Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
TANIEC �MIERCI
>> DarkProject SubGroup === Mroczna Strona Napis�w ===
www. dark-project. org
T�umaczenie: Orion1
Korekta: Rado
wykorzystano fragment opowiadania "BERENICE" E.A.Poe w przek�adzie Boles�awa Le�miana
/POD CZTEREMA DIAB�AMI
Zapukano z lekka do drzwi biblioteki
i, blady jak przybysz z tamtego �wiata,
wszed� na palcach s�u��cy.
Oczy mia� ob��kane przera�eniem,
i rzek� mi co� g�osem bardzo cichym,
dr��cym i zd�awionym.
Co mi powiedzia�?
Pos�ysza�em kilka zda� na chybi� trafi� wyrwanych.
Powiedzia�, jak mi si� zdaje, �e straszliwy krzyk zak��ci� cisz� nocn�...
�e zbieg�a si� ca�a s�u�ba,
�e pod��ono w �lad za owym d�wi�kiem...
i w ko�cu g�os jego sta� si� wyra�ny a� do stopnia zgrozy,
gdy m�wi� mi o pogwa�ceniu grobu,
o zw�okach zeszpeconych, odartych z ca�unu,
lecz jeszcze dysz�cych... jeszcze drgaj�cych, �ywych jeszcze!
Spojrza� na moje szaty...
by�y zbryzgane b�otem i krwi�.
Nie m�wi�c ani s�owa
uj�� mnie za r�k� -
zdradza�a �lady paznokci ludzkich.
Skierowa� moj� uwag� na pewien przedmiot tkwi�cy u �ciany.
Przygl�da�em mu si� przez kilka minut: by� to rydel.
Z krzykiem dopad�em do sto�u i pochwyci�em szkatu�k� hebanow�,
lecz zbrak�o mi si�, aby j� otworzy�.
Wymkn�a mi si� z dr��cych r�k, upad�a ci�ko i st�uk�a si� na kawa�ki...
i wypad�o z niej, tocz�c si� z wrzaskliwym szcz�kiem �elastwa,
kilka narz�dzi dentystycznych,
a wraz z nimi trzydzie�ci dwa
drobne bia�e,
barwy ko�ci s�oniowej przedmioty,
Kt�re rozsypa�y si� po pod�odze.
By�y to 32 wspania�e z�by mojej kuzynki Berenice,
Te z�by, kt�re ow�adn�y mn� podczas jej choroby,
i kt�re, sze�� miesi�cy po jej �mierci,
znalaz�em raz jeszcze
podczas straszliwej nocy,
kiedy to nie pami�ta�em ju�, com uczyni�,
ani co mnie spotka�o.
Znam t� histori�. Jest pa�ska.
Kiedy j� pan opowiada, wydaje si� niemal realna.
- Kim pan jest? - Alan Foster, jestem dziennikarzem "Times'a".
To pan ugania� si� za mn� przez ostatnie 5 dni.
Odm�wi� pan spotkania. To jedyny spos�b na pozyskanie wywiadu.
Nie co dzie� Edgar Allan Poe pojawia si� w Londynie.
Tak, po raz pierwszy jestem w Anglii...
i z pewno�ci� po raz ostatni.
Londyn tak bardzo pana rozczarowa�?
Rozczarowa�o mnie �ycie.
Prosz� usi���.
Przyznaj�, �e nie jestem powie�ciopisarzem.
Jestem jednym z pa�skich koleg�w. Jestem kronikarzem.
Moje opowie�ci maj� �r�d�o w rzeczywistych wydarzeniach.
Rzeczywistych w pa�skiej wylewnej, pisarskiej wyobra�ni.
Nie, to wr�cz tre�� prawdziwych wypadk�w, m�j m�ody przyjacielu.
Nie jestem ch�opcem. Mi�dzy nami jest tylko 7 lat r�nicy.
Siedem?
Nie. Mi�dzy nami s� stulecia i s�owo, kt�re nie istnieje:
�mier�.
Jest pan naprawd� niezwyk�y.
Je�li �mier� naprawd� jest jedyn� pewn� rzecz�, w takim razie...
Mylisz gr�b ze �mierci�, m�j m�ody przyjacielu.
Marmurowa p�yta nagrobna dowodzi istnienia grobu,
ale nie tego, co le�y poza nim,
�wiata zamieszka�ego przez niezliczon� ilo�� bezimiennych istot.
Niech pan ze mnie nie kpi.
Kto� tak inteligentny jak pan nie mo�e wierzy� w �ycie pozagrobowe,
chyba, �e z powod�w poetyckich.
Dzi�kuj�, �e traktuje mnie pan jak kretyna, w tak elegancki spos�b.
Nie by�o to zupe�nie moim zamiarem.
Zbyt pana podziwiam i szanuj�, by z panem w taki spos�b rozmawia�.
Lecz przekonany jestem, �e cykl �ycia
ko�czy si� wraz ze �mierci�, w grobie.
A dalej jest pustka, nico��.
Zatem nic materialnego, nic konkretnego.
Duch jest trudno uchwytny bez cia�a,
kt�re jest istot� �ywych stworze�.
Martwi nie mog� powr�ci� na ziemi�, jak robi� to w pa�skich opowiadaniach,
przera�aj� nas o wiele mniej.
Co do mnie, to bardzo si� obawiam,
ale tylko �ywych,
kt�rzy przestaj� czyni� krzywd� jedynie po �mierci.
Pozwoli pan?
Jestem Lord Thomas Blackwood.
Zak�adam si� o 100 funt�w, �e nie zdo�a pan
sp�dzi� nocy w mym zamku, w Providence.
My�li pan, �e uciek�bym za�lepiony strachem?
Nie, nie ucieknie pan.
Wszyscy, kt�rzy przyj�li m�j zak�ad, zmarli w tym zamku.
Przykro mi, ale nie mog� przyj�� pa�skiego zak�adu.
Masz racj�, m�j m�ody przyjacielu.
S�ysza�em o tym zamku,
po�o�onym na wzg�rzu Providence, kiedy zawita�em w Londynie.
Ostatnimi, kt�rzy przekroczyli jego pr�g, by�a m�oda para nowo�e�c�w.
M�em by� kuzyn mojej �ony.
Lord Thomas poprawi mnie, je�li si� myl�, lecz, o ile si� orientuj�...
- ...ju� nigdy zamku nie opu�cili. - Zostali tam, poniewa� im si� spodoba�.
W�tpi�, �eby rozp�yn�li si� w powietrzu!
�ywi czy martwi, opu�cili zamek.
Prosz� wybaczy�, �e zaoponuj�,
ale pan Poe ma racj�. Oni nigdy nie opu�cili zamku.
Spoczywaj� tam, na rodzinnym cmentarzu.
Ka�dego roku poszukuj� �mia�ka, by podj�� me wyzwanie,
w nadziei rozwik�ania tajemnicy tej przera�aj�cej legendy.
Jest pan bardzo mi�y,
i ciesz� si�, �e nie przyj�� pan mego zak�adu.
Nie chodzi o to, �e nie chc�, ale nie mog�, milordzie.
Sto funt�w,
to suma zbyt wielka jak na kiesze� uczciwego dziennikarza.
- Ale 10 funt�w... - Zgodzi si� pan za 10 funt�w?
- Kiedy tylko pan zechce. - To musi by� dzi�...
w Noc Zmar�ych.
Dzisiaj jest 1-szy listopada. Od p�nocy do brzasku,
zmarli wracaj� na zamek, by na nowo prze�y� tragedie swej �mierci.
Dobrze wi�c! Dzisiejszej nocy moja teoria si� potwierdzi,
i napisz� sensacyjny artyku�
o zamkach grozy.
Pomy�l dobrze, m�ody przyjacielu.
Wszystko zosta�o ju� przemy�lane. Doko�cz� wywiad i pojedziemy.
Nie.
Musimy wyj�� teraz.
Zamek jest daleko. Powozem zajmie nam to co najmniej 2 godziny.
Tak, ale musz� napisa� sw�j artyku�.
Je�li tylko to pana powstrzymuje, mo�emy rozmawia� w drodze,
Nie mam nic przeciwko, �eby panom towarzyszy�.
To wielki zaszczyt, panie Poe.
W takim razie...
...chod�my. Czy mogliby�my zatrzyma� si� na chwilk� przy mojej gazecie?
Dobrze.
Dzi�kuj�, panowie, dobranoc.
Czy pr�bowa� pan kiedy� pisa� opowiadania
inspirowane rzeczywisto�ci�?
Rzeczywisto�ci�...
Ona zawsze podr�uje poza, na zewn�trz czy poni�ej...
wszystkich form przyj�tych
przez spo�ecze�stwo czy umys�,
w otch�anie, na dno morza, na Biegun Po�udniowy.
Ze wszystkich przygn�biaj�cych temat�w, co,
wed�ug uniwersalnego rozumienia ludzko�ci,
jest najbardziej przygn�biaj�ce?
Oczywist� odpowiedzi� jest �mier�.
A kiedy ten z najbardziej przygn�biaj�cych temat�w
jest najbardziej poetycki? Kiedy najbli�ej ��czy si� z Pi�knem.
Tak wi�c �mier� pi�knej kobiety jest niew�tpliwie
najbardziej poetyckim tematem na �wiecie.
Dotarli�my na miejsce.
Wci�� jeszcze mo�e si� pan wycofa� i wr�ci� z nami.
Pa�skie 10 funt�w jest zbyt kusz�ce.
- Rozwa� to dobrze. - Dzi�kuj� za wywiad...
i mam nadziej�, �e duchy Lorda Thomasa pozwol� mi go opublikowa�.
Wr�cimy o �wicie. Powodzenia.
Powodzenia, m�j m�ody przyjacielu.
Pochodnie znajdzie pan pod schodami.
Dzi�kuj�.
Nie daj si� wci�gn�� w t� atmosfer�.
Wszystko to absurd.
Te podejrzane ha�asy, dziwne zjawy
musz� mie� racjonalne wyja�nienie!
Zw�tpi� cho�by na sekund�, oznacza ba� si�.
To optyczne z�udzenie.
To bardzo proste, to tylko optyczne z�udzenie.
Czy przys�a� pana m�j brat?
Je�li pani brat to Lord Thomas Blackwood, to tak.
Jestem Alan Foster.
Jestem Elisabeth.
Pani brat powiedzia� mi, �e zamek nie jest zamieszka�y.
Tak, wiem, co on m�wi.
- Dla niego jestem martwa. - Martwa?
Odmawia widzenia si� ze mn� odk�d opu�ci�am jego �wiat...
by szuka� szcz�cia tutaj.
Nie zdo�a�a pani nak�oni� go, by si� z pani� pojedna�?
Nie, pozosta�am sama.
Mo�e b�dzie lepiej, je�li odejd�.
Czy pan si� mnie obawia?
Nie, ale gdybym wiedzia�, nie przyj��bym tego zak�adu.
Oczywi�cie...
S�ynny zak�ad, kt�ry m�j brat proponuje co roku,
a�eby zapewni� mi towarzystwo na jedn� noc
i nakarmi� legend�, kt�ra otacza ten zamek.
Czy te historie s� prawdziwe?
To historie niestworzone.
Zbiegi okoliczno�ci, przypadkowe wydarzenia.
Nie chce pan wygra� zak�adu?
Czy kto� przede mn� go wygra�?
Przesz�o�� si� nie liczy.
Teraz jest tylko pan, ja i 100 funt�w.
Prawd� m�wi�c, za�o�y�em si� tylko o 10.
Nie jestem tak bogaty, jak pani my�li.
Wi�c nie wzbogaci si� pan,
ale przynajmniej mo�e mi pan pom�c dokuczy� milordowi.
Prosz� za mn�.
Przygotowa�am panu na tym pi�trze pok�j.
Wiedzia�a pani, �e przyb�d�?
Oczywi�cie. Pan, czy kto� inny...
Ka�dego roku kto� przybywa w t� noc.
W t� noc...
Noc Zmar�ych!
- Boi si� pan? - Kto je zdmuchn��?
Nikt!
Wszystko przygasa, a czasem zn�w si� rozpala, z pewno�ci� pan to wie.
Pan dr�y.
Zimno tu.
Czy do mnie, kobiety,
musi nale�e� uspokajanie pana?
- My�la�am, �e jest pan odwa�niejszy... - Prosz� spojrze�!
- Co? - Obraz.
Raz jeszcze �wiat�o �wiec
p�ata mi figle.
Figle?
To tylko z�udzenie optyczne.
Portret pani przodka
spojrza� na mnie jak �ywy obraz.
Julia nie nale�y do rodziny Blackwood�w.
A co wi�cej, jest w moim wieku.
Prosz� wybaczy�, wci�� m�wi� g�upie rzeczy.
Prosz� przekaza� moje przeprosiny Lady Julii,
cho� nie dost�pi�em zaszczytu poznania jej.
Jestem pewna, �e wkr�tce j� pan pozna.
Znalaz�em to na ziemi w stajni.
- Podnios�em, my�l�c, �e... - Dzi�kuj�.
Szuka�am jej od bardzo dawna.
Zgubi�am j�.
Dziwne! Oczekiwa�em sp�dzi� tu przera�aj�c� noc,
a znalaz�em si� w jak�e uroczym towarzystwie.
Je�li odnosi si� to do mnie, nie b�dzie pan rozczarowany.
Nie sprawiam zawodu ludziom, kt�rych lubi�...
A pana lubi�.
Lecz Julia jest bardzo nieufna, w szczeg�lno�ci do m�czyzn.
Oto jeste�my. Tutaj panuje troszk� wi�kszy porz�dek.
Nie mam ju� s�u�by i zaniedba�am parter,
ale te pokoje s� wci�� przyjemne.
Zbli� si�, Alanie.
Opowiedz mi o �wiecie na zewn�trz i o sobie.
W Londynie nic nowego.
Mg�a, nuda i odwieczne tradycje.
Widzisz, Londyn si� nie zmieni�.
Niczego nie przegapi�a� zostaj�c w tym zamku.
To my, Londy�czycy, pozbawieni jeste�my przyjemno�ci wielbienia twego uroku...
i pi�kna.
Jeste� bardzo sympatyczny i posiadasz umiej�tno��
zaskarbiania sobie przychylno�ci w oczach kobiety.
M�wi� co my�l�. To nie komplement.
Od bardzo dawna nie czu�am si� tak bardzo kobiet�.
Chcia�a�, abym te� opowiedzia� o sobie.
Jestem biedny, jestem kawalerem, nie mam rodziny.
Mam 30 lat, jestem dziennikarzem
i czuj� si� strasznie samotnie.
Ja te� jestem rozpaczliwie samotna.
Mog� si� do was przy��czy�?
Szcz�liwy jestem, �e zawarli�my znajomo��,
panno Julio.
Elisabeth powiedzia�a panu o mnie?
Zaspokoi�a tylko moj� ciekawo��,
poniewa� portret pani zaciekawi� mnie, lecz pani jest od niego pi�kniejsza.
Schlebia mi pan.
Co panu powiedzia�a?
Twoje imi�. Tylko twoje imi�.
Powinnam by� wdzi�czna i podzi�kowa� ci za dyskrecj�?
Nie. By�oby lepiej, gdyby� nie przychodzi�a.
Dlaczego? Mo�e pana nudz�?
Ani troch�. Rozmawiamy o Londynie i o mnie, przed p�j�ciem do ��ka.
Razem, oczywi�cie.
Co ty m�wisz?
Przepraszam, nie chcia�am odnosi� si� do tego, co wyobra�a sobie Elisabeth.
Chodzi�o mi "w tym samym czasie,"
- a nie "w tym samym ��ku". - Do��!
Dobranoc, Foster.
Dobranoc.
Ja r�wnie� �ycz� panu dobrej nocy,
nawet je�li b�dzie ona bez niej.
Nie rozumiem.
Nie k�am, Alanie. Nie umiesz k�ama�.
Kto powiedzia� ci jak mi na imi�?
Nikt. Wchodz�c, s�ysza�am jak wymawia je Elisabeth.
Dobranoc.
Po raz ostatni to m�wi�:
przesta� mnie obra�a�, upokarza�, prze�ladowa�!
Nie wiesz do czego jestem zdolna.
Znam ci�. Co mo�esz mi zrobi�?
Mo�e mnie zabijesz? Nie mo�esz.
- No wi�c? - Cicho b�d�!
Nie wystarczy ci, �e zrujnowa�a� mi �ycie?
Dlaczego mnie tak prze�ladujesz?
Podoba ci si� Alan, prawda?
- Przyznaj, �e ci si� podoba. - Tak! Podoba mi si�.
- I po��dam go! - Nie kochasz go...
Tak, tak, kocham go!
Biedne stworzenie, gdyby mnie tam nie by�o, zazna�aby� szcz�cia w jego ramionach.
Szcz�cia?
Tak, mo�e z nim zazna�abym szcz�cia.
Nie, to nieprawda. Nigdy nie by�a� szcz�liwa.
Ale tym razem mia�am jakie� przeczucie.
Julio, b�agam ci�, zaklinam,
daj mi ostatni� szans�.
Nie, b�dziesz szcz�liwa tylko przy mnie.
Wyno� si�! Jestem kobiet�, rozumiesz?
Prawdziw� kobiet�. Wyno� si� z mego �ycia!
Jakiego �ycia, Elisabeth?
Czy ty wiesz, co m�wisz?
Gardz� tob�, Julio, nienawidz� ci�!
"B�d� ci� wyczekiwa� o p�nocy w parku, pod wielkim d�bem. Herbert."
/Carmus, /wst�p do medycyny metafizycznej
Przepraszam, chcia�am sprawdzi�, czy ju� �pisz.
Zamierza�am wr�ci� do ��ka nie budz�c ci�.
Chcia�em jeszcze poczyta� bardzo zajmuj�c� ksi��k�.
Nigdy nie zasypiam przed �witem,
poniewa� ca�e noce sp�dzam w redakcji.
- Mog� zosta� na chwilk�? - Oczywi�cie.
Tylko kretyn albo nienormalny odmawia
towarzystwa tak pi�knej kobiety, jak ty.
"Carmus."
To nie najlepsza lektura do snu. Lecz je�li chcia�e� poczyta�, p�jd�...
Nie, zosta� prosz�.
Jest tak wiele do wyczytania w twoich oczach.
W moich oczach, Alanie, wypisane jest:
"Poca�uj mnie."
"Przytul mnie do siebie."
"Jestem twoja."
"We� mnie" - to jest w nich wypisane.
Tak, we� mnie.
Mo�e twoje ciep�o wybawi mnie od ch�odu, kt�ry wi�zi mnie tak beznadziejnie.
We� mnie, ca�uj mnie, m�j kochany.
Alan, �yj� tylko wtedy, kiedy kocham.
Suka! Wiedzia�am.
Wiedzia�am, �e to si� tak sko�czy.
- Dok�d to? - Puszczaj.
Ciebie to nie dotyczy.
Ja wci�� j� kocham. Nie r�b tego.
Dlaczego? Wi�c ju� zawsze b�d� tak traktowana?
Herbert musi o tym wiedzie�, i to natychmiast!
Spotkali�my si� za p�no.
Moja ukochana, najwa�niejsze, �e ci� odnalaz�em.
Teraz ju� zawsze b�dziemy razem.
Zawsze rozdzieleni.
Ja w swoim �wiecie, a ty...
w swoim, daleko st�d.
M�j �wiat b�dzie twoim, Elisabeth.
Nie mog� wr�ci�. Ju� do niego nie nale��.
Elisabeth!
- O co chodzi, Alan? - Tak bardzo si� wystraszy�em.
Wydawa�o mi si�, jakby twoje serce nie bi�o.
Moje serce nie bije.
Nie bije od 10-ciu lat.
Jestem martwa.
Elisabeth!
To niemo�liwe!
Tak, tej nocy wszystko jest mo�liwe.
Niech si� pan nie martwi o Elisabeth.
Ale ona znikn�a!
Wr�ci.
By�a ranna. Musimy si� ni� zaj��.
- To bezu�yteczne. - Bezu�yteczne?
Wy wszyscy jeste�cie ob��kani. Kiedy zrozumiecie, �e...
Ju� si� ni� zaj�to. Prosz� mi zaufa�.
Kim pan jest?
- Jestem doktor Carmus. - Carmus?
- Ten s�ynny badacz medycyny? - Tak.
Od jakiego� czasu nie by�o o panu wie�ci. My�leli�my, �e...
Nie �yj�?
Przesta�em �y� bezcelow� egzystencj�
w �wiecie, kt�ry uniemo�liwi� mi doko�czy� moje badania.
Dozna� pan szoku.
Potrzebny panu �yczek czego� mocniejszego.
Chod�my.
W gabinecie mam zapas wy�mienitej whisky.
Prosz� spocz��.
Niech si� pan odpr�y, Foster.
- Nazywa si� pan Foster, czy� nie? - Sk�d pan wiedzia�?
S�ysza�em jak rozmawia pan z Elisabeth.
- Pan... - Tak, widzia�em wszystko.
S�ysza�em wszystko,
ale nie mia�em mo�liwo�ci, by zainterweniowa�.
Zrozumie pan, dlaczego.
Niech pan usi�dzie, odpr�y si� i pije swoj� whisky.
Nie rozumiem.
To tak, jakbym �y� w jakim� koszmarze!
Jednak jestem przekonany, jestem pewny, �e Elisabeth �yje.
Czu�em jej dr��ce cia�o, czu�em jej ciep�o.
W tej chwili �yje dzi�ki si�om swoich zmys��w,
kt�re nie chc� umiera�.
Co pan ma na my�li?
W ka�dej ludzkiej istocie egzystuj� razem trzy formy �ycia.
Z czego cia�o jest form� najbardziej kruch�.
Nast�pnie jest duch, kt�ry jest niezniszczalny.
W ko�cu s� zmys�y, kt�re nie s� wiecznotrwa�e,
ale mog� przetrwa� d�ugo po �mierci.
Szczeg�lnie kiedy istota ludzka wydarta jest �yciu
poprzez akt przemocy,
w chwili,
kiedy zmys�y do�wiadczaj� intensywnych emocji.
Kr�tko m�wi�c, nie umiera si� zupe�nie,
kiedy nie jest si� gotowym umrze�.
To ca�kowicie absurdalna teoria.
Ale� mog� to zademonstrowa�.
Ostro�nie, ten gad jest bardzo jadowity.
W tej chwili, wszystkie jego zmys�y s� zmobilizowane
g��bokim instynktem obronnym.
Teoretycznie,
w�� powinien umrze�, kiedy zadam cios.
Ale on trwa przy �yciu.
Przeprowadzi�em ten eksperyment jeszcze jako dziecko,
z jaszczurkami.
To prawda, cia�o walczy przez kilka sekund, ale potem...
Prosz�.
Teraz ca�kowicie zako�czy� �ycie.
Prosz� przysun�� do niego r�k�.
Ostro�nie!
Jego gruczo�y wci�� kryj� w sobie jad.
Gad jest martwy, ale jego instynkt obronny przetrwa�.
Nie na d�ugo.
Kiedy ustanie kr��enie krwi,
rozpocznie si� rozk�ad,
prowadz�cy do �mierci systemu motorycznego-zmys�owego.
Nie wierz�, �e pa�ska teoria ma zastosowanie na ludziach.
Powinien pan uwierzy�, poniewa� widzia� pan tego dow�d.
Widzia� pan Elisabeth.
Rozmawia� pan z ni�.
Czu� pan jej cia�o dr��ce w pa�skich ramionach.
A jednak,
Elisabeth pochowana jest tam,
na cmentarzu w parku.
A inni?
Te� s� tam pochowani.
S� ofiarami tego samego losu.
Jakiego losu?
Prosz� za mn�, a dowie si� pan.
Wkr�tce, martwi
prze�yj� raz jeszcze ko�cowy epizod...
swojej ziemskiej egzystencji.
Tylko perwersja Lorda Thomasa
mog�a sprawi�, by przyby� pan tu dzisiaj.
Upodabnia si� do swego pradziada, pierwszego Hrabiego Blackblood.
Blackwood!
Przyj�� nazwisko Blackwood.
"Wood" w miejsce "blood." "drewno" - "krew".
Uczyniono go szlachcicem, poniewa� wiesza� przeciwnik�w Korony.
By� katem Londynu.
Niech pan nie b�dzie zaskoczony, Foster.
Dowie si� pan jeszcze wiele w�cej.
Doktorze, b�agam,
niech mi pan opowie o Elisabeth.
Ju� pora. Od tej chwili s�owa s� bezu�yteczne.
Niech pan patrzy.
- Chcesz co� do picia? - Tak, dzi�ki.
- Czego chcesz? - Wyjd�. Nie zostawaj z nim.
Zaczekaj na mnie w stajni. Id� ju�.
Straci�em ci� z oczu.
- Mam na ni� baczenie. - Dzi�kuj�, Julio.
Zluzowa�a� mnie, gdy si� oddali�em. Teraz moja kolej.
C� za wspania�y portret rodzinny!
Wychodzisz?
Tak, wracam do Londynu.
Musz� jutro popracowa�, a nie znosz�, kiedy jestem niewyspany.
Niegdy� zwyk�e� wstawa� wcze�niej, by zapolowa�. Miasto ci� zmieni�o.
Zaniecha�em przyjemno�ci polowania.
Przyjemnie mi by�o widzie� was razem.
Williamie, postaraj si� nie zostawia� jej ju� nigdy samej.
Sprzeda�em wszystkie swoje posiad�o�ci w Ameryce.
Teraz podr�uj� tylko dla przyjemno�ci.
Co by� powiedzia�, gdyby�my wyruszyli w rejs, odwiedzi� Francj�, Itali�...
To dobry pomys�.
Odwiedzimy was w Londynie i jeszcze o tym porozmawiamy.
- Pozw�l, �e ja. - Nie, mog� z nimi i��.
Zosta� tu z go��mi.
Dobranoc.
- Do widzenia, Thomas. - Dobranoc, Williamie.
- Do widzenia, kochanie. - Do widzenia.
Do widzenia, Elisabeth, i mi�ego polowania.
- Nie wracaj do niego. - Nie b�d� g�upcem, to m�j m��.
George, pow�z!
Chod�.
Nie mo�esz do niego wr�ci�, jeste� moja.
Kochamy si�. Prze�yli�my niezapomniane chwile.
On zn�w wyjedzie, Herbercie. Pu�� mnie.
Nie. Wiem, �e z nim odejdziesz.
Zabij� ci� je�li do niego wr�cisz!
- Pu�� mnie! - Nie!
Nie, nie chc�.
To, co pan widzia�, nale�y do przesz�o�ci Blackwood�w.
A to tylko prolog.
Prawdziwa tragedia rozpoczyna si� teraz.
Chod�my.
�yj� tylko wtedy, kiedy kocham.
Nie p�acz, Elisabeth. B�agam ci�.
Ju� po wszystkim. Jestem tu. Nie p�acz ju� wi�cej.
- Prosz�, Elisabeth. - Odejd�!
- Prosz�. - Odejd�.
- Nie odpychaj mnie. - Nienawidz� ci�, gardz� tob�.
Lubi� m�czyzn, rozumiesz?
Nie, to nieprawda.
Nienawidz� ci�, ty morderczynio! Zostaw mnie.
Nie mog� ju� z tob� �y�.
Ju� ci� nie zostawi�. B�dziemy ju� ze sob� na zawsze.
Pr�dzej umr�!
Nie mo�esz tak m�wi�,
bo ja... ja ci� kocham, Elisabeth.
Do��!
Wypu�� mnie, Carmus!
Nikt ci� nie trzyma. Jeste� wi�niem tera�niejszo�ci.
Nie mo�esz przekroczy� progu przesz�o�ci.
To nieprawda. To jaka� masa bzdur.
Zmarli �yj� w innej przestrzeni,
w innym wymiarze.
Musz� ci� przekona�!
Wypu�� mnie, a to ja ciebie przekonam, Carmus.
Znowu si� mylisz, Foster.
Sp�jrz, za tob� jest nico��.
Wypu�� mnie!
Nie pr�buj si� ukrywa�, Carmus!
Carmus, gdzie jeste�?
Poka� si�, b�agam ci�!
Powiedz Lordowi Thomasowi, �e wygra� zak�ad.
Chc� si� st�d wydosta�. Wi�cej tego nie znios�!
Otw�rz! Wiem, �e tam jeste�! Otwieraj!
Przegra�em zak�ad.
Poddaj� si�!
Trac� zmys�y!
Uwa�aj, Carmus!
Widzia�e� jak i dlaczego umar�em.
"Krew jest �r�d�em �ycia:
tylko krew o�ywia martwych! Wypijemy twoj� krew!"
Cudownie! Nasza pierwsza noc b�dzie niezapomniana!
Noc mi�o�ci i grozy, je�li Lord Blackwood m�wi prawd�.
Nie zostawiaj mnie.
Boi si� pani, pani Perkins?
Tak, boj� si�, �e zdradz� ci� z duchem.
Nie wchod�cie.
Nie wchod�cie, st�jcie!
Pozw�l, ja to zrobi�.
Nie wchod�cie na g�r�. Zostaniecie zabici!
Chcecie powstrzyma� mnie przed wyj�ciem. Dobrze wi�c.
Nie przera�acie mnie!
Jeste�cie martwi!
Ja �yj�!
Co to by�o?
Duch szpieguj�cy nas przez dziurk� od klucza.
- Nie b�d� g�upi, id� zobacz. - No dobrze.
Zaraz wracam.
Elsi!
Teraz twoja kolej, Foster.
Wybi�a twoja godzina.
Uciekaj, Alan. Oni chc� twojej krwi.
B�agam, uciekaj, uciekaj!
Elisabeth!
Za mn�, szybko!
Za godzin� b�dzie �wita�.
Od teraz jeste� w naszych r�kach.
Nie zdo�asz nam uciec.
Tw�j los jest przypiecz�towany.
Nie chcemy rezygnowa� z �ycia.
Twoja krew b�dzie naszym �yciem.
Gdzie by�a�, Elisabeth?
Mo�e zdo�am ci� ocali�. Chod�.
- Nie jeste� z innymi? - Kocham ci�.
Nigdy nikogo nie kocha�am tak bardzo jak ciebie.
Ale ty �yjesz!
Nie, chcia�abym. B�agam ci�, uciekaj.
Pospiesz si�, zanim nie b�dzie za p�no.
Oni nadchodz�. Id� przez park.
Twoje �ycie b�dzie bezpieczne za bram�.
- Chod� ze mn�. - Nie.
Nie mo�esz mnie zabra� do �wiata, kt�ry nie jest ju� m�j.
Pu�� mnie! Jestem martwa, musisz to zrozumie�!
Nie, ty �yjesz! Uwierz mi, jeste� �ywa!
- Chod�. - Nie, Alanie!
Pu�� mnie, prosz�!
Nie mog� p�j�� za tob�!
Pu�� mnie!
- Nie mog� i�� dalej. - Chod�.
B�agam, pu�� mnie!
M�j ukochany.
Nie mo�esz nam uciec.
Tw�j los jest przypiecz�towany.
Nie chcemy odda� �ycia.
Teraz twoja krew jest nasza.
Twoja krew b�dzie naszym �yciem.
Nie uciekniesz.
Nie uciekniesz.
Nie uciekniesz.
Nie uciekniesz.
Nie zdo�asz nam uciec, Alanie!
Dokona� tego! Czeka na nas przed bram�.
St�j, Laster.
Foster!
Nikt nigdy nie prze�y� Nocy Zmar�ych.
Niestety, przegra�e� zak�ad, ch�opcze.
Chod�my. Pochowam go w parku.
Kiedy opisz� t� histori�,
nikt w ni� nie uwierzy. Jak zawsze.
Zosta�e� dla mnie, Alanie?
Tak, Elisabeth.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.