Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Sundanese
Swahili
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Poprzednio w "Broadchurch"...
Łódź należała do mojego byłego szwagra.
- Kto o niej wiedział? - Wszyscy.
Trzymaj się z daleka.
Znam ludzi, którzy cię zgwałcą.
Uprawiałeś seks z inną. Dlaczego?
Ojciec, Mark, kłamał w zeznaniach.
Co z telefonem? Znaleźli na nim coś?
Zdobyliśmy jakieś dane z telefonu?
Nie, wszystko było przekierowywane.
Widziałem, jak rozmawiał z listonoszem.
Myślicie, że miałem z tym coś wspólnego?
Mam bezsenność, często chodzę po nocy.
Wszystko pozmieniałeś, nasyciłeś emocjami.
Jack Marshall to cholerny pedofil!
Nękają niewinnego człowieka,
musicie coś z tym zrobić.
Jesteś pewien, że jest niewinny?
A ty jesteś pewien, że jest winny?
Episode 6
Tłumaczenie: Żbiczek
Dopasowanie do wersji 720p.BluRay.x264-SHORTBREHD: GoLEMik
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Odsuńcie się od wody!
Odsuńcie się!
Co ty robisz?
Co ty robisz?
Wyjdźcie z wody!
{Y:i}Najgorszy policjant w Wielkiej Brytanii?
To sukinsyny.
To oni go zaszczuli, nie my.
Teraz udają niewinnych.
Jeśli idziesz na pogrzeb,
będziesz potrzebować czarnego krawata.
Nadkomisarz zmniejsza przydzielone nam zasoby.
Co?
Dotarliśmy do granicy budżetu.
Od następnego tygodnia mamy mniej ludzi.
Nie może tego zrobić.
Tak to jest, gdy sprawa się przeciąga.
Szefowie tracą odwagę,
martwią się, jak to wyjaśnić księgowości.
Jak teraz mamy ją rozwiązać?
Pogoń badających łódź.
Te wyniki to nasz ostatni pewny dowód.
Robią co mogą, ale jeszcze ich pognębię.
Nie musisz tam iść.
Z powodu tego?
Pieprzyć ich.
Jestem najgorszym policjantem w Wielkiej Brytanii.
- Myślisz, że mają rację? - Tak.
Załatwię panu koszulkę z takim napisem.
Jest szansa, że przyjdzie zabójca Danny'ego.
Ma drugą śmierć na sumieniu, chociaż nie bezpośrednio.
Zobaczmy, kto wygląda na zaniepokojonego.
Witajcie w parafii św. Bedy.
Zgromadziliśmy się tu...
Zebraliśmy się tu...
Zebraliśmy się tu dzisiaj, aby opłakiwać...
Zgromadziliśmy się, aby podzielić się naszym bólem...
To nie w porządku grzebać Jacka,
gdy jeszcze nie oddali nam ciała Danny'ego.
Nie mogą, dopóki nie znajdą zabójcy.
Ale dlaczego go nie znaleźli?
Możemy teraz o tym nie rozmawiać?
- Mark? - Tędy.
Myślałem, żeby wrócić do pracy.
- Kiedy? - Niedługo.
Nige nie może zajmować się wszystkim sam.
Jest jesień, duży ruch.
Potrzebujemy pieniędzy.
- Co myślisz? - Nie myślałam o tym.
- Mogę zostać. - Nie, masz rację.
Potrzebujemy pieniędzy.
Po prostu przywykłam, że jesteś w domu.
Nadal masz mnie, kochanie.
Możesz też wrócić do informacji turystycznej.
Mama martwego chłopca udzielająca wskazówek?
Nie wydaje mi się.
Poradzę sobie.
Mam co robić.
- Nie ma mowy. - Mówiłam, na czarno.
Nawet go nie lubiłam.
Przepraszamy, nieczynne.
Spójrzcie tylko, garnitur.
Nie myślałem, że przyjdziesz.
Nie dzisiaj.
- Jak sobie radzisz? - W porządku.
Dzwoniłem.
I pisałem. Wysyłałem maile.
Dzwoniłem też na Skype'ie.
Miałam trudny okres w pracy od kiedy mnie odsunęli.
Wiem.
Śledziłem, co pisałaś.
To nieco tandetne nie zadzwonić.
- Wstydziłam się. - Dlaczego?
Po tym, jak znaleźli Jacka, nie mogłam tu wytrzymać.
Być częścią tego obłędu.
- Więc uciekłaś? - Tak.
Ukryłam się ze znajomym w Walii.
To nie była nasza wina.
Tak sobie wmawiajmy.
Dobra, Olly, idziemy.
Niewidzialna kobieta powraca.
Na pewno powinnaś tu być?
Muszę złożyć wyrazy szacunku.
Trzeba było to zrobić, gdy jeszcze żył.
A może przyszłaś zmyć krew z rąk?
Daruj sobie świętoszkowate uwagi.
Jack sam odebrał sobie życie.
- Został zaszczuty. - A ty co zrobiłaś?
Porozmawiałaś z nim?
Policja go ochroniła? Nie.
Twoje miasteczko z radością rzuciło się na niego.
Ciągle macie mordercę na wolności, a ty chcesz winić mnie?
Dobrze jest tu wrócić.
Zebraliśmy się tu dziś, aby podzielić się naszym bólem,
oraz uczcić życie Jacka Geralda Marshalla.
Jack Marshall był dobrym człowiekiem.
Był niewinny, jak okazało się po jego śmierci.
Prowadził kiosk oraz zarządzał brygadą morską.
Dbał o bezpieczeństwo dzieci na lądzie i na morzu.
Dlaczego więc jesteśmy tutaj?
Pozwoliliśmy, żeby go oczerniano i zastraszano.
Nie było nas przy nim, gdy nas potrzebował.
Musimy więc dzisiaj przyznać, że niektórzy z nas go zawiedli.
Tak jak zwiedliśmy Danny'ego Latimera.
Drugie przykazanie miłości mówi:
"Kochaj bliźniego swego jak siebie samego"
W tych mrocznych chwilach musimy być lepsi.
Jeśli nie jesteśmy społecznością bliźnich,
jesteśmy niczym.
Myśli pan, że zabójca tu jest?
Jest spora szansa. Miej oczy...
Oczy szeroko otwarte, szukaj czegoś niezwykłego. Wiem.
Czy ja cię drażnię, Miller?
Dopiero teraz pan pyta?
Dobra robota.
Zganiłeś nas wszystkich.
Trochę się boję, że nikt nie będzie się do mnie odzywał.
Ja będę.
Dobry przykład przewodzenia społeczności.
Dziękuję, wykonuję tylko swoją pracę.
Dobrze was widzieć.
Dla mnie białe wino, a dla mojego męża piwo.
Oczywiście.
Zmieniliśmy zdanie.
Nie chcemy nabożeństwa żałobnego.
Chcemy normalnego pogrzebu, gdy to wszystko się skończy.
Chcielibyśmy, żebyś przemówił na nim, tak jak dzisiaj.
Oczywiście, co tylko chcecie.
Dzięki.
Porządny wykład.
Nie zostawiłeś na nikim suchej nitki.
Nie do końca, chyba że myślisz, że był skierowany do ciebie.
A był?
Przyszedłem do was.
Mówiłem, że Jack potrzebuje ochrony.
Nie zrobiliście nic.
Musisz być Lil. Jestem Paul.
- Miło mi - Mnie również.
Mógłbym napisać o tym książkę.
Dopisz mi to do rachunku.
Cholerny płatny bar.
Co znalazłaś o Susan Wright?
Przyjrzeliśmy się jej. Chyba nic nie znaleźliśmy.
- Chyba? - Ktoś inny to sprawdzał.
Myślałam, że zajmiesz się tym osobiście.
Jestem w środku śledztwa.
Na pewno sama sobie z tym poradzisz.
Chodź, kolego.
O jednego za dużo?
W porządku.
Co się dzieje?
{Y:i}Muszę cię prosić o przysługę.
{Y:i}Nie zajmuję się już tą sprawą.
Nie napiszemy o tej sprawie nic, dopóki nie złapią zabójcy.
Przykro mi, wiem, że to brutalne.
Chcę tylko wiedzieć, co teraz.
- Co masz na myśli? - Jak będzie teraz wyglądać nasze życie.
Jak mam ci z tym pomóc?
Znasz rodziny z Sandbrook, które straciły córki.
Chcę porozmawiać z kimś, kto wie, jak to jest.
Możesz to załatwić?
- To z Paulem siedziałeś? - Tak.
Dobrze się z nim dogadujesz?
A Danny dobrze się dogadywał?
Tak, chyba tak.
Rozmawiali może kiedyś prywatnie...
...albo spotykali się poza kołem informatycznym?
Ja w sumie nie...
Co robicie?
Tylko rozmawiamy.
Mam nadzieję.
W porządku?
Tak, pójdę pograć.
- Gdzie idziecie? - Cześć, Tom.
Gdyby rodzice pytali, gdzie jestem, powiedz, że poszłam do toalety.
Dlaczego?
Bo cię o to proszę.
Bo jestem siostrą Danny'ego, a ty jego najlepszym przyjacielem.
Dlaczego wszyscy tak mówią?
Nie jestem jego przyjacielem. Nie znosiłem go.
- Hej, spokojnie. - I cieszę się, że nie żyje!
Chodź.
Jak Jason Lee.
Dziewięć do pobicia.
Cześć.
Rano nie wiedziałam, gdzie poszliście, dopóki nie znalazłam kartki.
Tom wstał o szóstej i chciał tu przyjść.
Widać robili tak przed szkołą.
A ja liczę punkty.
To będzie za dziewięć.
Mamy remis, zaczyna się następna runda.
Dobrze się bawisz?
Trzeba jakoś poprawić nastrój.
Jak się czujesz? Wczoraj byłaś trochę...
...nieobecna.
Patrzyłam na uczestników stypy.
"To któryś z nich. Dlaczego tego nie widzę?"
Z biegiem czasu zaczynam podejrzewać każdego.
Każdego?
No, prawie każdego.
Szkoda, bo każdego wieczoru możesz mnie dokładnie przesłuchać.
I weź kajdanki, bo mogę sprawiać kłopoty.
Znajdźcie sobie jakiś kąt. Miałeś liczyć punkty.
Lepiej wrócę do pracy.
Do zobaczenia. Przyniosę kajdanki.
Obiecanki.
Co myślisz o powrocie do szkoły?
Podwieźć cię?
Umówiłam się z Jessem i resztą, odprowadzą mnie.
- Nic nie jadła. - Musisz jeść.
- Nie jestem głodna. - Chociaż tosta albo banana.
Nie mam czasu, idę.
- Na razie. - Pa.
Odbiorę cię po szkole.
Poradzi sobie?
Nie wiem. A ty, w pracy?
Ja zawsze sobie radzę.
- Idziesz dzisiaj do mamy? - Tak, mam co robić.
Kiedy porozmawiamy o dziecku?
Nie dzisiaj.
Powtarzasz to od półtora miesiąca.
Musimy podjąć jakąś decyzję.
Dobrego dnia w pracy. Pozdrów Nige'a.
Tosty? Nie masz wykupionych śniadań?
- Wiesz, co robiłem w nocy? - Przebrałeś się za Lady Gagę?
Śledziłem pastora.
Paula Coatesa? Po co?
Zastanawiałem się, gdzie lubi spacerować nocami.
Tyle że wczoraj nie spacerował, a pojechał.
Do Yeovil.
Przez granicę do dalekiego Somerset, specjalnie na spotkanie.
- Jakie? - Spotkaniowe spotkanie.
Anonimowi Alkoholicy. Nasz młody pastor to alkoholik.
Trzeźwiejący alkoholik, skoro chodzi na spotkania.
Wygląda to interesująco.
- Być może. - Być może?
Jeśli podejrzewa pan alkoholików, to musimy uwzględnić pół posterunku.
Dlaczego nie wspomniał o tym?
Może myślał, że to bez znaczenia?
Chcę wszystko o nim. Ostatnia parafia, dawne dziewczyny.
Przetrzymane książki. I co się dzieje na kółku informatycznym.
- Co to? - Raport z badań łodzi.
Krew, włosy i odciski należą do Danny'ego.
Odłamki farby pasują do koloru jego deskorolki.
Co robili z jego deskorolką na łodzi?
I ślady środka czyszczącego, takiego, jak na ciele Danny'ego.
Przewozili go wzdłuż wybrzeża.
Zabójca chciał zatrzeć ślady na ciele.
To domowy środek, pewnie ukradziony z domku.
Co pozwala przypuszczać, że nie planowali tego.
Ukradziona łódź, zabrany środek czyszczący...
Zabójca improwizował.
Kto wiedział, że łódź tam cumowała?
To nie była tajemnica. Każdy, kto szedł po plaży.
- Kiedy ostatni raz jej użyłeś? - Wieki temu.
Popłynęliśmy na paintball z Tomem i Dannym.
Jakieś pół roku temu.
To był ten gorący, marcowy weekend.
Tom nigdy nie grał w paintball.
No tak.
Mark spytał Joego, bo ty zabroniłabyś Tomowi używać broni.
Co?
Byłem tam z Tomem, Dannym, Nigem Carterem i Markiem.
To był świetny dzień. Mam jeszcze zdjęcia.
Wtedy chyba ostatni raz spędzałem czas z Dannym.
Czyli wszyscy oni wiedzieli o łodzi.
- Wiedzieli, jak odpalić silnik. - Tak.
- Kto jeszcze? - Mnóstwo ludzi.
Mama wypożycza ją za pieniądze.
Każdy kiedyś na niej pływał.
Brian z King's Arms, listonosz Kevin.
Ze trzech nauczycieli Toma.
Paul Coates.
Łódź Olly'ego? Tak, raz.
Chyba już ponad rok temu.
Pomyślałem, że skoro już tu jestem,
powinienem zająć się łowieniem.
Wziąłem łódź i wędkę...
...i nic nie złowiłem.
Za to nieźle się spiekłem.
Jak długo należysz do Anonimowych Alkoholików?
Dlaczego ma to jakieś znaczenie?
- A dlaczego nie ma? - Rozumiem.
Skrytykowałem wasze niepowodzenie w sprawie Jacka,
- więc wziąłeś się za mnie? - Ależ skąd. Dlaczego Yeovil?
Nikt mnie tam nie zna i nie wpadam na parafian.
Dlaczego nie powiedziałeś?
Bo nie ma to nic wspólnego ze śledztwem.
Piłeś w noc śmierci Danny'ego?
Nie piłem od 473 dni.
- Zawsze jest taki nieprzyjemny? - Dzisiaj wyjątkowo.
W ostatniej pracy po alkoholu zaatakowałeś dziecko.
Nie zaatakowałem go.
To był żart, który się źle potoczył.
Był dwa razy większy ode mnie.
Nie masz alibi.
Dlaczego miałbym go zabić?
Jaki możesz wymyślić powód,
dla którego miałbym zabić jedenastolatka?
Przyjdź na pobranie próbki DNA.
To skrót od "kwas deoksyrybonukleinowy".
Bardzo długie słowo.
Jest w każdej komórce waszego ciała.
Zanotujcie definicję, jest ważna.
Musicie ją znać.
Na pewno wszystko w porządku?
Pytasz już czwarty raz.
Robiłem już to.
Wiem, ale teraz jest inaczej.
Robię to właśnie po to, żeby zapomnieć, że jest inaczej.
W porządku.
Boże, Mark.
Bóg jest zajęty, więc tym razem przyszedłem ja.
Znowu pralka?
Radzi sobie.
Poznaję cię ze zdjęcia.
- Cate. - Beth.
Też od razu cię poznałam.
To dziwne, nie?
Karen mówiła, że komisarz Hardy prowadzi sprawę.
- Tak. - Boże, Beth.
Ten człowiek jest toksyczny.
Stracili dowody, spieprzyli rozprawę.
Przez niego morderca mojej córki jest na wolności.
Nie wierz niczemu, co mówi.
Tyle bym ci chciała powiedzieć, ale nie mogę.
Przykro mi z powodu tego, przez co przechodzisz.
Rozumiem twój ból.
Jesteś pierwszą osobą, której wierzę.
Wiem.
Wszyscy ci, którzy muszą powiedzieć,
jak to rozumieją twój ból,
a ty myślisz tylko "spieprzajcie, nie macie pojęcia".
Tak, nie mogą dać ci spokoju.
Tak bardzo chcą, żebyś była im wdzięczna.
A nie wiedzą nic o prawdziwej żałobie.
Nie o takiej.
{Y:i}Myślałam, że żałoba to część ciebie, którą można pokonać.
{Y:i}Ale to jest coś zewnętrznego.
{Y:i}Tak jak cień.
{Y:i}Nie uciekniesz przed nią, musisz z nią już żyć.
{Y:i}A ona się nie zmniejsza.
{Y:i}Po prostu godzisz się z jej istnieniem.
Z czasem ją polubiłam.
Czy to obłąkane?
Mówię to za wcześnie albo nazbyt ponuro?
Ty pierwsza mówisz z sensem.
Ile minęło, osiem tygodni?
Z małżeństwem w porządku?
Raz lepiej, raz gorzej.
A z twoim?
Rozwiedliśmy się.
Większość takich par rozwodzi się.
Wiesz o tym?
Mój mąż wrócił do pracy.
Nie traci czasu.
Tacy są mężczyźni, muszą coś robić, żeby nie myśleć.
Moja córka wróciła do szkoły.
Nie chcę wracać do pracy. To nie w porządku.
Naturalnie.
Chciałabym mieć jakiś poradnik.
Co mam robić?
- Nie wiem. - A co ty robisz?
Pracowałam, ale miałam bóle głowy, nie mogłam się skupić.
I to męczące poczucie bezcelowości.
Co z tego, że nie skończę tej pracy? Najgorsze już się stało.
Więc jak spędzasz dni?
Szczerze?
Idę spać.
Budzę się i dalej jest tak samo. Piję.
A potem jeszcze jednego.
Później kilka godzin płaczę.
Potem oglądam telewizję,
o ile nie przypomina mi o córce.
A przypomina.
Biorę więc tabletki nasenne.
Przepraszam, pewnie szukałaś odpowiedzi.
Nie mam ich.
Tego dnia skradziono mi życie.
Zabito najlepszą część mnie.
I nie mogę się już podnieść.
Może tobie się uda.
Cześć.
- Mam pytanie. - Słucham.
Jeśli niechcący usunie się coś z dysku,
to przepadło to na zawsze?
Tata niechcący coś skasował.
Nie, są programy do odzyskiwania danych.
Jeśli nie zadziałają, to dane powinien móc odzyskać technik.
Dzięki.
Tym razem porada za darmo.
{Y:i}- Tak? - Mark.
Chloe koło południa wyszła ze szkoły i nie wróciła do domu.
{Y:i}Wypuścili ją?
Powiedziała, że umówiła się,
że na razie ma chodzić tylko na pół dnia.
{Y:i}- Żartujesz? - Ma wyłączony telefon.
Nie ma jej w domu ani u mamy.
{Y:i}- Nie wiem, gdzie jest. - W porządku, już jadę.
- Kogo niby ma? - Chłopaka.
- Od kiedy? - Nie wiem.
Dlaczego mi nie powiedziałeś?
Zapomniałem. To było wtedy, kiedy wybuchła afera z Jackiem.
Wiele się działo. Prawie nie rozmawialiśmy.
Jaki on jest? Poznała go w szkole?
Nie, jest trochę starszy.
- Ile? - Ma 17 lat.
Świetnie.
- I nie widzisz problemu? - Widzę cholerny problem.
Ale nie chcę jej teraz odtrącać.
- I nawet nie masz jego... - Mieszka na farmie za Bredy Hill.
Chloe tam będzie, na pewno nic jej nie jest.
Jak jeszcze możesz teraz tak mówić?
- Dean! - Chloe!
Chloe, skarbie!
Mamo, tato.
Co ty wyprawiasz?
Tańczę.
Dean zrobił dla mnie pokój radości.
Co takiego?
Miejsce, gdzie może od wszystkiego uciec.
Cieszyć się bez poczucia winy.
Co się stało w szkole?
Wszyscy się gapili.
Jak na dziwadło.
Zadzwoniłam do Deana, przyjechał po mnie.
Chciałam na chwilę przestać się smucić.
Wiecie, że kochałam Danny'ego.
Ale potrzebuję na chwilę przestać być siostrą martwego chłopca.
To mnie dusi. Wiem, że tego nie rozumiecie.
Pewnie, że rozumiemy.
- Prawda? - Tak.
Zatrzymacie dziecko?
- Skąd o tym wiesz? - Słyszałam waszą kłótnię.
To nie potrwa długo. Usiądź.
Jadłeś albo piłeś coś przez ostatnią godzinę?
Nie.
Otwórz buzię.
Więc jak to, religia zastąpiła wódkę?
Zamieniłeś jedno uzależnienie na drugie?
Lubisz drażnić się ze mną?
Chyba tak.
Co do mnie masz?
Szczerze?
Martwisz mnie.
Pchałeś się przed kamery, gdy to wszystko się zaczęło.
Tak jakbyś chciał zagarnąć to dla Kościoła.
Kręciłeś się przy nich jak mucha nad gnojem.
Zawsze jest tak samo.
Straszne zdarzenie, a Kościół wpycha się radośnie.
Bo ludzie w końcu zaczynają zwracać na was uwagę.
Normalnie jesteście tylko pustym budynkiem.
Nie masz pojęcia o wierze, prawda?
Nie wpychałem się. To ludzie do mnie przyszli.
Ludzie, którzy nawet nie pomyśleliby o religii.
Poprosili, żebym coś powiedział, wysłuchał ich.
Potrzebowali mnie. Wiesz dlaczego?
Wiesz, czemu przyszli do mnie?
Bo czuli strach, którego ty nie umiałeś ukierunkować.
Pustkę, której nie byłeś w stanie wypełnić.
Bo ty masz tylko podejrzenia...
...i konieczność winienia wszystkich wokół ciebie.
Możesz mnie oskarżać, pobierać próbki,
uwłaczać mojej przeszłości,
ale nie możesz uwłaczać mojej wierze...
...dlatego tylko, że ty nie masz jej w ogóle.
Ludzie potrzebują nadziei, a tej na pewno im jej nie dajesz.
To wszystko?
Nie umarłam, przeprowadziłam się do Dorset.
Szukam wszystkiego, co możesz mieć o Susan Wright,
od 1985 do 2000 roku.
Czeka na ciebie butelka Jamesona.
Wyślę ci szczegóły.
Zadzwoń, gdy skończysz.
Ucałuj rodzinę.
Masz jakieś plany na wieczór?
- Tak, idę spotkać się z... - To dobrze, odłóż torbę.
Pomóż mi z tymi starymi wizytówkami.
Skoro policja nie chce zająć się Susan Wright,
musimy zrobić to sami.
- Będziemy jak Woodward i Bernstein. - To tacy Morecambe i Wise?
Nie znoszę młodzieży.
- Dzisiaj ostatni dzień Finleya. - Tak.
- Który to Finley? - Wysoki...
...ciemne włosy, niesymetryczna fryzura.
A, on. W porządku.
Wszyscy idą do pubu.
Nie, muszę...
Naturalnie...
Postaw za mnie kolejkę.
- Na pewno pan nie chce? - Nie, mam tu co robić.
Za kolejkę będzie raczej z 30.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Nawet nie na jednego?
Powiedz...
- Finleyowi. - Finleyowi. Powiedz mu...
Dobra robota.
Będzie zachwycony.
{Y:i}Postawił wam kolejkę.
Hej, to ja.
Jak zwykle nagrywam ci się na pocztę.
Jeśli będziesz mogła, zadzwoń. Dawno nie dzwoniłaś.
Wiem, że masz dużo roboty w szkole, w domu...
...i wszędzie indziej.
Myślę o tobie. Codziennie.
Wybacz, nie rozklejam się. Obiecałem.
Może umówimy się na wideorozmowę?
To byłaby moja pierwsza wideorozmowa.
Zanim zapomnisz, jak wyglądam.
No, to tyle.
Żegna się tata.
Kocham cię, skarbie.
Zadzwoń.
Kto jeszcze używa faksu?
Terry, gdyby mógł, to nadal używałby kałamarza.
Ale wie, gdzie znaleźć to, czego potrzebujesz.
To jest świetne.
Chodź tu.
Cześć, pamiętasz mnie?
- Susan. - Cześć.
Wcześnie wstałeś.
Spaceruję sobie.
Lepiej uważaj.
Niedaleko stąd zmarł ten chłopiec.
Znałem go.
Był moim przyjacielem.
Przykro mi.
Dzięki.
Masz na imię Tom, prawda?
Tak.
Chcesz pójść ze mną nakarmić Vince'a?
Pokocha cię za to.
W porządku.
No to chodź.
To tutaj.
Dobry pies!
Chodź.
Wchodźcie.
No, chodźcie do środka.
Mam kilka rodzajów.
Śmiało, bierz.
Nie tylko jedno, weź kilka.
Lubi cię.
Mówiłaś, że mogę go czasami wyprowadzać?
Pewnie, że możesz.
Wiesz już, gdzie mieszkamy.
Możesz go zabierać, kiedy chcesz.
Naprawdę znałeś tamtego chłopca?
Tak, to był mój przyjaciel.
To musi być przykre.
Moja mama pracuje w policji.
Bada tę sprawę.
Naprawdę?
Chodź, chcę ci coś pokazać.
Nie wstydź się.
Zobacz.
Wiesz, co to?
To Danny'ego.
Zgadza się.
Opiekowałam się tym.
Ale skoro byłeś jego przyjacielem,
to chyba ty powinieneś to dostać.
Nie sądzisz?
- To ty? - Tak.
Zobacz, co mam!
- Dlaczego nie jesteś w szkole? - Hej, co słychać?
- Co to jest? - Deskorolka Danny'ego.
Dlaczego masz jego deskorolkę?
Odłóż ją.
- Dlaczego? - Odłóż ją bardzo delikatnie.
Niech nikt jej nie dotyka.
Powiedz prawdę. Nie będziesz miał kłopotów.
Skąd ją masz?
Ktoś mi ją dał.
Kto ci ją dał, skarbie?
Osłaniajcie tyły. Wy ze mną.
Tu komisarz Hardy. Możesz otworzyć?
Otwórzcie drzwi.
Sprowadź kryminalistyków.
Musimy ją znaleźć, nie może być daleko.
Dziękuję, że wpadłaś, Susan.
Poszukałam paru informacji na twój temat.
Mam przyjaciół w odpowiednich miejscach.
{Y:i}POTWÓR
Wiem o twoim mężu.
I o dzieciach.
I o tym, co mówiono, ale czego ci nie udowodniono.
Czego ode mnie chcesz?
Groziłaś mi.
Więc chcę, żebyś wiedziała, że to ja wydałam cię policji.
Prawda, panie komisarzu?
Hej, co słychać?
Znasz mnie, prawda?
Zostawiła cię tu samego?
Nie możemy na to pozwolić. Chodź.
Chodź.
Jesteś super.
Wiem, słonko. Patrz i ucz się.
Gdzie jest mój pies?
Odpowiedzcie! Gdzie mój pies?!
Co my tu robimy?
A jak myślisz?
W porządku...
Te są twoje.
Beth.
Sprawdźmy, kto wygra najwięcej.
Kto zarobi najwięcej na dwupensówkach.
- On tak poważnie? - Mówisz poważnie?
Pewnie.
Chodźcie, zobaczymy, kto wygra.
Spróbujcie!
Ta wygląda na wkurzającą.
Może spróbuję tutaj.
To moje.
I jak, było fajnie, czy fajnie?
Było fajnie.
Kiedy byłaś mała, robiliśmy tak bez przerwy.
Tak, kiedy lało. Wszyscy, w czwórkę.
Danny wydałby wszystko na automaty z zabawkami.
I przegrałby.
Będziemy musieli przyprowadzić tu dziecko.
Dzieci uwielbiają takie światła i hałasy.
Tak, będziemy musieli.
Skąd miałaś deskorolkę Danny'ego Latimera?
Dlaczego dałaś deskorolkę Tomowi Millerowi?
Jaki jest twój ulubiony kolor?
Mogę tak cały dzień.
Sądząc po twoim wyglądzie, nie możesz.
Chcę zobaczyć mojego psa.
Adwokat nie wystarcza?
Nie powiem nic, dopóki nie zobaczę psa.
Nie jesteś w pozycji do targowania się.
Zobaczymy.
Pomyśl nad tym.
Nie spiesz się.
Znajdźcie tego cholernego psa!
I co my mamy z tobą zrobić?
Co ty robisz?
{Y:i}Halo?
- Proszę pana - Powiedzcie, że mamy psa.
- Nie, ale... - Znajdźcie, potrzebujemy go.
- Może się pan zamknąć na chwilę? - Kazałaś mi się zamknąć?
Było włamanie do domku na klifie.
- Na miejsce zbrodni? Jest zamknięte. - Widać latarkę w środku.
Nie stój tak i nie gadaj głupot, tylko chodź.
Gońcie go!
Podejrzany kieruje się na przystań. West Harbour Lane.
Stój!
Wiemy, że tam jesteś. Jesteś otoczony.
Nie uciekniesz.
Cholera!
Co się dzieje?
Co panu jest?
Gońcie go!
Wezwijcie karetkę!
Centrala, potrzebna karetka.
Ranny starszy funkcjonariusz.
Niech pan nie umiera.
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.