Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Je houdt niet van Harry.
Dit heeft niets met liefde te maken.
Mr. Colbourne leek
nogal smoorverliefd.
We zouden de jaren kunnen doorbrengen
in gelukkig samenzijn.
Ik accepteer.
Als je weggeroepen wordt,
zou ik je voorzien van wat er ook nodig is.
Ik kan niet me je trouwen, Ralph.
Je bent verliefd op Mr. Colbourne.
Ik kan niets meer doen.
Bereid je voor op het ergste.
Ik vrees voor Maria.
Vergeef de inbreuk op dit vroege uur.
We komen bidden voor Mrs. Parker's
onsterfelijke ziel.
Ik vrees dat u
precies op tijd bent,
Mr. Hankins.
Het spijt me, op dit moment, heeft Frau Parker
niets minder dan een wonder nodig.
Dit was altijd mijn favoriete moment van de dag.
Voordat de wereld ontwaakt.
Wanneer alles in vrede is en de tijd stopgezet lijkt.
Dat klinkt nogal goed ingestudeerd.
Ik heb nooit iemand ontmoet met wie ik dit wilde delen.
Tot nu.
Ik ben zo bezig geweest
met geld verdienen,
het openen van dit ellendige hotel,
dat ik haar verwaarloosd en genegeerd heb.
Ik nam niet eens de tijd om haar voorstellen te lezen,
om haar mening te horen voor de Oude Stad.
Kon ze me nu maar vertellen dat ik dingen recht kon zetten.
Ik zou kunnen meegaan naar de Oude Stad.
Haar mening uitleggen?
Zou je dat willen, Charlotte?
Mary sprak ook over een ziek kind, uh...
Dora.
Ja, laten we er nu heen gaan.
Het zal niet lang duren.
Ik, ik voel me hier hulpeloos.
Op zijn minst, mijn liefste Mary...
Het is misschien een kleine stap om het goed te maken.
We houden de wacht.
Aardig van u om te komen, Miss Heywood, Mr. Parker.
Jullie hoefden op zo'n moment niet aan ons te denken.
Mary zal zo blij zijn om te weten dat Dora beter is.
Ik hoop dat Mrs. Parker net zo'n geluk heeft.
Ze heeft ons altijd vriendelijkheid getoond.
Ik zeg vaak tegen de kinderen,
dat ik niet zou weten wat te doen zonder haar.
Mrs. Filkins,
als u ooit iets nodig hebt
voor de kinderen
of medicijnen of eten,
dan krijgt u het, Mrs. Filkins.
U hebt mijn woord.
Wees zo goed om Mrs. Parker dit te geven, meneer.
Zeg haar dat we voor haar bidden.
En dan, voordat jullie je geloften uitspreken,
geef ik een van mijn meest geprezen toespraken,
waarin ik vertel hoe het woord "echtelijk"
is afgeleid van het Latijnse "met elkaar verbonden".
Zeker weten van niet!
Wat een brutaliteit!
Oh, in hemelsnaam, waarom doen we zo moeilijk
met al deze ophef en onzin?
Het is ongepast op onze leeftijd.
Hebben we echt psalmen nodig en een kerk vol starende mensen?
Misschien moeten we gewoon weglopen.
Hoewel dat niet erg goed uitpakte voor jou,
toch, lieve jongen?
Dank u, Mr. Pryce.
Ik hoef niet herinnerd te worden aan mijn recente schande.
Ik weet maar al te goed dat als je eenmaal getrouwd bent,
ik achterblijf zonder een plek om te wonen
of zelfs maar een cent op mijn naam.
Zoals gij zaait, Sir Edward, zo zult gij oogsten.
Ze wil niet eten.
Ze wil niet slapen.
Het is alsof er een spook in het huis is.
Ik zal nooit verliefd worden... het lijkt een beestachtige bedoening.
Dat is het ook, Leo.
Vermijd het als je kunt.
Wat zeg ik tegen Augusta?
Hoe stel ik haar gerust?
Ik kan je niets bieden.
Ik ben bang, dat op die leeftijd, ik vaker
de oorzaak van zulk lijden was, dan het slachtoffer.
Maar nu, natuurlijk, liggen die dagen ver achter je.
Dat kan nog komen.
Hoe vreemd het ook klinkt,
Ik heb de laatste tijd veel aan trouwen gedacht.
Het moet een bijzondere vrouw zijn,
die je eigenzinnige hart heeft getemd.
Ze is verbazingwekkend.
Ik ben blij voor je, Sam.
Echt.
Ik geloof steeds meer dat we niet bestemd zijn
om dit leven alleen te leven.
En als recente gebeurtenissen iets hebben bewezen,
dan is het wel dat Leo en Augusta een moeder nodig hebben.
Ik dacht dat je de hoop op Miss Heywood had opgegeven.
Ik denk niet aan haar.
Was dat niet een heel raar diner gisteravond?
Ja.
Ik vermoed dat Mrs. Parker ziek werd om jou te pesten.
Nee, daarvóór.
Ik ben bang dat ik je zogenaamde schoonmoeder
nogal verontrustend vond, Harry.
Vond je haar manier van doen niet verdacht?
Prijs jezelf gelukkig dat Mr. Colbourne's ouders
dood zijn, Lydia,
en niet kunnen oordelen.
Maar toch!
Laten we niet stilstaan bij zulke treurige zaken
als we zoveel te vieren hebben!
De bruiloft van het seizoen, Harry!
Daar blijf je me aan herinneren.
En Lydia,
nipt gered van de schande om oude vrijster zijn!
Als jullie me willen excuseren.
Ik heb geregeld dat ik vandaag ga rijden.
Nou...
We hoeven niet te vragen met wie.
Je hebt helemaal gelijk, natuurlijk, mijn liefste.
Dat had je altijd al.
Ik had Mr. Pryce moeten negeren
en vanaf het begin naar jou moeten luisterrn.
Nu zie ik het allemaal zo duidelijk.
Ik geef alles op, alles.
Als God je zou sparen.
Tom...
Mary.
Mijn moeder zal dolblij zijn om te horen
dat Mary's koorts is gezakt.
Wat een voorrecht was het om hun liefde
voor elkaar te zien.
Tom zou echt verloren zijn zonder haar.
Is dat niet hoe een huwelijk zou moeten zijn?
Alleen omdat jij je bruiloft hebt afgeblazen
betekent dat niet dat ik de mijne moet afzeggen.
Ik weet dat ik de juiste beslissing neem voor mijn toekomst.
En de liefde dan?
Ik zal de liefde van mijn moeder hebben.
Dat is genoeg.
Bedankt.
Moeder!
Ik heb goed nieuws!
Daar was vast veel moed voor nodig.
Ik wil niet denken aan de pijn die ik Ralph heb bezorgd.
Ik kan niet leven met leugens, Mary.
Ik kon geen belofte doen voor God als ik...
...als ik verliefd ben op iemand anders.
Mr. Colbourne, wellicht?
Ik heb gezien hoe je naar hem kijkt.
Weet hij het?
Dat je niet meer getrouwd bent?
Nog niet.
Waarom zit je dan hier bij mij?
Dr. Fuchs!
Ik hoor dat uw hulp
Mrs. Parker heeft gered van een zekere dood.
Gelukkig maar, Fräulein.
Er is alle reden om te geloven dat ze
volledig zal herstellen.
Kom, Zuster.
Zelfs Dr. Fuchs heeft niet de verwaandheid
om voor een wonder de eer op te eisen!
Goedendag, meneer.
Echt, Beatrice.
Je gaat te ver.
Vergeef me.
Het gebeurt niet vaak dat ik met mezelf worstel
om de juiste woorden te vinden.
Maar vind je het niet raar
hoe de omstandigheden hebben samengewerkt
om ons samen te brengen,
een man en een vrouw die beiden hadden gezworen
geen interesse te hebben in liefde of huwelijk?
En toch moet ik zeggen,
dat de tijd die ik heb doorgebracht met jou
me zover heeft gebracht dat ik die gelofte moet herzien.
Mijn beste Samuel, ik moet je nu tegenhouden.
Denk je dat het mogelijk is
dat we verstrikt zijn geraakt in een moment?
Een mooi moment, zonder twijfel,
maar toch een moment.
Toen de tijd even voor ons stopte.
Een moment?
Ik moet terug naar Londen.
Maakt niet uit.
Ik zal je daar opzoeken.
Ik denk dat het beter kunnen accepteren voor wat het was.
En terugkeren naar ons leven.
Ik zal altijd liefdevol aan je denken.
Net als ik, milady.
Vergeef me, Mr. Parker,
Mijn geest speelt duidelijk spelletjes.
Ik moet u verkeerd hebben begrepen.
Duidelijker kan ik het niet zeggen, meneer.
Ik trek me onmiddellijk terug uit de deal.
Ik doe niet mee
aan dit wrede en hebzuchtige plan.
De Oude Stad moet blijven.
Je kunt nu niet terugkomen op de deal!
We hebben onze investering al geregeld!
Ben je een zakenman of niet? - Ja.
Maar veel belangrijker dan dat,
ik ben een liefhebbende echtgenoot,
die lang geleden naar zijn zijn vrouw had moeten luisteren.
Amen.
Hier zul je spijt van krijgen!
Hoe gaat het met Mrs. Parker, Miss Heywood?
Ik ben blij te kunnen zeggen dat ze goed herstelt,
dank u, Mrs. Wheatley.
Wat een zegen.
Ik verwacht dat u weer naar huis gaat.
Trouwens,
dat wilde ik bespreken met Mr. Colbourne.
Mr. Colbourne is gaan rijden vanmorgen.
Miss Heywood!
Bent u hier om naar Augusta te vragen?
Hoe gaat het met haar?
Ontroostbaar.
Ik neem aan dat Lady de Clemente
u heeft verteld dat ze Sanditon gaat verlaten.
Nee.
Hoezo?
Ze zei alleen dat ze
naar Londen moest gaan.
En helaas, kan ik niets doen
om haar op andere gedachten te brengen.
Heeft u een boodschap voor Mr. Colbourne, Miss Heywood?
Dank u, Mrs. Wheatley.
Maar die ik zou liever persoonlijk afleveren.
Dit houdt geen stand!
Ik zal niet toestaan dat zijn kortzichtigheid
onze vooruitgang in de weg staat.
We gaan verder zonder hem, als hij het lef niet heeft.
Parker kan de pot op!
Ik hoop niet dat je voorstelt dat we een man straffen omdat
hij het lef heeft om naar zijn vrouw te luisteren.
Dat belooft niet veel goeds
Oh, mijn lieve dame,
u hebt gelijk, zoals altijd.
Wat maakt het ook uit,
het hotel, de investeerders,
als ik iets heb van onberekenbare waarde,
iets waar ik een halve eeuw op wachtte om te bezitten,
Louisa Brereton?
Bezitten?
Ik ben niet een van uw eigendommen om gekocht en verkocht te worden.
Natuurlijk niet.
En zelfs als dat zo was,
zou ik je me nooit kunnen veroorloven.
Natuurlijk, als mijn zaken hier zijn afgesloten,
is er geen reden om in Sanditon te blijven.
Ik stel voor dat je begint met inpakken..
Bedenk welke bedienden
je mee wilt nemen.
Ik zal erover nadenken.
Bedenk je eens, Louisa.
Morgen om deze tijd,
ben je Mrs. Rowleigh Pryce.
Er is nog veel te doen!
Mrs. Rowleigh Pryce.
Hmm...
En ze vertrok zonder te zeggen waar ze heen ging?
Ze moet weggeglipt zijn toen het personeel nog sliep.
Ze zal een goede reden hebben, dat weet ik zeker.
Je moet haar het voordeel van de twijfel geven.
Waarom?
Je kent haar niet.
Ik ken haar nauwelijks.
Ik vraag me af of ze eigenlijk wel mijn moeder is.
Of een gelukszoekster.
Men hoeft alleen maar jullie samen te zien.
Ze vertrok zodra ze hoorde
dat ik ging trouwen.
Toen ze besefte dat mijn fortuin binnenkort onaantastbaar zou zijn.
Ik heb haar toch niet nodig, wie ze ook is.
Binnenkort ben ik de Hertogin van Buckinghamshire.
Ik heb dan niemand meer nodig.
Samuel zei dat je weg zou gaan.
Hij zei dat je terug moest naar Londen.
Een zekere vriend heeft besloten dat hij mijn gezelschap wil.
Men zegt geen nee tegen deze vriend.
Maar...
Voordat ik ga, zal ik op zijn minst
zien dat je het geluk krijgt dat je verdient.
Ik zal met Mr. Colbourne spreken
op Lady Denham's bruiloft. 363 Ik hoop alleen dat zijn gevoelens voor mij niet zijn veranderd.
Ah,
men kan zeker zeggen dat daar geen kans op is.
Ik weet dat jij en Harry geen geliefden zijn,
maar zul je hem vriendelijk behandelen?
Natuurlijk.
En het zou ook verstandig zijn om afstand te houden
van onze moeder.
Of je zult snel ontdekken dat je leven niet van jouw is.
Zoals jij?
Ik heb manieren om zelfstandig te blijven.
Mag ik een geheim met je delen, Georgiana?
Ik heb onlangs een afspraak gemaakt.
Georgiana.
Wat is er?
Lady Lydia is verloofd.
Ze heeft me tot geheimhouding gezworen.
Dan heb ik mijn kans gemist.
Het spijt me zo.
Ah, Mr. Colbourne,
de juiste man.
En Mrs. Markham.
Uwe Genaden, Lady Lydia.
Ik ben zo blij dat u weer opknapt, Mrs. Parker.
Dank u wel.
Ik ben bijna weer mezelf.
Ik hoopte dat we onze plannen voor de Oude Stad
konden bespreken, Mr. Colbourne.
Als hij uw ideeën bedoelt, Mrs. Parker,
dan graag.
Ik ben blij te kunnen zeggen dat hij dat bedoelt, meneer.
Ik zei net
hoe charmant dit kapelletje is.
Het zou niet volstaan voor
Harry en Miss Lambe,
maar het is de perfecte grootte voor een oudere bruid.
Ik vraag me af of u zo'n kapel op uw landgoed hebt,
Mr. Colbourne.
Ik vrees van niet, Uwe Genade.
Misschien moet u er een bouwen.
Ik zal er zeker over nadenken,
als de gelegenheid erom vraagt.
Neem me niet kwalijk.
Mr. Colbourne.
Goed, zullen we?
Uw gasten wachten, tante.
Je kunt haar niet laten vertrekken.
Ik ben advocaat, Miss Heywood.
lk weet wanneer een zaak hopeloos is.
Maakt me niet uit dat hij de Koning is.
Ze verdient zoveel beter.
Iemand die voor haar wil vechten.
De Koning?
Kom je naast me zitten?
Natuurlijk.
Blij te zien dat Mrs. Parker goed herstelt.
Ja.
Vind ik ook.
Mrs. Wheatley zei dat je me iets wilde vertellen.
Iets wat je alleen persoonlijk kon zeggen?
Ik kwam alleen om afscheid te nemen.
Dat is alles.
Dit is jouw werk.
Wetende dat hun huwelijk jou
dakloos en berooid zou achterlaten, heb je het gesaboteerd.
Integendeel, ik drong er op aan om te komen.
Ik heb hiereen woorden voor.
Dames en heren.
Ik vrees dat het mijn plicht is om u te vertellen
dat Lady Denham niet aanwezig kan zijn.
Mijn excuses.
Ik haat het om de oorzaak te zijn van zulk ongenoegen, maar...
Het lijkt erop dat er geen bruiloft komt.
Ik begrijp het niet, broer.
Lady Denham is al lang voorbij de leeftijd waarop de meeste dames
de hoop op een huwelijk zouden hebben opgegeven.
Waarom zou ze zichzelf deze laatste kans op geluk ontzeggen?
Misschien realiseerde ze zich
dat zij en Mr. Pryce niet bij elkaar passen.
Mogelijk had hij bepaalde opvattingen die hem onwaardig maakten.
En wie zou waardig zijn, John?
Als Jezus zelf mij een compliment zou geven,
zou je dat fout van hem vinden!
Beatrice...
Ben je echt zo bang voor je eigen gezelschap?
Waarom heb je mij de waarheid niet verteld?
Dat hij je ontboden had?
Dat is niet het woord dat ik zou gebruiken.
Je beweerde dat dit maar een moment was.
Maar dat geloof je net zo min als ik.
Maak dit alsjeblieft niet moeilijker
dan nodig is.
Hij verdient je niet!
Dat hij je zo minachtend kon behandelen,
als een bezit,
om zomaar opgepakt te worden of te laten vallen...
Nu, ik...
Ik weet dat ik je weinig kan bieden,
maar ik beloof alleen van jou te houden.
Om trouw en constant te zijn
en mezelf te wijden aan jouw geluk.
Mijn geluk is niet van belang.
Nee.
Jouw geluk is het enige dat telt.
Meer dan rijkdom of positie
of wat de voorwaarden van je regeling kunnen zijn.
Het spijt me.
Nou, Louisa?
Denk je niet dat je me uitleg verschuldigd bent?
Je hebt me achtergelaten, ten overstaan van
de hele kapel. Ik ben nog nooit zo vernederd!
Ik wel, vreemd genoeg.
Is dat wat dit was? - Oh...
Wraak? - Nee.
Doe niet zo raar.
Als ik mij zou wreken op allen die me onrecht hebben aangedaan,
zou ik nooit kunnen slapen.
Wat was het dan?
Ik zag dat alles wat wat ik ooit bezat
wordt ingepakt!
En ik besefte dat ik het niet allemaal achter me kan laten.
Het huis, Sanditon.
Mijn leven.
Mijn titel.
Mijn onafhankelijkheid.
Het was te zwaar bevochten om nu op te geven.
Waarom wil je dan überhaupt met me trouwen?
Oh, ik, ik raakte verstrikt in alles.
Maar nu besef ik dat we het verleden wilden herbeleven,
terwijl we het daar misschien bij hadden moeten laten.
Ik zou met respect van mening verschillen,
maar ik wil je niet op andere gedachten brengen.
Mijn vader heeft zo'n lieve brief geschreven,
hoewel hij erg teleurgesteld is.
Terwijl Alison alleen maar opluchting voelt
omdat ik niet met Ralph ga trouwen.
Ik denk dat ik nu bij haar en Declan blijf,
terwijl ik bedenk wat hierna komt.
Heb je er veel over nagedacht?
Ik droomde er altijd van om een meisjesschool te openen.
Dus in eerste instantie,
ga ik op zoek naar een baan als lerares.
Weet je, Charlotte,
je mag hier zo lang blijven als je wilt.
Ik hoopte dat je zou kunnen helpen met mijn plannen
voor de Oude Stad.
Ik zal doen wat ik kan voordat ik vertrek.
Maar het is tijd voor mij om opnieuw te beginnen.
Je zult iets meer
ingetogener moeten zijn, Lydia, als het jouw beurt is.
Ik zal dat in gedachten houden tot die dag komt.
Wat denkt u ervan, Uwe Genade?
Ik denk dat je op een hertogin lijkt.
Mag ik met mijn dochter praten?
Alleen, graag.
Ik dacht dat we misschien
Dr. Fuchs kunnen uitnodigen voor de middagthee.
Dat zou ik fijn vinden, John.
Dank je wel.
Dacht je dat ik zomaar verdween?
Ik wist niet wat te denken.
Je zei niets.
Ik liet een briefje achter, daar op de tafel.
Het kamermeisje zal het opgeruimd hebben,
denkend dat het weer een bewering was.
Wat is dit?
Het staat allemaal in de brief.
Dat is 't geld dat je aanstaande schoonmoeder me bood
om je met rust te laten.
Onze prioriteit is ervoor te zorgen
dat elk huis in de Oude Stad veilig en warm is.
We zullen elk dak, indien nodig, herstellen
en elk huis herbouwen dat niet structureel veilig is.
Dat klopt toch, Mary?
Ja.
En elk gezin krijgt een eigen stuk
land om te bewerken.
Het word zeer gewaardeerd, Mrs. Parker.
Maar hoe gaan we dit betalen?
Mrs. Filkins...
Hoe kunnen we trots zijn op onze stad
als we niet voor onze arbeiders zorgen?
En dan is er natuurlijk nog de school.
De school?
Oh, ja, Mr. Colbourne wilde, uh, nogal specifiek,
dat een van de voorwaarden van zijn investering was
dat we een school zouden bouwen voor iedereen... jongens...
...en meisjes.
Hij vond het belangrijk dat elke jonge vrouw
kon leren en presteren.
Dat is...
Dat is geweldig!
Nee, nee, nee, nee.
Het is duidelijk dat je lieve mama me verkeerd heeft begrepen.
Ik...
Ik dacht dat ze misschien een beetje hulp nodig had
als het ging om haar uitgaven
voor de bruiloft... Ik probeerde discreet te zijn,
om je niet in verlegenheid te brengen... - Stop, moeder.
Je hebt haar geld geboden om haar dochter te verlaten?
Harry!
Denk je echt zo slecht over mij
Hier.
Mijn moeder heeft jouw geld niet nodig.
En jij hebt te weinig om uit te geven.
Georgiana.
Wacht!
Je gaat niet proberen je moeder te verdedigen.
Nee.
Zelfs voor haar, was dit onverdedigbaar.
Onze bruiloft.
Ik ben bang dat het een vreselijke vergissing is.
Ja.
We zouden ons ellendig voelen.
Zeer ellendig.
Je verdient het om geliefd te zijn.
Net als jij, Harry.
En hoeveel zal dit ons opleveren?
Geen cent, milady.
Trouwens, het zal ons geld kosten.
Een eerste uitgave van 80 pond.
Ik dacht dat we een modieus resort moesten leiden,
geen liefdadigheidsinstelling.
Mr. Colbourne heeft al de helft van
het geld dat we nodig hebben aangeboden.
Waarom?
Wat levert hem dat op?
Op korte termijn niets.
Het is een investering in Sanditons toekomst.
Waarom zou ik daar om geven?
Ik zal er niet zijn om het te zien.
En uw nalatenschap dan, milady?
Hoe wordt u herinnerd?
Waarom ben je nog steeds hier?
Zou jij niet met een boer trouwen?
Dat zou ik ook.
Maar ik heb me bedacht.
Oh, nou, hm.
Ik denk dat ik daar geen kritiek op kan hebben.
Je was altijd al een vreemde, mondige
jongedame.
Ik vraag me af hoe het met jou zal gaan,
Ik zal een manier vinden om mijn leven te leven
op mijn eigen voorwaarden, Lady Denham.
Net als u.
Hmm.
Goed.
Wat Mr. Colbourne ook aanbood, ik zal het bijpassen.
Ik laat me niet door hem op een vrek lijken.
Ik had nooit aan je moeten twijfelen.
Je bent zo vaak teleurgesteld, door zoveel mensen.
Ik was helemaal verloren toen jij kwam.
Ik schaam me zo voor de vrouw die ik werd.
Gebruikte mijn fortuin voor egoïstische doeleinden.
Ik wil dat jij het krijgt.
Ik kan het verleden niet ongedaan maken, maar...
Je kunt vaders geld nemen
en het voor iets goeds gebruiken.
Je bent meer dan capabel om dat zelf te doen.
Er is iemand anders in mijn kennissenkring die
goed in staat zou zijn om je te helpen.
Wie?
Iemand die duidelijk van je houdt en respecteert
als de vrouw die je bent.
Otis Molyneux.
Ik zag de blik in je ogen
toen ik de eerste keer zijn naam noemde.
Die was zo anders dan de manier waarop je naar Harry keek.
Ik was bang dat je een vreselijke fout maakte,
maar ik zei niets voor het geval ik het mis had.
Ik ging dus naar Londen.
Ik sprak met Otis.
Hij was eerst terughoudend,
respectvol dat je op het punt stond om te trouwen.
Maar toen vertelde hij me over je geschiedenis,
en ik had geen twijfels meer.
Vergeef me, datt was vooringenomen.
Maar er is niets belangrijker voor mij in deze wereld
dan het geluk van mijn kind.
Ik heb de huwelijkscadeaus terug laten brengen.
De champagne is terug naar de wijnboer.
Dank je, Edward.
Het spijt me, tante.
Wat je redenen ook waren, ik weet dat je erg gesteld was op Mr. Pryce.
Maar mag ik zeggen,
zonder agenda,
dat ik je gezelschap blijf houden zolang als je wilt.
Voor altijd, als het moet.
Goede God, oh, wat een afschuwelijke gedachte!
Nee, nee, nee.
Ik heb iets heel anders in gedachten voor jou.
Ik moet me verontschuldigen.
Ik ben bang dat ik mezelf een tijdje vergat.
Mijn moeder heeft me geholpen om te zien waar mijn toekomst echt ligt.
Met Otis Molyneux.
We vertrekken vanavond naar Londen.
En jij, Charlotte?
Wat ga jij doen?
Ik vertrek morgen naar Ierland.
Dan is dit het vaarwel.
Ongetwijfeld ben je gekomen om afscheid te nemen.
Ik was aan het inpakken.
En toen besefte ik
wat een brommerige oude dwaas ik was.
Dus ging ik naar Mr. Parker
en bood aan om de enige investeerder te zijn
in zijn oorspronkelijke plannen van een klein hotel.
Waarom?
Omdat ik ergens moet
wonen als ik je kom bezoekenn!
Ook al haal ik je niet over om met me te trouwen,
wil ik niet dat dat het einde zal zijn.
Ik stel voor dat ik om de drie maanden kom.
Als het idee te verdragen is.
Oh, nou, ik denk dat ik er maar mee moet leven.
Mr. Colbourne.
U heeft bezoek.
Ik dacht dat je op weg was naar Londen.
Ik was halverwege.
Ik besefte dat ik iets achter had gelaten.
Iets waar ik liever niet zonder wil.
Zal Zijne Majesteit niet ontevreden zijn?
Kan me niets schelen.
Ik begrijp het niet, tante.
Waarom heb je me hier gebracht?
Ik zal niet doen alsof Miss Markham geen ongelukkige
beoordelingsfout was.
Maar dan nog,
je had de kans om haar te ruïneren en dat heb je niet gedaan.
Je spoorde me aan om met Mr. Pryce te trouwen, tegen je eigen belang in.
En je toonde me iets dat opmerkelijk veel op vriendelijkheid lijkt.
Bedankt, tante.
Ik zei altijd dat, als ik eenmaal
consistent bewijs van je hervorming zag,
ik je een leven zou bieden.
Een leven?
Als geestelijke?
Waarom denkt je dat ik ben gaan werken voor Mr. Hankins?
Mijn lieve tante, heb je je verstand verloren?
Wie had kunnen weten dat onze pogingen om Xander
en Miss Heywood te verenigen uiteindelijk ons zouden verenigen?
Eerlijk gezegd ben ik nog steeds zeer teleurgesteld
dat we in dat opzicht hebben gefaald.
Ik weet dat het onhoffelijk van mij is,
maar ik zou willen dat je broer niet met Lady Lydia zou trouwen.
Wat bedoel je?
Arthur.
Ik hoopte al je hier te vinden.
Ik heb je slecht behandeld, Arthur.
Ik vrees dat je mij niet meer kunt waarderen.
Nee.
Nee, beste man.
Ik ben nooit iemand geweest die wrok koestert.
Is er dan hoop?
Kan ik misschien toch je vriendschap terugwinnen?
Je kunt niet iets terugwinnen dat nooit verloren was.
Maar het gevecht gaat door, mijn vrienden.
We zijn ons allen bewust van het dagelijkse onrecht,
de strijd van onze broeders en zusters.
De zogenoemde afschaffing
is niet genoeg.
Ons werk is niet klaar
totdat slavernij voor eens en altijd is beëindigd.
Miss Harmon.
Georgiana.
Je moeder vertelde me dat je gaat trouwen.
Dat was zo.
Maar nu niet meer.
Tenminste niet met hem.
Ik durfde het niet te hopen.
Je gaf me mijn moeder terug.
En in ruil daarvoor, bracht ze me terug naar jou.
Xander?
Xander!
Wat is er in aan de hand, meneer?
Mrs. Wheatley, waar is mijn broer?
Hij ging ongeveer een uur geleden naar de stallen.
Leo.
Hoe snel kun je rennen?
Vaarwel, Charlotte.
Laat het ons weten als je veilig bent aangekomen.
Het zal enkele dagen duren voordat ik Ierland bereik.
Ik zal schrijven zodra ik er ben.
Ik heb een taart gemaakt
voor je reis.
En een varkenspastei.
Dat is heel aardig van je, Arthur.
Doe alstublieft onze hartelijke groeten
aan je zus en kapitein Fraser.
Natuurlijk.
We zullen je missen, lieverd.
En ik zal jullie missen.
Meer dan ik kan zeggen.
Dank je wel.
Papa! Papa!
Wat is er, Leo?
Mr. Colbourne!
Je hebt me niet verteld dat je je huwelijk had afgeblazen.
Ik dacht niet dat het belangrijk was.
Niets zou belangrijker zijn.
Ook al ben je verloofd met Lady Lydia?
Nou, daar heb je het mis.
Het lijkt erop dat Lady Lydia al een tijdje in het geheim
verkering heeft, in weerwil van haar moeder.
Met hem gaat ze trouwen, niet met mij.
Dan ben jij...
vrij om te trouwen met wie ik wil.
Net als jij, lijkt het.
Je betoverde me vanaf de eerste keer dat we elkaar ontmoetten.
En sindsdien is mijn genegenheid niet afgenomen.
Inderdaad, ze werd meer met elke seconde
die ik in jouw gezelschap heb doorgebracht.
Ik kan me niet voorstellen hoe peilloos ze zal zijn
als we eenmaal een leven samen hebben gedeeld.
Ik, Georgiana Lambe,
neem jou, Otis Molyneux,
tot mijn wettige echtgenoot.
Om te hebben en te houden
vanaf deze dag, in goede en slechte tijden,
rijker, armer.
Wilt gij deze man als uw echtgenoot,
om samen te leven naar Gods gebod
in de heilige staat van het huwelijk?
Zult gij hem gehoorzamen, hem dienen,
liefhebben, eren en behouden
in ziekte en gezondheid;
en alle anderen verlatend, blijft u alleen
met hem,
zolang gij beiden leeft?
Ja.
Een jaar later
Vult u de hoofden van jonge meisjes weer met ideeën,
Mrs. Colbourne?
Ik hoop het.
Denk je echt dat een meisje advocaat kan worden?
Of een dokter? Of een schrijver?
Ik denk dat een meisje kan worden wat ze wil.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.