenten.

Het is een mooie bijeenkomst tussen land en zee

die zingt over de schoonheid van het gebied.

Grimaud, het is bewonderenswaardig.

Haar naam is Adèle Pidou.

Laten we haar gaan opzoeken.

Hebben we het gevonden?

Ik geloof het wel.

[iemand komt terug]

Maar Pauline, wat ben je aan het doen? Kom op, we wachten op je. Haast je.

[vogels fluiten]

[de wind ritselt de bladeren van de bomen]

[een duif koert]

[Eugénie] De gasten waren blij, Ik geloof.

[Dodin] Ja.

We hebben het geluk elkaar te ontmoeten zulke aardige mensen.

[Eugenie] “We zijn in de herfst van ons leven”, zeg je.

- [Dodin] Ja. - Praat voor jezelf.

Het voelt alsof ik midden in de zomer zit.

En als ik wegga, het zal nog zomer zijn.

Ik hou van de zomer.

Jij niet ?

[Dodin] Ik hou van alle seizoenen.

De eerste regendruppels, de eerste sneeuwvlokken.

De eerste open haard brandt, de eerste knoppen.

Al deze eerste dingen kom elk jaar terug, verras mij.

[Eugénie] Maar de zomer, de zon...

Ik vind het leuk om dit te voelen branden in het lichaam.

Zoals deze sintels die ik elke dag gebruik.

[Dodin] Ik begrijp het.

[vogels fluiten]

Al ruim twintig jaar dat we onder hetzelfde dak wonen,

hoe gaat het met u om deze consistentie te hebben,

dit doorzettingsvermogen jegens mij?

Sint-Augustinus zei dat geluk,

is om door te gaan verlangen naar wat we al hebben,

Maar heb ik jou nooit gehad?

Mag ik je een vraag stellen ?

Het is heel belangrijk voor mij.

Ik ben je kok of...

ben ik je vrouw?

Mijn kok.

Dankjewel.

[romantisch pianothema: “Meditatie van Thaïs” door J. Massenet]

[vogels fluiten]

Ondertiteling: EVA Frankrijk ST'501