Original subtitles

Słucham? Ciociu Claro, Tu Eduardo.

Co u ciebie Dodo? Dobrze, jest Sylwia?

Nie wyszła

W porządku.

Chcesz żeby do ciebie zadzwoniła? Nie, nie.

Przypomnij jej tylko o naszym obiedzie. Dzięki.

Uważaj na siebie.

MĘŻCZYZNA, KTÓRY PATRZY

Dodo. Silvia!

Jesteś zadowolony? Byłem, dopóki nie uciekłaś.

Nie odeszłam od ciebie, przecież wiesz.

Wybacz, że się spóżniłam ale nie mogłam się wcześniej wyrwać.

Mężczyżni? Jacy meżczyżni?

Miałam sprawy do załatwienia.

Zamówiłeś coś? Nie.

Co byś zjadła? To co zwykle.

Kurczak z migdałami i smażonym ryżem.

Dobrze. Dla dwóch osób.

Dziękuję, że przyszłaś.

Przecież jestem twoją żoną, prawda?

Więc mogłaś przyjść do domu. Daj spokój, Dodo.

Już ci mówiłam. Na razie to niemożliwe.

Chciałem się z tobą spotkać bo mam dla ciebie wiadomość.

Tak? Jaką?

Obiecuję dom tylko dla nas.

Mówisz poważnie? Jaki dom? Mieszkanie.

Nad apartamentem mojego ojca.

Chcę go o nie poprosić. Na poczet mojego spadku.

Skąd ten pomysł?

Chcę to zrobić dla ciebie. Dla mnie? Po co?

Będziemy mogli mieszkać bez ojca.

A co on ma z tym wspólnego?

Wiem, że go nie znosisz.

Mylisz się. Twój ojciec jes fascynujący

Byłam jego studentką.

To ty go nie znosisz.

Więc powiedz mi, dlaczego nie chcesz wrócić?

Na boga, Dodo! Dlaczego wciąż każesz mi mówić to samo?

Muszę być sama, przemyśleć co się ze mną dzieje.

Proszę nie nalegaj.

Jeśli masz kogoś innego powiedz mi!

Nie chodziło ci o dom.

Przepraszam, podać coś jeszcze?

Czekaj, Silvia!

Wybacz mi!

Silvia!

Wróćmy.

Nie będę cię męczył żebyś wróciła. Obiecuję.

Nawet jeśli nie chodziło o dom

i tak poproszę ojca o ten apartament.

Rób co uważasz za szłuszne.

Chcę się kochać, Dodo. Tutaj, teraz. Ale Silvia, jak?

Wzrokiem, jak za pierwszym razem.

Patrz na mnie.

Podoba ci się? Doprowadza mnie do szaleństwa.

Wygląda jak dzika kotka.

Więcej, mów mi co jeszcze ci przypomina? Grzebień koguta.

Co jeszcze! Rozgrzaną pustynię.

Szczotkę, podziemną jaskinię. O tak! jaskinię!

Dotknij ją! Wolę patrzeć.

Muszę iść. Odprowadzić cię?

Nie.

Dzień dobry, Fausto! Mój ojcieć już się obudził?

Wstał i to jeszcze jak. Co to znaczy?

Slyszałeś co powiedziałam.

Możesz mi to wyjaśnić?

To zbyt skomplikowane.

Fausta, możesz mi powiedzieć co masz dziś przeciwko ojcu?

Dziś ty zanieś mu śniadanie.

Jak pójdę do pokoju wbić mu igłę w tyłek to nie wychodź,

Wtedy zobaczysz. Co zobaczę?

Gdzie wkłada ręce, dotyka mnie,

i chce żebym i ja robiła różne rzeczy. I co?

I co? Czy ty nie rozumiesz?

Nie, nie rozumiem.

Robi wszystko żebym go dotykała. Wiesz gdzie.

Teraz rozumiesz?

A więc to tak? Właśnie.

Nie możesz go powstrzymać?

Próbowałam ale nie pomogło.

Jeśli chesz odejść znajdę kogoś innego do opieki nad nim.

Nie, nie chę odchodzić. Chciałam tylko żebyś wiedział

Po co? Po to żebyś wiedział.

Dobra jeszcze o tym porozmawiamy.

Uważaj! Mam w ręce igłę!

Tylko obiecaj, że nie powiesz o tym ojcu.

Dobra, jeśli tego chesz.

To dobry człowiek, nie chciałabym go urazić,

jest tylko trochę uparty. Być może, z jego punktu widzenia,

to on ma rację. Jeśli to sprawia mu przyjemność

Dobra z ciebie dziewczyna! Nie do konca.

Twój ojciec płaci mi potrójną stawkę.

To przez twój magiczny dotyk. Tak, to dzięki moim palcom.

Ale nic do niego nie czuję.

Ani on też.

On tylko chce tego dotykania.

Dobra! Nie powiem ani słowa!

I pamiętaj, nie wychodź zanim nie przyjdę z zastrzykiem.

Wejść!

Cześć tato! Właśnie go dorwał.

Kto? Kot.

Czekał 10 minut żeby dorwać ptaka.

Co za poświęcenie!

Komu kibicowałeś?

Byłem oczywiście po stronie ptaka.

Świetnie wyglądasz! Taa, jak gówno!

Dziś może spróbuję stanąć na nogi.

Podaj mi jogurt.

Jak Fausta przyjdzie, będę gotowy do zastrzyku.

A jak się mają rzeczy z Silvią?

Całkiem nieźle.

Widziałem ją wczoraj. Rozmawialiśmy o tobie.

O mnie? To miłe. A o czym?

O mieszkaniu na górze.

Obiecałem jej, że cię o nie poproszę na poczet przyszłego spadku.

A ona?

Zgodziła się.

To dobrze. Nie mogę pojąć dlaczego od ciebie odeszła.

Ani ja. Może z powodu domu.

Domu?

Chciała mieć własny kąt. To nie ma nic wspólnego z tobą.

To całkowicie kobiece myślenie.

Rozumiem. Powiedz jej, że apartament jest wasz.

Dzięki tato.

Po śmierci notariusza likwidują tam jego biuro.

Musisz tam trochę posprzątać.

Przepraszam.

Nie idziesz na uczelnię?

Mam wykład później.

Mam wyprosić pana Eduardo?

Dlaczego? Przecież to mój syn a nie ktoś obcy

Tylko nie zrób mi krzywdy.

Zrobię to delikatnie. To takie słodkie ciałko.

To takie słodkie ciałko.

Proszę się odwrócić profesorze.

Słucham

Tato do ciebie. Jakaś Patrycja. A tak, daj słuchawkę.

Tak? Dobrze! Postawili mnie dziś na nogi

Nie, to Fausta. Pielęgniarka.

I mój syn.

Tak

Nie martw się.

Założysz się? Jak przyjdziesz to ci pokażę

Jak przyjdziesz to ci pokażę. Udowodnię ci.

Przysięgam na moje życie.

Wiem co mówię!

Wiem co mówię!

Żadnych nieczystych myśli!

Dzień dobry hrabino! Dzień dobry kochany!

Winda cały czas zepsuta.

Masz rację, ciągle nie działa!

Gdyby była sprawna tamtego dnia to twój ojciec by nie upadł.

A propo co u pana Alberto?

Dobrze, dziękuję.

To nadzwyczajny człowiek.

Przeprszam, jestem spóźniony.

Pozdrów go ode mnie.

Dobrze!

Scena podglądania

została opisana przez Erodota i powtórzona przez Guidena, kiedy królowa Candol

jest obserwowana przez królewskiego faworyta,

którego z kolei podgląda sam król.

Mamy tu doczynienia z przypadkiem podwójnego podglądania

lub jak kto woli skopofilii.

Profesorze czy nie chodzi tu o zwykłe podglądanie przez dziurkę od klucza?

Chodzi tu o mężczynę, który patrzy.

A co oznacza skopofilia? Zwykłą chęć na seks?

Oznacza przyjemność z patrzenia.

Mógłbym podać wiele przykładów potwierdzających tezę, że skopofilia

jest istotnym elementem narracyjnym w literaturze.

Podobnie dzieje się w kinie.

Oczywiście tam rolę odgrywa obraz nie słowo.

Artysta nie tylko zmienia nas w podglądaczy czegoś tajemnego,

intymnego, zakazanego

ale jednocześnie angażuje nas w poszukiwanie wiedzy.

Poszukiwanie tego co jest normalnie potępione przez społeczeństwo.

Przez społeczenstwo, które cechuje się strachem i hypokryzją.

A mimo to,

stanowi nieodłączną częśc życia.

Tak więc seks w swoim beznadziejnym wymiarze

jest esensja zmysłowości i cielesności

Znakomity wymiar temu daje Marion May w swojej poezji.

Przemyślcie to.

Może ktoś to rozdać?

Będziemy kontynuować jutro. W międzyczasie przeczytajcie to.

To ciężki wiersz.

Podwiezie mnie pan, profesorze?

Gdzie chcesz jechać? Do domu.

A więc? Jasne, wsiadaj.

O Boże! Omal go nie zgniotłam.

To niemożliwe, jesteś zbyt delikatna

Gdzie mieszkasz? Lungote B, plac zwycięstwa.

To był świetny wykład, profesorze. Chyba tylko tobie się podobał.

Czemu wcześniej cię nie widziałem?

Pojawiam się na uniwersytecie tylko wtedy gdy mnie coś zaciekawi.

Na przykład co?

Wykładowcy.

Skąd jesteś?

Z Afryki. Poważnie?

A ja myślałem, że ze Szwecji.

Afryka jest duża.

Niech pan zgadnie?

Senegal. Nie.

Mali? Też nie.

Kongo. Brawo, profesorze!

Tylko teraz to Zair.

Mów mi Eduardo.

Dodo, dla znajomych.

Dodo? Zabawne!

A ty? Pascasie.

Z twojego wykładu wyciągnełam wniosek, że lubisz patrzeć.

Szczerze mówiąc na wykładzie czulem się jakbyś to ty mnie podglądała.

Co jest takiego szczególnego w tym wierszu?

To świetny przykład literackiej skopofilii.

Kobieta opentana przez demona, głodna owocu dziecka

przywdziała prześwitującą sukienkę, przebiegle wzbudzającą w niej podniecenie.

Intencją autora była profanacja.

Murzynka i dziecko uprawiają seks w pozycji 69.

Wiesz co to znaczy.

Oczywiście. Seks oralny nie jest dla mnie skandalizujący.

A jednak. Mamy tu dwie kobiety.

Jedna dorosła a druga to jeszcze dziecko. Jedna czarna druga biała.

Między jej nogami leżała ofiara, otworzyła czarne wargi

oczekując drżenia. Z grymasem na ustach różowych niczym

płatki róży.

O tym właśnie mówiliśmy na zajęciach.

Autor chce abyśmy nie tylko doświadczyli czegoś intymnego i prywatnego,

ale także wkroczyli w sferę prywatności i intymności.

Ale ty lubisz tylko patrzeć?

A niech to. I co teraz?

Nic nie możemy zrobić, usiądź z tyłu i oglądaj.

Dzięki, przejdę się.

Mój dom jest niedaleko, tuż za mostem.

Zaczekaj może uda mi się coś zrobić.

Na przykład przejechać przez rzekę.

Tutaj, tu mieszkam.

No to podyskutowaliśmy.

Po co ci to?

Żeby uchwycić to co wpada mi w oko.

A chciałbyś uchwycić mnie?

Jasne!

Czekaj. Nie tutaj, u mnie.

Dziękuję

Hej Jesuina! Nie jestem Jesuina, Jestem Ariadna.

Zrobisz mi zdjęcie? Innym razem.

To dzieci dozorcy.

Chciałbyś sfotografować mnie tak jak tą murzynkę w wierszu?

Tak, ale potrzebowalibyśmy jeszcze białej dziewczynki.

Masz dzieci? Co takiego?

Jestes żonaty? Tak, Dlaczego pytasz?

Z ciekawości.

Nie mamy dzieci.

Swoją żonę też lubisz obserwować?

Lubiłem, odeszła ode mnie.

Przepraszam.

Jest piękna?

Przepiekna, piekniejsza od ciebie.

Mówisz o tym? Wiem, że jest za duża.

Niestety w Rzymie sporo przytyłam.

Czemu niestety?

Jesteś atrakcyjna, dlatego mi się podobasz.

Moja żona też ma puszysty tyłeczek.

Wchodź.

Jesteś bardzo fotogeniczna i narcystyczna.

Podobają ci się? Robił je angielski fotograf, Tony.

Mówi, że jestem inspirującą modelką. Zauważyłem.

To jego mieszkanie? Nie, moje. Prezent od ojca.

Albo jest bogaty albo bardzo cię kocha.

Jedno i drugie. Jest ministrem. On rządzi a ja tu sobie żyję.

Jak pozować?

Nie wiem. Sama zdecyduj. Sama będziesz wiedziała najlepiej.

Jak sobie życzysz.

Dla każdego podglądacza znajdzie się jakiś ekshibicjonista.

Nic nie mówisz? Ogoliłaś się!

Taka jestem z natury. Nie tak owłosiona jak wy tutaj.

Czy to jest różowa muszelka?

Nic nie zauważyłes, podglądaczu? Nie

Białe kobiety mają tutaj mały guziczek a ja go nie mam.

Łechtaczkę? Zgadza się.

To barbarzyństwo!

Nie większe niż wasza cnotliwość, pruderyjność czy wiara.

Lubisz podglądac, powiedz prawdę! A ty być podglądana!

Jesteśmy więc dla siebie stworzeni!

Cześć Tony!

Przedstawiam ci Dodo. Mój profesor od literatury francuskiej.

Na prawdę na imię mi Eduardo.

Mieliście właśnie lekcje

Tak! Sprawdzaliśmy właśnie w praktyce jedną z jego literackich teorii.

Pozowliłam mu zrobić zdjęcia.

Mam nadzieję, że ci zapłacił!

Daj spokój przecież to tylko polaroid!

Zadne profesjonalne zdjęcia. Spójrz!

Nie interesuje mnie to. No zobacz.

Jesteś głupią czarną dziwką!

Słyszałeś? Zazdrość zmienia ją w rasistę.

Przeprasza, Pascasie. Muszę już iść.

Zwariowałeś?

Najlepsze dopiero przed tobą. Patrz!

Jesteś zła?

Nie prowokuj mnie, Pascasie!

Lubię jak się złości!

Jest moim osobistym fotografem. Tylko jej pozwalam się fotografować.

Zazdrosna?

Tak naprawdę on nie jest fotografem. To podglądacz.

Wiesz co mi powiedział?

Chciałby zobaczyć jak się kochamy.

Bogata czarna i biedna biała.

Wybacz mi, Pascasie!

Będę twoim niewolnikiem.

Słucham. Ciociu Claro, przepraszam, że tak późno,

To ja, Eduardo. Nie szkodzi, oglądałam telewizję.

Silvia wróciła? Niestety nie.

Mówiła gdzie idzie?

Nie nigdy tego nie robi. Zostawić jej wiadomość?

Nie, nie trzeba. Zadzwonie jutro. Przepraszam, że przeszkodziłem.

Gdzie do diabła ona może być o tej porze!

Nie zrobiłaś tego o co prosiłem! Ciszej profesorze!

Pański syn mógłby nas usłyszeć. Do diabła z moim synem!

Podejdź tutaj! Nie taka była umowa. Tylko patrzenie.

Więc daj mi popatrzeć ale tak jak w jakimś czasopiśmie!

Którym? Jest ich tak wiele! W tych, które trzymam pod książkami!

Ale pan marudzi profesorze!

Teraz dobrze? Szerzej nogi!

Jeszcze się pan nie napatrzył? Nie! Muszą być całkowicie rozwarte!

Ale jak mam to zrobić z książką w rękach?

Wyrzuć ją? Do czego ci ona!

Doprawdy porfesorze, zawsze z panem tak źle?

A co ty myślałaś. Profesorowie mają za dużo czasu na myślenie.

Myślę i myślę! A gdzie kończą się myśli?

Tutaj! Brawo! Dobra dziewczynka!

Podobają się panu wszystkie! Myślli pan, że o tym nie wiem?

Niech cię! Zrób to jeszcze raz ale delikatnie?

Dobrze. A teraz cygaro.

Lekarz zabronił panu palić profesorze.

Ma być wilgotne!

Wystarczająco wilgotne!

Teraz przynieś mi je!

O, boskie!

Dotknij go! Tego nie było w umowie!

No dalej, zapłacę ci jak za dwadzieścia zastrzyków. Trzydzieści.

Dobra trzydzieści, ale tylko ręką.

Ale robię to tylko aby lepiej się pan poczuł.

O tak, tylko po to abym się lepiej poczuł. Tak dobrze! Dalej!

Dalej! Ale on wielki profesorze!

Podoba ci się? Powiedz prawdę! Kto ma większego?

Dodo czy ja? Nigdy nie widziałam członka panskiego syna.

Powinienem się domyślić

Tak to smutne, że opuścila go żona.

Zwolnij! Delikatniej!

Fausta doprowadzasz mnie do szaleństwa!

Nie jestem jedyna!

Przestan mówić te grzeczności tylko bierz go do ust!

Nie! Do ust nie! Zapłacę ci jak za czterdzieści zastrzyków!

Nie! Pięćdziesiąt! Sześćdziesiąt!

Cenę jak za dwie konferencje na uniwersytecie!

Niech pan nie nalega! Powiedziałam nie!

Wystarczy. Profesorze proszę spojrzeć co pan zrobił!

To twoja wina! Podnieś to!

Wszystko w porządku, profesorze?

Co jest w porządku? Sam to muszę skończyć.

Gdyby panski syn nas widział!

Przestań ciągle mówić o moim synu! Zakochałaś się w nim, czy co?

Nie! Z nim jest inaczej.

On dalej kocha swoją żonę.

Sądzisz, że ona także go kocha? Skąd mam wiedzieć!

To pan powinien się bardziej oreintować.

Ja? Tak, tak, jego ojciec.

Przestań gadać, chcesz wszystko zepsuć? Idź spać!

Masz tu pieniądze, ale niech cię Pan Bóg strzeże żebyś je miała oddać temu twojemu fagasowi!

Co tu się dzieje? Zgadnij!

Co chesz ode mnie? Żebyś o mnie źle nie myślał!

O co ci chodzi? O wczorajszą noc.

A powinienem? Widziałam, że mnie szpiegujesz.

Nie szpiegowałem, chciałem tylko zobaczyć co się dzieje.

Nie robię tego dla pieniędzy tylko po to by sprawić przyjemność twojemu ojcu.

To wspaniały człowiek!

Ale pieniądze i tak bierzesz.

Jest wspaniałym człowiekiem, ale starym.

Mogłaś odmówić. Naprawdę!

Gdyby to był ktoś inny nie zgodziłabym się za żadne skarby świata.

Doprawdy

Przysięgam.

Więc powiedzieć ci prawdę? Przecież po to tu przyszłaś?

Robiłam to twojemu ojcu bo wiedziałam, że mnie podglądasz.

Nie pleć bzdur. Naprawdę.

Cieszyłam się, że mnie widzisz,

i że może jesteś trochę zazdrosny.

A może też podniecony? Tak, dlaczego nie?

Zatem zrobiłaś to po to żeby mnie podniecić,

czy wywołać zazdrość?

Źle mnie traktujesz! Nie wierzysz mi! Twój ojciec jest o wiele milszy

Dlatego kobiety tak go lubia!

Jakie kobiety? Całe mnóstwo!

Skąd to wiesz? Widziałam.

Te wszystkie wizyty, na przykład hrabina.

Stare próchno!

Nie powiedziałabym! Niektóre są w wieku twojej żony.

Nie chcę podobać sie wszystkim kobietom. Nie chcę być też taki jak mój ojciec.

Jesteś bardzo ładny na zdjęciu ze swoją matką!

A propo zdjęć.

O jakich zdjęciach rozmawialiści wczoraj z moim ojcem?

Chcesz zobaczyć? Zaraz przyniosę!

Nie! Nie musisz!

Mam

To własnie te!

Kto je zrobił?

Mój chłopak, nie wiedziałam, że wyśle je do gazety.

Podobają ci się? Są artystyczne?

Oczywiście.

Ale nie powinnaś była pokazywać ich mojemu ojcu.

Ja? On sam mi je pokazał!

Jednego dnia podszedł do mnie i powiedział: To ty jesteś na tych zdjęciach, prawda?

I pokazał mi to czasopismo.

Nie mogłam zaprzeczyć. Ma wszystkie egzemplarze, wiesz?

Jest niesamowity, wspaniały człowiek!

Ale jest stary i nie wiele mu już pozostało.

Dokadnie!

Ojciec jest o ciebie zazdrosny.

O czym ty mówisz!

Nie słyszałeś jak się pytał, który z was ma większego?

I co z tego?

To chyba oczywiste? Co czywiste?

Boi się konfrontacji.

Nie, nie wierzę w to.

Mogę cię pocałować?

To masażysta!

Już jest!

Tutaj? Nie.

Może tutaj? Tak! Ale nie tak mocno!

A tutaj? To mnie zabije!

Przepraszam! Nie chciałem urazić panskiego kogucika!

Biedny mały kogucik!

To nie jest mały kogucik. Mimo swojego wieku jeszcze wiele potrafi!

Potrafisz mi pomóc?

Czy potrafię?

W ciągu trzech seansów zrobię z pana atletę,

Będzie pan nowym człowiekiem!

Wolałbym pozostać tym kim jestem bez bólu.

Potrzebuję

Potrzebuję

Potrzebuję

Długi stół.

Ten?

Wystarczy.

Profesorze wstajemy!

No dalej, profesorze! Wstajemy!

Brawo profesorze! Tak jest.

Wstajemy!

Dalej! Brawo!

Nie!

Nie! Nie! Nie! Nie! Nie!

Kto pozwolił cię się wtrącać, ty głupia dziwko?

Nie jestes tu potrzebna!

Tobie na pewno!

Brawo porfesorze! Widziecie ja stoję?

Brawo! A teraz idziemy! Fiore! Jesteś cudotwórcą!

Nie jestem? W Wenecji mawiamy

Mądrość biedaka, siła pedała i uroda dziwki,

są gówno warte!

Dalej profesorze! Jeszcze jeden krok!

Brawo tato!

Brawo profesorze! Jeszcze jeden krok! Tak! Tak!

No proszę! Wiedziałem, że się uda!

Jeśli wytrzyma pan na stojąco,

możemy natychmiast zrobić masaż.

Wytrzymam!

Jaki temat dziś poruszymy?

Moliera.

Kultura wysoka.

Ja przełączyłem się na niską.

Ale z czego się śmiejesz Mono, lej.

Niżej profesorze, niżej. Niżej, niżej, niżej!

W pańskim wieku zajmuje to więcej czasu.

Ale ty też tak masujesz kobiety?

Nie na boga! Kobiety nie mają mięśni.

Co z mieszkaniem tato? Przecież powiedziałem, że jest twoje.

Chcę pokazać je Silvi

Daj mi klucz. Jest u portiera.

Słucham?

To pani Silvia.

Szuka Doda?

Nie wiem, pyta o profesora.

Chodzi o ojca czy syna?

Do pana.

Cześć

Tak, dzwoniłem do ciebie.

Chciałem się spotkać.

O trzeciej? Gdzie?

Dlaczego w kinie?

Ok, to do zobaczenia.

Muszę iść, cześć tato!

I jeszcze raz gratulacje.

Do widzenia i powiedz Sylvii, żeby już się na mnie nie dąsała.

Mieszkanie jest wasze.

Wie pan profesorze, jutro przyniosę kule, zobaczy pan co to za ulga.

Tak! Jutro zacznę latać!

Wyjaśnijmy to sobie raz na zawsze.

Nie tylko z powodu mieszkania nie chcę do ciebie wrócić.

Jest jeszcze inny powód.

Jaki?

Inny mężczyzna?

Tak, inny mężczyzna.

Ale dlaczego nie powiedziałaś mi wcześniej?

Próbuję oglądać film! Rozumiesz?

Próbowałam ci powiedzieć ale miałeś obsesję na punkcie domu.

Nie chciałeś słyszeć powodów.

Poza tym wstydziłam się.

Żeby mi powiedzieć czy żeby to zrobić?

Ten człowiek, ja go nie kocham.

Więc dlaczego jesteście razem?

Nie ma sensu żebyśmy dalej się spotykali.

O nie! Prosze nie wychodź!

Potrzebuję cię.

Nie sądzę.

Ale tak jest.

Dodo. Jeśli będę wiedziała, że czekasz i możemy się spotykać

na pewno będę umiała od niego odejść.

Co cię powstrzymuje?

Nie wiem ale nie jestem w stanie bo to silniejszy ode mnie.

Robię wszystko, żeby się z nim nie spotykać.

Ale potem wracam do niego.

I nie jest to miłość? Nie.

Nie wiem co to ale go nie kocham. Kocham ciebie Dodo.

Dla niego nic nie czuję.

To po prostu silny pociąg seksualny.

Więc co mam zrobić?

Wieszać jego ubranie kiedy wy będziecie się rżnąć?

Możesz powiedzieć co takiego zniewalającego jest w tym człowieku?

Przestań nie jesteś sam!

Nie kurwa! W tym momencie chcę wiedzieć wszystko, kim on jest?

Co on kurwa robi! Jak cię posuwa! Wszystko!

Krótko mówiąc, przestań nie jesteś sam!

Chcesz znać szczegóły?

Tak szczegóły! Dobrze!

Na przykład podoba mi się sposób w jaki mnie bierze.

Jak cię bierze!

Od tyłu.

Kładzie mnie na stole czy gdziekolwiek się to dzieje i pieprzy mnie od tyłu.

Mogę robić miny, które chcę.

I tak nie widzi mojej twarzy. Ja jego też nie.

Mogę myśleć o kim zechcę. Tak jakby to nie był on.

Ktoś kogo nie znam. Zwierzę.

To ci wystarczy?

O Boże, Dodo dlaczego chcesz wiedzieć wszystko?

Bo chciałem usłyszeć w jaki sposób mnie zdradzasz.

Kiedy to robimy, on chwyta mnie za włosy i kark.

I mówi do mnie: Silvia, powiedz mi, że jesteś moją dziwką!

Powiedz, że jesteś moją dziwką!

Powiedz, że jesteś moją dziwką albo skręcę ci kark!

A ty? Odpowiadam: Tak, jestem twoją dziwką!

On ściska mi kark.

I cieszę się jak dziwka.

Czuję, że mnie kocha.

Mówi mi, że jestem jego dziwką.

Ty też go kochasz? Nie kocham tylko ciebie!

Dotknij

Powiedz mi, że nie możesz się bez niej obejść Dodo.

Powiedz, że jestem twoim życiem.

Powiedz, że jesteś moją dziwką, powiedz albo skręcę ci kark!

Tak, jestem, jestem twoją dziwką!

Dodo, tu są znaczki dla ciebie.

Nie chcę ich!

Ty bachorze!

Bachorze!

Bachorze!

Bachorze!

Bachorze!

Gówniarz!

Dziękuję za gazetę. Nie spałeś?

Od jakiegoś czasu. Widziałem jak na mnie patrzysz.

Jak? Z nienawiścią!

Patrzyłem jak na kogoś pogrążonego we śnie.

O co ci chodzi?

Widocznie uległem złudzeniu.

Źle wyglądasz synu!

Coś się stało? Coś złego? Nie, wszystko w porządku.

To dobrze. Pomóż mi. Która godzina?

8:30. Spałem dłużej niż zwykle.

Wczoraj wiczorem trochę przysnałem. To przez telewizję.

Otwórz żaluzje.

Dobry znak, wracasz do zdrowia!

Na to wyglada.

Nie cieszysz się?

Tak oczywiście.

Chociaż tak długo, jak leżałem w łóżku, Mogłem się łudzić, że zostałem uzdrowiony

nie tylko złamania, ale także innej choroby. ale inną chorobę. Podeszły wiek.

Nie jesteś stary!

Ale nie mam już takiej siły jak kiedyś.

Jakiej siły?

Na przykład siły intelektualnej albo seksualnej.

Wybacz mi niedykrecję, ale

Co masz na myśli?

Miałeś ostatnio jakieś przygody?

Powiedzmy, że miałem szczęście.

Jest coś szczególnego w chorobie co pociąga kobiety.

Jak mogłeś w tym stanie?

To nie trudne, niektóre dziewczyny są bardzo śmiałe

same wskakują na łóżko, zdzierają ubranie

a pod spodem nie mają majtek.

Tak teraz kobiety są odważniejsze.

Nie wiem czy powinienem o tym rozmawiać z synem.

Czasami zapominam, że jesteś moim ojcem.

Więc jak mnie postrzegasz?

Czasami mi się zdaje, że jesteśmy rówieśnikami.

Mógłbyś być moim rywalem w miłości.

Jestem starcem w pomarszczonej skórze,

bez mięśni i o bezsilnych nogach.

Kobiety nie zwracają uwagi na takie rzeczy.

Nie? A na co zwracają?

Na witalność! A ty masz jej dużo.

Muszę przyznać, że z wiekiem jestem coraz bardziej napalony.

Wiem, słyszałem was którejś nocy.

O czym mówisz? Nie próbuj zaprzeczać?

Z Faustą. A z Faustą!

A tak. Przyznaję, że doprowadza mnie do szaleństwa!

W moim wieku nie ma sensu się oszukiwać.

Musiałem za to zapłacić!

Cóż, to nic nie znaczy.

Czasem miłość za pieniądze nie jest tak wstrętna jak ta za darmo.

Możliwe ale nie zdarzyło mi się to od wieków.

W każdym razie wierz mi. Nie ma nic lepszego.

Więc płacisz kobietom? Ale nie, pieprzę ich.

One w gruncie rzeczy same tego pragną.

To jedyny sposób pozbycie się feministyczych fanaberii z ich małych główek.

I przywróć posłuszenstwo.

Kobiety chcą być istotami fizycznymi a nie metafizycznymi.

Rozumiesz?

Witam profesorze, to wielki dzień!

Będziemy truchtać po całym świecie.

Ech, wczoraj było gorąco.

Profesorze to skutek moich masaży. Rozpalają się lepiej niż kobiety!

Cóż, nie przesadzajmy.

Powiedz Fauście, żeby przyniosła śniadanie.

On potrzebuje środka uspokajającego, a nie kogel-mogel!

Boże, Eduardo! Uwielbiasz mnie straszyć!

Rozpieszczasz go? Wielki człowiek.

To był mój pomysł.

Sprawiasz, że też mam ochotę.

Zrobię i dla ciebie.

Sam zrobię.

Gdzie są jajka? W lodówce.

Słyszałeś w nocy hałas?

Nie, jaki hałas?

Twój ojciec musiał mieć gościa.

Była z nim kobieta.

Pewnie jedna z jego przyjaciółek.

Wpuściłeś ją? Ja? Nie.

W takim razie miała klucze. Pewnie ojciec jej dał.

To nie możliwe, są tylko trzy komplety kluczy.

Jedene twój, drugi mój i trzeci ojca.

A wieczorem komplet ojca leżał na biurku. Widziałam

I co z tego? Nie wiem. Oprócz nas jeszcze jedna osoba ma klucze.

Chcesz przez to powiedzieć, że tą kobietą

która była u mojego ojca była moją żoną?

Nie chcę niczego sugerować. Pan to powiedział Eduardo.

Pani Sylwia była dziś ze mną.

Tak?

Do kiedy?

Nie muszę ci odpowiadać!

Ja też tak uważam.

W końcu jest moją żoną.

Pogodziliśmy się i dziś wieczorem spaliśmy razem.

Ale głos który dochodził z pokoju panskiego ojca,

to była Pani Silvia.

Musiałeś źle usłyszeć.

W nocy głosy są takie same.

Drzwi wi do gabinetu nie domykają się. Słyszałam głosy i hałas.

Jaki hałas?

Cóż... Brzmiały jak jęki

ale słodkie,

ciche.

Jak westchnienia, ale nie z bólu czy strachu.

Powtarzam, że pani Sylwia, dziś był ze mną.

Gdzie to jest? W domu twojej cioci Clary.

Biedny pan Eduardo

Nie tak się to robi.

Pozwól?

Ale widziałem też panią Sylvię, wiesz?

Musiało być około 11.30. Byłam w swoim pokoju kiedy usłyszałam, że ktoś otwiera drzwi.

To nie były twoje kroki.

Wyjrzałam, żeby się przekonać.

Zobaczyłam kobietę w srebrnym płaszczu przeciwdeszczowym, która idzie do końca korytarza.

Widziałam ją z tyłu ale jestem pewna, że to była pani Silvia.

Weszła do pokoju profesora i zamknęła drzwi.

Zaczęłam podsłuchiwać i usłyszałam te odgłosy, o których opowiadłam.

Nic nie widziałaś! Zmyślasz!

Biedny Dodo. Myślisz, że chciałabym ci dokuczyć?

Nie jestem biedny i nie mów do mnie Dodo.

Po porstu chciałam żebyś wiedział.

Powiedz, że jesteś moją dziwką, Silvia!

Powiedz mi, że jesteś moją suką powiedz mi albo skręcę ci kark.

Tak, jestem twoją dziwką!

Powiedz mi, że jesteś moją suką powiedz mi albo skręcę ci kark.

Nie, przestań! Co ty robisz?

To boli! Przestań!

Dość!

Dość

Panie Eduardo, oszalał pan? To mnie rani!

Przepraszam, nie chciałem tego zrobić. Coś mi się stało.

I dlatego omal nie rozbił mi pan głowy?

Wybacz, nie rozumiem co się ze mną stało.

Pan też ubrudził się żółtkiem.

Nie szkodzi, oddam rzeczy do pralni.

Co teraz zaniosę twojemu ojcu?

Daj mu moje, jest gotowe.

A to zjem sama.

Dlaczego miałam mówić, że jestem dziwką?

Nieważne. Zapomnij o tym.

Tak się nie traktuje kobiety. Musisz być miły i delikatny.

Spójrz na twojego ojca. Kiedy on coś chce, prosi w tak ujmujący sposób,

że nie potrafiłabym mu odmówić.

Rozumie pan, panie Eduardo?

Gówniany pałac!

Dzień dobry Eduardo!

Gówno prawda, proszę odwiedzić wspaniałego człowieka,

czeka na panią razem ze swoją haryzmą i olbrzymim kutasem!

Idź! Szybko!

Zatrzymaj się!

Strefa zamknięta, wstęp tylko za opłatą!

Ale czy to nie jest darmowa plaża? Możesz tu robić wszystko czego dusza zapragnie!

Gwarantuję!

Dla par ulga 5000 podglądacze płaca dwa razy więcej.

Rozumiem, jesteś kimś w rodzaju lokaja.

Raczej dozorcy do świntuszenia.

Nie masz nikogo? Co masz na myśli?

Do świntuszenia!

Cóż, mam żonę. Nawet lepiej!

Żony uwielbiają być traktowane jak kurwy.

Gdzie?

Obawiam się, że ją zgubiłem.

Znalazła innego kutasa, co?

W pewnym sensie.

Co to, kurwa, oznacza w pewnym sensie?

Czyli ona cię zdradza tak czy nie?

Powiedzmy, że wystawiła mnie do wiatru.

A gryzie cię to w tyłek, powiedz prawdę?

Dość, nawet jeśli To co?

Niech przeklęty będzie głupiec

który na pierwszym miejscu stawia sprawy miłości zamiast honoru.

Wiesz kto to powiedział? Jakiś pedał?

Nie, francuski poeta o nazwisku Bodeler. I miał rację.

Tak.

Tak, jednak ten idiota w międzyczasie pukał twoją żonę.

No to jak płacisz czy się wynosisz?

Płacę, płacę, taryfę podglądacza.

Jesteś zabawny! Będę miał cię na oku.

Potrzebujesz porady?

Nie próbuj dowiadywać się za dużo o swojej żonie.

Z kłamstwem można żyć ale prawda potrafi zabić.

Trzymaj się!

Kto mówi? Słucham! Przeszkadzam ci?

Silvia! nie, oczywiście, że nie! Cieszę się, że do mnie dzwonisz.

Masz ochotę na spotkanie. Jeśli tylko chcesz?

Może w południe w chińskiej restauracji.

Myślałem, że spotkamy się wcześniej.

Co teraz robisz? Nic specjalnego. Czemu pytasz?

Dlaczego nie przyjdziesz tutaj, obejrzymy mieszkanie na ostatnim piętrze?

Bo ja wiem. Jest puste, notariusz się wyprowadził.

Jeśli naprawdę nalegasz, ale nie miej złudzeń.

Co to znaczy przepraszam? Nie rozumiem.

Że nie masz szalone pomysły. Muszę z tobą porozmawiać Dodo.

Ja też, Silvio.

Do zobaczenia za godzinę.

Dobra, za godzinę. Do zobaczenia. Cześć

Po twoim telefonie, przypomniał mi się Fregene.

Pamiętasz? Oczywiście!

Wtedy pierwszy raz mnie podglądałeś.

Na początku nie zdawałem sobie sprawy, że zauważyłeś.

Dlaczego opuściłeś żaluzje w taki sposób?

Chciałem być dyskretny.

Zrobiłam to tylko dla ciebie.

Wiesz co?

Co?

Kiedy zamknąłeś okno, masturbowałam się.

Nigdy mi tego nie mówiłaś.

Następnego dnia, kiedy się spotkaliśmy

miałam dziwne przeczucie,

Jakbym była z tobą. Tak jakbyśmy się już kochali.

Czego mi jeszcze nie powiedziałaś? Przez telefon powiedziałeś mi, że chcesz ze mną porozmawiać.

Zerwałam z nim!

Kiedy?

Od ostatniej nocy.

Kochaliście się?

I tak i nie. Co znaczyi tak i nie?

Doszliśmy tylko do połowy.

W tym sensie, że chciał żebym go tam pocałowała

Zrobiłam to żeby go zadowolić.

Kto to był? Nie, Dodo.

Ostrzegałam cię! Żadnych szalonych pomysłów.

Po prostu zniknął.

Nie rób tego!

Dlaczego z nim tak a ze mną nie? Z tobą jest inaczej.

Co za różnica?

Kutas

bez twarzy, bez nazwiska,

bez historii.

Bez miłości.

Kutas nieznajomego. Z tobą by tak nie było.

Powtórz to! Co?

Kutas!

Kustas!

W porządku?

Możesz mi zrobić zdjęcie?

No dalej, pstrykaj!

Jesteś napalony.

Gdyby twój ojciec nam dał od razu to mieszkanie,

tak wiele rzeczy by się nie wydarzyło.

Kiedy zaczełaś z tym drugim?

W dniu naszego ślubu.

Gdzie? Jak?

W domu, podczas wesela.

Było tak wielu gości, pamiętasz?

W pewnym momencie pojawił się portier

bo policja odholowała samochód jednego z gości.

Kiedy z nim poszedłeś, wyszłam do sypialni odświeżyć się.

Wyjżałam przez okno i patrzyłem, jak kłócisz się z policjantami na dziedzińcu.

Nagle wszedł do pokoju i wziął mnie od tyłu

Chwycił mnie za szyję tak, że nie mogłam się poruszyć

Nie mogłam się obronić ani obejrzeć.

Zrobiłe ze mną to co ty chciałeś zrobić ze mną przed chwilą.

Ta wizyta jest bezużyteczna. Nie ma potrzeby aby to kontynuować.

Dlaczego jest bezużyteczna?

Nie moglibyśmy tutaj mieszkać bez pomocy

twojego ojca.

Jesteśmy w punkcie wyjścia.

Tam gdzie zaczynaliśmy? Nadal będziemy od niego zależni.

A to mi nie odpowiada.

Więc co zamierzasz zrobić?

Będziemy mieszkali w dwóch różnych pokojach, jak przedtem.

Ale właśnie dlatego odszedłeś!

Odeszłam bo miałam innego, ale już nie mam!

Więc możemy bezpiecznie wrócić do życia jak poprzednio.

Ja, ty i twój ojciec.

Chodź, powiedzmy mu, że zamieszkamy z nim.

No chodź!

Chodźmy.

W porządku.

Chodźmy.