Original subtitles

En, m'n lieve...

Hoe pas je je aan de gewone wereld aan?

Goed, geloof ik.

Ik zei haar goed op te letten, te leren en haar mond te houden.

We moeten iets bedenken om je wat afleiding te bezorgen.

Valmont is hier.

U ontvangt hem dus?

Ja.

Net als u.

De burggraaf, mijn kind...

die je je wellicht niet herinnert...

is niet alleen opvallend charmant...

maar spreekt pas als hij weet welk kwaad hij kan berokkenen.

Waarom ontvangt u hem dan, mama?

Iedereen ontvangt hem.

Madame. - Burggraaf.

Wat 'n aangename verrassing.

Madame de Volanges. Wat zalig u te ontmoeten.

U herinnert zich mijn dochter?

Ze is 'n schone bloem geworden.

Ik bezoek u alvorens de stad te verlaten.

Dat kunnen we niet toestaan. Waarom wilt u vertrekken?

Parijs in augustus...

en ik moet m'n tante eens bezoeken.

Ik heb haar verwaarloosd.

Madame de Rosemonde...

inviteerde ons ook op 't kasteel.

Doet u 'r onze hartelijkste groeten?

Dat zal ik zeker doen, madame.

Tijd om naar huis te gaan.

In 't klooster lag ik om 9 uur in bed.

Dat wil ik hopen.

Uw tante?

Dat is correct.

Ze regelde toch al dat u al haar geld zult erven.

Weet u waarom ik u heb ontboden?

Om 't genot van m'n gezelschap.

Ik heb u nodig...

voor 'n hero�sch waagstuk.

U weet nog toen Bastide me verliet?

Ja.

En met uw dikke ma�tresse verdween.

Ja, ja.

Niemand deed mij, noch u, dat ooit eerder aan.

Ik was blij haar kwijt te zijn.

Dat was u niet.

Bastide zoekt al enige jaren naar een echtgenote.

Hij had altijd een onwrikbaar vertrouwen in een kloosteropvoeding.

En vond nu de ideale gegadigde.

C�cile Volanges.

Heel goed.

En haar 60.000 per jaar...

hebben bij Bastide zeker meegeteld.

In het geheel niet.

Voor Bastide telt alleen...

een gegarandeerde deugdzaamheid.

Ik vraag me af of ik begin te begrijpen wat u gaat voorstellen.

Bastide's regiment blijft dit jaar op Corsica.

Dat geeft u genoeg tijd.

U bedoelt om?

Ze is nog maagd. - Denkt u?

En hij keert terug van z'n huwelijksreis...

als de risee van Parijs.

Liefde en wraak. Twee van uw liefste doelen.

Nee, ik kan niet.

Wat?

Ik kan echt niet.

Waarom niet? - 't Is te gemakkelijk.

Echt.

Ze maakte niets mee.

Weet niets. Ze is vast nieuwsgierig...

ligt op haar rug...

voor hij de bloemen heeft uitgepakt.

Elke willekeurige man kan het doen.

Ik moet aan m'n reputatie denken.

Ik zie in dat ik u alles moet zeggen.

Natuurlijk moet u dat.

Mijn tante is thans niet alleen.

Ze heeft 'n jonge vriendin te gast.

Madame de Tourvel.

Dat kunt u niet menen.

Een vrouw verleiden die kuis...

godsdienstig en trouw aan haar man is...

dat zou pas echt 'n wapenfeit zijn.

Een echtgenoot als rivaal lijkt me wat vulgair.

Vernederend als u faalt en banaal als u slaagt.

Waar is Monsieur de Tourvel?

In Bourgondi�, voor 'n rechtszaak.

Ik geloof niet in echt genot voor u.

O, jawel.

Ziet u, ik wil niet dat ze haar vooroordelen opgeeft.

Ze moet in God en kuisheid en huwelijkstrouw geloven...

en zich toch niet kunnen beheersen.

Ik zoek de sensatie...

om haar alles te zien verraden wat haar heilig is.

Uw lievelingswoord is toch...

'verraad'.

Nee, nee...

'wreedheid.'

Dat heeft een nobeler klank, vind ik.

Hoe is Belleroche? - Ik ben erg tevreden.

En is hij uw �nige minnaar?

Ja.

U moet er nog een nemen.

Deze exclusiviteit is ongezond.

Bent u soms jaloers?

Natuurlijk. Belleroche is u onwaardig.

Hij is toch uw beste vriend.

Juist, dus ik weet wat ik zeg.

Nee, ik vind dat u ontrouw moet worden.

Met mij, bijvoorbeeld.

U weigert me 'n simpele gunst...

en wilt verwend worden?

Alleen omdat 't zo eenvoudig is. G��n verovering dus.

Ik moet mijn bestemming volgen.

Trouw blijven...

aan mijn roeping.

Goed dan.

Heeft u succes bij Madame de Tourvel, kom dan terug.

En dan geef ik u...

een beloning.

Mijn lief.

Maar ik zal bewijs verlangen.

Natuurlijk.

Schriftelijk bewijs.

Niet voor onderhandeling vatbaar.

Er is zeker geen kans op een voorschot, neem ik aan?

Goede nacht, burggraaf.

Waar bleef u?

Als ik niet bij u ben...

duurt een uur 'n eeuwigheid.

Ik zei u al, tussen ons zal alles beter gaan...

als u niet steeds de laatste roman citeert.

't Is zo'n mooie dag, we gaan lopen. - Ja, milady.

U ging niet ter communie.

Neen.

Mag ik vragen waarom?

Ik heb 'n afschuwelijke reputatie, zoals u misschien weet.

Ja, ik ben voor u gewaarschuwd.

U bent... door wie?

Een kennis.

Ik ben inderdaad m'n hele leven omringd geweest...

door mensen zonder moraal...

die ik soms met genoegen overvleugelde.

En nu? - Nu...

voel ik me meestal minderwaardig.

Dat zijn juist de momenten waarop men waardig begint te worden.

Ik geloof zeker dat men zich steeds moet proberen te verbeteren.

Ridder...

U kent mijn nicht, Madame de Volanges?

Dit is ridder Danceny.

En madame's dochter, C�cile.

Hoe moeten we deze opera vinden?

Subliem, vindt u ook niet?

Monsieur Danceny is ��n van die zonderlingen...

die voor de muziek komt.

Tot onze volgende ontmoeting.

'n Charmante jongen...

jammer genoeg straatarm.

Hij is een van de beste muziekleraren van de stad.

U moest van z'n diensten gebruik maken.

Hoever sta je met madame's dienstmeisje?

Die Julie is werkelijk vervelend, sir.

Ware 't niet voor u...

was het bij ��nmaal gebleven.

Maar ja, wat is er hier anders te doen?

Ik wil geen details van je intimiteiten horen...

maar of ze me Madame de Tourvels brieven bezorgt.

Ze wil ze niet stelen. - Nee?

Dat weet u beter dan ik, sir.

't Is gemakkelijk ze te laten doen wat zij willen.

Ze laten doen wat wij willen...

bezorgt iedereen koppijn.

Ik wil weten wie over mij schrijft.

Zit daar niet over in, sir.

Ze zei Julie dat ze niet geloofde dat u ging jagen.

Ze zou u laten volgen, zei ze.

't Is dus 'n kwestie van tijd.

Hij maakt wel erg veel lawaai.

Laat 'm maar opschieten.

We moeten 't 'm niet te gemakkelijk maken.

En waar denk jij mee bezig te zijn?

Deze dingen in beslag nemen.

Is je niet verteld dat Monsieur Armand ziek is?

Ik doe alleen maar wat me opgedragen is.

Er moet belasting betaald.

Hoeveel?

Hoeveel?

Zesenvijftig livres.

Betaal hem. - Ja, milord.

Monsieur Armand...

u kent mij niet.

Natuurlijk wel, mijnheer de burggraaf.

Blijft u zitten.

Ze nemen 't bed mee. - Dat gebeurt niet.

Niemand neemt iets mee.

Een kleine hulp, ik sta erop.

Zesenvijftig livres om 'n hele familie te redden...

lijkt me 'n spotkoopje.

Tegenwoordig vindt u ze in elk dorp...

overal.

Echt?

Het gezin was met zorg uitgekozen.

Degelijk fatsoenlijk...

voldoende betraand... g��n aardige meisjes.

Ik doe m'n best.

Die nederige dankbaarheid. Erg aandoenlijk.

Dijon! Van haar echtgenoot dus.

En deze zeker van die bemoeizieke kennis.

Waar ontmoet je Julie?

In mijn kamer, sir.

En ze komt vanavond? - Bang van wel.

Ik kom binnenvallen.

Kijken of chantage beter werkt dan omkoperij.

Komt 2 uur je uit?

Geeft je dat voldoende tijd?

Ruimschoots, sir.

Is dat van Monsieur Armand juist?

Ik ken niemand die zo heet.

Geef 't maar toe, monsieur.

Mijn knecht zag u toevallig...

vanochtend in het dorp.

U moet niet naar bedienderoddels luisteren.

Het is waar, he?

Nu...

ja.

't Is zo.

M'n lieve jongen, kom, laat me je omhelzen.

Hoe kan 'n zo edelmoedig iemand...

Zo'n losbandig leven leiden?

U hebt overdreven idee�n over...

mijn edelmoedigheid en m'n zedeloosheid.

Wist ik maar wie mij zo ijselijk afschildert.

Omdat ik dat niet weet...

moet ik wat opbiechten.

De sleutel is een zwakheid van karakter.

Ik zie niet in, hoe liefdadigheid als zwakte betiteld kan worden.

Een reactie...

door 'n nieuwe invloed op m'n leven.

De uwe.

Ziet u wel hoe zwak ik ben?

Ik nam mij voor u dit nooit te vertellen.

Alleen door naar u te kijken...

geen angst...

ik heb geen bijbedoelingen.

Ik beledig u niet.

Maar ik bemin u.

Ik aanbid u.

Help me alstublieft.

Ik belde 'n paar maal. - Niet gehoord.

Ik heb warm water nodig. - Ik breng het, sir.

Blijf liggen.

Wacht in mijn kamer op me.

Ik kan dit niet goedkeuren, Julie.

Nee, sir.

Reken op m'n discretie. - Dank u, sir.

Als je tenminste m'n prijs betaalt.

Nee, nee. Dat is het niet.

Ik wil alle brieven zien...

die Madame de Tourvel hier ontvangen heeft...

en elke brief die ze zelf schrijft.

Dat kan ik niet...

Geef ze morgenavond aan Azolan.

Voor je moeite.

IK BEMIN U.

Is het slecht als ik Monsieur Danceny terugschrijf?

In dit geval wel. - Hoe bedoelt u?

't Is niet aan mij, dit te zeggen...

als ik je niet zo graag mocht...

Gaat u verder.

Je huwelijk is geregeld.

Wie is het? - Een vage kennis van me.

Graaf de Bastide.

Hoe is hij?

U mag hem niet?

Dat is het niet. Hij is wat excentriek.

En erg serieus. - Hoe oud is hij?

Zesendertig. - Zesendertig! Een oude man.

Weet u wanneer?

Volgend jaar, geloof ik.

Mogelijk kun je toch Danceny wel schrijven.

O, madame.

Als je me al jullie brieven laat lezen...

kan ik gerust zijn.

Behalve m'n reeds geschreven brieven dan.

Hopelijk sliep u beter dan ik.

Ik hoopte dat u mij zou respecteren.

Maar natuurlijk!

U beledigde mij diep. Onvergeeflijk.

'n Bevestiging van wat men mij vertelde.

U hebt alles tevoren bedacht.

Ik had geen idee dat u hier was.

Niet dat me dat zorgen had gebaard.

Voordat ik u ontmoette, kende ik alleen maar hartstocht.

Geen liefde.

Zo is 't genoeg. - Nee, nee.

U beschuldigde mij...

gun mij mijn verdediging.

Ik ontken niet dat ik van uw schoonheid wist...

maar dat heeft hier niets mee van doen.

U beter kennende, besefte ik dat...

d�t de minste van uw kwaliteiten was.

Uw goedheid fascineerde mij.

Trok mij mateloos aan.

Ik begreep niet wat me overkwam.

Pas toen ik lijfelijke pijn voelde...

telkens als u 't vertrek verliet...

werd het mij eindelijk duidelijk. Ik was verliefd.

Het is hopeloos...

maar dat deert mij niet.

Ik wil u niet bezitten, maar u waard zijn.

Wat moet ik doen?

Zeg me hoe me te gedragen. Ik zal alles doen wat u zegt.

Goed dan. Ik wil dat u dit huis verlaat.

Waarom is dat nodig?

Uw levensstijl maakt dat nodig.

Gaat u niet, dan moet ik gaan.

Goed dan, natuurlijk, wat u ook zegt.

Dank u.

Mag ik u dan om een wedergunst verzoeken?

Zeg mij tenminste wie van uw kennissen...

mij zwart heeft gemaakt.

Die kennissen kan ik toch moeilijk...

als beloning verraden.

Onderhandelen...

maakt uw aanbod nogal waardeloos.

Ik trek m'n verzoek in.

Maar laat u mij u minstens mogen schrijven.

En ik bid dat u m'n brieven...

dan wilt beantwoorden.

Kan 'n vrouw van eer...

zich dat wel permitteren?

U wijst dus al m'n eerbare voorstellen af?

Dat zeg ik niet. - En u bent dus liever onbillijk...

dan goedhartig?

Ik zou u gaarne bewijzen...

dat ik geen haat of wrok koester, maar...

Luister naar dit:

'Hij w��t hoe ver hij zonder risico kan gaan...

'en stelt zich veilig...

'door 't kwellen van de gemakkelijkste aller slachtoffers: Vrouwen.'

Madame de Volanges...

Vaarwel, tante. - Vaarwel, lieve jongen.

Alstublieft... - Ik schrijf spoedig.

M'n waarde Madame de Tourvel...

Ik kwam zojuist...

Beweeg je niet, zei ik.

...aan mijn werktafel...

tijdens 'n stormachtige nacht...

waarin ik...

heen en weer geslingerd werd...

tussen verrukking...

en uitputting...

en weer terug.

Maar ondanks deze kwellingen...

garandeer ik u dat ik op dit moment...

veel gelukkiger ben dan u.

We maken dit straks wel verder af, he?

Uw verdomde nicht...

wilde me weghebben bij Madame de Tourvel.

En ik ben van plan haar daarvoor te laten boeten.

Uw plan om haar dochter te ru�neren... maakt u vorderingen?

Kan ik daarbij behulpzaam zijn?

Ik sta geheel tot uw dienst.

Ik zei Danceny dat u zijn vertrouwensman zou zijn.

U moet hem in z'n plan stijven, mocht dat zo heten.

Als iemand hem kan helpen...

Hij heeft hindernissen nodig.

Klimt hij daarover...

dan valt hij mogelijk per ongeluk boven op haar.

Hij was zeker geen succes?

Hij was verschrikkelijk.

Zoals de meeste intellectuelen is hij zeer dom.

Ik vraag me vaak af hoe u werd, tot wat u nu bent.

Ik had geen keuze, ik ben 'n vrouw.

Vrouwen moeten nu eenmaal vaardiger zijn dan mannen.

U kunt onze reputatie en ons leven met 'n paar woorden vernietigen.

Dus werd ik, tot wat ik ben en bedacht oplossingen...

die nooit eerder waren bedacht.

En ik slaagde omdat ik altijd wist...

dat ik geboren ben om uw sekse te domineren en de mijne te wreken.

Ja, maar ik vraag dus: Hoe?

Toen ik debuteerde was ik vijftien jaar en...

kende ik mijn rol al...

zwijgen en doen wat me gezegd werd...

en dat gaf me de kans te luisteren en te observeren.

Niet naar wat men me zei, want dat was onbelangrijk...

maar naar wat men probeerde te verbergen.

Ik beoefende afstandelijkheid...

leerde opgewekt te kijken, terwijl ik onder tafel...

'n vork in m'n hand stak.

Ik werd...

een virtuoos in misleiding.

Ik zocht niet naar genot, maar naar kennis.

Ik ging te rade bij moralisten voor mijn gedrag...

Bij filosofen voor mijn denken.

En schrijvers om te zien hoever ik kon gaan.

En ten slotte verwerkte ik dat alles tot ��n simpele stelregel...

overwinnen of sterven.

Dus u faalt nooit, he?

Wil ik 'n man, dan heb ik hem.

En die is later onmachtig tot kwaadspreken.

Dat is 't hele verhaal.

Was dat ook ons verhaal?

Ik begeerde u, voor we elkaar ooit zagen.

Mijn trots eiste dat.

Toen u de jacht op mij opende...

verlangde ik intens naar u.

Het was de enige maal dat mijn passie mij overheerste.

Een tweegevecht.

Madame de Volanges...

U wilde mij dringend spreken.

Ik kan al dagen lang aan niets anders denken.

Ik heb reden om aan te nemen...

dat er een... hoe moet ik het omschrijven...

een gevaarlijke verhouding is opgebloeid tussen uw dochter...

en ridder Danceny.

O nee, nee... nee, dat is absurd.

C�cile is nog maar een kind, ze begrijpt niets van die zaken.

En Danceny is 'n volstrekt respectabele jonge man.

Zeg mij...

schrijft C�cile met veel mensen?

Hoe bedoelt u?

Ik ging deze week naar haar kamer...

klopte en ging naar binnen.

Ze stopte 'n envelop...

in de rechterla van haar bureau...

en daar leken al...

veel van dergelijke brieven in te liggen.

Ik ben u bijzonder dankbaar.

Vindt u het brutaal als ik nog 'n voorstel doe?

Als ik me goed herinner...

hoorde ik u tegen Valmont zeggen...

dat zijn tante u en C�cile had uitgenodigd.

Inderdaad, ja, herhaaldelijk.

'n Verblijf in de provincie zou wellicht goed zijn.

Dank u.

U wilde toch hindernissen.

U bent echt 'n verdorven vrouw.

En u wilde m'n nicht laten lijden.

Ik kan u niet weerstaan.

Ik maak 't u makkelijk.

Dit alles komt erg slecht uit.

Gravin de Beaulieu heeft me uitgenodigd.

Die moet u dan maar afzeggen.

De gravin beloofde me het gebruik van haar tuinen.

Haar echtgenoot heeft geen groene vingers meer.

Misschien niet.

Maar ik hoor dat al z'n vrienden tuinlieden zijn.

Is dat waar?

U wilt uw wraak, ik wil de mijne.

Dus kunt u maar naar ��n plek.

Terug naar tante?

Terug naar tante.

Waar ook nog iets anders op u wacht.

U moet nog bewijs verzamelen, he?

Zou 't niet een royaal gebaar zijn...

om vertrouwen in mijn talenten te tonen...

zodat bewijs niet nodig zou zijn?

Ik wil het op schrift, burggraaf.

En nu moet u gaan. - Moet dat? Waarom?

Omdat ik honger heb. - Ja?

Ik heb zelf ook erge trek.

Ga dan naar huis en eet.

Op schrift.

Armand is weer helemaal beter...

en weer aan het werk.

Wie?

Monsieur Armand!

Wiens gezin je zo edelmoedig hebt geholpen.

O, ja!

Toen mijn neef hier laatst was, ontdekten we bij toeval...

dat hij in 't dorp...

Voelt u zich wel goed, madame?

Excuseert u me, tante.

Het leek of...

Madame de Tourvel zich niet wel voelde.

Ik voel me goed.

Hebt u 't soms benauwd?

Madame de Volanges heeft gelijk.

'n Wandelingetje.

Ja, 'n wandeling in de tuin.

Frisse lucht zal u goed doen.

't Eten was misschien wat zwaar.

Dat kan 't niet zijn.

Kom ervoor terug.

Mademoiselle...

Ik wil geen opzien baren dus hou ik 't kort.

'n Brief van Danceny.

Ja, ik... - De overhandiging van zo'n brief...

is verre van gemakkelijk.

Ik kan niet steeds iets dergelijks verzinnen.

Dus...

Deze lijkt op uw kamersleutel...

die in uw moeders kamer ligt...

met een blauw lint, op de schoorsteen.

Ga die halen en maak 't lint aan deze vast.

Leg 'm op de plaats van je eigen sleutel.

Geef 'm aan mij en ik laat direct 'n kopie maken.

Zo kan ik uw brieven ophalen en die van Danceny aan u geven...

zonder problemen.

In uw kastje...

vindt u 'n veer en 'n flesje olie...

zodat u 't deurslot en de scharnieren kunt smeren.

Weet u 't zeker?

Vertrouw op me.

Geloof me, mademoiselle...

als ik ��n ding niet verdraag, is het onbetrouwbaarheid.

Gaat 't iets beter?

Zou ik ziek zijn, ware 't niet moeilijk de schuldige te raden.

U kunt mij toch niet bedoelen?

U beloofde weg te gaan. - Dat deed ik.

Wilt u mij excuseren, madame?

Vlug... uw moeder.

Wat doe je hier?

Ik wilde alleen uw sjaal halen.

Waarom bent u boos op me?

Ik kan u alleen vriendschap geven. Is u dat niet genoeg?

Als ik dat veins, zou ik niet eerlijk zijn.

Mijn vroegere ik zou vriendschap aanvaard hebben...

en daar dan misbruik van maken.

Maar ik ben veranderd.

Ik kan u niet verhelen dat ik u bemin... teder, hartstochtelijk...

maar bovenal, vol eerbied.

Moet ik mij verlagen tot de kille positie van 'vriend'?

Niet dat u zelfs maar vriendschap veinst.

Hoe zo? - Is dit aardig?

Waarom moet u mijn gemoedsrust verstoren?

U ziet mij onterecht als 'n bedreiging.

Uw geluk is mij veel belangrijker dan 't mijne.

D�t bedoel ik met m'n liefde.

We moeten dit gesprek be�indigen.

Ik laat het terrein aan u.

Maar ziet u...

we zijn nog 'n tijdje onder 't zelfde dak.

Moeten we elkaar dan ontlopen?

Natuurlijk niet.

Als u zich tenminste aan mijn regels houdt.

Ik zal u ook in dit opzicht gehoorzamen.

Monsieur...

Ja?

Niets.

Wees maar niet bang.

Brengt u me een brief?

Nee.

Wat dan?

Wat zul je je moeder zeggen?

Hoe verklaar je haar dat ik je sleutel heb?

Als ik zeg dat je me hier uitnodigde...

denk ik, dat ze me zal geloven.

Wat wilt u van me?

Ik weet 't niet...

Wat denk je zelf?

Nee!

Ik wil alleen 'n kus van je.

Een kus? - Dat is alles.

Gaat u dan? - Dan ga ik.

Beloofd? - Wat je maar zegt.

Goed?

Erg aardig.

Nee. Ik bedoel: Gaat u nu?

O, dat denk ik niet.

U beloofde het.

Als jij mij 'n kus zou geven.

Dat deed je niet. Ik gaf jou 'n kus.

Dat is niet hetzelfde.

En als ik u 'n kus geef?

Zullen we 't ons wat gemakkelijker maken?

Ik zal maar even kijken wat er is.

Natuurlijk, lieve.

Geen zorg, madame.

De jeugd herstelt zich wonderlijk snel.

Ik weet zeker dat ze spoedig de oude is.

Tot wie kon ik me in m'n wanhoop wenden?

Hoe kan ik de juiste woorden vinden?

Er is iets mis met C�cile.

U moet met haar praten.

Zeg me...

je hebt je verzet, is 't niet?

Natuurlijk...

zoveel ik kon.

Maar dwong hij je? - Nee...

niet bepaald.

Maar ik kon me niet verdedigen.

Nee? Bond hij je vast?

Nee, hij heeft 'n bepaalde manier van doen.

Je kon niets bedenken.

Zelfs geen 'nee'?

Ik bleef de hele tijd 'nee' zeggen.

Maar ondertussen deed ik iets anders.

Ik schaam me zo.

'De schaamte' is net als 'de pijn'.

Je voelt 't maar ��nmaal.

Je wilt echt mijn advies?

Alstublieft.

Sta Monsieur de Valmont toe...

met lesgeven door te gaan.

Overtuig je moeder dat je Danceny vergeten bent.

Verzet je niet tegen 't huwelijk.

Met Monsieur de Bastide?

Wat 't huwelijk betreft is iedere man gelijk.

Zelfs de 'strengste' is minder erg dan 'n moeder.

Wilt u zeggen...

dat ik het met drie verschillende mannen zal moeten doen?

Wat ik zeg, dom gansje, is dat je...

met wat simpele voorzorgen...

het al of niet kunt doen...

met zoveel mannen je wilt...

zo vaak...

en op zoveel manieren je wilt.

Onze sekse heeft toch al weinig voordelen, dus maak er 't beste van.

Daar komt je mama...

Dus denk aan wat ik zei en vooral geen gesnotter.

Hoe gaat 't nu, liefje?

O, veel beter, dank u, mama.

Je ziet er moe uit. Ga maar naar bed.

Doe maar wat je moeder zegt.

We laten wat op je kamer brengen.

Het zal je goed doen.

U zult wel gelijk hebben.

U hebt zo'n geweldige goede invloed op haar.

Ik heb u nog niet gefeliciteerd met uw wraak.

U weet 't dus.

En ik geloof dat u haar deur niet meer op slot zult vinden.

Waar is ze?

Ik heb nu geen tijd voor haar.

U weet toch hoe ik geniet van de strijd tussen...

liefde en kuisheid.

Vroeger genoot u meer van de overwinning zelf...

dan van 't schouwspel.

Alles op zijn tijd.

Deze eeuw nadert zijn einde.

Is 't niet jammer dat onze overeenkomst...

niet de taak betreft die u mij oplegde...

maar diegene die ik mezelf stelde?

Ik ben natuurlijk dankbaar.

Maar dat was al te gemakkelijk geweest.

Men bejubelt de tenor niet omdat hij z'n keel schraapt.

Eerst moet je leren de dingen...

bij hun juiste naam te noemen.

Waarom moeten we eigenlijk praten?

Hoe zou je anders moeten aanduiden...

wat je graag wilt dat ik doe...

of wat ik graag gedaan wil hebben?

Maar u...

Als ik m'n taak goed doe...

mag ik hopen...

dat je Monsieur de Bastide op z'n huwelijksnacht zult verrassen.

Zal hij tevreden zijn? - Vast.

Hij zal denken dat je mama haar plicht deed en je inlichtte.

Mama zou over zoiets nooit spreken.

En waarom dan niet?

Ze was indertijd berucht in Parijs.

Mama? - Zeker.

Meer om haar geestdrift dan haar kunde...

als ik me goed herinner.

Er was 'n beroemd voorval voor jouw geboorte...

toen...

je moeder bij gravin de Beaulieu logeerde...

die haar tactvol 'n kamer gaf tussen je vader...

en Monsieur de Vressac...

haar toenmalige minnaar.

Maar ondanks die mooie regeling...

zag ze kans de nacht met 'n derde door te brengen.

Dat kan ik niet geloven.

Het is echt waar.

Hoe weet u dat?

Ikzelf was die derde.

Je vroeg of Monsieur de Bastide tevreden over je talenten zal zijn.

Wel...

opvoeding is nooit 'n verspilling.

Nu...

moesten we maar beginnen...

met een of twee Latijnse termen.

We gaan bijna elke dag samen wandelen.

Steeds wat verder op 't pad...

zonder weg terug.

Ze tolereert mijn liefde...

en ik haar vriendschap.

We beseffen beiden de geringe kloof daartussen.

Kende u mij maar goed genoeg...

om de verandering in mij te beseffen.

Het viel mijn vrienden in Parijs direct op.

Ik ben toegeeflijk geworden...

plichtsgetrouw, vriendelijk...

kuiser dan een monnik.

Kuiser?

Wel, u weet hoe ze in Parijs kletsen.

Ze staat op 't punt toe te geven.

Haar ogen sluiten zich.

Madame.

Waar gaat u heen?

Naar de salon. - Daar is niemand.

Men besloot vroeg naar bed te gaan.

Ik heb onze wandeling gemist. - Ja.

Zoals 't weer nu is, zullen er niet veel meer plaats vinden.

Deze zware regenval is ongebruikelijk. - Ja. Mag ik?

Natuurlijk.

Binnen een week zal ik mijn zaken hier afgehandeld hebben.

Maar of ik ook werkelijk vertrek...

weet ik niet.

U moet!

U wilt me echt kwijt?

U kent het antwoord.

Ik reken op uw integriteit.

Ik wil u dankbaar blijven.

Ik wil uw dankbaarheid niet.

Ik wil iets veel diepgaanders van u.

Ik was zo zeker dat zoiets nooit kon gebeuren.

Bedoelt u liefde?

U beloofde er niet over te spreken.

Ik moet 't weten.

U zou 't niet zeggen.

U hoeft niet te spreken. Zie me slechts aan.

Ja.

Om Gods wil, ga heen, tenzij u mij wilt doden.

U moet helpen...

Roep madame. Madame de Tourvel is onwel geworden.

Toen ik langs liep, hoorde ik...

dat ze moeilijk ademhaalde.

Wat is er, lieve? - Het gaat nu wel weer.

Ik laat haar aan uw goede zorgen over.

We roepen 'n dokter.

Nee, ik heb geen dokter nodig...

Blijf maar even bij me zitten.

Ik moet weg uit dit huis.

Ik ben wanhopig verliefd.

Vertrekken is 't laatste wat ik wil...

maar ik kan niet leven met schuld.

Niets van dit alles is 'n verrassing voor me.

De enige verrassing is hoe weinig de wereld verandert.

Wat moet ik toch doen?

Als ik me goed herinner...

zijn alle raadgevingen nutteloos.

Ik was nog nooit zo ongelukkig.

't Is jammer...

maar zij, die de liefde 't meest waardig zijn, worden er nooit gelukkig door.

Maar waarom is dat zo?

Denkt u dan dat mannen liefhebben zoals wij?

Nee...

Mannen genieten van 't geluk dat zij voelen.

Wij genieten alleen van 't geluk dat wij schenken.

Zij kunnen zich niet...

uitsluitend aan ��n persoon wijden.

Dus om te hopen door liefde gelukkig te worden...

is 'n zekere reden tot verdriet.

Ik ben aan m'n neef verknocht.

Maar wat voor de meeste mannen waar is...

geldt voor hem dubbel.

En toch...

had hij zojuist kunnen...

hij had medelijden met me.

Als hij u liet gaan...

lief kind, dan moet u vertrekken.

Sta op, sir, vlug.

Hierheen.

Wat is er?

Madame de Tourvel.

Je moet haar volgen. Op de voet volgen.

Ik wil alles weten.

Waar ze heen gaat. Wie ze ontmoet. Wat ze eet. Of ze slaapt.

Alles.

Dit is voor steekpenningen.

Ga!

Geachte Vader Anselmo...

ik zie de noodzaak...

van 't door u voorgestelde onderhoud niet in.

Maar, omdat u zo aandringt...

stel ik voor...

dat u hem donderdag de 28ste om 6 uur hier brengt.

Geweldig. Zorg dat Vader Anselmo dit ontvangt.

Is er nieuws?

Geen bezoekers.

Geen enkele bezoeker sinds ze terugkwam.

Wat soep, gisteren, g��n fazant.

Daarna een kop thee.

Verder niets.

O, ja, sir, toch wel.

U wilde weten wat ze leest.

't Boek naast haar bed is 'Christelijke Gedachten...

'Deel II.'

Hoe gaat 't met Julie?

Iets vuriger dan in de provincie.

En jijzelf?

Over plichtsbetrachting gesproken!

Vooruit maar weer.

Gewoon doorgaan.

Madame... - Burggraaf...

Wel...

wat 'n prettige verrassing.

Ik dank u voor al uw moeite.

Ik was bang u teleurgesteld te hebben.

Integendeel.

Door u bestaat onze liefde nog.

Aan liefde denkt C�cile voortdurend.

Zij en haar moeder komen gauw naar Parijs...

en ze verlangt naar u.

Ik kreeg 'n heerlijke brief van haar.

Echt?

Niet zoals haar vorige brieven...

maar geheel anders van toon.

Mijn liefste...

Danceny...

Ik zweer je...

...op mijn kuisheid...

dat zelfs indien mijn moeder dit huwelijk doordrijft...

ik u geheel en al zal toebehoren.

Uw vriend, burggraaf de Valmont...

is, namens u, zeer actief bezig.

Uzelf zou het niet beter kunnen.

Hoe moet ik nog twee weken zonder haar!

We moesten u maar wat afleiding bezorgen.

Wilt u even in 't rijtuig wachten?

Ik moet de burggraaf iets zeggen.

Natuurlijk.

Hoe kan ik u ooit terugbetalen?

Dat is niet nodig.

Het was mij 'n genoegen.

Arme jongen, zo argeloos.

Soms, burggraaf, bent u echt aanbiddelijk.

Ik heb 'n nieuwtje dat u amusant kunt vinden.

Ik meen te weten dat de volgende Bastide...

een Valmont zou kunnen zijn.

Hoe bedoelt u?

C�cile is twee weken over tijd.

Bent u niet blij?

Dat weet ik niet.

U wilde zich op Bastide wreken.

Door mij krijgt hij 'n vrouw die dingen doet...

die men 'n beroeps nauwelijks durft vragen...

en nog zwanger op de koop toe.

Wat wilt u nog meer?

Inderdaad, burggraaf, u hebt m��r dan uw plicht gedaan.

Jammer dat die andere u ontsnapt is.

Ik liet haar gaan.

Maar waarom?

Ik had medelijden.

Geen wonder dat u 't verknoeide.

Ik ontmoet haar donderdag...

en zal ik dan genadeloos zijn.

Dat verheugt me.

Waarom moeten we zo nodig...

degenen die ons ontlopen, najagen?

Onvolwassenheid?

Ik heb pas rust, als 't voorbij is.

Ik bemin haar, ik haat haar...

M'n leven is 'n ellende.

Ik liet onze jonge vriend genoeg wachten.

Ik bezoek u spoedig na donderdag.

Alleen als u slaagt.

'n Nieuwe mislukking verdraag ik niet.

Ik zal slagen.

Ik hoop het.

Eens was u een man om rekening mee te houden.

Ik begrijp dat Vader Anselmo...

u de reden van m'n bezoek vertelde?

U wilde zich met mij verzoenen...

voor u bij hem in de leer ging.

Dat is juist.

Maar ik zie geen noodzaak voor 'n formele verzoening.

Als ik u beledigd heb...

en u mij met onterechte minachting behandelde.

Minachting?

U verliet 's nachts m'n tantes huis.

U weigert m'n brieven te beantwoorden en dat...

terwijl wij beiden weten...

op welk 'n wijze ik me inhield.

Ik moet dat echt minachting noemen.

Ik weet zeker dat u me b�ter kent.

U liep toch voor mij weg?

Ik moest vertrekken.

En u voor mij verbergen?

Ik ben ongelukkig, mocht zulks uw wens zijn.

Ik wilde slechts uw geluk.

Hoe kan dat, zonder u?

Ik moet u bezitten of sterven.

De dood dus.

Het spijt me, madame.

Ik wilde slechts uw vergiffenis...

voor wat ik u misdaan heb...

opdat ik in vrede kan sterven.

Ik dacht dat u mijn keuze voor de plicht had begrepen.

En die heeft de mijne bepaald.

En die is?

De enige die 'n eind maakt aan m'n lijden.

Wat bedoelt u?

Ik bemin u.

U hebt geen idee hoeveel.

Bedenk dat ik zwaardere offers dan dit heb moeten brengen.

Nu dan...

Vaarwel. - Nee.

U moet naar me luisteren!

Waarom bent u overstuur bij de gedachte mij gelukkig te maken?

U hebt gelijk. Ik kan niet leven tenzij ik u gelukkig maak.

Dus beloof ik...

geen weigeringen...

en geen berouw meer.

Succes!

Wel...

ik kwam daar om ongeveer zes uur.

Geen details van de verleiding graag...

die zijn nooit opwekkend.

Alleen de gebeurtenis zelf.

Het was... ongekend.

Werkelijk?

Van 'n bekoring die ik, geloof ik, nog nooit eerder beleefde.

Na haar overgave gedroeg ze zich totaal onbevangen.

Totale wederzijdse extase.

Die bij mij, voor het eerst, langer duurde dan 't genot zelf.

Ze was 'n wonder.

Aan het eind viel ik op m'n knie�n en betuigde haar m'n eeuwige liefde.

En weet u, op dat moment...

en ook uren later nog, meende ik het werkelijk.

Juist.

Opmerkelijk, is het niet?

Is 't dat?

Het klinkt erg alledaags. - O, nee...

beslist niet.

Maar het beste van alles is...

dat ik nu in 'n positie ben m'n beloning op te eisen.

U bewoog haar een brief te schrijven...

over deze geweldige ontmoeting?

Ik dacht niet dat u zich zo strikt aan formaliteiten zou houden.

Ik verklaar mogelijk onze overeen- komst van nul en gener waarde.

Hoe bedoelt u?

Men beslist niet voor mij.

Daar is geen sprake van.

U begrijpt me verkeerd.

En ik wil u niet van zo'n wonder afnemen.

Wij waren altijd eerlijk.

En ik heb 'n nieuwe...

zeer bevredigende minnaar.

Wie? - Dat zeg ik u niet.

U denkt niet echt dat ik haar boven u stel?

U weet 't zelf niet...

maar ik zie dat u verliefd op die vrouw bent.

Nee.

Beslist niet.

Vergat u hoe 't is 'n vrouw gelukkig te maken?

En dat zelf te worden?

Ik...

natuurlijk niet.

We beminden elkaar eens, he?

Het was liefde.

En u maakte me gelukkig.

Dat kan opnieuw.

Onze band werd nooit verbroken.

Illusies zijn van nature altijd zoet.

Ik heb geen illusies. Die verloor ik onderweg.

Nu...

wil ik thuiskomen.

En deze huidige bevlieging houdt geen stand.

Maar op dit ogenblik kan ik er niets aan doen.

Waarde burggraaf... ik moet 'n paar weken op reis...

maar ik ben onze afspraak niet vergeten.

Bij mijn terugkomst zullen u en ik ��n nacht samen doorbrengen.

We zullen er van genieten en betreuren dat 't onze laatste is.

Maar we zullen beseffen dat spijt 'n essentieel onderdeel van geluk is.

Alles onder voorwaarde natuurlijk...

dat u de 'beruchte' brief zult kunnen tonen.

Dat zal gebeuren!

Maar Parijs is zo vervelend zonder u.

En ik leef als 'n middeleeuws kluizenaar.

Geef me 'n moment.

Drink leeg.

Wat is er?

Iemand die jou hier niet graag ziet.

Een vrouw? - Een dame, kun je wel zeggen.

Aan wie we die brief schreven?

Dezelfde. - Dat vond ik leuk.

Je was een begaafde werktafel.

Ik wil graag weten hoe ze er uitziet.

Dat kan niet.

Bij nader inzien... waarom eigenlijk niet?

Heb je plannen voor vanavond?

'n Diner met vrienden.

En na het diner? - Niets definitiefs.

Wel...

Ik zal er zijn.

Wat 'n onverwacht genoegen.

Ik ken haar. - Weet u 't zeker? Het zou me verbazen.

Men wees mij haar aan.

Ja, ze is aantrekkelijk.

Ze is courtisane, he?

In zekere zin wel, veronderstel ik.

't Spijt me dat ik stoorde.

U stoort niet. Ik ben blij u te zien.

Ik ontvang u nooit meer.

Ik wil uw leugens niet meer.

Ga zitten. Ik vraag u om te luisteren.

Daarna kunt u oordelen.

Ik kan de voorbije jaren niet ongedaan maken...

en ik kende toen vele mensen...

waarvan de meeste ongetwijfeld niet respectabel waren.

Maar het zal u verbazen te horen dat Emilie...

zoals velen in haar beroep...

goedhartig is en zich inzet...

voor de minderbedeelden.

Kortom...

zij heeft de tijd en zin om veel liefdadigheid te bedrijven.

Giften aan ziekenhuizen, soep voor de armen...

dierenbescherming...

al wat haar gevoelig hart beroert.

Van tijd tot tijd geef ik 'n kleine bijdrage aan haar. Dat is alles.

Is dat waar?

Mijn relatie tot Emilie...

is al enige jaren geheel onschuldig.

Nu en dan helpt ze me zelfs bij 't afhandelen van mijn post.

Waarom lachte ze?

Ik heb geen idee.

Weet ze van mij?

Ongetwijfeld trok ze, gezien m'n verleden...

een vrij juiste conclusie.

Ik wil u geloven.

Ik wist dat u er aankwam.

U werd aangekondigd.

Het spijt me.

Nee, nee...

Ik moet me verontschuldigen.

't Was erg gevoelloos van me.

Ik dacht niet dat ik nog meer van u kon houden...

maar uw jaloezie...

Ik houd zoveel van u.

Wanneer gaat u me weer schrijven?

Mijn beste burggraaf...

Ik geloof niet dat deze zelfopoffering goed voor u kan zijn.

Ik hoop niet dat u hierdoor uw kleine pupil verwaarloost.

Maar waar kan Danceny zijn?

Al mijn mensen zoeken naar hem.

Er is geen spoor van hem.

Dat was de wind maar.

Waar ben je?

Er is niets om bang voor te zijn.

Jawel.

Ik bloed.

Uw lakei schijnt te denken...

dat u nog de stad uit bent.

Ik ben in feite zojuist teruggekomen.

Zonder dat uw lakei dat merkte?

U moest hier orde op zaken stellen.

Ik ben uitgeput. Ik zei de lakei...

toevallige bezoekers te zeggen dat ik weg was.

En u ook al hier...

mijn beste vriend.

De lakei heeft 'n wat grillige avond.

In feite ben ik op zoek naar u.

Mademoiselle C�cile komt eindelijk na twee maanden naar Parijs terug.

Wat beheerst haar gedachten?

Natuurlijk... de lang verwachte hereniging met haar geliefde ridder.

Burggraaf... stookt u geen onrust.

Ik zou er niet aan denken.

Gaat u verder.

Stelt u haar wanhoop voor als haar beminde onvindbaar is.

Ik moest improviseren als 'n Italiaans acteur.

Hoe maakt ze het? Is alles goed?

O, ja. Nou, om heel eerlijk te zijn... nee.

Ze is namelijk ziek geweest.

Kalmeer, m'n vriend.

De chirurgijn zegt dat ze spoedig beter is.

Maar u begrijpt hoe wanhopig ik u gezocht heb.

Natuurlijk, ik...

M'n God, hoe kon ik op zo'n moment weg zijn?

Hoe maak ik dat goed?

Maar... met C�cile gaat alles heus goed.

En ik zal u niet langer storen.

Ik moet de markiezin alleen 'n kleinigheid laten zien.

Wacht in m'n boudoir.

Dat is daar. - Ik weet waar 't is.

Ze heeft 'n slecht handschrift.

Is die kleine echt ziek geweest?

Niet zozeer ziek... eerder beter geworden.

Hoe bedoel je?

Miskraam.

O, burggraaf, wat spijtig.

Uw zoon en Bastides erfgenaam.

Moesten we niet nog iets anders bespreken?

Toch niet over Danceny, hoop ik.

Belleroche was 'n slappeling...

maar er was toch wel wat beters te vinden...

dan die wee� jongen?

Hij is aan me verknocht.

En beter uitgerust om me...

geluk en genot te verschaffen dan u...

In uw huidige stemming.

O, juist.

Dacht ik, dat u weer die charmeur van weleer was...

dan nodigde ik u 'n avond uit.

Werkelijk?

Ik bemin u nog, ziet u...

ondanks al uw fouten en mijn klachten.

Gaat u soms w��r nieuwe voorwaarden stellen...

voor u besluit uw verplichting na te komen?

Ik heb 'n vriend die met 'n totaal ongeschikte vrouw omgaat.

Als iemand van ons hem daarop wees...

gaf hij steeds hetzelfde zwakke antwoord.

Hij zei dan: 'Daar kan ik niets aan doen.'

Hij was bezig zichzelf bespottelijk te maken.

Toen besloot 'n kennis van mij, een vrouw...

eens ernstig met hem te praten.

Ze legde uit dat er gevaar bestond dat die rare frase...

altijd aan hem zou blijven kleven.

Weet u wat hij deed?

Dat gaat u me nu vast vertellen.

Hij bezocht z'n ma�tresse en zei dat hij haar verliet.

Zij protesteerde met veel misbaar.

Maar op alles wat ze zei...

op elke tegenwerping van haar...

antwoordde hij slechts...

'Ik kan daar niets aan doen.'

Goede nacht.

U bent laat en dan word ik zo bang.

Overtuigd dat ik u nooit meer zal zien.

Voelt u hetzelfde?

Ja.

Op dit moment ben ik ervan overtuigd...

dat ik u nooit meer zal zien.

Wat?

Ik verveel me, ziet u.

Daar kan ik niets aan doen.

Wat bedoelt u?

Het duurt tenslotte al vier maanden.

Zoals ik al zei...

Ik kan daar niets aan doen!

U bemint me niet meer?

Mijn liefde duurde even lang als uw kuisheid.

Daar kan ik niets aan doen.

Het is die vrouw?

U hebt gelijk, ik heb u ook met Emilie bedrogen.

Daar... kan ik niets aan doen.

Waarom doet u dit?

Er is, behalve Emilie, nog een vrouw.

'n Vrouw die ik aanbid.

En zij staat erop dat ik u opgeef.

Daar kan ik niets aan doen.

Leugenaar!

Ja, ik ben een leugenaar.

En dat is minstens even irritant als uw trouw.

Ook daar kan ik niets aan doen. - Hou op!

Zeg dat niet steeds!

Ik kan daar niets aan doen.

Neem 'n andere minnaar.

Of wat u maar wilt.

Ik kan daar niets aan doen.

Wilt u mij soms doden?

Luister. Luister naar me.

U schonk mij veel genot.

Maar ik kan eenvoudig niet betreuren u te verlaten.

Zo gaat 't in de wereld.

Daar kan ik helemaal niets aan doen.

Morgenochtend, vroeg.

Dit is niet uw avond.

Hoe eindigde uw verhaal?

Ik begrijp u niet.

Toen uw vriend het advies van uw vriendin had opgevolgd...

nam zij hem terug?

Mag ik daaruit afleiden?

Daags na onze ontmoeting brak ik met Madame de Tourvel...

onder 't motto: 'Ik kan daar niets aan doen.'

't Is niet waar?

Zeer beslist wel.

Wat geweldig van u.

Volgens u liep m'n reputatie gevaar...

maar dit kan best m'n grootste wapenfeit worden.

Dit wordt een nieuwe norm.

Er is maar ��n ding dat me nog meer roem kan verschaffen.

Wat is dat?

Haar terugwinnen.

Denkt u dat te kunnen?

En waarom niet.

Dat zal ik u zeggen.

Wil 'n vrouw 't hart van 'n andere treffen, mist ze zelden...

en de wond is dan altijd dodelijk.

Is dat waar?

Dit is ook ��n van mijn grootste triomfen.

Niets amuseert 'n vrouw meer dan de zege op 'n andere vrouw.

Mijn zege was niet op haar.

Wat bedoelt u?

Die was op u.

U hield van die vrouw, burggraaf.

En dat doet u nog.

Wanhopig veel.

Alleen door schaamte...

kon u haar toch zo wreed behandelen?

U wilde zelfs de kans niet lopen om uitgelachen te worden.

En dit bewijst wat ik altijd vermoed heb.

Dat ijdelheid en geluk...

onverenigbaar zijn.

Wat ook de waarheid in deze filosofische speculaties moge zijn.

Nu is 't uw beurt 'n offer te brengen.

Is dat zo?

Danceny moet gaan. - Waarheen?

Ik heb uw kuren verdragen, maar genoeg is genoeg.

Dat ik niet hertrouwde...

ondanks vele aanbiedingen...

is omdat ik niet gecommandeerd wilde worden.

Ik verzoek u dus 'n minder echtelijke toon aan te slaan.

Ze is ziek, weet u. Om u maakte ik haar ziek.

't Minste wat u kunt doen, is dat jochie wegsturen.

Hebt u nog niet genoeg van vrouwen afblaffen?

Ik zie dat ik erg duidelijk moet zijn.

Ik kom hier de nacht doorbrengen.

Ik laat me niet zo maar wegsturen.

't Spijt me. Ik heb andere plannen gemaakt.

O, ja... er was nog iets anders.

Wat?

Danceny komt niet. Niet vanavond.

Hoe weet u dat?

Omdat ik regelde dat hij de nacht met C�cile doorbrengt.

Nu ik eraan denk... hij zei dat hij hier verwacht werd.

Maar toen ik zei dat hij echt 'n keuze moest maken...

aarzelde hij niet.

Hij komt u morgen bezoeken, om 't uit te leggen.

En om u...

ik zeg het goed, geloof ik...

zijn eeuwige vriendschap te betuigen.

Zoals u al zei, hij is u erg toegewijd.

Zo is het genoeg.

U hebt volkomen gelijk.

Zullen we dan maar?

Zullen we... wat?

Naar boven gaan.

Tenzij u liever deze nogal ongemakkelijke sofa prefereert.

U moest maar eens gaan. - Dat denk ik niet.

We hebben 'n afspraak.

Ik laat me niet langer misbruiken.

Ik ben hier beter in dan u.

De beste zwemmers verdrinken altijd.

Ja of nee?

De beslissing is aan u, natuurlijk.

Ik beperk me slechts tot de opmerking...

dat een 'nee' als 'n oorlogsverklaring geldt.

Er is slechts ��n enkel woord nodig.

Goed dan.

Oorlog!

Mijn waarde ridder Danceny...

Ik hoorde dat u de afgelopen nacht met C�cile Volanges doorbracht.

Dat hoorde ik van haar vaste minnaar...

burggraaf de Valmont.

Ik sterf omdat ik u niet wilde geloven.

Roep de chirurgijn.

Nee, nee.

Doe wat ik zeg.

Luister naar me.

Twee dingen: Een raad, die u in de wind mag slaan...

maar hij is eerlijk gemeend...

en een verzoek...

Ga verder.

De raad is: Pas op voor markiezin de Merteuil.

U staat me wel toe...

opmerkingen over haar kritisch te benaderen.

Niettemin moet ik u zeggen...

dat wij in deze zaak beiden haar werktuig zijn.

Zoals haar brieven aan mij zullen bewijzen.

Mogelijk besluit u ze, na lezing, te laten circuleren.

En het verzoek?

Dat u...

hoe dan ook...

Madame de Tourvel gaat opzoeken.

Ik hoor dat ze erg ziek is.

Daarom is dit zo belangrijk.

Vertelt u haar dat ik niet kan uitleggen...

waarom ik zo wreed met haar brak.

Maar dat sindsdien mijn leven niets waard is geweest.

Ik verwondde haar dieper dan u mij net hebt gedaan, beste jongen...

en heb u nodig om dit recht te zetten.

Zeg haar dat ze geluk heeft dat ik heenga...

en dat ik blij ben niet zonder haar te moeten leven.

Zeg, dat haar liefde het enige geluk was dat ik ooit gekend heb.

Wilt u dat voor me doen?

Dat doe ik.

Nu hebt u spijt van wat u deed.

Laat hem.

Hij had 'n goede reden.

Ik geloof niet dat iemand dat ooit van mij heeft kunnen zeggen.

Genoeg...

Sluit de gordijnen.

Verdwijn! Weg van hier!