All language subtitles for Broadchurch.S02E01.HDTV.x264-FTP

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish Download
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Czego?

Nie.

- Co? Już teraz? - Dokładnie.

Dzisiejsze wydarzenia w sądzie muszą przynosić panu ulgę.

To dopiero pierwsze posiedzenie.

Cieszy się pan, że złapał winnego?

"Cieszę się?" Co to za pytanie? Tak ich teraz szkolisz?

Możesz odebrać.

Dzisiejsze posiedzenie sądu jest wynikiem dokładnego śledztwa

oddanych detektywów, którzy ciężko pracowali dniami i nocami.

- Co pan czuje przed spotkaniem z Joe Millerem? - Tu nie chodzi o mnie.

Jest mężem pana dawnej partnerki. Musi pan chcieć tego co wszyscy.

Joe Miller musi zostać skazany. Wtedy będziemy mogli żyć dalej.

- Nie mogę komentować sprawy. - Brakuje panu czynnej pracy?

- Możesz przestać być dupkiem. - Myślałem, że pan wyjedzie.

- Skoro nic pana tu nie trzyma. - Może zrobimy zdjęcie.

Stań tam.

- Tutaj? Naprawdę? - Klify częściej się obrywają.

- Wszystko się rozpada. - Spójrz w górę.

Uśmiech.

Idealnie.

{Y:B}Claire: Odbierz

- Jak się trzyma Tom? - Próbujemy z mamą mu pomóc,

ale wciąż nie chce zostać z Ellie...

- Widziałeś ją? - A ty?

{Y:b}::Project HAVEN:: ::prezentuje::

{Y:b}BROADCHURCH SEZON 2 ODCINEK 1

{Y:b}Tłumaczenie: Gidi Korekta: Absik

- Przepraszam, nie zorientowałem się... - Przekroczył pan prędkość.

Śpieszę się do szpitala. Spotkanie się przedłużyło.

- Oczywiście. - To moje skierowanie.

- Odpuść mu. - Prawo jazdy proszę.

Tutaj dajemy ludziom szansę.

{Y:i}Panie, daj nam siłę, abyśmy mogli przetrwać ten ciężki dzień,

mądrość, abyśmy wybrali prawidłową ścieżkę

oraz współczucie, abyśmy dostrzegli skutki naszych działań.

Stoimy na rozdrożu i prosimy, byś skierował nas na drogę ku światłu.

Przez wybaczenie i łaskę skieruj nas ku odkupieniu.

Amen.

Musisz już iść.

- Wiedzą, że ksiądz tu przychodzi? - Nikt nie wie.

Bądź dziś silny.

- Działa? - Nie.

- Za słabe ciśnienie. - Napraw to. Basen musi być gotowy...

- W szpitalu też mają baseny. - Nie zaczynaj. Rodzę w domu, Nige.

- Zrobiłeś to? - Nie do końca.

- Załatwię dobrą pompę. - Dzięki.

- Gdzie byłeś? - Robiłem coś, no wiesz.

Nie wiem.

Musimy jechać, przebierz się, Chlo.

Co się w takich chwilach mówi? Powodzenia?

- Panie Miller, jestem Abby Thompson. - Pamiętam panią.

Muszę wiedzieć o czymś, czego nie było w aktach?

- Nie. - To dobrze.

Po ustosunkowaniu się do winy wróci pan do aresztu.

Widzimy się za chwilę.

Mają państwo jakieś komentarze?

Możemy zrobić zdjęcie?

{Y:B}Claire: Oddzwoń, to zajmie chwilę.

{Y:B}Wiem, że jesteś zajęty, ale to ważne.

Dzień dobry. Jak pan się miewa?

{Y:I}To zwykłe posiedzenie. Ustosunkuje się do winy i wróci do aresztu.

{Y:I}Sędzia poprosi o opinie psychiatrów, przedstawimy zeznania ofiar.

Sala sądowa jest na górze. Porozmawiamy po posiedzeniu.

- Nie musieli państwo dziś przychodzić. - Musieliśmy.

Muszę to od niego usłyszeć.

{Y:I}Sprawa Millera w sali nr 1.

To chyba jakieś jaja...

Nie myśl o tym, Beth.

Dziękuję.

- Spawa Millera? - Sala nr 1.

Przepraszam.

Miller.

- Że też ma czelność. - Uspokój się.

- No co? - Przetrwajmy to.

- Jak się czuje Devon? - Okropnie.

- Cześć. - Ludzie niezwiązani siadają tam.

Chodź na zewnątrz.

Co ty tu robisz? Wiesz, jakie to dla mnie ważne.

- Przepraszam, ale nie odzywałeś się. - Nie możesz tu być.

- Spanikowałam. Nie wiedziałam, co robić. - Musisz stąd iść.

- On chyba wrócił i mnie szuka. - Co?

To niemożliwe. Wiedziałbym. Dlaczego tak uważasz?

Od rana mam 9 nieodebranych z zastrzeżonego numeru.

- To nie oznacza... - To on!

Nie. Uspokój się.

Wiem, gdzie on jest. Nie ma go w kraju.

- Lepiej, żebyś miał rację. Boję się. - Uspokój się. Przyjadę, jak skończę tutaj.

Proszę, idź do domu. Wszystko jest w porządku.

Wyjdź tylnym wyjściem.

Kto to był?

Proszę wstać.

Strony w sprawie Josepha Millera.

Nie patrz w moją stronę.

Nazywa się pan Joseph Michael Miller?

- Tak. - Jest pan oskarżony o morderstwo.

18 lipca 2013 miał pan zamordować Daniela Latimera

na Spring Close, Broadchurch, w hrabstwie Dorset.

Uznaje się pan za winnego czy niewinnego?

- Niewinny. - Nie!

On tak nie może.

Wysoki Sądzie... Przepraszam...

Mogę prosić o ponowne ustosunkowanie się?

Bądź mężczyzną! Wiesz, co się stało!

Proszę usiąść.

Kazałem panu usiąść.

Z reakcji pani Thompson wnioskuję, że nie była tego świadoma.

- Nie byłam, Wysoki Sądzie. - Może pan powtórzyć odpowiedź, panie Miller?

- Przyda się to pańskiej obronie. - Niewinny.

- Zajęte! - Wiem. Wyjdź, Miller.

- Wyjdź stąd! To damska toaleta! - Dawno się nie widzieliśmy.

Nie widzi pani znaku sprzątania? Proszę wyjść.

- Nie zadręczaj się tym. - Świetna rada, dzięki.

Złapałeś Joe...

Miał telefon Danny'ego. Nie opierał się na przesłuchaniu. Jest winny!

Dowody są mocne. Prokuratura nie miała wątpliwości.

Czy on nie wie, jak to wpłynie na Beth, Marka, na wszystkich?

- Kto powie Tomowi? Jest w szkole. Jeśli... - Twoja siostra i Olly go odbiorą.

Pójdę z nimi. Zobaczę go.

- Wiesz, że tego nie chce. - Jestem jego matką!

Będzie mnie obwiniał jeszcze bardziej. Po procesie nigdy go nie odzyskam.

Jak ja mam żyć?

Przykro mi.

- Przytulić cię? - Nie!

- Co z tobą? Chcesz się przytulać? - Chciałem pomóc. Ludzie tak robią.

- Ale nie ty. - Nie możesz dziś być sama.

- Ale jestem sama, panie komisarzu. - Nie musisz mnie tak tytułować.

Cholera jasna! Ty to tu postawiłeś?

{y:i}- I co teraz? - Dojdzie do procesu.

- Nie mogę w to uwierzyć. - Musimy zadbać, by prokuratura

znalazła wam najlepszego prawnika, a to może być ciężkie.

- Chyba może nam pan kogoś załatwić? - Wiem, kogo chcecie, ale nie dostaniecie jej.

Dawno nie prowadziła żadnej sprawy.

Jest najlepsza, mieszka w pobliżu i jest na liście prokuratury.

- Wiem, o kim mówisz? - Jak mamy ją przekonać?

{y:i}Rozmawialiśmy chwilę przed tym, jak wszedłeś na salę!

- Wiem, przepraszam. - Mam cię reprezentować!

- Wystawiłeś mnie. Co ty robisz? - Długo nad tym myślałem.

Nie mogę iść do więzienia za zabójstwo Danny'ego.

Znajdź mi jakiegoś adwokata.

- Cześć, wołałam cię. - Przepraszam, musiałem zebrać myśli.

- Co ten Joe sobie myśli? - Nie mam pojęcia.

- Wszystko w porządku? - Tak. Muszę coś załatwić.

Wpadnij później. Kucharki coś ci zostawią.

- O w mordę! - A nie mówiłam?

Wisisz mi 20 funtów.

- Dlaczego o tym nie wiedziałem? - Stać go na lepszą.

No nie wiem. Becca jest niezła. Nie pogardziłbym.

- Co? Tylko tak... żeby się przekonać. - Oliver!

Artykuł gotowy i opublikowany.

- Super. - Olly!

Proces twojego wujka jest super? A co z Tomem?

Biedny dzieciak. Jedźmy go odebrać.

- Więc będę musiała zeznawać. - Niby dlaczego?

Nie wiem, myślałam, że wszyscy będziemy. Jedziemy czy nie?

Cześć.

- Nie powinnaś była przychodzić. - Wiem, to było głupie.

I to jak! Nie rób tego więcej.

- Masz powód, by się ukrywać. - Przeprosiłam już. Wystraszyły mnie te telefony.

Potrzebowałam cię.

- Musimy trzymać się ustaleń. - Obiecaj, że jestem bezpieczna.

- Już mówiłem. Wszystko gra. - Więc zostaniesz?

- Nie, muszę się czymś zająć. - Nie chcę być tu sama.

Nie martw się.

- Nie wiesz, do czego jest zdolny. - Wiem. Mam to pod kontrolą.

Usmażysz się! W taki piękny dzień włączyłaś ogrzewanie.

- Na miłość boską! - Zostaw mnie w spokoju.

Nie. Spójrz na siebie. Ty się nad sobą użalasz.

Nad nikim się nie użalam. Słucham audiobooka.

Pamiętasz jeszcze książki?

Niektórzy mogą sobie poradzić z więcej niż 300 słowami.

- Słyszałaś o Latimerach? - Tak.

- Wszystko z nimi dobrze? - Oczywiście, że nie.

- Muszą przejść przez okrutny proces. - O co mu chodzi?

Nie wiem, ale rodzina potrzebuje pomocy.

To ich prawnik. Młodzieniaszek.

- Nie. - Jeszcze nic nie powiedziałam.

Powiedziałam "nie"! Odejdź.

Boją się, że prokuratura da im pierwszego lepszego prawnika.

- I mają rację, ale to nie mój problem. - Jocelyn!

Przestań, Maggie, pewnie przygotowałaś wielką przemowę, ale oszczędź sobie.

- Przecież ich znasz. - Ledwo.

Wiesz, ile ta sprawa dla wszystkich znaczy. Nie może mu to ujść na sucho!

Oszczędź mi tego populizmu. Twój brukowiec jest go pełen.

- Proszę! - Nie.

Dlaczego?

- Dobrze wiesz. - Znajdziemy ci pomocników.

Nie możesz tak siedzieć. Latimerowie cię potrzebują.

Wystarczy tego. Odpowiedź brzmi "nie".

Nie zaciągaj zasłon. Już nie będę zostawiała klucza.

Twój ojciec zostawił stertę papierów. Nie mogę się skoncentrować.

Myślę tylko o Joe Millerze.

- To się powinno już skończyć. - Wiem.

Obiecaliśmy sobie nawzajem, że nie pozwolimy mu mieszać nam w głowach.

Dobra, co trzeba zrobić? Zabieraj brzuszysko, to pomogę.

Wiem, spójrz na mnie. Jestem taka wielka.

- Chciałabym już urodzić. - Uparciuch jak cała rodzina.

- To dziecko nie zastąpi Danny'ego. - Wiem o tym.

- Co tam, Nige? - Cześć, jest Mark?

- Przecież miał być z tobą. - Jasne, pewnie się spóźnia.

- Wyjechał już dawno. Nie widziałeś go? - Pewnie wziął jakieś zlecenie.

- Spróbuję zadzwonić na komórkę. - Już próbowałem. Nie martw się.

{y:i}Beth?

{Y:i}Tu telefon Marka Latimera. Po sygnale zostaw wiadomość.

{Y:i}Lee Ashworth jest w kraju od trzech dni i mówisz mi to dopiero teraz?!

Masz pojęcie... Co ty w ogóle robisz, Craig?

Ja pierniczę!

Przepraszam, będę za dwie minutki.

Niewiarygodne. Trzy godziny drogi, ciągła praca, obskurny hotel,

a koleś nagle mówi, że jest niewinny. Kupić mleko?

- Do śmieci. - Naprawdę sprzątasz?

- Gdzie mamy herbatę? - Skończyła się, gdy asystent zrezygnował.

- Wyrzuciłam go. - Przesłał mi rezygnację mailem.

Więc widziałaś o herbacie i jej nie kupiłaś?

Nie jestem twoją asystentką.

To morderstwo w Dorset. Lato, chłopiec na plaży.

To on zmienił zdanie. Potrzebuje adwokata.

- Nie jestem zainteresowana. - Przeczytaj.

- Londyn? - Południowy wschód.

- Słucham? - To będzie głośna sprawa.

- Nie chcę rozgłosu. - Sprawdź tylko. - Nie.

Odszedł asystent. Jakie jeszcze mamy opcje?

- Czekamy na odpowiednią sprawę. - Oto i ona. W drodze przejrzałam akta.

- Znalazłam rozbieżności. - Jakie?

Takie jakie lubisz. Zaznaczyłam je.

Jeśli spojrzysz na te trzy rzeczy...

Oskarżenie nie wygląda mocno.

Jeśli go wybronisz, pokażesz ludziom, że nie ma śladu po... no wiesz...

- Nie, nie wiem. - Pójdę po herbatę.

{Y:i}- Co o tym myślę? - O Joe.

{Y:i}Chodzi ci o to, czy wciąż chcę zatłuc go młotkiem?

Czy wciąż mam to przed oczami, gdy robię tosty?

Czy zastanawiam się, po którym uderzeniu dostałabym się do mózgu?

Czy martwię się, że takie myśli czynią mnie taką samą jak on?

Niezbyt często.

A po wizycie w sądzie?

Radziłam sobie. Starałam się zapomnieć...

Nauczyłam się tego przez ostatnie miesiące, ale w sądzie...

gdy go zobaczyłam...

gdy postanowił...

Może naiwnie myślałam, że się przyzna, skażą go i będzie po wszystkim.

Po jakimś czasie będę mogła wrócić do Broadchurch i...

wytrzymam te spojrzenia, bo sprawiedliwości stało się zadość, on już nie wróci.

Może, po jakimś czasie, Tom wróciłby do mnie.

Moglibyśmy żyć dalej...

Teraz to wszystko jest bardzo odległe.

- Jak się z tym czujesz? - Winna.

- Dlaczego? - Bo to moja wina.

{Y:I}Widziałeś Ellie? Jak sobie radzi?

- W co ty sobie pogrywasz? - Złościsz się, że ci nie powiedziałem.

Przyszedłem, gdy prosiłeś. Rozmawiałem z tobą.

Modliłem się z tobą, bo myślałem, że jesteś skruszony.

- Wiem. Jestem ci wdzięczny. - Nie karz nam przechodzić przez proces.

Przyznałeś się. Dowody są jednoznaczne.

- Nie tylko ja, wszyscy. - Tylko ty jesteś sądzony.

- Tylko ty zabiłeś dziecko. - Nikt nie jest niewinny. Każdy coś ukrywa.

- Uciekaj! Co ty tu robisz? - Miałaś wizytę.

- Nikomu nie mówiłam. Śledziłeś mnie? - Przestań!

Jasne, śledź mnie i obrażaj. Nie wiesz, dlaczego się rozwiodłeś?

- Mam kłopoty. - Ja również.

Mówię poważnie. Potrzebuję twojej pomocy.

Wsiadaj. Na litość boską!

- Obiecaj, że to zostanie między nami. - Ile nam to zajmie?

- Obiecaj. - Wkurzy mnie to?

Następny zjazd w lewo.

Co się dzieje? Kto to?

- Miller, Claire. - Cześć, jestem Ellie.

- Czemu kogoś tu sprowadziłeś? - Ona pomoże.

- Mówiłeś, że nikt nie może wiedzieć. - Martwisz się, ona się tobą zajmie.

- Słucham? - Porozmawiamy w środku.

- Jestem Beth Latimer, a to Mark. - Pieprzona Maggie Radcliffe!

Potrzebujemy pani pomocy.

Joe Miller musi zostać skazany. Nie możemy ryzykować.

Od trzech lat nie prowadziłam sprawy. Nie wezmę waszej.

Zna pani to miasto.

Tu chodzi o wszystkich mieszkańców. Jak mają żyć, jeśli Joe Miller wyjdzie?

- Jeśli wróci do miasta. - Nie odpowiadam za to.

Ma pani rację, ale nie mamy kogo prosić.

Różnię się od męża. Nie zależy mi na mieście, tylko na Dannym.

I na kolejnym dziecku. Nie mogę go mieć, jeśli zawiodłam poprzednie.

- Nie zawiodłaś go. - My go zawiedliśmy!

- Nie mów tak. - Potrzebujemy sprawiedliwości.

Musi nam pani pomóc.

Dawno przestałam pracować. Już nie jestem taka jak kiedyś.

Zostawcie mnie w spokoju.

- Jest cudowny! - Chce mu się spać.

- Ile ma lat? Dwa? - Prawie. Masz dzieci?

- Przepraszam, to twoja żona? - Ja i on? Proszę cię.

- To nie jest moja żona. - Powiesz mi, o co chodzi?

Ufam jej. Może nam pomóc.

No to powiedz jej. Widzę, że chcesz.

To pewnego rodzaju program ochrony świadków.

- Prowadzisz program ochrony świadków? - "Pewnego rodzaju". To nieoficjalne.

- Ale się nią opiekuję. - Co to znaczy nieoficjalnie?

- Ukrywasz ją tu? - Nikt nie może się dowiedzieć.

Upadłeś na głowę? Powiedz, że to żart.

Czego byłaś świadkiem, że musisz się tu ukrywać?

Powiedz jej.

Moja ostatnia sprawa przed Broadchurch.

Sandbrook.

{Y:i}Były dwie kuzynki.

{Y:i}Lisa Newbery, lat 19, opiekowała się 12-letnią Pippą.

{Y:i}Rodzice Pippy wyjechali na wesele znajomych.

{Y:i}Wrócili następnego dnia, ale dziewczynek już nie było.

{Y:i}Ciało 12-latki znaleziono trzy dni później.

{Y:i}19-letnia Lisa... oficjalnie wciąż jest zaginiona.

{Y:i}Głównym podejrzanym był Lee Ashworth, ale miał mocne alibi.

- Jakie? - Mnie. Powiedziałam, że byłam z nim całą noc.

- To była prawda? - Nie.

Nie, byłam u koleżanki. Alec odkrył, że kłamię i obiecał,

że jeśli powiem prawdę, Lee zostanie skazany.

- Wiele ryzykowałam. - Dlaczego?

Lee to mój mąż.

- O Boże! - Właśnie.

Proces upadł, Lee wyszedł, a ja poprosiłam Aleca o ochronę.

Więc o to tu chodzi.

Nie możesz jej tu trzymać. Są oficjalne procedury.

Jeśli oskarżonego uniewinniają, nikt ci nie pomaga.

- Gdyby nie Alec, byłabym sama. - Jak długo tu jesteś?

- Jakieś siedem miesięcy. - Niemożliwe. To by oznaczało...

Przybyłem tu razem z nią.

Dlatego tu przyjechałem. Żeby zapewnić jej bezpieczeństwo.

Ty dupku!

- Nie, Miller... - Świetnie poszło.

- Fred, kochanie, wracamy. - Przestań.

- Przez nią zająłeś moje stanowisko. - Skończ już z tym stanowiskiem!

Nie widzisz, jaki jesteś głupi? Co ty sobie myślisz?

- Mam plan. - Coś ci nie wychodzi.

Mogę rozwiązać sprawę z Sandbrook.

- Kluczem jest Claire. - A jeśli Lee Ashworth tu przyjedzie?

- Tego właśnie chcę. - To jest twój plan?

Zostań trochę, poznaj Claire.

- Zjedzcie kolację, napijcie się... - Pidżama party!

Też potrzebujesz towarzystwa. Przyjaciele nie ustawiają się w kolejce.

- Wielkie dzięki! - Jest nawet miejsce dla...

- Freda! - Właśnie. Proszę cię.

Muszę rozwiązać sprawę z Sandbrook.

Sam nie dam rady.

{y:i}- Panie Miller... - Joe.

- Dziękuję. Muszę pani wiele powiedzieć. - Nie. Musi pan siedzieć cicho.

Słucham?

Patrząc w akta, widzę, że zbyt dużo pan mówi.

Jako pana prawnik radzę, żeby siedział pan cicho.

Zrozumiano?

- Teraz może pan odpowiedzieć. - Zrozumiano.

Nie mogę spędzić reszty życia w więzieniu jako dzieciobójca.

- Proszę obiecać, że mnie pani wyciągnie. - Inaczej by mnie tu nie było.

Na początek kilka pytań.

Komisarz Hardy sam pana aresztował? Byli z nim inni policjanci?

- Nie, był sam. - Jak zabrał pana do aresztu?

- Zadzwonił po radiowóz. - Czekał pan tylko z nim?

- Rozmawiał pan z nim? - Tak.

- Nagrał tę rozmowę? - Nie.

Pańska żona z nim pracowała. Spotkał się pan z nim poza pracą?

Przyszedł na kolację.

- Zadzwonić jeszcze raz? - Jedz. Ja zadzwonię.

Zaczynamy kolację. Miałeś już wrócić.

Mam nadzieję, że wszystko gra. Odezwij się.

- Na pewno nic mu nie jest. - Na pewno.

Tata nie lubi być w domu?

Z Nigem mają dużo pracy.

{Y:i}Joseph Miller wrócił do aresztu po tym, jak uznał, że nie jest winny

{Y:i}morderstwa 11-letniego Daniela Latimera,

{Y:i}którego ciało znaleziono na plaży w Broadchurch, w hrabstwie Dorset.

{Y:i}Jego adwokat Sharon Bishop twierdzi, że jej klient jest niewinny.

- Nie rób tego. {y:i}- Pan Miller jest niewinny

{Y:i}i będzie o to walczył w sądzie.

To niesprawiedliwe.

Czy podoła wyzwaniu? Podchodzi do piłki...

- Prosto w środek! - Karny z kapelusza.

Trzeba było go nie podcinać.

To ciocia Lucy. Muszę już wracać.

Wygrałem 17 meczy, ty 14. Grasz jak Dan.

- Jutro powtórka? - Jasne.

- Na pewno nikt nie wie o tym miejscu? - Kobieta, która dała mi klucze, zniknęła.

- Jak to zniknęła? Gdzie jest? - Pewnego dnia wróciłem, a jej nie było.

Zatrzymałem klucze.

Miło cię poznawać. Nawet jeśli wygrywasz w Fifę.

- Dzięki! - Na razie.

{y:i}W szafie są dodatkowe koce.

- Wszystko w porządku? - Nie wchodź!

Oczywiście, że nie wchodzę. Śpię na sofie.

- Dobranoc. - Jasne. Dobranoc.

Nie dziwię się, że tu wróciłaś. Jest przepięknie.

Nie da się uciec od domu.

- Co u ciebie? - Jakby cię to obchodziło.

Zadzwoniłam, żeby poznać okoliczności sprawy.

Wiesz, że bronię Joe Millera?

Mogę prosić o przysługę? Nie rób tego.

- Dlaczego? - A dlaczego tego chcesz?

Przytłaczające dowody, przyznanie się do winy.

Niech ktoś inny się tym zajmie.

- Od dawna nie jesteś moim szefem. - Oczywiście. Mogłam się domyślić.

Czemu cię to w ogóle obchodzi?

- Bo będę oskarżycielem. - Jasne.

Mówisz poważnie.

- Nie chciałabym walczyć z dawną uczennicą. - Więc zrobisz to dla nich, ale nie...

- Na pewno temu podołasz? - Bez wątpienia.

Więc do zobaczenia.

Cholera.

Dzięki, zaraz przyjadę. Miller, musisz mnie zawieźć.

Nie, źle spałam. Dzięki, że pytasz. Weź taksówkę.

To zajmie zbyt długo.

- Pojedź własnym autem. - Nie mogę. Z powodu zdrowia.

- Możemy już jechać? - Dokąd?

Zadzwonię. Miller, zbieraj się!

- To na razie. - Ale piękny szczeniaczek.

Też jedziesz, Fred? To cześć, wracaj prędko!

- Witam. - On ma złe wieści.

Kto? Cześć, Ben. Mark, przyszli Jocelyn i Ben.

Przyjmujesz naszą sprawę?

To będzie bardzo wymagający proces.

- Ja będę od was wiele wymagała. - Zależy nam tylko na prawdzie.

- Prawda i sprawiedliwość to coś innego. - Rozumiemy to.

Jeśli przez to nie przechodziliście, to nie rozumiecie.

Muszę wiedzieć wszystko o was, o Dannym i o Millerach.

Żadnych sekretów.

Joe Miller ma dobrych obrońców. Działają szybko i grają nieczysto.

- I już zaczęli. - Jak to?

W szafie w sypialni znalazłam list.

To właściwie był dzwonek w kopercie.

- Jak to dzwonek? - W kopercie był tylko jeden kwiat.

Tutaj w prawo.

- To droga do kościoła. - Wiem.

- Czemu jedziemy do kościoła? - Wysadź mnie i jedź dalej.

Nie!

- Powiedz, że tego nie robią. - Mają nakaz.

- Mówcie, o co tu chodzi. - Wracaj do auta.

Prawnicy Joe zażądali ponownej autopsji Danny'ego.

- To oznacza ekshumację. - Boże, nie.

Pokaż to.

Tam jest mój syn!

Pozwólcie mu spocząć w pokoju!

- Przykro mi. - Nie mogłaś się oprzeć, co?

- Nie wiedziałam o tym. - Nigdy o niczym nie wiesz.

To twoja wina! Zgnij w piekle za to, co nam zrobiłaś!

Chodźmy stąd, mamo.

- Paul, zrób coś. - Tak mi przykro.

Chodźmy stąd.

Nic ci nie jest?

- Kto to? - Lee Ashworth.

Chyba żartujesz.

Stoi w poczuciu zwycięstwa.

Skąd wiesz, że to on je zabił?

{Y:b}facebook.com/ProHaven facebook.com/serialebrytyjskie

.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.