Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
=เมื่อรักออกเดินทาง=
=ตอนที่ 10= (เป่ยเหลียง)
เจ้ายังถูกตามจับอยู่เลย
ออกตัวขนาดนี้จะไม่เป็นอะไรหรือ
ที่นี่ห่างไกลจากหูตาฮ่องเต้
เดิมทีก็เป็นที่รวมตัวของพวกคนผิดอยู่แล้ว
ต่อให้จำได้
ก็ไม่มีคนสนใจหรอก
เจ้ามีประสบการณ์มากมายจริง ๆ ด้วย
เช่นนั้นทำไมเราถึง
ยังต้องใส่หมวกเจ๊กด้วยเล่า
นี่มันยิ่งเด่นเข้าไปอีกนะ
กันฝนน่ะ
(เป่ยเหลียง)
ไป ๆ
ไม่มีเงินจะมาพักได้อย่างไร
เจ้าไม่มีเงินหรือ
ข้านึกว่าเจ้ามี
ข้าจะเอาเงินมาจากไหนเล่า
รู้แบบนี้ขอพวกโจรมาสักหน่อยก็ดี
ข้ามี
ดี
มาตั้งนานแล้ว
ได้อยู่โรงเตี๊ยมเป็นครั้งแรก
เหมือนกับในละคร
เปี๊ยบเลยจริง ๆ ด้วย
เจ้ากินเก่งจริง ๆ
สหายเหลียนเสวี่ยน ทำไมเจ้าถึงไม่กินล่ะ
ข้าสั่งให้เจ้าอีกหน่อยดีไหม
ไม่ต้อง
เจ้าอยู่ที่นี่ได้อย่างไร
ถึงพวกเจ้าจะใจดำทิ้งข้า
แต่ระหว่างทางที่ข้ากลับไป
ข้าเจอกับกลุ่มพ่อค้า
กลับฉางอันไปกับพวกเขา
จากนั้นข้าก็ส่งจดหมายนกพิราบทันที
ให้คนปรับปรุง เปลี่ยนหน้าตาหอสุรา
ของตระกูลข้า
จากนั้นข้าก็ขี่
ม้าเหงื่อโลหิตของตระกูลข้า
เร่งรัดมาอย่างรวดเร็ว
ไม่หยุดพักทั้งวันคืน
จนมาถึงเมื่อวาน
อาหารพวกนี้อร่อยหมดเลย
เจ้าเอามาให้ข้าอีกสักชุดสิ
ข้าแอบเรียนรู้สักหน่อย
ไม่ต้องแอบเรียนรู้หรอก
หอสุรานี้
เป็นของเจ้า
ของข้าหรือ
ข้าบอกเจ้าแล้วไม่ใช่หรือ
ว่าข้าจะให้หอสุรากับเจ้า
ตระกูลเจ้ามีกิจการอยู่ที่นี่ด้วยหรือ
สหายเหลียนเสวี่ยนอาจจะไม่รู้
ที่ที่มีคนอยู่
ก็มีกิจการของตระกูลเมิ่งของข้า
ชื่อเสียงของตระกูลฉางอัน ผู้ร่ำรวยอันดับหนึ่งของข้า
ไม่ได้พูดกันเปล่า ๆ นะ
เจ้าเป็นผู้ร่ำรวยอันดับหนึ่งแห่งฉางอันหรือ
ถ้าปัจจุบันนี่ก็คือหวังชงน่ะสิ
ทำไมถึงไม่มีเสียงล่ะ
แม่นางเซวีย สหายเหลียนเสวี่ยน
พวกเจ้าเห็นข้า
จริงใจเช่นนี้
ก็ให้ข้าได้กินดื่มด้วยเถิดนะ
ไม่ต้องห่วง
ข้าจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายเอง
ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน
ว่าเมิ่งเฉิงเจ๋อจะเจริญตาเช่นนี้
เจ้าก็ด้วย
คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะรับปากอยู่ต่อ
ข้ายังนึกว่า
เจ้าจะปฏิเสธ ความปรารถนาดีและการช่วยเหลือ
ทั้งหมดในใต้หล้านี้แล้วเสียอีก
หรือว่าเจ้าไม่อยากเปิดหอสุราหรือ
อยากสิ
เจ้า
เจ้าอยู่ต่อเพราะข้า
หรือว่า
แค่ไม่มีที่ไปก็เลย
เจ้าคิดมากเกินไปแล้ว
ข้าอยู่ห้องข้าง ๆ
มีอะไรก็เคาะกำแพงเรียกข้า
นี่มันพล็อตอะไรกันเนี่ย
ปังทั้งเรื่องรักเรื่องงานเลย
(สุรา)
ดูอะไรน่ะ
ข้าดูหน่อยสิ
ไม่สิ เจ้าเป็นเจ้าของร้านแล้วนะ
ยังจะลงครัวเองอีกหรือ
แน่นอนสิ
ข้าจะใช้ความสามารถของข้าเอง
ทำให้หอสุรานี้แข็งแกร่ง
ถึงเวลาจะเปิดสาขาไปทั่วทั้งประเทศ
เจ้าเป็นคนลงทุน
ไม่แน่จะได้เงินเป็นกอบเป็นกำเลยนะ
ตอนนี้ข้าน่ะ
ไม่ได้หวังกับเงินทองแล้วละ
ข้าเป็นผู้ร่ำรวยอันดับหนึ่งแห่งฉางอันแล้ว
จะต้องการเงินเยอะแยะขนาดนั้นไปทำไม
ใช่หรือไม่
ไม่สู้
อาหารอันโอชะสัก 2-3 จาน
ข้าขอดูหน่อยสิ
เจ้าออกไปเถิด
ข้าจะทำอาหารแล้ว
ข้าช่วยเจ้านะ
น้ำมันและควันไม่ดีต่อผิวเอามาก ๆ เลยนะ
เช่น เช่นนั้นข้าไปละ
ข้าไปส่งเจ้านะ
ด้วยอาหารรสเลิศของข้าเซวียเสี่ยวหรั่น
อยู่ที่นี่มีแต่จะพัฒนายิ่ง ๆ ขึ้นไป
แข็งแกร่งมีชีวิตชีวา ทะยานไปข้างหน้าดั่งพยัคฆ์
(สิทธิ์ในการเผยแพร่ผ่านเครือข่าย)
(เป็นของ Tencent แต่เพียงผู้เดียว)
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.