Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Sanditon seizoen 3 aflevering 5
Je vader verkocht je moeder
aan een andere plantage eigenaar.
De enige manier om samen te zijn...
is als we ontsnappen.
Waarom luister je niet naar me?
Je bent een geweldige vrouw, maar je bent geen zakenman.
De hertog deed me de eer
om mij ten huwelijk te vragen.
Waarom moest hij het zijn?
Jij bent hier jezelf niet. Het is niet Sanditon.
Augusta is weggelopen met Sir Edward Denham.
Dus jij helpt me haar te vinden.
Miss Markham is verre van alleen.
Ze heeft haar oom, zijn broer.
Onze ouders verwachten ons.
Wat is nog een dag als Augusta's toekomst op het spel staat?
Dit is het laatste dat ik zal vragen.
Dan kom ik bij je terug.
Dat beloof ik.
Goedenavond, heren.
Ik hoop dat u een plezierige...
Maar waar is Mrs. Markham?
We hoopten dat ze misschien eerder terug was dan wij.
Zelfs alleen maar om haar spullen op te halen.
Leo.
Waarom ben je nog wakker op dit uur?
Ik kon niet slapen.
Waarom is Augusta niet bij jou?
Leo?
Is er iets dat je ons wilt vertellen?
Leonora?
Ik heb het beloofd.
Alsjeblieft, Leo.
Je wordt niet gestraft.
Vooruit.
Je zou geen geheim voor me verzwijgen
Vanmiddag hielp ik haar om hem te ontmoeten.
Het spijt me.
Ik wilde alleen Augusta
weer gelukkig zien.
Ga verder.
Ze zei dat ze wilde ontsnappen.
Ze had het over de plaats Falmouth.
Goed zo, Leo.
Laten we hopen dat we haar vinden voordat het misgaat.
Ik zal Miss Heywood veilig terugbrengen.
Succes allebei.
Goedemorgen, Louisa!
En hoe gaat het vanmorgen met mijn verloofde?
Oh, volmaakt afschuwelijk.
Ik had het kunnen weten.
Je bent na lang nadenken van gedachten veranderd.
Oh, nee, nee, nee, daar heeft het niks mee te maken.
Het is mijn ellendige neef.
Hij is er vandoor, met dat Markham meisje.
Jeetje.
Nou, ik neem aan dat de oom haar probeert terug te halen.
Ja, hij is nu onderweg naar Falmouth,
maar ik heb weinig hoop dat hij ze zal vinden.
Oh, het is allemaal vreselijk walgelijk.
Ze zal geruïneerd worden!
Samen met onze familienaam.
Nou, niet per se.
Als we de hele zaak geheim kunnen houden,
kunnen we hem dwingen haar te trouwen voor het uitkomt,
dan zal niemand het weten.
Bovendien zul je niet lang meer een Denham zijn,
en dan hoef je je geen zorgen te maken over de familienaam.
Hm, dat zal wel een troost zijn.
Eén van de vele voordelen die je zult hebben
door te trouwen met Mr. Pryce.
Wat zijn de andere voordelen?
Daar kom je volgende week achter.
Volgende week?
We hebben lang genoeg gewacht, nietwaar?
En geen van ons mag tijd verspillen.
Hm, als je deze keer maar komt opdagen.
Mijn lieve Louisa,
niets op God's aarde zou me tegenhouden.
Arthur, ben je gekomen om
me toch nog te feliciteren?
Ik ben gekomen in de hoop dat, na goed te hebben nagedacht,
je dit overhaaste, impulsieve besluit zou willen heroverwegen.
Het is niet overhaast noch impulsief.
Je houdt niet van Harry, en hij niet van jou.
Dit heeft niets met liefde te maken.
Luister.
Elke dag brengt de post nog meer claims op mijn fortuin
en huwelijksaanzoeken van vreemden.
Als ik eenmaal een hertogin ben,
zullen alle stemmen verstommen.
Dit alles zal ophouden.
En hoe zit het met jouw geluk?
En hoe zit het met zijn geluk?
Ik wil je geen pijn doen.
Maar als jij niet met hem kunt trouwen, waarom ik dan niet?
En hoe gaat het deze ochtend
mijn toekomstige schoondochter?
Uwe Genade.
Lady Lydia.
Oh, Mr. Parker.
Ik ben bang dat we Miss Lambe moeten stelen.
We moeten een bruiloft organiseren.
We hebben de hele nacht gereisd.
Misschien moet je wat slapen.
Hoe?
Mijn hoofd gaat tekeer met gedachten over
hoe ik dit had kunnen tegenhouden.
Wat heeft dat voor zin?
De teerling was geworpen
op het moment dat Denham geïnteresseerd in haar was.
Of beter gezegd, in haar erfenis.
Ik probeerde Augusta te waarschuwen,
maar ze was te koppig om te luisteren.
Augusta is geen kind.
Ze kent haar eigen gedachten.
Ze is te jong om haar eigen gedachten te kennen.
Te vaak,
worden jonge vrouwen als vreemden gezien
door hun eigen geest.
Het is dan aan vaders of ooms
om hun levensweg te kiezen.
Alsof we gered moeten worden van onszelf.
Is dit het bewijs dat ze dat doet?
Zelfs als hij het niet waard is,
wat ze voor hem voelt is echt.
Ze is een jonge verliefde vrouw.
Vertel me eens.
Wat had ik anders moeten doen?
Je had kunnen luisteren.
In plaats van haar te kleineren.
Haar overtuigen om de juiste keuze voor zichzelf te maken,
in plaats van de keuze voor haar te maken.
Het enige dat ik wil is haar toekomst verzekeren.
Natuurlijk wil je dat.
Dat is alles wat een vader wil.
Inclusief de mijne.
Ik moet ook mijn deel van de schuld op me nemen.
Ik vertelde Augusta dat ze haar hart moet volgen,
of ze zou een leven vol spijt zou krijgen.
We moeten een plek vinden om te rusten.
Maar we zijn nog maar net.
Ben je niet uitgeput van onze reis?
Ik ben opgewonden.
Ik voel me eindelijk vrij.
We hoeven ons niet langer te verstoppen.
We kunnen doen wat we willen.
Niemand kan ons tegenhouden.
Op weg naar buiten, zie ik?
Ik ga weer naar de Oude Stad,
om te zien hoe het met de jonge Dora is.
Ik hoop dat ze hersteld is.
Ik hoop dat ze niet snel zonder huis zit.
Mary, voor de laatste keer, begrijp 't alsjeblieft.
Dit hotel zal welvaart naar Sanditon brengen.
Het brengt banen en een betere toekomst voor iedereen!
Tegen welke prijs?
Het is nog niet te laat.
Vooral als er zoveel zieken zijn.
Je kunt nog steeds het juiste doen.
Vergeef me.
Woont hier de familie Parker?
Natuurlijk is Chawley is een van de mooiste huizen
in het land, maar met 40 slaapkamers,
is het een hele onderneming.
Ik hoop dat het je niet ontmoedigd.
Niet in het minst.
Ik geniet van het vooruitzicht.
In feite moet de oostelijke vleugel
worden... gerepareerd.
Maar er is zoveel ruimte dat jij en Harry
jullie eigen leven kunnen leiden.
per slot van rekening hebben echtgenoten ruimte nodig om te zwerven.
Maar niet te ver.
Maar wees gerust,
ik verhuis alleen naar het armenhuis op het landgoed,
zodat ik je kan begeleiden en adviseren.
Een hele troost, dat weet ik zeker.
Er is zoveel om te vertelllen!
Ik vergeet nooit
hoe wijlen mijn schoonmoeder me bij de hand nam.
En nu is het mijn beurt
om je klaar te maken voor je nieuwe rol.
Ik wil graag alles leren
wat u me kunt bijbrengen, Uwe Genade.
Je zult een geweldige hertogin worden,
dat weet ik zeker.
En op het moment dat je er klaar voor bent,
zullen we je aan het hof presenteren.
Daar ben je dan!
Mary.
Kan dit misschien wachten?
Dit is Agnes Harmon.
Je moeder.
Georgiana!
Stop!
Alsjeblieft!
Hoe kon je me zo overvallen?
Je hebt zo lang gezocht naar je moeder.
Ik dacht dat je niet langer zou willen wachten.
Ik heb alle mogelijkheden uitgeput.
Ze werd echter niet gevonden.
Dus wie die vrouw ook is...
Wat zeg je nu?
Ik ben gewend dat mensen misbruik van me maken.
Maar doen alsof je mijn moeder bent...
Als zij het was, zou ik haar herkennen.
Ik weet dat dit een schok is.
Maar als ik de geringste twijfel had,
zou ik haar niet naar je toe gebracht hebben.
Hoor haar tenminste aan.
Je hoeft niet nerveus te zijn.
Ik ben niet nerveus.
Ik vertrouw je
met heel mijn hart.
Zoals het hoort.
Als ik had geweten dat hij het was,
dat het hiertoe zou leiden,
dan zou ik haar nooit aangemoedigd hebben.
Daar twijfel ik niet aan.
Ik wist alleen dat
je probeerde, tegen haar wil, een echtgenoot
voor haar te kiezen.
De gedachte dat Augusta vastzit in een liefdeloos huwelijk,
niet in staat om bij de man te zijn die ze...
Dat was meer dan ik kon verdragen.
Het spijt me dat ik niet langer kan blijven,
maar Parker en ik moeten onze laatste investeringen veiligstellen.
Nou, je was een nuttige afleiding.
Je hebt me gered van het piekeren over mijn miserabele neefje.
Wil je zo vriendelijk zijn om
de koets voor te rijden?
Koets?
Je bedoelt je karretje.
Nee, nee, nee, nee, Parker en ik gaan naar Bath.
Ik dacht dat onze koets
geschikter zou zijn voor de reis.
Onze koets?
Wat van jou is zal binnenkort van mij zijn
en omgekeerd.
Ik geef toe dat mijn landgoed
niet zo groots is als Sanditon House.
Maar ik kan je verzekeren,
je zult je meer dan geriefelijk voelen.
Mijn overleden vrouw had een uitstekende smaak.
Hoewel ik zeker weet dat je kleine aanpassingen wil maken,
hier en daar.
Verwacht je dat ik Sanditon verlaat?
Het is gebruikelijk dat een vrouw bij haar man gaat wonen.
En je zou niet willen dat ik
al zwervend door het land reis
om bij jou te zijn, toch?
Na zoveel jaar uit elkaar?
Ze is duidelijk een gewetenloze opportunist,
die lucht kreeg van het feit dat
Miss Lambe niet alleen rijk is,
maar binnenkort ook betiteld.
Het nieuws zou zich razendsnel
moeten hebben verspreid.
Nou, ik hoop dat ze korte metten met haar maken.
Maar genoeg over haar.
We moeten het nog hebben over je triomf van gisteravond.
Ondanks datje een onhandige danser je bent,
leek Mr. Colbourne nogal smoorverliefd.
Weet je wel hoe wreed dit is?
Ik zoek al maanden naar mijn moeder.
En ik heb al jaren naar jou gezocht.
Maar niet wetende dat je hier was, stuurde ik een bericht
naar Antigua.
Ik neem aan dat je de kranten hebt gelezen
over een beruchte erfgename,
en plotseling besefte je dat
ik je dochter moet zijn.
Dat leidde me niet naar jou.
Ik lees geen Londense kranten.
Waarom nu?
In Antigua, ben ik geen vrije vrouw.
Ik kan daar nooit meer heen.
Mijn toenmalige meester bracht me vijf jaar geleden naar Engeland.
Ik vocht voor mijn vrijheid.
Maar ik verloor de hoop om je weer te zien.
Waarom zou ik je geloven?
Ik ben hier niet om je van streek te maken.
Ik wil niets van je.
Het enige wat ik wil is je te kennen.
En als het niet de rechtszaak was
of de kranten, wat dan wel?
Wat heeft je nu naar mij geleid?
Dat was Mr. Molyneux.
Otis?
Ik heb vers fruit meegenomen, liefje.
Je koorts lijkt te stijgen, Dora,
maar je moet hier wat van eten.
Dat is erg gul van je.
Ik beloof dat ik mijn inspanningen niet opgeef.
Ik geloof dat de Oude Stad kan worden gered.
Ik ben bang dat we meer nodig hebben
dan uw goede wil, Mrs. Parker.
Wanneer kreeg je dit?
Ik wist het niet.
Dat uw man
het land zomaar al heeft verkocht.
Wat zeg je tegen mijn oom?
Dat, omdat hij ons niet laat trouwen,
we geen andere keus hebben dan naar Schotland te gaan.
Ik kan niet wachten om je vrouw te zijn.
Je zult nu wel moe zijn.
Wil je niet even gaan liggen?
We zullen straat voor straat zoeken.
Is het niet beter om te beginnen met de pensions?
Als ze de hele nacht hebben gereisd zoals wij,
zijn ze op zoek naar een slaapplek.
Ik ben bang dat slapen het laatste is waar hij aan denkt.
Hij bracht haar hier om haar te ruïneren.
Om een huwelijk af te dwingen.
Ze zal niet geruïneerd worden.
Ze zal dezelfde Augusta zijn die ze ooit was.
Niet minder een deel van je familie
en niet minder jouw liefde verdienend.
Ik weet dat het niet is wat je voor haar wenste.
Maar voor haar bestwil, probeer jezelf ermee te verzoenen.
Mary, we vertrekken zodra zde vergadering voorbij is,
dan ben ik op tijd terug om de Montroses te verwelkomen,
en natuurlijk om Georgiana te zien... - Hoe kon je?
Je hebt ze een uitzettingsbevel gestuurd!
Wat dacht je dat er ging gebeuren?
Ik dacht, ik hoopte
dat je geweten je zou tegenhouden!
Dat je zou beseffen dat wat je doet immoreel is.
Het is slechts zakelijk.
Het is verkeerd!
Mrs. Filkins zorgt voor een ziek kind.
We hebben een verantwoordelijkheid.
Telt mijn mening dan niet?
Dit is allemaal voor jou.
Snap je het niet?
Dit is voor onze toekomst,
de toekomst van onze kinderen! - Nee.
Alles wat ik zie is
een man die de weg kwijt is.
Je bent niet meer de Tom Parker die ik trouwde.
Haast je, man!
Ik moet terug naar een blozende aanstaande bruid.
Waarom dacht ik dat ze hun eigen naam zouden gebruiken?
Daarvoor hij is veel te berekenend.
Het is te vroeg om de hoop op te geven.
Ik sprak net met de bakkersjongen.
Hij levert in de hele stad,
elke herberg, elk pension.
Ik vroeg of hij iemand had gezien die aan hun beschrijving voldeed.
Hij zei dat er een lange, blonde man
in de Old Crown Inn met zijn kersverse bruid verblijft.
Je houdt echt van me, of niet, Edward?
Hoe kun je dat vragen?
Ik wil dat je het zegt.
Ik hou meer van jou dan
ik ooit hield van een andere levende ziel.
Die eerste zes maanden
waren de gelukkigste die ik had op deze aarde.
Maar toen nam je vader een Engelse vrouw.
Ik smeekte hen om jou te mogen houden,
maar mijn nieuwe eigenaar wilde geen slaaf met een kind.
Ze zeiden dat je dood was.
Dat zei Mr. Molyneux.
Ik dacht elke dag aan je.
Toen ik Antigua verliet, liet ik een ketting achter
in de hoop dat die zijn weg naar jou zou vinden,
dat je tenminste iets van mij zou hebben.
En tegen die tijd was ik al twee jaar in Engeland.
Om te denken dat we al die tijd,
maar 50 mijl uit elkaar woonden.
Mr. Molyneux kwam me opzoeken in Bristol.
Hij vond me door zijn werk met de Zonen van Afrika.
Ik nam de eerste de beste bus.
Ik heb de hele nacht gereisd,
maar ik zou alles gedaan hebben...
alles...
om je gezicht weer te zien.
Het heeft me uiteindelijk gevonden.
Net als jij.
Wat er ook is gebeurd, tracht mededogen te tonen,
of je zult haar alleen maar verder wegduwen.
Oom.
Miss Heywood.
Ik moet u bedanken, Mrs. Parker,
niet alleen voor het overtuigen van
Georgiana mij te vertrouwen,
maar voor alle vriendelijkheid die u haar hebt getoond.
We zijn dol op Georgiana.
Om jullie tweeën herenigd te zien,
kan me niet gelukkiger maken.
We moeten zoveel tijd inhalen.
En dat zullen we ook.
Tom en ik organiseren een feestelijk diner
vanavond voor Georgiana, Miss Harmon.
Ik hoop dat u ook komt.
Nu wordt het een dubbel feest.
Wat vieren we?
Heb je het je moeder niet verteld?
Ik ga trouwen.
Oh, Georgiana,
dat is geweldig!
Natuurlijk kom ik.
Hoe kan ik een kans missen om je nieuwe familie te ontmoeten,
of de man van wie je houdt?
Het spijt me dat je helemaal hierheen kwam,
maar je hebt de reis voor niets gemaakt.
We zijn verliefd.
Ik laat me niet wegslepen.
We zijn vastbesloten om te trouwen, meneer.
Dan doe ik niets om jullie in de weg te staan.
Je bent oud genoeg om te weten wat je wilt, Augusta.
Als je echt van Sir Edward houdt,
als dit de man is met wie je wilt trouwen,
dan vraag ik je alleen terug te keren naar Sanditon,
zodat we een echte bruiloft kunnen vieren.
Vergeef me dat ik zomaar langskomen.
Ik moest weten of er nieuws is over Augusta.
Uw komst is zeer welkom.
Helaas, er is geen nieuws.
Met elk uur dat voorbij gaat, maak ik me meer zorgen.
Ik weet zeker dat ze gauw weer veilig terugkomt.
Ik wou dat er iets was
waarmee ik van nut kon zijn.
In plaats daarvan, beperk ik mezelf
tot het eindeloos lopen door de gangen.
Nu kunnen we tenminste samen lopen.
Ik ken Augusta nog maar kort.
Ze is het aangetrouwde nichtje van mijn broer.
Maar toch vind ik mezelf eerder
beschermend over haar.
Dat siert je.
Er is tenminste één positief punt
uit deze ellendige situatie gekomen.
Welke is dat?
Miss Heywood en je broer
zijn gedwongen tot elkaars gezelschap.
Misschien accepteren ze eindelijk
dat ze voor elkaar bestemd zijn.
Misschien wel.
En toch mag men nooit de kracht van
ontkenning onderschatten.
Ik was bang dat ik Leo nooit meer zou zien.
Nu kan ze mijn bruidsmeisje zijn.
Ik had nooit durven hopen dat
je zo zou veranderen, oom.
Dat moet zeker aan u liggen, Miss Heywood.
Dat kan ik niet beweren.
Laat me dit even zeggen.
Ik zou je nooit vragen
om tegen je wil met een man te trouwen.
Een jonge vrouw moet vrij zijn om haar hart te volgen.
Niet gedwongen worden tot een liefdeloos huwelijk,
alleen omdat haar ouder of voogd
van mening is dat dat voordelen biedt.
Maar ik zou je smeken
om je af te vragen of je dit echt wilt.
Je bent een opmerkelijke jonge vrouw.
Ik heb het niet vaak genoeg gezegd.
Jij hebt zoveel mogelijkheden.
Ik zou je niet graag een limiet
zien zetten op een leven dat nog maar net begonnen is.
Het is jouw keus.
Als je oprecht gelooft
dat Edward Denham je waardig is,
dat hij je de voldoening en
het geluk kan bieden die je verdient...
...dan heb je mijn zegen.
Edward is een goede man.
Hij heeft me behandeld met niets anders dan respect
en vriendelijkheid.
Hij had mij kunnen onteren, maar koos dat niet te doen.
Nee.
Het was alleen hun komst die jouw eer gespaard heeft.
Wat?
Een goede man zou je niet van je familie stelen
voor zijn eigen doeleinden.
Dit, dit was niet voor je eigen doeleinden.
We zijn verliefd.
Ik was nooit verliefd op jou.
Het was alleen jouw erfenis die ik wilde.
Niet jou.
Edward, dat is een leugen.
Doe dit niet.
Je geeft niets om mijn geld.
We zijn voorbestemd om samen te zijn.
Ben je echt zo naïef?
Er waren veel vrouwen vóór jou.
Er zullen nog vele volgen.
Dacht je echt dat
jij op de een of andere manier mij zou kunnen verlossen?
Ik zet mezelf altijd op de eerste plaats.
Vraag maar aan Esther.
Vraag Clara.
Vraag het mijn zoon.
Zou je ze echt hebben laten trouwen?
Als ik iets van u heb geleerd Miss Heywood,
is het dat een jonge vrouw het recht heeft om
haar eigen lot te kiezen.
Ik zou elke keuze die u maakt respecteren.
Zelfs als het me pijn zou doen.
Net zoals ik de uwe zou respecteren.
Hoe zit het met je toekomstige man?
Is hij knap?
Volgens sommigen.
En vriendelijk.
Ik hoop dat hij aardig is.
Hij is de vriendelijkheid zelve.
Het spijt me zo.
Mr. Parker is er nog niet.
Ik weet niet
wat hem ophoudt.
En onze andere gasten komen nu aan.
Wat moeten we doen?
Ik weet zeker dat hij dat hij snel terug is, Mary.
In de tussentijd, wees gerust,
zal ik, in zijn plaats, de gastheer zijn.
Oh, dank je, Arthur.
Lord Montrose.
Ah, Uwe Genade,
Lady Lydia.
Wat ziet u er allemaal stralend uit.
Uwe Genade.
Lady Lydia, Harry.
Mag ik mijn moeder voorstellen.
Het is dus waar.
Ze is je moeder?
Ik twijfel er niet aan.
Nou, dit is nogal, uh,
onverwacht en
prachtig.
Ik ben inderdaad blij u te ontmoeten.
Ik kon niet wachten om jullie allemaal te ontmoeten.
Vooral Harry.
Uh, het is verder niet zo'n punt, maar
de hertog word normaal aangesproken met "Uwe Genade".
Maar hij wordt de echtgenoot van mijn dochter.
Mm, laten we niet moeilijk doen, Mrs...
Miss...Miss Harmon.
Oh, u bent niet getrouwd.
Wat origineel.
Toen je me vroeg om te blijven voor het avondeten,
zou ik nooit hebben geraden
dat je dit in gedachten had.
Had ik geweten dat je hier zou zijn,
had ik de kok een banket laten bereiden.
Ah, dit is oneindig veel beter.
Er is geen fijnere maaltijd
dan voorraadvoer.
Mm.
Hoewel ik vermoed dat je zelden naar beneden gaat.
Je lijkt de misvatting te hebben
dat ik van nature groots ben.
Mijn ouders waren niet rijk.
Maar toen ontmoette je Lord de Clemente.
Oh, hij was ook niet rijk.
Of aardig.
We trouwden onder omstandigheden
niet anders dan die waar je nichtje zich nu in bevindt.
Vandaar je bezorgdheid om haar.
Op mijn 30e was ik weduwe,
met niets op mijn naam behalve een titel.
Daarom bid ik voor een betere toekomst voor Augusta.
En daarom heb je de liefde en het huwelijk afgezworen.
Het wordt laat... Ik heb je te lang opgehouden.
Moet je weggaan?
Vergeef me.
Het is je vergeven.
Ik moet me weer excuseren dat mijn man onvergevelijk te laat komt.
Hij zal niet erg vinden dat we zonder hem zijn begonnen.
Mr. Parker,
we moeten toosten.
Uh, natuurlijk, Uwe Genade.
Op de..,
toekomstige hertog en hertogin van Buckinghamshire.
Moge jullie huwelijk
lang en gelukkig zijn.
En dat jullie eerstgeborene een zoon is.
Op ons, mijn liefste.
Hoe lang blijft u in Sanditon, Miss Harmon?
Zo lang als ik kan.
Nu ik Georgiana
heb gevonden, wil ik haar niet meer
uit het oog verliezen.
En toch is het zo belangrijk
om onze kinderen hun vleugels te laten spreiden.
Hm, dat is helemaal jouw motto,
toch, moeder?
Er is niets mis met
een beetje milde begeleiding zo nu en dan, Lydia.
Vind u ook niet, Mrs. Parker?
Nou, mijn kinderen zijn nog jong...
Arthur, ik heb nagedacht.
Het is geen perfecte oplossing, maar Chawley is enorm.
Er zou genoeg ruimte zijn voor jullie om bij ons te wonen.
Nietwaar, Harry?
Voldoende.
Als, als de regeling aanvaardbaar zou zijn.
Natuurlijk is dat zo.
Wat is hier de onderliggende gedachte,
vraag ik me af?
Jullie zien er allemaal bloedserieus uit.
Georgiana vertelde
net hoe groot uw landgoed is, Uwe Genade.
Oh, het is een enorme belasting.
Soms denk ik dat het een verademing zou zijn
om in een leuk huisje als dit te wonen.
Ik kan me voorstellen dat u het wel red
met een handjevol personeel, Mrs. Parker.
Ik prijs mezelf gelukkig dat ik er heb, Uwe Genade.
Hm.
En wat is uw, uh, situatie,
Miss Harmon?
Ik logeer bij mijn werkgever in Bristol.
Dus u hebt werk.
Ik werk voor een organisatie die voormalige slaven helpt.
Ze hebben me enorm geholpen
toen ik mijn vrijheid kreeg.
Maar ik kan me voorstellen dat u daar niet graag bij stilstaat.
Ik ben niet in het minst beschaamd over wie ik ben.
Dat zou u ook niet moeten zijn.
Alles is goed, Mrs. Parker?
Oh, ja, dank u.
Ik vraag me af of we al deze haarden wel nodig hebben.
Het is amper herfst.
Vertel me waar jullie elkaar hebben ontmoet.
We hebben elkaar hier in Sanditon ontmoet.
Nog maar een paar weken geleden.
Hm, een korte verkering?
De kortst denkbare.
Ja, ik werd...
Ik werd getroffen door Georgiana toen ik haar voor het eerst zag,
en, uh...
we realiseerden ons al snel dat we dezelfde dingen wilden.
Welke dingen?
Oh, wat iedereen wil
van een huwelijk.
Positie, stabiliteit...
Sommigen zullen beweren dat liefde belangrijk moet zijn.
Liefde kent vele vormen, Lydia.
Maar jullie houden
van elkaar, toch?
Natuurlijk.
Dan heb je mijn zegen.
Oh...
Excuseert me even.
Ik heb plotseling behoefte aan wat frisse lucht.
Oh!
Ze gloeit helemaal.
Laat meteen een dokter komen.
Waarom ben ik verliefd op hem geworden?
We kunnen niet kiezen op wie we verliefd worden.
Ik begrijp de pijn die je voelt.
Maar mettertijd zal je hart genezen,
en zal dit niet meer zijn dan een vage herinnering.
Nou, nou.
Ik had niet verwacht
dat je zo snel terug zou komen.
Ga je het nog uitleggen?
Wat valt er uit te leggen?
Na al je inspanningen, tante,
lijkt het erop dat ik toch onherstelbaar ben.
Ik neem aan dat je plan is mislukt.
Mr. Colbourne heeft je gevonden
voordat je zijn nichtje kon ruïneren.
En hij slaagde erin om zich in te houden en
heeft je niet ter plekke neergeschoten.
In feite
bood hij ons de mogelijkheid om te trouwen.
Maar Miss Markham kwam tot bezinning.
Nee.
Ik was degene die weigerde.
Waarom?
Omdat ze een veel betere man verdient dan mij.
Oh, lieve hemel.
Zou het kunnen dat je echt iets voor haar voelde?
Natuurlijk niet, tante.
Je kent me... niet in staat om te voelen.
Tom! Eindelijk...
Ik weet 't, ik weet 't,
Ik ben vreselijk laat voor het eten,
maar het was het waard.
Nee, Mr. Pryce en ik
hebben eindelijk alle investeringen
die we nodig hebben voor ons hotel. - Laat dat maar!
Jullie moeten meteen boven komen.
Het gaat om Mary.
Ze is ernstig ziek.
Oh, goede God, Mary.
Bedankt.
Ik zou verloren zijn zonder jou.
Je moet meer zelfvertrouwen hebben.
Je moet Augusta
Charlotte!
Ralph! Wat doe je nog
zo laat buiten?
Ik heb op straat rondgelopen.
Wachtend op je terugkeer.
Dat was niet nodig.
Ik was bang dat je niet bij me terug zou komen.
Charlotte.
Godzijdank, je moet meteen komen.
Wat is er?
Mary stortte tijdens het eten in.
Dr. Fuchs is nu bij haar.
We zijn zeer bezorgd.
Charlotte,
dit is mijn moeder.
Agnes Harmon.
Hoe maakt u het?
Jullie hebben elkaar gevonden!
Ik zal later uitleggen hoe.
Ik heb gebeden voor deze dag.
Het is zo'n grote eer u te ontmoeten, Miss Harmon.
En ik ben ook blij u te ontmoeten, Miss Heywood.
Ik wou alleen dat het onder betere omstandigheden was.
We moeten naar Mary.
Natuurlijk.
Ik begrijp dat Miss Heywood is teruggekeerd
in Mr. Colbourne's koets?
Dat klopt, Uwe Genade.
U bent vol van vertrouwen, Mr. Starling.
Waren ze niet alleen?
Miss Markham was bij hen.
Op dit late uur? Hoe intrigerend.
Ik vraag me af waar ze geweest kunnen zijn?
Lijkt amper belangrijk, toch?
Er is weinig belangrijker voor mijn moederr
dan wat Mr. Colbourne doet of denkt,
op welk moment dan ook.
Dat is omdat hij een mooi huis heeft,
een goed inkomen en jij een echtgenoot nodig hebt.
Ik denk alleen aan jou, Lydia.
Mag je dochter niet haar eigen keuze maken
in een huwelijk, net als haar broer?
Hm.
Als het aan mij zou liggen,
was ik al getrouwd, Miss Harmon.
Maar gelukkig, heeft mijn lieve moeder me gered
van een ongunstige partij.
Is er nog meer wijn, Mr. Parker?
We hebben allemaal iets nodig om onze zenuwen te kalmeren.
Ik geloof dat er nog wat staat in de eetkamer.
Mary!
Ik vrees dat het de koorts is die de Oude Stad heeft getroffen.
De lieve dame heeft voor zovelen gezorgd.
Het lot was wreed voor haar.
Mijn gedrag was afschuwelijk, Miss Heywood.
Ging ze maar zitten en mij vermanend toespreken.
Mary...
Mary, ik zweer het,
we zullen nooit meer ruzie maken.
Ik zal nooit van je zijde wijken
of een moment zonder je gezelschap zijn.
Er is niets belangrijker dan jij.
Zonder jou, kan ik niet bestaan.
Alsjeblieft...
Alsjeblieft!
Er is niet veel wijn over, ben ik bang.
Ik kan de bediende vragen om nog een fles te halen.
Ik vraag me af...
Heb je nagedacht
over Georgiana's aanbod?
Dit is niet het juiste moment.
Denk er eens over na.
We zouden elkaar zo vaak als we wilden zien.
Maar het huwelijk zou de schijn van respect hebben.
Zolang je discreet blijft.
Discreet?
Jij
zou me verbergen in de schaduw,
terwijl jij en Georgiana deze vertoning in stand houden.
Is een compromis niet beter dan niets?
Is dat zo?
Hoe kun je verwachten dat ik een oogje dichtknijp
voor dit misplaatste huwelijk, terwijl je weet dat ik van Georgiana hou?
En ik hou van...
Mijn lieve Arthur.
Ik voel hetzelfde.
Het spijt me zo, Harry.
Maar ik moet trouw zijn aan wie ik ben.
Ik zou liever alleen leven dan in een leugen.
Er is maar weinig over, ben ik bang,
als iemand wat wil.
Hoe gaat het met Mrs. Parker?
Ze slaapt.
Maar nog steeds gevaarlijk koortsig.
Dan is het tijd dat we haar overlaten aan jouw zorg.
Ik zal blijven en waken.
Je moet wat slapen.
We kunnen je moeder naar
je appartement begeleiden.
Dank je wel, dat zou aardig zijn.
Iedereen is vertrokken.
Iedereen behalve Mr. Starling.
Hoe gaat het met Mrs. Parker?
Nog steeds geen verandering.
Je hoefde niet te blijven.
En Miss Markham?
Je moet me nog vertellen wat er in Falmouth gebeurde.
Ze is ongedeerd.
Gelukkig maar.
Ik weet zeker dat Mr. Colbourne blij was met je aanwezigheid.
Ralph... - Eerder,
toen je boven was, hadden we het over trouwen.
Miss Harmon vroeg Lady Montrose
of haar kinderen mochten trouwen met wie ze wilden.
Wat was haar antwoord?
Lady Lydia zei dat
er iemand was waarmee ze had willen trouwen,
maar haar moeder maakte er een eind aan.
Ik was nooit de man die jij koos,
of wel?
Dit was geregeld door onze ouders
voordat we wisten wat trouwen betekende.
Ja.
Je bent me zo dierbaar, Ralph.
Dat zul je altijd blijven.
Maar ik kan niet met je trouwen.
Je bent verliefd op Mr. Colbourne.
Ik deed zo mijn best om dat niet te zijn.
Als je me veracht zou ik dat begrijpen.
Nee.
Ik voel niets anders dan liefde voor jou.
Dat maakt het zo moeilijk.
Hoe is dit te vergelijken met
uw verblijf in Bristol, Miss Harmon?
Er is veel meer ruimte, maar het is wat ongezelliger.
Je beseft toch dat Georgiana binnenkort meesteres is van
één van de grotere huizen in het land?
Ja, dat maakte je heel duidelijk tijdens het diner.
En natuurlijk, als hertogin
zijn er bepaalde verwachtingen.
Een mate van toezicht.
Ongetwijfeld.
Als moeders willen we onze kinderen zien opbloeien, toch?
Het laatste wat we willen
is dat onze aanwezigheid een belemmering vormt.
Dus, als je plotseling wordt weggeroepen,
zou ik je graag helpen als dat nodig is.
Ik kan heel vrijgevig zijn als ik dat wil.
Haar hart bonst als een racepaard.
Jullie moeten je voorbereiden op het ergste.
Nee.
Nee, nee, u kunt niet bedoelen...
Ik ben bang dat ik niets meer kan doen, Herr Parker.
Wat er ook gebeuren mag,
het zal vannacht beslist worden.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.