Original subtitles

Το δίλημμα (1943)

Σε έναν πόλεμο, χάνονται και πολλά σπουργίτια.

Νοέμβριος 1940

Μοιραίο ατύχημα αστυνομικού.

Ο Λούι Λεπετίνο, πεθαίνει πέφτοντας από παράθυρο.

Εντάξει συνέχισε. Τι έγινε; Μπορείς να συνεχίσεις;

Έχεις τα κότσια ή σε φόβισαν; Σε έκαναν να δειλιάσεις;

Να βγάλω έξω την τσάντα; Πλησιάζουμε.

- Εντάξει. Πάρτην. - Μάλιστα, κύριε.

- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.

Στο 16ο αστυνομικό τμήμα

- Στο αστυνομικό τμήμα τής 50ης; - Ναι.

Πού είναι ο Τόμπιν;

- Ποιός; - Ο επιθεωρητής Τόμπιν, ο Τόμπι;

Στο γραφείο του.

Μη μου λες τέτοια. Είναι εδώ από μικρός. Πού είναι;

Αφού είσαι τόσο έξυπνος, βρες τον μόνος σου.

Να τις προσέχεις, δεν θέλω να μου τις κλέψουν.

Τηλεφώνησε μου.

Είσαι ο επιθεωρητής Τόμπιν, ε; Αρχηγός του ανθρωποκτονιών;

Γιατί είπες ότι ο θάνατος του Λούι ήταν ατύχημα;

- Γιατί το είπα; Επειδή ήταν. - Ξέρεις ότι αυτό δεν ισχύει.

- Ποιός είστε, κύριε; - Ο Τζον Μακίτρικ.

Τώρα κατάλαβα.

Είσαι ο γιος του Κρις. Χαίρομαι που σε βλέπω. Κάθισε.

Δούλευα με τον πατέρα σου, όταν ήμουν στα ανατολικά.

Κρίμα που παραιτήθηκε. Μπορεί να ήταν ακόμη μαζί μας.

Νομίζω ότι δεν κάνει καλό να αποκτάς πολλά χρήματα.

Μπορεί να το νομίζεις αλλά ας αφήσουμε τις ανοησίες,

Ήρθα να μάθω για τον Λούι.

- Ήταν φίλος σου; - Από παιδιά, το ξέρεις.

Πού κρυβόσουν;

Ναι, δεν ήσουν στην εκκλησία. Ο Λούι κηδεύτηκε ωραία.

Ξεκουραζόμουν σ'ένα ράντσο στην Αριζόνα.

Από την Ισπανία; Ναι, το έμαθα.

Έμαθα για τον Λούι διαβάζοντας μία εφημερίδα ενός μήνα...

και πήρα το τρένο.

Ξέρεις ότι ο Λούι δεν αυτοκτόνησε.

Δεν είπα κάτι τέτοιο. Είπα ότι ήταν ατύχημα.

Απ'τους σκληρότερους αστυνόμους πέφτει απ'το παράθυρο;

Ήξερα τον Λούι.

Ίσως έχασες επαφή, με τον φίλο σου από την Αριζόνα.

Ή ίσως δεν ξέρεις ότι ο Λούι έμπλεξε με το είδος σου...

από την λεωφόρο Παρκ και κάποιους πρόσφυγες πρίγκιπες.

Δεν μου αρέσει αυτό. Δεν μου αρέσει καθόλου.

Ο Λούι, δεν έπεσε από το παράθυρο. Ποιό είναι το πρόβλημα;

Δεν υπάρχει πρόβλημα...

εκτός αν εσύ σκέφτεσαι καλύτερα από όλο το τμήμα.

Μπορεί να έγινες μέντιουμ στην Αριζόνα.

Άκου. Μπορεί στην Αριζόνα να κάνετε τους καουμπόηδες...

αλλά στην Νέα Υόρκη δεν θα κάνεις τον ντετέκτιβ...

ακόμη κι αν σε λένε Μακίτρικ, οπότε ξέχνα το.

Θα περάσεις καλύτερα στο κέντρο, όπου ανήκεις.

Εντάξει, καλέ μου. Θα στο πω στα ίσια.

Θα μάθω τι έγινε και γιατί το καλύπτετε.

Φύγε, μικρέ, και μην με πονοκεφαλιάζεις.

Επίσης ο Λούι μου έδωσε άδεια οπλοφορίας.

Το "ατύχημά" του δεν το αναιρεί αυτό;

Ισχύει για ένα χρόνο. Γιατί να οπλοφορείς;

Για να πυροβολώ κόσμο, καλέ μου.

Μαμά! Μαμά Λεπετίνο!

Ο Κιτ. Είναι ο Κιτ. Μπαμπά, ο Κιτ.

Το ξέραμε ότι θα έρθεις, Κιτ.

Όταν ήταν μικρός, ερχόσουν πάντα πριν μπλέξει.

Τώρα δεν θα τον ξαναδούμε ποτέ.

Θα το βρεις, Κιτ;

Ναι, θα το βρω. Ξέρω ότι δεν ήταν ατύχημα.

Έχεις καμία ιδέα, μπαμπά;

Όχι, είχαμε καιρό να δούμε τον Λούι. Έκανε παρέα με αυτούς τους ανθρώπους.

- Ποιους ανθρώπους; - Πολύ καλοί άνθρωποι.

Ο επιθεωρητής Τόμπιν λέει ότι ήταν ατύχημα.

- Γιατί το είπε αυτό; - Δεν ξέρω.

- Ήταν καλό παιδί. - Ήταν εξαιρετικό παιδί.

- Θα μείνεις για φαγητό, Κιτ; - Όχι, δεν μπορώ, πρέπει να φύγω.

Θα έρθω όμως σε μερικές ημέρες και θα καθίσω κανονικά.

- Θα μάθεις, Κιτ; - Να είσαι σίγουρος.

Αντίο, παιδί μου. Ο Θεός μαζί σου.

Ευχαριστώ.

- Γεια σου, Αμπ. - Κιτ. Έλα μέσα.

- Πώς και γύρισες; Είναι πολύ καλά νέα. - Δεν άντεχα άλλο.

Σε πειράζει να μείνω μαζί σου για λίγο;

Για πήγαινε αλλού. Θα ξεπακετάρει όταν έρθει.

Θα μείνεις μόνος σου γιατί πρέπει να πάω στην Ουάσινγκτον.

Έλα μέσα. Θέλω να σε δω καλά. Τι κάνεις;

Καλά είμαι.

Μία χαρά.

Σού φαίνεται. Μάλλον το ράντσο ήταν καλή επιλογή.

- Χαίρομαι που γύρισες, Κιτ. - Ευχαριστώ, Αμπ.

- Είσαι καλά; - Ναι.

- Σίγουρα; - Ναι.

Οι πληγές μου επουλώθηκαν,

Φοράω ό,τι πρέπει, τρώω καλά, κοιμάμαι καλά...

σταθερός σαν βράχος.

- Τέρμα οι φωνές; - Τέλος.

- Αυτό απαιτεί ποτό. Θες; - Ναι, ευχαριστώ.

Γιατί είσαι καλά ντυμένος;

Πάω στους Τάβιτον. Η Μπάρμπι κάνει πάρτι για πρόσφυγες.

Γιατί δεν έρχεσαι, Κιτ. Δεν είναι ανάγκη να ντυθείς.

Εντάξει.

Για την Μπράντι δεν ήρθες στην Νέα Υόρκη;

Όχι ακριβώς.

Λόγω του Λούι Λεπετίνο;

- Τι ξέρεις γι'αυτό; - Λίγα πράγματα.

Δεν ήμουν εκεί όταν έγινε.

Ένα πάρτι τής Μπάρμπι και ο Λούι πέφτει από το παράθυρο.

- Έτσι λένε. - Ποίοι;

Όλοι τους. Θα γνωρίσεις τους περισσότερους απόψε.

Ο Λούι δεν σε πήρε από την Ισπανία;

- Πώς το ξέρεις; - Το μάντεψα.

- Μπορείς να το συζητήσεις; - Σού είπα ότι είμαι μία χαρά.

Το ξέρω, Κιτ, αλλά θέλεις να μου μιλήσεις;

Θέλω να μάθω, έχω τον λόγο μου.

- Τι είναι αυτό, δοκιμασία; - Ξέρεις τι είναι.

Τι θες να μάθεις;

Πώς ήταν στην Ισπανία, όταν ήσουν αιχμάλωτος;

Όταν γύρισες δεν μπορούσες να το συζητήσεις.

Ναι, αλλά τώρα μπορώ. Ήταν πολύ δύσκολα.

Στην αρχή νομίζεις ότι δεν θα το αντέξεις...

αλλά τα καταφέρνεις.

Ήταν σαν να σε βάζουν σε μπουκάλι και κλείνουν το φελλό.

Ήταν σκοτεινά και αποπνικτικά, μόνον ήχους ακούγαμε.

Ξέραμε ότι ήταν πρωί, όταν ακούγαμε τα πουλιά.

Ξέραμε ότι ήταν Κυριακή, όταν ακούγαμε τις καμπάνες.

Όταν είχε συννεφιά έπρεπε, να ξέρουμε τους ήχους.

Η φασαρία στον διάδρομο, ήταν τα βήματα του χωρικού...

ή η μπότα του Ναζί φρουρού.

Κάποιες φορές ακούγαμε ουρλιαχτά, άλλων αιχμαλώτων...

ένα κλειδί να γυρίζει, έναν μεγάλο μεντεσέ να τρίζει...

νερό να τρέχει στον διάδρομο. Θυμάμαι αυτόν στα αριστερά.

Ήταν άσχημο, επειδή δεν είχαμε πολύ να πιούμε.

Εξασκηθήκαμε στους ήχους και μας βοήθησε.

Εκτός από κάποιες φορές, που περνούσε πολλή ώρα...

και περιμέναμε τις μπότες και το σύρσιμο του ποδιού.

Όταν γινόταν αυτό σε έπαιρναν επάνω, σε χτυπούσαν...

έκαναν τα κόλπα τους.

Ίσως να μην περνούσε και τόση ώρα.

Ακούγαμε το σύρσιμο του ποδιού...

προσπαθούσαμε να κρυφτούμε σε καμία τρύπα, αλλά δεν υπήρχε.

Κρυβόμασταν στην γωνία...

νοιώθαμε σαν μαστιγωμένα και χτυπημένα σκυλιά.

Τούς λέγαμε ότι ήταν πολύ νωρίς.

Τα παλιοτόμαρα! Ήταν πολύ νωρίς. Ήξεραν ότι ήταν πολύ νωρίς.

Δεν άντεχα άλλο. Δεν με ήθελαν νεκρό.

Δεν μπορούσαν να με αφήσουν να πεθάνω.

Δεν άντεχα άλλο. Έπρεπε να μιλήσω.

Ηρέμησε, Κιτ.

Έτσι γινόταν ξανά και ξανά. Άκουγα τον ήχο των ποδιών στο διάδρομο.

Δεν είδα ποτέ αυτόν που κούτσαινε.

Οι άλλοι έρχονταν και με πήγαιναν πάνω για να με περιλάβουν.

Κάθε φορά σκέφτονταν κάτι νέο, τα σαδιστικά γουρούνια.

Μετά με πετούσαν στο κελί και ξανάρχιζαν.

Πώς τα πάω;

Συγγνώμη, Κιτ, δεν ήθελα να σου τα θυμίσω.

Δεν πειράζει. Το ξεπέρασα. Μπορώ να το συζητήσω.

Και ο Λούι σε γλίτωσε απ'όλα αυτά.

Ναι, ο Λούι Λεπετίνο. Αυτό είναι το δωμάτιό μου;

- Ναι. - Θα κάνω ένα μπάνιο.

- Καλησπέρα, κε Πάρκερ. - Γεια σου, Ρόμπερτ.

- Καλησπέρα, κε Μακίτρικ. - Γεια σου, Ρόμπερτ. Έχετε γλέντι.

Ακριβώς, κύριε.

Να η δις Τάβιτον.

- Κιτ. - Γεια σου, Μπάρμπι.

Αγαπημένε μου. Κιτ, μία χαρά φαίνεσαι.

- Ευχαριστώ, το ίδιο κι εσύ - Είναι υπέροχο.

Γιατί τέτοια επιφυλακτικότητα;

Έχει πολύ κόσμο. Θα σε δω αργότερα.

Γεια σου, Αμπ.

Από τότε που μου τηλεφώνησε ο Αμπ, είμαι ενθουσιασμένη.

Πέρασε. Θέλω να γνωρίσεις κάποιους.

Για σένα μιλούσαμε.

- Έρχεσαι, Αμπ; - Σε λίγο.

- Κιτ, για τον Θεό. Κοιτάξτε τον. - Μπάρμπι, άφησέ τον.

Γεια σου, Κιτ, χαίρομαι που σε βλέπω.

Δρ Σκάας, να σάς γνωρίσω τον Τζον Μακίτρικ.

- Χαίρω πολύ, κύριε. - Χαίρω πολύ.

- Και από'δω, ο Ότο Σκάας. - Κύριε Μακίτρικ.

Η δις Τάβιτον, μας είπε ότι πολεμήσατε στην Ισπανία.

- Ήμουν εκεί για λίγο. - Πολύ ενδιαφέρον, κε Μακίτρικ.

Βλέπετε δουλεύω ένα έργο για τις βιαιότητες των ανθρώπων...

εναντίον άλλων ανθρώπων. Η γνώμη σας θα ήταν ανεκτίμητη.

Θα μπορούσε ένας ανάπηρος να σάς πείσει να τον επισκεφτείτε;

- Θα χαρώ να βοηθήσω. - Τώρα τους τρόμαζα.

Συνέκρινα τα σύγχρονα βασανιστήρια...

με τις αρχαίες μεθόδους. Να συνεχίσω;

- Παρακαλώ. - Ευχαριστώ.

Θα κλείσει κάποιος την πόρτα;

Έλεγα ότι οι αρχαίοι ήταν πολύ βίαιοι.

Ασχολούνταν με τα σωματικά βασανιστήρια.

Είχαν πρωτόγονες ιδέες...

γιατί η λύτρωση του θανάτου, ερχόταν γρήγορα.

Οι αρχαίοι Ασιάτες από την άλλη ήταν πιο πανούργοι.

Συνδύαζαν πνευματικά και σωματικά βασανιστήρια.

Για παράδειγμα το μαρτύριο τής σταγόνας, στο κούτελο του θύματος.

Έριχναν σταγόνες, για πολλές ώρες και ημέρες...

ώσπου το βάρος τής σταγόνας να γίνει αβάσταχτο.

Τότε, και αυτή είναι η αρχή των σύγχρονων βασανιστηρίων...

ερχόταν η λύτρωση.

Οι σταγόνες σταματούσαν.

Το θύμα επανερχόταν στα όρια τής λογικής.

Τότε υπήρχε ένα διάλειμμα, όπου το θύμα αυτοβασανιζόταν...

περιμένοντας την επανάληψη τής διαδικασίας.

Και φυσικά επαναλαμβανόταν, ίσως με αρκετές διαφοροποιήσεις.

- Καταλαβαίνετε το νόημα; - Πολύ φρικιαστικό.

Βλέπετε την ομορφιά τής ιδέας;

Ένα πνευματικό βασανιστήριο στο οποίο συμμετέχει και το θύμα.

Θα μπορούσα να σάς πω πολλές παρόμοιες μεθόδους.

- Τι λέτε, να ξεκινήσουμε; - Είναι περασμένες εννιά.

Εντάξει. Πρέπει να πηγαίνουμε.

Έλα, Κιτ. Πάμε στο δείπνο των προσφύγων.

Μη σε νοιάζουν τα ρούχα.

- Ωραίος κόσμος. - Ποίοι είναι οι Σκάας;

Κάτι πρόσφυγες, φίλοι τής Μπάρμπι.

Ο δόκτορας είναι γνωστός Νορβηγός ιστορικός.

Έφυγε από την Νορβηγία πριν την καταλάβουν οι Ναζί.

- Ποιός είναι ο ξανθός λύκος; - Ο Ότο;

Ενδιαφέρεται για την Μπάρμπι.

- Καλύτερα να τον δείρεις. 0 Ποιός είναι;

Είναι ο ανιψιός. Φίλοι του πρίγκιπα Φραγκίσκου τής Ναμούρ.

Μένουν στο ίδιο σπίτι. Ο πρίγκιπας ασχολείται με τους πρόσφυγες.

Ο γέρο-Σκάας φαίνεται καλός. Έχει αναγνωριστεί.

- Και ο Ότο; - Βασίζεται στην δουλειά του θείου του.

Ανήκει στην αντίσταση και αυτό τον καθιστά καλό.

- Τα πιστεύεις όλα αυτά; - Πειράζει αν δεν τα πιστεύω;

Όχι, καθόλου.

Ήταν οι Σκάας στο πάρτι που έπαθε το ατύχημα ο Λούι;

Ναι. Κιτ, μίλα στην Γουίτνι για τους Σκάας.

- Στη Γουίτνι; - Ναι στην εξαδέλφη μου.

Θα έρθει απόψε. Μίλησέ της. Εκείνη ήταν στο πάρτι.

- Δεν έχει βελτιωθεί; - Ποιά;

- Η Γουίτνι. Είναι η Γουίτνι Πάρκερ. - Αυτό είναι το διαβολάκι.

Μεγάλωσε. Τραγουδά στο Κλαμπ Φίφτι.

Είναι τής καλής κοινωνίας.

Όχι και τόσο. Είναι ανεξάρτητη. Ο πατέρας της δεν το δεχόταν.

Δεν μου αρέσει να βλέπω κόσμο να χορεύει.

- Πήγαινέ με στο τραπέζι μου. - Μάλιστα, κύριε.

Ποιά είναι αυτή;

- Αυτή με τον Ότο; - Ναι.

- Η εγγονή του πρίγκιπα. - Τού πρίγκιπα Φρανσουά;

- Ναι. Πώς το ξέρεις; - Κυκλοφορώ.

Το βλέμμα σου είναι πονηρό. Πρωτόγνωρο.

- Τι συμβαίνει, Κιτ; - Τι εννοείς;

Μοιάζεις αδιάφορος. Όταν σε φίλησα μου φάνηκε... δεν ξέρω.

Είσαι κακομαθημένη.

- Τι έγινε, Κιτ; - Ίσως δεν έχω πια μεγάλες ιδέες.

- Ίσως είμαι ένας αλήτης. - Μην μου κάνεις τον σκληρό.

Όταν γύρισα από την Ισπανία και ήρθες στο νοσοκομείο...

νόμιζα ότι με απέφυγες.

- Φαινόσουν τόσο χάλια. - Το ξέρω.

Ο Ότο και εγώ θα πάμε στο Φρανκόνια, για σκι.

- Θέλεις να έρθεις; - Όχι, ευχαριστώ.

Κιτ, σε παρακαλώ.

Δεν μπορώ. Πρέπει να μείνω στην πόλη. Θα σε δω όταν γυρίσεις.

Μην κάθεσαι επάνω μου. Θα μου χαλάσεις το φόρεμα.

Θα σου πρότεινα να πας σπίτι και να ρίξεις κάτι επάνω σου.

Χαίρομαι που γύρισες, Κιτ. Καλά φαίνεσαι.

Κι εσύ. Με αυτό το χτένισμα και χωρίς σιδεράκια...

μοιάζεις να μεγάλωσες.

Σταμάτα. Δεν σου είπε ο Αμπ για μένα;

Τι εξάδελφος είναι αυτός.

Πάμε κάπου να πιούμε κάτι;

Εντάξει, Κιτ, αλλά πρέπει να είμαστε στο κλαμπ τα μεσάνυχτα.

- Αμπ; - Δεν μπορώ, Κιτ.

Πρέπει να φύγω για την Ουάσινγκτον σε μία ώρα.

- Είναι εργαζόμενος τώρα. - Εντάξει. Έλα μαζί μου.

Μην κάνεις κάτι μέχρι να μιλήσουμε.

Εντάξει.

- Φεύγουμε. Καληνύχτα. - Καληνύχτα.

- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.

- Εντάξει; - Ναι, μία χαρά.

- Εδώ δεν θα σε σερβίρουν. - Θα με σερβίρουν, αλλά δεν θέλω.

Μπράντι θα ήθελα. Φέρε ένα μπουκάλι.

- Θα ουρλιάξεις; - Όχι.

Είναι κι αυτό μία λύση. Ρώτα τον Αμπ.

Τι κάνει ο Αμπ στην Ουάσινγκτον;

Κρατική δουλειά. Αποκρυπτογραφεί.

Όμως είναι μόνος του, όσον αφορά τους Σκάας.

- Ποιός είναι ο Ότο Σκάας; - Ίσως είναι κατάσκοπος.

- Και ο δρ Σκάας; - Μπορεί να είναι και αυτός.

- Γιατί το λες αυτό; - Είμαι έξυπνη.

Μυρίζομαι τους ψεύτες.

- Τι ξέρεις για τον Λούι Λεπετίνο; - Γι αυτό γύρισες; Σε περίμεναν.

- Ποίοι; - Οι Λεπετίνο.

Δουλεύω για τον Τζέικ, τον αδελφό του Λούι. Δικό του είναι το μαγαζί.

- Ήσουν στης Μπάρμπι εκείνο το βράδι; - Ναι.

- Τι έπαθε ο Λούι; - Δεν ξέρω, Κιτ.

- Η Τόνι Ντον τον είδε να πέφτει. - Ποιά είναι η Τόνι Ντον;

Η κοπέλα που κοιτούσες στον χορό.

- Με τα καστανά μαλλιά; - Η εγγονή του πρίγκιπα.

Σταμάτα να με κάνεις να εικάζω. Πες τα μου όλα.

Ήταν ένα από τα μεγάλα πάρτι τής Μπάρμπι.

Όλοι είχαν μαζευτεί στο μπιλιάρδο για να ακούσουν τον Αντόν κι εμένα.

Λέγαμε το τραγούδι που άκουσες. Ήταν και οι δύο Σκάας εκεί.

Έμεναν στης Μπάρμπι.

Και ήταν φυσικά η Μπάρμπι ο Λούι και η Τόνι Ντον.

Συνέχισε.

Τελειώναμε το τελευταίο ρεφρέν και φτάναμε στο αποκορύφωμα...

όταν ξαφνικά ούρλιαξε.

- Η Τόνι Ντον; - Ναι. Είπε πως θα λιποθυμούσε.

Πήγε απέναντι στην βιβλιοθήκη.

Είχε διασχίσει το μισό δωμάτιο...

όταν είδε τον Λούι να πέφτει ή να πηδά από το παράθυρο.

- Πού ήταν οι Σκάας; - Ο δρ Σκάας καθόταν δίπλα μου.

- Και ο Ότο; - Ο Ότο ήταν πάνω, στο δωμάτιό του.

Τον είχε λερώσει με κρασί ο σερβιτόρος και πήγε να αλλάξει.

- Το τέλειο άλλοθι. - Έτσι πρέπει να είναι το άλλοθι.

- Και ο πρίγκιπας; - Δεν ήταν εκεί.

Είναι πολύ ασθενικός δεν βγαίνει.

Πώς ξέρεις τόσα για όλους αυτούς;

Από τον Αντόν, τον συνοδό μου.

Και που κολλά ο Αντόν;

Είναι εντάξει.

Είναι ένας μουσικός που ξέρει τον πρίγκιπα και την Τόνι Ντον.

Άφησέ τον. Ασχολήσου με την Τόνι Ντον.

- Πρέπει να αλλάξω. Θα σε δω μετά. - Όχι, αλλά θα σου τηλεφωνήσω.

- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.

Σερβιτόρε.

- Πες τον Τζέικ ότι θέλω να τον δω. - Μάλιστα, κύριε.

- Γεια σου, Μακίτρικ. - Γεια σου, Τζέικ.

Νομίζαμε ότι δεν σ'ένοιαζε. Έκανες πολύ καιρό να έρθεις.

Έκανα ένα μήνα να το μάθω. Πήγα στην μαμά το απόγευμα.

- Συνήλθες; - Ναι. Ποιός σκότωσε τον Λούι;

Μακάρι να ήξερα. Αν ήταν θέμα εκδίκησης θα το μάθαινα.

Στον Λούι άρεσαν οι ωραίες γυναίκες.

Αυτό είναι αλήθεια.

Δεν θα έπεφτε από το παράθυρο...

ούτε θα άφηνε κανέναν να τον πιέσει.

Κάποιος τον έσπρωξε. Και θα έπρεπε να είναι γυναίκα.

- Πώς έμπλεξε με τους κοσμικούς; - Δεν ξέρω.

Έρχεται εδώ η Τόνι Ντον;

Δεν ξέρω ονόματα, Κιτ. Έρχεται πάντως η Μπάρμπι Τάβιτον.

Άρα έχουμε δύο κυρίες, την Τόνι Ντον και την Μπάρμπι.

- Πού βρήκες τον πιανίστα; - Τον έφερε η Γουίτνι.

- Τι ξέρεις γι'αυτόν; - Είναι μουσικός και λίγο περίεργος.

- Δηλαδή; - Κάνει παρέα με περίεργους.

Ίσως υπάρχουν τρεις κυρίες.

Σάς είπε ότι με περιμένει ο κος Πάρκερ;

- Είστε ο κος Μακίτρικ; - Ναι.

- Είσαι καινούριος εδώ; - Αντικαθιστώ τον Χένρι.

Είμαι ο Ρομάν. Έρχεστε από εδώ παρακαλώ;

Ξεπακετάρισα, κύριε. Εκτός από την μικρή που ήταν κλειδωμένη.

- Ωραία, ευχαριστώ. - Πολύ καλά, κύριε.

Λούι, πάρε με από εδώ, με κρατούν σε μια τρύπα...

έχω κάτι που θέλουν, και με βασανίζουν...

για να τους το δώσω.

Πρέπει να με πάρεις.

Δεν αντέχω άλλο.

Χάνω τα λογικά μου.

Βοήθησε με Λούι.

Κιτ.

- Καλημέρα, κύριε. - Καλημέρα.

- Καπέλα; - Ορίστε;

Είπα καπέλα. Δεν πουλάτε εδώ; - Ναι φυσικά.

Βγαίνουν με την ώρα, σαν ρολόι με κούκο;

Τα προϊόντα μας είναι στα μέτρα των πελατών.

- Λέγομαι Τζον Μακίτρικ. - Χαίρω πολύ.

Σάς είδα στο δείπνο των προσφύγων;

Ναι.

Μου φανήκατε η ωραιότερη γυναίκα της αίθουσας.

Ευχαριστώ. Ενδιαφέρεστε για καπέλα, κε Μακίτρικ;

Καθόλου.

- Τι ώρα κάνετε διάλειμμα; - Δεν κάνω διάλειμμα.

- Σάς είδα στο τρένο εχθές. - Ναι.

Αφού συναντιόμαστε έτσι, καλύτερα να γίνουμε φίλοι.

Το Πλάζα είναι κοντά.

Δεν κάνω διάλειμμα. Καλημέρα σας.

Δεσποινίς Ντον.

Γι'αυτό ήρθατε; Να με γνωρίσετε;

- Ναι. - Γιατί;

Θέλω να γνωρίσω εσάς και τον πρίγκιπα Φραγκίσκο.

Μπορείτε να διαβάσετε για τον πρίγκιπα στις βιβλιοθήκες.

Όχι όμως για εσάς. Είναι αλήθεια παππούς σας;

- Φυσικά. - Αμφιβάλλω.

Καλημέρα, κε Μακίτρικ.

Ο κύριος;

- Θα ήθελα μερικά καπέλα. - Μάλιστα.

- Μπορεί να μου δείξει η δεσποινίς; - Φυσικά.

Δεν είναι καθόλου άσχημο. Μάλιστα είναι πολύ ωραίο.

Ας δούμε κι άλλα.

Κι άλλα.

- Δεν ξέρω. - Εσείς δεν θέλετε καπέλο.

- Θέλω να φάω κάτι. - Σάς είπα ότι δεν κάνω διάλειμμα.

Εντάξει. Ας δούμε κι άλλα καπέλα, μωρό μου.

Και μην με ξαναπείτε μωρό μου.

Έπρεπε να σου σπάσω τα δόντια. Από μικρή έλεγες ψέματα.

- Τι λες; - Έχεις ποτό;

Εκεί μέσα.

Για πιο πράγμα λες;

- Μου είπες ψέματα για την Τόνι Ντον. - Τι ψέματα;

Πώς να έριχνε τον Λούι από το παράθυρο;

- Δεν είπα εγώ ότι το έκανε. - Μόνο αυτό δεν είπες.

Τι συμβαίνει; Προσπαθείς να την μπλέξεις;

- Ανταγωνίζεστε για τον Αντόν. - Είναι ώρα να φύγεις.

Το μόνο που ταιριάζει είναι να ήταν γυναίκα, αλλά όχι η Τόνι.

Δεν θα μπορούσε να σπρώξει 77 κιλά.

Εξ άλλου δεν τής φαίνεται.

Για τον Θεό. Τώρα το κάνεις κι εσύ. Αρχίζουν να σου τρέχουν τα σάλια.

Αρέσει και στον Αντόν; Αυτό είναι.

Να φύγεις αν είναι να μου μιλάς έτσι.

Θα φύγω όταν είμαι έτοιμος. Πού γνώρισες τον Αντόν;

Πού γνωρίζονται οι άνθρωποι;

Είμαι τραγουδίστρια και είναι εξαιρετικός μουσικός.

Μόνο αυτό τον νοιάζει. Η μουσική του.

- Πού τον γνώρισες; - Σε μία οντισιόν.

Πώς ξέρει τους Σκάας;

Από την Ευρώπη μάλλον. Δεν ξέρω. Δεν ξέρω τα πάντα.

Θα πρέπει να βρεις και κάτι μόνος σου.

Υπεραστικό. Είμαι στο δωμάτιο 32099 του Πλάζα.

Θέλω να μιλήσω στον κο Αμπ Πάρκερ στην Ουάσινγκτον...

στο ξενοδοχείο Τζέφερσον Παρκ. Ακριβώς.

- Να πάρω ένα τηλέφωνο; - Παρακαλώ.

Πρέπει να πάω στην πρόβα. Βάλε το κλειδί στο γραμματοκιβώτιο.

Παρακαλώ;

Δεν πειράζει, ακυρώστε το.

Δεν το ακούς, δεν υπάρχει. Όλα είναι στο μυαλό σου.

Όπως είπε ο γιατρός.

Εντάξει, ας πούμε ότι υπάρχει. Τι φοβάσαι; Είσαι στην Νέα Υόρκη.

Δεν είσαι στην Ισπανία και πρέπει να βρεις την αλήθεια.

Πρέπει να συνέλθεις. Γιατί γύρισες εδώ;

Για να κρυφτείς επειδή άκουσες τον ήχο;

Είσαι τρελός;

- Είσαι μεθυσμένος; - Όχι.

Κιτ.

Τι σκέφτηκες;

Ψάχνω κάποιον που μπήκε στο κτίριο.

- Είσαι μεθυσμένος. - Ήμουν αλλά όχι πια.

- Ποιός ήταν; - Δεν ξέρω.

Κιτ, είμαι κουρασμένη. Δούλευα όλη νύχτα.

Δεν θέλω να παίζω άλλο. Πήγαινε σπίτι, σε παρακαλώ.

Ψάχνω κάποιον που σέρνει το πόδι του, όταν περπατά.

Ήλθε σ'αυτό το κτήριο. Ξέρεις κανέναν;

Όχι.

Απάντησε. Απάντησε είπα.

Η αστυνομία είναι.

Εντάξει. Πες τους να ανέβουν κι εγώ θα ψάξω να βρω οδοντόβουρτσες.

Λέει ότι είδε κάποιον να ανεβαίνει από την έξοδο κινδύνου.

- Δεν μπήκε κανείς; - Όχι.

- Ακούσατε κάτι; - Όχι.

Δεν άκουσα τίποτε, αστυνόμε. Μάλλον θα ήταν σε άλλο όροφο.

Ευχαριστώ πολύ, δεσποινίς.

- Είσαι καλά, Γουίτνι; - Ναι, Αντόν, ευχαριστώ.

- Δεν ήξερα ότι είχες συντροφιά. - Καληνύχτα, Αντόν.

Υπέροχα. Ωραία εικόνα θα σχηματίσει ο Αντόν για μένα.

Δεν ήξερα ότι ο φίλος σου έμενε στο κτίριο.

Κιτ, δεν είναι φίλος μου. Έχει το πίσω διαμέρισμα.

Είναι βολικό για τις πρόβες.

- Πότε ήρθε στην χώρα; - Πριν από κανέναν χρόνο.

Δεν έχεις δει κανέναν που να κουτσαίνει;

Μπήκε στο σπίτι απόψε. Τον είδα.

Αν δεν μένει εδώ, ποιόν ήρθε να δει;

Δεν ξέρω.

Είσαι βέβαιος ότι το είδες, Κιτ;

Έμαθες γιατί με κράτησαν όμηρο...

δύο χρόνια μετά τον ισπανικό εμφύλιο;

Ακούσαμε ότι ήσουν νεκρός και μετά επέστρεψες.

Δραπέτευσα.

- Όταν γύρισες δεν το συζητούσες, - Δεν μπορούσα.

Αναρωτήθηκες γιατί ήμουν σημαντικός;

Ο Αμπ αναρωτιόταν. Εικάζαμε, δεν ξέραμε.

Ο Λούι ήξερε.

Με βοήθησε να δραπετεύσω, μέσω συγγενών του εκεί.

Γι'αυτό τον σκότωσαν, επειδή με βοήθησε.

Είμαι βέβαιος. Ήταν ο καλύτερος άνθρωπος που ήξερα.

Θα έκανε τα πάντα για μένα. Καταλαβαίνεις;

Ναι. Γιατί ήσουν τόσο σημαντικός, Κιτ;

Ήθελαν κάτι που έχω. Δεν τα παράτησαν.

Κάποιος κάρφωσε τον Λούι. Γι'αυτό είναι εδώ ο κουτσός.

Επειδή είμαι εγώ εδώ.

- Ποιός είναι; - Δεν ξέρω.

Ερχόταν από το Βερολίνο μία φορά τον μήνα.

Τον άκουγα στο διάδρομο και μετά από κάθε επίσκεψη...

με περιλάμβαναν από την αρχή.

Άκου!

Τι; Τι, Κιτ;

- Το ακούς; - Όχι.

- Δεν ακούς το σύρσιμο του ποδιού; - Όχι, Κιτ.

Θα ξαναγυρίσεις στο ράντσο, αν συνεχίσεις έτσι.

Δεν νομίζεις ότι πρέπει να δεις τον γιατρό σου;

Το έκανα. Μου είπε να ξεκουραστώ και να μην αγχώνομαι.

- Ναι; Σάς καλεί η δις Τόνι Ντον, κύριε.

Ευχαριστώ.

Γεια σου, Τόνι Ντον.

Γεια. Πήρα να σ'ευχαριστήσω για τα τριαντάφυλλα.

Είναι πολύ όμορφα.

Χαίρομαι που σου άρεσαν. Αυτό είναι μόνο;

Σε συγχωρώ.

Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε; Τι λες γι'απόψε;

- Θέλεις να δειπνήσουμε μαζί; - Εντάξει, ας δειπνήσουμε.

Ωραία. Στις οκτώ είναι καλά;

Εντάξει. Θα με πάρεις από το σπίτι;

Θέλω να γνωρίσεις τον πρίγκιπα Φραγκίσκο.

Θα το ήθελα.

- Εντάξει, λοιπόν, απόψε. Αντίο. - Αντίο.

- Καλησπέρα, κε Μακίτρικ. - Γεια σου.

Φοβάμαι πως ο παππούς μου είναι κακοδιάθετος.

Είναι πολύ μεγάλος. Προσέξτε μην τον ταράξετε.

Θα προσέξω πολύ.

Κλέφτες και έμποροι!

Νομίζουν ότι είναι πάνω από τους άρχοντες.

Σκεφτείτε τον κόσμο που έχουν δημιουργήσει.

Υψηλότατε, ο κος Μακίτρικ.

- Τιμή μου, κύριε. - Καλησπέρα, κύριε.

Καλησπέρα.

- Κε Μακίτρικ, ποιός είστε, νεαρέ; - Κανείς συγκεκριμένος.

Κάθε άλλο, κε Μακίτρικ.

Ένας εξαιρετικός άνθρωπος θα έλεγα.

Ένας άνθρωπος τής περιπέτειας, υψηλότατε.

Ένας άνθρωπος που παλεύει.

Ίσως μπορείτε να μου πείτε γιατί πολεμούσατε...

σε έναν κόσμο απατεώνων και συντηρητικών εμπόρων.

- Ίσως ήθελα απλά να πολεμήσω. - Ένας ιδεαλιστής.

Ιδεαλιστής; Ελάτε, θα σάς δείξω.

Τα οικόσημα του οίκου Σεν Λουί, του οίκου μου, κύριε.

Είναι ζωντανή ιστορία.

Κάτι που δεν μπορεί κανείς να κλέψει ή να εφεύρει.

Κάτι που αξίζει να παλέψουμε.

Εκφράζουν την τιμή και την δόξα εκατοντάδων γενιών ηγεμόνων.

Δυσκολεύεστε να καταλάβετε, κε Μακίτρικ...

τι μπορεί να σημαίνει μία απλή σημαία;

Ίσως αυτό σάς βοηθήσει.

Βλέπετε αυτές τις στάχτες; Ήταν κάποτε πολεμική σημαία.

Η σημαία των επαναστατών που σκότωσαν έναν πρόγονό μου.

Σκέφτηκαν να την κάψουν για να μην πέσει στα χέρια μας.

Όμως την έχω εγώ και η τιμή του οίκου είναι διασφαλισμένη.

Κατάλαβα.

Τώρα θα πιούμε κρασί, Άντον.

Δεν τα καταλαβαίνουν αυτά οι Αμερικανοί, σωστά.

Όχι για μένα.

Τέλεια. Βλέπετε, υψηλότατε, είναι εξαιρετικός άνθρωπος.

Οι εμπειρίες σας, σάς έμαθαν κάτι για τις παραδόσεις τής Ευρώπης;

Κάτι.

Δεν είναι ωραία ποτήρια; Κοιτάζετε το οικόσημο;

- Είναι το λιοντάρι του Σαν Ραφαέλ; - Σωστά;

Το λιοντάρι του Σαν Ραφαέλ είναι από την Ισπανία.

Ταξίδεψαν στην Ιταλία...

όπου βρέθηκαν στην κατοχή τής οικογένειας του πρίγκιπα.

Στις φλέβες του κυλά το αίμα των Βοργία.

- Μάλλον κάποτε είχαν δηλητήριο. - Αναμφίβολα.

Πιείτε, κε Μακίτρικ.

Ένα παλιό έθιμο των Βοργία, δόκτορα.

Στην υγεία τής Αμερική, υψηλότατε.

Επί τέλους, στην υγεία μας.

Τι θέλετε από εμένα;

Μία κοπέλα σαν εσάς, δεν θα έπρεπε να ρωτά. Ξέρετε γιατί;

Όχι. Με κοιτάζατε στο δείπνο των προσφύγων.

Δεν το κάνατε όπως κάθε άντρας.

Φροντίσατε να μάθετε ποιά είμαι και που δουλεύω.

Ήρθατε στο κατάστημα για να με δείτε...

και δεν μου ζητήσατε να βγούμε απλά επειδή λείπει η κυρία σας.

Τι ακριβώς θέλετε;

Στο σχολείο λέγατε τι θέλατε να γίνετε;

Ναι, φυσικά.

Εγώ ήθελα να κυνηγώ τις ωραίες τυχοδιώκτριες.

- Δεν μιλάτε σοβαρά. - Απολύτως.

Και τώρα η σειρά μου. Θα είστε εξ ίσου ειλικρινής.

Βγήκατε μαζί μου επειδή το θέλατε ή διότι σάς το είπαν;

Να μου το είπε κάποιος;

Τι είδους κοπέλα είσαι, Τόνι;

Ήταν ερωτευμένος μαζί σου ο Λούι Λεπετίνο;

Δεν τον ήξερα πολύ.

Αυτό δεν είχε σημασία. Ο Λούι πάντα ερωτευόταν εύκολα.

Με κάποια σαν εσένα θα ερωτευόταν αμέσως.

Τού άρεσαν τα όμορφα πράγματα.

Ήταν ευγενικός μαζί μου.

Ήταν ευγενικός μαζί σου, οπότε τον έσπρωξες από το παράθυρο.

Όχι. Δεν ήταν αλήθεια αυτό.

Καλύτερα να με πας σπίτι.

- Τόνι, ας χορέψουμε. - Όχι, σε παρακαλώ.

Μην κάνεις σκηνή. Σκέψου τον πρίγκιπα.

Σκέψου αυτές τις εκατοντάδες γενιές.

Δεν ξέρεις ότι η όμορφη τυχοδιώκτρια δεν παλεύει ποτέ όταν την φιλούν;

Δεν σε καταλαβαίνω.

- Την μία είσαι ευγενικός. - Την άλλη αλήτης.

Έτσι με έμαθαν.

Ήμουν αλήτης μέχρι τα 14 μου και ίσως ευγενής.

Μετά κάποια παιδιά με ξανάκαναν αλήτη.

Γιατί μου το κάνεις αυτό, Κιτ;

Δεν ξέρω. Ίσως επειδή παλεύω κι εγώ.

Το εννοούσα ότι είναι εύκολο να σε ερωτευτεί κανείς.

Βγήκα μαζί σου, επειδή το ήθελα.

Διότι στο κατάστημα παρά το θράσος σου, ένιωσα...

- Κατάλαβα. - Δεν με άφησες να τελειώσω.

Δεν χρειάζεται.

- Πού βρήκες το πορτοφόλι του Λούι; - Εκείνος μου το έδωσε.

Όχι εκείνο το βράδυ, την προηγούμενη ημέρα.

Μου έδειξε μία δική σας φωτογραφία όταν ήσαστε μικροί.

Το ξέχασε όταν έφυγε.

- Ωραίο αυτό. - Μην το πιστεύεις.

Το έριξες στην τσέπη μου στο τρένο;

- Ναι. - Γιατί;

Για να σε προειδοποιήσω. Δεν ήθελα άλλα μπλεξίματα.

Μου άρεσες εξ αιτίας των όσων μου είπε ο Λούι.

Πώς ήξερες ότι θα ήμουν στο τρένο;

Δεν ήξερες ότι σε παρακολουθούν από τότε που ήρθες στη Νέα Υόρκη;

Έχω δει πολλές φωτογραφίες σου που τις αγνοείς.

Είχα πληροφορίες για το τρένο που θα πάρεις.

Μπορεί να με σκοτώσουν γι'αυτό που σου είπα.

Σού είπα ό,τι ξέρω ή ό,τι μπορώ. Πίστεψέ με.

Θα το ήθελα.

Ξέχασε το. Έλα να διασκεδάσουμε. Το έχω πολύ ανάγκη.

- Κι εγώ. - Έλα, να πάμε να δούμε την πόλη.

- Δεν ταιριάζουμε, Κιτ. - Όχι;

Όχι και υπάρχουν πολλοί λόγοι.

Θα ήθελα όμως να πιστεύεις σε μένα.

Ίσως μπορέσουμε να βοηθηθούμε.

- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.

Εντάξει, Ντάνι, στο διαμέρισμα.

Έλα, μίλα.

Συγγνώμη, με αιφνιδίασες

Εγώ σε αιφνιδίασα. Καλό κι αυτό.

- Έψαχνα το διαμέρισμά σου. - Μην μου λες τέτοια.

Αλήθεια λέω.

Σε ακούω.

Δεν έχει νόημα να με χτυπάς. Θα σου πω ό,τι θέλω.

Ακούω.

Εσύ θα έπρεπε να ξέρεις, ότι κανείς δεν αναγκάζεται να μιλήσει.

Μπορεί να πεθάνω κι εγώ κι εσύ.

Ξέρεις πώς ό,τι κι αν έγινε, αν μιλούσες θα ήσουν νεκρός.

Έτσι δεν είναι; Γι'αυτό σε άφησαν να δραπετεύσεις.

- Με άφησαν; - Ναι.

Σού επέτρεψαν να στείλεις το γράμμα.

Σε άφησαν να κλέψεις το πιστόλι.

Σε παρακολουθούσαν όσο σερνόσουν στα έλη...

και κοιμόσουν στην κοπριά.

Σε παρακολουθούσαν συνέχεια.

Με άφησαν λοιπόν να φύγω;

Έπρεπε να το φανταστώ.

Δεν θα το έλεγα με το ξύλο και δεν θα με σκότωναν.

Περίμεναν λοιπόν. Αυτό είναι; Ωραία.

Δεν πήραν την σημαία. Θα την κρατήσω εγώ.

Πες το σ'αυτόν από το Βερολίνο.

Πες τους αφού παρακολουθούσαν...

κάπου με έχασαν επειδή δεν είδαν που την έχω.

Τότε δεν είναι εδώ;

Φύγε από εδώ.

Έξω.

Έλα εδώ εσύ.

Εντάξει.

Φύγε και μην ξανάρθεις.

Δεν γίνεται έτσι. Το ποτό δεν βοηθά.

Εσύ πρέπει να το κάνεις.

Παραλίγο να το χάσεις σήμερα, όπως και στης Γουίτνι.

Πρέπει να το παλέψεις μόνος σου.

Αντιμετώπισέ το, Βρες τον και σκότωσέ τον. Πρέπει να το κάνεις γρήγορα.

- Παρακαλώ; - Γουίτνι; Είμαι ο Κιτ.

Θέλω να έρθεις στο διαμέρισμα του Αμπ.

- Τι συμβαίνει, Κιτ; - Πέρασε.

- Διαβολάκι, αντέχεις στο σοκ; - Ναι, Κιτ. Τι συμβαίνει;

Ο Αμπ είναι νεκρός.

Τον πυροβόλησαν εδώ λίγο πριν σου τηλεφωνήσω.

Όχι, Κιτ.

- Πού είναι; - Έλα.

Αμπ!

Μην ακουμπήσεις τίποτα.

- Πώς, Κιτ; - Δεν ξέρω. Έτσι τον βρήκα.

Κιτ, δεν το έκανες εσύ;

Γουίτνι, σταμάτα. Με ξέρεις.

- Μα δεν το έκανε μόνος του. - Όχι, το ξέρουμε και δύο αυτό.

Όποιος το έκανε, έκανε ένα λάθος.

- Γιατί πήγε στην Ουάσινγκτον; - Δεν ξέρω.

Δούλευε για την κυβέρνηση. Μόνο αυτό μου είπε.

Μήπως εξ αιτίας σου;

Μπορεί.

Δώσε μου πέντε λεπτά.

Πάρε τον επιθεωρητή Τόμπιν στην 16ο αστυνομικό τμήμα.

Πες του τι έγινε. Πες του ότι θα έρθω σε μία ώρα και πες του ό,τι ξέρεις.

Φοβάσαι;

Κλείδωσε τις πόρτες, μόλις φύγω.

Θα αφήσω ξεκλείδωτη την πόρτα του διαδρόμου.

- Εμπρός, Μαμά Λεπετίνο; - Ναι.

Ο Κιτ είμαι.

Μαμά, σου έδειξε ποτέ ο Λούι κάτι αναμνηστικά από την Ισπανία;

- Αναμνηστικά; Κάτι κοχύλια; - Ναι αυτά. Τα έχεις;

- Ναι, Κιτ, τα έχω. - Ωραία. Έρχομαι αμέσως.

Έπρεπε να τα κρατήσω ώσπου να ρωτήσεις.

Ο Λούι τα έβαλε εδώ.

Αυτό είναι. Τα υπόλοιπα μπορείς να τα πετάξεις, μαμά. Δεν τα θέλω.

- Ξέρεις ποιός σκότωσε τον Λούι; - Νομίζω. Θα τον βρω.

Είμαι ο Μακίτρικ.

Πού είναι ο Τόμπιν;

Στην κουζίνα, ανακρίνει τον μπάτλερ.

- Γύρισε; - Ναι.

- Τόμπιν, θέλω να τον δω. Μπορείς; - Αστειεύεσαι;

- Είσαι καλά, διαβολάκι; - Ναι, τους είπα τα πάντα.

Λυπάμαι με τον τρόπο που σου το είπα. Είχα τον λόγο μου.

- Γεια σου, Μακίτρικ. - Γεια.

Μόνο εσύ ήσουν εδώ;

- Ακριβώς. - Πες μου.

Η ώρα ήταν έξι. Άκουσα έναν πυροβολισμό.

Πήρα το όπλο μου και βγήκα έξω. Η πόρτα ήταν κλειδωμένη.

- Γιατί; - Εγώ την κλείδωσα. Διαφωνείς;

Όχι. Για να δω το όπλο σου;

- Έχεις κάτι στον νου σου; - Ναι.

Έχω κάτι που θέλουν. Έστειλαν κάποιον να με κυνηγήσει.

Δεν ξέρω ποιός είναι και γι'αυτό ακούγεται περίεργο.

Ξέρω απλά ότι κουτσαίνει.

- Τι σχέση έχει, αφού αυτοκτόνησε - Δεν ήταν αυτοκτονία.

- Πάλι αυτό ξεκίνησες;

- Δεν του είπες; - Ναι, του είπα.

Όταν ήταν μικρός ο αδελφός του, σκοτώθηκε παίζοντας με το όπλο...

και από τότε όποτε έβλεπε όπλο τρόμαζε.

Δεν ήξερε να χειρίζεται όπλο, το ξέρω αυτό.

Περίεργο, που το λες αυτό διότι έτσι ενοχοποιείς τον εαυτό σου.

Ο Αμπ δεν αυτοκτόνησε.

Οι Πάρκερ είναι σπουδαία οικογένεια.

Δεν θα έλεγα ένα φόνο αυτοκτονία, αν δεν ήμουν βέβαιος.

Και οι Λεπετίνο δηλαδή δεν είναι σημαντικοί;

- Έχει να κάνει με τον Λούι; - Φυσικά.

Ο Αμπ υποψιαζόταν κάποιον Ότο Σκάας που ήταν στο πάρτι που πέθανε ο Λούι.

Νομίζω ότι έκανε έρευνες.

Ο Ότο Σκάας ήταν στο Φρανκόνια το πρωί.

Αυτό ο κουτσός που λες, γιατί σε κυνηγά;

Θέλει κάτι που έχω. Ένα λάβαρο μάχης.

- Τι; - Ένα λάβαρο, έμβλημα, σημαία.

Και που το βρήκες εσύ αυτό το λάβαρο;

Στην Ισπανία, ανήκε στην ταξιαρχία μου.

Για τον Θεό.

Θες να πιστέψω ότι άφησες κάποιον να σε κυνηγήσει...

και τους φίλους σου να πεθάνουν για ένα σημαιάκι;

Άφησέ τον.

Ηρεμήστε, δεσποινίς. Δεν έγινε τίποτα.

Δεν καταλαβαίνεις, Τόμπιν. Ναι, είναι ένα σημαιάκι.

Μπορείς να αγοράσεις ένα με δέκα δολάρια, αλλά όχι αυτό.

Το πήρα, το κράτησα και σκοπεύω να το κρατήσω.

Πιστεύεις ότι ο Πάρκερ πέθανε γιατί ήξερε κάτι για την σημαία σου;

Δεν το ήξερε καν.

Για τον Θεό. Τότε γιατί τον σκότωσαν;

Διότι κυνηγούσε τους Σκάας. Γιατί τους κυνηγούσε ο Λούι. Τον έφαγαν.

Κανείς δεν σκότωσε τον Λούι.

Πιστεύεις ότι το τμήμα δεν φροντίζει τους δικούς του;

- Όχι και πολύ καλά. - Άκου, Μακίτρικ.

Ελέγξαμε τους Σκάας. Το ίδιο και η Ουάσινγκτον και η υπηρεσία προσφύγων.

Είναι εντάξει.

Και ο Αντόν, ο πιανίστας;

Ήταν εδώ εχθές βράδυ, όταν μπήκα.

Όχι, Κιτ.

- Αλήθεια; - Τον πέταξα έξω στις δύο το πρωί.

- Πέταξες έξω και τον μπάτλερ; - Έπρεπε

Αυτός άλλα λέει. Λέει ότι σε άκουσε να φωνάζεις.

Κοίταξε στο σαλόνι και ήσουν μόνος. Φώναζες μόνος σου.

- Τότε τον πέταξες έξω. - Πιστεύετε ότι είμαι τρελός.

Ο Λούι μου είπε ότι ήσουν σε άσχημη κατάσταση...

όταν ήρθες από την Ισπανία. Ίσως δεν συνήλθες ακόμη.

Ξέχνα τις σημαίες, αυτούς που δεν είναι εδώ, αυτούς που δολοφονούνται.

Ποιόν καλύπτεις, Τόμπιν;

Αν πιστεύεις ότι σε κυνηγούν, θα βάλω να σε προσέχουν.

Όχι, ευχαριστώ. Μάλλον έπεσε από το παράθυρο...

και πυροβολήθηκε με ένα όπλο που δεν είχε.

Εντάξει, καλέ μου. Κάνε ό,τι θες και θα κάνω κι εγώ ό,τι θέλω.

Αν όμως αυτοκτονήσω, θα είναι ψέμα...

ακόμη και αν με βλέπεις να γράφω το σημείωμα.

Αν λες ότι ο Πάρκερ δολοφονήθηκε, μπορεί να θεωρηθείς ύποπτος.

Ο χοντροκέφαλος, ο βλάκας.

Τι είναι αυτό, Κιτ. Έχω ξαναδεί αυτό το σχέδιο.

Στις κούπες του πρίγκιπα. Γι'αυτό είναι εκτεθειμένες.

- Είναι από την σημαία; - Ναι. Εσύ με πιστεύεις;

Ναι, φυσικά.

Εκτός αν καλύπτεις κάποιον.

Γιατί μου φέρονται όλοι σαν βλάκα; Πιστεύετε ότι είμαι τρελός;

Κιτ, σε παρακαλώ.

- Πιστεύεις ότι ο Αντόν ήταν εδώ; - Ναι, αλλά δεν σκότωσε τον Αμπ.

Ήρθε στο διαμέρισμά μου στις τρεις το πρωί.

Τού έφτιαξα καφέ και μιλήσαμε, ώσπου τηλεφώνησες.

Είστε φοβερές, εσύ, η Μπάρμπι και η Τόνι.

Είστε κινούμενα άλλοθι.

Ο Αντόν δεν πυροβόλησε τον Αμπ. Ήταν μαζί σου.

Δεν σκότωσε τον Λούι, διότι σε συνόδευε.

Ο Ότο δεν σκότωσε τον Αμπ, επειδή ήταν στο Φρανκόνια...

και δεν ήταν στο δωμάτιο, όταν σκοτώθηκε ο Λούι.

Ο δρ Σκάας δεν σκότωσε τον Λούι, επειδή καθόταν μπροστά σου...

και ο πρίγκιπας δεν αφήνει ποτέ το σπίτι του.

Και όταν σκοτώθηκε ο Αμπ...

μάλλον η Τόνι ήταν στην αγκαλιά του Σκάας και έπαιζαν ντάμα.

- Ίσως τελικά να αυτοκτόνησαν. - Όχι, Κιτ.

Πάρε τηλέφωνο την Μπάρμπι στο Φρανκόνια.

Πες τους να έρθουν το βράδυ στις οκτώ στου Τζέικ.

Πες τους να φέρουν τον Ότο. Έλα κι εσύ και πείσε και την Τόνι.

Πες τους είναι σημαντικό.

Μην αναφέρεις αυτό.

Θα με οδηγήσει στον άντρα που κουτσαίνει.

Κιτ, η δις Τάβιτον και ο νεαρός Σκάας είναι στο γραφείο.

Κιτ, είναι τρομερό αυτό για τον Αμπ.

Εμένα μου φαίνεται αληθινό.

- Γεια σου, Σκάας. - Λυπάμαι πολύ, κε Μακίτρικ.

Ο Αμπ δεν αυτοκτόνησε.

- Το πιστεύεις; - Ξέρουμε πώς ένιωθε για τα όπλα.

Ο Ότο πιστεύει ότι ίσως σκοτώθηκε από ξένους πράκτορες.

Έξυπνος ο Ότο.

Τι να κάνουμε, Κιτ; Μπορούμε να μάθουμε με τι ασχολείτο;

Αν κοιτάξεις τα χαρτιά του ίσως βρούμε κάτι.

Θα βοηθήσει και ο Ότο.

Ξέρω να διαβάζω κώδικες, κε Μακίτρικ.

Αν υπάρχει κάποιος στα χαρτιά του...

ίσως μπορέσω να υπηρετήσω την χώρα μου.

Πολλοί από εσάς, έφτιαξαν τις τύχες τους.

Αυτό είναι γεγονός.

Μα ο θείος μου είναι ανάπηρος. Δεν μπορώ να τον αφήσω.

Είμαι ευγνώμων που μπορώ να κάνω κάτι.

Κιτ, που είναι οι άλλοι; Θα έρθει η Γουίτνι;

- Ναι, εδώ πρέπει να είναι. - Ότο, πήγαινε να την βρεις.

Φυσικά.

- Έλα, όμορφη, ας χορέψουμε. - Κιτ.

Θα χορέψουμε στο φέρετρο του Αμπ. Γιατί όχι;

Στον Αμπ, άρεσε η διασκέδαση.

- Πίνεις πολύ. - Είσαι υποκρίτρια.

Σού αρέσουν όλα τα στραβά και το ξέρεις.

- Πάντα ήσουν άθεη. - Μην μιλάς έτσι.

Μόνο με ένα τρόπο μπορώ να σου μιλήσω.

Κιτ, πρέπει να σου πω ότι ο Αμπ κι εγώ ήμασταν αρραβωνιασμένοι.

Υπέροχα.

Όταν επέστρεψες, δεν ήθελε να συνεχίσουμε.

Έπρεπε όμως να υποκριθώ. Δεν ήθελα να τον πληγώσω πάλι.

- Και ο Ότο; - Είσαι τόσο αδιάφορος.

- Έπρεπε να ήσουν στην Ισπανία. - Γιατί;

- Τα πάντα για τον ενθουσιασμό. - Γι'αυτό πήγες;

Γιατί όχι; Εμείς οι δύο είμαστε ίδιοι.

Χαίρετε. Γεια σου Τόνι. Σε περιμέναμε, τρόπος του λέγειν.

Γεια σου, Μπάρμπι. - Γεια σου, Τόνι, Γουίτνι.

- Ας πιούμε κάτι όλοι μαζί. - Όχι, ευχαριστώ, εγώ δεν θέλω.

Γιατί μας φώναξες εδώ, Κιτ;

- Έμαθες για τον Αμπ; - Ναι, λυπάμαι πολύ.

Αυτοκτόνησε με ένα όπλο που δεν είχε. Αυτό λέει η αστυνομία.

Είναι πολύ έξυπνοι.

Ο Ότο από'δω πιστεύει ότι ίσως το έκαναν οι Ναζί.

Εγώ δεν ξέρω.

Είχα ένα προαίσθημα ότι ίσως μπορούσα να σάς πω κάτι...

αλλά δεν ήταν σωστό. Λυπάμαι.

- Άρα δεν μας θέλεις τίποτα; - Μάλλον όχι. Εκτός...

Το ωραιότερο πράγμα που έχω, στο ωραιότερο κορίτσι.

- Πού το βρήκες αυτό; - Το πήρα στην Ισπανία.

Είναι ένα κόσμημα, που κρέμεται σε μία σημαία. Δεν είναι όμορφο;

Όπως η Τόνι.

Ταιριάζουν. Το σκέφτηκα σήμερα και το ετοίμασα.

Θα το φοράς, Τόνι;

- Λυπάμαι, δεν μπορώ να το δεχτώ. - Πρέπει, Τόνι.

- Όχι. - Δεν πρέπει να αρνηθείς.

Ο πρίγκιπας δεν θα είχε αντίρρηση να το δεχτείς.

Να το φοράς για μένα, Τόνι.

- Φεύγω. Πήγαινέ με σπίτι, Κιτ. - Ευχαρίστως.

Είπα ότι λυπάμαι. Έκανα λάθος. Συγγνώμη.

- Σταμάτα το θέατρο τώρα. - Ευχαριστώ.

- Γιατί το έκανες αυτό; - Για να το δουν όλοι, φυσικά.

Ξέρεις τι σημαίνει αυτό. Θες να σκοτωθείς.

Δεν σκοπεύω να σκοτωθώ.

Προσπαθώ να βρω, αυτόν που κουτσαίνει.

- Αυτό δεν θα σε βοηθήσει. - Μην μου λες ψέματα.

Κιτ, δεν μπορώ να το φορώ. Πάρτο.

Σταμάτα.

Πίστεψέ με θέλω να το φοράς. Θέλω να το κρατήσεις.

Όταν είπα ότι είσαι το ωραιότερο πλάσμα που έχω δει, το εννοούσα.

Σε παρακαλώ, Κιτ.

- Εννοώ όλα όσα σου έχω πει. - Κι εγώ, Κιτ.

Πιστεύει ότι θα αποκαλυφτούμε, δείχνοντάς μας το οικόσημο;

Θα τον καλέσει η Τόνι.

Όχι, δεν μπορώ. Δεν θα το κάνω.

Η Τόνι θα του τηλεφωνήσει. Κατάλαβες;

Ναι.

Από τότε που ήρθε στην Αμερική, μόνο πόνο μας προκαλεί.

Μόλις είμαστε έτοιμοι, θα τον ξεφορτωθούμε.

- Μάλιστα; - Γεια σας.

Οργανώσατε ένα πάρτι, τής δίδας Μπάρμπι Τάβιτον...

στις 17 του προηγούμενου μήνα;

Θυμάστε αν έγινε κάποιο ατύχημα τότε;

Μάλιστα.

Θα ήθελα το όνομα του σερβιτόρου που στείλατε...

αυτού που έχυσε το κρασί στο πουκάμισο του καλεσμένου.

- Είστε αστυνομικός; - Όχι. Γιατί;

Μας έχουν ξαναενοχλήσει.

- Πότε; - Το επόμενο πρωί.

Ο σερβιτόρος λεγόταν Λουίτζι Κομιτέλι.

Για περισσότερα ρωτήστε την αστυνομία, τον συνέλαβε.

- Το επόμενο πρωί; - Μάλιστα.

- Πρέπει να καταλάβετε, πως εμείς... - Αυτό αρκεί. Ευχαριστώ.

Περάστε.

Νομίζω και οι δύο μας κάνουμε λάθη. Θες να μου μιλήσεις;

Τι θέλεις να μάθεις;

Ο Λούι δεν έπεσε από το παράθυρο τής βιβλιοθήκης.

- Όχι. - Γιατί δεν μου το είπες πριν;

Ήσουν έτοιμος για καυγά...

κι επίσης δεν μου αρέσει να μου λένε πώς να κάνω την δουλειά μου.

Αυτό δεν αρκεί.

Ήξερα τι πέρασες στην Ισπανία, αλλά όχι πόσο το είχες ξεπεράσει.

Δεν ήθελα να καταρρεύσεις...

αλλά σκέφτηκα ότι αν τρελαινόσουν και ήσουν σαν τον πατέρα σου,

θα φαινόταν.

Γιατί μου το λες τώρα;

Δεν έλεγες ψέματα. Έβαλα κάποιον να σε παρακολουθεί.

- Έχω καρέ. - Χριστέ μου.

Άρα ήξερες ότι ο Αντόν ήταν στο διαμέρισμά μου.

- Ναι, αλλά ο Αντόν δεν επέστρεψε. - Ποιός ήταν;

Δεν ξέρω.

- Τι έπαθε ο σερβιτόρος, ο Λουίτζι; - Τον κρατάμε για όσο θέλουμε.

Θες να μου πεις και τα υπόλοιπα τώρα;

- Θες λίγο καφέ; - Ναι.

Ο Λούι δούλευε για την κυβέρνηση.

Δούλευε μυστικά. Αναζητούσε έναν κύκλο κατασκόπων.

Πιστεύουμε ότι έσπρωξαν τον Λούι...

από ένα παράθυρο πάνω από την βιβλιοθήκη.

Αυτό που έμενε ο γέρο Σκάας;

Ξέρουμε ότι ο Ότο ήταν δίπλα και άλλαζε πουκάμισο.

Αλλά δεν έχουμε το όπλο που πυροβόλησε τον Λούι.

Ήταν ένα 45αρι αυτόματο

Ίσως δεν περίμεναν να κάνουμε νεκροψία λόγω τής πτώσης.

Δεν ήταν εύκολο, αλλά βρήκαμε την σφαίρα.

Και ο Αμπ;

Αυτός δεν ήξερα με τι ασχολείτο. Το έμαθα όταν μίλησα με Ουάσινγκτον.

- Άρα δεν ξέρεις πώς πέθανε ο Αμπ; - Όχι.

- Μπορώ να κάνω ένα τηλεφώνημα; - Παρακαλώ.

Όσον αφορά την σημαία σου. Έλεγες αλήθεια;

Ναι. Ξέρω ότι δεν μπορείς να καταλάβεις.

- Το έχεις πει στην κυβέρνηση; - Όχι δεν θα νοιαστεί.

Είναι προσωπικό ζήτημα μεταξύ εμού και αυτού από το Βερολίνο.

Η ταξιαρχία μου σκότωσε έναν στρατηγό του, έναν φίλο του από τα παλιά.

Διέλυσαν όλο το τάγμα.

Ορκίστηκε ότι θα μας αποτελείωνε όλους...

και θα ύψωνε την σημαία στο Μπερχτεσγκάντεν.

Κι εγώ ορκίστηκα ότι δεν θα το έκανε.

Γεια σας, είμαι ο Μακίτρικ. Έχω κανένα μήνυμα;

Η Τόνι Ντον; Ευχαριστώ.

Ξέρεις γιατί πήγε ο Λούι στο δωμάτιο του Σκάας;

Ναι, ήθελε κάτι έγγραφα.

Τού είχε πει κάτι η φίλη σου, η Τόνι Ντον.

Παρακαλώ;

- Τόνι εσύ; - Κιτ;

Ναι. - Πρέπει να σε δω αμέσως.

- Είναι σημαντικό; - Ναι. Έλα σε παρακαλώ τώρα.

Εντάξει, έρχομαι αμέσως.

Κάνε μου μία χάρη, Τόμπι. Πάρε τους άντρες σου.

Θα βρω την άκρη σε 24 ώρες, αν το κάνεις.

Διαφορετικά ίσως διαρρεύσει κάτι.

Τι θα κάνεις;

Ψάχνω αυτόν, αυτόν που σκότωσε τον Λούι και τον Αμπ...

Αυτόν που κουτσαίνει, θα τον αναγκάσω να αποκαλυφθεί.

Μακίτρικ, αν σκοτώσεις κάποιον θα βρεις τον μπελά σου.

- Δώσε μου 24 ώρες, Τόμπι. - Έγινε.

Ευχαριστώ.

Το οικόσημο έκανε την δουλειά του.

Μάλλον έγινα στόχος όπως ο Λούι και ο Αμπ.

Άκου, Τόνι. Έχουμε να πούμε πολλά.

Δεν χρειάζεται να λέμε ψέματα.

Δεν θα σου πω ψέματα, αν μπορώ να απαντήσω.

Δεν είδες τον Λούι Λεπετίνο να πέφτει από το παράθυρο.

Δολοφονήθηκε στο δωμάτιο του δρα Σκάας.

Ναι.

- Και βοήθησες να τον σκοτώσουν; - Όχι.

Δεν ήξερα τι θα συνέβαινε.

Μου είπαν να πάω στην βιβλιοθήκη, όταν θα τραγουδούσε η Γουίτνι...

να ανοίξω το παράθυρο και να περιμένω εκεί.

- Πρέπει να κάνω ό,τι μου λένε. - Γιατί;

Με έχουν στο χέρι

- Μόνο αυτό μπορώ να σου πω. - Μετά τι έγινε;

Άνοιξα το παράθυρο, είδα το πτώμα να πέφτει και ούρλιαξα.

- Ήξερες ποιός ήταν; - Ναι.

Μετά μου είπαν ότι έπεσε, από το επάνω δωμάτιο.

Ο Ότο πυροβόλησε τον Λούι. Δεν σκότωσε όμως και τον Αμπ. Ποιός το έκανε;

- Δεν ξέρω. - Γιατί τους σκότωσαν;

Νομίζω ότι πλησίασαν πολύ στην αλήθεια.

Ποιά αλήθεια; Ο Λούι σκοτώθηκε εξ αιτίας μου.

Εμένα θέλουν επειδή έχω την σημαία.

- Την έχεις; - Ναι.

- Σε παρακαλώ δώστην, Κιτ. - Όχι.

Δεν αντέχω άλλο.

Τρελαίνομαι σκεπτόμενη τι μπορεί να σου συμβεί.

- Φοβάμαι πολύ για σένα, Κιτ. - Μην φοβάσαι, Τόνι.

Εχθές έμεινα ξύπνια, σκεπτόμενη γιατί οι άνδρες αντιδρούν έτσι.

Προσπάθησα να καταλάβω, αλλά δεν μπόρεσα.

Τι καλό προσφέρει που την κρατάς. Το θεωρείς ηρωισμό; Δεν είναι.

- Είναι ανούσιο, παιδιάστικο. - Άκου.

Μην απαντήσεις τώρα.

Σκέψου τι είναι. Ένα κομμάτι ύφασμα.

Ένα κουρέλι, που δεν θα μάζευες αν το έβλεπες στο δρόμο.

Κιτ, γλίτωσες από αυτό το μέρος.

Σε παρακαλώ, δώστην.

Ίσως μπορέσουμε να γλιτώσουμε απ'όλα αυτά. Οι δύο μας.

Σε παρακαλώ, Κιτ.

Δεν μπορώ να σου δώσω να καταλάβεις.

Είναι μπερδεμένο και δύσκολο να εξηγηθεί.

Θα προσπαθήσω όμως, γιατί θέλω να μάθεις.

Θέλω να το μάθεις εσύ, περισσότερο από κάθε άλλον.

Αρχικά ήταν κάτι, που θα έκανε ένα παιδί.

Ένα παιδί με ιδέες και ιδανικά, εναντίον των σαδιστών.

Μετά ήταν ζήτημα ζωής, γιατί...

Ήξερα ότι αν υποχωρούσα, θα με σκότωναν.

Μετά άρχισε να σημαίνει κάτι παραπάνω.

Το καταλαβαίνεις;

Κάποια πράγματα πρέπει να γίνονται ασχέτως τι νομίζεις ή πόσο φοβάσαι.

Τι κάνει έναν άντρα να αντιμετωπίζει, ένα τανκ μόνο με ένα τουφέκι;

Γιατί κρύβονται στους λόφους αφού χαθεί ο στρατός τους;

Γιατί χτυπάνε ενώ ξέρουν, ότι θα εξολοθρευτούν όλοι;

Πιστεύεις ότι σκέφτονται; Δεν νομίζω. Ξέρουν.

Βαθιά μέσα τους γνωρίζουν, ότι πρέπει να το κάνουν.

Δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Αυτό μου συμβαίνει και εμένα.

Ξέρω ότι πρέπει να την κρατήσω.

Είναι σύμβολο 3.000 αντρών, που ήταν φίλοι μου..

Πού σκοτώθηκαν γύρω μου.

Ίσως είναι και κάτι παραπάνω.

Ίσως είναι αυτό για το οποίο πολεμούν σε όλο τον κόσμο.

Δεν ξέρω.

Ξέρω πάντως ότι πριν την πιάσει αυτός ο βρομιάρης...

εγώ θα είμαι νεκρός.

Λυπάμαι, Κιτ.

Δεν πιστεύεις ότι μπορώ να κερδίσω;

Ξέρω ότι δεν μπορείς.

Σε έχουν στο χέρι; Αυτό είναι;

Μην τους αφήνεις. Η θέση σου είναι μαζί μου. Έλα μαζί μου.

Δεν μπορώ, Κιτ. Ξέρω για τι πολεμάς.

Αγαπώ την ειρήνη και την δικαιοσύνη.

Αγαπώ πολλά πράγματα, πράγματα που είχαν σημασία για μένα.

Το σπίτι μας στο χωριό και τον σκύλο μας.

Μου άρεσε να βλέπω τα παιδιά να μεγαλώνουν...

αλλά τα έχασα όλα αυτά.

Κι εγώ σ'αγαπώ, Κιτ.

Τόνι.

Άκουσέ με. Πρέπει να κάνεις την επιλογή πριν να'ναι αργά.

- Δεν μπορώ να επιλέξω τώρα. - Πρέπει.

Θα έρθεις στο σπίτι απόψε;

Θα έχει πολύ κόσμο. Κάνουμε πάρτι για τον δόκτορα.

- Θα επιλέξεις τότε; - Ναι.

Θα κανονίσεις να δω τα δωμάτια των Σκάας;

Δεν περιμένω να βρω κάτι παραπάνω από τον Λούι.

Ξέρω όμως, ότι θα έρθει ο άντρας που κουτσαίνει.

Και όταν τον δω, θα τον σκοτώσω. Μπορείς να του το πεις αυτό;

Δεν τον ξέρω, Κιτ.

- Πάντως θα έρθει. - Κι αν δεν έρθει;

Τότε θα κάψω την σημαία...

και δεν θα πάρουν ούτε τις στάχτες της.

- Θα τις σκορπίσω στον κόλπο. - Εντάξει, Κιτ.

- Εντάξει, Ντάνι; - Εντάξει, φίλε.

Έχουμε τον Ότο και τον μπάτλερ στου Τζέικ.

- Δεν θα σε ενοχλήσουν. - Ωραία. Στην οδό Ρίβερσαϊντ.

- Γεια σου, καλή μου. - Γεια σου, Κιτ.

- Είσαι πανέμορφη. - Θα κάνω ό,τι μου πεις.

Ωραία.

Ο παππούς μου δεν είναι εδώ. Τον πήγαν στο νοσοκομείο το απόγευμα.

- Είναι σοβαρά; - Όχι, χρειάζεται ξεκούραση.

Με συγχωρείς.

- Κιτ, μην μείνεις εδώ. - Γιατί;

Ξέρω ότι δεν είναι τίποτα. Ένα προαίσθημα.

Κάτι εδώ μέσα, είναι τρομερό και άσχημο.

Το νιώθω σαν κουβέρτα που με τυλίγει.

Εντάξει, πήγαινε στου Τζέικ. Θα σε δω εκεί.

- Μου το υπόσχεσαι; - Ναι.

Κύριε Μακίτρικ, δεν φαντάζομαι να φύγετε;

Όχι, βέβαια.

Κρίμα, που δεν είναι εδώ ο πρίγκιπας.

Θα κάνω εγώ τον οικοδεσπότη, αν και δεν θα είμαι καλός.

Ίσως μπορέσουμε να μιλήσουμε, αν θέλετε.

Για βασανιστήρια;

Θα τα βρούμε. Ας πιούμε κάτι, Τόνι.

Στην υγεία σου, φίλε μου.

Ο πρίγκιπας κολακεύτηκε, που θαυμάσατε τα ποτήρια του.

Μία πρόποση.

Είναι έθιμο των Βοργία, δόκτορα.

Ναι, το αστείο σας.

Και τώρα μία πρόποση. Σ'εμάς, στην επιτυχία του Νέου Κόσμου.

Το παλιό έθιμο των Βοργία.

Μιλούσαμε σήμερα με τον πρίγκιπα για δηλητήρια και ναρκωτικά.

Τού είχαν κάνει μία ένεση ΣΚΟΛΟΡΟΝΤΑΪΝ.

- Ξέρετε τις ιδιότητές του; - Φοβάμαι πώς όχι.

Οι αρχαίοι γνώριζαν φοβερά ναρκωτικά...

αλλά η σύγχρονη επιστήμη έφτιαξε το ΣΚΟΛΟΡΟΝΤΑΪΝ...

που σκοτώνει την θέληση.

- Την θέληση; - Ναι, την θέληση αντίστασης.

Ιδίως όσον αφορά την ομιλία.

Γι'αυτό στα κείμενά σας λέγεται ορός τής αλήθειας.

- Φοβάμαι ότι σάς κάνω να βαριέστε. - Κάθε άλλο.

Πρέπει να δούμε τον χορό. Σάς αρέσει η τσιγγάνικη μουσική;

- Πολύ. - Τόνι, σε παρακαλώ.

Είναι η πρώτη πόρτα αριστερά, είναι ξεκλείδωτη. Βιάσου.

Γιατί δεν πυροβολείτε, κε Μακίτρικ; Έχετε όπλο, γιατί δεν ρίχνετε;

Θα σάς πω εγώ, αν θέλετε να μάθετε.

Γιατί δεν μπορείτε. Δεν έχετε το θάρρος.

Μου στείλατε ένα μήνυμα. " Όταν θα τον δω, θα τον σκοτώσω".

Ήταν πολύ θαρραλέο. Πολύ βίαιο.

Δεν μπορείτε όμως να υλοποιήσετε την απειλή σας, κε Μακίτρικ.

Σάς διαλύσαμε. Όταν ήρθατε στην Νέα Υόρκη...

νομίζατε ότι ήσαστε και πάλι άντρας.

Ότι θα βρίσκατε αυτόν που κυνηγούσατε...

και θα τον σκοτώνατε.

Δεν είσαι όμως άντρας. Είσαι τα υπολείμματα ενός άντρα.

Κοίτα πώς είσαι. Τρέμεις.

Δεν σε φοβάμαι, δόκτορα. Μόνο να σε δω χρειαζόταν.

Δεν θα πυροβολήσεις όμως. Όχι, κανείς μας δεν θα σκοτώσει.

Εγώ δεν θα σε σκοτώσω επειδή έχεις πληροφορίες που θέλω.

Εσύ δεν θα το κάνεις επειδή δεν έχεις την αγριότητα...

για να σκοτώσεις εν ψυχρώ.

Τώρα θα κάνουμε, την κουβέντα μας.

Φυσικά.

- Ο Ότο σκότωσε τον Λούι Λεπετίνο. - Ναι, ο Ότο το έκανε.

- Κάνει πολύ καλά ό,τι του λένε. - Ποιός σκότωσε τον Αμπ Πάρκερ;

Θα είμαι καλός μαζί σου και θα σου πω.

Εγώ. Τού έστειλα ένα τηλεγράφημα με το όνομά σου.

Δεν ήρθε όμως, όταν τον περίμενα...

οπότε κρύφτηκα όσο μιλούσες με τον Αντόν.

Μετά πήγες για ύπνο. Εγώ περίμενα τον φίλο σου.

Ήταν πολύ απλό. Μόλις είδε το όπλο πάγωσε.

Το έβαλα στον κρόταφό του και πυροβόλησα.

Μετά έφυγα όπως ήρθα.

Από την πίσω πόρτα, που μου ετοίμασε ο Ρομάν.

Γιατί σκότωσες τον Αμπ; Γιατί;

Είχε αρχίσει να ενοχλεί με την έρευνά του.

Επίσης ήθελα να ξεφορτώνομαι τους φίλους σου...

μέχρι να καταλάβεις που το πήγαινα.

Εσύ όμως πίεσες την κατάσταση.

Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι, για να μας πεις αυτό που θέλουμε.

Απόψε ανέφερα το ΣΚΟΛΟΡΟΝΤΑΪΝ.

Το ναρκωτικό που καταστρέφει την θέληση.

Θα μας μιλήσεις, κε Μακίτρικ. Πίστεψέ με.

Μην ανησυχείς για την ώρα.

Κανόνισα τον πιστολά σου τον Ότο, δεν θα έρθει.

Το ξέρω, αλλά δεν κοιτώ γι'αυτό το ρολόι μου.

Το ναρκωτικό θα αρχίσει να επιδρά σε λίγο.

Το ναρκωτικό που ήταν στο ποτήρι, κε Μακίτρικ

Ήταν πολύ έξυπνο που το άλλαξες, αλλά διέπραξες θανάσιμο λάθος.

Υποτίμησες τον αντίπαλό σου. Υπολόγισα ότι θα το έκανες.

Το ναρκωτικό ήταν στο δικό μου ποτήρι.

- Μην μου λες τέτοια. - Δοκίμασε να σηκώσεις το χέρι σου.

Σαδιστικό γουρούνι.

Ντάνι.

Αισθάνεσαι καλά;

Ναι, μία χαρά.

- Φώναξες τον Τόμπιν; - Έρχεται.

Θα τα καταφέρεις;

Ναι. Έλα μαζί μου κάτω. Αν τρέξει ο Αντόν, χτύπα τον.

- Μόνο ο Αντόν, κατάλαβες; - Ναι.

Μόλις σκότωσα τον δρα Σκάας κι εσύ του είπες να ανέβει.

Ήξερες ότι ήταν παγίδα.

Γνώριζα ότι το ήξερες. Πιστεύω σε σένα, Κιτ.

Τι σχέση έχει ο πρίγκιπας με όλα αυτά;

Τα έχει χαμένα.

Πιστεύει ότι θα τον κάνουν βασιλιά τής Γαλλίας.

Πεθαίνει στο νοσοκομείο.

Δεν είναι παππούς σου.

Όχι, έπρεπε να κάνω ότι μου έλεγαν.

Γιατί;

Παντρεύτηκα με τον αληθινό Ότο Σκάας.

Πέθανε σ'ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Αυτός εδώ είναι Ναζί.

Έχω μία κόρη τριών ετών.

Είναι στην Γερμανία όμηρος.

Τόνι, είπες ότι με αγαπάς. Το εννοούσες;

Ναι, αλλά δεν έχει νόημα, Κιτ. Δεν έχουμε μέλλον.

Θα την πάρουμε από τα χέρια τους. Πάντα υπάρχουν τρόποι.

Δεν το διακινδυνεύω, Κιτ.

Δεν θα σε κατηγορήσει κανείς επειδή σε εκβίαζαν.

Έλα μαζί μου, Τόνι. Θα ζήσουμε μαζί.

Όχι, Κιτ. Θα είναι πάντα μεταξύ μας.

Μία ημέρα κάποιος θα πρέπει να διαλέξει.

Πώς θα ξέρω τι να διαλέξω. Έχω κι άλλους συγγενείς εκεί.

Δεν μπορώ να εμπιστευτώ τον εαυτό μου. Ούτε κι εσύ εμένα.

Δεν είμαι σαν τους άντρες σου που έβλεπαν τους νεκρούς και συνέχιζαν.

Δεν είμαι γενναία, Κιτ.

Αγαπώ και κάνω γι'αυτούς που αγαπώ ό,τι μπορώ.

Μα με αγαπάς.

Ναι, αλλά φοβάμαι.

Δεν μπορώ να διακινδυνεύσω την κόρη μου.

Δεν φοβάσαι. Αυτοί σου το δημιουργούν.

Άσε με να σε γλιτώσω. Σ'αγαπώ, Τόνι.

Θα μπορέσεις να με ξεχάσεις όταν θα φύγω, αν με αφήσεις.

Πρέπει να διαλέξεις τώρα. Ήρθε η αστυνομία.

Άφησέ με, Κιτ.

Άκουσέ με. Δεν θα πάθετε τίποτα. Δείξε μου εμπιστοσύνη.

- Μπορώ; - Φύγε απόψε.

Πήγαινε στο Σικάγο. Άλλαξε όνομα.

Εγώ τα κανονίσω εδώ, και θα σε συναντήσω όταν είναι ασφαλές.

Να'σαι καλά, Κιτ.

Τόμπιν, πάνω. Πρώτο δωμάτιο αριστερά.

- Ρίξε μία ματιά. - Εσείς οι δύο μείνετε εδώ.

- Είσαι καλά; - Φυσικά, εγώ τον σκότωσα.

Μπορεί να ήταν αυτοάμυνα. Ήθελα να τον σκοτώσω και μετά όχι.

Μετά αναγκάστηκα για να σωθώ.

Αυτό θα το κρίνουν οι ομοσπονδιακοί.

Ήταν αρχηγός κατασκόπων. Δεν ήταν ο δρ Σκάας.

Στο γραφείο του υπάρχουν έγγραφα που θα βοηθήσουν.

- Έπιασες τον Αντόν; - Ναι, έχει ένα καρούμπαλο.

Ο Ότο και ο μπάτλερ είναι στου Τζέικ.

Τούς κρατά και τους δύο.

- Και η κοπέλα; - Ξέφυγε.

Αλήθεια;

Άσε την, Τόμπι. Με βοήθησε.

Πιστεύεις ότι θα τελειώσει μ'αυτούς που έχουμε; Και η σημαία;

Είναι κρυμμένη στην Λισσαβόνα.

Αν δεν την πάω στο δικαστήριο, θα πάω να την δώσω σε κάποιους...

που θα την χρειαστούν. Σχηματίζονται πάλι ταξιαρχίες.

Είσαι βέβαιος για την κοπέλα;

Δεν ξέρω.

Θα σε συναντούσε στο Σικάγο, τώρα παίρνει το υδροπλάνο;

Θα γυρίσεις σ'αυτούς; Πού βρήκες διαβατήριο και άδεια;

Έτσι έπρεπε να γίνει, Κιτ.

Πρέπει να βρω το κοριτσάκι μου..

Μακάρι να υπήρχε κοριτσάκι, Τόνι. Μακάρι να μου έλεγες την αλήθεια.

Πήρες το διαβατήριο και την άδεια, από το γερμανικό προξενείο.

- Κιτ, εμπιστεύσου με. - Έλα.

- Όχι, δεν μπορείς. - Έλα.

- Συγγνώμη, Κιτ. - Ανάλογα πώς το βλέπεις.

- Χάθηκε άλλο ένα σπουργίτι. - Αντίο.

Τ Ε Λ Ο Σ