All language subtitles for Larisa Shepitko - The Ascent (1977) Criterion

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish Download
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Digitale beeld- en geluidsrestauratie door Mosfilm Cinema Concern

MOSFILM

DE 3E CREATIEVE VERENIGING

DE STIJGING

GEBASEERD OP DE ROMAN "SOTNIKOV" VAN VASIL BYKOV

Scenario van YURI KLEPIKOV, LARISA SHEPITKO

Geregisseerd door LARISA SHEPITKO

Directeur fotografie VLADIMIR CHUKHNOV

Productieontwerper YURI RAKSHA

Componist - A. SCHNITTKE

Geluid - ja. POTOTSKY

Dirigent - Yu. NIKOLAJEVSKI

Adjunct-directeur - V. KHOVANSKAYA

Haast je! Haast je!

Cameraman - E. SCHERBAKOV

Duitsers!

Een moordeenheid!

Duitsers!

Blijf kalm!

Rybak, Gastinovitsj, Titov! Dek ons!

De rest — naar het bos!

- Slava! Slava! - Naar het bos!

Draag de kinderen!

Munitie!

Kom op!

Met in de hoofdrol

Sotnikov: BORIS PLOTNIKOV

Rybak: VLADIMIR GOSTJUKHIN

Dorpsoudste: SERGEI YAKOVLEV

Demchika: Ljoedmila Polyakova

Basya: VICTORIA GOLDENTUL

Portnov: ANATOLY SOLONITSYN

Stas: NIKOLAI SEKTIMENKO

Vrouw van de dorpsoudste: MARIA VINOGRADOVA

Sotnikov, terugtrekken!

Ik zal je dekken!

- Terugtrekken! - Haast je! Haast je!

Ik kan het niet.

Laten we stoppen.

Drankje...

Wacht even, lieverd.

Ik heb wat water en eten.

Gronski.

Wat?

Geven.

- Geef wat? - Wat je ook hebt, geef het.

Wat een feest.

Waar is de slee?

We zullen eten vinden als we de weg op gaan.

Je moet ergens anders naar rantsoenen zoeken.

Dan doe je het.

We zullen hier een tijdje moeten blijven.

- Ken jij Kulgai's boerderij? - Kulgai? Ik weet het.

Hij heeft daar een vrouw.

He jij. Rustig.

Ga daarheen. Wees snel.

Wij zijn hier, en...

- Dubovoi's basiskamp is hier. - Sluiten we ons niet aan bij Dubovoi?

- Hoe zit het met de gewonden? De kinderen? - We moeten ze veilig afleveren.

Zonder rantsoenen redden we het niet.

En Dubovoi's kamp... ligt ver hier vandaan.

Kun je een zwijn doden?

- Om ons allemaal te voeden. - Maak je klaar om te gaan.

- Alleen? - Nee, neem een ​​partner.

- Vdovtsov misschien? - Ik heb niet veel nut.

Ja, juist.

- Matjoesjenko. - Ze willen jou.

- Wat? - Wat is er mis?

Het achterslot blijft blokkeren.

Maar ik kan gaan. Het is aan jou.

- Nee. Repareer het zodat het morgen klaar is. - Oké.

Is uw achterslot in orde, schutter?

Het is in orde.

Kolya, zeg hallo tegen Zosya!

Eet wat sneeuw. De sneeuw zal het hoesten stoppen.

Ik zal mijn verdomde longen zo ophoesten!

Er had iemand anders in plaats daarvan kunnen komen.

Wie?

We zitten in een fijne puinhoop.

Munitie verspillen aan een stel vrachtwagenchauffeurs.

Maar laat maar. We krijgen meer van Dubovoi.

Je kunt goed schieten. Goed oog.

- Ben je echt een schutter? - Ja.

- Je bent een militair. - Niet helemaal.

- Wat bedoel je? - Ik heb wiskunde gegeven.

Vitebsk lerarenopleidingsinstituut.

Wiskunde? Goed.

Loop in mijn sporen. Het zal gemakkelijker zijn.

Ik heb lang gewacht om haar te zien.

- Wie? - Mijn Zosya. Ze is een vurig meisje.

- Kun je nog steeds aan meisjes denken? - Geef mij eerst te eten!

Nee, je begrijpt me verkeerd.

Zosya en haar ouders zijn als familie voor mij.

Ik raakte gewond en ze verborgen me.

- Was je in de omgeving? - Ja. Ze hebben mij gered.

Hoewel ze wisten wie ze verborgen hielden, weet je.

Een sergeant-majoor van de compagnie

Kulgai gaf me deze bontjas toen ik wegging.

Ze stuurden me weg om me bij de partizanen te voegen.

Echt, ik was als een zoon voor hen.

Ook al wisten ze van Zosya en mij.

Ze kwam uit zichzelf naar mij toe, weet je.

Ik dacht er niet eens over na. Ik sliep.

Toen het ochtend werd, hoorde ik ademhalen aan mijn zijde.

Ik werd helemaal rood.

Verdomd. Ik zou met haar getrouwd zijn als de oorlog er niet was geweest.

Hoeveel verder?

We zijn er bijna.

Zie je hoe een goed gesprek de reis korter maakt?

Ik weet niet hoe het met jou zit,

maar ik kan deze eenzame missies

niet uitstaan, zelfs de gemakkelijkste.

Ik zou liever honderd aanvallen uitvoeren, zolang ik maar in de gelederen ben.

Maar het bos, de nacht – het raakt je.

Hoe zit het met...

Misschien zijn ze erin geslaagd te ontsnappen.

Weet je wat?

Ga terug, dan ga ik

verder naar Lesiny.

Het is maar een paar kilometer.

We kunnen niet met lege handen teruggaan.

Wel verdomme?

Ik zei toch dat ik alleen verder zou gaan.

Zonder bontmuts bevries je.

Bontmutsen groeien niet aan bomen.

Nee, maar alle dorpelingen hebben ze.

Dus ik moet gewoon de muts van een dorpeling meenemen?

Pak aan? Waarom?

Er is altijd wel een manier om met mensen te praten. Je hoeft alleen maar te weten hoe.

Hier. Dit houdt je warm.

Nee, het gaat goed met mij.

Oh kom op! Wees niet moeilijk.

Het zal je warm houden.

Wil je wat?

Eet op.

Bedankt dat je me niet hebt verlaten.

Met gezelschap is het...

Oké, laten we verder gaan.

Waar is dat verdomde dorp?

Ben jij de dorpsoudste?

Nou?

Nog iemand in huis?

Alleen wij tweeën.

- Zijn er Duitsers in het dorp? - Nee.

Er was één politieman, maar hij is weggegaan.

Houdt u een koe?

Ja.

Voor nu.

Neem wat hete aardappelen voordat je vertrekt.

Oké, wees er snel bij.

Dus jij werkt voor de Duitsers?

Betalen ze veel?

Ik heb nooit iets gevraagd. Ik heb niets ontvangen.

- Hij is oud. - Shh.

- Hij heeft een dwaze fout gemaakt. - Wees stil.

Doe je hoed af.

- Is dat je zoon? - Ja, onze zoon. Onze Tolya.

- Zit hij ook bij de politie? - Oh God nee.

Mijn zoon is aan het front. Ik weet niet of hij leeft of dood is.

Ja.

Je bent een schande voor hem.

Doe die Bijbel van je weg.

Goed!

- Je eraan vastklampen. Laten we gaan! - Zoon. Sonny--

- Wees stil! - beweeg!

- Alsjeblieft, zoon! - Wacht hier.

Niet doen! Heb medelijden met de oude dwaas!

Zoon! Oh, maar... hij zal hem neerschieten.

Hij had beter moeten weten.

Hij wil geen Duitse lakei zijn.

Ze bedreigen hem elke dag,

staken hun geweren op hem af.

Sonny, laat me daarheen gaan.

Even kijken. Laat me kijken hoe het met hem is.

Wat is er, zoon? Wat is er mis?

- Wat is er met jou aan de hand? - Niets.

- Je hebt koorts. - Het gaat goed met me.

Je kameraad roept je.

Maar... maar hij is ziek.

Neem wat gedroogde frambozen. Je kunt thee zetten.

- Nee bedankt. - Waarom niet?

Ga terug naar binnen en sluit de deur.

Laat je hem gaan?

Naar de hel met hem.

Sorry. Aan mij heb je niets vandaag.

Waarom ben je in godsnaam gekomen?

Je vroeg het al.

Heb ik het gevraagd?

De andere twee smeekten , en jij...

Stop ermee! Hou op, hé?

Heb je gemerkt...

Gaan we de goede kant op?

- Ik denk het wel. - Ja?

Haast je!

Neem me levend, hè?

Wacht jij maar.

Verdorie!

Je neemt mij nu niet mee.

Sotnikov.

- Hebben ze je geslagen? - Mijn been.

We zullen ze kwijt raken.

Ik kan dit niet geloven.

Kom op.

Een beetje meer.

Een beetje verder.

Een beetje verder.

Naar de struiken.

We zullen het redden.

Wat? Doet het pijn?

Hé, help me.

Een ogenblikje.

Een ogenblikje.

Houd me vast.

Zal dit nooit eindigen?

Waar gaan we nu heen?

Wacht hier. Ik zal rondkijken.

Het lijkt alsof alles stil is.

Er is een hut vlakbij. Het lijkt erop dat er niemand is.

Sotnikov, wat is er aan de hand?

begrijp je?

Ik zou je daarheen kunnen brengen.

We zullen het warm krijgen.

En dan...

Het is ok. Ik zal daar blijven.

Ja. Weet je, dat zal beter zijn.

Ik moet gaan. De jongens wachten.

Ik zit vast aan de boom.

Het is goed.

Het is in orde, broeder.

Ik zal iets in orde maken.

Dan laten wij u bewegen.

Ik zal iets in orde maken.

Dat beloof ik.

Kolya. Het is goed.

Ik was gewoon bang – daar in dat veld –

te sterven, in de nacht...

helemaal alleen, als een hond.

Maar ik ben nu niet bang.

Ik moet gewoon aan het idee wennen.

Is dit het einde voor mij?

Ga jij maar.

Ben jij de enige hier?

Goed...

- Waar is jouw vader? - Hij is hier niet.

En je moeder?

Ze dorst graan met oom Emelyan om wat brood te verdienen.

Oké.

- Zijn er Duitsers in het dorp? - Nee.

Ze zijn een keer gekomen en hebben ons biggetje meegenomen en zijn daarna weggereden.

- Hoe heet je moeder? - Demchika.

En je vader is Demyan, toch?

Ze noemen haar ook Avginya.

Bent u ook een partizaan, meneer?

Wat wil je weten? Je bent nog maar een kind.

Zeg eens. Heb je warm water?

Ja, in de pot.

Breng mij een beetje.

En wat dacht je van iets te eten?

- Mama kookte aardappelen. - Geen brood?

Leonik heeft het gisteren allemaal opgegeten.

Hier zijn er een paar, een traktatie.

Bedankt.

Moment.

Hé, schram!

Het is mama!

Mama, we hebben partizanen!

Hallo daar, mevrouw.

Hallo. Zitten we rond, toch?

Ik wacht op jou.

Wat wil je van me?

Er is geen brood, geen reuzel. Zorg goed voor Katja!

En we hebben geen kippen die eieren leggen!

Kijk, we bedoelen geen kwaad. Wees niet boos op ons.

Als ik boos op je was, had ik je eruit gegooid.

Gelya, zorg al voor Katya! Ik zal je slaan.

Wanneer heb je Dyomka voor het laatst gezien?

- Hoe weet jij van Dyomka? - Wij kennen hem.

Hij is gewond.

De kogel zit nog steeds in hem. We moeten het eruit halen.

Je krijgt hem er niet uit.

Er was een nachtelijke strijd bij Lesiny.

Eén Duitser werd neergeschoten.

- Wie heeft het je verteld? - De oude vrouwen waren aan het praten.

De oude vrouwen? De oude vrouwen weten altijd alles.

Weg hier.

Oké, het is uit.

Maar wat nu?

Dat is de vraag.

Hoe weet ik wat het volgende voor jou is?

Nou, zie je...

Hij kan niet lopen. Dat is zeker.

Je bent hier, nietwaar?

Hou op, Rybak. Laten we gaan.

Hou vol!

Duitsers.

Ze komen hierheen.

De zolder! De zolder!

Verstop je op de zolder!

Hallo, Prava. Hoe gaat het?

- Heb je vreemden gezien? - Alsof ik tijd heb...

- Heb je iets gezien, of niet? - Nee.

Verwelkom uw gasten binnen.

Zo'n gast is alleen welkom in een graf.

Wat zei je?

Dat is gevaarlijk gepraat.

Laat ons nu binnenkomen! Blijf daar niet staan.

Wij zijn ijskoud!

Verzin iets om te eten.

Wil je kattenvlees? Jij hebt mijn biggetje meegenomen.

Jij schaamteloze klootzak!

En jij bent een teef van het Rode Leger!

Bastaard! Jij Duits uitschot!

Hou je mond, teef! En neem de bril mee!

Bitte, kom binnen.

Verplaats het.

- Dus geen vreemden? - Ik zei toch dat er daarboven niemand is!

Wat als ik een granaat gooi?

Het was mijn kat die hoestte!

- Waar is de ladder? - We hebben er nooit een gehad.

Teef!

Dat wil je dus niet. Kom hier!

Kom hier!

Houd het daar, zo.

Houd het stevig vast.

Waar verstop je ze?

Geef mij het machinegeweer. Ik zal ze een kort salvo geven.

Niet schieten!

Ik heb jullie, jongens!

Handen omhoog!

Nu!

Handen omhoog! Handen omhoog!

Nou nou. Daar zijn jullie.

Handen omhoog, zei ik!

Mama! Mama!

Mijn baby's! Mijn lieve schatjes!

Mijn baby's! Mijn baby's!

Stas, in godsnaam, heb medelijden!

Zeg dat ze me moeten laten gaan!

Wie gaat er voor de kinderen zorgen?

Laat haar gaan. Het is niet haar schuld.

Jij roodbuikige Yid!

Bastaard! Waarom moet je hem slaan?

Jij--

Hier. Dit zal je stil houden.

Hans, geef me een vuurtje.

Waar staar je naar?

je paard! Je kruipt als een vlieg.

COMMANDANT VAN DE STAD

- Heb je ze meegenomen? - dat weet je.

Neem deze konijnen!

- Waar waren ze? - Bij Demchika.

Ze dacht dat we ze niet zouden vinden.

Kijk maar waar je ze brengt.

Hé, bontjas!

Ga daar weg!

Het is mijn beurt om met bontjas handelen!

Ga erin!

Kom op, jij partizaan teef!

En u, commissaris!

Daarin!

Jij bastaard!

Jij stuk uitschot van het Rode Leger!

Geef me een hand.

Wie ben je?

Gamanuk.

Waarom is hij zo ruw?

Nou... Mijn schuld.

- Waarom ligt hij op de grond? - Mijn fout.

- Is dat hoe ze je hebben opgeleid? - Mijn schuld, meneer.

Zei je iets?

Maak hem los.

Laten we kennis maken.

Ik ben Portnov.

Politie-onderzoeker.

Mijn naam zou niets voor je betekenen.

Maar nog steeds...

Nou, laten we zeggen "Ivanov".

Het maakt me niet uit. Laat het Ivanov zijn.

En uw eenheid?

Genoeg hiervan . Ik zal je niets vertellen.

Dat doe je niet?

Nee.

Wat was jouw missie? Waar ging je naartoe?

Hoe lang is die vrouw al uw agent?

Ze is geen agent. Ze was een ongeluk.

En jouw bezoek aan de Lesiny-oudste was ook een ongeluk?

- Een ongeluk. - Dat is niet origineel.

Doe met ons wat je wilt, maar laat die vrouw met rust.

Ze heeft drie kinderen.

Ik wist niet dat daar kinderen waren.

Waar raakte je gewond?

In het bos, twee dagen geleden.

Niet in het bos. Gisteravond onderweg.

Zie je?

We weten genoeg om je neer te schieten.

Ik zie dat je daar klaar voor bent.

Maar de kinderen...

De kinderen.

Bewijzen dat hun moeder onschuldig is, is onmogelijk.

Je werd gewapend gevonden in haar huis.

En er is oorlog gaande.

Je hebt een fout gemaakt.

- Ik weet het. - Corrigeer het dus.

De locaties van uw eenheid, uw contacten, uw schuilplaatsen.

Wil je de vrouw redden zonder op te geven?

Het zal niet werken.

U zult uw geweten moeten belasten.

Op de een of andere manier zul je wel moeten.

Er is geen uitweg.

Geen.

Ik zal niemand verraden.

Niemand.

Sommige dingen zijn belangrijker dan je eigen huid.

Waar zijn ze?

Wat is het? Waar is het van gemaakt?

Het is allemaal onzin.

We zijn allemaal eindig.

Alles eindigt met onze dood –

ons leven, onszelf, de hele wereld!

Het is het niet waard.

En voor wat?

Als voorbeeld voor toekomstige generaties?

Ook jij zult geen heroïsche dood sterven.

Je gaat niet zomaar dood.

Je zult als verrader sterven.

En als jij het niet vertelt...

zal iemand anders zal het ons vertellen,

en wij zullen het aan je aanrekenen.

Is dat duidelijk?

Jij uitschot.

Uitschot. Menselijk uitschot.

Gamanuk.

Meneer?

Vraag de chef om...

- De roodharige? - Ja.

Nu zul je zien wat echt uitschot is.

Wees niet verrast. Het zal niet aan mij liggen, maar aan jezelf.

Je ontdekt dingen in jezelf die je nooit had kunnen bedenken.

Waar gaat jouw doorzettingsvermogen naartoe? En die fanatieke glans in je ogen.

Angst zal dat er allemaal uit drukken. Dat klopt.

De angst om je eigen huid te verliezen.

En dan zul je ontdekken wie je bent – ​​alleen, verlaten –

een simpele menselijke non-entiteit vol gewone shit.

Zonder jouw nobele woorden of jouw arrogantie.

Daar.

Dat is waar de waarheid ligt.

Je hebt mij niet beledigd. Nee.

Ik weet wat een mens werkelijk is.

En jij zult het ook ontdekken.

Luister.

Wat was jij voor de oorlog?

Ga door, begin.

Haal hem weg!

Wie is je partner? Wat is zijn achternaam?

- Nou... - Lieg niet!

Ik weet het echt niet. Ik ben nog niet zo lang bij de eenheid.

Wat is zijn connectie met Avginya?

- Met Demchika? - Ja.

- Geen. - Wil je leven?

Natuurlijk. Wie wil er niet leven?

Ga zitten.

Achternaam.

Rybak.

- Geboortejaar? - 1916.

- Kijk me aan! Geboorteplaats? - Dichtbij Homel.

Waar ging je heen?

Voor eten, naar de boerderij.

- Maar de boerderij was afgebrand. - Welke boerderij?

Volgens mij is die van Kulgai.

Hoe ben je in Lesiny terechtgekomen?

We waren 's nachts aan het ronddwalen.

- We kwamen langs het huis van de oudste . - Dus je ging naar hem toe?

Nee. Ik zei dat we naar de boerderij gingen.

Wie is de commandant van uw eenheid?

Nou... Dubovoi.

Waar is de eenheid?

- In het bos. - Welk bos?

Borkovski.

Hoeveel man in de eenheid?

- Ongeveer 500. - Je liegt.

Wij weten dat er meer zijn.

Nou ja, er waren er meer.

Maar ze stuurden de moordeenheden. Manoeuvres, gevechten – we hebben verliezen geleden.

Ze hebben jou, en dat is nog maar het begin.

Dus je was op weg naar Lesiny.

Ik zei dat we naar de boerderij gingen! Het was afgebrand!

Wel, ja. Kulgai en zijn stel werden neergeschoten.

Dus je bent geboren in Mogilev.

Mogilev?

In Mogilev of in Gomel?

In Gomel. Gomel.

Achternaam!

- Van wie? - De jouwe!

Rybak.

Wie schoot er 's nachts, jij of hij?

Dus hij was het. He?

Wat is zijn naam?

Ik weet het niet.

En de bijnaam van de oudste is Uil, toch?

Uil? Welke Uil?

Ik heb niets gezegd! Ik weet niets van uilen!

Goed Goed.

Prima.

Ik zie dat je een hoofd op je schouders hebt.

Misschien kunnen wij uw leven redden.

Je gelooft me niet? We kunnen dat doen.

Als je niet liegt...

Je kunt bij de politie gaan...

en Groot-Duitsland dienen.

Ik?

Ja jij.

Waarom jij...

Je hoeft niet meteen te antwoorden.

Denk er eens over na.

Hoe zei je dat zijn naam is?

Gamanuk!

Ja meneer!

En?

Ik weet het niet.

Nee.

Goed gedaan.

Breng hem naar de kelder.

Maar... de roodharige.

Ben je doof?

- Breng de oudste bij mij. - Meneer.

Bitte, deze kant op.

Rust even uit, kerel!

Klootzakken!

Wat hebben ze met je gedaan?

Kolya, ben jij dat?

Heb ik veel geschreeuwd?

Het verandert niets.

Heb je het doorstaan?

Het komt goed.

Klootzakken.

Het kan niet zo zijn.

We zullen een uitweg vinden.

Luister.

Het belangrijkste is om hen dezelfde dingen te vertellen.

Het is zoals dit.

We waren op zoek naar eten. De boerderij werd afgebrand.

We kwamen naar Lesiny. Begrepen?

- Het is zinloos. - Stop dit. Doe niet zo stom.

Luister gewoon.

We bevinden ons in de eenheid van Dubovoi, die zich nu in het Borkovsky-bos bevindt.

Iedereen weet dat.

Laat ze hun nek maar uitsteken.

Er is daar een heel leger. Ze zullen ze uitroken.

Kijk, we moeten iets bedenken.

Het is gemakkelijk om dood te gaan. We moeten een uitweg vinden.

Het zal niet werken.

We moeten ze bespelen als een vis aan een lijn.

Als je te hard trekt en het breekt, gaat alles verloren!

Doe alsof je onderdanig bent.

Ze boden zelfs aan om me naar de politie te brengen.

Waar kijk je naar?

Ik zeg je dat we moeten doen alsof.

Kolja...

Ik ben niet gek, weet je.

Wat zeg je, wat bedoel je?

Wij zijn soldaten.

Soldaten.

Kruip niet in de stront.

Je zult het nooit afwassen.

Dus... in een gat.

Om de wormen te voeden.

Is dat het?

Het is niet het ergste dat kan gebeuren.

Maar daar gaat het niet om.

Nu weet ik het. Ik weet het.

Het belangrijkste is je geweten,

om trouw te zijn aan jezelf.

- Alleen dan... - Je bent een dwaas.

Je bent een dwaas, Sotnikov.

En je bent zelfs afgestudeerd aan een instituut.

Ik wil leven! Leven!

Om die klootzakken te vernietigen!

Begrijp je?

Ik ben de soldaat. Je bent een lijk.

Het enige dat je nog hebt, is je koppigheid, je principes.

Dus ga door met leven, zonder geweten. Het is mogelijk.

Je... praat tegen mij...

over geweten?

Wie heeft die vrouw bezwangerd -

en ik, gezond en fit, ongedeerd –

wie heeft ons hier gebracht?

Jij, met je geweten!

Boven op zolder – gewond, ziek – waarom stak je niet eerst je hand op?

Het geweten houdt je tegen?

Rybak heeft jou en het dorp van de ondergang gered!

- Mijn geweten denkt! - Kijk--

- En die van jou? - En wat--

Wij moeten actie ondernemen! En jij - "Geweten! Geweten."

Heb je geen hoop?

Jij liegt. Je hebt nog steeds hoop.

Zoals je hoopte daar in het veld.

En het is ons gelukt! Precies! het is ons gelukt .

Wij moeten overleven!

Dus jij gaat bij de politie?

Doe Maar.

Word dan niet boos.

Jij... jij...

Weet jij wat je bent?

Je sleept mij mee je hol in om je

gezelschap te houden, omdat je bang bent!

Jij liegende klootzak!

Jij bent bang! Jij--

Sotnikov, waarom heb je je ogen gesloten?

Hoi. Een beetje water.

Wat doe je hier?

Kijk hoe ze hem kreupel hebben gemaakt.

Maar ik zie dat jij meer geluk had.

Ik heb het nog steeds te pakken.

Het is duidelijk wat er gaat komen.

Ze zullen het niet zo laten.

Hier is je water.

En zorg ervoor dat die bandiet morgenochtend fit is. Begrepen?

Wat is er morgen?

Wie ben je?

Basya.

- De dochter van schoenmaker Meyer? - Ja.

Wat willen ze van jou?

Te vertellen wie mij verborg.

Maar je hebt het ze niet verteld.

Wees niet bang.

Wees niet bang.

Kom hier.

Hier.

- Stap in, uitschot! - Stop met duwen!

- Het zijn allemaal mannen! - Je haalt het tot de ochtend.

- Wat gebeurt er 's ochtends? - In de ochtend--

Ook bedreigingen? Jij verdomde verrader!

Je hebt niet genoeg tijd besteed aan die steekpartij!

Ze hadden je levenslang moeten opsluiten!

En mijn man kwam zelfs voor hem op in de rechtbank! De dwaas.

Mijn lievelingen, mijn lieve kinderen!

Nu helemaal alleen zonder mij, hongerig!

Geen zorgen. Misschien komt het goed met je.

"Prima". Zeker. Ze zijn woedend.

Ze zeggen dat de Duitser die werd neergeschoten, stierf.

Ik wou dat ze allemaal doodgingen!

Dus daar gaat het om.

En Pavlo – hoe zit dat?

Hij is nu een onderzoeker.

Wie had ooit gedacht dat hij een Judas zou worden?

Portnov bedoel je?

Natuurlijk. Hij komt uit ons dorp.

Iedereen kent hem.

Voor de oorlog gaf hij lezingen.

Zeer goed gesproken.

Hij was behoorlijk onstuimig.

Nadat hij uit het Vitebsk-instituut kwam, werd hij zo groots.

Het instituut?

Ja. Werd zelfs hoofd van het sociaal centrum.

En het koor.

De heer Portnov was onze koordirigent.

Ik was te zien in twee nummers -

"Vreugdevuren"...

en "Avondklokken".

Deed hij...

Heeft hij je ondervraagd?

Luister.

Jij hebt ook in Vitebsk gestudeerd. Misschien kenden jullie elkaar.

Misschien waren jullie klasgenoten.

Probeer het niet te onthouden.

Daarom vroeg hij naar jou. "Wie is hij?"

"Probeer het niet te onthouden."

Dan is het makkelijker.

Alles om je huiden te redden!

We zullen... We zullen het onthouden!

Zelfs in de volgende wereld!

Laat maar.

Dus ik wacht en wacht.

En ik had zo'n honger.

Maar ik was bang om uit de bosjes te komen.

En toen kwamen de regens.

De bladeren vielen...

en de struik werd helemaal kaal.

Ik wilde niet eten of zelfs maar bewegen.

Toen opende ik op een keer mijn ogen...

en daar stond tante Praskovya.

Je bedoelt de vrouw van Saprunov?

- Ze herkende mij. - Een goedhartige vrouw.

Wat betekent het voor jou?

Je neus in ieders zaken steken.

Dat had je niet moeten zeggen.

We zullen allemaal samen sterven.

O God, heb medelijden met mij.

Was mij grondig van mijn ongerechtigheid...

Heer, heb medelijden met mij, een zondaar...

en bewaar mijn ziel.

Heer, heb medelijden met mij.

Heer... heb medelijden met mij!

Heilige moeder van God...

Mijn zoon.

Mijn zoon.

O mijn God. Wat is het?

Mijn zoon.

Verlaat ons niet. Kan je me horen?

Ik ben onschuldig.

Ik ben onschuldig tegenover alle mensen!

Ik werkte in het geheim voor Dubovoi.

Hij zei tegen mij dat ik de oudste moest zijn en zei: "Jij zult ons helpen en mensen redden."

Mijn zoon, ik ben geen vijand.

Hoor je? Ik ben onschuldig!

Rybak.

- Rybak! - Wat?

Dichterbij.

En?

Laat mij niet vóór de ochtend sterven. Laat mij niet sterven.

Kolya, ik neem alle schuld op mij.

Ik zal het doen.

- Wat zeg je, wat bedoel je? - Laat mij niet--

- Hou vol! - Laat me niet sterven.

Water!

Snel!

- Ik zal het doen. - Het is bevroren.

Nee toch!

Drink een beetje.

Goed?

Drink.

Oude man...

toen wilde ik...

Om mij te vermoorden?

Maar je hebt mij niet vermoord. Kwel jezelf niet.

Ik zal nu sterven als een man, niet als een hond.

Luister... broeder.

Wat is dit?

Broer! Broer!

Verdomd. Ik dacht--

Hou vol. Dat kan niet zo zijn.

Wat ga je ze vertellen?

Je moet kalm blijven. Verlies je kalmte niet.

Laat mij niet in slaap vallen.

Dat zal ik niet doen. Dat zal ik niet doen.

Broeder, ik zeg je...

Genoeg slaap!

Iedereen eruit. Liquidatie.

Eruit!

Kom hier, één been!

Laat hem los!

- Roep de onderzoeker. - Te laat voor onderzoek.

Hoe is het te laat?

- Hoe is het te laat? - Jouw handen!

Hoi! Roep Portnov!

Wat kost het jou? Ben jij überhaupt een mens?

- Stil! - Haal de onderzoeker.

- Bind de oude man vast. - Roep de onderzoeker!

Bind hem vast.

Hou op! Hou op, wil je?

Hou op!

Heb jij ze allemaal vastgebonden?

Onderzoeker!

Vertel ze dat ik een verklaring wil afleggen!

Herr Majoor, excuseer mij.

Deze partizaan hier wil een soort verklaring afleggen.

Bevrijd deze mensen.

Ze zijn onschuldig.

Ik ben jouw partijgenoot!

Ik was op een missie.

Ik heb je Duitser vermoord!

Ze zijn hier toevallig.

Schiet mij alleen neer!

Wat nog meer?

Doe iets... voor hen.

Is dat alles...

burger Ivanov?

Nee. Ik ben Ivanov niet.

Ik ben Sotnikov.

Kapitein in het Rode Leger.

Geboren in 1917.

Een bolsjewiek.

Partijlid sinds 1935.

Docent van beroep.

Aan het begin van de oorlog voerde ik het bevel over een batterij.

Ik heb jullie klootzakken vermoord, maar niet genoeg van jullie.

Mijn naam is Sotnikov,

Boris Andrejevitsj.

Ik heb een vader...

een moeder...

en een moederland.

Herr Majoor, niets belangrijks.

Meneer onderzoeker, meneer! Nog even!

Meneer onderzoeker!

Gisteren. Zei je..

Daar ben ik het mee eens! Daar ben ik het mee eens!

Ik zweer het, ik heb er niets mee te maken!

Hij zal het bevestigen!

- Daar ben ik het mee eens! - Kolya!

- Daar ben ik het mee eens! - Kolya!

Herr Majoor, excuseer mij nogmaals.

Deze man vraagt ​​of hij bij de politie mag komen.

Misschien moeten we hem houden en uitproberen.

Ga je ermee akkoord om bij de politie te komen?

Daar ben ik het mee eens.

Oke. Maak hem los.

Laat je hem gaan?

Laat mij dan ook los!

Ik zal het vertellen! Ik zal je vertellen wie haar verborgen hield.

Ik zal het je vertellen!

Ik heb baby's! Lieve God, wat zullen ze doen?

Vertel het mij dan.

-Ze heet... -Denk na wat je doet.

- Kom tot bedaren. - Nou, vertel het me. Zeg eens.

Het was...

Nou?

- Het was Fedor Burak, denk ik. - Burak?

Burak is hier al een hele tijd niet meer. Denk harder.

Spreek je uit!

Nou?

Maar ik heb het je verteld.

Gamanuk.

Maar ik heb het je verteld!

Hou je mond!

Jij kunt beter je vuile mond houden.

Houd haar stevig vast.

Help hem .

Kom op!

Nou? Snel!

Maak geen problemen!

- Ga verder. - Kom op.

Ik zal wegrennen.

Ik zal wegrennen.

Ik zal wegrennen.

Ik zal wegrennen.

Ik zal wegrennen?

De chef is er niet blij mee. Er zijn niet genoeg mensen.

Mijn goede heren, heb medelijden!

Goede heren!

Ik heb kleine kinderen.

Goede heren!

Heb medelijden met deze stomme vrouw!

Heren, heb genade!

Monsters!

Sta op, vrouw.

Kom tot bedaren.

Kom tot jezelf.

Vergeef me.

Sta daar niet zo.

Ik ga het zelf doen.

Hou het vast.

Goed gedaan, jij.

Pak aan.

Je bent een capabele klootzak.

WIJ zijn partizanen die Duitse soldaten hebben neergeschoten

- Luister. - Wat?

Kunt u mij mijn riem teruggeven?

Hier.

Dat heb je goed gedaan. Hing hem op als een konijn.

Wie?

Ik?

Hey stommeling. Houd je goed.

Judas.

Judas.

Wat is er daar aan de hand?

Let op waar je loopt, varken.

Stop met naar me te staren!

Ga aan de slag! Schiet op!

Geef hem het, Mitrokha!

Dat is het.

Haal je paard uit de weg!

Meekomen. Meekomen.

Waar ben je naar aan het staren? Verdomme.

Wat is er met jou?

Niets.

Schiet op dan.

Kom mee, kom mee.

Hé, neem de bank.

Kom me later opzoeken.

Ja meneer.

Nee, het is nu "Jawohl". Wen er aan.

Kom op, laten we gaan eten.

- Waar is die idioot? - In het toilet.

He jij!

Hé, idioot!

Een minuut.

Kom op, erui!

De commandant wacht!

Blijf je lang?

EINDE

Gerestaureerd door Viktor TAMAZIN, Diana KOLOMEYTSEVA

Irina AGAFONOVA, Igor VALIYEV Vladimir SOLODOVNIKOV

Aleksej SENKOVSKY, Jevgenia VERLOCHEV

Restauratieproducent Karen SHAKHNAZAROV

© 2018 Mosfilm Cinema Concern

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.