All language subtitles for Stephen S01E03 1080p BluRay x264-COOGAN (1)

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish Download
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

HISTORIA JEST PRAWDZIWA

NIEKTÓRE ZDARZENIA I OSOBY ZOSTAŁY WYMYŚLONE

- Dobrze się masz? - Tak.

Pomyślałem, że powinienem... No wiesz.

Długo na to czekał.

- Ale to już dziś. - To już dziś.

Do roboty.

SPRAWA STEPHENA LAWRENCE'A

Wszyscy wiedzą, że od pięciu lat prowadzimy to śledztwo.

Jeden z podejrzanych zwieje, gdy tylko coś wyniucha.

Ewakuuje się do Białorusi. Więc liczy się czas.

Panowie przebywają w dwóch miejscach, więc musimy zgrać aresztowania.

Numer jeden to Gary Dobson.

- Jak go znajdziemy? - Wypoczywa w zakładzie Belmarsh

za przemyt zielska za 350 tysięcy.

Żeby uniknąć rozgłosu,

aresztujemy go z dala od oczu klawiszy.

Z Norrisem będzie trudniej. Nie ma adresu, koczuje u kumpli.

Aktualnie w pokoju nad pubem w Greenwich.

Przewieziemy go do Sutton

i połączymy się z sądem rejonowym, by szybko rozpocząć postępowanie.

- Chłopaki z Sutton wiedzą? - Dobrze, że pytasz.

Zapoznajcie się z operacją Sirwoy,

tajną akcją, wymierzoną w tamilski gang narkotykowy.

Musieliśmy im coś powiedzieć. Celem operacji Sirwoy są

Gurutither Dobaranga i Daaresh Nattar.

W skrócie GD i ND. Jakieś pytania?

- Sirwoy? - Na cześć Sir Roya Hodgsona,

który poprowadził Fulham FC do finału UEFA.

Mówcie o tej operacji, ile chcecie, bo nic takiego nie istnieje.

Szanowni, na czas operacji złożycie telefony w depozycie.

Aresztujemy dziś Gary'ego Dobsona i Davida Norrisa,

podejrzanych o zamordowanie Stephena Lawrence'a. Powodzenia.

- Myślałem, że zostajesz. - Odpowiadam za tę akcję.

O co chodzi?

Otwierać, policja!

Ręce za siebie. Nie ruszaj się.

Jest pan aresztowany za zamordowanie Stephena Lawrence'a.

- Masz prawo zachować milczenie. - Może to osłabić twoją obronę

lub zostać wykorzystane przeciwko tobie.

Znowu to? Urocze. Już myślałem, że coś poważnego.

Nie przesadzacie?

Żal mi was. To strata czasu.

Mogliście łapać prawdziwych przestępców.

Zamelduj go, byle szybko, żeby nie spotkał się z drugim.

Nie będę wzywał tamilskiego tłumacza. Nazwisko?

Jak włos Stephena Lawrence'a znalazł się na pańskich dżinsach,

- odebranych 7 maja 1993 roku? - Bez komentarza.

Skąd wzięła się krew Stephena Lawrence'a

na kurtce, którą odebrano panu w dniu aresztowania?

Bez komentarza.

Czy w jakiś sposób może pan udowodnić swoją niewinność?

Bez komentarza.

Jest pan oskarżony o zamordowanie Stephena Lawrence'a

22 kwietnia 1993 r.

Ma pan prawo zachować milczenie. Może to osłabić pańską obronę

lub być wykorzystane przeciwko panu. Czy chce pan coś powiedzieć?

Nie. Bez komentarza.

- Już? - Już.

- Halo? - Panie Lawrence, mówi Clive.

Clive?

Zapomniałem o różnicy czasu.

Jest 5.00 rano. Słucham.

Aresztowaliśmy ich dziś rano. Idziemy do sądu.

Dziękuję panu.

Dziękuję.

Po latach oczekiwania rodzice Stephena Lawrence'a

stawią się w sądzie na procesie mężczyzn,

oskarżonych o zamordowanie nastolatka.

Dowody znalezione na ubraniach,

należących do Gary'ego Dobsona i Davida Norrisa

stanowią podstawę oskarżenia. Sąd ustali, jak się tam znalazły.

Gary Dobson i David Norris oskarżeni są

o udział w napaści na Stephena Lawrence'a.

Kilku podobnie myślących białych mężczyzn zjednoczyło siły,

by razem, jako grupa, zaatakować

dwóch młodych czarnych mężczyzn.

Jedyną przyczyną tej napaści był kolor ich skóry.

W noc morderstwa Stephen miał na sobie czerwoną koszulkę polo.

Włókna z tej koszulki znaleziono na ubraniach obu oskarżonych.

Na dżinsach Davida Norrisa znaleziono włos Stephena,

a na kołnierzu kurtki Dobsona znajduje się kropla krwi.

Oskarżenie opiera się na niewiarygodnych dowodach.

Gdy zaatakowano Stephena Lawrence'a, Gary Dobson był w domu rodziców.

Jest niewinny tych zarzutów.

Akta tej sprawy zajmują wiele tomów,

a jedyny fizyczny dowód, na którym oparto oskarżenie,

nie wypełniłby małej łyżeczki. Prawda jest taka,

że w ciągu 13 lat, poprzedzających ten pozorny przełom,

włókna i krew Stephena Lawrence'a mogły zostać przeniesione

na ubrania Gary'ego Dobsona.

Ławo przysięgłych, faktem jest,

że Davida Norrisa nie było w Eltham 22 kwietnia 1993 roku.

Skonfiskowane ubrania nie należą do niego.

Jest niewinny zarzutów...

Jasne.

Tak, cześć.

- Chodzi o Duwayne'a. - Co z nim? Przyszedł?

Jest, ale zmarł jego ojciec.

- O Boże. - Wczoraj.

Musimy to przełożyć. Pogadam z nim.

Dziękuję.

Chcę to zrobić. Dla Steve'a.

I zrobi pan, ale za kilka dni.

- Przesuniemy to. - Już tu jestem.

Jesteśmy za to wdzięczni.

- Ale to będzie trudne. - Nie.

Za długo uchodziło im to płazem.

Jestem gotowy.

Z lewej strony usłyszałem głosy. Obróciłem się.

Przebiegali przez ulicę.

Jeden z nich krzyknął: "Czego tu, czarnuchu?".

Bałem się i zacząłem uciekać.

Zawołałem do Steve'a, żeby biegł.

Myślałem, że jest tuż za mną. Odwróciłem się.

Kiedy się odwróciłem...

Informuję przysięgłych, że wczoraj zmarł ojciec pana Brooksa.

Mimo to zdecydował się zeznawać. Gdyby potrzebował pan przerwy...

Nic mi nie jest.

Grupa otoczyła Steve'a.

Odwróciłem się i zobaczyłem,

że jeden z nich wyciągnął broń i zamachnął się nią.

W ten sposób.

Jakiej wielkości była ta broń?

Nóż tej wielkości. Błyszczał się.

Steve się wstał, a mnie ulżyło. Wyrwał się i uciekaliśmy.

Obaj biegliśmy.

Pytał mnie, co się dzieje. Co jest z nim nie tak.

Wtedy zobaczyłem, że wokół szyi ma mnóstwo krwi.

Przesiąkała przez kurtkę.

Przepraszam.

Biegł,

a jego krew kapała na ziemię.

Chce pan zrobić przerwę?

- Załatwię to szybko. - Nie.

Opowiem, co się stało.

Wciąż pytał: "Co się ze mną dzieje?".

A ja kazałem mu biec, bo się bałem, że ci kolesie wrócą.

Powiedział mi,

ostatnie, co powiedział,

to "Duwayne.". Jego głos brzmiał dziwnie.

I wtedy upadł.

Pod drzewem.

Dziękuję, panie Brooks. Nie mam więcej pytań.

Panie Brooks.

Byłby z pana dumny.

Oby się udało. Należy nam się sprawiedliwość.

Mamo, chodźmy.

- Zadawał pytania. - Kto?

Twój brat.

Bał się.

Chciał wiedzieć, co się dzieje, a ja nie mogłam...

Mu odpowiedzieć.

Mamo.

Nie było mnie tam, żeby go usłyszeć i pocieszyć.

Według oskarżenia motywem zabójstwa Stephena Lawrence'a

był kolor jego skóry.

Ataku dokonali biali mężczyźni, wykrzykujących rasistowskie obelgi.

Nasz korespondent wysłuchał w sądzie zeznań świadków.

7 maja przeszukała pani pokój pana Dobsona.

Zabezpieczyła pani kardigan i kurtkę, dowód LH/5.

- Gdzie znalazła pani kurtkę? - W szafie między ubraniami.

Zdjęłam ją z wieszaka i włożyłam do torby na dowody.

Pani Holden,

była pani w domu Lawrence'ów 23 kwietnia 1993 roku,

w dzień śmierci Stephena, następnie 25, 27, 28 kwietnia

i po raz ostatni 29 kwietnia. Zgadza się?

Tak, zgadza się.

Czy kiedy 7 maja przeszukiwała pani pokój Dobsona, nie pomyślała pani,

że dopiero co była pani u Lawrence'ów?

Czy to dobry pomysł, odwiedzać oba te miejsca?

To było tydzień później. Miałam inne ubrania.

Poza tym często je piorę.

- Nie było ryzyka skażenia. - Jest pani pewna?

Nie miała tych samych ubrań?

Na pewno.

To było niemal 18 lat temu. Skąd ta pewność?

Szłam na przeszukanie.

Wybrałam odzież, której nie szkoda zniszczyć lub pobrudzić.

Popieramy pana Robertsa.

Przysięgli zostali poinformowani o oczywistej możliwości skażenia.

Dziś nie poszło najlepiej.

Rolą obrońców jest sianie wątpliwości.

To nie koniec.

Przysięgli muszą wiedzieć jedno - jak krew się tam znalazła.

Oni nie odpowiedzą na to pytanie, a my - tak. Już jutro.

Mam nadzieję.

Panie Jarman, przeprowadzał pan analizy ubrań podejrzanych.

- Co takiego pan znalazł? - Odkryć było sporo.

Włókna z koszulki polo Stephena na kurtce pana Dobsona.

Włókna z zielonych spodni i koszulki polo Stephena

na bluzie pana Norrisa.

Włókna z mankietów kurtki Stephena na kardiganie pana Dobsona.

Włosy, znalezione na spodniach pana Norrisa,

są zgodne z DNA Stephena Lawrence'a.

Plamę krwi Stephena znaleziono na kołnierzu kurtki pana Dobsona.

Obrona wielokrotnie zgłaszała obawy, dotyczące skażenia dowodów.

Czy pana zdaniem plama krwi na kurtce pana Dobsona

mogła powstać później, na przykład w komisariacie?

Rodzaj plamy oraz krew wsiąknięta w materiał, świadczą o tym,

że krew była płynna, gdy zetknęła się z kurtką.

Powiedział pan, że krew

musiała być mokra, gdy trafiła na kurtkę.

Czy mogła zostać zamoczona podczas przeprowadzania badań?

Zbadaliśmy tę hipotezę.

Próbka poddana wilgoci żelowała się, a nie stawała płynna.

W tym stanie nie mogła wsiąknąć w materiał w ten sposób.

Próbki krwi, pobrane od tej samej osoby,

mogą mieć inny skład i różne cechy.

- Tak, są liczne... - Wystarczy "tak" lub "nie".

Dogłębnie zbadał pan wpływ wilgoci na krew.

Testy nie zostały przeprowadzone

- na konkretnej krwi z kurtki. - To nie byłoby możliwe.

Zatem oznacza to,

że nie możemy wykluczyć możliwości,

- że plama powstała w wyniku testów. - Prawdopodobieństwo...

Wypadałoby to wykluczyć.

Nie wykluczyliśmy tego, jednak statystycznie jest to niemożliwe.

Prawdopodobieństwo jest tak niskie, że nie stanowi żadnego argumentu.

- Co prowadzi do wniosku... - Dziękuję, panie Jarman.

...że osoba ubrana w tę kurtkę brała udział w napaści.

Mogą zablokować pokazanie filmów z obserwacji Dobsona i Norrisa?

Obrona twierdzi, że nie mają związku i mogą uprzedzić przysięgłych.

To morderstwo na tle rasowym. Rasizm sprawców ma mnóstwo związku.

Tak argumentuje pan Ellison. Oby sędzia to dostrzegł.

Musimy czekać.

Ale pan Jarman świetnie sobie wczoraj poradził.

Nie według gazet.

- Mówiłem, żeby nie patrzyła. - Przysięgli to czytają.

- Nie wolno im. - Błagam.

"Proces Lawrence'a. Słabe dowody". To nieprawda.

Obrona nie udowodniła skażenia.

Skąd oni to biorą?

- Przepraszam, pan do sali nr 15? - Nie, 16. Na pańską sprawę.

Na pewno? Z tego, co czytam, ogląda pan jakiś inny proces.

Oskarżenie się wali? Skąd pan bierze te informacje?

Z waszego biura prasowego.

- Są raczej pesymistyczne. - Policja wam to podrzuca?

- Co pan robi? - Wiem, skąd biorą te brednie.

- Nie wierzę. - Tak działa nasza góra.

Obniżają oczekiwania na wypadek przegranej.

Albo nie chcą tego skazania.

Wzywają nas. Sędzia zgodził się na nagrania.

Doskonale!

- Będziemy mogli ich przesłuchać. - Jak to?

Obrona ich wezwie, żeby zatrzeć okropne wrażenie po tych filmach.

Wykręcił mi rękę i zaczął gadać.

Miałem nóż, więc go wyciągnąłem w jego stronę i mówię:

"Daruj sobie, Mick, bo cię potnę.".

Jak on mi działa na nerwy.

Dotknij mnie jeszcze raz, głupia cipo, to cię pochlastam.

Jakbym miał się zabić, to wiecie co?

Zatłukłbym każdego Murzyna, ciapatego i wszystkich frajerów.

Mówię wam.

Poszedłbym do takiego Catford z dwoma automatami.

Jednego czarnego wziąłbym sobie żywcem.

Podpaliłbym go, niech ma.

Obciąłbym mu ręce i nogi. Niech pływa.

Zobaczyliśmy film sprzed 17 lat. Był pan wtedy młody.

Używał pan rasistowskich wyzwisk.

Jak dziś pan to ocenia?

Słuchaliśmy wtedy dużo hip hopu.

Używaliśmy pewnych słów.

Groził pan czarnoskóremu koledze. Bywał pan wtedy agresywny?

Nie, wcale. To były przyjacielskie żarty.

Takie przekomarzanie, brawurowe przechwałki.

Gdzie pan był 22 kwietnia 1993 roku?

Zostałem w domu.

Zjadłem curry, pograłem na komputerze.

Jakoś po 23.00 poszedłem do Neila i Jamiego.

- Po co pan poszedł do Acourtów? - Odwiedzić kolegów.

Pożyczyć płytę Boba Marleya.

Uściślijmy. O 22.40, gdy napadnięto Stephena Lawrence'a,

- był pan w domu? - Tak.

Czy miał pan cokolwiek wspólnego ze śmiercią Stephena Lawrence'a?

Nie, nie miałem.

Panie Dobson,

jak wyjaśni pan to, że kurtka, poplamiona krwią Stephena,

- znalazła się w pańskiej szafie? - Nigdy jej nie nosiłem.

Nigdy?

Raz czy dwa do szkoły, ale wyglądałem w niej jak debil.

Problem w tym, że kurtka jest mocno znoszona.

- Przypalona, ma zepsuty suwak. - Była noszona, ale nie przeze mnie.

Kto ją nosił?

- Mama, ciotka, brat. - Ciotka?

Tak.

Sądzę, że tego wieczora wyszedł pan z kolegami.

Około 22.30 przechodziliście Well Hall Road

i zobaczyliście czarnych chłopców na swoim terenie.

- Ich obecność was sprowokowała. - Nie.

- Zaatakowaliście ich. - Z całą pewnością nie.

Przyczynił sie pan do śmierci Stephena Lawrence'a?

Oczywiście, że nie.

Dżinsy, zabezpieczone przez policję 7 maja 1993 roku,

- należały do pana? - Nie.

Do brata. Na mnie były za luźne.

Skąd pewność, że nie było pana w Eltham w noc morderstwa?

Bo jestem niewinny.

Twierdzi pan, że go tam nie było, jednak jak widzieliśmy,

włókna z ubrania Stephena Lawrence'a oraz jego włosy

znaleziono na pańskim ubraniu.

Czy ma pan na to jakieś niewinne wyjaśnienie?

Nie, żadnego.

Jak usłyszeliśmy na nagraniu, chciałby pan zabijać czarnych.

- Aż tak ich pan nienawidzi? - Nie, to nie tak.

Prawda jest taka, że napadliście na tego młodego chłopaka.

Z całą pewnością nie.

To był środek tygodnia. David nie wychodził o tej porze.

- Skąd ta pewność? - Ustaliłam zasady.

Bardzo ich przestrzegałam. Musieli wracać do domu.

Pani Norris, pierwszy raz słyszymy o tym alibi.

Czy to jakiś nowy pomysł?

Nie, nic z tych rzeczy.

Dlaczego dopiero teraz mówi pani, że syn był wtedy w domu?

Następnego dnia dzieci szły do szkoły.

Przecież David skończył szkołę w wieku 16 lat.

Jakie to miało znaczenie?

Miał przestrzegać zasad jak wszystkie moje dzieci.

Był w domu.

O 22.30 weszłam do kuchni. Gary robił sobie tosty.

Miał szorty, więc nie wychodził.

Pani Dobson, w zeznaniu z 1993 roku

powiedziała pani, że Gary był w kuchni o 22.45.

- Skąd ta zmiana? - Kilka minut w tę czy w tę.

Stephen Lawrence został zabity tuż po 22.30.

Kilka minut drogi od pani domu.

Jeśli Gary miał 10 minut i zjawił się w kuchni o 22.45,

tak jak zeznała pani za pierwszym razem,

to nie ma żadnego alibi.

Nie zrobił tego. Przez cały wieczór był w domu.

Te kobiety.

Pan nie namawiałby swojego syna, by poniósł odpowiedzialność?

Jeśli nie damy swoim dzieciom sumienia,

- to co będą miały? - Optymistycznie ocenia pan ludzi.

Pracując w szkole, poznałem wielu młodych ludzi.

Niektórzy byli twardzi. Musieli o siebie walczyć.

Matki na dwóch etatach.

Ale większość tych dzieciaków, gdy lepiej ich poznać,

nie były złe.

Widać, że dostały trochę dobra.

Wychowywała mnie babka.

Była twarda i jednocześnie dobra.

I przekazała to mnie. Bądź dobry dla wszystkich.

Nie miała wiele.

Ale to mi dała.

A ja dałem to swoim dzieciom.

Zanim ogłoszą państwo werdykt, proszę rozważyć następujące kwestie.

Czy włókna, znalezione na ubraniach oskarżonych,

pochodzą od Stephena Lawrence'a.

Następnie proszę przemyśleć,

czy mogą państwo wykluczyć ryzyko skażenia dowodów.

Charakter oskarżonych jest nieistotny,

chyba że przekonują państwa dowody,

wskazujące na to, że brali udział w morderstwie.

Zbierzemy się 3 stycznia, gdy przysięgli ustalą werdykt.

Już dziś życzę państwu szczęśliwego Nowego Roku.

To brzoza do kominka.

Daje więcej ciepła niż sosna i ładniej pachnie.

Nie musi pan ścinać drzewa, by wpaść na herbatę.

Dziękuję.

Jakieś plany na sylwestra?

Jestem na to za stara. Robię za opiekunkę do dzieci.

Martwi się pan.

Przez to czekanie.

Świąteczna przerwa działa mi na nerwy.

Ja mam wprawę w czekaniu.

Zazwyczaj kiedy przysięgli obradują,

to dla mnie już koniec. Co ma być, to będzie.

Ale ta sprawa...

Zasługujecie na sprawiedliwość.

Clive, poświęciłam 18 lat życia na walkę o sprawiedliwość dla syna.

Nawet jeśli wygramy, to nie będzie koniec.

- Jesteśmy tak blisko. - Zrobił pan, co mógł.

Ale sprawiedliwość to nie tylko ta sprawa.

Ponowne dochodzenie w tej sprawie

doprowadziło do odkrycia nowych dowodów.

Obrona kwestionowała sposób obchodzenia się z nimi.

Rozpocznie się posiedzenie w sprawie Dobsona i Norrisa.

Strony proszone są o stawienie się w sali nr 16.

Czas skończyć tę mękę.

Proszę oskarżonych o powstanie.

Proszę przewodniczącego ławy przysięgłych.

Czy ustalili państwo jednogłośny werdykt w obu sprawach?

Tak.

Werdykt zostanie ogłoszony w całkowitej ciszy.

Czy oskarżony David Norris

jest winny czy niewinny zarzucanych mu czynów?

Winny.

Czy oskarżony Gary Dobson

jest winny czy niewinny zarzucanych mu czynów?

Winny.

Nie! On go nie zabił!

Skazaliście niewinnego człowieka! Będziecie z tym żyć!

- Czy detektyw Driscoll jest obecny? - Tak, Wysoki Sądzie.

- Śledztwo trwało od 2006 roku. - Tak jest.

Ta sprawa to wstyd i hańba dla policji metropolitalnej.

Jednak pański zespół dzięki swojej ciężkiej pracy,

zasłużył na pochwałę.

Nareszcie udało się wymierzyć sprawiedliwość.

Dowody wskazują, że trzech sprawców wciąż przebywa na wolności.

Oczekuję, że nie spocznie pan w swoich wysiłkach.

Tak, Wysoki Sądzie. Dziękuję.

Gratuluję, pani Lawrence. Panie Lawrence.

Wreszcie się udało.

Panie Lawrence. Gratuluję.

Dziękuję, Clive.

Jako śledcza prowadząca tę sprawę z radością przyjęłam ten werdykt.

To sprawa niezwykłej wagi. Nie tylko dla policji...

- Myślałem, że ty ją prowadziłeś. - Tylko, gdybyśmy przegrali.

Wiemy, że sprawców tego morderstwa było więcej.

Zwracam się do wszystkich obywateli,

którzy posiadają informacje istotne dla trwającego śledztwa,

by się do nas zgłosili.

Nie mam dziś powodów do świętowania.

Jak mogłabym świętować, skoro mój syn nie żyje?

Udało się wywalczyć pewną sprawiedliwość.

Pomyślcie więc o Stephenie, nie jak o czarnym nastolatku,

ofierze rasistowskiej napaści.

Spróbujcie go zapamiętać

jako mądrego i pięknego młodego człowieka,

z którego każda matka byłaby dumna.

Tęsknię za nim ogromnie.

Mam szczerą nadzieję,

że ci ludzie zdadzą sobie sprawę,

że zostali pokonani.

Że leżąc w łóżku, będą myśleć o tym,

że nie tylko oni są odpowiedzialni za śmierć mojego syna.

Że wydadzą pozostałych.

I że za rok znów będę mógł mówić do was z tego miejsca.

Dziękuję.

Przez tyle lat żywiłem urazę, że nie okazali skruchy.

Ale gdy zobaczyłem ich w sądzie, było mi ich żal, szczerze mówiąc.

Pewnie poczułeś wielką ulgę.

Nie jestem gotowy im wybaczyć. Jeszcze nie.

Ale po raz pierwszy czuję, że to jest możliwe.

Wyobrażam sobie, że o nich zapominam.

Minister spraw wewnętrznych Theresa May

nakazała rozpatrzyć zarzuty korupcji podczas pierwszego śledztwa.

Pokieruje tym Mark Ellison,

adwokat, który doprowadził do skazania dwóch sprawców.

Doreen Lawrecne spotka się w tej sprawie z panią minister.

Panie Ellison, miło pana widzieć.

Wie pan, ile czasu mi zajęło, żeby je zdobyć?

Ciekawe, zebrałem je w kwadrans.

- Dziękuję. - Jestem do dyspozycji.

Stoimy po jednej stronie.

Jak wspomniał sędzia, mamy jeszcze trzech sprawców.

W tego typu sprawach najważniejszy jest dobry świadek.

Mam nadzieję, że ostatnie wyroki skazujące

przekonają kilka kluczowych osób, które dotąd były nieprzekonane.

Kilkoro z nich zgłosiło się w 1993, ale nie zostali przesłuchani.

Liczymy, że uda się ich namierzyć.

Zanim przejdziemy do szczegółów, musimy omówić

nadzór nad tą sprawą oraz kwestię prowadzenia dalszego śledztwa.

Bilety na mecz Fulham-Arsenal dla pani i Stuarta.

Dziękuję. Stuart powiedział, że postara się panu odpuścić.

O co chodzi?

- Zwolnili mnie. - Wylali pana?

Przymusowa emerytura. Będzie przekazanie.

Mam też przekazać następcy kontakt z panią.

Nie mogą. Porozmawiam z panią minister.

Przepracowałem 32 lata, więc to zależy od nich.

Mogli mnie zatrzymać, ale widocznie nie chcieli.

Tak się odwdzięczają. Powinni dać panu medal.

W porządku. Jak pani powiedziała,

sprawiedliwość to nie tylko wyroki skazujące.

Mogą mnie usunąć, ale pani nikt nie powstrzyma.

MARK ELLISON ODKRYŁ, ŻE KAMPANIA RODZINY LAWRENCE'ÓW

BYŁA INFILTROWANA PRZEZ TAJNYCH FUNKCJONARIUSZY

SĄ PODSTAWY PODEJRZEWAĆ, ŻE JOHN DAVIDSON BYŁ WINIEN KORUPCJI

NIE UDOWODNIONO JEGO POWIĄZAŃ Z CLIFFORDEM NORRISEM

NARODOWA AGENCJA DS. PRZESTĘPCZOŚCI

NIE ZNALAZŁA DOWODÓW PRZECIW DAVIDSONOWI

SPRAWĘ MORDERSTWA STEPHENA ZAMKNIĘTO W 2020 ROKU

POZOSTALI SPRAWCY UNIKNĘLI KARY

DOREEN I NEVILLE LAWRENCE'OWIE

WCIĄŻ WALCZĄ O RÓWNOŚĆ I SPRAWIEDLIWOŚĆ

Wersja polska: Platforma CANAL+ Tekst: Hanna Osuch

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.