All language subtitles for One.Life.2023.NL

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German Download
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal) Download
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

In 1938 bezet Hitler Oostenrijk...

en eist het bezit van een regio in Tsjecho-Slowakije op: Sudetenland.

De leiders van het VK, Frankrijk en Italië...

gaan hiermee akkoord in de hoop hiermee een oorlog te vermijden.

De dag erna gaan Hitlers troepen de grens over van Tsjecho-Slowakije.

Tienduizenden ontheemden vluchten naar onbezet Praag.

Vaak gezinnen met kinderen.

Gebaseerd op een waar verhaal.

Ik ben thuis.

Hoewel de ochtend zonnig start komt er na de middag bewolking opzetten.

Dat is alles, een fijne dag verder.

BBC News, goedendag.

Slechts 24 uur na wat Zwarte Maandag wordt genoemd...

verloor de FTSE 100 Index nog eens 250 punten...

waardoor bedrijven en investeerders wankelden.

Dat gebeurt dus als je dereguleert.

De markten hebben zich wat hersteld na de verliezen van gisteren...

toen Wall Street 508 punten lager sloot. - Idioten.

Aanhangers en families van Tamil-migranten...

kwamen bijeen bij een asielcentrum nabij Londen om te protesteren tegen...

plannen van de regering om hen te deporteren.

We kwamen naar hier omdat in ons land ons leven in gevaar is.

Wij wilden veiligheid voor onze kinderen.

Een woordvoerder van BiZa prees de Britse humanitaire staat van dienst.

We hebben daar een verslag van.

Hallo, schat.

Ik vreesde dat het bovenaan verbrand zou zijn.

Gaat het? - Wat?

Wat is dat?

Waar lijkt het op? Het is een knoop.

Een knoop? - Ja.

Iemand heeft die in die bus gedaan.

Mensen...

Misschien komt hij ooit nog wel van pas.

Hallo. - Wat heb je nu weer?

Een typemachine.

Dat weet ik wel, maar je hebt er al een.

Ik weet het. Niet voor mij.

In het dagcentrum hebben ze haar niet meer nodig.

Wellicht wel iets voor het nieuwe verzorgingshuis.

En ondertussen houden we die even bij.

Nee. - Wat?

Nee. - Waarom?

Er staat ook nog een bureau buiten. - Wat? Waar?

Ik heb hem nog niet mee, maar... - Nicky. Het is te veel.

Hoe passen we iedereen in met Kerstmis? - Ik weet het niet.

Iedereen zal wat moeten schuiven.

Je dochter is hoogzwanger. Ze kan niet schuiven.

Dan plaats ik alles in de studeerkamer. - De studeerkamer.

Daar zul je wellicht genoeg plaats hebben. We gaan eens kijken.

Nicky toch. - Wat?

Heb je dit allemaal nog nodig? - Ja. Waarom?

Wat zit er in al die lades?

Alles waarvan ik denk... - Schat.

Een dominosteen, een koekje en...

hoeveel elastiekjes heeft één man nodig?

Ik weet het niet. Ik heb me die vraag nooit gesteld.

Daarvoor moet je een juist onderkomen vinden.

Ergens waar het zal gewaardeerd worden.

Alsjeblieft, Nicky...

je moet dingen wegdoen.

Voor je eigen bestwil.

Ik kijk er zo naar uit.

Wil je dat ik bij hem blijf? - Nee, hij redt het wel.

Ik bel hem wel een keer. - Ja. Hij is een volwassen man.

Je hoeft mij niet uit te wuiven. - Natuurlijk wel.

Nicky...

laat jezelf niet worden... - Wat?

..zoals je wordt. - Nee hoor.

Natuurlijk niet.

Amuseer je.

Ik ben thuis. - Nicky...

je hebt Martin gemist. - Verdomme.

Hallo. Heeft Martin gezegd of hij nog terug zou bellen?

Stipt om zeven uur.

Bedankt moeder. Graag gedaan, zoon.

Zou hij niet gaan skiën met Martin? - Ja, maar Martin is nu in Praag.

Hij helpt de vluchtelingen. - In Praag?

Ja, precies.

Hallo? - Met Martin, hoor je me?

Nicky? De lijn is slecht. - Ik hoor je.

Je zou beter niet komen. - Ik heb al mijn ticket.

Ik moet vanavond weg uit Praag. Trevor zal je ophalen.

Het spijt me zo. Het is hier een puinhoop.

Dus, je gaat? - Ja, ik ga.

Iedereen probeert Praag te verlaten. Mijn zoon probeert erin te komen.

Heb je Martin gesproken? - Ja, blijkbaar zal hij er niet zijn.

Hij helpt enkele vluchtelingen het land uit en komt dan terug naar Londen.

Nicky. - Ik moet iets doen.

Dat begrijp je toch? Heb jij me dat niet geleerd?

Ik kan hier zomaar zitten lezen. Die mensen hebben hulp nodig.

Ongetwijfeld is het een rechtvaardige zaak maar is Praag wel veilig?

Het is maar een week. Ik ben terug nog voor je me mist.

Nicky. Het is geen grap. - Ik weet het.

Het spijt me, maar ik...

moet gaan.

We zijn er.

Mr Chadwick. - Dit is mr Winton.

Geef hem geen betere kamer dan de mijne. - Onze kamers zijn de beste, mr Chadwick.

Rudi zorgt goed voor ons. - Welkom.

Juffrouw Warriner is in de bar.

Dat is Doreen met een van onze vluchtelingen.

Hier.

Haar man werd vanochtend op straat opgepakt.

Opgepakt door wie?

Doreen denkt dat nazi-spionnen Hitlers vuile werk doen.

Wat gaat er gebeuren? Met hem, bedoel ik.

Hij zal ergens gedumpt worden. Misschien levend, waarschijnlijk niet.

Jij bent Martins vriend?

Nicky. En jij bent... - ..ontzettend boos.

We vonden een veilig onderkomen voor Monika...

en een vlucht voor haar dochter, morgen. - Dat is alvast iets.

Volgens Martin ben je goed in kantoorwerk. - Dat is een hele eer.

Zeker. Papierwerk is alles.

Ik hoef niets. Ik vertrek.

Mag ik vragen waarom die vrouw haar man opgepakt werd?

Hij had een krant in Duitsland en had kritiek op de Nazi's.

Toen het te gevaarlijk werd vluchtten ze naar Sudetenland.

Waar ze dachten veilig te zijn. - En zo belandden ze in Praag.

Morgen moet ik voorraden naar de kampen brengen.

Ik kan je hulp gebruiken.

Mag ik vragen waarom jij naar hier kwam?

Tien jaar geleden kwam ik hier op studiereis.

Ik hield van deze plek en van de mensen.

Nu hebben ze hier problemen. Dus kwam ik terug.

Komen ze allemaal uit Sudetenland? - Grotendeels.

Sommigen uit Oostenrijk en Duitsland die eerst daarheen vluchtten.

Rijd een uur richting Duitse grens...

dan zie je dat de steden waaruit ze vluchten vol hangen met nazi-vlaggen.

Mijn God.

Ik weet het. En zo zijn er nog duizenden meer.

Hé, Hana. Dit is Nicholas Winton. Hij is hier om te helpen.

Hana Hejdukova. Contactpersoon voor Tsjechische vluchtelingen.

Je eerste keer in Tsjecho-Slowakije? - Inderdaad.

Jammer dat je niet kwam toen er meer van was.

Hana.

Wil je de andere nemen? - Zo.

Je hebt dus dokters bij hen gekregen. - Er zijn hier al veel dokters.

Veel van die kinderen dachten dat pianoles het ergste was dat hen kon overkomen.

Nicky.

Hallo.

Het spijt me. Ik heb niets.

Of wacht even.

Chocolade.

Alsjeblieft.

Ja, natuurlijk wil jij ook wel wat.

Eens kijken hoever we geraken. Verdorie.

Er is nog maar een klein stukje. Een beetje voor jou.

Een beetje voor jou.

Dat is het. Dat is het laatste.

Alsjeblieft.

Het spijt me. Ik zal meer meebrengen, later.

Foto, foto.

Ja. Dat is een goed idee.

Hoe heet je? Ik ben Nicky.

Kun je Nicky zeggen?

Ziezo.

Jongens, weg daar. .

Hoe overleven die kinderen de winter?

Dat zal hen waarschijnlijk niet lukken.

Er zijn nog een tiental van dit soort plaatsen.

Het zou toch prioriteit moeten krijgen. Kinderen, gezinnen.

Mijn taak is politici redden die gevaar lopen te worden gearresteerd.

Ik heb daar amper middelen voor.

En de Britse regeringstreinen? Het kindertransport?

Enkel voor kinderen uit Duitsland en Oostenrijk, niet uit Tsjecho-Slowakije.

De Britse regering denkt niet dat ze gevaar lopen.

Over hoeveel kinderen gaat het? - Dat weten we niet.

Dat is een deel van het probleem. Duizenden.

Overal zijn er vluchtelingen. Joden vooral.

Iedereen eigenlijk die niet past in Hitlers superras.

Het VK weigert inreisvisums aan gezinnen die proberen eruit te komen. Het is chaos.

Welkom bij het Brits Comité voor vluchtelingen uit Tsjecho-Slowakije.

Hana, geef hem die bestanden. - Dat is nogal een archief.

Ja. Als de Duitsers hun spionnen sturen, kunnen ze zeker niks vinden.

Hoe dan ook, jij bent goed met papierwerk. Dit is iets voor jou.

Ja, dit rapport beschrijft de politieke activisten in en rond Praag.

Wat is dit?

De reisplannen van de Führer zwart op wit.

Hij zet zijn zinnen op half Europa. Het is alleen de vraag wanneer.

Wie heeft het nog meer gezien? - De helft van Praag, denk ik.

Het is bedoeld als intimidatie. Hitler maakt geen geheim van zijn ambities.

De geallieerden wilden hem paaien met een stuk van dit land.

Nu neemt hij gewoon de rest ervan.

We moeten de kinderen transporteren. - Zegt de man die gisteren toekwam.

Ik zeg niet dat het gemakkelijk zal zijn.

Een massale transit van kinderen zonder geld of visum?

We vinden wel een manier.

Hoelang blijf je hier? Een week? En dan terug naar je bank.

Kunnen we dat terzijde laten? - Kunnen we realistisch zijn?

We mogen de mensen geen valse hoop geven. - We moeten er zelf in geloven.

Laat mij proberen. Laat me de omvang van het probleem uitzoeken.

Hoeveel kinderen namen en leeftijden, waar ze verblijven.

Er moet informatie over bestaan.

De kwetsbare groepen hebben lijsten. - Maar ze zijn bang om die te delen.

Dan moeten we hun vertrouwen verdienen.

We hebben die lijsten nodig. Dus moeten we hen overtuigen.

Alsjeblieft, laat het me proberen.

Goedemiddag. Ik ben Nicholas Winton.

Ik bel namens het Brits Comité voor Vluchtelingen van Tsjecho-Slowakije.

Ik zoek een lijst met kwetsbare kinderen.

Dat snap ik, maar we zullen alles klaar hebben.

Hallo.

Ik wil evacuatie van kinderen organiseren.

Mag ik op zijn minst erover komen praten met iemand?

Bedankt dat je me wil ontmoeten. - Hoe zou ik kunnen weigeren?

Je wil veel kinderen uit Praag evacueren. - Dat klopt.

Hitler zal blij zijn dat u hem helpt de Joden uit de regio uit te roeien.

Met respect. Ik evacueer kinderen van ieder geloof...

Door hen van hun families te scheiden, en van hun religie?

Door hen veilig onder te brengen bij gezinnen, pleeggezinnen.

Joodse pleeggezinnen?

Dat weet ik niet.

Ik denk niet dat dat nu de vraag is. - Wel de vraag die ik stel.

Je bent niet de enige aan deze tafel die bezorgd is over Joodse kinderen.

Ouders in Londen bereiden zich voor om hun kinderen de stad uit te sturen...

voor hun veiligheid in geval van oorlog. Wat ik voorstel is niets anders.

Uw kinderen zouden beschermd zijn...

en keren terug naar hun families zodra het veilig is.

Bent u Joods, mr Winton?

Waarom vraagt u dat?

Ik vraag me af waarom iemand deze lastige taak op zich wil nemen...

voor mensen met wie hij geen band heeft, op een plek waar hij niet thuishoort.

Je bent effectenmakelaar in Londen...

met een comfortabel leven, neem ik aan.

U hebt wat onderzoek gedaan.

Het is een ernstige zaak. Dus, waarom doe je dit?

Ik bedoel: Wie bent u, mr Winton?

De familie van mijn vader kwam uit Duitsland naar Londen rond 1870.

Tot een paar maanden geleden heetten we Wertheims.

We kwamen de oorlog door met een Duitse achternaam en mijn moeder...

zou het niet nog een keer aankunnen. Dus...

Mijn grootouders aan beide kanten waren joods.

Ik werd gedoopt in de Kerk van Engeland.

Ik weet niet hoe je mij zou noemen. - Ik zou je een Jood noemen.

Ik beschouw mezelf een Europeaan...

een agnost...

en een socialist.

Er zijn hier kinderen...

die in velden leven, in open lucht, in de modder.

Het ergste van de winter moet nog komen en er is de dreiging van een nazi-invasie.

Ik heb dat gezien en het laat me niet meer los.

En omdat ik er misschien iets aan kan doen...

moet ik het op zijn minst proberen.

Wat u voorstelt vereist geld en visums.

Ik heb ze nog niet.

Maar ik zal ze krijgen.

Als ik die kinderen naar jou stuur, leg ik hun leven in jouw handen.

Een heel grote verantwoordelijkheid.

Dus uiteindelijk, mr Winton...

is het een kwestie van vertrouwen.

In het Hebreeuws bestaat er een gezegde:

Begin niet aan wat je niet kunt afmaken.

Hampstead, 7946. - Moeder.

Nicky. Goed om je te horen.

Ik kan niet lang bellen. - Nee, natuurlijk niet.

Is alles goed met je? Ben je veilig?

Het gaat prima met mij. - Je klinkt niet erg overtuigend.

Zeg, je komt toch naar huis, hé? - Ja, maar luister...

je moet iets doen voor mij. - Vertel.

Ik vrees dat niet gemakkelijk zal zijn.

Dag Rudi, ik wil een telegram sturen. - Ja zeker, meneer, een momentje.

Aan, mr Hart, H-A-R-T bij Crews Brothers, effectenmakelaars.

Kleine verandering van plan. - Kleine verandering.

Werk in Praag met vluchtelingen. Terugkeer naar kantoor vertraagd.

Goedemorgen, mr Slonek

Vlug jongens, verberg jullie.

Hij is een Duitser. Wat wil hij?

Dit is Nicholas Winton. Hij komt ons helpen.

Is hij geen Duitser? - Nee.

Hij dacht dat je een Duitse ambtenaar was. - Nee. Het spijt me.

Nee, ik probeer de families te helpen.

Goedemorgen. Mijn naam is Babette Winton.

Ik wil graag iemand spreken van de immigratiedienst.

En waar komt u vandaan? - Uit Hampstead, met bus 24.

Ik ben Brits staatsburger en wil uw advies.

Hebt u een afspraak? - Een afspraak? Nee. Maar ik wacht wel.

Meer hebben we niet. Is dat voldoende?

Ja, dat moet zeker lukken.

Mr Jovak? - Hier.

Langs hier, alsjeblieft.

Nog iemand? - Ja, eigenlijk. Er was een jong meisje...

dat ik zag toen Doreen me hierheen bracht.

Ze was ongeveer 11 of 12 jaar. Ze had een jonger zusje.

Er is een protocol voor aanvragen. - Protocol. Dat woord zonder betekenis...

dat je tot in den treure herhaalt, helpt echt niet.

Dit zijn kinderen zonder begeleiding.

Wanhopige kinderen, die honger lijden. - Zoals vele arme Britse kinderen.

Britse kinderen moeten geen nazi-invasie vrezen.

Mevr Winton, er wachten nog mensen.

Als u het niet erg vindt...

Jongeman, ik wil je iets vertellen. Ga zitten.

Ik kwam naar hier 30 jaar geleden, uit Duitsland, om te trouwen.

Ik heb mijn kinderen hier grootgebracht. Mijn man ligt hier begraven.

Wat ik het meest bewonderde in dit land is haar inzet voor fatsoen...

vriendelijkheid...

en respect voor anderen.

Ik voedde mijn zoon op volgens die waarden.

Hij is in nu Praag om die waarden in praktijk om te zetten.

Ik vraag u enkel hetzelfde te doen. Is dat teveel gevraagd?

Stel uw vragen, mevr Winton.

Bedankt. Ik wil dat je je concentreert en heel duidelijk bent.

Ze is 12.

Is dat je zusje?

Ze weten niet van wie de baby is. Niemand weet het.

Ze helpt voor haar te zorgen.

Hoe zit het met de ouders?

Opgepakt of dood.

Juist.

Laten we verder doen.

Maidenhead, 3310. Nicholas en Grete Winton. Laat alsjeblieft een bericht achter.

Hallo pa.

Ik bel om te vragen of alles goed is met je.

Met ons alles oké. Ik was net in de kliniek. Alles is goed met de baby.

Mama zegt dat je erover piekert wat je met de aktetas gaat doen.

Ik weet dat het niet gemakkelijk zal zijn. Ik ben hier als je erover wilt praten.

Ik hoop dat je veel zwemt.

Wij komen uit Berlijn. Mijn dochters werden van school gegooid.

Zijn jullie Joden?

In München namen de Nazi's mijn broers mee.

Mijn neven probeerden hen tegen te houden.

12, 10 jaar oud, jongens nog.

Ze werden geslagen, van de trap gegooid en naar kampen gebracht.

Eva en Vera.

Dit zijn de jongens van mijn zus... Honza en Tommy.

Onze familienaam is Diamantova.

Dank je.

Dat is Vera.

Eva.

Honza, Tommy.

Wat is gebeurd?

Ze viel bij het skiën. Ze houdt van de bergen.

Hou je van skiën? Ik hou van skiën.

Skiën en zwemmen. - En zwemmen? Ik ook.

Goedemorgen, Rudi. Zou u dit nummer willen bellen?

Natuurlijk. Een momentje. - Bedankt.

Mr Winton, telegram voor u. - Bedankt.

WINTON, HANG DE HELD NIET UIT. MAANDAG TEUG OP KANTOOR

Mr Winton, uw oproep. Cabine nummer twee.

Je zult niet geloven waar ze om vragen. - Oké, ik ben er klaar voor.

Voor ieder kind een aparte visumaanvraag.

Voor elk een sponsor die moet beloven...

voor alle behoeften van het kind te betalen...

en een borg van 50 pond om hun uiteindelijke terugkeer te betalen.

Vijftig pond? - Ja, ik weet het. Wacht, er is meer.

Een medische attest en een pleegouder die voor het kind...

zorgt tot zijn 17 jaar of tot het naar huis kan terugkeren.

Jezus, Nicky. - Ja.

Nicky?

Mr Slonek. - Hallo.

Ik ben van gedachten veranderd. Hier zijn foto's.

Ik geloof nu wel dat je ze nu gaat helpen?

Jan. Petr.

En Karel. - Karel.

Wanneer gaan ze? Alsjeblieft?

Wat heb ik gemist? - Nicky zei net dat het kan doorgaan.

Ja.

We transporteren de kinderen. - In grote groepen. Met de trein.

Dus in twee dagen door Nederland die zijn grenzen sloot voor Joodse vluchtelingen.

En ze moeten Duitsland door.

Ja, maar ze reizen met Britse visums.

En Britse pleegouders wachten hen op. - Als je die kunt vinden.

Er staan duizend kinderen op die lijst.

Ze zijn misschien niet zo welkom als jullie denken.

Dan moeten we hen warm maken.

We moeten de pers inschakelen.

Zorg dat ze in actie komen en onze kant kiezen.

Gewone mensen zouden dit niet accepteren als ze wisten wat er werkelijk gebeurde.

Je hebt veel vertrouwen in gewone mensen.

Ja, want ik ben een gewoon mens.

Ik ook.

En ik.

Dat is dan precies wat we nodig hebben...

Een leger van gewone mensen.

Nicky, je moet terug naar Londen om geld in te zamelen.

Zet de boel op zijn kop. - Dat kan ik. Geen probleem.

En je baan bij de bank dan? - De beurs sluit om half vier.

Ik regel het hier.

Met Hana's hulp? - Natuurlijk.

God. We gaan dit nu echt doen, hé?

Op de kinderafdeling van de BCRC.

Dat bestaat niet. - Vanaf nu wel.

Allen die voor zijn.

Nicky, mag ik even. - Wat doe je?

Mijn God. - Zijn dat je sokken?

Je hebt iets nodig voor al dat papierwerk.

Bedankt.

Aan The Times, Brievenafdeling.

Geachte heer, ik ben net terug uit Praag...

waar ik het lot ingeschat heb van de vluchtelingen in de stad.

Tussen de vele ongelukkigen vond ik ongeveer 2.000 kinderen...

die in vochtige, overvolle kampen leven.

Overvolle, onhygiënische kampen. - Ja, inderdaad.

In een van de kampen zijn al velen aan ziektes bezweken.

Ik zag een moeder haar dode kind wiegen.

De duizenden die met moeite overleven...

moeten leven met de dreiging van een nazi-invasie...

en de verschrikkingen die erop zullen volgen.

We zijn bezig die kinderen per trein te evacueren...

en in het VK in veiligheid te brengen, uit noodzaak.

We zoeken mensen die willen helpen met donaties of als pleeggezin?

Neem contact op met mr Nicholas Winton...

van het Britse Comité voor Vluchtelingen in Tsjecho-Slowakije...

Kinderafdeling.

20 Willow Road, NW 3...

De zwerver is teruggekeerd.

Echt Nicky, Hart was razend.

Daar gaat je bonus.

Moeder.

Sorry. Bedankt.

Ik heb uw brief in de pers gezien. - Dan begrijpt u de urgentie.

Het proces... - De eerste groep bestaat uit 20 kinderen...

die het meest hulpbehoevend zijn.

Over twee weken arriveren ze per trein op Liverpool Street Station.

Ja, twee weken, veertien dagen.

Daarom vragen wij uw hulp om de procedure te versnellen.

Aanvragen worden één na één behandeld. Dat vergt tijd.

Wij hebben geen tijd.

Het Duitse leger kan elk moment de grens oversteken.

Mr Leadbetter zijn dit uw kinderen? - Ja.

Het zijn gezinnen zoals deze. Net als uw gezin.

Ze leven in omstandigheden die je je niet kunt voorstellen.

De oorlogsdreiging hangt boven hen.

Wat zij voor u deden is zich verzetten tegen Nazi-expansie.

Ze vragen u daarvoor in ruil enkel een tijdelijk toevluchtsoord voor hun kinderen...

voor de gruwel die nog moet komen.

Is dat niet het minste dat dit land te bieden heeft?

Mits de papieren in orde zijn. - Die zijn perfect in orde.

Dan zal ik mijn best doen.

Twee weken, waar gaan we het geld vinden?

Wij zullen het vinden. - In twee weken?

En de pleeggezinnen? - Ik weet het. We gaan het doen.

Olga Santer... - Santer, ja.

En Petr Slonek. - Slonek, Petr, ja.

Goed. Het is een begin.

Jan Slonek, nummer 174.

Petr Slonek, 144.

Rosa Lenart, nummer 529.

Tommy Katschinsky, nummer 9. Michael Lappert, 46.

Landesmann, 19.

Jacob...

nummer 24.

Ik heb een gezin uit Shropshire die een meisje van 8 tot 11 jaar neemt...

en mr en mevr Horrell...

die een jongen wil nemen, slechts één, liefst jonger dan acht en bruinharig.

Martin.

Het spijt me dat ik er niet was in Praag. - Niet erg.

Maar ik ben nu hier. Wat kan ik doen?

Er staan 20 kinderen klaar om te reizen er zijn slechts acht pleeggezinnen.

Velen willen graag een kind opnemen, maar hebben die 50 pond niet.

Dus geld hebben we nu het meest nodig.

Ik zal wat rondbellen.

Telefoon? - Kom maar mee.

Nicky, vijf pond.

Vijf pond, 20 pond van de Girl Guides en dan...

Dat is 100 op één dag.

Picture Post zamelde 90 pond in.

JODEN, GA NAAR HUIS.

Klaar? We hebben pleeggezinnen...

voor Marlia Keller...

Kristina Novotka...

De Blaufrank-tweeling. - Ja.

En Jan en Petr Slonek. - En hun broer?

Niemand wil ze alle drie nemen.

Zeg hen dat het niet lang meer zal duren. We transporteren hen binnenkort.

Het wordt hier steeds moeilijker. Er verdwenen er nog twee uit Doreens lijst.

Ik weet niet hoeveel tijd we nog hebben.

We zullen gauw weer samen zijn.

Goed. Ga maar.

Karl, neem jij dat maar. - Dank je.

Kom, jongens.

Godzijdank, je bent er. Ik was bezorgd. - Het spijt me zo.

Petr Slonek. - Slonek. Petr en Jan.

174. Bedankt.

144. - 144. We missen er dus maar één.

Controleer hen allemaal.

Dit is onze trein.

141. - 141.

Kom, we gaan.

Goed zo meisje.

De trein op perron acht is die van 9:25 uur naar Ipswich.

De trein die nu op perron 1 arriveert is de vertraagde trein van 08:47 uur...

Internationale trein van Harwich naar Londen Liverpool Street.

Blijf bij elkaar, allemaal. Heel goed.

Trevor.

Je hebt het gehaald. - Ja.

Hier, laat me je helpen.

Deze kant op.

Alles goed met je?

Mr en mevr Willoughby? - Hier.

Nina, Olga. Olga Santer.

Mr en mevr Goodfellow. - Hier.

Nina. - Hallo.

Jan en Petr Slonek.

Fijn je te ontmoeten. Wij zullen voor je zorgen.

Kom, jongens.

Mr en mevr Harland?

Harland?

WAT DOEN ZE DE TSJECHEN AAN? Door Martin Blake.

Hallo, Nicky. - Hallo, Geoff.

Wil je doorkomen? - Ja, bedankt.

Gaat het? - Ja, natuurlijk wel.

Je hoeft er niet zo nerveus te zijn. - Ik kan er niks aan doen.

Als ik je zie kost het me telkens een fortuin.

Alles voor een goed doel.

Wat is het deze keer? Samaritans? MENCAP? Abbeyfield?

Iets nieuws. Of beter gezegd: iets ouds.

Ga zitten, Nicky. - Ja. Bedankt.

Het gaat over documenten uit de Tweede Wereldoorlog...

Relevant voor vandaag. - De oorlog?

Ja. Spannend.

De 50e verjaardag van het begin ervan komt eraan.

Ja, ik denk het ook. - We plannen een reeks speciale edities.

Waar heb je gediend? - Landmacht, Marine?

Geen van beide. - Ik wed dat je wat verhalen hebt.

Het gaat echt niet om mij.

Het is eigenlijk heel belangrijk. Het gaat over vluchtelingen.

Vluchtelingen? - Ja.

Niet echt relevant voor ons: de Maidenhead.

Hallo? - Hallo. Raad eens wie dit is?

Goedemiddag. - Goedemiddag.

Ik heb een afspraak met mr Martin Blake. Bedankt.

Zeker. - Bedankt.

Als u mij wilt volgen? - Ja. Bedankt.

Hallo, Martin. Hoe is het met je? Goed om je te zien.

Je bent dus enkele dagen een vrij man. - Het lijkt erop, hé?

Tijd om bij te praten. Goed.

Niet veel tijd, vrees ik, want ik heb een to-do-lijst gekregen.

Grete richt alles opnieuw in voor de baby er is.

Ja. Grootvader. Enthousiast?

Nee, ik ben doodsbang. - Waarom?

Ik weet het niet. - Het wordt zeker leuk.

Echt? Als jij het zegt.

Hoe dan ook, we gooien veel oude spullen weg.

Het stapelt op. - Ja, dat is zeker.

Je moet meedogenloos zijn.

Archieven documenten van al het oude liefdadigheidswerk.

Je bent altijd druk bezig geweest. - Juist.

Ben je nog vrijwilliger bij de Samaritanen? - Ze hebben mij eruit gezet.

Wat? Waarom?

Een vrouw belde en zei me dat ze zelfmoord wilde plegen.

Ik zei: Je kunt toch iets anders doen.

Dat heb je niet gezegd. - Toch wel.

Ze zei dat ze haar dochter in Amerika wilde bezoeken.

Haar dokter waarschuwde haar dat de reis wellicht dodelijk zou zijn.

Ik zei: Dat wil je toch? Doodgaan.

Ze moest flink lachen. We hebben allebei goed gelachen.

Ze ging naar Amerika, zag haar dochter en kwam blij en vrolijk terug.

Maar de Samaritanen, God zegent hen, hebben me flink uitgekafferd.

Ze zeiden dat ik de regels had overtreden. Ik kon daar toch niet zitten...

luisteren naar eenzame mensen en niets zeggen wat hen echt opvrolijkt.

Misschien kun je toch wat rustiger aan gaan doen met de baby op komst.

Waarom zou ik dat doen? - Om ervan te genieten.

Je hebt genoeg gedaan. - Nee. Het is nooit genoeg.

Had je meer tijd nodig voor de wijnkaart? - Ja, graag.

Ze hebben een lekkere Château Neuf.

We nemen de Chablis. Bedankt.

Waar waren we gebleven.

Toen ik de papieren opruimde vond ik dat oude plakboek uit Praag.

Weet je dat nog? - Dat gooi je toch niet weg?

Nee, ik denk dat het een vrij belangrijk dossier zou kunnen zijn.

Vol geschiedenis waar we van moeten leren.

Dat is zo. - Ja.

Misschien vindt het Wiener-archief het wel leuk. In Londen.

Ja?

Ik ken mensen in het bestuur, ik kan het aankaarten.

Het zal daar wellicht enkel stof verzamelen.

Ik stelde het voor aan de redacteur van de koopjeskrant Maidenhead Advertiser.

Het is grappig, want toen ik hem over de vluchtelingen vertelde, zei hij...

Niet relevant voor Maidenhead.

Dus hij is nogal een sukkel.

Misschien kun je het schenken aan een museum in Praag of in Israël?

De meeste kinderen waren immers Joods. - Praag.

Wel... Ja.

Zeg eens...

Denk jij wel eens aan hoe het de kinderen vergaan is?

Ja, dat doe ik. Af en toe. - En jij?

Nee niet echt. Nu ja, misschien een beetje onlangs.

Het is ongelofelijk, wat je hebt bereikt.

Zo denk ik er niet over. - Nee, ik meen het.

Echt.

Je mag er trots op zijn.

Red één leven, red de wereld. Je weet wel?

Het is niets om over op te scheppen. Kijk naar Doreen en Trevor.

Ze deden veel meer dan ik. Ze namen alle risico's en bleven in Praag.

Weet je, Nicky, het vertellen aan mensen is niet opscheppen.

Nee.

Hampstead, 7946.

De Duitsers staken vanochtend de grens over. Ze hebben het ministerie al overgenomen.

Hitlers colonne reed net langs het hotel. Hij wuifde.

Wat betekent dit voor ons?

Ik moet gaan. We moeten de schuilplekken controleren.

Wees voorzichtig.

Doreen?

Het is hier niet veilig voor hen. Breng hen naar huis.

Zorg ervoor dat alle lijsten opgesloten zijn.

Downing Street verklaarde dat deze...

ontwikkeling niet betekent dat Duitsland in oorlog is.

Duitsland neemt een administratieve positie in in Tsjecho-Slowakije...

ter vervanging van de regering in Praag.

Vluchten uit Praag... - Wat nu?

Wij werken harder in plaats van hier wanhopig de handen te wringen.

We hebben meer treinen nodig.

Wij doen al het mogelijke. We zoeken meer huizen.

We plaatsen de kinderen sneller. We doen zoveel we kunnen.

Maar het is niet genoeg, hé?

We mogen die mensen niet teleurstellen.

Ze zeggen dat de grenzen nog open zijn.

Het punt is nu dat elk visum moet goedgekeurd worden door de Gestapo.

Die klootzakken zijn overal, tegenwoordig.

Mr Winton? - Ja. Hallo.

The New Statesman. - Hallo.

Zullen we lopend praten? - Ja, graag.

Ik denk niet dat ik ooit zoiets ontroerends gezien heb.

Hoeveel zijn er? Het moeten er wel honderd zijn.

Ja. Ruim boven de honderd.

Dit is ons grootste transport tot nu toe.

Dit is de vierde trein. Zijn er nog meer gepland?

Absoluut.

De vijfde trein komt over een paar weken en er zijn er nog meer geboekt.

De achtste is bevestigd. De negende is in voorbereiding.

Honderden staan klaar om te vertrekken.

Er zijn nog duizenden meer die onze hulp nodig hebben.

Het zijn dakloze kinderen die honger lijden.

We weten niet hoelang de grens open blijft.

We hebben dringend donaties en pleeggezinnen nodig.

Hallo? - Nicky. Met mij.

Er ontbreken er enkele uit de volgende lijst.

Ontbreken? - Ja, ik weet het niet.

Of ze raakten in paniek of ze werden gearresteerd.

Juist. Je kunt me beter hun namen geven.

Deze.

Dat is ze. Lenka Weiss.

Er was ook een baby.

Nicky?

Je moet weten dat we hen niet allemaal kunnen redden.

Dat moet je jezelf vergeven.

Leadbetter is op vakantie. Weekje Eastbourne, jammer van de regen.

Ik wil drie visums voor een transport volgende week uit Praag.

Sorry. Ik kan je daar niet aan helpen.

Trevor. - Is alles goed?

Luister, we hebben drie visums tekort...

Isabel Keller en Eva en Vera Diamantova.

Kun je iets doen?

Ik weet niet wat je doet.

Maar als je doet wat ik denk dat je doet dan ik wil het niet weten.

De trein vertrekt om acht uur.

Waar is hij? - Geen zorgen, hij komt zo.

Waar is hij? - Ik weet het niet.

Hij had hier al een uur moeten zijn.

Heb je ze? - Ja. We hebben ze.

Kom, neem afscheid van je nichtjes.

Zorg voor elkaar. Jullie neven zullen snel volgen.

Ze zijn vertrokken uit Praag.

Papieren.

Heb jij de papieren? - Ja.

Waarom wil Engeland al die Joden?

Mevr Howson uit Putney, alsjeblieft.

Diamantova, Eva.

Hier, Alsjeblieft. Ja, meneer.

Dank u, mevr MacFarlane.

Mevr MacFarlane? - Hallo.

Bedankt. Daar zijn ze.

Bedankt. Diamantova, Vera.

Fijn u te ontmoeten.

Mevr Rainford.

Goedendag.

Hallo. - Bedankt.

Kom mee.

Heb je honger?

Iemand moet hen zeggen dat ze de kinderen maar tijdelijk hebben.

Ze hebben allemaal familie waar ze naar terugkeren.

Onze meest urgente gevallen tot nu toe.

Ze zijn geboekt voor de negende trein, over drie dagen.

Alsjeblieft, Leadbetter.

We gaan het doen. Natuurlijk. - Bedankt.

Hallo?

Het belangrijkste nieuws van vandaag.

Duitsland is Polen binnengevallen en heeft veel steden gebombardeerd.

Groot-Brittannië en Frankrijk mobiliseren.

Het Parlement werd vanavond om zes uur bijeengeroepen.

De mobilisatie bij de marine, land- en luchtmacht...

Winton, waar ga je heen?

Je kunt nu niets meer voor hen doen. Winton.

Pardon. - Stop met duwen.

Wat is er met de Internationale treinen? - Ik weet niet.

Er vertrekt een trein uit Praag.

Je moet nu naar het station gaan.

Ik blijf om te helpen. - Nee.

Als ze je pakken, kan ik jullie niet beschermen. Ga. Nu.

Trevor. - Alles goed met je?

Ja, alles goed. - Ik ga terug naar Doreen.

Zal ik... - Je moet nu vertrekken.

Je hebt je papieren. Ga mee met de kinderen.

Ik zie je in Londen. - Wees voorzichtig.

Jij ook.

Je zult je nichtjes weldra weerzien.

Hallo. - Hallo schat.

Welkom terug.

Mijn god. - Kom hier eens kijken.

Een grote verrassing.

Je hebt veel gedaan. - Ja.

Wil je een kopje thee?

Hallo, mr Winton. Met Karl Caplan van de Wiener Library.

Martin Blake heeft ons uw gegevens gegeven.

Een onderzoeker hier zal wellicht uw archieven erg interessant vinden.

Dus als u kunt bel ons op 01-636-7247.

Wij kijken ernaar uit om van u te horen. Erg bedankt.

Ik heb het slechts terloops genoemd...

maar Martin nam meteen contact op met hen.

En, weet je...

ik wil niet dat het naar een bibliotheek gaat.

Waarom niet?

Niemand leert eruit als het op een plank ligt.

Bel hen dan.

Spreek met hen.

Ja. Ik ben erg dankbaar. - We kijken ernaar uit je te zien.

Bedankt.

Vertel. - Een vrouw wil het plakboek zien.

Ze is historica, getrouwd met een man uit Tsjecho-Slowakije.

Zijn naam is Robert Maxwell. - De krantenmagnaat?

Ja en ze organiseert een soort conferentie en wil mij ontmoeten.

Elizabeth Maxwell. Ze noemt zichzelf Betty.

Blijkbaar is ze Frans.

Ik ben Nicholas Winton. - Goedemiddag. We verwachtten u.

Van harte bedankt om naar hier te komen.

Hier is het. Het plakboek.

Het gaat terug naar de tijd in Praag voor de oorlog.

Het is nogal zwaar.

Veel erin is gewoon toeristisch spul. Prentkaarten enzovoort.

Dat zijn allemaal... Dat daar...

zijn brieven betreffende op het transport van kinderen naar Groot-Brittannië.

Zijn dit de 8 kinderen die je hebt gered? - Nee. Het waren er wel enkele meer.

Op de pagina's erna kun je het zien.

Ik heb die kaarten verzonden, zodat mensen konden kiezen.

Het leek een beetje op leuren als je begrijpt wat ik bedoel.

Ik kon geen andere manier bedenken om genoeg gezinnen te vinden voor die kinderen.

Sorry, over hoeveel kinderen gaat het?

669 hebben we er met succes geplaatst.

Bracht jij 669 kinderen over van Praag naar Engeland?

Met mijn collega's Doreen Warriner... Trevor Chadwick en Hana en...

Er waren veel mensen bij betrokken.

Ook mijn moeder was een grote hulp.

Ik denk dat ik de enige ben die nog over is.

Dat denk ik althans.

Voor de kinderen die doorgestreept zijn vonden we een huis.

En degene die niet doorgestreept zijn? - Zij hadden minder geluk.

Het was een loterij, vrees ik.

Heb je de president van de Verenigde Staten geschreven?

Daar hadden we niets aan. Ik heb nooit iets van hem gehoord.

Dat was teleurstellend, moet ik zeggen.

Ja en daar staan de namen van de kinderen en hun nieuwe adressen.

Excuseer, mr Winton, dit is niet echt wat ik had verwacht.

Ik ben verbaasd over de omvang van uw operatie.

Als we meer geld, meer tijd en meer overheidssteun hadden gehad...

hadden we veel meer kunnen doen, denk ik.

Blanco pagina's?

Ja.

Dat was de laatste trein.

Is er iets gebeurd met de laatste trein?

Ja, het was de negende trein.

Het was de grootste groep. 250 kinderen.

Het was de 1e September 1939.

De dag dat Hitler Polen binnen viel.

Het begin van de oorlog.

Daar, die rosse. .

Hana.

Hana.

Dat was het einde ervan.

Klote Hitler, Dat is alles wat ik kan zeggen.

Er stonden honderden pleeggezinnen klaar om hen te verwelkomen, maar...

Kom binnen.

De thee, mevrouw.

Dank je.

Neemt u melk? - Nee, dank je.

Bedankt.

Prima. Bedankt.

Het spijt me.

Het moet heel lastig zijn te weten wat er met die kinderen gebeurd is.

Ik weet het eigenlijk niet echt.

Ze werden uit de trein gehaald en keerden terug naar hun families en...

dat was het einde ervan.

Ik ben er bijna zeker van dat ze in de kampen omkwamen.

Misschien hebt u gelijk wat die kinderen betreft, mevr Maxwell...

maar ik heb geleerd mijn verbeelding onder controle te houden.

Zo ik kan nog steeds van nut zijn en niet gek worden.

Mr Winton...

ongeveer 15.000 kinderen...

gingen naar concentratiekampen in Tsjecho-Slowakije...

en minder dan 200 van hen overleefden.

Jij hebt er 669 gered.

Hoe dan ook, ik kan maar beter gaan, want mijn vrouw verwacht mij...

en ik wil geen problemen krijgen, als u begrijpt wat ik bedoel.

Ik zou heel graag uw plakboek nog even hier houden, als het mag.

Goed. - En...

met uw toestemming wil ik het graag aan mijn man laten zien.

Ik weet zeker dat hij het een heel belangrijk verhaal zal vinden.

Bedankt. - U bedankt.

Zoals velen van jullie zullen weten, werd onze groep in 1965 opgericht...

om de vriendschap tussen Maidenhead...

en haar zustersteden in heel Europa aan te moedigen.

We werden op het vliegveld opgewacht door Marie Bechtler...

en reisden per bus naar Bad Godesberg waar we een warm welkom kregen.

Gaat het?

Waar we van onze gastvrouwen een hartelijk Willkommen kregen.

Dank je schat. Struikel niet, het is zwaar.

Hé, Steve. Je hebt niets omhanden,hé?

Help me even. - Geef maar.

Zoveel plaats, pa.

Hé, hier zou een kinderbox in passen. - Nee.

Hij ziet er prachtig uit, hé? - Ja. Nietwaar, papa?

Ja. Steek hem niet in brand. - Nicky.

Zoals vorig jaar. - Nee.

Jawel en het jaar ervoor ook. - Hij plaagt je graag, hé?

Hij ziet er prachtig uit.

Vrolijk Kerstfeest. - Vrolijk Kerstfeest.

Het is voor jou.

Dit is interessant. - Wat is het?

Het is van de Sunday Mirror.

We willen heel graag een groot artikel publiceren...

met details over de kinder-evacuatie.

Dat is geweldig. - Ja.

Er staat: Met bredere publiciteit in gedachten...

heb ik met het BBC-televisieprogramma That's Life gesproken.

Nee toch?

Ja, ze willen dat ik de historische nauwkeurigheid controleer.

Maar dat is zo'n dwaze show. - Wat?

That's life is een heel domme show.

Ja, maar het is erg populair, hé? Ik bedoel, veel mensen kijken ernaar.

Moet ik met je meegaan?

Waarom zou je mee willen gaan als je het zo stom vindt?

Hallo, mr Winton, fijn u te ontmoeten.

Kom maar mee met mij. - Ja.

Wat moet ik precies doen? - Dat gaan ze allemaal uitleggen.

Het is langs hier. - Oké.

Bedankt.

Dertig seconden tot uitzending.

Oké, en jij neemt daar plaats.

Mag ik niet verder naar achteren? - Nee.

Ik ben liever backstage. - Sorry, ik moest je daar plaatsen...

en de tijd is bijna op.

Wie is dat?

Zou u behandeld willen worden door de tandarts in Bath die F. Illing heet?

Esther.

Nu een buitengewoon verhaal is aan het licht gekomen...

over een jongeman die vele jaren geleden Praag bezocht...

en wat hij daar aantrof was verschrikkelijk.

Duizenden gestrande vluchtelingen die in erbarmelijke omstandigheden leefden...

overgeleverd aan de genade van Hitlers aanstaande invasie.

Die jongeman, Nicholas Winton, besloot dat er iets moest gebeuren.

En zo wist hij 669 kinderen te redden.

Dit is zijn plakboek.

Allerlei fascinerende foto's.

Misschien kun je het zien.

Hier is een foto van Nicholas Winton zelf met één van de kinderen die hij redde.

Helemaal achterin staat een lijst van alle kinderen die hij redde.

Hier is Vera Diamantova, nu Vera Gissing.

We vonden haar naam op zijn lijst. En Vera is vanavond bij ons.

Hallo, Vera. - Hallo.

Ik moet je nu vertellen dat je nu zit naast...

mr Nicholas Winton.

Hallo.

Hallo.

Dank u.

Ik werd een paar jaar later herenigd met mijn zus.

En je ouders?

Mijn vader werd gemarteld in Terezin...

en vervolgens naar Auschwitz gestuurd.

En dan verder naar een ander werkkamp.

Een medegevangene vertelde me...

dat hij dacht dat hij werd neergeschoten tijdens een Dodenmars.

Mijn moeder stierf aan tyfus...

Het spijt me zo. - ..opgelopen in Belsen.

Maar ze wist dat we veilig waren. Voor een moeder is dat alles.

Mijn neven, Honza en Tommy...

zaten in de laatste trein.

Ik heb ze natuurlijk nooit meer gezien.

Nicky.

Het spijt me.

Het spijt me. Het spijt me heel erg. - Niet nodig.

Ik doe open.

Nicky. Je belde niet terug. Ik liet berichten achter.

Ik wil niet met je praten. - Laat me een artikel doen.

Nee, bedankt. - Komaan. Het is zo'n briljant verhaal.

Je bent een held. Nicky, Alsjeblieft.

Het gaat niet om mij.

Komaan Nicky, geef me een kans.

Maidenhead, 3310. - Is mr Winton daar, alsjeblieft?

Nee, hij is niet beschikbaar. Mag ik vragen wie er belt?

Katinka Blackford van That's Life.

Juist, ja.

Nog twee kinderen, hé?

Ze belden na de show van vorige week. - Ja.

Ze willen je heel graag ontmoeten.

Je hoeft het niet te doen.

Hoeft het niet?

Ik heb hen gevraagd de gegevens van de kinderen naar ons door te sturen.

Ik wil niet dat je nog eens in een hinderlaag wordt gelokt.

Milena...

Dit meisje heeft heel goed voor zichzelf gezorgd.

Milena is nu Lady Grenfell Baines.

Wie is dat? - Hanus.

Misschien is het teveel en heb je genoeg gedaan.

Nee, ik...

ben met het hele ding begonnen, dus moet ik het afmaken.

Vorige week was ongelooflijk voor ons hier bij That's Life.

We vertelden een verhaal dat het hart van veel mensen raakte.

We zijn overweldigd door de reacties.

Eén van de mensen die vorige week erg getroffen was, is vanavond bij ons.

Milena Fleischmann, nu Lady Grenfell Baines...

was ook een van de kinderen die Nicholas Winton redde. Milena...

je hebt dus nog steeds het naamplaatje...

dat je om je hals droeg toen je hier als klein meisje aankwam.

Ja, ik droeg dit om mijn hals...

en dit is de pas die we kregen om naar Engeland te komen.

Dus ik ben één van de kinderen die je hebt gered.

Mr Winton, nu we u aan Milena hebben voorgesteld...

is er nog iemand waar we je over willen vertellen.

Hanus Schnabel was pas 11 toen hij hierheen kwam.

Wij hebben zijn paspoort met alle officiële stempels erin.

Ik weet niet of u het kunt zien, maar zo is hij hier gekomen.

En hij vertelde ons: Ik weet niet hoe mijn redding is geregeld.

Ik wist niet dat ik mijn ouders toen ik hen verliet in Praag nooit meer zou zien.

Mijn oudere broer Franta zou in september met de trein aankomen.

De oorlog brak uit. Ik heb hem ook nooit meer gezien.

Ik hoopte de hele oorlog dat ze zouden overleven.

Ze werden vergast in een concentratiekamp.

Ik vroeg me vaak af wie mijn redding georganiseerd had.

Ik zou hem graag ontmoeten en bedanken om ons te helpen...

zonder enige hoop op erkenning.

Hanus' naam staat op de lijst.

En Hanus is vanavond bij ons.

Bedankt.

Nu wil ik u niet opjagen.

Ik weet dat u lang op dit moment hebt gewacht, maar u kunt later met Hanus praten.

Onze avond is echter nog niet voorbij.

Mag ik vragen: is er vanavond iemand in het publiek...

die zijn leven te danken heeft aan Nicholas Winton?

Zo ja, wilt u dan gaan rechtstaan?

Mr Winton, wilt u zich omdraaien?

Al die mensen kunt u na het programma ontmoeten.

Ondertussen, mr Winton, namens hen allen, hartelijk dank.

Zie je opa?

Hallo, Vera. Kom binnen. - Nicky.

Hallo.

Goed, ga door. Hallo.

Wat is je naam? - Ik ben Vera's dochter.

Dit is Nicola. Mijn dochter. En dit is Rebekka, mijn kleinkind.

Zeg hallo. - Jullie hebben dus wel een zwembad.

We hebben inderdaad een zwembad.

Nicky, zet de muziek een beetje zachter, schat.

Hallo, jongeman.

Voorzichtig hé. Niet te snel.

Het is prachtig, nietwaar?

Schat, voorzichtig hier.

Je hebt een prachtig zwembad, Nicky.

Ja. Ik hou van zwemmen.

Je weet het nog.

Hebben jullie allemaal een handdoek? - Mogen we erin?

Hoe is de temperatuur? - Prima als je een pinguïn bent.

Ik ga eens voelen zie.

Hebbes.

Is dat niet prachtig?

Naar aanleiding van That's life zochten honderden...

Praagse vluchtelingen contact met Nicholas Winton.

Ze noemden zich Nicky's kinderen.

Hij hield contact met hen tot zijn dood op de leeftijd van 106 jaar.

De Wintons schonken het plakboek aan het...

Yad Vashem The World Holocaust Remembrance Center in Israël.

Nicholas Winton werd geridderd door Koningin Elizabeth voor het dienen van de mensheid.

Hij ontving de hoogste eer van de republiek Tsjechië.

Doreen Warriner bleef in Praag tot de dreiging van arrestatie door de Gestapo te groot werd.

Voor haar dood in 1972 kreeg ze een onderscheiding voor haar werk in Praag.

Trevor Chadwick keerde terug naar de RAF, overleefde de oorlog en stierf in 1979.

Veel moedige Tsjechische vrijwilligers werden opgepakt...

door de Gestapo en overgebracht naar Nazikampen.

Geschat wordt dat er heden meer dan 6000 mensen leven dankzij de Praagse redding.

In de studio-opname in de film figureren sommigen ervan.

Ondertiteling: pvdc

Gebaseerd op het boek van Barbara Winton:

Het is niet onmogelijk... Het leven van Sir Nicholas Winton.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.