Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Poprzednio w Broadchurch
Mówi, że ci wybacza w sprawie wisiorka.
Otrzymuję wiadomości parapsychiczne.
Mówisz, że Danny chce powiedzieć,
że przed śmiercią znajdował się w łodzi?
Nie jestem jego przyjacielem. Nie znosiłem go.
Jeśli niechcący coś się skasuje,
to przepadło to na zawsze?
Po alkoholu zaatakowałeś dziecko.
Nie masz alibi.
Kiedy porozmawiamy o dziecku?
Trzymaj się z daleka.
Wiem o twoim mężu i dzieciach.
- To deskorolka Danny'ego. - Kto ci ją dał?
Gdzie jest mój pies?! Odpowiadajcie!
I co my mamy z tobą zrobić?
Włamanie do domku na klifie. Widać latarkę w środku.
- Stój! - Gońcie go!
Za nim!
Tłumaczenie: Żbiczek
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
- Co to? - Winogrona.
- Po co? - Żebyś udławił się pestkami.
Są bez pestek.
Nie cwaniakuj.
- Chyba jesteś zła. - Prawie zmarłeś mi na rękach.
- Nie. - Tak, tak mi powiedzieli.
Nie mogą tego mówić.
Poprzednio wypisałeś się wbrew opinii lekarzy.
Arytmia serca. Powinieneś był powiedzieć.
Nie mam tu już żadnej prywatności?
Nie mogą pana wyleczyć?
Chcą wstawić mi rozrusznik.
Nie wiedzą, czy przeżyję operację.
Ile już pan tak ma?
Z 18 miesięcy.
Pogorszyło się przez ostatnie dwa.
Czyli przyjechał pan tu,
wziął tę sprawę i stanowisko...
...wiedząc, że się pan nie nadaje?
To już prawie koniec.
Ten człowiek wczoraj to był zabójca.
Jest pan niezdolny do służby.
Muszę to dokończyć.
Nie mogę zawieść rodziny.
Proszę, nie mów nadkomisarz.
Wracam do pracy.
Poczekaj. Proszę, nie idź. Miller, wracaj.
To rozkaz.
Podobno ścierwo leży w szpitalu?
- Ścierwo? - Chłopaki tak go nazywają.
Nie najlepsze przezwisko.
Ale przyznasz, że często wygląda jak ścierwo.
- Wyjdzie z tego? - Nie wiem.
- Znaleźliście coś? - Dopiero zaczęliśmy.
Twoi sprawdzają stok.
Nie widziałaś jego twarzy?
- Niestety nie. - Chodźmy na tyły.
Zaczniemy z tyłu i przeczeszemy całość.
- W porządku. - Spójrz tutaj.
Kryminalistycy znowu zajmują się domkiem.
Frank, przejrzyj naszą listę podejrzanych.
Ludzi bez alibi lub z wątpliwymi alibi.
Dowiedz się, co robili ostatniej nocy.
Prawdopodobnie był tam zabójca.
Jesteśmy bardzo blisko.
Są wystraszeni i będą popełniać błędy.
Zatrzymaliśmy Susan Wright,
powiązaliśmy ją z miejscem znalezienia ciała.
Będę kontynuować przesłuchanie,
ale niedługo będziemy musieli złożyć wniosek o przedłużenie.
Wiem, że to głupio brzmi, ale musimy znaleźć jej psa, Vince'a.
Mamy jego zdjęcie.
Pies ma priorytet.
Jest do niego przywiązana, pomoże jej mówić.
Mundurowi na razie nic nie znaleźli.
Wiecie pewnie, że szefa wczoraj zabrali do szpitala.
Nie wiem, kiedy wróci.
Ale pracujemy dalej, nie rozpraszajmy się.
Musimy spełnić obowiązek wobec Latimerów.
Dzięki za wszystko. Na razie.
- Chyba żartujesz! - Nie zaczynaj.
- Nie możesz tu być. - Ale jestem.
- Zabijesz się! - Jeśli tego będzie trzeba.
- Nie warto za to umierać. - Może twoim zdaniem.
Niech pan wraca, poradzimy sobie.
To tego od początku chciałaś.
Pracy, którą myślisz, że ci ukradłem.
- Na litość boską! - Beze mnie ty jesteś szefem.
- Spełnienie marzeń. - Nie chcę pana stanowiska.
- Nie bądź głupia, przyjęłabyś je. - Nie nadawałabym się.
- Masz rację. - Co?
To trudna praca. Odnalazłaś swój poziom.
Wiejski podinspektor. Trzeba znać granice możliwości.
Niech mi pan nie mówi, jakie są moje granice.
Więc ty nie mów mi, żebym wracał do domu.
Nadal mogę to rozwiązać. Jeśli nie, to po co tu jeszcze jestem?
Na miłość boską, w porządku.
Wracajcie do pracy.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
Umówiłam cię na rano do głównego oficera medycznego.
Nie wyjadę, póki nie rozwiążę sprawy.
Nie masz wyboru.
Wylecisz stąd gdy tylko cię zobaczy.
Dlaczego wziąłeś tę pracę, skoro jesteś tak bardzo chory?
Wszystko w porządku?
Wprowadź mnie w sprawę. Zwięźle.
Potwierdziliśmy alibi Susan Wright na noc zabójstwa.
Właściciel parkingu widział ją,
jak oglądała telewizję z psem...
...gdy wychodził, około 1:30.
Szedł wtedy na urodziny do baru.
Znaleźliśmy jej DNA i odciski w domku na klifie,
ale właściciel potwierdził, że tam sprząta.
Brak jej DNA na ciele.
Czyli go nie zabiła?
Ale coś na pewno wie.
Nie siedź tutaj, tylko wydobądź to z niej.
Idź.
Cztery papierosy marki, którą palisz.
Znalezione w pobliżu miejsca znalezienia ciała.
W twojej szafie są ślady po deskorolce Danny'ego.
Są na niej odciski jego i twoje.
Kłamałaś w sprawie wzięcia kluczy przez Marka.
- Co robiłaś na plaży obok... - Gdzie mój pies?
Gdzie jest Vince?
- Z tego, co rozumiem... - Nic nie rozumiesz, skarbie.
Długo już pracuję nad tą sprawą.
Kończy mi się cierpliwość.
Jeśli nie powiesz, skąd wzięłaś deskorolkę,
postawię ci zarzuty. Zostaniesz aresztowana.
A kiedy znajdę twojego psa, oddam go do uśpienia.
Mów, co się stało.
Wyszłam na spacer.
Na górę klifu.
Kiedy tam doszliśmy...
...zobaczyłam to.
Co?
Chłopca.
Leżał tam.
Coś jeszcze?
Zeszliśmy na plażę.
Która była godzina?
Trzecia albo czwarta.
O tej porze wyprowadzasz psa?
W nocy jest tu pięknie.
Czyli zeszłaś na plażę.
Był taki...
...rozciągnięty.
Deskorolka leżała obok.
Był piękny.
Masz dzieci?
Tak.
Skoro tak, to nie rozumiem, jak mogłaś stać nad ciałem,
zapalić i iść dalej na spacer.
Wiedziałam, że go znajdą.
Nie chciałam się w to mieszać.
Zniszczyliście moją rodzinę.
W jaki sposób?
To nie ma znaczenia.
Ma, bo wpłynęło na twoje zachowanie przy ciele.
Mieliśmy dwie córki.
Mój mąż był elektrykiem.
Uprawiał seks ze starszą. Nie wiedziałam o tym.
Później spróbował też z młodszą.
Starsza nie mogła się na to zgodzić.
Chciała chronić swoją siostrzyczkę.
Więc zginęła.
Powiedział mi, że wyjechała.
Nigdy nic mi nie powiedziała.
Po jakimś czasie ludzie zaczęli zadawać pytania.
Wtedy przyszliście wy, zabraliście młodszą.
Aresztowaliście go.
Zeznał, że wiedziałam o tym.
Że brałam w tym udział...
Ale ja nie wiedziałam.
Byłam w ciąży.
Przyjechała opieka społeczna.
Zabrali dziecko.
Powiedzieli, że nie nadaję się na matkę.
Przekręcono wszystko, co powiedziałam policji.
Wykorzystano przeciw mnie.
Został skazany.
Dostał dożywocie.
Dziesięć miesięcy później powiesił się w celi.
Śmierć.
Gdy raz chwyci cię w swoje szpony,
nigdy już nie puści.
Gdy stałam tam na plaży...
...patrzyłam na jego ciało, zastanawiałam się,
czy moja córka też wyglądała tak spokojnie,
gdy ją zabił.
Wątpię.
Dobrze, słonko.
Prawdziwy z ciebie skarb.
Nie, ani słowa.
Dziękuję.
Olly, chodź tutaj.
Wyglądasz na podekscytowaną.
Yvonne, ta ze szpitala.
Zgadnij, kogo widzi?
Komisarza Hardy'ego.
Znasz Yvonne.
Natychmiast pobiegła podsłuchiwać.
Przywieziono go w nocy.
Poważne kłopoty z sercem.
A teraz się wypisał.
- Wrócił do pracy? - Właśnie!
Szykuje się nam artykuł, słonko.
Jak chciałbyś to z nim rozegrać?
Nie spodziewałem się telefonu od ciebie.
Myślałem, że nic nie może cię zaskoczyć.
Przezabawne, słyszę to pierwszy raz.
Czego chcesz?
Cokolwiek związanego ze sprawą Latimerów.
Kończy mi się czas.
Więc jeśli masz coś dla mnie,
mów teraz.
Dziękuję, najwyższy czas.
Próbowałem wam powiedzieć, że mam wiadomość od Danny'ego.
To był ktoś, kogo on znał.
Ktoś będący blisko domu.
Co to znaczy?
W sensie geograficznym?
- Rodzina, przyjaciele? - Nie wiem.
Po prostu nie zlekceważ tego.
Udowodnij, że nie jesteś oszustem.
Już ci udowodniłem. Udałeś, że nie słyszysz.
Powiedziałem, że ona wybacza ci w sprawie wisiorka.
I co to znaczy?
Widzę, że wiesz.
Ja nie mam pojęcia.
Otrzymuję tylko skrawki, o tobie akurat to.
I jeszcze to, że kiedyś już tu byłeś.
Co?
Tylko tyle.
Byłeś.
Byłeś już tutaj!
Mam rację!
Jakie to uczucie...
...musieć przyznać się do błędu?
- Komisarzu? - Nie.
- Nie wie pan, o co mi chodzi. - Ale wiem, że odpowiedź to "nie".
- Jak się pan czuje? - Co powiedziałeś?
Był pan w szpitalu.
Nie wiem, w co ty grasz.
Problemy z sercem, wypisał się pan.
Nie chcę pana pogrążyć, przysięgam.
To czego chcesz?
Wywiadu na wyłączność.
Wszyscy każą nam iść do poradni,
ale nie chcę zwierzać się komuś obcemu.
Nie wykluczajcie tego. Jest kilku świetnych specjalistów.
Wiem, że nie wydaje wam się,
ale rozmowa pomoże.
Myśleliśmy, że...
Beth zaproponowała, a ja się zgodziłem...
Może ty mógłbyś być naszym doradcą?
Dlatego przyszliśmy.
No tak.
Znasz nas, wiesz, jak to wyglądało.
I jesteś miły.
Pomyśleliśmy, że będziesz mógł pomóc.
Nie z religijnego punktu widzenia.
- Możesz wspomnieć o Bogu. - Tylko bez ciągłego ględzenia o tym.
Rozumiem, bez ględzenia.
Byłbym zaszczycony, ale...
...dlaczego teraz?
Z powodu dziecka.
Zapisaliśmy się na USG,
ale nie wiem, czy chcę je widzieć.
Chciałabym chcieć to dziecko, ale nie chcę.
- Nie mów tak. - W porządku, Mark.
W sercu nadal mam Danny'ego.
- Nie ma na nie miejsca. - Będzie.
Nie mów mi, co będę czuć!
Bo nie jesteś w stanie tego zrozumieć.
Nie mogę się od tego odciąć.
Nie odgrodzę się tak jak ty.
Muszę nosić w sobie inne życie.
Jeszcze przez sześć miesięcy.
Żywić się mną, oddychać moim powietrzem, dzielić ze mną krew.
- Gdy nadal jesteś w żałobie. - I nie mogę rozstać się z Dannym.
Nikt nie każe ci... Przepraszam.
To trudne, przepraszam.
Mów.
Chcę tylko...
...zamienić się z Dannym miejscami.
Niech odejdę ja zamiast niego.
Nocami myślę, co bym przeszła, żeby go odzyskać.
Zniosłabym wielokrotny gwałt, tortury, śmierć,
gdyby dzięki temu miał być bezpieczny.
Dobrze się czujesz, Mark?
Tak.
Potrzebujemy odpowiedzi.
Jakiejś pomocy.
Masz telefon do szefa. Zapytaj go.
Bo my tu toniemy.
Chcemy, żeby to się skończyło.
To znaczy...
Gdy się poznaliśmy, Beth miała 15 lat.
Była naprawdę piękna.
Zawsze tak radosna.
A życie ze mną ją zniszczyło.
Tamtej dziewczyny już nie ma.
Zastanawiam się, jak wyglądałoby twoje życie,
gdybyś mnie nie spotkała.
To nie z twojego powodu.
Mogę coś zasugerować?
Nowe życie to dar.
I być może możesz go przyjąć,
nawet, jeśli teraz go nie chcesz.
Idź na USG, zobacz, co poczujesz.
Bóg darował wam to życie.
Możecie się z tym nie zgadzać, ale...
..być może...
..dał wam nie to, czego chcecie,
a to, czego potrzebujecie.
Znam te klify.
Nie mogłaś widzieć, co jest na dole.
Żeby zobaczyć ciało, musiałabyś stać na krawędzi.
Kąt się nie zgadza, więc wygląda, że kłamiesz.
Jeśli mi nie wierzysz, to twój problem.
Myślę, że widziałaś więcej, niż powiedziałaś.
Więc dobrze się zastanów,
albo oskarżę cię o utrudnianie śledztwa.
Nic nie widziałam.
Tak jak nie widziałaś, co robił twój mąż?
Spacerowałaś, kiedy porzucono ciało.
Co widziałaś?
Łódź.
Nie byłam na klifach.
Byłam na plaży.
Zobaczyłam przypływającą łódź.
Jaką łódź?
Małą, taką jak wiosłowa.
{y:i}Ale z tyłu {y:i}miała silnik.
{y:i}Widziałam, {y:i}jak przybija do brzegu.
{y:i}Ile osób {y:i}było na pokładzie?
Jedna.
- Na pewno? - Tak.
Widziałam, jak wyszedł z łodzi.
Jesteś pewna, że to był mężczyzna?
Tak.
I co zrobił?
Wyniósł z łodzi ciało...
{y:i}... i ułożył je {y:i}na plaży.
{y:i}Wrócił na łódź {y:i}i odpłynął.
{y:i}- W którą stronę? - Na zachód.
Rozpoznałaś tę osobę?
Tak.
Rozpoznałam.
Mamo, proszę, idź do domu.
Możesz zabrać moją mamę do środka?
Mark?
- Tak. - Tu Nige.
{y:i}Co słychać?
Chcę, żebyś dowiedział się tego ode mnie.
Zatrzymała mnie policja.
{y:i}Właśnie korzystam {y:i}z prawa do telefonu.
Za co cię zatrzymali?
Myślą, że miałem coś wspólnego z Dannym.
Wiesz, że to nieprawda.
Zobaczymy się, gdy cię puszczą.
Nie martw się.
Mów prawdę i trzymaj się, dobrze?
Dobrze. Muszę iść.
Porozmawiać z nimi.
Ty weźmiesz Susan, ja Nigela.
Dowiedz się, skąd go zna,
co ich łączy.
Ja zobaczę, co powie o tamtej nocy.
I skąd miał jej psa.
- Dobrze się pan czuje? - Wspaniale.
Opowiedz, co robiłeś w noc zabójstwa.
Opowiadałem wam już, gdy zatrzymaliście Marka.
Oglądałem z mamą telewizję w domu.
Co oglądaliście?
Program o gotowaniu.
Mama je uwielbia.
Znasz tę kobietę?
Nie sądzę.
Masz psa?
Nie bardzo.
Nie bardzo? Czyli co, czasami masz?
- Wpada od czasu do czasu? - Nie.
Bawi cię to?
- Nie mam psa. - To dlaczego był w twoim ogrodzie?
Ktoś mnie poprosił, żebym się nim zajął.
Właścicielka, ta kobieta?
Susan Wright, której podobno nie znasz?
Jeśli chcesz kłamać, to musisz być konsekwentny.
Bo jest jeszcze kwestia twojego alibi na noc zabójstwa.
Tego, które przedstawiłeś, gdy przesłuchiwaliśmy Marka.
Wtedy wystarczyło, ale teraz już nie.
Twoja mama powiedziała, że nie przez całą noc byłeś w domu.
Podobno w pół do dziesiątej wyszedłeś do pubu.
Gdzie byłeś, Nigel?
Musisz dobrze znać Nigela, skoro rozpoznałaś go w nocy z daleka.
Kiedy ostatni raz go widziałaś?
Kilka tygodni temu.
Przyszedł do przyczepy.
Miał kuszę.
Groził, że mnie zabije.
Dlaczego to zrobił?
- Musisz spytać jego. - Pytam ciebie.
- Nie spodobało mu się, co mówiłam. - A co mu powiedziałaś?
Nie pamiętam.
Nie pamiętasz, dlaczego ktoś groził ci kuszą?
- Nie bardzo. - To się często zdarza, prawda?
Co jakiś czas.
Nie zawsze jest to kusza.
Czyli Nigel z jakiegoś powodu ci grozi,
więc ty wrabiasz go w zabójstwo?
To on niósł ciało.
Skąd znasz Susan Wright?
Nie chcę o niej rozmawiać.
To ją powinniście aresztować za nękanie.
Mówiłem jej, żeby dała mi spokój.
Kiedy zaczęła cię nękać?
Gdy tylko przyjechała, z pięć miesięcy temu.
Z jakiego powodu cię nękała?
Susan Wright uważa, że zabiłeś Danny'ego.
Powiedziała, że widziała, jak kładłeś na plaży jego ciało.
Kłamie!
- Zrobiłeś to? - Nie!
- Zabiłeś Danny'ego? - Nie, to syn mojego przyjaciela,
dlaczego miałbym to zrobić?
To dlaczego Susan tak mówi?
Dlaczego cię nękała?
Mówi, że jest moją mamą.
Oskarża syna o morderstwo? Co się dzieje między nimi?
Zapytaj jej.
Po tym wszystkim odebrali mi go.
25 lat.
Aż zmieniło się prawo.
Mogłam ubiegać się o kontakt.
Szukałam go przez 18 miesięcy.
Nie wiedziałem, że byłem adoptowany, dopóki nie przyjechała.
Źle to odebrał.
Nie chciał mieć ze mną nic wspólnego.
Groził mi kuszą.
Wiem, to było głupie.
Ale tyle się tu działo, a ona...
...nie pasowała tutaj.
Mamy wystarczająco problemów.
Wie, co stało się z twoją rodziną?
Nie mówcie mu.
Skoro jesteś jego matką i chcesz się z nim pogodzić,
to dlaczego zeznałaś, że widziałaś go na plaży?
Ja zrobiłabym wszystko, żeby chronić swoje dziecko.
Chronię go.
Powiedziałam wam o tym, bo się boję.
O niego.
Bo to nie jego wina.
Do czego może być zdolny, mając takiego ojca?
Co mógł zrobić?
Nie mogę do tego dopuścić.
Nie tym razem.
Musisz powiedzieć, gdzie byłeś tamtej nocy.
W nocy...
...wyszedłem na parę godzin.
Na farmę Past Oak.
Mają tam bażanty, wziąłem sobie kilka.
Ma ich pełno, nawet nie zauważy!
Podkradałeś bażanty?
Tak.
Rzeźnik je skupuje.
Na pracy z Markiem nie zrobię fortuny.
Zapomniałem zatankować.
Więc...
...spuściłem paliwo z traktora.
I przeciąłem drut kolczasty, żeby wyglądało to jak włamanie.
Nie zbliżyłem się do plaży.
Nie mogła mnie tam widzieć.
- Czyli kłamie? - Ja nawet nie wiem, kim ona jest!
A chcesz wiedzieć?
Tu są artykuły o niej.
I o jej mężu.
To twoja rodzina.
Przesłuchanie przerwane o 15:02.
- Co pan zrobił? - Chciał się dowiedzieć.
- Obiecałam jej! - Po co?
- Żeby zdobyć jej zaufanie! - A ja, żeby zdobyć jego!
Musimy rozdzielić,
co jest, a co nie jest związane z Dannym.
To panu kończy się czas.
Niszczy im pan życia! Powinnam wnieść skargę.
Śmiało, sam ci to podpiszę.
Jest podejrzany, widziano go z ciałem.
Powiedziałem mu to,
bo jest to związane ze świadkiem, który go oskarża.
To ona powinna mu powiedzieć.
Nie wierzę, że Nigel mógł to zrobić.
W odpowiednich okolicznościach każdy z przesłuchanych mógł.
Tak pan widzi świat. Nie wiem, jak może pan sypiać.
A kto mówi, że sypiam?
Widziałaś to?
Zleciłem namierzenie numeru,
z którego zgłoszono włamanie do domku.
To zaginiony smartfon Danny'ego.
- Dzwonił zabójca. - Dlaczego?
Dlaczego powiedział, gdzie jest, a potem uciekał?
Na miłość boską.
Jakby praca z tobą nie była dość wkurzająca.
Dobra.
Wypuść za kaucją Nigela i Susan.
Zatrzymaj im paszporty, mają zgłaszać się codziennie.
- Wypuści ich pan razem? - Przydzielę im jakiś nadzór.
Wyślij tam paru z tych głupków.
Może kłamią oboje. Zobaczmy, co się stanie.
Wetknie pan kij w mrowisko i odejdzie?
- Kończy się nam czas! - Może panu się kończy!
Słucham.
Tak.
- Zaraz będę. - Gdzie?
Mam coś dla ciebie.
To laptop Toma Millera.
Nakryłem go, gdy niszczył go w lesie.
- Tak po prostu natknąłeś się na niego? - Tak, chodzę tam na spacery.
- Wiesz, czego chciał się pozbyć? - Nie.
Dlaczego miałby to robić, tuż po śmierci przyjaciela?
A byli przyjaciółmi? Nie widziałem za wielu dowodów.
Raz musiałem ich rozdzielać.
- Kiedy to było? - Parę miesięcy temu.
Posprzeczali się, zanim przyszedłem.
Tom rzucał się do Danny'ego.
A jest o wiele większy.
Poinformowałem rodziców. Myślałem, że Ellie ci powiedziała.
Nie wspomniała o tym.
Muszę ci powiedzieć, że Tom wie, że to mam.
Groził, że jeśli ci to dam, to powie, że znęcałem się nad Dannym.
Tak powiedział?
A znęcałeś się...
...nad Dannym?
Nie.
O czym rozmawiałeś z Tomem na stypie po Jacku?
Chciałem się upewnić, czy wszystko w porządku.
Musisz zgłaszać się codziennie o 18.
Dlaczego tak na mnie patrzysz?
Wtedy u ciebie w domu... Jak mogłaś nie wiedzieć?
Potrzebuję dyskretnej przysługi. To skomplikowane.
Możesz odzyskać dane z dysku Danny'ego?
Świetnie, jestem twoim dłużnikiem.
Możesz wysłać to na mój prywatny mail?
Jesteś wspaniały.
Może pan opowiedzieć, co wydarzyło się ostatniej nocy?
Ścigałem podejrzanego.
Miał miejsce wypadek, zostałem ranny.
Może pan podać nazwisko podejrzanego?
Nie.
I proszę, żebyście jeszcze tego nie publikowali.
Dajcie mi parę dni.
W porządku.
Olly ma kilka pytań na początek.
Czyżby?
Sprawa Sandbrook upadła podczas rozprawy.
Niech pan powie, co poszło nie tak.
- Poważnie? - Jak najbardziej.
To mój protegowany.
Obserwowaliśmy pana, wiemy, że robi pan wszystko, co w pana mocy.
W Sandbrook pewnie było tak samo.
Niech więc pan powie, co się stało.
Dlaczego wszystko poszło źle?
Nie może pan wiecznie utrzymywać sekretu.
Może i racja.
Może już czas.
Mieliśmy głównego podejrzanego, ale dowody były poszlakowe.
Podczas przeszukania samochodu, który sprzedał...
...jeden z podinspektorów znalazł wisiorek...
...który należał do jednej z dziewczynek.
Na pewno były na nim odciski, to był niezbity dowód.
Podinspektor wiozła go do centrali...
...kiedy...
...zatrzymała się w hotelu na drinka...
...i włamano się do jej samochodu.
Ukradli radio i cenne rzeczy z torebki.
Szybka robota, pewnie miejscowe dzieciaki.
A wisiorek?
Tak. Bez niego nie mogliśmy zbudować sprawy,
więc sprawca nadal jest na wolności.
Dlaczego zatrzymała się w hotelu?
Miała romans z innym z moich podinspektorów.
Pomyślała, żeby uczcić sukces.
Media relacjonowały przebieg sprawy.
Herald dostał tę historię.
Napisali, że to był pana samochód.
- Wziął pan winę na siebie. - To się stało na mojej zmianie.
Oszukiwała pana?
Ta podinspektor...
...była moją żoną.
Mamy córkę, nie chciałem, żeby dowiedziała się tego o matce.
Wziął pan winę na siebie. Wszystkie pretensje.
Rodzina myśli, że to pan.
Ale to nie był pan. To dlatego pan zachorował, prawda?
- Ludzie musza się dowiedzieć. - Muszą?
Naprawdę? Dlaczego?
Zróbcie mi przysługę i najpierw powiedzcie o tym rodzinie.
Powiedzcie, że nie odpuściłem i że sprawa nadal jest otwarta.
A później róbcie z tym, co chcecie.
Zadzwoń do Karen, tego zawsze chciała.
Pod jednym warunkiem.
Nie podacie nazwiska tego podinspektora.
W porządku.
To tyle.
Jak się tu dostałeś?
Jeśli nie wyjedziesz w ciągu godziny,
wypatroszę go, gdy będziesz spała.
Jeśli wyjadę, to już nie wrócę.
Już się nie zobaczymy.
Mogę to zrobić.
Robiłam to wiele razy.
Powiedz policji, że się pomyliłaś.
Że to nie mnie widziałaś.
Wtedy wyjedź.
Wdałeś się w niego.
Masz go w sobie.
I to ciebie widziałam.
Było pyszne, dziękuję, pani Latimer.
Mów mi Beth.
Pani Latimer brzmi, jakbym była mamą Marka.
A tego nie chcemy.
Przyniosłem coś.
- Dla mnie? - Dla was wszystkich.
Dla rodziny, za przyjęcie mnie.
Na przyszłość.
Ale głównie dla nowego dziecka.
To będzie pierwsza...
Przepraszam, nie chciałem cię zasmucić.
Nie przejmuj się.
To wszystko jest trochę pogmatwane.
Dan to był dobry chłopak.
- Wiadomo coś o Nige'u? - Nie, pytałem Pete'a, ale nic nie słyszał.
To nie Nige, nie myśl tak.
Chloe ma rację, to nie może być on.
Dobrze dogadywał się z Danem, za każdym razem, gdy jechaliśmy.
Co masz na myśli?
Jeździliśmy na farmę łapać zwierzęta.
Późnymi wieczorami.
Danny mówił, że wszystko jest w porządku.
Nige powiedział, że wiecie o tym.
Nie, nie wiedzieliśmy.
Wieści od kryminalistyków.
Odcisk buta na wzgórzu pasuje do odcisku wewnątrz domku.
Męski, rozmiar 10. Jaki rozmiar nosi Nigel?
10.
Myślisz, że Susan rzeczywiście go widziała?
Czegoś nie dostrzegamy?
- Może zamieszany był ktoś jeszcze? - Może to poczekać do rana?
Tak przy okazji, Danny i Tom pokłócili się?
Nie.
Paul Coates powiedział, że się pobili. Mówił ci o tym.
Nie, nie mówił.
Sugeruje pan, że kryłam swojego syna?
Nie.
Przyparty do muru bije pan na oślep.
- Kiedy ostatnio Danny wpadł do was? - Jest druga w nocy, nie wiem.
Miesiąc temu? Dwa miesiące?
Trochę wcześniej.
- Możemy pożyczyć komputer Toma? - Dobrze.
Dobranoc.
- Co robisz? - Gdzie jego komputer?
Jest wpół do drugiej.
Przepraszam, nie wiem, gdzie on jest.
Obudzilibyśmy go, zrób to jutro.
To twoja odpowiedź na wszystko.
- Co takiego zrobiłem? - Właśnie, co zrobiłeś?
Od sześciu miesięcy nie możesz nawet skończyć tu malować.
Na litość boską. Idź spać, El.
{y:i}Od: Alistair Murray {y:i}Temat: Tom Miller - transkrypty maili.
Oczywiście.
Cholera.
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.