All language subtitles for The Devil and Daniel Webster 1941

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic Download
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian Download
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American) Download
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

‫پنجاه و هفتمین ترجمه گروه پيشگام ‫"ترجمه‌ي فيلم‌ها به انتخاب شما"

‫در صورت تمایل به حمایت از ما، لطفا عضو این گروه شوید ‫https://t.me/Pishgum_Team

‫[این داستان را در نقاط ‫مرزی نقل می‌کنند...]

‫[جایی که ماساچوست و ورمانت ‫و نیو همپشایر به یک‌دیگر متصل می‌شوند.]

‫[می‌گویند خیلی وقت پیش رخ داده...]

‫[اما ممکن است هرجایی و هر زمانی ‫برای هر شخصی رخ دهد...]

‫[بله. حتی ممکن است برای شما رخ دهد.]

‫مامان! ماری! آماده‌اید؟ ‫ناقوس اول به صدا در اومده.

‫آره، آماده‌ایم.

‫ماری داره از در پشتی میاد.

‫خوشحال باش پسرم.

‫ما سالمیم و همچنان آذوقه داریم.

‫آسمان رو ببین.

‫مثل یخ‌های آسیاب توش ترک داره...

‫و نشون می‌ده که بهار توی راهه.

‫اگه این واسه یه خانواده مذهبی توی...

‫نیو همپشایر کافی نیست، ‫نمی‌دونم دیگه چی بخوام.

‫- جیبز. کمک! ‫- دارم میام.

‫ساکت شپ! ساکت!

‫بشین شپ! بشین!

‫می‌خواد یه چوب واسش بندازی جیبز.

‫گمونم اون هم باد بهاری رو حس کرده.

‫خیلی‌خب.

‫- بگیرش شپ! ‫- ماری؟ جیبز؟

‫داریم میاییم مامان. چی شده؟ ‫مشکلی دارم؟

‫نه، هیچی.

‫پس واسه چی لبخند می‌زنی؟

‫خب جیبز، تازه صورتت رو اصلاح کردی... ‫من هم بهترین لباس‌هام رو پوشیدم...

‫و دارم با شوهرم می‌رم کلیسا.

‫از اول زمستان تا حالا نرفتیم.

‫- و اگه این اتفاق مهمی نیست. ‫- نمی‌دونم چی هست.

‫باز چی شده؟

‫شپ! بیا اینجا شپ!

‫شپ! شپ! بس کن!

‫خوک رو ول کن. بیا اینجا شپ!

‫چی شده جیبز؟

‫نمی‌دونم. خوک یه مشکلی داره.

‫ساکت آقای خوشمزه.

‫از خوک‌های روغنی مسابقه هم بدتره.

‫آره، پاش شکسته. جعبه رو بیار ماری.

‫یادمه بابا قبلا می‌گفت...

‫«وقتی که بدشانسی پخش می‌کردن...

‫کشاورزها اول رسیدن.»

‫ببین جیبز. عروسی خودت رو یادت نیست؟

‫گفتیم در شرایط بد و خوب. ‫در ثروتمندی و فقر.

‫- همین رو گفتیم. ‫- شلوارت جیبز. خیس شده.

‫- بده‌اش من. ‫- اوه.

‫خب.

‫گمونم امروز نمی‌ریم کلیسا.

‫گمونم نریم.

‫در هر صورت می‌تونم واستون کتاب مقدس بخونم.

‫در این مورد اعتراضی نیست.

‫حالا سرما نمی‌خوری.

‫داری لوسش می‌کنی.

‫مامان. خودت هم با بابا همین‌کار رو می‌کردی.

‫خب، همیشه وظیفم رو انجام دادم.

‫ماری. چوب رو محکم‌تر نگه‌ دار.

‫مردی در سرزمین آز بود که نامش جوب بود.

‫و او مردی بی‌نقص و درستکار بود.

‫لعنتی. لعنتی.

‫جیبز! یک‌شنبه اینطوری حرف نزن! ‫اون هم وسط کتاب مقدس.

‫ببخشید مامان. این یارو جوب مشکل داشت نه؟ ‫مثل من بدشانس بود.

‫جناب جیبز استون. ‫چیزی که بهش می‌گی بدشانسی...

‫باهاش نیوانگلند رو ساختیم. ‫همچنین اون ماهی کاد.

‫همون جا نگهش دار.

‫اینجا واست گرم و نرمه.

‫خیلی نزدیک آتیش نبرش جیبز. ‫وگرنه شام کباب خوک داریم.

‫یک‌شنبه خوک نمی‌خوریم.

‫خیال نکردی فراموش کردم که؟

‫کتاب رو بده به من مامان. ‫یه چیز قشنگ از کتاب روث می‌خونم.

‫البته اگه عیبی نداره موضوع رو عوض کنم.

‫معلومه مشکلی ندارم.

‫خیلی با جوب ارتباط برقرار نکردم. ‫حتی اگه از کتاب مقدس باشه.

‫واسه من زیادی بود.

‫البته نمی‌خوام درموردش بد بگم.

‫ولی به نظرم اهل ماساچوست میاد.

‫آره ماری. ادامه بده و بخون.

‫- و روث گفت که... ‫- یه نفر داره از دروازه میاد!

‫کیه؟

‫تام شارپ و دو نفر دیگه.

‫خب ببینیم چی می‌خوان.

‫- جیبز! ‫- وای. شلوارم!

‫- صبح بخیر ماری. ‫- صبح بخیر تام. بیا داخل.

‫صبح بخیر خانم.

‫اونجا یه پادری هست که پات رو تمیز کنی.

‫ببخشید خانم. یادم رفت.

‫- چطوری جیبز؟ ‫- خوبم. تو چطوری؟

‫- این ون بروکسه. از ماساچوست. ‫- سلام.

‫- شما چطوری؟ ‫- این هم ایلای هیگینز. از ورمانت.

‫احوال شما.

‫پات رو جلوی در تمیز کن.

‫- ببخشید خانم. ‫- بیایید کنار آتش بشینید.

‫- خوک کوچولو زخمی شده؟ ‫- آره. پاش زخمی شده.

‫وای چه بد. یه بار یه خوک داشتم ‫که هر چهار پاش شکست.

‫آره، همبرگرم رو خراب کرد.

‫شاید یک‌شنبه توی ماساچوست ‫سیگار بکشی، ولی اینجا نمی‌شه.

‫ببخشید خانم.

‫باران نیوهمپشایر شدیده، نه؟

‫امسال اینجا چطور گذشت؟

‫خب ذرت‌ها که بد نبود.

‫داره خوب در میاد...

‫ بعد یهویی تگرگ اومد. ‫تگرگ توی ماه ژوئن.

‫تگرگ‌هایی انقدر بزرگ که مرغ‌ها ‫روش می‌نشستن چون فکر می‌کردن تخم مرغه.

‫آره دیگه. همین اتفاق‌ها باعث می‌شه...

‫آدم کلافه بشه دیگه.

‫این که چیزی نیست. ‫ما ماه اوت بارش برف داشتیم.

‫- توی اوت؟ ‫- آره. ممنون خانم.

‫انقدر سرد بود که یه نفر رفت بیرون و یخ زد.

‫البته به جز قلبش. اون از قبل منجمد بود.

‫نزول خور بود نه؟

‫حیف که مایزر استیونز اینطوری نشد.

‫تو هم از مشتری‌های استیونزی؟

‫معلومه هستم.

‫هم بابت قرض و هم رهن و هم وام مسکن.

‫این روزها واسه ما کشاورزها خیلی سخت شده.

‫شهرنشین‌ها هم مشکلات خودشون رو دارن.

‫ولی وقتی کشاورزها ورشکست بشن کارشون سخته.

‫قوانین باید عوض بشن.

‫باید بیشتر به فکر ما باشن.

‫واسه همین ما سه تا جمع شدیم استون جان.

‫آره.

‫کشاورزها باید یه جور انجمن داشته باشن. ‫مثل توی ورمانت.

‫نظرت چیه جیبز؟ به نظرت منطقیه؟

‫خب منطقی هست، ولی...

‫باید چند شبی بهش فکر کنم.

‫منطقیه.

‫آدم باید در مورد تصمیماتش فکر کنه.

‫کیک خیلی خوبی دارید خانم.

‫- یه تکه دیگه میل دارید؟ ‫- حتما.

‫ممنون خانم. ممنون.

‫مامان. مگه قرار نبود بذاریمش واسه فردا؟

‫خواست خدا اینه که غریبه‌ها رو سیر کنیم.

‫حتی اگه هیچی توی خونه نداشته باشی.

‫خب این رو بخون جیبز. ‫ما یکی دو هفته دیگه برمی‌گردیم.

‫داشتم فکر می‌کردم...

‫ممکنه توی واشینگتن از این فکر خوششون نیاد.

‫چرا که نه؟ الان یه قانون ‫توی مجلس تصویب کردن...

‫که در مورد قوانین ورشکستگیه.

‫دنیل وبستر الان داره ازش دفاع می‌کنه.

‫دنیل سیاه؟

‫آره. بزرگ‌ترین مرد ایالات متحده.

‫نماینده ماساچوست.

‫مطمئنا قراره رئیس‌جمهور بعدیمون بشه.

‫می‌گن وقتی حرف می‌زنه توی ‫آسمان پرچم آمریکا به اهتزاز در میاد.

‫گوش کن دنیل سیاه.

‫با نوشتن این چیزها داری وقتت رو تلف می‌کنی.

‫چرا نگران مردم و مشکلاتشون باشی؟ ‫به فکر خودت باش.

‫تو می‌خوای رئیس‌جمهور این مملکت بشی. ‫باید هم بشی.

‫به رژه روز افتتاحیه فکر کن. ‫به موسیقی و اسب‌ها...

‫درخشش نور خورشید روی پرچمی ‫که در باد به اهتزاز در آمده...

‫ملتی که فریاد می‌زنن «دنیل وبستر...

‫رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا.»

‫احمق نباش. اگه اون سخنرانی رو بکنی...

‫هیچ‌وقت رئیس‌جمهور نمی‌شی.

‫بس کن!

‫به هر مردی که با گاوآهن خود ‫کار می‌کند می‌گویم...

‫به هر مکانیک و صنعت‌گر ‫و کارگر در هر شهر و ایالتی...

‫به مردمی می‌گویم که...

‫می‌خواهند به روشی درست ‫دست‌رنجی به دست بیارند.

‫حواستان به گرگ‌های در پوست گوسفند باشد.

‫کشاورزان ورشکسته حتی نمی‌توانند...

‫به دولت مراجعه کنند...

‫تا مشکلشان را به مجلس ارائه دهند...

‫آن قدر ترس دارند که شخصی...

‫آن‌ها را بازداشت خواهد کرد.

‫ما به خوبی از آزادی سیاسی سخن می‌گوییم...

‫ولی چطور می‌توان از آزادی سیاسی لذت برد...

‫اگر دائما از آزادی شخصی منع شده باشیم؟

‫اگر رای نهایی باعث شود...

‫هزاران شهروند...

‫و خانواده‌شان در بدبختی زندگی کنند...

‫ما یعنی مسئولین دولت...

‫می‌توانیم با وجدانی آسوده به خواب برویم؟

‫آیا می‌توانیم بدون سرزنش ‫خودمان از خداوند متعال...

‫طلب بخشش کنیم؟ ‫همون‌طور که بدهکاران خود را می‌بخشیم؟

‫واقعا آقای وبستر از کلمات ‫قشنگی استفاده کرده.

‫باعث ایجاد تغییر می‌شه.

‫کاش حداقل مایزر استیونز رو تغییر بده. ‫هنوز بهش بدهکاریم.

‫آره. نمی‌‌شه وام مسکن رو پرداخت نکرد. ‫ شرمنده.

‫مشکلی نداره کلانتر.

‫کاش واقعا می‌تونستم واست کاری بکنم. ‫ولی استیونز رو که می‌شناسی.

‫اگه امشب پولش رو ندی ‫از مزرعه بیرونت می‌کنه.

‫واقعا می‌کنه.

‫قانون قانونه. خداحافظ. ‫خداحافظ ماری.

‫- خداحافظ کلانتر.- خداحافظ کلانتر.

‫- خب حالا چیکار کنیم؟ ‫- هنوز پول پس‌انداز من هست.

‫- پول پس‌اندازت؟ ‫- خیال کردی ناراحت می‌شم؟

‫- تموم شده ماری. ‫- همش؟

‫همش. باید پول دامپزشک رو کامل می‌دادم. ‫وگرنه اسب رو درمان نمی‌کرد.

‫هرچی باشه بدون اسب نمی‌تونیم کار کنیم.

‫مشکلی نداره. یه راهی پیدا می‌کنیم ‫که پول استیونز رو بدیم.

‫اگه پای خوک نشکسته بود ‫می‌تونستیم اون رو بدیم بهش.

‫نمی‌تونی یه کیسه بذر به جاش ببری؟

‫که این همه شخمی که واسه ‫بهار زدیم بی‌فایده بشه؟

‫همیشه گفتی زمین بالای ‫تپه به استراحت نیاز داره.

‫- ولی اگه فکرش رو بکنی... ‫- من کشاورزم ماری. همیشه بودم.

‫من نمی‌تونم قرضم رو با بذر پرداخت کنم.

‫واسم زندست. از همه‌چیز زنده تره.

‫ولی گمونم درست می‌گی. مجبوریم بدیمش بره.

‫جیبز. باید با تام شارپ حرف بزنی ‫و عضو انجمن بشی.

‫- می‌زنم ماری. ‫- جیبز!

‫چطور فهمیدی که گوساله رو آماده کین مامان؟

‫حدس زدم که پول نداری.

‫و درست هم حدس زدی. تف توش.

‫اخیرا خیلی بد حرف می‌زنی.

‫هی دائما فحش می‌دی.

‫ولی گاهی اوقات فحش دادن کمک می‌کنه مامان.

‫خیلی‌خب پسر. اگه کمک می‌کنه عیبی نداره.

‫جیبز. این چیه؟

‫بذر تنها کافی نیست ماری. ‫باید گوساله رو هم بدیم.

‫ولی ما روش حساب کردیم.

‫برو سوار واگن شو.

‫- مادرش ناراحت شده. ‫- چیکار کنم؟

‫گوساله خیلی خوبیه.

‫درسته ماری. گوساله خوبیه.

‫واسه همین استیونز بابت بقیه ‫قرض قبولش می‌کنه.

‫ماری! آسیب دیدی؟

‫مامان! زود! ماری افتاد زمین!

‫مامان!

‫ببرش توی خونه. مراقب باش.

‫نه، نه، نه، اینجا بذارش پایین. ‫اونجا خیلی سرده.

‫یکم آب بیار. زود.

‫ساکت شپ! ساکت!

‫- اون سگ چه‌اش شده؟ ‫- نمی‌دونم.

‫خب ساکتش کن.

‫اگه خوشحال می‌شه بذار زوزه بکشه.

‫لعنت بهش. انگار از من هم حالش بهتره.

‫انقدر فحش نده!

‫جدی می‌گم. دیگه صبرم تمام شده.

‫هیچ‌وقت شرایط واسه من درست نیست.

‫- باز چی شده؟ ‫- روباه! روباه رفته توی مرغ‌دونی!

‫اسلحه رو بده من.

‫زدیش؟

‫نه نزدم لعنتی رو. ‫دو تا از مرغ‌ها رو برد.

‫خب دو تا مرغ کمتر داریم. تو بذر رو بیار. ‫من به ماری رسیدگی می‌کنم.

‫کاری می‌کنن آدم راضی بشه ‫روحش رو به شیطان بفروشه!

‫حاضرم بابت دو قرون روحم رو بفروشم.

‫گمونم کسی نشنید. امیدوارم کسی نشنیده باشه.

‫عصربخیر همسایه استون.

‫تو کی هستی؟

‫اسم من اسکرچه.

‫توی نیوانگلند به این اسم صدام می‌کنن.

‫من باهات کاری ندارم.

‫یعنی می‌گی الان صدام نکردی؟

‫توی ایالت‌های دیگه شنیدم ‫که مردم دروغ بگن...

‫ولی توی نیوهمپشایر انتظارش رو نداشتم.

‫نمی‌تونی این رو به من بگی. ‫من اهل نیوهمپشایرم.

‫و اگه بگم صدات کردم، یعنی کردم. ‫گمونم که کردم.

‫این روزها خیلی بدشانسی آوردی...

‫ولی لزومی نداره اینطور باشه...

‫وقتی به فرصت‌هات فکر می‌کنم...

‫فرصت‌هام؟

‫البته. تو یکی از غنی‌ترین ‫زمین‌های شهرستان رو داری.

‫فقط شیوه کارت اشتباهه.

‫خیلی‌ها اشتباه می‌کنن.

‫تلاش کردن؟ اون واسه افرادیه که...

‫کار دیگه‌ای بلد نیستن.

‫واسه کساییه که شانس ندارن.

‫ولی وقتی شانس بیاری، ‫لزومی نداره واسه بقیه کار کنی.

‫کاری می‌کنی اون‌ها واست کار کنن.

‫خب به نظر که خوب میاد جناب. ‫چطوری انجامش بدم؟

‫افراد باهوشی مثل تو می‌تونن ‫هرجایی پول پیدا کنن.

‫پول پرداخت قرض‌هاشون. پول خرج زن و بچه‌شون. ‫پولی که ثروتمندشون کنه.

‫فقط کافیه دوستی داشته باشن که نشونشون بده. ‫به این شکل.

‫- واقعی نیست. امکان نداره. ‫- نه، صبر کن.

‫لمسش کن.

‫لمسش کن. با دستت حسش کن.

‫- جیبز! ‫- یه نفر صدات می‌کنه آقای استون.

‫- جیبز استون! ‫- اینجایی.

‫چطوری جیبز؟

‫- چطوری جیبز؟ ‫- خوبم. چی می‌خواید؟

‫اومدیم ببینیم تصمیم گرفتی به انجمن بپیوندی؟

‫انجمن؟ کدوم انجمن؟

‫همون انجمن کشاورزان که ‫اون روز در موردش حرف زدیم.

‫نه نمی‌خوام عضوش بشم. برید. ولم کنید.

‫نمی‌خوایم مجبورت کنیم، ‫ولی به صلاح خودته همسایه.

‫- من هوای خودم رو دارم. ‫- ما باید همراه هم باشیم.

‫حالا بعد سخنرانی دنیل وبستر.

‫دنیل وبستر نمی‌تونه بهم کمک کنه. ‫ولم کنید.

‫بگو از کجا اومده؟

‫داستان قدیمی رو شنیدی؟

‫قطار واگنی هسی که در راهش به ‫ساراتوگا مورد سرقت قرار گرفت.

‫یه سری از طلاهاش زیر طویله تو مخفی شده بود.

‫- آره. چرا که نه؟ ‫- بله البته.

‫مردم فراموش کردن. یا کسی که دفنش کرده بود ‫ مُرد. می‌دونی این اتفاق‌ها رخ می‌دن دیگه.

‫- مال منه. مال منه. ‫- آره.

‫آره، درسته آقای استون.

‫فقط یه کار کوچیکی هست.

‫دوست دارم اینجا رو امضاء کنی.

‫دیدی؟

‫و وقتی که انجامش بدی هفت سال طول می‌کشه.

‫این فرم معمولیه.

‫البته به وقتش می‌تونیم تمدیدش هم کنیم.

‫اینی که اینجا نوشته یعنی چی؟ ‫در مورد روحم.

‫چرا باید نگران اون باشی؟ روح که چیزی نیست.

‫می‌تونی ببینی و بوش کنی و لمسش کنی؟ نه.

‫روح در ازای هفت سال خوش‌شانسی چیزی نیست.

‫پول زیادی به دست میاری. ‫و هرچیزی که بشه با پول خرید.

‫حرفم رو قبول کن همسایه استون...

‫اگه بخاطر آوازه خوبم در ‫قراردادهای سخاوتمندانه نبود...

‫نه! نه!

‫بدش من. امضا می‌کنم.

‫خیلی‌خب.

‫متاسفانه باید انگشتت رو زخمی کنم همسایه.

‫درد در ازای شانس چیزی نیست.

‫اینجا رو امضا کن.

‫- می‌ترسی؟ ‫- نه.

‫عالیه.

‫یه امضای قشنگ و خوب.

‫که تا روز قیامت پابرجاست.

‫تبریک می‌گم همسایه استون.

‫قراره ثروتمندترین مرد نیوهمپشایر بشی.

‫خب آره می‌شم.

‫بله. بله قطعا.

‫ولی الان نه.

‫نه تا هفت سال.

‫آهان داشتم فراموش می‌کردم.

‫- امروز چه روزیه؟ ‫- هفتم آوریل.

‫سال 1840.

‫پس اینطور می‌شه...

‫هفتم آوریل...

‫سال 1847.

‫صرفا برای یادآوری.

‫البته تا اون زمان هم رو زیاد می‌بینیم.

‫عجب غروب قشنگی.

‫ماری! ماری!

‫ماری حالش خوب شده. فکر کردم رفتی.

‫اگه یه کوزه سکه طلا داشتی چیکار می‌کردی؟

‫- جیبز... ‫- چیکار می‌کردی ماری؟

‫نمی‌دونم.

‫قرض‌هامون رو پرداخت می‌کردم. ‫و شاید هم یه کلاه جدید می‌خریدم.

‫گمونم زندگیم خیلی فرق نمی‌کرد.

‫ماری...

‫ببین.

‫طلای هسی. توی طویله پیداش کردم.

‫- توی طویله پیداش کردی؟ ‫- آره مامان.

‫داشتم می‌رفتم بذر رو بیارم که دیدم...

‫یکی از چوب‌ها کف‌پوش شکسته ‫ و وقتی برداشتمش...

‫این زیرش بود.

‫عجیب‌ترین چیزیه که شنیدم.

‫ولی حقیقت داره مامان.

‫بیا. بگیر توی دستت مامان. ‫حسش کن.

‫ماری. ماری. بگیرشون.

‫ببین واقعین.

‫چی شده؟ خوشحال نیستی؟

‫نمی‌دونم جیبز. ولی خیلی تلاش می‌کنم.

‫- ولی نمی‌تونم همش رو بپذیرم. ‫- ماری.

‫طلای هسی.

‫امیدوارم فایدش واسه ما ‫بیشتر از هسی‌ها باشه.

‫مامان. دیگه لزومی نداره نگران باشیم. ‫ثروتمند شدیم.

‫خب راحت شدیم. شام بخوریم.

‫پوره سیب‌زمینی و شیر.

‫دیگه قرار نیست پوره سیب‌زمینی و شیر بخوریم.

‫قراره بوقلمون و صدف بخوریم. ‫با ذرت و گوشت گوساله.

‫یه کلاه جدید برای ماری ‫و یه لباس جدید هم واسه مامان.

‫قراره بهترین مزرعه نیوهمپشایر ‫ رو داشته باشیم...

‫و راه حلش هم اینجا توی دستمه.

‫جای اون روی میز نیست.

‫پروردگارا. بابت غذایی که به ما دادی ممنونم.

‫آن را گوارای وجودمان کن تا ‫خواست تو را انجام دهیم. آمین.

‫♪ کاری نیست. دیگه کاری نیست... ♪

‫- سلام جیبز. ‫- سلام کلانتر.

‫الان داشتم با استیونز حرف می‌زدم که ‫قبول کنه قرضت رو دیرتر پرداخت کنی.

‫قبول نکرد نه؟ بیا بریم باهاش حرف بزنیم.

‫کیه؟

‫جیبز استون.

‫سلام استیونز.

‫داری وقت خودت و من رو تلف می‌کنی استون.

‫قرار نیست بهت وقت بدم.

‫خب...

‫من رو ببین استیونز. ‫نمی‌تونیم در موردش حرف بزنیم؟

‫اینجا خیلی سرده. چرا آتیش روشن نمی‌کنی؟

‫پول هیزم ندارم. کسی بهم پول نمی‌ده.

‫پول آوردی استون؟

‫تونستم یه مقداری واست جمع کنم.

‫- گفتم شاید بتونم بخشیش رو پرداخت کنم. ‫- نه استون...

‫به صورت طلا.

‫دوست دارم بدونم از کجا آوردیش.

‫خب می‌دونی. یه سری آدم‌ها خوش‌شانسن دیگه.

‫و بقیه هم اینجوری از آسمون ‫براشون ظاهر می‌شه.

‫تو شاهد بودی کلانتر. ‫این پول به میل خودش بهم پرداخت شد.

‫این واسه وام مسکنت کافی نیست. ‫خونه‌ات مال منه.

‫این رو بشما. و این و این ‫و این و این و این...

‫و این و این و این و این و این!

‫تو اینجا شاهدی کلانتر.

‫حالا دیگه قرضی نمونده.

‫بریم کلانتر.

‫هشت، نه، ده، یازده. ‫بی‌حساب شدیم ادی.

‫خیلی خرید بزرگی کردی آقای استون. ‫دوباره بهمون سر بزن.

‫این یکی هم واسه خودت ادی!

‫وای!

‫امیدوارم خودم هم یه روزی...

‫یه کوزه پر از طلای هسی پیدا کنم آقای استون.

‫جیبز. جیبز. نظرت در مورد این چیه؟

‫آره، خیلی باکلاسه.

‫آخرین کار کاتالوگ پاییز ‫کتاب بانوان گودی بود.

‫- به نظرت خیلی باکلاسه؟ ‫- گفتی باکلاس؟

‫خوبه دخترم. مناسبته.

‫هیچی واسه تو زیادی باکلاس نیست. ‫بذار سرت باشه.

‫خب شاید بد نباشه چند ‫تا گل رز هم بالاش بذارم.

‫درسته ماری قشنگم.

‫حالا برم یه شال واسه مامان هم انتخاب کنم؟

‫آره. برو هر چقدر دوست داری خرید کن.

‫من می‌رم پیش آهنگر که یه گاوآهن جدید بخرم.

‫- نیم ساعت دیگه برمی‌گردم. ‫- منتظرت هستم.

‫وای.

‫ادی. این شیپور رو می‌خوای چیکار؟

‫نشنیدید خانم استون؟ ‫دنیل وبستر داره میاد کراس کورنرز.

‫- دنیل وبستر اومده؟ ‫- شما نمی‌رید استقبالش؟

‫وای.

‫مارتین! هی مارتین! ‫آهنگر کجاست؟

‫با دنیل وبستر داره نعل اسب بازی می‌کنه!

‫با کی؟

‫- با دنیل وبستر. ‫- اوه.

‫مرتیکه روانی خیال کرده می‌تونه ‫با دنیل وبستر رقابت کنه.

‫دنیل از بچگیش بازی می‌کرده. ‫مگه نه دنیل؟

‫آره، با مادربزرگم. تازه کارش هم خوب بود.

‫خب حالا دیگه باید برم. ‫مردم کراس کرنر منتظرمن.

‫خیلی دور نیست آقای وبستر.

‫دوباره تویی که. چی می‌خوای؟

‫گفتم با وجود انتخابات ریاست‌جمهوری ‫کمی کمک بخواید.

‫ترجیح می‌دم تو توی جناح مقابل باشی.

‫اونجا هم خواهم بود.

‫- بدک نبود جوان. ‫- بدک نبود؟ عالی بود!

‫- ده تا پرتاب آقای وبستر؟ ‫- خیلی‌خب. ده تا.

‫کتتون رو بدید به من آقای وبستر.

‫دوستان! همسایه‌ها! خواهش می‌کنم ‫کمی صبر داشته باشید!

‫حالا بیایید یه بار دیگه ‫مراسم رو تمرین کنیم. اینجا.

‫به صف بشید. طبق تمرین.

‫حالا حواس جمع!

‫برید!

‫خب! تو بردی. یعنی نوشیدنی مهمون منی.

‫من دیگه باید برم. باهام تا روستا میای؟

‫قطعا.

‫ممنون پسر. ممنون.

‫چه روز خوبی!

‫لم! لم! تو واسم میاریش؟

‫خیلی‌خب.

‫ممنون!

‫خیلی‌خب. داشتیم می‌رفتیم روستا.

‫دنیل وبستر اومد! ‫دنیل وبستر اومد!

‫دنیل وبستر اومد! ‫دنیل وبستر اومد!

‫دنیل وبستر اومد!

‫گمونم توی کراس کرنر زیاد محبوب نیستم.

‫دنیل وبستر اومد! ‫دنیل وبستر اومد!

‫ببینید کی همراهشه.

‫از این همه آدم...

‫- بابت بازی ممنون. ‫- خوش‌اومدی! به کراس کرنر خوش‌اومدی.

‫همینه! همینه!

‫از حضورتون مفتخریم، و من...

‫- برای سلامتی آقای وبستر. ‫- دوستانم چی؟

‫بیایید همه بنوشیم. ‫یکی هم برای قهرمان جیبز استون.

‫فورا قربان! فورا.

‫سلیقه دنیل وبستر رو خوب می‌شناسی.

‫عرق نیشکر مدفورد.

‫بوی سرزمین موعود.

‫و به سلامتی قهرمان نعل‌اسب‌اندازی. ‫جیبز استون.

‫ممنون. به سلامتی قهرمان کل آمریکا...

‫- دنیل وبستر! ‫- دنیل وبستر!

‫- گروه کجاست؟ گروه کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.

‫برو خبرشون کن. برو.

‫برم خبرشون کنم؟

‫دنبال چی هستی بچه؟

‫- اسمت چیه؟ ‫- مارتین ون بورن آلدریچ.

‫پدرم تنها دموکرات کراس کرنرزه.

‫می‌گفت تو شاخ و دم داری.

‫ولی من ندیدم آقای وبستر.

‫آخه مارتین. فقط وقتی می‌پوشمشون ‫که توی واشینگتنم.

‫اگه اومدی اونجا خوشحال می‌شم نشونت بدم.

‫واقعا آقای وبستر؟ راست می‌گی؟

‫البته. و به پدرت هم از طرفم بگو...

‫شاید در جناح مقابل هم باشیم...

‫ولی خوشحال می‌شم نظرات مردم رو بشنوم.

‫تا وقتی مردم نظرشون رو بیان کنن ‫کشورمون خوب می‌مونه.

‫- متوجه هستی مارتین؟ ‫- بله قربان، گمونم.

‫- حرف بزنید آقای وبستر. ‫- حرف بزنید آقای وبستر.

‫می‌خوان سخنرانی کنید آقای وبستر.

‫سخنرانی؟ نه.

‫من یکم خستم اسکوایر اسلوسوم.

‫تازه اینجا خیلی خوبه.

‫خورشید، هوا... ‫خیلی اینجا توی کراس کرنرز خوبه.

‫- ولی آقای وبستر. ‫- تو حرف بزن.

‫گوش کنید مردم.

‫من خیلی از سخنرانی سر در نمیارم...

‫ولی حس می‌کنم وظیفمه که...

‫چه‌ش شده؟ گربه زبونش رو خورده؟

‫هیس سارا.

‫خب مردم، حرفم اینه که... ‫وقتی مردی مثل دنیل وبستر میاد پیشمون...

‫نباید ازش سخنرانی بخوایم.

‫ما باید حرف بزنیم و بهش بگیم...

‫که ما کشاورزها هر روز بابت...

‫کارهایی که برامون کرده ازش قدردان هستیم.

‫اگه کسی ذرت و علوفه‌ای توی انبارش داره...

‫بخاطر دوست و همسایه خوبمون دنیل وبستره.

‫که توی کنگره ایستادگی کرد و در مقابل ‫نزول‌خورها از ما با قانونی جدید دفاع کرد.

‫بعد چنین کار سختی طبیعیه که خسته هم باشه.

‫از سخنرانی کردن خسته باشه...

‫می‌خواد یکم زیر نور خورشید استراحت بکنه.

‫و اگه کراس کرنرز رو واسه ‫چنین کاری انتخاب کرده...

‫این خیلی خوبه.

‫و قبل اتمام حرفم می‌خوام این رو بگم...

‫ما به لطف دوست خوبمون ‫دنیل وبستر ذرت می‌کاریم.

‫و تا وقتی که برسه به ‫کاخ سفید در واشینگتن...

‫یعنی جایی که بهش تعلق داره، ‫همچنان ذرت می‌کاریم.

‫هورا! هورا!

‫هورا! هورا!

‫هورا!

‫سخنرانی خوبی بود همسایه استون.

‫با توجه به شرایطم نمی‌تونستم ‫انقدر خوب بیانش کنم.

‫ممنون آقای وبستر. ممنون.

‫می‌خوام با همسرم ماری آشنا بشید.

‫شما ماری سیمپسون از فرانکلین هستید.

‫خودم هستم.

‫شوهر باهوشی دارید. قدرش رو بدونید.

‫- سعیم رو می‌کنم آقای وبستر. ‫- همین خوبه.

‫من باید قبل شب به فرانکلین برسم.

‫خداحافظ ماری. سلامم رو به مادرت برسون.

‫ممنونم آقای وبستر.

‫خداحافظ جیبز. خدا به همراهتون.

‫خداحافظ. ممنون.

‫خداحافظ اسکوایر. ‫خداحافظ همگی.

‫خداحافظ.

‫شنیدی چی گفت ماری؟

‫خودم هم نمی‌تونستم انقدر ‫خوب انجامش بدم جیبز استون.

‫این اولین سخنرانیم بود.

‫نمی‌دونم چه‌ام شد.

‫یهویی ایستادم و کلمات مثل ‫برق از دهنم خارج شدن.

‫آره جیبز. روز محشری بود.

‫خوشحالم برگشتیم خونه.

‫- خسته‌ای؟ ‫- خب.

‫- خب چیه؟ ‫- یکم نگرانم.

‫چیزی نیست که نگرانش باشی.

‫- جیبز من... ‫- صبر کن من رو ببینی ماری.

‫این تازه اولشه.

‫اول همه‌چیز.

‫من بزرگ‌ترین آدم نیوهمپشایر می‌شم.

‫و تو هم همسرم خواهی بود.

‫ساکت شپ!

‫سرما نخوری جیبز.

‫- وارد ماه جدید شدیم ماری. ‫- آره، می‌دونم جیبز.

‫توش امیدواری می‌بینم.

‫کاشت و برداشتی خوب.

‫- چی شده؟ ‫- هیچی. هیچی.

‫پروردگارا، بابت این خوراک از تو ممنونیم.

‫آن را گوارای وجودمان کن تا ‫خواسته تو را انجام دهیم. آمین.

‫حالا ببین پسرم...

‫خوشحالم که می‌بینم یه استون موفق شده...

‫- ولی چیزهایی که زود رشد کنن... ‫- تو گوش کن مامان...

‫من دیگه بچه نیستم. ‫می‌خوام این رو بفهمی.

‫نمی‌خوام باقی عمرم یه کشاورز فقیر بمونم.

‫جیبز، تو زمانی گفتی ما هیچ‌وقت عوض نمی‌شیم.

‫دقت نکن قبلا چی گفتم. ‫ببین الان چی می‌گم. نظرم عوض شده.

‫این حرف پسرم بود؟

‫اگه یه کشاورز نخواد...

‫دیگه نزول‌خورها اذیتش نکنن باید چیکار کنه؟

‫لازم نیست تا وقتی من اینجام ‫بری پیش مایزر استیونز.

‫- جدی؟ ‫- معلومه.

‫خیلی لطف داری.

‫حرفش هم نزن هنک. ‫خوشحال می‌شم کمک کنم.

‫ممنون جیبز. چیز زیادی نمی‌خوام.

‫اگه بهم کمی بذر بدی که...

‫کارم رو شروع کنم. و بهار هم کافی باشه.

‫بذر؟ قبوله. همراهم بیا. ‫هرچی لازم داری بردار.

‫- مطمئنی لازمش نداری؟ ‫- معلومه نه. تازه بذر خریدم.

‫- راجع به بهره‌اش... ‫- نگران اونش نباش.

‫بسپرش به من. امروز حرف کاری نزن.

‫فقط این توی ذهنت باشه...

‫من آدمی نیستم که از بدبختی مردم ‫پول در بیاره. نه من اینطور نیستم.

‫می‌گم خیلی لطف داری جیبز.

‫خودم هم این سختی رو کشیدم و درکت می‌کنم.

‫این هم بهترین بذری که توی ‫کل نیوهمپشایر پیدا می‌شه.

‫- نتونستم بخوابم مامان. ‫- عیبی نداره. بشین.

‫حس عجیبی دارم مامان.

‫خوب نیست. اصلا حس خوبی نیست.

‫وای. انگار تو قراره بچه رو به دنیا بیاری.

‫بشین. بهم استرس می‌دی.

‫همه مردها همینن.

‫حس می‌کنن پسرشون مهم‌ترین چیز دنیاست.

‫- دوباره بگو مامان. ‫- دستم رو زخمی کردی.

‫پسر؟ واقعا اینطور فکر می‌کنی مامان؟

‫ولم کن. انگار واسه مادربزرگش مهمه.

‫شاید شانسش برابر باشه.

‫آب و هوای عجیبیه.

‫عجیب. مثل همه‌چیز دیگه.

‫خداروشکر همیشه می‌شه روی ‫آب و هوای نیوانگلند حساب کرد.

‫واسه کل کشور هم کافیه.

‫یه پسر...

‫یه وارث...

‫پول.

‫پول چیز عجیبیه، نه مامان؟

‫بستگی داره از کجا بیاریش و کجا خرجش کنی.

‫ولی من پولی خرج نمی‌کنم.

‫باید بکنی پسر. فایده پول همینه.

‫واقعا اینجوری فکر می‌کنی؟

‫منطقیه دیگه.

‫حالا آدمی مثل دنیل وبستر...

‫گمونم واسه کارش حقوق زیادی می‌گیره...

‫ولی ارزشش رو داره. و به بقیه کمک می‌کنه.

‫فرقش همینه.

‫می‌دونم.

‫ولی اگه کسی پولش رو از راه ‫بدی به دست بیاره چی؟

‫واسش سودی نداره.

‫آخه می‌بینی پسر، من پیرم ‫و تجربه زیادی دارم...

‫وقتی مردی از راه بدی پول در بیاره...

‫وقتی مسیر بهتر رو می‌بینه ‫و از مسیر بد می‌ره...

‫یعنی شیطان توی قلبش رخنه کرده... ‫و این دائمیش می‌کنه.

‫ولی همچنان می‌تونه عوض بشه، نه؟

‫آدم همیشه می‌تونه اوضاع رو عوض کنه.

‫همین باعث می‌شه که با جیرجیرک‌های ‫حیاط متفاوت باشه.

‫کجا می‌ری پسر؟

‫بیا، بیا همسایه استون.

‫لازم نیست هیجان‌زده بشی.

‫من اگه بودم سعی نمی‌کردم درخت رو قطع کنم. ‫این به معنی شکست توافقه.

‫واسم مهم نیست.

‫ولی باید باشه. مخصوصا الان ‫که داری پدر می‌شی.

‫اسمش رو به زبان نیار.

‫بله البته. حین غسل تمعیدش هم نمیام.

‫تصمیم خیلی اشتباهیه.

‫ولی ممکنه یه دوست رو بفرستم. ‫واسه قدیم‌ها.

‫- گمونم همین کار رو بکنم. ‫- جیبز!

‫برو! برو! برو بیرون! ‫زود! برو!

‫مادرت آدم سرسختیه.

‫به کار من نمیاد.

‫- جیبز! ‫- خداحافظ آقای استون.

‫جیبز!

‫اینجایی پسر. نگرانت بودم. ‫هوا رو ببین.

‫بذرها خراب می‌شن!

‫- مهم نیست. ‫- چی گفتی؟

‫- گفتم مهم نیست. ‫- این چه طرز حرف زدنه؟

‫می‌دونم خیلی واسش زحمت کشیدی. ‫ولی از پسش برمیاییم.

‫بربیاییم؟ بهتر از اون.

‫خیال نمی‌کردم بابت بدشانسی خوشحال بشم. ‫ولی هستم.

‫خیال نمی‌کردم بابت طوفان حین برداشت ‫خوشحال باشم. ولی هستم.

‫بابت باران و طوفان خوشحالم.

‫چی شده؟ چرا گریه می‌کنی؟

‫خراب شده. کل زمین خراب شده.

‫آره. طوفان خیلی بد همه‌چیز رو خراب کرده...

‫ولی زمین من نه.

‫ببین ماری! زمین من چیزیش نشده. ‫زمین من خیلی غنیه.

‫سلام لم و هنک.

‫انگار استون با آب و هوا رفاقت داشت.

‫گندم من کاملا خراب شده و به درد نمی‌خوره.

‫بذار من یکم کمکت کنم.

‫ظاهرا یه نفر داره بهمون می‌خنده.

‫گمونم الان حاضری عضو انجمن ما بشی؟

‫یه لحظه صبر کنید. ‫من فکرهای بهتری به ذهنم میاد.

‫- سلام بچه‌ها. ‫- سلام.

‫تگرگ به این بزرگی دیده بودین؟ ‫مثل توپ بولینگ بود.

‫همه پنجره‌ها رو شکست ‫و نزدیک بود گربه رو هم بکشه.

‫من آبجو می‌خورم. تلخ.

‫بچه‌ها...

‫من با پیشنهادی از جیبز استون اومدم.

‫چه پیشنهادی؟

‫خب با وجود تگرگ دیروز...

‫کسی محصولی نداره که بخواد برداشت کنه.

‫جیبز گفت شاید کمکش کنید ‫محصول خودش رو برداشت کنه.

‫من توی کل زندگیم واسه کسی کار نکردم...

‫جز وقتی که بچه بودم.

‫اون هم واسه پدرم بود.

‫- من حاضر نیستم انجامش بدم. ‫- من مطمئن نیستم.

‫- من بهش فکر می‌کنم. ‫- به چی فکر کنی؟

‫این هم یه دلار پیش‌پرداخت...

‫واسه کسی که برای جیبز استون کار کنه.

‫♪ بیایید ای مردمان قدردان. بیایید ♪

‫♪ نغمه‌ی برداشت را بخوانید ♪

‫♪ تمام محصول جمع‌آوری شد ♪

‫♪ طوفان زمستانی در راهه ♪

‫زود. زود.

‫مامان، حالش چطوره؟

‫هر لحظه ممکنه که پدر بشی.

‫وای مامان!

‫لعنت به اون موسیقی. ‫نباید رقص برداشت امشب می‌بود.

‫اون چیزی نمی‌شنوه.

‫چیزهای بهتری برای شنیدن داره.

‫همین. منظورم همین بود.

‫جیبز.

‫این پسرته.

‫چطوری پسرم.

‫گفتم که شانسش برابره.

‫- دیگه کاری نیست دکتر؟ ‫- نه، فقط گرم نگهش دارید.

‫مراقب باش جیبز.

‫- دوروثی. ‫- بله خانم؟

‫- یه آجر داغ بیار. ‫- بله خانم.

‫ببینید همگی! پسرم!

‫- وای! پسره! ‫- به افتخار جیبز استون!

‫- هورا! هورا! ‫- هورا برای جیبز استون!

‫بسه دیگه. می‌خوای سرما بخوره؟

‫عصبانی نباش مامان. ‫چنین اتفاقی خیلی پیش نمیاد.

‫بیا.

‫- من یه آرزو دارم جیبز. ‫- بله ماری؟ چه آرزو‌یی؟

‫می‌خوام اسمش رو بذارم دنیل.

‫مثل دنیل وبستر؟

‫آره، واسه آقای وبستر نامه نوشتم...

‫و ازش خواستم که پدرخوانده ‫اولین فرزندمون باشه.

‫- عیبی که نداره؟ ‫- نه، نداره.

‫وای، تو چه‌ات شده جیبز؟

‫گمونم باید خوشحال باشی که دنیل وبستر ‫پدرخوانده بچه‌ات باشه.

‫حالا برو ببین دوروثی چیکار می‌کنه.

‫باشه مامان.

‫خیلی ممنون دکتر. بابت همه‌چیز.

‫قابلی نداشت جیبز.

‫عجله کن دوروثی. آجر چی شد؟

‫ماری لازمش داره.

‫- تو دوروثی نیستی. ‫- نه. اون رفته.

‫- نمی‌تونه رفته باشه. ‫- ولی رفته.

‫من جاش رو گرفتم.

‫یادت نیست؟

‫واسم نامه نوشتی.

‫- شبیه خط خودمه. ‫- هست.

‫پیشنهادهای دیگه‌ای هم دارم...

‫از یه دوست عزیزت.

‫ولش کن. اسمت چیه؟

‫بل.

‫- بل؟ ‫- بل دی؟

‫بل دی؟ اهل کجایی؟

‫از اون سمت کوهستان.

‫از اون سمت کوهستان.

‫جیبز؟

‫نه، اون کار منه.

‫- شب بخیر مادر استون. ‫- شب بخیر دکتر سیمپسون.

‫اون کیه؟

‫دوروثی؟

‫نه، منم.

‫و این شما رو گرم می‌کنه خانم استون.

‫خوب استراحت نمی‌کنید.

‫می‌دونم بخاطر موسیقیه.

‫باید بخوابید.

‫چیز دیگه‌ای می‌خوایید خانم استون؟

‫- اسمت چیه؟ ‫- بل.

‫ممنونم بل.

‫چه دختر خوب و مهربانی.

‫- اون کیه؟ ‫- جیبز می‌گه خدمتکار جدیده.

‫ولی ازش خوشم نمیاد. نباید نگهش داریم.

‫تصمیمش با جیبزه.

‫اون رئیس خانوادست.

‫- همه امضا کردید؟ ‫- آره، همه امضا کردیم.

‫خوبه. نگرانی‌ رو بسپرید به من.

‫- سیگار بکش. ‫- ممنون.

‫- برید داخل خوش‌بگذرونید. ‫- باشه. چرا که نه؟

‫♪ بابا می‌گه بالا و پایینشون کنید ♪

‫♪ مردم می‌رقصن ♪

‫♪ ما هم می‌رقصیم و همه می‌رقصن ♪

‫♪ این هم از واگن قدیمی تندرو ♪

‫♪ که فرسوده شده و تند نمی‌ره ♪

‫♪ پای راست بالا و پای چپ پایین ♪

‫برقصیم بل؟

‫نه آقای استون. جای شما پیش همسرتونه.

‫همه برقصن!

‫زودتر!

‫همراهتون رو بچسبید. نزدیکش کنید!

‫با تمام قدرت تکونش بدید!

‫تندتر! تندتر!

‫تندتر! تندتر!

‫زود! تندتر! تندتر! ‫تندتر بچرخونش!

‫تندتر!

‫تندتر! تندتر! ‫تندتر بچرخونش!

‫تندتر! تندتر!

‫لعنتی!

‫♪ بخواب عزیزم بخواب ♪

‫♪ صدای آب توی نهر کوچولو میاد ♪

‫♪ بخواد عزیزم ♪

‫کجا می‌ری جیبز؟

‫چی شده همسایه استون؟ ‫وجدانت اذیتت می‌کنه؟

‫می‌تونیم ترتیبش رو بدیم. ‫دستت رو بده به من.

‫کاری کن سریع‌تر بره جیبز. ‫سریع‌تر! سریع‌تر!

‫وای بل. خیلی خوبه.

‫به نظرم هم یک‌شنبه باید امتحانش کنیم.

‫- چرا هر روز نه؟ ‫- نمی‌تونم. خیلی کار دارم.

‫- بقیه می‌تونن واست انجامش بدن. ‫- فکر خوبیه.

‫هی!

‫هی تو! نمی‌تونی اینجا ماهی‌گیری کنی! ‫اینجا ملک شخصیه!

‫من جیبز استونم! ‫به کلانتر خبر می‌دم!

‫حس خوبیه که مردم رو بترسونی ‫و ببینی که فرار می‌کنن.

‫ببین. ماهی‌های خوبی گرفته.

‫خب بیا صبحونه بخوریمشون.

‫خیلی‌خب.

‫صبح بخیر ماری. واست ماهی آوردم.

‫می‌خوام واسه صبحانه بپزیشون.

‫ولی یک‌شنبه‌ست جیبز. ‫دارم با مامان می‌رم کلیسا.

‫- تو باهامون نمیای؟ ‫- می‌خوام ماهی رو درست کنی.

‫نه، نمی‌کنه.

‫نمی‌خوام که با بوی ماهی...

‫فکر و ذکر خدا از خونه بره بیرون...

‫و بوی ماهی یک‌شنبه رو خراب کنه.

‫و تو هم بهت بگم خانم جوان.

‫اگه خیال کردی چون ماری چیزی بهت نگفته...

‫زن این خونه تویی، اشتباه کردی.

‫- ولی مامان... ‫- من رو مامان صدا نکن!

‫بیا بریم ماری. ناقوس دوم رو هم زدن.

‫دارم میام مامان.

‫خداحافظ دنیل کوچولو. ‫مراقبش باش بل.

‫قطعا هستم خانم استون.

‫جیبز، مطمئنی باهامون نمیای؟

‫خودم ماهی رو می‌پزم.

‫مادرت واسش سخته که بهم عادت کنه.

‫ولی مطمئنم به مرور زمان می‌کنه.

‫چه مدلی دوست داری؟

‫کار کی بود؟

‫همون یارو که توی دریاچه ماهی‌گیری می‌کرد.

‫به حسابش می‌رسم.

‫- دوست‌هات دارن میان. ‫- خب آماده شیم.

‫بیا. عجله کن بل. نوشیدنی‌ها رو بیار.

‫- صبح بخیر جیبز. ‫- صبح بخیر اسکوایر.

‫- چطوری جیبز؟ ‫- چطورید دوستان؟

‫- دنیل کوچولو چطوره؟ ‫- راستی جیبز...

‫می‌دونستی دنیل وبستر هفته پیش فرانکلین بود؟

‫- و نیومد کراس کرنرز؟ ‫- تا حالا اینطوری نشده.

‫- امیدوارم از ما ناراحت نباشه. ‫- نه.س

‫اون روز یه نامه واسم نوشت. ‫یه نامه قشنگ.

‫پیشنهاد دادم که واسه تبلیغاتش ‫بهش پول قرض بدم...

‫ولی تشکر کرد و گفت لازم نداره.

‫تو به دنیل وبستر پیشنهاد پول دادی؟

‫آره، به اندازه کافی دارم.

‫معلوم نیست که. ممکنه ‫یه روزی رئیس‌جمهور بشه.

‫خب چی بازی کنیم دوستان؟ ‫با همون قوانین یک‌شنبه هفته پیش؟

‫امیدوارم این دفعه شانست ‫ بهتر باشه اسکوایر.

‫قبل این‌که یادم بره. ‫این پولی که بهت بدهکارم.

‫ممنون اسکوایر.

‫کارت‌ها آقایون.

‫کارتت اسکوایر؟

‫تو چی استو؟

‫صد تا بیشترش می‌کنم.

‫چهار تا هشت آقایون. ‫حالا من کارت پخش می‌کنم.

‫و این آقایونی که در انجیل نام برده شدند...

‫یا درخت و ثمرش را احسان می‌بخشند...

‫و یا درخت و ثمرش را فساد می‌بخشند...

‫زیرا که درخت را به ثمرش می‌شناسند.

‫و حالا بیایید دعا کنیم.

‫پروردگاری که این زمین را برای ما گذاشتی...

‫ما را از اختلاف و سردرگمی...

‫و غرور و جهل...

‫و هرچیز شیطانی رهایی ده.

‫آمین.

‫روزی که در سختی هستم...

‫خودت را از من دریغ نکن خدایا...

‫گوشت را به من بسپار...

‫شیطان را دور کن...

‫و جیبز را به سمت من هدایت کن.

‫- آمین. ‫- آمین.

‫پنجاه دلار شرط می‌بندم.

‫- من نیستم. ‫- من قبول می‌کنم.

‫- سه تا آس. من بردم. ‫- خب بردی!

‫کلانتر واسه یه تازه وارد خوش شانسه.

‫فرانسوی هستی؟

‫نه، چیزی نیستم.

‫بازی کن اسکوایر.

‫واسه امروز کافیه...

‫باید برید.

‫دفعه بعد هم طبق معمول.

‫خداحافظ جیبز.

‫هفته دیگه می‌بینمت.

‫بهتره شانست بهتر باشه اسکوایر.

‫صرفا زنجیره باخته دیگه.

‫بهتره احتیاط کنی جیبز. ‫مردم توی روستا در موردت حرف درآوردن.

‫روستا!

‫انگار شیطان تسخیرش کرده.

‫هر سال بدتر می‌شه. هرچی بیشتر ‫به دست میاره بیشتر می‌خواد.

‫قراری که با هنک بست.

‫از اون به عنوان طعمه استفاده کرد ‫که بقیه همسایه‌هاش...

‫برده‌اش بشن.

‫اولش انگار با حسن نیت بود.

‫حالا نظرم عوض شده.

‫قبلا فکر می‌کردم مایزر استیونز آدم بدیه.

‫انقدر سکه رو فشار می‌داد که ‫عکس عقاب روش جیغ می‌زد.

‫الان ولی به نظرم در مقایسه ‫با جیبز خیلی هم بد نبود.

‫هر سال یه طویله جدید می‌‌سازه. ‫حالا هم ببینش.

‫دستگاه می‌خره و بقیه رو استخدام ‫می‌کنه که واسش کار کنن.

‫فقط هم قمار می‌کنه و به ‫اسب‌هاش رسیدگی می‌کنه.

‫اون طلای هسی. همش تقصیر اونه.

‫اون دختری که به عنوان پرستار بچه ‫ استخدام کرده. حالا خودش گفته.

‫ولی همه می‌دونن که اصلش چیه.

‫عجیبه که زنش این همه سال...

‫این قضایا رو تحمل کرده.

‫خیلی زن خوبیه.

‫مردی مثل جیبز با پولش ‫می‌تونه کلی کار خوب بکنه.

‫انگار بیماری عجیبی اون رو در بر گرفته.

‫مثل یه جور طاعون. همون‌جور که انجیل می‌گه.

‫عمارتی که ساخته رو ببین.

‫- مامان‌بزرگ! ‫- چیه؟

‫کی می‌ریم خونه جدید؟

‫قرار نیست بریم.

‫همون خونه قبلی واسمون کافیه.

‫ولی من خونه جدید رو بیشتر دوست دارم.

‫خب حیف شد دنیل.

‫- توت‌فرنگی! ‫- نگیر!

‫بچه‌ها باید درخواست کنن. ‫بچه‌های خوب.

‫برو به مادرت کمک کن.

‫خدا به خیر کنه. باز اون مرغ چه‌ش شده؟

‫دنیل؟ دوباره زدیش؟

‫- نزدم مامان‌بزرگ. ‫- چرا زدی دنیل.

‫از پنجره دیدم. بعدش هم دروغ گفتی.

‫کش‌کشی رو بده به من دنیل.

‫مال خودمه مامان. بابا واسم درستش ‫کرده و به کسی نمی‌دمش!

‫- دنیل، کش‌کشی رو بده من! ‫- نه نمی‌دم!

‫- نه! نه! نه! نه. ‫- اوه.

‫دنیل! دیگه صبرم رو تموم کردی.

‫بیا.

‫هی! چه خبر شده؟ ‫چی شده؟

‫داری کجا می‌بریش؟

‫- می‌برم زندانیش کنم. ‫- نه.

‫چرا که نه؟ من مادرشم.

‫من هم پدرشم.

‫قرار نیست پسرم رو تنبیه کنی.

‫چیزی نیست دنیل.

‫- چیکار کرده؟ ‫- دوباره بهم دروغ گفته.

‫- نگفتم! ‫- به من دروغ نمی‌گه.

‫حالا بیا بریم یه کت قرمز قشنگ تنت کنیم.

‫- بریم؟ ‫- آره.

‫جیبز. چرا می‌ذاری جلوی بچه ‫اینطوری حرف بزنه؟

‫اوه.

‫- اینطوری دیگه بهم احترام نمی‌ذاره. ‫- تقصیر خودت نیست؟

‫تقصیر من؟

‫جیبز. من می‌خوام بهش افتخار کنم.

‫اگه بهش یاد بدیم می‌تونه پسر خوبی باشه.

‫پسر منه و من همین‌طوری دوستش دارم.

‫چرا همیشه اون پسر رو اذیت می‌کنی؟ ‫اگه نکنی هم من رو می‌کنی.

‫از زندگی من خوشت نمیاد، از دوست‌های جدیدم. ‫از خونه، از هیچی خوشت نمیاد.

‫ولی من چنین حرفی نزدم.

‫لازم نیست بگی. مشخصه.

‫جیبز، من نگران تغییراتیم که تو کردی.

‫گفتی هیچ‌وقت تغییر نمی‌کنی. یادته؟

‫محض رضای خدا. ولم کن.

‫- من آمادم. ‫- خوبه پسرم. بیا.

‫بریم شکار روباه. توی زمین بالایی.

‫هورا!

‫- من رو ببین مامان‌بزرگ! ‫- دیدمت.

‫خداحافظ مامان‌بزرگ. خداحافظ مامان.

‫شکار روباه؟ یه استون در طول ‫هفته بره شکار روباه؟

‫واقعا که عجب زمونه‌ای شده.

‫مامان، سعی کن خودت رو کنترل کنی...

‫و الگوی خوبی واسه من باشی.

‫من؟ اینجا رو ببین ماری استون.

‫- من نگرانتم. ‫- نگران من؟

‫خب نگران نباش.

‫چرا؟

‫به نظرم نباید نگران باشی.

‫چون تصمیمم رو گرفتم.

‫سلام دنیل سیاه!

‫- سلام! ‫- یه نفر اومده دیدنت دنیل!

‫اگه وزیر انگلیسه...

‫ببریدش سمت میخانه.

‫یه نوشیدنی بهش بدید و بگید صبر کنه.

‫یه نفر اهل نیوهمپشایره!

‫خب این فرق داره. ‫خب بچه‌ها. باید برم دیدن دوستم.

‫- اشکالی که نداره دنیل؟ ‫- البته که نه.

‫نه نداره.

‫تو زنی نیستی که از دود و آتش بترسه.

‫حالا بیا در مورد خودت حرف بزنیم.

‫وای آقای وبستر.

‫من حین شام فقط از خودم حرف زدم.

‫آره، زیاد حرف زدی. ولی مثل زن‌ها.

‫حرف‌های معمولی.

‫ولی ذهن وکیل پیرم رو ببخش.

‫به نظرم یه بار هم به ‫موضوع اصلی اشاره نکردی.

‫و موضوع اصلی‌ای هست. درسته؟

‫خب هست، ولی گفتنش سخته.

‫در مورد تربیت دنیل و...

‫خانه جدیده.

‫و یه مشکل دیگه هم هست.

‫هر سال داره بدتر می‌شه.

‫مثل یه سایه رشد می‌کنه.

‫نمی‌تونم در موردش حرفی بزنم. ‫حتی با مامان.

‫همش رو می‌اندازه جیبز و من طاقتش رو ندارم.

‫من چیزهای عجیبی راجع به جیبز شنیدم.

‫ظاهرا شهرت خودش رو خراب کرده.

‫نباید حرف مردم رو باور کنید آقای وبستر.

‫لازم نیست پیش من ازش دفاع کنی. ‫من خودم مراقبش هستم.

‫می‌دونید... من فقط به جیبز اهمیت می‌دم.

‫اولین مردی بود که عاشقش شدم.

‫هیچ‌وقت به پول اهمیت نمی‌داد.

‫ما خیل فقیر بودیم و کسی مشکلی نداشت.

‫حالا می‌بینم که فقیرها رو بیرون می‌کنه. ‫و ما خودمون قبلا فقیر بودیم.

‫دیدم که رفتارش بد و خشن شده. ‫و قبلا بد و خشن نبود.

‫دیدم که ناقوس کلیسا رو مسخره کنه. ‫ناقوسی که روز عروسیمون به صدا در اومد.

‫جیبز اینطوری نبود آقای وبستر...

‫حتما تقصیر من بوده. ‫یه جوری تقصیر من بوده.

‫می‌دونی ماری...

‫با من طوری حرف می‌زنی ‫که انگار من پدرت هستم...

‫و گمونم که می‌خواد بهت کمک کنم.

‫گاهی اوقات توی زندگی احساس می‌کنیم ‫که شکست خوردیم.

‫ما نیومدیم اینجا که شکست بخوریم.

‫باورش نداری؟

‫گاهی‌اوقات حس می‌کنیم ‫سایه‌ها کنترلمون می‌کنن.

‫سایه‌های شیطانی.

‫ولی هنوز وظیفه جنگیدن با ماست.

‫می‌دونی، قبل اومدنت داشتم تصمیم می‌گرفتم...

‫که یه سفر به کراس کرنرز بیام...

‫و با پسرخوانده‌ام و بقیه چیزها آشنا بشم.

‫امکانش رو دارید آقای وبستر؟

‫آره، آره، بد نیست.

‫اصلا بد نیست.

‫خوبه، نه بل؟

‫اینطوری ملت بیشتر حرف می‌زنن.

‫- مردم. دائما مردم جیبز. ‫- ملت و مردم.

‫بین دوست‌ها چه فرقی می‌کنه؟ ‫هی.

‫هی. پارش نکن دیگه. مجبوریم؟

‫خب...

‫ببخشید آقا. ولی بخشی از اندازه‌گیریه.

‫خب تا وقتی که واسه مهمونی ‫آماده باشه عیبی نداره.

‫- صبح بخیر اسکوایر اسلوسوم. ‫- صبح بخیر بل.

‫- کلاهتون رو بگیرم؟ ‫- حالت چطوره اکسوایر؟

‫- جیبز. ‫- پارچه رو دست بزن.

‫هی تو! حواست باشه. ‫داری فرش رو کثیف می‌کنی.

‫- خیلی گرون بوده. ‫- نمی‌شینی؟

‫ممنونم. الان سرم خیلی شلوغه. ‫ولی لطف داری.

‫بل، یکم واسه اسکوایر شراب بیار.

‫خانه خیلی قشنگی داری جیبز.

‫واقعا اینطور فکر می‌کنی؟

‫آره، ولی یه مسئله کاری داشتی.

‫- گمونم راجع به تجارت بود. ‫- آره، آره، خیلی طول نمی‌کشه.

‫- می‌شه یه رازی رو نگه داری؟ ‫- البته.

‫دنیل وبستر داره میاد مهمونیم.

‫دنیل وبستر؟

‫آره. واسه همین می‌خواستم باهات حرف بزنم.

‫این فهرست آدم‌هاییه که دعوت کردم. ‫ببین.

‫نه، نه، نه، واسه اسکوایر شامپاین بیار. ‫شامپاین بیار بل.

‫- خیلی‌خب. ‫- خب، نظرت چیه؟

‫به نظرت آدم‌هایی خوبین؟ ‫کسی جا نیافتاده؟

‫تنها کسی که جا انداختی رئیس‌جمهوره.

‫به نظرت شوخی دارم؟ اون هم دعوت بود.

‫فقط می‌ترسیدم وبستر ناراحت بشه.

‫نه پیش خودت باشه. ‫واسه خودت.

‫می‌خوام از مهمونی حرف بزنی ‫و مطمئن بشی بهترین‌ها میان.

‫- یعنی می‌خوای من برم که... ‫- آره آقا.

‫فکرم همینه. از خونه حرف بزن. ‫ولی در مورد وبستر چیزی نگو.

‫همشون میان اینجا و بعد من می‌گم...

‫این هم دنیل وبستره ملت. ‫مهمان افتخاری من.

‫مطمئنم از تعجب خشکشون می‌زنه.

‫- مطمئنی که میاد؟ ‫- معلومه هستم.

‫- شرط می‌بندی؟ ‫- چرا که نه؟

‫چقدر؟

‫پنج هزار تا. دقیقا اندازه بدهیم بهت.

‫سلام سرهنگ. برسونمتون؟

‫خب اشکالی نداره. ‫من دنیل استون هستم.

‫پسر جیبز استونی؟

‫- بله آقا. ‫- چه مناسبت قشنگی.

‫- زودباش. برو جرج. ‫- زود جب.

‫وای چه خوبه.

‫- هنوز باز نشده. ‫- نه، ولی صبر ندارم.

‫ولی بگو ببینم آقا. ‫واقعا مردی هست که آتیش بخوره؟

‫اگه نوشته گمونم هست دیگه.

‫و دو تا زیبای چرکس بی‌همتا؟

‫- یعنی چی؟ ‫- خب مرد جوان. من هم نمی‌دونم.

‫جالبه. دنیل وبستر هم میاد.

‫خیلی لیست جالبیه.

‫دوست داری اول کدوم رو ببینی؟

‫گمونم دوست دارم اول با آتش‌خور شروع کنم.

‫خب دنیل وبستر چی؟

‫- اون رو آخر می‌بینم. ‫- حقش هم هست.

‫هی. هی. هی.

‫دیگه نبینم از این‌کارها بکنی.

‫خب درد که نداره.

‫چرا داره. دیگه هم تکرارش نکن.

‫- کاری کن سریع برن. ‫- نه دنیل.

‫اسب مسابقه نیستن. دو تا از دوست‌های خوبمن.

‫اسمشون رو گذاشتم قانون اساسی و حقوق بشر.

‫واسه سفرهای طولانی خوب ‫می‌شه بهشون تکیه کرد.

‫یه دونه دیگه هم دارم. اسمش قرارداد میزوریه.

‫و یه دیوان عالی...

‫اسب خوب و باوقاریه...

‫هر چند هر از گاهی یه هل لازم داره.

‫وای. دوست دارم همه اسب‌هاتون رو ببینم.

‫شاید یه روزی بتونی.

‫من یه کشاورزم. و دوست دارم ‫زمینم رو به نمایش بذارم.

‫ولی بیشترین چیزی که ‫دوست دارم بهت نشون بدم...

‫باید خودت ببینیش.

‫چیه آقا؟

‫خب خیلی بلنده و پهنه...

‫و مسیرهای طولانی می‌ره.

‫توش باد به وزش در میاد...

‫و روش سقفی آبی داره.

‫تپه‌ها و رودهایی که به جنوب می‌رن...

‫و ایالت‌های جدیدی که در غرب شکل می‌گیرن.

‫همه می‌تونن این رو ببینن.

‫نه، اشتباهت همینه آقای استون.

‫بعضی‌ها زندگی می‌کنن و می‌میرن ‫اما فرصت نمی‌کنن ببیننش.

‫بخاطر پول توی جیبشون ‫نمی‌تونن کشور رو ببینن.

‫خیال می‌کنن ایالت خودشون کشورشونه.

‫یا شیوه زندگی خودشون کشورشونه.

‫و حاضرن بخاطرش کشور رو تجزیه کنن!

‫امیدوارم وقتی بزرگ شدی باهاشون آشنا بشی.

‫با آتش‌خور و زیباهای چرکسی که آشنا می‌شی.

‫اون ها هم بخشی ازش هستن دیگه.

‫ولی اگه به طوری دائمی قرار بود ‫بهشون تکیه کنیم...

‫مرز این کشور تا کوه‌های آلگنی بود.

‫ولی نیست. می‌دونم که نیست.

‫- مامان بزرگم واسم تعریف کرده. ‫- نه آقا. مرز تا اونجا نیست.

‫و نخواهد هم بود. فرقی نمی‌کنه چی بشه.

‫تا وقتی که مردم کشور به آزادی ‫و اتحاد باور داشته باشن.

‫خب، عجله کن قانون اساسی. ‫باید برسیم آقای استون.

‫- زود، زود! ‫- اوه! اوه!

‫وای! هی! هی!

‫باید انتظارش رو می‌داشتی مرد جوان!

‫نگفتم دیگه تکرارش نکنی؟

‫- سلام دنیل وبستر. ‫- حالتون چطوره؟

‫سلام دنیل سیاه.

‫شما آقای وبسترید؟

‫بله من آقای وبسترم. پدرخوانده‌ات.

‫حالا هم برو و خوب رفتار کن.

‫متاسفم آقای وبستر.

‫می‌خواستم شما رو توی مهمانی ‫خانه جدید جیبز استون ببینم.

‫امیدوارم منتظر نمونده باشید ‫ که رهبریتون کنم.

‫خب نه دقیقا آقای وبستر.

‫می‌خواستیم قبل مهمونی با شما حرفی بزنیم.

‫اشکالی نداره یه نوشیدنی بخوریم؟

‫نوشیدنی خوردن اشکال داره؟

‫عجب سوالی از دنیل وبستر می‌پرسی.

‫مامان. من دارم می‌رم.

‫پس تصمیم گرفتی بری مهمونیش؟

‫- عصبانی که نیستی؟ ‫- چی بگم!

‫اگه شوهر خودم بود هم همین‌کار رو می‌کردم...

‫البته همراه خودم یه شلاق می‌بردم.

‫اگه دنیل اونجا بود بهم خبر بده.

‫یادم نمی‌ره.

‫- کسی نیومده پس هان؟ ‫- نه، هیچ‌کس جز اون.

‫- لعنت بهش! ‫- مسئله چیه؟

‫می‌ترسی شرطت به اسکوایر رو ببازی؟

‫نه مسئله اون نیست. ‫فقط اینطوری من...

‫- جیبز؟ ‫- دیدی؟ دارن میان.

‫- مگه نرفته بودی بخوابی دنیل؟ ‫- بیدار شدم مامان. چون که...

‫- با گربه چیکار کردی؟ ‫- هیچی.

‫جلوی پنجره اتاقم صدا در می‌آورد. ‫گمونم مریضه.

‫احتمالا گرسنشه.

‫- اجازه هست بهش غذا بدم؟ ‫- البته که هست.

‫چرا نمیان؟

‫نمی‌شه یه آهنگ شادتر بزنن جیبز؟

‫موسیقی ثروتمندها همینه.

‫بل. بل!

‫بل. اون‌ها کین اون بیرون؟ ‫چی می‌خوان؟

‫دارن زندگی مجلل جیبز استون رو می‌بینن.

‫اون‌ها هم منتظر مهمان‌هات هستن.

‫لعنتی‌ها. من پول می‌دم که آهنگ بزنید. ‫پس بزنید!

‫جیبز.

‫خب نظرت راجع به خونه جدیدم چیه ماری؟

‫از خونه وبستر در مارشفیلد بزرگ‌تره؟ ‫تو می‌دونی دیگه. رفتی اونجا.

‫خب این... متفاوته. ‫همین.

‫چه مرگشون شده؟ چرا نمیان؟

‫ظاهرا خودش رو آدم بزرگ اینجا کرده، مگه نه؟

‫بدترینش این نیست. هنک.

‫اون قرارداد کثیفت با جیبز رو ‫به آقای وبستر نشون بده.

‫آخه اولش خیلی ساده بود آقای وبستر.

‫مثل گرفتن وام بدون بهره بود.

‫ولی بعد اون طوفان تگرگ نتونستم ‫پولش رو پرداخت کنم...

‫از بقیه نزول‌خورها هم بدتر شد.

‫کاش به حرفت گوش کرده بودم ‫و عضو اتحادیه شده بودم تام.

‫متاسفانه گیرت انداخته.

‫همه‌تون رو سکه‌ی پول کرده.

‫خب کاری از دست ما بر نمیاد آقای وبستر؟

‫من نهایت تلاشم رو می‌کنم.

‫متوجه‌ام چرا اینجایی.

‫نگفتم که تنهاش بذاری بل؟

‫می‌دونستی کسی نمیاد.

‫- نمی‌دونستم. ‫- دروغ می‌گی.

‫بهت دروغ بگم؟ چرا؟

‫می‌دونی که اینجا خونه منه.

‫آره. و می‌تونی تا در راهنماییم کنی.

‫اگه اگه همچنان امیدوار نبودی ‫ مهمان‌ها نمیان این کار رو می‌کردی.

‫خیال می‌کنی باهوشی خانم استون.

‫خیال کردی جیبز تنها می‌شه ‫و بهش نزدیک می‌شی.

‫ظاهرا امشب فرصت بزرگی داری.

‫ولی اشتباه می‌کنی.

‫نمی‌تونی پسش بگیری. ‫اینطوری نمی‌شه.

‫اون مشکل خودمه.

‫- خوش‌اومدید آقای استیونز. ‫- عصر بخیر خانم استون.

‫- خوشحالم تشریف آوردید. ‫- بله.

‫- عصربخیر جیبز. ‫- عصربخیر. بیا داخل.

‫- ببخشید یکم دیر کردم. ‫- نه دیر نکردی.

‫- اونجا جای گربه نیست. ‫- ولی مریضه پدر.

‫ولش کن. ببرش بره.

‫بیا بشین.

‫بقیه کجان؟

‫نمی‌دونم. خبر ندارم.

‫همشون رو دعوت کردم.

‫چه پسر خوبی داری جیبز.

‫چند سالشه؟ حدود هفت درسته؟

‫نه، مطمئنم هفت سالش نیست.

‫ولی یادمه که وقتی بهم پول دادی.

‫ولش کن.

‫- تو چه‌ات شده؟ ‫- به نظر خیلی...

‫- نمی‌ترسی؟ ‫- از چی بترسم؟

‫از اتفاقی که بعد مرگمون می‌افته.

‫دیوانه شدی رفیق؟

‫خیال کردی چی می‌شه؟ ‫دفن می‌شیم دیگه. همین.

‫ولی روحمون چی می‌شه؟

‫چرا از چیزی که وجود نداره می‌ترسی؟

‫این حرف رو نزن.

‫می‌دونم که وجود داره. دیدمش.

‫خیلی‌خب. همراهت دفن می‌شه.

‫ولی کسی که دیگه روحی نداره چی؟

‫اون چی می‌شه؟

‫خب که چی؟ چرا باید اهمیت بدیم؟

‫من می‌دم. به نظرم تو هم باید بدی.

‫منظورت از این حرف‌ها چیه استیونز؟

‫تو یه چیزی می‌دونی. زود باش بگو. ‫تو یه چیزی از من می‌دونی.

‫اون‌ها کی هستن بل؟

‫دوست‌های من هستن. ‫از کوهستان اومدن.

‫هورا برای جیبز استون.

‫هورا برای جیبز استون.

‫ممنون. خوش‌اومدید. بخورید و بیاشامید.

‫و برقصید.

‫رقص. رقص. رقص. رقص.

‫موسیقی.

‫جیبز! آقای وبستر داره میاد.

‫خب کجاست؟

‫اون ارابه‌ش نیست که داره از تپه میاد؟

‫بیا برقصیم آقای استیونز.

‫نه، نه، من رقصیدن بلد نیستم.

‫- چرا، چرا، می‌تونی با من برقصی. ‫- نه، نه.

‫نه.

‫خیلی خوشحالم اومدید آقای وبستر.

‫جدا ماری؟ من هم از دیدنت خوشحالم.

‫خب ظاهرا مهمونی خیلی خوبی دارید.

‫خوش‌اومدید آقای وبستر. ‫امروز واسه من روز بزرگیه.

‫حالت چطوره؟

‫بیا و با مهمون‌هام آشنا شو. ‫در جایگاه افتخاری بشین.

‫مشکلی نیست آقای استون.

‫آخه من باید در جای نشستنم خیلی احتیاط کنم.

‫منظورم جایی که می‌شینمه. ‫آخه کل کشور چشمش به منه.

‫هر کسی که در زندگیش مشکلی داره.

‫حتی خودت جیبز استون.

‫حواسشون خوب بهمون هست. ‫همسایه‌ها و دشمن‌ها رو می‌گم.

‫و از چیزی که خیال می‌کنیم ‫بیشتر می‌بینن.

‫و بیشتر هم متوجه می‌شن.

‫متوجه منظورم هستی؟

‫- چی توی فکرته؟ ‫- تو جیبز استون.

‫تو و کشاورزهای بیچاره‌ی اینجا.

‫همه مردان خوبی که بخاطر ‫تو توی دردسر افتادن.

‫یا نکنه درمورد قراردادها اشتباه می‌کنم؟

‫بدون من و پولم اون‌ها هیچی ندارن.

‫یه همسایه خوب که داشتن.

‫و این ارزشش از همه‌چیز بیشتره. ‫خیلی خیلی بیشتر.

‫نه. برای من نیست.

‫متاسفم که متوجه‌اش نمی‌شی.

‫می‌دونم که زمانی می‌شدی.

‫یه بار شنیدم سخنرانی‌ای کردی ‫که همیشه به یادم می‌مونه.

‫بقیه هم یادشونه.

‫یادشونه قبلا چه مرد خوبی بودی.

‫و حالا می‌بینن که چطور تغییر کردی.

‫و واسه همین امشب نخواستن اینجا باشن.

‫واقعا که خیلی کوری.

‫تو و اون کوزه طلات.

‫حواست باشه که از پولت حرف نمی‌زنم.

‫از کاری که با پولت می‌کنی حرف می‌زنم.

‫نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی.

‫- بذار یه چیزی بهت بگم. ‫- من وقت این کارها رو ندارم.

‫نه، تو وقتی واسه چیزی و کسی نداری!

‫واسه مادر و زن و بچه‌ات هم وقت نداری.

‫متوجه شدم. کار تو بود.

‫تو. تو دنیل وبستر رو آوردی اینجا!

‫نه، نیاورد.

‫می‌خوای من رو احمق جلوه بدی!

‫تو رفتی پشت سرم بهش دروغ گفتی!

‫همین الان از خونه من برو بیرون.

‫بیا بریم ماری.

‫- مامان! ‫- دنیل، تو اینجا بمون!

‫- نه، نه نمی‌مونم. ‫- دنیل! دنیل!

‫- ای بچه... ‫- جیبز، خواهش می‌کنم.

‫نمی‌خوام باهات حرف بزنم.

‫باید سال‌ها پیش این کار رو می‌کردی.

‫یه نوشیدنی برام بیار.

‫پنجره‌ها رو ببند. آتیش روشن کن.

‫سردت شده؟

‫چیه؟ چی شده؟ ‫نگران به نظر میای آقای استون.

‫تو بهم قول خوشبختی و عشق و دوستی دادی.

‫یه لحظه صبر کن. من بهت قول پول و ثروت دادم.

‫دیگه چیز دیگه‌ای یادم نیست.

‫ولی بذار...

‫یه نگاهی به قرارداد بندازیم.

‫شروین. استرلی. استیونز. ‫می‌تونم اون رو از لیست خط بزنم.

‫- مایزر استیونز رو می‌گی؟ ‫- آره آره، اون مشتری قدیمیه.

‫کمکم کن همسایه استون! کمکم کن!

‫این صدای مایزر استیونزه.

‫روح مایزر استیونز بود. ‫ببخشید که مزاحم شد.

‫امکان نداره. اون داره اونجا می‌رقصه.

‫داشت می‌رقصید.

‫- مُرده؟ ‫- آدم دوست نداره که...

‫در وسط زندگیش این قراردادها رو لغو کنه...

‫ولی تجارت تجارته دیگه.

‫همشون شبیه شب‌پره می‌شن؟

‫خب اون‌هایی من می‌گیرم می‌شن.

‫- همشون انقدر کوچیکن؟ ‫- کوچیک؟

‫آهان. متوجه منظورت شدم. ‫خب بستگی داره.

‫مثلا مردی مثل دنیل وبستر...

‫حتی اگه بتونم گیرش بندازم ‫هم نمی‌تونم نگهش دارم.

‫مجبورم یه جعبه مخصوص براش بسازم.

‫با این وجود مطمئنم ‫بال‌های بسیار بزرگی داره.

‫حالا در مورد تو مطمئنم ‫که توی جیب کتم جا می‌شی.

‫نه، نه! وقتم هنوز تموم نشده!

‫می‌خوای قرارداد رو بشکنی آقای استون؟

‫من کارم باهات تموم شده!

‫عجب آدم کله‌شقی.

‫پس گمونم آماده مواجه شدن با عواقبش هستی.

‫هنوز وقتم تمام نشده.

‫ولی بند پنجم قرارداد رو نقض کردی.

‫می‌تونم همین الان بیام سراغت.

‫نه، نه، نه، الان نه.

‫خیلی کارها رو باید جبران کنم.

‫ظاهرا یهویی خیلی درمانده شدی آقای استون.

‫می‌دونی من آدم سخاوتمندیم. ‫همیشه منطقی هستم.

‫با کمی امنیت من...

‫هر چیزی. هر چیزی. ‫می‌تونی همش رو پس بگیری.

‫پول، خونه، مزرعه. ‫کل اینجا رو!

‫متاسفانه ضمانتی که می‌خواستم ‫به این شکل نیست.

‫می‌دونی، یه پسر خوب ‫و امیدوارکننده می‌شناسم.

‫پسرت.

‫نه، نه.

‫پسرم نه. اون نه.

‫ترجیح می‌دم خودم باهات بیام. ‫مهم نیست چی می‌شه.

‫منصفانه نیست که الان چونه بزنی.

‫تا نیمه‌شب بهت وقت می‌دم.

‫فقط تا نیمه شب آقای استون. ‫یه دقیقه بیشتر هم نه.

‫دنیل. دنیل. دنیل. دنیل!

‫دنیل! دنیل! ماری!

‫دنیل! دنیل!

‫دنیل! ماری! دنیل!

‫کجایی ماری؟

‫رحم داشته باش خدایا!

‫جیبز.

‫وای مامان.

‫دنیل کوچولو. ماری.

‫کجان؟

‫با آقای وبستر رفتن مارشفیلد پسرم.

‫به ماری گفتی که بره.

‫جیبز! باهام میای اون سمت کوه؟ ‫جیبز!

‫ماری! ماری! آقای وبستر!

‫- ماری! ماری! ‫- جیبز!

‫من رو ببخش ماری! من رو ببخش!

‫تو مراقب پسرم باش آقای وبستر.

‫وای جیبز!

‫وقتم تموم شده ماری.

‫نه نشده. من حاضرم با ده هزار اهریمن بجنگم ‫که یه مرد نیوهمپشایری رو نجات بدم.

‫گفتی اینجا باهاش قرارداد بستی؟

‫بله آقای وبستر. همش از اینجا شروع شد.

‫متوجه‌ام.

‫پس اینجا هم برای دریافت میاد؟

‫بیا جیبز.

‫- ماری... ‫- می‌شه من بمونم؟

‫نه ماری، به نظرم بهتره برگردی توی خونه.

‫تو کاری که با عشق و اعتماد از ‫ دستت برمی‌اومد رو انجام دادی.

‫و صادقانه بخوام بگم تا چند لحظه دیگه...

‫اینجا جای مناسبی برای یه خانم نیست.

‫پس تو بهش کمک می‌کنی آقای وبستر؟

‫تلاشم رو می‌کنم.

‫باید بری ماری.

‫حالا هم دیگه نترس جیبز. ‫یادت بیاد کتاب خدا چی می‌گه.

‫مرا مانند قفلی به قلبت ببند...

‫به مانند قفلی بر دستت. ‫زیرا که عشق به قدرتمندی مرگ است.

‫توی نیوانگلند زن‌های خوبی تربیت می‌شن.

‫چقدر باید صبر کنیم؟

‫- تا نیمه شب. ‫- اوه خوبه.

‫پس وقت داریم یه کوزه رو تمعید بدیم.

‫عرق نیشکر مدفورد. ‫مثل این پیدا نمی‌شه.

‫می‌دونی، گاهی اوقات...

‫منتظر موندن همراه با یه کوزه سخت می‌شه.

‫یه بار دیدم که کرم از این خورد...

‫و روی بدنش ایستاد و یه زنبور رو گاز گرفت.

‫- تو هم می‌خوری؟ ‫- نه. واسه من لذتی نداره.

‫بیا، بیا دیگه.

‫حالا چون روحت رو به شیطان فروختی...

‫باعث نمی‌شه از نوشیدن مشروب محروم بشی.

‫عجله کن آقای وبستر. ‫تا وقتی وقت هست عجله کن.

‫نه. من توی زندگیم تا حالا مشروب ‫رو نیمه‌کاره ول نکردم.

‫بیا داخل.

‫پس دوباره هم رو دیدیم آقای وبستر.

‫بله. من وکیل مدافع جیبز استون هستم.

‫- می‌تونم اسمتون رو بپرسم؟ ‫- اسکرچ صدام کنید.

‫می‌شه من هم بپیوندم؟

‫آره ولی احتیاط کن.

‫عرق مدفورد بدجوری تاثیر می‌ذاره. ‫حتی اگه آدمش مثل تو حرفه‌ای باشه.

‫حتی یه بار تو رو هم زمین زد. نه؟

‫کی؟ من؟

‫نه که شما هیچ‌وقت مست نبودید.

‫قطعا نبودید آقای وبستر.

‫ولی نوعی سستی شدید.

‫یا ساده تر بگم، یه خواب عمیق و فراگیر.

‫توی کل نیوهمپشایر هم به اندازه کافی...

‫عرق مدفورد نیست که من رو خواب‌آلود کنه.

‫با صحبت کردن نمی‌شه اثبات کرد آقای وبستر.

‫- فنجان به فنجان. نظرتون چیه؟ ‫- خیلی‌خب.

‫- فنجان به فنجان. ‫- نکن آقای وبستر.

‫نترس.

‫خب آقای استون. ‫ حاضری در ازای قرارداد جدید...

‫پسرت رو بهم بدی؟

‫عمرا!

‫قطعا می‌شه این مسئله رو بدون سختی حل کرد.

‫موکل من حاضره که یه پیشنهادی بده.

‫ده، بیست، سی هزار دلار. ‫قیمتت رو بگو.

‫حتی اگه لازم باشه سند خونه خودم رو می‌ذارم.

‫تلاشی که برای موکلت می‌کنی...

‫تحسین‌برانگیزه آقای وبستر.

‫ولی اگه دیگه بحثی نیست من ببرمش.

‫انقدر سریع نه آقای اسکرچ.

‫اگه مدرکی داری ارائه بده.

‫البته. کاملا واضح و مشخص و قانونی.

‫- این امضاته؟ ‫- خودت می‌دونی که هست.

‫خب ظاهرا...

‫ظاهرا که مشکل قانونی‌ای نیست.

‫ولی نمی‌تونی این مرد رو ببری.

‫انسان دارایی نیست.

‫آقای استون شهروند آمریکاست.

‫و شهروندان آمریکایی نمی‌تونند...

‫وادار به خدمت به خارج شوند.

‫خارج؟ کی گفته من خارجی هستم؟

‫خب من نشنیدم که شما...

‫شما ملیت آمریکایی داشته باشید.

‫و کی بیشتر از همه حق آمریکایی بودن داره؟

‫وقتی به اولین سرخپوست در اینجا ‫ظلم شد خودم اینجا بودم.

‫وقتی اولین برده فروخته شد خودم اینجا بودم.

‫مگه هنوز توی کلیساهای نیوانگلند ‫اسمم رو نمیارن؟

‫درسته. شمالی‌ها می‌گن من جنوبیم...

‫و جنوبی‌ها می‌گن من شمالیم. ‫ولی من هیچ‌کدوم نیستم.

‫حقیقت رو بگو آقای وبستر. ‫هرچند خوشم نمیاد...

‫اسم من از کشورتون هم قدیمی‌تره.

‫پس من می‌خوام طبق قانون اساسی پیش بریم.

‫من درخواست دادگاه برای موکلم دارم.

‫- یعنی دادگاه هیئت منصفه؟ ‫- درسته.

‫و اگه نتونم با هیئت منصفه برنده بشم ‫من هم در اختیار خودت.

‫اگه دو مرد نیوهمپشایری حریف شیطان نشن...

‫بهتره کشور رو به سرخ‌پوست‌ها پس بدیم.

‫بسیارخب. به شیوه شما پیش می‌ریم آقای وبستر.

‫ولی باید اعتراف کنید که هیئت دادگاه ‫نمی‌تونن معمولی باشن.

‫یا سریع باش و یا بباز.

‫باید قاضی آمریکایی و هیئت هم آمریکایی باشن.

‫سریع یا بازنده.

‫خودت گفتی.

‫باشد که بهترین برنده بشه آقای وبستر.

‫قبول دارم آقای اسکرچ.

‫یکی دو تا از مهمون‌های بنده رو ببخشید.

‫آقای وبستر!

‫کاپیتان کید. در ازای طلا آدم می‌کشت.

‫سیمون گیرتی. یاغی.

‫در ازای طلا آدم می‌سوزوند.

‫فرماندار دیل. با چرخ آدم‌ها رو له می‌کرد.

‫ایسا. راهبه سیاه. آدم‌ها رو خفه می‌کرد.

‫فلوید آیرسون و استید بانت.

‫قصابان شیطان‌صفت.

‫والتر باتلر. پادشاه سلاخی کردن.

‫هارپ کوچولو و بزرگ. ‫سارق و قاتل.

‫تیچ گلوبر.

‫مورتون، وکیل بدجنس.

‫و فرمانده بندیکت آرنولد.

‫قطعا اون رو یادته.

‫هیئت منصفه ملعون.

‫شرورها و دروغ‌گوها و خائنین و قاتلین.

‫وحشتناکه.

‫خودت هیئت منصفه خواستی آقای وبستر. ‫پیشنهاد خودت بود.

‫- سریع باش و یا بباز. ‫- من درخواست دادگاه منصفانه داشتم.

‫همه آمریکایی هستن.

‫سکوت. سکوت. سکوت.

‫دادگاه نیمه‌شب...

‫ایالت نیوهمپشایر در شهرستان ‫ فرانکلین شروع می‌شود.

‫قاضی هاثورن به جایگاه.

‫سکوت. سکوت. سکوت.

‫شیطان در مقابل جیبز استون.

‫شاکی چه کسیست؟

‫من جناب قاضی.

‫- و متهم؟ ‫- من جناب قاضی.

‫با هیئت مشکلی ندارید آقای وبستر؟

‫من به فرمانده بندیکت آرنولد ‫ اعتراض دارم جناب قاضی.

‫به آرمان‌های بزرگ آمریکایی ‫آشکار خیانت می‌کرد.

‫اعتراض وارد نیست.

‫بازپرس ادامه دهد.

‫اوه.

‫جناب قاضی. آقایان هیئت منصفانه.

‫این پرونده زمان زیادی نمی‌خواد.

‫فقط یه موضوع در بحثه.

‫انتقال و معاوضه و فروش یک ملک خاص...

‫روح ایشان. جیبز استون.

‫حالا انتقال و معاوضه و فروش ‫با سند ثابت می‌شه.

‫من مدرک رو ارائه می‌دم ‫و اون رو مدرک اول می‌نامم.

‫- من اعتراض دارم! ‫- اعتراض وارد نیست!

‫من به این هیئت منصفه اعتراض دارم جناب قاضی.

‫به دلیل سوگیری آشکار ‫درخواست تعویضش رو دارم.

‫اعتراض وارد نیست.

‫مدرک اول.

‫حالا جیبز استون رو جایگاه می‌خوانم.

‫جایگاه استون به جایگاه شاهد.

‫آقای استون...

‫شما اون قرارداد رو امضا کردید یا نه؟

‫ولی تو گولم زدی.

‫گفتی روحم ارزشی نداره.

‫گفتی می‌تونم روحم رو در ازای پول عوض کنم.

‫ولی دروغ بود. دروغ. دروغ.

‫این به پرونده ربطی نداره جناب قاضی.

‫روح رو کنار بگذار. ادامه بده.

‫دوست دارم از آقای استون بپرسم...

‫که آیا من سهم خودم رو ‫کامل انجام دادم یا نه؟

‫بهت هفت سال شانس و خوشبختی ندادم؟

‫تو رو ثروتمندترین مرد کشور نکردم؟

‫آره، من ثروتمندترین آدم کشور هستم.

‫ولی نمی‌تونم ببینم. ‫نمی‌تونم به چیزی...

‫غیر از پول فکر کنم.

‫خب من مسئول...

‫وجدان شما نیستم.

‫بازپرسی خاتمه یافت.

‫هیئت در مورد پرونده نظری داره؟

‫ظاهرا اعتراضی نیست. ‫بگیرش آقای اسکرچ.

‫من اعتراض دارم آقای قاضی. ‫من درخواست بررسی شواهد رو دارم.

‫در این دادگاه بررسی شواهد نداریم.

‫اگه می‌خواید حرف بزنید آقای وبستر...

‫ولی بهتون هشدار می‌دم...

‫اگه حرفی بزنید و نتونید ما رو قانع کنید...

‫شما هم لعن خواهید شد.

‫از دست می‌رید و نابود می‌شید.

‫- از دست می‌رید و نابود می‌شید. ‫- از دست می‌رید و نابود می‌شید.

‫با خودمون می‌کشیمش پایین.

‫- با خودمون می‌کشیمش پایین. ‫- از دست می‌رید و نابود می‌شید.

‫از دست می‌رید و نابود می‌شید. ‫از دست می‌رید و نابود می‌شید.

‫- از دست می‌رید و نابود می‌شید. ‫- ساکت!

‫آقایان هیئت منصفه.

‫امشب فرصت این رو داشتم ‫که با افرادی آشنا بشم...

‫که فقط در موسیقی‌ها و داستان‌ها ‫اسمشون رو شنیدم...

‫آدم‌هایی که مشتاق دیدارشون نبودم.

‫حریف قدرتمند من آقای اسکرچ...

‫همه شما رو آمریکایی نامید.

‫آقای اسکرچ راست می‌گه.

‫شما آمریکایی بودید.

‫با ارثی بزرگ زاده شدید.

‫آقایان هیئت منصفه. ‫من به شما حسادت می‌کنم.

‫زیرا که زمان به وجود آمدن ‫اتحادی بزرگ حضور داشتید.

‫فرصتش به شما داده شد که اولین گریه‌های...

‫کودکی درخشان رو بشنوید و ببینید.

‫کودکی که با اشک و خون زاده شد.

‫شما امشب اینجا فراخوانده شدید که...

‫مردی به نام جیبز استون رو قضاوت کنید.

‫پروندش چیه؟

‫به شکست قرارداد متهم شده.

‫قراردادی بسته که توی زندگی میانبر بزنه.

‫که سریع ثروتمند بشه.

‫همون قراردادی که زمانی شما بستید.

‫شما، بندیکت آرنولد.

‫اول با شما حرف می‌زنم چون شما...

‫از بقیه همکارهاتون شهرت بیشتری دارید.

‫نغمه شما چقدر متفاوت می‌تونست باشه.

‫دوست واشینتگن و لافایت. یک سرباز.

‫فرمانده آرنولد. شما شجاعانه....

‫برای آرمان‌های آمریکایی جنگیدید. ‫البته تا...

‫بذارید ببینم تاریخش کی بود؟ ‫سال 1779.

‫اون تاریخی که در قلبتون حک شد.

‫هوس ثروت باعث شد که به آرمان‌ها خیانت کنید.

‫و تو، سیمون گیرتی. که الان به ‫عنوان یاغی شناخته می‌شی.

‫کلمه‌ای زشت.

‫تو هم چنین کاری کردی. ‫و تو والتر باتلر.

‫حاضری چیکار کنی که...

‫ببینی چمن‌های چری ولی ‫بدون لکه خون رشد می‌کنن؟

‫می‌تونم ادامه بدم و همتون رو نام ببرم...

‫ولی لزومی نداره.

‫چرا روی زخمتون نمک بپاشم؟ ‫می‌دونم به اندازه کافی درد دارید.

‫شما هم مثل جیبز استون گول خوردید...

‫گول خوردید و تسلیم این خواسته شدید ‫که بر علیه سرنوشتتون قیام کنید.

‫آقایان هیئت منصفه...

‫این حق هر بشریه که برعلیه ‫سرنوشتش مشتش رو گره کنه!

‫ولی وقتی بکنه، باید تصمیمی بگیره.

‫شما تصمیم اشتباه گرفتید. ‫همین‌طور هم جیبز استون.

‫ولی اون به زمانش فهمید.

‫امشب اینجاست که روحش رو نجات بده.

‫آقایان هیئت منصفه...

‫من از شما می‌خوام یه فرصت دوباره به ‫جیبز استون بدید که روی زمین قدم بزنه...

‫در میان درخت‌ها...

‫در میان ذرت‌ها...

‫همراه با بوی چمن در بهار.

‫خودتون حاضرید چیکار بکنید که...

‫این چیزهایی که یادتون هست رو دوباره ببینید؟

‫چیزهایی که مایلید دوباره لمسشون کنید.

‫چون همتون زمانی انسان بودید.

‫هوایی پاک آمریکایی در ریه‌هاتون بود...

‫و نفس‌های عمیقی کشیدید...

‫چون رها بود و در زمینی که ‫دوستش داشتید می‌وزید.

‫من چیزهایی ساده‌ای رو می‌گم.

‫چیزهایی کوچیک. ولی چیزهای خوبی بودن.

‫ولی همچنان بدون روحتون معنایی ندارند.

‫بدون روحتون بیمار می‌شن.

‫آقای اسکرچ زمانی بهتون گفته...

‫که روحتون معنایی نداره ‫و شما هم باور کردید...

‫و آزادیتون رو از دست دادید.

‫آزادی صرفا کلمه بزرگی نیست.

‫صبح و نان و خورشیدیه که طلوع می‌کنه!

‫برای آزادی بود که با کشتی ‫و قایق به این سواحل اومدیم!

‫مسیر طولانی‌ای بود. ‫مسیری سخت و تلخ!

‫بله. انسان بودن غم‌انگیزه.

‫ولی افتخار کردن هم داره.

‫و با زجر و گرسنگی درستکاران و گناهکاران...

‫چیز جدیدی زاده شده. ‫انسانی آزاد.

‫و وقتی که شلاق‌های غاصبین نابود بشه...

‫و اسمشون فراموش و نابود بشه...

‫مردمانی آزاد زیر پرچمی آزاد ‫به زندگی ادامه خواهند داد.

‫بله. ما آزادی رو مثل گندم ‫در این زمین کاشتیم.

‫و به آسمان بالای سرمان گفتیم...

‫«انسان باید مالک روح خودش باشد.»

‫و حالا این مرد اینجاست.

‫اون برادر شماست. شما همه آمریکایی هستید.

‫نمی‌تونید در جناح اون باشید. ‫در جناح غاصب.

‫بذارید جیبز استون روحش رو نگه داره...

‫روحی که فقط متعلق به اون نیست...

‫بلکه به خانواده و پسر و کشورش هم تعلق داره.

‫آقایان هیئت منصفه، ‫نگذارید که این کشور تقدیم شیطان بشه!

‫جیبز استون رو رها کنید.

‫خداوند ایالات متحده رو نعمت ببخشه. ‫و افرادی که آزادش کردند.

‫هیئت منصفه...

‫متهم را بی‌گناه می‌داند.

‫آقای وبستر!

‫بیایید که دوستانه بهتون تبریک بگم آقا.

‫قسم به سیزده مستعمره اصلی!

‫تو دوروی کثافت رذل ریش بزی فاسد!

‫از اینجا گمشو بیرون و دیگه هم ‫به ایالت نیوهمپشایر برنگرد!

‫- اگه من رئیس‌جمهور ایالات متحده بشم... ‫- تو؟

‫تو هیچ‌وقت رئیس‌جمهور نمی‌شی. ‫خودم مطمئن می‌شم که نشی.

‫- ماری. ‫- جیبز!

‫گمونم لیاقت کمی صبحانه داریم.

‫آقای وبستر!

‫خوشحالم که می‌بینم دوباره ‫لبخند می‌زنی ماری.

‫جیبز؟ جیبز!

‫جیبز! خونه جدیدت آتیش گرفته!

‫خوبه. باید هم بسوزه لعنتی.

‫ولی خوشحالم اینجایی. ‫یه سری چیزهایی هست می‌خوام بهت بگم.

‫- اون قراردادها. ‫- اول بیایید همه صبحانه بخوریم.

‫- ممنون ماری. ‫- اینجان.

‫مامان! چند نفر دیگه دارن میان مامان.

‫- دیدمشون. ‫- به اندازه کافی داریم؟

‫قطعا. واسه همه کافیه.

‫نون و کره و تخم‌مرغ و سوسیس.

‫کیک آقای وبستر چی؟

‫نگرانش نباش. آمادش کردم.

‫بگو عجله کنن دنیل. قهوه داره سرد می‌شه.

‫بله مامان‌بزرگ.

‫صبحانه آمادست!

‫خب حالا که قراردادها رو پاره کردی جیبز...

‫می‌خوای عضو اتحادیه بشی؟

‫البته که می‌خوام. خوشحال می‌شم تام. ‫از الان همه با هم کار کنیم. چطوره؟

‫لطفا همه بشینن.

‫سفره قشنگی چیدی ماری.

‫هیچ چیزی بهتر از یه صبحانه اصیل...

‫توی صبحی مثل این نیست.

‫- مامان استون کجاست؟ ‫- الان میاد.

‫یه غافلگیری برای شما داره.

‫- مامان‌بزرگ! ‫- بیا مامان!

‫اومد!

‫- کیک هلو؟ ‫- کیک هلو.

‫وای! یعنی چی!

‫خب آخرش کی می‌خنده؟

‫"ترجمه شده توسط گروه پيشگام" ‫مترجم: «تارخ علی‌خانی»

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.