All language subtitles for Envoyés très spéciaux VF

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French Download
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian Download
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish Download
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish Download
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish Download
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Zorg dat je mee bent. Mogen we er even door alstublieft?

Laat niemand passeren.

Goeiendag. Werkt u hier? - Ja.

Vertel 's. - Ik heb al een verklaring afgelegd.

Niet bij mij, dus vertel alles nog maar eens, in detail.

Goed. Ik stond aan de receptie toen een man binnenkwam

met een masker en een pistool met geluiddemper.

Hij richtte op m'n klant, schreeuwde hem wat toe in het Russisch

en toen schoot hij op hem.

M'n klant was een Rus, en die andere sprak ook met zo'n accent.

Hoe zag hij eruit? - Als een van de Beatles.

Commissaris. - Dag, Bonneville. Stoor ik niet?

Hoepel op of ik arresteer je. - Dan hoepelen we op.

Snuffelaar.

U mag hen binnenlaten. Doe maar.

Nee. Luister, schattebout...

Ik moet inhaken. Ja. Ik ook.

Poussin, bel de studio. Groot nieuws.

Verbind je me door met de studio?

Haal die persmeute hier weg!

Welke idioot heeft hen...

Zeg eens iets, als test. - 'Iets'.

Een, twee, een, twee. Goed zo?

...veel zon in 't zuiden van de Loire.

Vanmorgen is in Parijs een dode gevallen bij een afrekening.

Frank Bonneville is ter plaatse.

Om 10u45 verlaat Sergei Ivanov, alias 'Drievinger', een Russische maffioso,

z'n hotelkamer. Vervolgens neemt hij nog een laatste ontbijt tot zich.

De luxueuze levensstijl van Ivanov, de prins van het Parijse nachtleven,

heeft de Russische bendeoorlog om Frankrijk alleen maar aangewakkerd.

De oorlog is pas begonnen.

Bedankt, Frank. Straks: cultuurnieuws.

Dat volstaat wel, zeker?

Twee minuten in dat hotel en dan zo'n verhaal. Bonneville is 'n kanjer.

Hij is de beste.

Hier is het. - We kruipen toch niet voor?

Wij zijn wel vips, schat.

Goedenavond. Sacha, dit is mijn vrouw, Françoise.

Ah, eindelijk maken we kennis.

Veel volk? - Jullie zijn de eersten.

Iemand moet de eerste zijn. - Je vertrekt ook altijd zo vroeg.

Zullen we al een glaasje drinken? - Graag.

Goedenavond. - Avond. Glaasje champagne?

Voor mij niet, voor mijn vrouw wel. Doe mij maar een scotch.

Jullie zijn de eersten. - Hij komt niet graag te laat.

Poussin, ik zocht je al.

Jacques Maillard, m'n hoofdredacteur. Françoise, m'n vrouw.

Jij en Claire vertrekken nu. Het is die serieverkrachter.

Ik heb niemand anders. - Komaan...

Sorry, schattebout. - Nee, dit mag je me niet aandoen.

Niet hier. - Nee, niet hier.

Dan ga ik maar naar huis. - Nee, blijf gerust hier.

Ik kom je straks vergezellen. - Je zult uren weg zijn.

Die serieverkrachter, da's niks. Over 45 minuten ben ik terug.

Maillard gezien?

Ik stel jullie even voor. Claire Moniez. Françoise, m'n vrouw.

Gaan we? - Ja, ik haal m'n spullen even.

Nou, tot straks dan maar?

Ja, juist. Tot straks.

Net nu m'n vrouw hier voor het eerst komt.

Over een uurtje zijn we terug. - Dat heb ik haar ook gezegd.

Geen feest voor jullie? - Dankzij die serieverkrachter.

Jimmy, dit zijn m'n collega's.

Wat is de tussenstand, 8-0? -8-1 . Dit meisje is ontsnapt.

Braaf zijn, hè.

Mooie vrouw. - Inderdaad.

Bonneville en z'n makker kunnen lekker op meidenjacht.

Je vergist je. Hij kijkt niet eens naar ze om.

Hoezo?

Hou dit voor jezelf. Z'n vrouw nam de benen en hij heeft dat nooit verteerd.

Nu je het zegt, ik vind dat hij soms wat droevig kijkt.

Wij praten te weinig. Ik ga 'm zoeken. Daar is hij. Praat u rustig verder.

Ik ga 'm even van je lenen. - Doe maar.

Alles goed? - Ja, prima.

Jimmy, iets drinken? - Champagne.

Twee glazen champagne graag.

Mr. Bonneville, ik ben een fan. Ik wil ook radio maken.

Welkom in de club.

Bent u dé Frank Bonneville? - Inderdaad.

Ik luister elke dag naar u. - Een van m'n trouwste luisteraars dus.

Blij dat ik de anderen ontlopen heb. - Dat is niet lief.

Het is wel gemeend.

Ik ga ervandoor. Tot kijk.

Ik vertrek.

Slecht nieuws?

"Zit vast. Wacht niet op mij."

Niks ergs.

Ik heb Limoges, het ziekenhuis, alles achter me gelaten. Zonder spijt.

Ik werk nu op zelfstandige basis. Da's goed zo.

Parisienne? - Bijna.

Ik kom uit Cergy-Pontoise. Die 'bijna' maakt wel een verschil.

Hoe vindt u het om maar 'een stem' te zijn?

In mijn branche lijkt me dat praktisch, niet?

Heeft tv-werk u nooit aangesproken?

Hoe minder men mij herkent, hoe beter ik kan werken.

Ik vind het zonde. Ik zie u wel voor tv werken.

Om het journaal te presenteren.

Later misschien, als ik oud en versleten ben.

Hebt u nooit overwogen om ver weg voor een ngo te werken?

Later misschien. Als ik oud en versleten ben.

Wacht u even op me?

Kom maar binnen.

Drinken we nog iets?

Ik hoef niks meer. - Ik heb dorst gekregen van die wodka.

Hebt u een zoontje? - Nee, een man die Citroëns verzamelt.

Al z'n weekends gaan er aan op.

Een modelbouwfanaat? - Nee, u zit er compleet naast.

Ik laat het u even zien.

Kom maar mee.

Ziezo.

Een Ami 6.

Mooi. Welk type is dit?

De Maserati SM. - Krachtig beestje. Mag ik?

Hij is open.

Zo, de auto van Frank Bonneville. Wilt u een lift?

Waarom ook niet.

Waar rijden we heen?

Het avontuur tegemoet?

Mag ik?

Een witte wijn, graag. - Zo vroeg al?

Rot op.

Waar zijn je manieren? - Jij kunt ook oprotten.

Da's prima.

Frank, kom je even naar m'n kantoor?

Ik heb er geen woord van verstaan.

Die intro was in orde. En de sport... Dat zien we straks wel.

Vergeet je afspraak niet. - Laat 'm wachten.

Er is iets op til in Basra.

Iets met de CIA of de Delta Forces. De boel kan er elk moment ontploffen.

Jij gaat naar Irak. - Ik ben al weg.

Claire gaat met je mee. - Ik neem liever een technicus mee.

Zoals je wilt. Ik zie dat Poussin beschikbaar is.

Ik heb geen voorkeur. - Ga Poussin dan maar inlichten.

Marie, twee tickets voor Aman. - Hamam?

Aman, in Jordanië. Lief meisje, maar...

Is dat alles? Dan ga ik maar.

Tot straks, Frank.

Goeiendag. Poussin, heb je een reispas?

In m'n la. - Vanavond reizen we naar Irak.

Vanavond? - Inderdaad.

Sorry, dat zal niet gaan. - Waarom?

Mijn vrouw heeft me verlaten.

Ik rep me na die spoedklus naar huis om met haar te stoeien en ze dumpt me.

Plots zegt ze: Ik ga naar m'n moeder, ik heb wat ademruimte nodig.

Het stormt bij alle koppels ooit wel eens, Poussin.

Knoop dit goed in je oren:

Soms moet je een stap terug zetten om de overhand te nemen.

Ga met mij een weekje naar Irak. Komaan.

Ik blijf liever hier, voor het geval ze terugkeert.

Je moet het zelf weten. Ik trek m'n plan wel.

Sorry, hoor.

Frank, mag ik je om een gunst vragen?

Stik. Ik wil haar een brief schrijven en jij bent goed met woorden.

Wat heb je hier?

Een hoop foto's. Souvenirs om haar aan het denken te zetten.

Dit is ze. - Is dit je vrouw?

Mooie vrouw, hè?

Misschien moet je toch maar hier blijven voor het geval dat...

Dat dacht ik ook. Ben je niet boos?

Nee, natuurlijk niet.

Ik lees 'm even voor... - Wacht, ik moet eerst iets regelen.

Je vertrekt naar Irak met Poussin? - Niets is zeker.

Ben je kwaad? - Ik snap het niet, wij zijn een team.

Het is er oorlog. Het is gevaarlijk. Daar neem ik je niet mee naartoe.

Ik heb 's nagedacht. Je hebt gelijk. - Het is beter zo.

Ik ga met jou mee naar Irak.

Wil je ons even excuseren?

Poussin, we gaan naar oorlogsgebied. Je kunt niet zomaar terugkeren.

Ik heb goed nagedacht. We vertrekken samen.

Dat lijkt me niet verstandig.

Ik zal je niet lastigvallen met m'n besognes.

Goed. Ik ben journalist, jij technicus. Twee professionals.

We gaan samen een opdracht uitvoeren. Punt uit. Oké?

Je zult er geen spijt van krijgen. - Ik hoop het.

Wat doe ik met die brief voor m'n vrouw?

Vergeet hem. - Hoezo?

Je schreef hem in een opwelling.

Denk aan wat ik je vertelde over een stapje terug zetten.

In de vuilnisbak ermee.

Hoe lang zijn jullie weg? - Een weekje.

En ook nog een MK5 en een DO21 .

Ken je Irak?

Bijna. Ik ging op vakantie met m'n vrouw in Djerba.

Dit is bijna hetzelfde, alleen is het geen vakantie.

Alstublieft. - Dank u.

19.000, 19.500, 20.000.

Twintigduizend euro. Plus twee tickets bij Nicosia Airways.

Vertrek vanaf Orly-Zuid om 22u25. Het is de laatste vlucht.

Nog even jullie krabbel zetten.

Is Nicosia Airways een beetje in orde? - Een topmaatschappij.

Mag ik thuis geen kleren halen? - Geen tijd. Shop maar in Bagdad.

Momentje.

Gelukkige verjaardag. - Da's pas over drie weken.

Ben je dan terug? - Insjallah.

Wanneer je terug bent, trakteer ik op een etentje.

Beloofd? - Je weet dat ik nooit iets beloof.

Wees gerust, ons zal niets overkomen.

Kom gauw terug.

Kom, we vertrekken.

Telkens weer voicemail. Ze herkent m'n nummer.

Ze wil me niet spreken. Mag ik jouw gsm even?

Niks van. Je zou me niet met jouw besognes lastigvallen.

Je hebt gelijk. Ik bel nog een keer.

Françoise, ik opnieuw. Ik respecteer dat je even wat ademruimte wilt.

Ik wou je ook nog zeggen dat...

Heb jij nog bereik?

Wat zou jij doen? Terugbellen? - Ik sta niet in jouw schoenen.

Ik bel terug. Blijf uit die tunnels weg.

Ik ben het weer. Ik vertrek dadelijk met Frank. Frank Bonneville.

We gaan naar oorlogsgebied waar je ons niet kunt bereiken.

Als ik iets misdaan heb, dan spijt me dat. We kunnen er later over praten.

Als ik nog terugkom.

Een zekere Blanchard heeft gebeld. Iets over inentingen. Bel hem eens.

Dag. Het geld.

Ik hoop dat je dit hoort. Tot later.

Wil je alles? - Ja. Dank je.

Zeg het eens. - Wel...

Dit is je brief. - Die heb ik weggegooid.

Hij zit daarin. - Wat heb ik dan weggegooid?

Zeg niet dat je 20.000 euro hebt weggegooid.

Verdorie, ik heb ze verwisseld.

Ik moest 'm in de vuilnisbak gooien. - Welke vuilnisbak?

Die groene aan het radiostation, die in de vuilniswagen ging.

Heren, hoeveel wilt u omwisselen? - Momentje.

Ik heb m'n kredietkaart nog.

Hoeveel kunnen we hiermee afhalen? - Maximaal 200 euro.

200 euro. - Heb jij geen kaart?

Die neem ik niet mee naar de oorlog. In Irak zijn geen bankautomaten meer.

Waarom gaven ze 20.000 euro cash mee, denk je?

We hebben de tickets nog... - Nee, die zaten bij het geld.

We leggen het uit en nemen morgen een andere vlucht.

Ben je achterlijk? Wou je zeggen dat je al 't geld in de vuilnisbak gooide?

Met boos te worden, lossen we niks op.

We moeten kalm blijven.

Wat een ezel, die kerel.

Uw vriend ziet er niet zo blij uit. - Ik heb een stomme flater begaan.

Poussin, meekomen. - Waarheen?

Ik zal geld lenen en het later terugbetalen.

Wat een zootje.

Wat een zootje.

Morgenochtend bezorg ik je het geld.

Bedankt.

Jullie kunnen hier overnachten. - Of bij mij. M'n vrouw is weg.

We gaan helemaal nergens pitten. Voor iedereen zijn we nu het land uit.

Wat een zootje.

Goeiemorgen.

Waarom heb je op de grond geslapen? - Raad eens.

Heb ik gesnurkt? - Je noemde me Françoise.

Zo heet mijn vrouw.

M'n baas heeft me verkeerd verstaan. Ik krijg 't geld pas over 3 à 4 dagen.

Perfect. Over 4 dagen zijn we in Irak. - En het nieuws van 19u dan?

Je doet of we daar zijn.

Met die satelliettelefoon zien ze toch niet vanwaar we bellen.

Weet je dat zeker? - Ik ken m'n vak. Vertrouw me maar.

Is er een douche? - Beneden zijn er zes, en drie baden.

Dit is een hamam.

Goed, eerst even plassen.

Waarom noem je hem Poussin? - Zo heet hij.

Die naam past wel bij 'm. Hij heeft iets speciaals.

Hij heeft vooral een vrouw.

Weet je nog, die griet op 't feestje? - Die brunette, ja.

Dat is zijn vrouw. - Françoise?

Jullie hebben toch niet... - Ik wist het niet. Ik ken 'm amper.

Ze was goedlachs, charmant, mooi...

In zo'n geval denk je niet met je geweten.

En nu gaan jullie samen naar Irak?

IRAK: gevaar voor zenuwgas grenzen gesloten

Jacques. Bonneville aan de lijn.

Geef 'm door, op lijn drie.

Frank, met mij. Waar ben je?

Waar denk je? -Zijn jullie er?

De grenzen zijn gesloten. Gasalarm. Jij opent het nieuws van 19u.

Ik verbind je door.

Bonneville op lijn drie.

Ze zijn het land in geraakt.

Wijzig je intro. Kondig Bonneville aan, en goed, hè.

Ik ben er klaar voor.

Ja, Poussin hier.

Over naar Frank Bonneville die op de valreep Irak is binnengeraakt.

Exclusief voor R2i brengt hij live verslag uit over het zenuwgasalarm.

De inwoners van Bagdad moeten naast bombardementen en aanslagen

nu ook een chemische oorlog vrezen.

Het sluiten van de grenzen geeft aan hoe ernstig de situatie is.

Deze dreiging konden de coalitietroepen wel missen.

Inderdaad. Ze vechten al drie dagen tegen een onverwoestbare vijand:

zand.

Er hangt als het ware een zandgordijn dat het conflict lamlegt.

De lucht kleurt anders, de temperatuur is bruusk gedaald,

de zon is verdwenen, vliegtuigen staan aan de grond.

Als de wind even gaat liggen,

verschijnt een minaret die even snel weer verdwijnt

om ergens anders weer op te doemen, alsof ze verplaatst werd.

Vanuit Bagdad, Frank Bonneville. - Bedankt voor je verslag, Frank.

Met Poussin. Was het in orde? - Super. Bel terug zodra er nieuws is.

Pico bello.

Al die miljoenen luisteraars... Schudden jullie vaak iets uit je mouw?

Nooit. De omstandigheden hebben me ertoe verplicht.

We horen in Bagdad te zijn. Als jij een beter idee hebt...

Rustig. Het was een grapje, oompje.

Dit hou ik niet lang vol. Ik heb informatie nodig.

Dat is een feit. Maar hoe we dat moeten regelen...

Dat is een grote hulp.

Dit is te weinig. - Toe, Kader. Frank is familie.

Kijk 's wat hij als onderpand geeft. Heb je niks anders?

Mijn horloge dan maar.

Geen nep? - Het is een cadeau.

Maar die verkoop je niet, hè. Over drie dagen heb je je geld terug.

Oké, kerel. Geef me de vijf.

Draaien. - Welke kant op?

Probeer naar rechts. - Rechts voor wie?

Voor jou. Zijn rechterkant?

Zo is het niet goed. Het beeld lijkt nergens naar.

Draai verder. - Nog? Ja, nog.

Zo?

Het is bijna goed. Ja, niet meer draaien.

Ja, hij staat goed. - Zeker van?

Zo is het perfect.

We zetten 'm vast. - Zo, ik zet 'm vast.

We komen eraan.

Zo koud, man.

Alles werkt. Ik ga beneden aan het werk.

Ziezo.

Baker, de smoelentrekker, met z'n kogelvrije vest in 't Palestine Hotel.

Hoe weet je dat? - Ik herken het uitzicht.

Straks gaan ze bidden in Bagdad. Zoek een gebedsomroeper.

Komt in orde.

Hoe vind je dit? - Dat is goed.

Dat is wel goed. - En nu nog een joelende menigte.

Dat bevalt me wel. Goedgekeurd. Neem dat maar.

De dorpelingen hadden sgt. Michael kunnen laten creperen,

maar toch redden ze het leven van de man die met z'n eenheid

de kogels niet gespaard had in de sector.

Wellicht besloot hij daarom na z'n herstel van de radar te verdwijnen

voor een land en een oorlog waar hij niet achter stond.

Nu leeft hij gelukkig temidden van die boeren en hun kinderen

die Engels leren van een leraar die uit de hemel viel met z'n helikopter.

Bedankt, Frank Bonneville.

Die Michael is geweldig. Waar ben je? - Vlak bij Basra.

Bel ons terug voor het nieuws van 19u.

Puik werk, mannen.

Ik sluit de lijn nu af.

Knap gedaan.

Trots mogen we niet zijn, maar toch... - Hoe verzin je zoiets?

MIA. Missing in action. Ze hadden het net over vermiste soldaten.

Ik moet m'n Amerikaans-Engels bijschaven. Ik heb er moeite mee.

Nog een fijne avond. Bedankt.

En? - Het is hier beter dan in Irak.

Lekkere douches, gezellig interieur, heerlijk wijntje en geen bommen.

Jullie vormen een mooi team. - Dit is onze eerste gezamenlijke trip.

Poussin doet vooral sport. Hoe vaak heb je de Tour gevolgd?

26 keer. Nee, 27. Op de motor, met een reporter achterop.

En nog niet één ongeval. Niet één.

En de Olympische Spelen? - Ja, zes keer nog maar.

Dat is ook maar om de vier jaar.

Wat een zootje. Hij werd verlaten door z'n grote liefde.

Dat verhaaltje kennen we al. - Sorry.

Wat, sorry?

Ik wou er niet over beginnen, maar Claire heeft het me verteld.

Wat dan?

Dat je geleden hebt onder de breuk met je vrouw.

Heeft Claire je dat verteld? - Die dingen gebeuren. Kijk naar mij.

Wat heeft ze je nog meer verteld? - Dat je het nooit echt verwerkt hebt.

Je mag je hart bij me uitstorten, als dat zou opluchten.

Ik heb dat ook bij jou gedaan.

Tijdens het WK van '98 is ze ervandoor gegaan met een voetballer.

Verrek. Dat is vast hard aangekomen.

Dat mag je wel zeggen.

Ik wil niet nieuwsgierig zijn, maar wie was het?

Een speler van Frankrijk.

Zeg dat het niet waar is. De smeerlap.

Toch niet... - Nee.

Eigenlijk zijn wij min of meer gelijk.

Min of meer, ja.

Wat een rammelkar.

Zo'n automaat is niks voor mij.

Dat schijnt nochtans handig te zijn. - Handig?

Auto's zeggen je niet veel, hè?

Ik verzamel auto's. Alleen Citroëns. - Weet ik.

Jij weet dat? Wie heeft jou dat dan verteld?

Op de redactie heeft iemand dat 's verteld: Poussin en zijn Citroëns...

Poussin en zijn Citroëns.

Zo'n lang gezicht.

Zo ver rijden voor een snoertje. Kon je daar niet eerder aan denken?

Dingen werken of niet. En wij, technici, kunnen niet toveren.

Wij?

Ze kennen mij daar. Vraag hen een speakonkabel. Speakon.

Moet ik het opschrijven. - Speakon, toch?

Nee, het is Poussin. Frank is naar het toilet.

Geen idee waar we zijn. De borden zijn in het Arabisch. Ik kan ze niet lezen.

Nee, dat is de metro.

Nee, zo noemen we de vrachtwagens die tanks vervoeren,

'de metro', omdat het klinkt als de metro.

Ja, ik zal het hem zeggen. Dag.

Alsjeblieft.

Wat? Is er iets mis?

Nee. Maillard heeft gebeld. Hij wil je in het nieuws van 13u.

Heeft hij de metro gehoord?

Nee. Of ja, maar ik zei 'm dat het vrachtwagens met tanks waren

en dat ze dat in Irak 'de metro' noemen vanwege het kabaal.

Je sprak dus over de metro. - Hij had 'm gehoord.

Maak je maar niet druk.

Kom, we vertrekken. - Hij heeft m'n uitleg geslikt.

Poussin, google eens naar Zubai, een gat in de buurt van Basra.

Hier staat het, Zubai.

Oké, even kijken. Zubai.

We hebben ook achtergrondgeluiden nodig.

Kalasjnikovs, tanks, raketten, helikopters...

We zijn aangekomen in Zubai, meneer.

Vind je dit goed? - Ja. Perfect.

Ik verhoog het klankvolume.

Het lijkt hier wel oorlog. - Over 3 minuten gaan we de ether in.

Poussin, stand-by.

Over naar jullie.

En nu een liveverslag vanuit Zubai over de schermutseling.

De situatie blijft gespannen, zoals je wel kunt horen.

Nochtans heerste hier vanmorgen een ongewone stilte.

Maar plots doemde in de stad een colonne tanks op

uit een stofwolk in de verzengende hitte.

Toen ging 't snel. Iemand nam met z'n bazooka de eerste tank onder vuur.

Meteen werd het huis van waaruit de rebellen schoten gebombardeerd.

De schok was enorm. Ik kon nog net dekking zoeken.

Toen de rook was opgetrokken, stond de tank in brand,

omringd door een hysterische menigte. - Bedankt, Frank, en tot later.

Het lijkt hier op Bagdad. - Vergelijk maar eens als we daar zijn.

Je moet de oorlog er natuurlijk bij denken.

Word je dat nooit beu, altijd maar stommiteiten uitbraken?

Ik heb honger. - Kijk, dat is tenminste interessant.

Heeft het gesmaakt ? - Ja. Wat is het dessert?

Appeltaart, zelf bereid.

En een glaasje calvados. - Voor mij ook.

Wie weet heeft ze zich wel laten verleiden door een andere vent.

Het was toch niet de taxichauffeur?

Je hebt het wel over je vrouw.

Je hebt gelijk. Dat kan niet. Pas na 'n jaar mocht ik 'r op de mond kussen.

Een jaar? - Toch bijna.

Dan heb je niks te vrezen.

Zeg 's eerlijk wat jij ervan denkt.

Dat je gezeur over jouw Françoise me stilaan m'n kloten uithangt.

Gesnopen.

Tijd voor een reportage van Frank Bonneville en Albert Poussin

vanuit het Iraakse Basra.

Wat doe je? - Hoor je de radio niet?

Iedereen waant ons in Bagdad. Straks worden we herkend.

Hoe dan? Je bent geen vedette, niemand kent je gezicht.

Wij maken radio, geen televisie.

Da's waar ook.

Mag ik je iets vragen?

Heeft die voetballer bij Milan gespeeld?

Nee.

Dan is het niet de speler die ik in gedachten had.

Zonder die venijnige insectensteek had ik Françoise vast nooit ontmoet.

Dat was misschien beter geweest. Dan was ik nu niet zo ongelukkig.

Vrouwen zijn als dekens: eronder heb je 't warm, zonder heb je 't koud.

Afrikanen zijn echte filosofen.

Maar ook wij lijden soms. - Heb jij ook zwaar afgezien?

Ik dacht dat ik doodging toen hij me verliet.

'Hij'?

Jérôme was z'n naam.

Geen paniek, je bent m'n type niet.

Waar heb je Frank leren kennen? - In Afrika.

Mijn vader was z'n hulpje, z'n gids.

Ik was 17, hij was bezorgd om m'n toekomst, ik kreeg m'n papieren

en Frank hielp me aan het werk als hamamuitbater.

Noem je hem daarom oompje? - Inderdaad.

En... is hij op de hoogte van...

Van Jérôme?

Hij weet alles over mij.

Met welke voetballer is z'n vrouw ervandoor gegaan?

Sorry dat ik jullie intieme moment onderbreek,

maar hoe zit het met het geld? - Morgen heb ik het.

Ik ga maar 's. Er staat eten op het vuur. Tchep. Dat wordt smullen.

Tot straks.

Ik denk net aan iets.

Wat zei Maillard toen hij je naar Irak stuurde?

Dat de Amerikanen een operatie zouden plannen rond Basra, met de CIA en zo.

Geef hem dan wat hij verwacht. - Jij hebt vast wel een ideetje.

Een groots opgezette operatie. En je sleurt er wat terroristen bij.

Voor een goeie reportage heb je een goed verhaal nodig.

Gisteravond heb ik een film gezien, "Le Repenti",

over een topterrorist die plots niet meer wil moorden

en voortaan met de geheime dienst wil gaan samenwerken.

Er zit ook een liefdesverhaal in... - Wacht even.

Dat is nog niet zo'n gek idee.

Versta je Arabisch?

Ja, door zo vaak daarheen te gaan. Snor 's wat op over El-Beidawi.

W...I...

Chafik Abdelrahman el-Beidawi. - Abdel Hahman.

Heeft contact met Abu Mustafa... - Dat is het.

Print het artikel uit. Bel de redactie en zeg dat ik om 13u de ether in wil.

Ik maak intussen mijn verhaal af.

Hij heet Chafik Abdelrahman el-Beidawi

en is het brein achter aanslagen tegen westerse ambassades in Afrika.

Volgens de inlichtingendiensten stuurt hij aan op een afscheuring, een fitna,

van de gematigde islamieten uit Saudi-Arabië en Pakistan.

Waarmee hij ingaat tegen een meerderheid in de organisatie,

die El-Beidawi ervan beschuldigt met de Amerikanen te heulen.

Beidawi en de Amerikanen. Iedereen zal dit overnemen.

Beidawi zou terug zijn in Irak en in de omgeving van Basra opgemerkt zijn.

En dat nieuws voorspelt weinig goeds.

We sluiten af.

U luistert naar R2i. Het is 13u06. Na de reclame hoort u Claire Monier.

Momentje.

El-Beidawi zou opnieuw gesignaleerd zijn in Basra.

Dit nieuws zorgt voor onrust bij de autoriteiten.

In orde.

Beseft Bonneville wat de gevolgen zijn van z'n insinuaties over El-Beidawi?

Absoluut, mevrouw de minister.

Ik luister. - Onze agenten in Irak zijn formeel:

de rebellenleiders willen El-Beidawi elimineren.

Ze willen Bonneville z'n bronnen. - Frank z'n informatie is betrouwbaar.

Begin niet. Twee dode landgenoten en twee weduwen kan ik best missen.

Vraag hen dat ze zo snel mogelijk naar de Franse ambassade in Bagdad gaan.

Onze inlichtingendienst kan ze dan het land uit smokkelen.

Liefde is in een flits voorbij

Maar liefdesverdriet duurt een heel leven lang

Je hebt gescoord met Beidawi.

Op tv praten ze voortdurend over jou. - Zie je wel.

Hoezo? - We hebben onze scoop.

We kunnen naar Irak. - Ik heb maar 5.000 euro.

Dat moet maar volstaan.

Verwacht je iemand? - Nee. Ik ga kijken.

Kom maar binnen.

Alles goed?

Het ging over die journalisten op tv. Waar zijn mijn spullen?

Geen idee. Ze gingen er als de bliksem vandoor. Maak je maar niet druk.

Me niet druk maken? Je zegt dat die kerels familie zijn,

ik help hen uit de nood en blijf met hun rommel achter.

Wat voor rotzooi is dit?! - Het komt wel goed.

Het komt wel goed, zeg je?

Ik wil m'n spullen terug of ze mogen bij de radio zwaar dokken.

Dubbel zoveel info, driemaal zoveel poen. De rest kan de pot op.

Hou op. Zeg eens, hoeveel wil je?

12 à 13.000 euro. We ronden af naar 10.000.

We zitten allemaal in de stront. Hier heb je al 5.000 euro.

En de rest? - Geef me een week.

Omdat jij het bent. Maar geen dag langer. Je bent gewaarschuwd.

5.000 euro, en geen horloge terug.

Hij heeft ons genekt, de klootzak. - Anders brak de hel los.

In orde.

Ik bel je terug als we in Bagdad zijn.

Iedereen in Basra zoekt ons.

En wie is 'iedereen'?

Vrienden van Beidawi.

Ze willen weten of we de waarheid vertelden.

Daar zit je dan met je scoop. - Ach, laat ze maar zoeken.

Je snapt het niet. Maillard wil dat we naar de Franse ambassade vluchten.

De ambassadeur verwacht ons.

Het is vier uur rijden en Maillard wil dat ik bel zodra we aankomen.

Wat ga je zeggen?

Niets. Want ik bel hem niet terug.

Mag ik even jullie aandacht?

We hebben nu 22 uur niks meer van ze gehoord. Er is geen reden tot paniek.

Misschien zijn ze opgepakt, maar er kan ook 'n technisch probleem zijn.

Het enige wat ik vraag, is dat jullie uiterst discreet blijven.

Goed? Ik hou jullie op de hoogte. Bedankt, en nu terug aan het werk.

Claire?

Laat al de rest vallen. Bel naar het Palestine Hotel in Bagdad.

Bel autoverhuurders. Vraag collega's of iemand hen gezien heeft.

En ook dit. Breng jij de vrouw van Poussin op de hoogte?

Alsjeblieft.

Goed, ik doe het wel. - Jacques, Barroy aan de lijn.

Ik heb geen tijd, Barroy. - Het ziet er niet goed uit, hè?

Ik heb hier geen tijd voor. En ik weet toch niks.

Ik heb info nodig voor hun portret. Stuur ik een koerier?

Loop je niet te hard van stapel? - Komaan.

Anderen gaan er ook op azen. Sowieso zal iemand het doen.

Goed, stuur je koerier maar. - Ik sta bij je in het krijt.

De nieuwste "Auto Retro" alstublieft.

Journalisten vermist

En ook "Le Parisien".

Hoeveel is het? -5,80 euro.

Er kan van alles gebeuren, maar er hoeft niks mis te zijn.

Ze kunnen elk moment bellen.

Ik ben kwaad op mezelf.

Ik heb ruzie gemaakt met Albert en... we hebben niet eens afscheid genomen.

Dat had geen enkel verschil gemaakt.

Ik heb een grote stommiteit begaan.

Iedereen voelt zich altijd schuldig.

Kent u Frank Bonneville goed?

We werken nu al... vijf jaar samen.

Hij is ongelooflijk.

Het is heel lief dat u gekomen bent. - Da's maar normaal.

Ik ben ook bezorgd.

We mogen niet panikeren,

ook al lopen westerse journalisten steeds grotere risico's.

Bedankt, Claire Moniez. Zodra er nieuws is...

Dat de mensen zo ongerust zijn, doet me wel iets.

Als je niks laat horen, wanen ze jullie dood.

Of erger nog, gekidnapt.

Wat? Herhaal dat eens.

Gekidnapt.

Heb ik weer iets stoms gezegd?

Heb je begrepen wat je te doen staat?

Frank, ga 's dichter bij Poussin zitten.

Prima. Actie.

Goeiendag... - Cut.

We hebben net een uur gerepeteerd. Goeiendag, dat zeg je toch niet?

Je zit niet bij je familie. Die kerels willen je een kopje kleiner maken.

Ik steek dus van wal, zonder boe of bah, zonder omhaal?

Zonder omhaal.

De camera draait.

We zijn gegijzeld door de Eufraatfractie,

moedige strijders die vechten voor de bevrijding van hun land

en voor gerechtigheid, met hoofdletter G.

Ze zijn vastberaden en hebben ons al geslagen.

Ik richt mij tot de president van de Republiek.

Het is simpel: als niemand ons helpt, worden we geëxecuteerd.

Genoeg. Cut.

Albert, je klinkt niet geloofwaardig. Je bent niet overtuigend genoeg.

Leef je een beetje in. Die kerels willen je slachten als een zwijn.

Als je de president om je leven smeekt, smeek dan geloofwaardig!

Verzin 's iets. Schreeuw tot je vrouw dat je meer van 'r had moeten houden.

Vraag je ouders om vergiffenis. - Ik heb ze niks misdaan.

Zwijg dan over je ouders!

Kijk naar de camera, daarachter zit de hele wereld naar je te kijken.

Kom op, wees overtuigend dit keer. Dit wordt de goeie.

Meneer de president, doe iets. Ze gaan me afslachten als een zwijn.

Ik wil zo graag blijven leven.

Zeg tegen m'n vrouw, als ze dit niet gezien heeft, dat ik van haar hou.

En mijn ouders wil ik bedanken. Dankzij hen sta ik waar ik nu sta.

Dat was het.

Heb ik niks vergeten?

Sta maar op.

Ik doe niet moeilijk, hè. Als je emotie vraagt, dan krijg je die.

Is hier ook een reden voor?

Nu zul je wel overtuigend over pijn praten. Kom, nog een keer.

Ik bloed!

Het is niet erg, hij is niet gebroken. - Het was wel een flinke tik.

Hou maar op. Het doet geen pijn meer.

Herinner je je plots dat ik homo ben?

Ik zag vandaag m'n foto in de krant, ik richtte me tot de president

en ik kreeg klop. Blijf maar met je fikken van m'n lijf.

Ik ben Albert Poussin, geluidstechnicus van R2i.

Kom 's kijken. Dit is steengoed. Iedereen gaat het geloven.

Ik wil niks zien. Ik praat niet meer met jou.

Sorry van daarnet. Ik wou het echt laten lijken.

Uiteindelijk heb je het puik gedaan. Het was een goeie zet van me.

Kijk maar. Je ziet er moe en angstig uit.

Zie je 't? Je somt de eisen op, heel geloofwaardig. Ga zitten.

Kijk 's.

Vooruit, nu is het aan jou.

Je stuurt dit naar Al Jazeera en wist alle sporen zorgvuldig uit.

Eén voorwaarde, en dan zijn we quitte. - Zeg maar.

Speelde die voetballer bij Arsenal?

Nee.

Dat dacht ik al.

Eens even kijken. Dat ziet er goed uit...

Ze leven nog.

Ik ben Albert Poussin, geluidstechnicus van R2i.

We zijn gegijzeld door de Eufraatfractie,

die vechten voor de bevrijding van hun gebied en gerechtigheid.

Ik richt mij tot de president van de Republiek: doe alstublieft iets.

Ik ben Frank Bonneville, journalist voor radio R2i.

We zijn gekidnapt toen we onze job uitoefenden en verkeren in gevaar.

We rekenen op u. Vergeet ons niet. - Vergeet ons niet.

Dit kan niet waar zijn. - We halen ze daar weg. Beloofd.

De generaal is net terug uit Irak. Dit gesprek is geheim.

We kennen nu de activisten van de Eufraatfractie

en hebben hen bijna gelokaliseerd bij de grens met Iran.

Het interventieteam staat paraat. - Wat verwacht u?

De tijd speelt in ons voordeel. - Nee.

Nee. Zij hebben alle tijd.

Ik weet wat ons te doen staat.

De tamtam op gang brengen, mevrouw de minister.

De situatie heeft een dramatische wending genomen.

Welkom, Jean Kowalski.

U schreef een boek over ontvoeringen in moderne conflicten.

Denkt u dat de ontvoering van Albert Poussin en Frank Bonneville

de situatie in die regio kan beïnvloeden?

Frank en Albert zijn onschuldig, ze zijn buitenlanders

en als journalist vormen ze de internationale opinie.

Dit alles maakt dat ze noodzakelijke partners zijn in deze oorlog.

Sorry dat ik u onderbreek. We schakelen over naar John Baker.

Is Frank onvoorzichtig geweest? U kent hem door en door.

Het minste risico is hier levensgevaarlijk.

Frank wist dat. Hij had maar één regel:

zo dicht mogelijk bij het nieuws komen.

Wanneer hebt u hem voor het laatst gezien?

Een paar dagen geleden. Hij was gespannen.

Wat me verraste, was dat hij de weg naar Basra nam

zonder te overnachten in het Palestine Hotel waar ik nu ben.

Bedankt, John.

Moet je die kerel daar zien staan, hij lult maar raak.

Wat een kanjer.

Hij heeft het over ons, over twee gekidnapte journalisten.

Hij doet gewoon z'n job. - De angst wordt een brij,

ze stolt, met flarden paniek die... - Ik begrijp hem maar half.

Stilte in de studio. We gaan op antenne over drie, twee, één...

Welkom. We weten dat u met velen kijkt naar deze uitzending

rond Frank Bonneville en Albert Poussin.

Bij ons iemand die hen goed kent, Claire Moniez, reporter van R2i.

Dat klopt.

Geen enkel doel rechtvaardigt de ontvoering van journalisten.

Deze twee mensen hebben ons nodig. Ze mogen vooral niet vergeten worden.

Ze doet het goed, die Claire van je. - Ze is mijn Claire niet.

U vertegenwoordigt de regering en u zit in de oppositie.

Maar eerst dit: er zijn tien homecinema's te winnen

voor wie het antwoord weet op deze vraag:

Hoeveel dagen werd zuster Fiona Giovanni in Irak gegijzeld?

122. Bel maar voor die homecinema.

Ik wist niet eens dat ze ontvoerd was.

Ga beneden kijken of er nog meer zijn. Ik weet er geen raad mee.

Kom op. Twee. Uitademen.

Ik wil geen Schwarzenegger worden. - Daar hoefje niet voor te vrezen.

Nog eentje. Vier. En nog eentje, vijf.

Straks doen we er nog 's tien.

Muziek is een universele taal en soms zegt muziek meer dan woorden.

Francis Bunel.

Vorige nacht heb ik aan Frank en Albert gedacht

en dit nummer geschreven, getiteld: "Zonder jullie is de wereld zo kil".

Excuseer, Francis. Straks luisteren we verder, maar dit gaat even voor.

Deze dame verbreekt onverwacht de stilte:

Françoise, de echtgenote van Albert Poussin.

Ik schakel over op camera 4.

Bedankt dat u me hier wilt ontvangen.

Ik ben naar de studio gekomen

omdat dit ook in het Midden-Oosten te zien is. Ik hoop dat m'n man meekijkt.

Sorry, dit grijpt me heel erg aan.

Ik heb me in stilzwijgen gehuld en op succesvolle onderhandelingen gehoopt,

maar het wachten is ondraaglijk.

Toen ik al die foto's van Frank en Albert in de stad zag,

drong het tot me door hoezeer de Fransen met hen meeleven, en...

Je vrouw is geweldig. - Ik weet het.

Ja, maar toch zeg ik het nog eens. Ze is geweldig.

U wilt een oproep lanceren?

Ja, ik wou onze landgenoten dit nog zeggen:

met z'n allen kunnen we Albert en Frank terug thuis krijgen.

Ik doe een beroep op uw gulheid.

Ik zou willen dat iedereen 1 euro schenkt voor onze gijzelaars.

Ik zal de ingezamelde som aan het Rode Kruis overmaken

zodra Frank en Albert zijn vrijgelaten.

Geen losgeld maar een bewijs van liefde.

Prachtig. Schitterend.

Dit gedoe verdient ze niet.

"Eén euro voor onze gijzelaars", dat is vanavond onze ode aan hen.

Francis Bunel is er zelfs. Ik ben fan van hem, ik heb al z'n cd's.

Eén euro voor onze gijzelaars

Eén boodschap voor onze helden klinkt zo

Het is genoeg, al die gevaren

Kom terug naar de radio

Onze kinderen willen geen oorlog meer

Maak dus een eind aan dit geschil

Wees nu gul voor Frank en Albert

Zonder jullie is de wereld vanavond zo kil

Het is een mooi nummer.

Hij heeft dat uit z'n mouw geschud.

In deze wereld... - Speciaal voor jullie.

...zijn vele plaatsen

Waar alleen plaats is voor chaos

Zing een lied voor onze gijzelaars... - Kijk hoe mooi m'n vrouw toch is.

Kom gauw terug naar je micro

En nu jullie.

Onze kinderen willen geen oorlog meer

Maak dus een eind aan dit geschil

Wees nu gul voor Frank en Albert

Zonder hen is de wereld vanavond kil -We zitten diep in de penarie.

Eén euro voor Frank en Albert.

We rekenen op u.

Dag 10 van de gijzeling...

Je wou me zien? - Ga zitten.

De luistercijfers zijn binnengekomen. We staan op kop.

De beste beluisterde zender.

Dat is superformidastisch nieuws.

Er zijn niet alleen de gijzelaars.

Françoise Poussin is er ook nog. Ze is een heldin. Ze zijn dol op haar.

Ik wil dat je geen duimbreed van haar wijkt. Volg haar op de voet.

Het doet aan sinaasappelsap denken. - Kom maar 's kijken.

'Eén euro voor onze gijzelaars' is goed gevonden van u. 't Blijft hangen.

Zullen we elkaar maar tutoyeren?

Hoeveel hebben we al?

534.467 euro.

Maar kan ik 124.000 euro muntjes in de bank afgeven?

Nee, we leggen het in de brandkast. - Dat lijkt me verstandiger.

Françoise, wil je deze bestelbon ondertekenen?

Raymond Delalande van de krant. - Ja, hallo. Ik kom dadelijk.

Ik moet constant opgemaakt zijn. Vreselijk.

Denk aan Albert. - Ik doe niks anders. Zullen we?

Trendy gijzelaarsoranje

Al 21 dagen worden Bonneville en Poussin gegijzeld.

Ze zijn nog steeds niet vrijgekomen.

Claire Moniez ging langs bij "Eén euro voor onze gijzelaars".

De luisteraars willen graag horen hoeveel de veiling

van de prachtige SM uit 1972 van Albert Poussin heeft opgebracht.

50.000 euro. Een onverhoopt succes.

Ze heeft m'n SM verkocht! - Het is maar een auto.

Geen auto, een kunstwerk.

Waarom heb je net deze auto geveild?

In de eerste plaats omdat het de mooiste is, en ook...

Elke auto heeft een lot. - Een lot?

Ze slaat door.

Waar ga je heen? - Naar huis.

Volg die taxi. - Hier wacht ik al 20 jaar op.

Laat me met rust.

Je vrouw heeft je bedrogen.

Wat maak je me nu wijs?

Wij moeten eens praten.

En, waarheen?

Metro Barbès.

Met wie? - Ga zitten.

Met wie? - Daar gaat het niet om.

Hoezo? - Luister, Albert.

Françoise liet alles achter voor jou omdat je haar had laten dromen.

De radio, de showbizz, de sterren...

Maar ze belandde bij een kerel die liever met z'n autootjes speelde.

Wie heeft je dat verteld? - Jij zelf.

Als één van jullie beiden de ander bedrogen heeft, ben jij het, Albert.

Ik ga even zitten.

Je hebt me ontgoocheld, Poussin.

Ik weet het.

We zijn samen naar Irak vertrokken...

en we hebben samen iedereen wat voorgelogen.

We zouden samen deze beproeving te boven komen, maar jij...

Jij liet me stikken.

Dacht je echt dat ik naar huis zou gaan?

Dacht je echt dat ik je had laten stikken?

Je hebt nog maar 's gelijk.

Doe het licht uit.

Die voetballer van jou, speelde die voor Juve?

Slaap maar.

De 22e dag van de gijzeling is ingegaan voor onze collega's.

De redactie zal vandaag eens extra aan Frank denken,

hij verjaart vandaag. Gefeliciteerd, Frank.

Gelukkige verjaardag.

Het komt goed uit. Ik wist het niet, maar ik heb een cadeau voor je.

Ik moet met je praten. - Ik ook met jou.

Ik luister.

Deze vertoning moet ophouden. - Vind ik ook.

Ik wil weer normaal leven. En wie weet kan dat zonder gezichtsverlies.

Daarvoor moet je sluw zijn. En ik ben sluwer. Zonder op te willen scheppen.

Wat heb jij in gedachten?

Da's te makkelijk. Nee, we gaan een spelletje spelen.

We schrijven elk ons idee op een papiertje.

Wie het beste idee heeft... - Wint.

Gelukkige verjaardag, oompje. - Bedankt.

Alles goed? - Zeg jij het maar.

We zoeken een oplossing en schreven elke een idee op.

Kies het beste idee. - Droom ik?

Overal hangen jullie foto's en jullie spelen een spelletje.

Dit spel moet ophouden.

Wie heeft bij wie gespiekt?

Kom, champagne!

Dat licht, da's onze slaapkamer.

Françoise kijkt tv.

Ze zapt graag. Films, praatprogramma's, series...

Ze laat de afstandsbediening niet los.

Ik zeur niet, maar dat kan knap vervelend zijn.

Je gaat plassen en als je terugkomt, kun je niet meer volgen.

Je vrouw zapt dus vaak, nou en?

Niks. Ik zei het gewoon maar even.

Goed, ik ga eropaf.

Wacht je hier?

Ik kan het niet.

Over een kwartiertje is het achter de rug. Kom op.

Toe dan.

Als een dief m'n eigen huis betreden...

Ik ben het zat.

Als je te laf bent, blijven we in Barbès in een jacuzzi samenhokken.

Frank, ga met me mee. Alsjeblieft.

Dat is waar m'n SM stond. - Ik weet het.

Hoe weet jij dat?

Tja, doordat hij er nu niet meer staat. Vooruit.

Ze zapt. - Het loopt gesmeerd.

Poussin en z'n Citroëns.

Wat is me dat allemaal?

Waarom heb je zo'n zware brandkast? - Opdat ze ze niet stelen.

Hier gaat niemand mee aan de haal.

Het is een mooi ding, niet?

Hoeveel nemen we? - Ietsje meer, voor het geval dat...

Dat treft, schattebout. Françoise, mijn vrouw.

Frank... Frank Bonneville.

Wat doen jullie hier?

Ik zal je alles uitleggen.

Is dat het hele verhaal? - Dat kan toch al tellen?

Geweldig is dat. Liegen, super. Van alles uit je duim zuigen, top.

We hebben ons werk gedaan. Misschien zelfs beter dan anderen.

Komaan. Net als iedereen geloofde ik jullie. Ik was doodongerust.

Als jij me niet had verlaten... - Is het nu mijn schuld?

Het is mijn schuld.

Wat bazel je nu?

Je moet je vrouw de waarheid vertellen.

Als ik de tickets en het geld niet verloren had...

Ja, het is Frank z'n schuld, maar... hij is een topkerel.

Jullie zijn allebei topkerels.

Heb je wel eens aan mij gedacht?

Ik lag er wakker van. Zeg het haar. - Hij lag er wakker van.

Zo bedoel ik het niet.

Al die mensen die zich voor jullie hebben uitgesloofd, de pers, alles...

Wat moet ik hen zeggen? - Niks.

Je hebt geen keus, net als wij.

En dan inbreken... - We wilden je niet ongerust maken.

Maar dat is lief van je.

Wat waren jullie met dat geld van plan?

We gaan naar Irak.

In Bagdad gaan we naar de Franse ambassade,

we zeggen dat we net vrijgelaten zijn en vliegen naar Parijs.

Ik wil het allemaal niet horen.

Ach, na heel dit gedoe...

Wees heel voorzichtig.

Ik wacht hier op jou.

Tot heel gauw, schattebout.

Françoise, zeg tegen Claire... - Zeg ik de waarheid?

Ik wil niet dat ze zich zorgen maakt. Ik reken op jou. Beloofd?

Ik maak geen beloftes.

Waar zijn we?

Bagdad is niet veraf.

Het is die kant op.

Bedankt.

Wat zei hij? - Het is rechtdoor en niet ver.

Zeker van?

Wat een lekker weertje, hè? - Ja, we hebben mazzel.

Oorlogsverslaggeving, dat lijkt me wel wat.

Nou, het heeft z'n ups en z'n downs.

Liggen.

Frank, ik ben bang. Zeg iets.

Wat moet ik je vertellen? - Maakt niet uit. We gaan eraan.

Nu kun je wel zeggen met welke voetballer je vrouw je bedroog.

Er is geen voetballer. Ik ben nooit getrouwd. Het waren verzinsels.

Je bent een smeerlap.

Ja, ik ben een smeerlap. Meer nog dan je beseft.

Waarom zeg je dat?

Albert, dit zal je kwetsen, maar ik kan het niet langer verzwijgen.

Herinner je je dat feest nog, toen jij en Claire weg moesten?

Toen heb ik Françoise ontmoet. Ik wist niet dat het je vrouw was.

We zijn uit eten gegaan en ik ben naar haar huis, jullie huis meegegaan.

We hadden allebei gedronken en ik weet niet hoe het gebeurd is,

maar het is gebeurd.

Dit kan niet waar zijn. - Toch is het zo.

Ik heb er echt verschrikkelijk veel spijt van.

Ik vertelde je over haar,

we zagen haar op tv, jij lulde over die voetballer van je...

Wat moest ik zeggen? Wist ik veel dat het jouw vrouw was.

Maar het was wel de mijne, smeerlap!

Kom terug, Albert!

Verroer je niet!

Journalist, journalist.

Frank! Frank, waar rij je heen?

Stop!

Frank, laat me niet achter...

Verdomme.

Ik wist echt niet dat het je vrouw was.

En dan nog. Zou jij lachen als jouw vrouw het met de eerste de beste deed?

De eerste de beste... - Het is zo.

De eerste smeerlap die ze tegenkwam.

Een bedrieger eerste klas zonder enige scrupules.

Niet zo hard. - Het kan me niet bommen. Het kan...

Hou je klep.

Gaat het?

Jij die alles weet, wie zijn onze gijzelnemers?

Bandieten die losgeld willen. - Wie gaat dat betalen?

Weet ik veel. De regering?

Of mijn vrouw.

Ze heeft het geld.

En redenen.

Ze krijgt in één klap haar man en haar minnaar terug.

Nee, ik hou niet op. Ik ben je gecommandeer beu.

Ik zeg wat ik wil. We leven in een democratie! Begrepen?

En, bevalt de democratie?

Hij moet 's op de andere wang slaan. Ik ben links doof.

Dit is een levensechte western, met alleen moordlustige indianen.

Hou je dus gedeisd.

Was het lekker?

Waar heb je 't over? - Met m'n vrouw. Was het lekker?

Doe jezelf dit niet aan. - Ben je verlegen?

Wat houdt je tegen? We zitten in een gat in Irak.

Vertel op. - Zwijg erover, Albert.

Ik wil het weten. Ik heb nooit gewipt in de SM, uit angst 'r toe te takelen.

Je carrosserie of je vrouw? - Beide.

Toe, vertel 's over je liefdeshistorie op de achterbank.

Ik wist niet dat het je vrouw was, begrepen?

Zeg, kun jij echt niets anders dan mensen meppen?

Twee-twee.

Juist, ja. Ik was vergeten dat je voetbalkenner was.

Jij toch ook? - Dan staan we gelijk, twee-twee.

Albert, zand erover?

We zorgen dat we geen mot meer krijgen en terug in Parijs drinken we 'n pint?

We keuvelen over de goeie ouwe tijd.

Als je later terugblikt, blijven alleen de mooie momenten hangen.

Dat m'n beste maat m'n vrouw inpikte. - Maar ik heb jouw vrouw niet ingepikt!

Da's je verdiende loon. Drie-twee.

Wil je het echt weten? - Wat?

Hoe het was, die wip met je vrouw. - Nee, laat maar.

Ik wil gerust imiteren hoe de leren achterbank piepte.

Hou op.

Stop daarmee.

Wil je je kop houden?! Hou op.

Stop me in een andere cel!

Stilte! - Nee, m'n rechterwang.

Mijn linkeroor is eraan. - Drie-drie, een eerbare score, niet?

Journalist?

Ja, journalist, uit Frankrijk.

En jij?

Toerist.

Jouw baas, is-ie rijk?

Jouw familie, is die rijk? - Ja, mijn vrouw is steenrijk.

Maak hem los.

Bel je vrouw. We willen geld.

Hoeveel wil je?

100.000 dollar voor elk van jullie. Oké?

Honderd mille per kop.

Engels praten. - Ja, ik heb het begrepen.

Ik hoor het bellen. - Engels.

Hij gaat over.

Françoise, ik ben het. - Albert, waar ben je?

In Irak, we worden gegijzeld. Ze willen 200.000 dollar.

Anders vermoorden ze ons allebei. Snap je?

Waarom praat je Engels?

Van waar bel je precies? -Momentje.

Mijn vrouw wil weten waar we zijn. Hoe heet dit dorp?

300.000 dollar!

Begrijp je me, we worden gegijzeld. Dit is echt geen grap.

Vind je dit lollig? - Engels!

Ze gelooft hem niet. Praat met haar. - Geef hier.

Mevrouw, als u niet betaalt, vermoord ik uw man en Mr. Frank.

Maak ze maar af. Fijne dag nog.

Neem ze weer mee.

Ik vrees al twee dagen dat m'n einde nabij is.

Ik heb de indruk dat er geen derde dag komt.

Je hebt gelijk. Zie je die kogelinslagen?

Waar denk je aan?

Het klinkt vast stom, maar neem nu dat ze schieten van op 'n tiental meter...

De snelheid van het geluid bedraagt 340 m/s

en een kogel schiet uit het geweer met een snelheid van 900 m/s.

We zullen dus dood zijn voor we het schot horen.

Bedankt voor de geruststelling. - Zwijgen.

Kom snel, kom snel! - Ik zei toch dat je moest zwijgen.

Kom kijken.

Dat zijn zij. - Kijk.

Waarom zeiden ze niks? Ik wil geen herrie met de Eufraatfractie.

Laat ze los.

De motor. - Ik zei dat je moest zwijgen.

Frank!

Waar zijn de gevangenen?

Ze zijn gevlucht. - Gevlucht?

Wegblokkade. Wat nu? - We rijden door.

We smeren 'm. We zijn helden.

Zet je schrap!

Je bent een kanjer, Poussin.

Eén Poussin is er twee waard.

Weer een blokkade. - We vliegen erdoorheen.

Het zijn Amerikanen. - We zijn gered.

Blijf liggen. Laat die handen zien.

Verroer je niet.

Wij zijn Fransen... - Journalist.

Niet bewegen. - Blijf liggen.

U luistert naar R2i. Het is 10u50

en vandaag keren onze twee collega's eindelijk terug uit Irak.

Hun vliegtuig is net geland op Frans grondgebied.

Op de luchtmachtbasis wachten we op Frank en Albert

die zijn kunnen ontkomen en hier nu na dagen vol spanning landen.

Dag, heren. Frank.

Welkom terug. Ik ben trots jullie op Franse bodem te verwelkomen.

De hele natie heeft zich achter jullie geschaard.

Ik hou het kort. Jullie willen vast naar jullie familie toe. Tot ziens.

De eerste en laatste keer dat ik voor de camera's stond

was dat met het mes op de keel en was ik gekneveld.

Mijn plaats is achter de micro's, niet ervoor. Ik geef het woord aan Frank.

We zijn natuurlijk blij hier te zijn en jullie te zien,

maar dit was een traumatische ervaring.

Gelieve wat geduld te oefenen. Morgen is er bij R2i een persconferentie.

Met z'n allen zullen we Albert aan de praat trachten te krijgen,

want geloof me, hij is een echte held.

Ze zijn uitgeput. Afspraak morgen, voor de persconferentie.

Doe dat nooit meer.

Waar heb je 't over?

Laat me nooit meer in het ongewisse. - Ik maak nooit beloftes.

Pak me vast.

Ik had het beloofd

en ben blij dat ik deze cheque aan het Rode Kruis kan overhandigen

voor de kinderen van Irak.

Dank u, uit naam van de kinderen van Irak.

Wat een zootje.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.