Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Polish
Portuguese (Brazil)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Pies!
Pies!
Pies!
Łatwiej by było, jakby miał imię, nie?
Pamiętasz, chciałam go Freud nazwać.
Powiedziałeś, że...
że bez sensu, bo twoja mama pomyśli, że to jakiś dziwny żart.
Pies!
Ty chciałeś Kasztan, nie?
W sumie mogliśmy dać mu Kasztan.
Przynajmniej miałby jakieś imię.
Nazwiesz go, jak chcesz, jak go znajdziemy.
Pies!
Dobra, chodźmy do tego warzywniaka. Może tam wrócił, co?
Pies!
Pies!
Poczekaj, Gosia...
Pani zadzwoni, jak ktoś go zobaczy.
Minęły cztery godziny, nie może być daleko.
Nie, nie ma go...
Cały czas go nie ma.
Już uruchomiliśmy JJ-a, Patryka, pani Bielak też szuka...
No, dam ci znać, Gosia.
Jak czegokolwiek się dowiem, to od razu ci dam znać.
- Obrączki? - Ogarnę.
Przepraszam cię... Powinnam być teraz z tobą. Wiem...
Nie wiem, kurna, karma wraca.
Co?
Dobra, dam znać, pa.
To jest moja wina. Tosiek, to moja wina, słyszysz?
Pies!
Przepraszam, nie widział pan może takiego psa?
Nie, niestety nie.
Tosiek?
Tosiek.
Halo?
- Dzień dobry! - Dzień dobry.
Znalazłem go przy ławce. Nie chciał się od niej ruszyć.
Nie wiem na sto procent czy to ten, ale mój syn tam z nim został.
- Dziękujemy bardzo, panie...? - Jacku.
- Dziękujemy, panie Jacku. - To on?
Tak. Tak, to on!
Cześć.
Dziękuję bardzo, panie Jacku.
- Proszę. - Nagroda.
- Aj, tak... - Nie, no dajcie spokój.
- Nie, no jak? - Tak. Wszystkiego dobrego.
- Dzięki bardzo. - Do widzenia.
Przepraszam cię.
O Boże... Dobra, idziemy...
Poczekaj... Musimy go nazwać.
- Ale co? Teraz? - Tak, teraz.
Bo się temat rozmyje i będzie nienazwany.
Tosiek, to się tak nie da od razu...
Co, mamy Jacek go nazwać?
No. Jacek. Pasuje.
- Jacek. - Ale to był żart.
Nie. Jacek. Od dzisiaj nazywasz się Jacek.
No dobra, to Jacek.
Tak. Okay.
Dobra.
Autokar na wesele już odjechał.
Justyna, Patryk i reszta też. Mamy jechać samochodem Gosi.
- Masz kluczyki, tak? - Tak... mam, mam...
Mama Gosi ma kwiaty, a Olo pojechał po obrączki.
To jest totalnie dziwne, nie? Że on był akurat na tej ławce.
Mógł pójść do jednego domu, do drugiego,
a wybrał tę ławkę, na której my się pierwszy raz...
Nie za bardzo mnie to obchodzi teraz.
A poza tym, pod ławką zostawiłem czipsy, których nie dojadłem.
Po prostu podszedł do niej, bo jest żarłokiem. Tyle. Cała magia.
Musimy iść, chodź.
Chcesz o tym pogadać?
O Marku Lipko? O roli?
O tym całym syfie?
Chyba nie ma o czym rozmawiać.
Po prostu zróbmy dzisiaj co trzeba.
Okay?
I tyle.
Cześć. Jesteś.
No!
Hej.
Boże... Piesu, ja już myślałem, że nie żyjesz.
Kocham cię.
Kocham cię!
Piesu! Piesu mój!
On się nazywa teraz Jacek.
Jacek? Elegancko. No.
W porządku wszystko?
A... zdefiniuj wszystko.
- Wanda! - O, hej.
Wyglądasz tragicznie.
No, wiem.
Kupiłam prezent. Wiesz co to jest?
No, to słuchaj, bo wpadłam na taki pomysł, że...
żeby im dać, wiesz, coś takiego najbardziej...
- Świadkowie! - O, już.
Jezu, dzieciaki spóźnione! Wanda! Tosiek!
Leć, leć.
Za trzydzieści minut ślub przecież.
Chodźcie, szybciutko!
Ale, żeby się tak spóźnić na ślub przyjaciółki, Wandusia!
Ja wiem, że Tosiek roztargniony, ale jemu wolno, on artysta.
Ale ty zawsze taka odpowiedzialna byłaś przecież.
Ale już jesteście, to już wszystko pójdzie z górki.
No, Tosiek, Wanda, zawsze razem.
- Facetów tu nie ma, nie wchodzą tu. - Panna młoda chciała.
Spokojnie, Terenia. Mi to tito. Jak chcesz, to wchodź, Tosieczku.
- Wyglądasz totalnie pięknie. - Jak to panna młoda, nie?
Jak to ja.
- Tosiek, zaśpiewasz mi coś dzisiaj? - Nie chciałabyś tego.
- Dobra, to ja idę może do Svena. - Nie, spokojnie.
Ma pięciu braci, jeden bardziej odpowiedzialny od drugiego.
Typowi Szwedzi. Jeden ma order od króla Szwecji.
Czaicie, że jest w ogóle ktoś taki, jak król Szwecji?
Gdzie możemy się szybko jakoś ogarnąć?
U mnie i u Svena. Wanda.
Chyba chcę pogadać. Trochę się boję.
Ale przecież Gosia się nie boi.
Gosia tańczy z niebezpieczeństwem. Pamiętasz?
O, Gosia tańczy.
Ogarnę się, przebiorę i będę cała dla ciebie. Okay?
I rozwalimy ten ślub.
- Wiadomo. - Rozwalimy go.
Ruchy, ruchy. Ślub, ślub przecież...
Wyglądasz pięknie. Będzie dobrze.
W prawo, przed salą balową.
Jacek! Zejdź stąd. Przecież on się tu będą...
tentegesić, a ty tutaj idź z tym swoim śmierdzielstwem.
Ładnie Justyna wygląda, nie?
Serio?
No, chciałam po prostu powiedzieć, że ładnie wygląda, nic więcej.
No tak. Nie zdążyłem się przyjrzeć.
- Pomyślałam, że możemy pogadać... - Możesz nie naciskać, proszę?
Nie naciskam. Pomyślałam,
że zdrowiej byłoby pogadać o tym i tyle.
Co ty sobie myślisz?
Co?
Co sobie, kurwa, myślisz? Że...
że tak załagodzisz wszystko?
- Zniszczyłaś mi życie... - Ale co załagodzę?
Zgubiłaś psa, zniszczyłaś mi życie i zniszczyłaś mi karierę.
I myślisz teraz, że powiesz, że ona fajnie wygląda i super?
Jesteśmy już rozstani, wiesz? Nie ma nas. Nie ma nas.
Tak będziesz ze mną teraz gadał tak?
Tak będziesz ze mną gadał teraz?
A kto mnie wyciągał na ławkę?
Ale przecież ty też do mnie pisałaś.
Ale kto się do mnie ślinił?
I kto mówił: wróćmy do siebie?
Kto mówił: wróćmy do siebie, jak sie okazało,
że dziewczyna z którą jesteś jest jednak nie taka?
- Ale prze... - Ale co przecież?
- Nie jestem Markiem Lipko! - Może szkoda, że nie jesteś.
Bo akurat on zrobił to, co mu sugerowałam i dostał to, co chciał.
- A ty jakoś nie miałeś jaj do tego. - To po chuj mnie pocałowałaś?
Bo mi zależało, po prostu mi zależało, rozumiesz?
I będziesz mnie... będziesz mnie, kurwa, teraz karał?
Będziesz mnie karał za to? Przecież...
przecież ja nie chciałam, no...
Przecież mi zależało, no... Zrobiłam raz coś...
Zrobiłam raz coś złego... Przecież nie chciałam...
Nie chciałam, żebyś stracił tę rolę.
Wiem, wiem, wiem.
Przepraszam. Przepraszam.
Przecież nie chciałam. Tosiek.
Mamy... mało czasu wiesz?
Wiem.
Tosiek! Gdzie jest Wanda?
Oddech.
Mamo, nie przeżywaj. Oddychaj.
Jestem! Już jest. Jest świadkowa.
Jest świadkowa. Jestem. Jezu, jaka jesteś piękna.
Boże, nie, dobra. Jest po prostu uratowany już ślub. Uratowany.
- Świetnie. - Gosia, już jestem cała dla ciebie.
Już ci nic nie grozi. Na, po prostu na spokojnie, Gosia.
Nawet chujowa świadkowa ci nie zepsuje tego dnia.
Pamiętaj, że jesteś światłem,
które oświetla wszystkich ziemian na świecie.
Jezu, co ty pierdolisz?
Co ty robisz? Wanda, chodź tu!
Już jestem.
Ja wolałam, jak cię nie było.
Czekaj, chciałaś mi coś powiedzieć. Że się boisz.
Gosia, nie histeryzuj, błagam cię. Będzie dobrze.
Jest ok. Naprawdę.
Jest zajebicho.
Będzie dicho.
- Robimy imbę. Gosia bierze śluba. - Gosia bierze śluba.
Chodź tu...
Dobra, dziewczyny...
Mamo, też jesteś dziewczyną. Kładź.
- Co się mówi w takich sytuacjach? - Eluwina suczki.
- Nie, nie rób mi tego. - Eluwina suczki!
Już. Idziemy. Kwiaty. Mamo.
Moja przyszła żona.
Ok.
Miłość to nie pluszowy miś.
Ani kwiaty.
To też nie diabeł rogaty.
Ani miłość -
kiedy jedno płacze,
a drugie po nim skacze.
To ja też napisałam sobie na karteczce rzeczy gosiowe,
żeby nie zapomnieć.
Ok.
Okay, sprawa jest taka, że pewnie większość z was zastanawia się,
dlaczego ktoś taki jak ja, bierze ślub w takim miejscu.
I w ogóle dlaczego przyjęłam oświadczyny, no bo wiadomo...
Walczymy z patriarchatem.
No i jestem czasem strasznym dzbanem.
Ale jestem też księżniczką i nie chcę już się tego wstydzić.
Więc tak! Gosia bierze śluba. Otwieramy związek.
I...
Ludzie ciągle to robią i jakoś żyją.
Może chujowo, ale żyją.
Przepraszam, mamo, za przekleństwa. Kocham cię.
Przepraszam. Przepraszam. Mimo, że to ślub humanistyczny,
ja muszę wygłosić formułkę, bo nie będzie ważny.
To później, chwileczkę... Dajcie mi...
Ja jednak... Ogłaszam was mężem i żoną, no!
Moja żona.
Kocham cię.
I kto tu się wzrusza na ślubach, stary?
Trzy, cztery... Cheese.
No, tak jak Gosia chce. Będzie pierdolnięcie.
Musiałem subwooferów ustawić tyle, bo tu akustyka ssie pałę strasznie.
No tak. Tak, żeby Gosia była zadowolona.
Stary, będzie.
Dzięki.
Jak tam się ma mój dojrzały mężczyzna w roli świadka?
Wiesz... prowadziłem już jako wodzirej z trzy imprezy, tak że...
wiem co i jak.
- Tosiek. - No?
Zajmij się mną.
No, pewnie.
A co się stało?
Nie, no... Interesuj się mną po prostu.
Chodźmy się napić.
A... Ok.
- No hej. - Hej.
- Zajebiście wyglądasz. - Dzięki. Ty też. Ten kolor, mega.
No to co? Pijemy?
Nie, wiesz co, świadkowa nie może.
Świadek pije, więc feminizm nakazuje, żeby mu dorównać.
No, nie wiem, może potem. Może potem.
A mógł być to wasz ślub.
Co? Nie, no błagam...
Nie, nie.
No, a co wy tacy spięci jesteście, co?
Jeżeli nie potraficie z tego żartować,
to ktoś mógłby pomyśleć, że coś tam między wami jeszcze jest.
Justyna...
Możemy na chwilkę pogadać?
Muszę ci coś powiedzieć.
Nie musisz.
Wiem, jak wyglądają ludzie, którzy przed chwilą się ruchali.
No...
- właśnie... - Tosiek,
jak powiedziałam, że cię kocham...
to była prawda.
To się chyba nie uda.
Spoko.
Jestem... młoda, piękna...
Poradzę sobie.
A ty jesteś...
Jak to mówią?
Chujowym aktorem, który dobija czterdziestki?
Nie, no, mam dwadzieścia dziewięć.
Mam nadzieję, że ci się ułoży.
Dobra. Idę szukać miłości.
Poczekaj, ja ci zamówię taksówkę jakąś.
Nie, spoko. Zostaję.
Zapraszam teraz państwa na pierwszy taniec młodej pary.
Justyna!
Co się stało?
Spokojnie. Zaraz to załatwimy. Tylko bez paniki.
Sprawdź szybko generator.
Zaraz to naprawią, spoko.
Nie, no spoko. Będziemy się ładować miłością, nie?
Ta.
- Tosiek, ogarniemy to zaraz, co? - Tak, tak. Ogarniemy jakoś.
Wiem! Słuchajcie! Kto ma samochód, to na zewnątrz!
Odpalamy światła i oświetlimy ten zamek!
Tak jest!
Chodź, pogadamy z tą menadżerką.
Justyna, daj mi klucze.
O! Mamy światło! Brawo!
Super!
Proszę tędy. Proszę się nie przejmować.
No przecież nic się nie stało, prawda?
Zabawa bez prądu, jak za dawnych lat.
Słucham?
Nawet nie było pierwszego tańca. Co pani w ogóle mówi?
No, agregat dojedzie za jakieś dwie, trzy godziny.
Musieliśmy pożyczyć takiemu pałacykowi pod Kaliszem.
Tu nigdy nic takiego się nie stało. Nie wiem, to chyba przez te basy.
Duchy się przestraszyły i wyłączyły prąd.
Co to, kurwa, ma w ogóle być?
Jakie dwie, trzy godziny? Ma być szybciej ten agregat.
Czy pani jest poważna?
Miało być idealnie, miał być szał, a jest gruz!
Ma śpiewać, ma grać i ma świecić!
Albo pozwiemy panią.
No dobrze. Postaram się coś załatwić. Podzwonię.
No tak!
Co to w ogóle jest? Co to za babsko jest?
Nie wiem. Myślisz, że tu są duchy?
Tak, Tosiu, tu są duchy.
- Spoko, ogarnę to. - Jak to ogarniesz?
Nie wiem. Ale ogarnę, jak zwykle.
No właśnie.
Wanda i Tosiek
naprzeciw kłopotom!
Agregat będzie za godzinę.
Wanda, myślisz, że mogę już w końcu dać ten prezent?
- Wanda, musimy już ten... - Ale ja naprawdę chcę...
Halo! Kochani! Słuchajcie, bo...
Ten... Chcielibyśmy coś powiedzieć.
To jest Wanda.
Tak. I chcieliśmy powiedzieć, że to, że jest ciemno...
nie znaczy, że ma być smutno...
Po prostu bawcie się, no.
Agregat będzie dopiero za... godzinę.
Ale do tego czasu rozświetlimy to miejsce naszymi sercami!
Dlatego zapraszamy was teraz na pierwszy taniec.
Pierwszy taniec! Gosia, Sven, chodźcie!
Piestety piosenka nie poleci, z wiadomych względów,
ale to może i lepiej, bo była słaba...
- Zaśpiewaj mi coś, Tosio! - No nie. Ja nie.
Niestety. Ale Wanda - też nie.
Ale jest z nami dzisiaj bardzo obiecujący
raper młodego pokolenia, MC Olo!
Chodź, chodź!
Nie wstydź się! Chodź do nas!
Kochani, słuchajcie! To będzie
utwór z mojej pierwszej i ostatniej, jak dotąd, płyty.
Część z was ją zna. "Zdrap to."
Patryk, chodź, pomożesz, proszę.
Dedykuję to mojemu synkowi Frankowi i wam, kochani!
Jesteście zajebiści!
Pamiętasz?
Dobra.
Tak.
Tak, tak.
Tutaj Olo!
To pułapka? Czy to nie pułapka?
Życie cię nęci i kusi jak zdrapka.
Czasem wygrywasz. Częściej dostajesz po łapkach.
Trafisz, nie trafisz. Zatopiony jak w statkach.
Pułapka? Czy to nie pułapka? Życie cię nęci i kusi jak zdrapka.
Czasem wygrywasz. Częściej dostajesz po łapkach.
Trafisz, nie trafisz. Zatopiony jak w statkach.
Liczę do tylu, do ilu da się policzyć.
Wolna złotówka w kieszeni, chyba ją słyszę.
Do kiosku Ruchu ja ruchy swoje zagęszczam.
Jest tego tyle, że przebieram w ofertach.
Na stertach leżą tam jak bilety w kosmos.
Nie mówię tego. Boję się pomyśleć głośno.
Beztrosko łapę wyciągam po papier.
Czy się załapię, czy się nie załapię, drapię.
Pułapka? Czy to nie pułapka? Życie cię nęci i kusi jak zdrapka.
Czasem wygrywasz, częściej dostajesz po łapkach.
Trafisz, nie trafisz. Zatopiony jak w statkach.
Jak w statkach!
Jak w statkach!
Jak w statkach!
Trafisz, nie trafisz! Zatopiony jak w statkach!
Jak w statkach!
Jak w statkach!
Jak w statkach!
- Ała! - Przepraszam.
Gorzko! Gorzko! Gorzko!
- Królu złoty... - Cała dla ciebie...
Napijesz się?
Nie, dzięki.
Kurwa, JJ,
zawsze trzeba używać takich wielkich słów?
No, ale "kocham cię" to takie wielkie słowa?
Oj, Patryś, no...
Nie musisz mi teraz tego powiedzieć.
Aha...
Ja cię lubię. Kurwa, naprawdę cię lubię.
A ja ciebie coraz mniej.
Kurwa...
Dobra...
Wiem, że cię zawiodłam.
- Na poważnie? - No.
No dobra, na poważnie.
Zawiodłaś mnie.
Zawsze myślałam, że jesteś jak jakaś super-bohaterka.
Że zawsze wszystko wiesz.
Że zawsze wszystko ogarniesz.
A teraz widzę, że ty nic ogarniasz.
Wszystko zawalasz.
Robisz jakieś absurdalne rzeczy.
Ale to jest ok. Naprawdę. Możesz nie ogarniać.
Przepraszam cię.
Strasznie cię kocham, tylko po prostu...
Odkąd zaręczyłam się ze Svenem, a ty rozstałaś się z Tośkiem,
oddaliłyśmy się od siebie i...
Lepiej nie będzie, bo wyjeżdżasz.
Wiesz, że cię kocham, idiotko?
No raczej.
Wiadomo.
Tylko to, serio, jest...
koniec jakiegoś etapu naszej przyjaźni. I to jest...
strasznie dziwne.
Wiem.
Hej.
Hej.
Nie ma Svena, ale mówię.
Wiem, że nie zaprosiłaś mnie na swój ślub,
dzień taki ważny dla ciebie. I...
I na pewno patrzysz na mnie i myślisz: kto to, kurde, jest?
I wiem, że przeszkadzam. I przepraszam za to.
Dlatego chciałam osobiście wręczyć ci prezent.
Dzięki.
- To mop. - Nie!
Serio?
Mnie się właśnie zepsuł odkurzacz. Ja nie mam czym sprzątać.
Dziewczyno!
I nigdy nie jesteś niemile widziana.
To najlepsza impreza na jakiej byłam.
Zepsuł ci się odkurzacz?
No co ty. Śmiga.
Gdzie JJ?
Do domu pojechał.
Czemu?
Powiedział, że mnie kocha. I...
No i chyba oczekiwał, że ja mu powiem to samo, ale...
Czyli wszyscy się rozstają na tym weselu?
- I kto jeszcze? - Twoja stara.
Hachacha!
Zatańczymy?
Ta. No jasne.
Co?
Kocham cię, stary.
Człowiek się otworzy na moment, a ty od razu z niego bekę ciśniesz.
Ja? Nigdy bym sobie nie żartował w takiej chwili.
To co?
- Znowu wolni. - Tak jest.
Mamy prąd! Jest prąd!
Udało się!
Bawimy się dalej!
Lepiej było, jak było ciemno! Serio.
Bawimy się dalej! Proszę, muzyka!
Jezu...
Jak stara baba robię.
Kurczę, przez ten wyjazd mnie nie będzie na baby shower.
Chyba. Bo kiedy jest?
Kiedy tam sobie Nadia zdecyduje.
A, bo ty nic nie wiesz. Rozstaliśmy się dwa miesiące temu.
Ale... będziecie dziecko mieć przecież.
To co, dziecko? Ma fajną matkę. Ma ojca.
To ja.
Ale że aż rozstanie?
Zbierało się od lat. Drzemy się na siebie, irytujemy, wkurwiamy.
Nie wiem, czy to jest dobra energia na wychowanie dziecka.
I jak dwoje ludzie się rozstanie, to jest motor napędowy dla innych.
Jak będziecie chcieli rady, jak się dobrze rozstać, to...
nie do mnie.
Słuchajcie, jest jakiś kierowca?
Rozumiesz? Masz...
Tosieczku, miałeś mi zaśpiewać na weselu.
O nie. Nie będziesz śmiała się z mojego śpiewania nigdy.
Zawsze.
Kurde, Tosio. Co się stało? Dorośliśmy.
No. Ale chyba nie wszyscy.
Serio, jak patrzę w te twoje smutne oczy, to widze starego dziada,
który wszędzie był, wszystko widział i nic mu się nie podobało.
- Eluwina suczki! - Elo!
No...
To koniec.
To już jedziesz chyba?
No. Jadę. Biorę psa. Biorę Domi.
I jadę.
Pa.
Cześć.
Domi...
Za dziesięć minut autobus.
Kto kocha naprawdę
Będzie kochać zawsze
Gniew zamieni w kochanie
A zdradę w niepamięć
Nie oceniaj mnie
Ani dobrze ani źle
Po prostu bądź,
po prostu bądź
i patrz.
Po prostu bądź,
po prostu bądź
i patrz.
Jak dziecko unieś mnie wysoko
Jak dziecko mnie do łóżka kładź
Rano zjedz ze mną śniadanie
Rano zjedz ze mną śniadanie
Po prostu bądź,
po prostu bądź
i patrz.
Po prostu bądź,
po prostu bądź...
Odwieziesz ją?
Nie.
Umówiliśmy się, że...
spotykamy się w sprawie psa i zamykamy temat.
A poza tym nie masz prawa jazdy, no więc...
Nie. Umawiamy się, spotykamy się za godzinę
i fru!
Ty, właśnie.
Znalazłem sprzątając. To od Wandy.
No i po co?
Po co? Po co?
Przecież tam jest jakiś super prezent z napisem "kocham cię".
Albo jakieś akcesorium, o którym marzyłem, ale nie miałem siły kupić.
A ona jakimś cudem wiedziała.
Albo jakiś inny wyraz miłości, no...
Brzmi jak Wandzia.
Ona była super w prezenty.
W ogóle była...
spoko.
- A może to wąglik? - Może to wąglik.
Otwieraj, stary.
Co ty robisz?
Łyżka? Dobra, już, otwieram. Patrz. Łał, ale super!
Łał...
Ta nie lubi za dużo wody.
I odżywka, raz na jakiś czas. Okay?
- I tak umrze. - Nie mów tak.
Ten lubi dużo światła, więc postaw przy oknie i nie ruszaj.
Ten też umrze.
Domi...
Dasz radę. Bo jesteś zajebista. Wiesz?
No wiem.
Tylko o ciebie się martwię.
Chcesz coś do picia?
Dzięki, nie.
Trzymaj.
No to... no, to było...
było... miło.
Kiedy masz samolot?
O szóstej rano.
Ale nie musisz mnie odwozić.
A. Jeszcze jedno.
Odpakowałem prezent, który mi dałaś na trzynastą rocznicę.
Co? Dopiero?
Tak. Kupiłaś mi za małą koszulę.
No... tak się sporo walnęłam w rozmiarze.
Znajdę paragon, to może sobie wymienisz.
Nie. Nie o to chodzi.
Po prostu...
Czy ty mi chciałaś coś tym powiedzieć?
- Co? - No bo...
Nigdy mi nie kupiłaś tak chujowego prezentu.
Nie, po prostu się pomyliłam.
Czyli to nie była żadna, nie wiem, metafora?
Wiesz... jakiś znak?
Symbol, sygnał dla mnie?
Nie. Po prostu... nie byłam perfekcyjna.
Nie jestem idealna.
To pa.
Pa.
Chodź, Jacek.
Czeka cię teraz nowe życie.
Pa.
Chodź.
Cześć.
Cześć.
Nigdy nie znajdę kogoś, kto mnie tak pokocha.
Nie, przestań, nie mów tak.
Chyba bym nawet nie chciała.
Za mocno.
Za duża odpowiedzialność.
Cześć.
Śpisz?
Tak.
Jest czwarta rano.
Naprawdę jesteś w domu?
Tak.
Czyli nie... nie jedziesz mnie zatrzymać na lotnisko?
- Nie. - Nie przywieziesz mi pierścionka?
Nie będzie tam orkiestry dętej?
Nie.
Nie wynająłeś mieszkania w Brukseli obok mojego?
Chcesz, żeby cię obserwować przez teleskop?
Psychopata?
Nie, no... śpię...
Ślina na poduszce.
Słuchaj, bo ja przyjeżdżam za pół roku do Polski...
Nie poszedłbyś ze mną na randkę?
Zobaczymy.
No to pa.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.