Original subtitles

(Vrouw) Je bent nu gekomen tot het einde van je tweede semester.

Sommigen van jullie zullen hier blijven om je opleiding te voltooien.

Sommigen van jullie zullen de wereld in gaan.

En, zoals mijn gewoonte is,

Ik heb je een vraag gesteld van het grootste belang,

wat je spiritueel welzijn betreft.

Wil je tot God komen? en gered worden?

Degenen van jullie die christen willen zijn en opgeslagen zal naar rechts bewegen.

Aan diegenen van jullie die blijven en hoop gered te worden ...

je gaat naar links.

Heb je je gebeden gezegd?

Ja.

Hoewel het niet veel kan maken verschil met de Schepper.

Begrijp ik je goed?

Geloof je dat je Schepper is onverschillig voor je zonden?

Dat, in Zijn genade, Hij ziet je sluimeren?

Nee, je begrijpt me verkeerd. Ik ben niet zo ver gekomen.

Ik ben nog niet eens gewekt.

En hoe moet ik me bekeren?

Ik ben enigszins verontrust, om zeker te zijn,

maar mijn gevoelens zijn allemaal onbepaald.

De vraag is niet hoe ver je bent gevorderd,

maar hoe ver je zou moeten zijn gevorderd.

Niet hoe je je voelt, maar hoe je zou moeten voelen.

Ik voel niets.

Ik heb geen gevoel voor mijn zonden. En hoe kan ik?

Ik wou dat ik kon voelen zoals anderen doen, maar het is niet mogelijk.

Een zondaar tegen een heilige God en onder veroordeling,

en aansprakelijk elk moment te laten vallen in een brandende hopeloze eeuwigheid,

maar kan niet voelen, kan niet worden gealarmeerd,

kan niet "vluchten voor de komende toorn".

En de echte vraag is ...

Zit je in de Ark of Safety?

Ik ben bang dat ik dat niet ben.

Je bent alleen in je rebellie, Miss Dickinson.

Ik ben bang dat je een non-hoper bent.

Ja, mevrouw Lyon.

(chatter op afstand) (Birdsong)

(Emily) Voor elk extatisch moment We moeten een lijdensweg betalen

In een scherpe en trillende verhouding Naar de extase.

Voor elk geliefd uur Scherpe pittances van jaren,

Bittere betwiste penningen En koffers vol tranen.

(Klop aan de deur)

Vader. Austin. Vinnie!

Mijn geluk zou compleet zijn, als alleen moeder bij je was.

De reis zou zijn geweest te vermoeiend voor haar.

We zijn gekomen om je naar huis te nemen, Emily.

- We waren bezorgd om je laatste brief. - Je zei dat je ziek was.

Ja. Wat is het dat heb je last van?

- Een acuut geval van evangelisatie. - (Kerk bel gaat over )

- Moet ik echt naar huis? - Ja.

We gaan naar Amherst, via Boston,

en verblijf voor een korte tijd met tante Elizabeth.

(Emily zucht)

(I Bellini, "Ah Non Credea Mirarti")

Ik ben bang dat je het niet goedkeurt, vader?

Ik hou er niet van om een ​​vrouw te zien op het podium.

Maar ze heeft een geschenk.

Een cadeau is geen excuus voor een vrouw om zichzelf op die manier tentoon te stellen.

En wat zou je haar laten doen? Een congreshandeling hardop uitvoeren?

Dat zou afhangen op welke sleutel het was.

Nou, de rest van haar programma is in respectabel Duits.

En de Duitsers zijn geweldig in muziek.

Dat is waar.

Engels, godzijdank, is geen taal die gezongen kan worden.

Maar, tante Elizabeth, je houdt van je hymnes.

Hymnen zijn anders. Zij hebben helemaal niets met muziek te maken.

(Man hoest)

(Gelach)

(Applaus)

Ah, de duivel in muziek.

Wees niet afgehouden, Emily.

(I Schubert, "Nacht und Tréume")

(Neerslag)

Oh, het leven!

Oh, thuis!

Hoe geweldig je bent!

Emily.

Waarom ben je zo laat wakker?

- Mag ik met je praten, vader? - Natuurlijk.

Zoals je misschien weet, schrijf ik graag.

Brieven, meestal ... maar soms poëzie.

Ja.

Mag ik uw toestemming om te schrijven 's nachts, in vredesnaam?

Ik zal niet verstoren de rest van het huishouden, dat beloof ik.

Ja je mag.

Het was heel attent van je om te vragen.

Het is jouw huis, vader.

Maar het is ons huis, Emily.

Ik ... ik heb nog een gunst om van je te vragen, Vader.

Wat is het?

U bent, geloof ik, volgens hartelijke voorwaarden met Dr Holland,

de uitgever van de Republikein van Springfield.

En de Republikein van Springfield publiceert poëzie.

Ik schrijf hem 1: 0.

En als hij het ermee eens is, je mag hem misschien wat van je werk sturen.

(Man) "Beste Miss Dickinson,

"Ik heb besloten om te publiceren 'Sic transit Gloria mundi'

"omdat dit het minst eigenzinnig is en toont wat humor.

"Wat de rest van de poëzie betreft, het staat in de gemeenschappelijke meter

"kinderachtig, zoals kinderrijmpjes.

"Maar ik moet bekennen dat het echte klassiekers van elke taal

"zijn het werk van mannen, niet van vrouwen.

"Vrouwen, vrees ik, kunnen niet creëren de permanente schatten van literatuur. "

(Tante Elizabeth) Waar is Emily?

' (sh ° ul'_s) Emily! '(zucht)

Kom hier meteen!

Vergeet niet, heeft tante Elizabeth vierde de Dickinson-dynastie

- in 55 stanza's. - En allemaal saai.

(Sighs)

Tante Elizabeth!

Eindelijk, Emily. Ik was bijna blijven wachten.

En wat is jouw mening over mijn gedicht, Emily?

Ik weet zeker dat jouw couplet gelijk is naar je talent, tante.

Als ik slim genoeg was, zou ik het waarschijnlijk wel moeten doen neem een ​​hek van dat dubieuze compliment.

Maar tante, de beste complimenten zijn twijfelachtig.

Dat is een deel van hun charme.

Heb je genoten van mijn verzen, Austin?

Heel erg, tante. Ze stellen Paradise Lost voor schaamte.

Je kinderen zijn veel te geavanceerd, Edward.

Ik weet zeker dat een deel van mij het afkeurt.

- Afkeuring is een zware zaak. - Oh.

Trouwens, als ik moest kiezen tussen verfijnde kinderen hebben

en degenen die slechts volgzaam waren,

Ik zou de eerste moeten kiezen.

- Verlatenheid lijkt te veel op slavernij. - Dat klinkt als abolitionistisch gepraat.

Nee dat is het niet. Maar geen christen zou ooit voor de slavernij kunnen pleiten.

Laten we alstublieft dit onderwerp niet bespreken.

Het is zowel ongepast als vermoeiend.

Niet voor degenen die tot slaaf zijn gemaakt.

(Lacht) Ik zie dat we hebben een Robespierre in ons midden.

Nee, niet Robespierre.

Charlotte Corday misschien.

Edward, ze zijn zo slecht als jij.

Ik geloof dat je je eerste gedicht hebt gehad gepubliceerd.

Ja.

In de Republikeinse Springfield

Het is anoniem afgedrukt.

Dat lijkt een beetje excentriek.

Maar in de omstandigheden, waarschijnlijk een goede zaak.

We kunnen niet allemaal Milton zijn.

Niet pruilen, Emily. Het is onbetamelijk.

Gedichten zijn mijn troost voor de eeuwigheid die ons allen omringt.

- Wie zei dat? - Ik deed.

Nou, niet doen. Het klinkt onchristelijk.

En waar is Vinnie?

Hier, tante.

(tante Elizabeth) En hoe zit het met jou?

Oh, ik ben net als Pilgrim, die probeert te verbeteren.

Een pelgrim zou alleen maar bewust moeten zijn van zelfverbetering van anderen.

Zijn eigen bewustzijn is louter ijdelheid.

Maar, tante, ijdelheid is zo'n onschuldige ondeugd.

Het is zo oppervlakkig als de mensen die eraan toegeven.

Geen ondeugd is onschadelijk, Vinnie.

Zoek daarom niet verder dan Babylon.

- Hoe is het met jou, Austin? - Oh, ik heb helemaal geen pelgrimstocht.

En hoe zit het met ondeugd?

Zeker, ondeugd is alleen vermomde deugd.

En wat is uw mening van de morele laksheid van uw kinderen, Emily?

Oh, ik luister liever en blijf stil.

Op die manier, een vooroordeel lijkt geen mening te zijn.

Dat antwoord was zo Sfinxachtig, Ik ben niet wijzer.

Oh, koester je onwetendheid, tante.

Je weet nooit wanneer je het nodig hebt.

Edward!

Je kinderen verbazen me.

Ze zouden naar hun kamers moeten worden gestuurd en pummelde.

- per uur - Rustig maar, tante Elizabeth.

Neem een ​​glas bessenwijn. Zet ondeugd om in geneeskundig genot.

- Medicinaal? - Voor uw circulatie.

Er is niets mis mee met mijn bloedsomloop.

(Emily) Het hart vraagt ​​eerst plezier, En dan, excuses voor pijn;

En dan, die kleine anodynes Dat afdoende lijden;

En dan, om te gaan slapen;

En dan, als het zou moeten zijn De wil van zijn Inquisiteur,

De vrijheid om te sterven.

(klokkenspel)

(klok slaat op negen)

(Brandgekraak)

(klok tikken)

(Moeder) zou je iets willen spelen, Emily?

Een van de oude liederen van de hymnes.

Natuurlijk.

(I Abide with Me (Eventide))

Toen ik heel jong was,

een jonge man die vroeger naar onze kerk ging

gebruikt om dat te zingen.

Hij had een mooie stem.

Zo puur.

Hij was pas 19 toen hij stierf.

(Sighs)

hij--

Er.

(Birdsong)

(hoeven van paarden)

(snuiven)

(gehinnik)

God houd je goed.

Als Hij klaar is, zal Hij mij roepen.

Ik hoop dat je honderd jaar leeft.

Wat een afstotend idee.

Oh, tante, zeg dat niet.

Ik ben niet bang voor de dood, Emily.

En jij ook niet.

Als we onze zielen in gereedheid houden voor God kan er geen angst zijn.

Hij zal onze weg effenen.

Ik zal voor jullie allemaal bidden.

En vergeet niet, houd het atheïsme op afstand.

En kijk naar de klok die voor ons allemaal tikt.

(Wagen sluit)

Kruis aan.

Nam.

Kruis aan.

Oh, jullie zijn allemaal onmogelijk!

(Emily) Ik ging haar bedanken, Maar ze sliep;

Haar bed een trechtervormige steen

Met neusgaten aan het hoofd en de voeten, Dat reizigers hadden gegooid,

Wie ging haar bedanken; Maar ze sliep.

'Twas kort om de zee over te steken

Haar als levend beschouwen

Maar terugdraaien 'twas slow'

Denk je dat je misschien lacht, Mr Dickinson?

Ik glimlach!

(Oproepen) Emily! Emily!

- (Deur opent) - We hebben een gast.

Dit is Miss Vryling Buff am.

Het klinkt als een anagram, nietwaar?

Je ziet een leven voor je verwoest door de doop.

Ja, ik hoop dat je hebt gebracht onder de aandacht van je ouders

hun gebrek aan nadenken in dat opzicht.

Ik heb. Het maakt ze erg overstuur.

Maar ze zullen je zeker vergeven.

Ah, maar zal ik ze vergeven?

Was je niet op een dameseminarie? bij Fort Sumter of ergens?

- Mount Holyoke. - Ja, ik dacht dat het een militaire klank had.

Maar dat was jaren geleden.

En waren je studies gedisciplineerd?

Algebra, geometrie, de natuurwetenschappen.

En omwille van het decorum, kerkelijke geschiedenis.

Ik geloof dat alle vrouwen zouden moeten hebben dezelfde educatieve voordelen als mannen.

Maar kerkelijke geschiedenis?

Het klinkt zo somber als het paradijs.

We hebben haar thuisgebracht.

Had je Mount Holyoke zo erg lief?

Ze werd daar gepest.

Er is pesten en er is dwang.

En waaraan heb je geleden?

Een unieke combinatie van beide.

- Het was verschrikkelijk. - Ja, maar ... het plaatst ijzer in de ziel.

Maar wat is het punt daarvan als op het einde zijn we allemaal gedoofd?

- Ben je bang voor de dood? - Nee.

Maar ik vrees de hemel.

Ik ben bang dat het een anticlimax lijkt.

Perfectie meestal.

- (Lachend) - En hoe zit het met de hel?

Ik weet zeker dat dat nog saaier zal zijn dan de hemel.

Dat zal de lijdensweg zijn.

Ga je met ons mee naar de kerk, Miss Buff ben?

Natuurlijk niet.

Naar de kerk gaan is als naar Boston gaan.

Je geniet er alleen van nadat je thuis bent.

We moeten bidden voor de rust van de ziel van onze late predikant.

Is dat niet nogal afhankelijk? op waar het weg is?

(Lachend)

We zullen snelle vrienden worden.

Natuurlijk zullen we dat doen. Ik ben onweerstaanbaar.

- (Giggles) - Iedereen zegt het.

Wanneer de nieuwe pastor arriveert, je moet hem naar mij wijzen.

Zodat u ook gered kunt worden?

Nee.

Zodat ik weet wie ik moet vermijden.

Geniet niet te veel van je gebeden.

Het kan verslavend worden.

(Birdsong)

- Komt u naar God, mijnheer? - Dat doen we, mijnheer.

Kom je nederig, mijnheer?

Ik kom als mezelf, Pastor.

Wil je als advocaat naar Christus komen?

Je moet als een arme zondaar komen.

Ga op je knieeën zitten en laat me voor je bidden.

En dan kun je voor jezelf bidden.

- En jij, Miss Dickinson. Wat van jou? - Hoe zit het met mij, mijnheer?

Wilt u niet knielen en jezelf aan God geven?

Nee meneer, ik zal niet knielen.

Hoewel ik denk dat God dat wel heeft heeft zichzelf al aan mij gegeven.

- Dat was profaan. - Dat was het niet, mijnheer.

- Bewaak je je ziel, Emily? - Zo goed als ik kan, mijnheer.

En de hel? Hoe zit het met de hel?

Vermijd het als ik kan. Verdraag het als ik moet.

- Dat was niet religieus, jongedame. - Dan smeek ik God's pardon voor mijn goddeloosheid.

Laten we bidden voor alle zondaars.

Hoe durf je jezelf te gedragen op zo'n manier?

Het is zowel onchristelijk als onbetamelijk!

Ik zal niet gedwongen worden tot vroomheid!

- Je zult doen wat je wordt gevraagd. - (zucht)

Ik weet dat je christelijke kust veiliger is, Vader.

En ik weet dat ik recalcitrant moet lijken, maar mijn ziel is van mijzelf.

Je ziel is van God! Je negeert het op eigen risico.

- Ja vader. - En in de toekomst

je zult jezelf gedragen op een manier dat is passend bij het station in het leven

waarnaar het God heeft behaagd om je te bellen.

Ja vader.

Welterusten, Emily.

Welterusten, vader.

Deze plaat is vuil.

Het is niet langer vies.

Ik zou niet zo ver zijn gegaan.

Als ik dat had gedaan, zou vader me hebben ingepakt naar een goede militaire school

en moeder zou tranen hebben iets geborduurd.

Ah. De eeuwige Miss Buff am.

Helaas, mijnheer. Vader Tijd klopt ook aan mijn deur.

En welke voorzorgsmaatregelen neemt u?

Ik verzin nooit om thuis te zijn wanneer hij roept.

Alle vrouwen zouden moeten streven naar die staat van paraatheid.

Nee. Vrouwen zouden alleen moeten streven jonger dan hun tailles.

Dan het onplezierige onderwerp van leeftijd wordt bijna irrelevant.

(Chuckles) En wat moeten mannen nastreven?

Tobogganing-

En bij warmer weer?

Filatelie. Het heeft alle gevaren van sport zonder enige strengheid.

(Chuckles) Je geklets, Miss Buff am, is, zoals altijd, heerlijk.

Neem het, mijnheer Dickinson, als het ware ontboezemingen van een arme, gekwelde ziel.

Dames.

- Nu ga je te ver. - We probeerden ironisch te zijn.

- (Klop aan de deur) - Kom 'm.

- Wil je naar de kerk komen, Emily? - Nee, vader.

- Waarom kom je niet? God weet wat in mijn hart is.

Hij vereist niet dat ik in een bank zit om hem eraan te herinneren.

Ik hoop die opmerking is niet zo frivool als het klinkt.

Je ziel is geen triviale zaak.

Ik ben het ermee eens, vader.

Dat is waarom ik zo nauwgezet ben in het bewaken van zijn onafhankelijkheid.

(Emily) ik reken - als ik alles tel -

Eerst - dichters - dan de zon -

Dan de zomer - dan de hemel van God

En dan - is de lijst klaar -

Maar terugkijkend - lijkt de eerste - Om het geheel te begrijpen -

De anderen kijken een onnodige show - Dus ik schrijf - dichters - allemaal -

De zomer - duurt een vast jaar -

Ze kunnen zich een zon veroorloven Het Oosten - zou extravagant vinden -

En als de verdere hemel - Wees mooi tijdens het bereiden

Voor degenen die ze aanbidden -

Het is te moeilijk een genade - De droom rechtvaardigen -

- Wat is het? - Van Austin.

Gelijkenissen van Austin en zijn aanstaande bruid, Susan Gilbert.

Oh!

- (Vinnie) Austin zo knap als altijd. - (Emily) Maar ze lijkt doodsbang.

We moeten haar verwelkomen en haar geruststellen we verbieden het niet allemaal.

(Sighs)

(Hapt) Oh, Emily, mijn eigen!

(I Chopin, Waltz No. 17 in E flat major)

Dit is een luxe die bijna Parijse is.

(Giggles)

Laten we vandaag niets zijn behalve oppervlakkig.

Ja. En oppervlakkigheid zou altijd spontaan moeten zijn.

Als het wordt bestudeerd, is het te dicht bij hypocrisie.

We kunnen oppervlakkig zijn, maar we zijn niet dom.

God verhoede.

(zucht) Dit is mijn derde begin bal, en geen vleugje romantiek.

Denk je dat mannen bang zijn? van een vrouw die lesgeeft

en is ze gewend aan haar onafhankelijkheid?

Men moet onbevreesd zijn, zijn ze dat niet?

In oorlog, ja. In religie, altijd.

In de liefde, nooit.

Kijk naar dat goddelijke schepsel.

- Wat een nobel hoofd heeft hij. - (Vinnie) Als een Romeinse keizer.

(Miss Vryling Buff am) Nero.

Laten we hopen dat hij net zo slecht is.

Zolang hij een fortuin heeft,

we kunnen zijn verdorvenheid nemen als slechts een vervallen in deugd.

Ik vind dat je jezelf moet voorbereiden voor een polka.

Mag ik toestemming krijgen om de volgende te hebben dans op je kaart, Miss Buff am?

Ik heb geen danskaart, mijnheer. Ik geef de voorkeur aan ... improviseren.

- Is dat niet nogal gevaarlijk? - Dat is precies waarom ik het doe.

Dames.

(I Eduard Strauss, Bahn Frei - Polka-schnell)

(Giechelend)

(I Beethoven, 7 Léndler in D major)

Hoe was de goddelijkheid?

Hij danst als een ijsbeer.

En een prik.

Heb je iets tegen hem gezegd om hem te shockeren?

Alleen dat ik net klaar was met lezen Wuthering Heights.

En hij was geschandaliseerd.

- Had hij het gelezen? - Nee.

Dus ik vertelde hem dat te veroordelen een roman die hij niet had gelezen

zou hetzelfde zijn als gaan naar Sodom of Gomorrah

en teleurgesteld zijn dat ook Philadelphia niet was.

Ik hoop dat hij aanwezig was van geest om te lachen.

Hij deed het niet.

Hij ging heel stil en de lucht werd beschuldigd van onuitgesproken godslastering.

Het was heerlijk.

Nu moet ik gaan. Miss Buff am heeft een tryst.

- Dat klinkt zondig. - Hm.

Mij ​​werd eens verteld door een predikant, dat ik mijn zonden zou moeten bekeren,

anders zou ik worden achtervolgd door de duivel.

"Oh, een soort spirituele Wells Fargo," Ik zei.

Hij ging prompt stil, zoals geduld op een monument.

Ontzet maar dom.

Voor de verloren ziel, er zal geen morgen zijn.

Voor de verloren ziel is het vandaag voldoende.

Oh, ik zal je missen als je ooit gaat.

Je eerlijkheid is subliem.

Op de lange termijn, eerlijkheid is niet het beste beleid.

- Is oneerlijkheid? - Ik noem het liever diplomatie.

Op die manier kan men een tactische nederlaag omkeren in een overwinning.

- Wie heeft dat voorgesteld? - Oh, ik weet het niet.

Waarschijnlijk George Washington zoals hij was de Delaware oversteken. De verkeerde manier.

Nu, mijn eigen, ik moet vliegen.

(paard snuift)

Rijd voorzichtig, en doe niets tegen God.

- Ik stop met jodelen. - Heel wijs.

Snel, Pendennis. Voordat er tweede gedachten inzakken.

(I Piano speelt "Jeanie with the Lichtbruin haar "door Stephen Foster)

Oh, kom binnen, Emily.

- Zal ik de deur sluiten? - Nee. Laat het open.

Het is heerlijk om de muziek te horen.

(Sighs)

Het doet me denken

toen je vader en ik gingen naar onze eerste beginbal.

Al die jaren geleden.

Dit is mijn zus Lavinia.

Maar iedereen noemt me Vinnie.

En dit is mijn andere zus, Emily.

En iedereen noemt me Napoleon.

(Gelach)

Je komt terug getrouwd en een advocaat.

Harvard is het duidelijk met je eens, Austin.

Nog aangenamer is dat we nu buren zullen zijn.

Susan en ik gaan verhuizen naar de Evergreens, naast de deur.

Nog een bliksemschicht!

Maar een zeer welkome.

Austin en ik moeten de wet toepassen. Samen.

Shingle heeft nog nooit zo lief geklonken.

Is er geen einde aan deze wonderen?

(Moeder) Ik verwelkom jullie allebei.

Mijn zoon en zijn mooie bruid.

Zijn zeer mooie bruid.

En dit is het grootste wonder van allemaal. Moeder komt naar beneden van de berg Olympus.

Oh...

Emily, zoals gewoonlijk, dramatiseert.

Ik leef een heel rustig leven.

Niemand zou weten dat ik hier was.

Maar als je dat niet was, oh, wat een kloof zou je verlaten.

(Emily) Bijen in de lavendel

Dan de luie uil

Wil je trouwen?

Ik vermoed dat ik dat na verloop van tijd zal doen.

Is dat niet wat we allemaal doen, op het einde?

Ik weet het niet.

Ik kan mezelf niet voorstellen dat mijn familie voorbij is.

Onder vreemden.

(Insect zoemen)

(Birdsong)

Je bent een vreemd wezen, met meer diepte, vermoed ik, dan wie dan ook.

Hoe kan je dat zeggen? Ik heb dat helemaal niet aangetoond.

Oh mijn liefste, je demonstreert niet, onthul je.

Als je uiteindelijk weggaat, wil je schrijven?

Ik bezit de neiging niet voor lange correspondentie.

- Ik vermoed dat ik een triviale geest heb. - Maar een goed hart.

Laat geen sentiment vertroebel je oordeel, Emily.

Moet mijn toekomstige echtgenoot zijn zet me uit humor,

hij zal denken dat hij is getrouwd een van de minderjarige Borgias.

(Lacht)

Wil je trouwen?

Ik wil alleen mijn familie.

Het is niet perfect.

Het is geen paradijs.

Maar het is veel beter dan alles wat ik kon weten.

Of wil.

Wanneer je trouwt ...

- Ik zal je missen. - Natuurlijk zul je me missen.

Ik weiger om vergeten te worden.

(Lacht)

(Vinnie) Emily.

Zorg dat je brood klaar is voor de landbouwbeurs morgen.

Ja. Ik ben het niet vergeten.

Ze voelen zich opgezwollen.

Ze zijn gezwollen, net als mijn voeten.

(snakt naar adem)

Oh!

Aah! (Hijgend)

(Kreunende)

(Emily hapt)

Miss Emily?

Wil je alsjeblieft mijn brood halen uit de oven?

Het heeft jullie niet alle drie nodig om het op te rapen!

Ik geloof dat je scherp hebt gesproken tegen Thomas, Margaret en Maggie gisteren.

- Ja vader. - Ze moeten met respect worden behandeld.

Het zijn geen dienaren, maar werknemers.

Waar was dat voor?

Om zo welsprekend te wijzen het onderscheid tussen de twee.

Ik was gisteren erg onbeleefd.

Ik wil me verontschuldigen aan alle drie van jullie.

Er, geen hek genomen.

Mag ik dan aannemen dat ik vergeven word?

Want het spijt me echt.

Maar we hebben goed nieuws, mevrouw.

Je brood heeft vijf dollar gewonnen.

Dan moet je het geld houden. Het zal mijn geweten verzachten.

(Margaret) Het nam de tweede prijs.

Oh. Tweede prijs.

Hoe voelt het om vader te zijn, Austin?

Vaderlijke.

Mag ik hem vasthouden?

(babygeurtjes)

- We noemen hem Edward. - Ned, kortom.

Ik ben niemand! Wie ben je?

Ben jij ook niemand?

Dan is er een paar van ons - vertel het niet!

Ze zouden ons verbannen, weet je.

Hoe somber om iemand te zijn!

Hoe openbaar, zoals een kikker

Om je naam de levenslange dag te vertellen

Naar een bewonderend moeras!

(Austin) Vader? Wat is het?

Fort Sumter is beschoten.

Wat betekent dit?

Het wordt gedacht dat het zuiden zal zich afscheiden van de Unie.

Dan betekent het burgeroorlog.

Betekent dit dat je wordt opgeroepen, Austin?

Bijna zeker.

Je blijft hier.

Maar Vader, mijn vrienden zullen vechten. Ik kan niet thuis blijven.

Ik zal de $ 500-lening betalen, zodat een vervanger kan in jouw plaats vechten.

- Hoe zit het met mijn eer, mijnheer? - Edelachtbare, mijnheer, zal veilig in mijn handen zijn.

En mijn geweten, vader? Hoe zit dat?

Het is het beste als je geweten bent troost gevonden in jou je kinderlijke plicht doen.

Voor degenen die zullen sterven in deze burgeroorlog, "kinderplicht" lijkt lafheid.

Geen jonge man van het fokken zou zo'n opmerking maken.

Geen heer zou het provoceren!

- (zucht diep) - Austin.

Jij bent mijn enige zoon.

Ik kan je leven niet in gevaar brengen.

Alstublieft, vader, laat me niet blijven.

Je moet niet gaan! Ik verbied het!

(Sighs)

Ik zal hier blijven.

(Emily) Om hardop te vechten, is erg moedig - Maar dappere, ik weet het

die binnen de boezem laden The Cavalry of Woe -

Wie wint en de naties zien het niet -

Wie valt - en niemand houdt zich aan -

Wiens stervende ogen, geen land Regards met patriotliefde -

We vertrouwen erop, in een geplooide stoet, Voor dergelijke, gaan de engelen -

Rang na rang, met gelijke voeten - En Uniformen van sneeuw.

(Gunfire)

(Emily) Er is een woord Die een zwaard draagt ​​

Kan een gewapende man doorboren.

Het slingert zijn woorden met weerhaken, - En eenmaal is het geluid weer gedempt.

Maar waar het viel Het opgeslagen bericht vertelt

Op de patriottische dag

Een epauletted brother Hij gaf zijn adem weg

Waarheen de ademloze zon draait, Overal waar de dag ronddoolt,

Er is een geruisloos begin,

Daar is de overwinning!

(Austin) We zijn naar Gettysburg geweest om de toespraken te horen.

de heer Edward Everett heeft het woord gevoerd bijna twee uur.

- (Susan) Heel opwindend. - (Emily) En de toespraak van de president?

(Austin) Mr Lincoln was schokkend in zijn beknoptheid.

Hij sprak ongeveer drie minuten. Niet gedenkwaardig.

(Vinnie) Er waren er veel om de oraties te horen?

- (Susan) Sommigen zeggen vijftienduizend. - (Emily zucht diep)

(Austin) De meesten op zoek naar ontbijt, of proberen souvenirs van de strijd te vinden.

Macabre.

Ze zeggen dat over zeshonderdduizend mannen zijn omgekomen.

En voor wat?

Om de slavernij te beëindigen, wat nooit zou moeten gebeuren bloeide in dit land in de eerste plaats.

Miss Buff am heeft gehad een te grote invloed op jou, Emily.

Als meer mannen zo openhartig waren als Miss Buff, we hebben misschien geen oorlog gehad.

Hoe durf je het op die manier te bagatelliseren? Het conflict ging niet over gender.

Elk argument over geslacht is oorlog, want ook dat is slavernij.

- Dat is verachtelijk om te zeggen. - Wonen als een vrouw voor een week, Austin.

Je zult het niet sympathiek of triviaal vinden.

Dus je vertrekt morgen?

Hoe lang ben je weg?

Twee maanden misschien.

Beide zaken zijn moeilijk, en beide worden berecht door Rechter Lord.

- En je weet hoe woest hij kan zijn. - (klokkenspel )

- Moet je zo lang gaan? - Ja.

Een man moet zijn weg banen in de wereld. Hij kan niet alleen maar onderdanig zijn.

En een vrouw? Wat zou ze moeten doen?

Of is ze voorbestemd alleen voor decorousness?

- Laten we niet ruzie maken. - (klok slaat negen)

Niet op mijn laatste avond thuis.

Ik zal schrijven.

- Het zal mijn ongeluk verlichten. - Maar verhoog de mijne.

(Deur opent)

Wat doe je op dit uur?

Het is mijn tijd om te schrijven.

Tussen drie uur en 's ochtends.

Mijn vader staat het toe.

Geen man zou dat doen.

Ik kwam langs.

- Ik dacht dat er iets mis was. - Nee.

Het is de beste tijd,

wanneer het voelt alsof de hele wereld slaapt en stil is.

(Lacht)

Waarom duurde het zo lang? toestemming geven om met Austin te trouwen?

In werkelijkheid ...

de gedachte aan mannen binnen dat respect ...

veranderde me in steen.

Hoewel Austin is ...

zeer mals...

en toegeven aan mijn ...

reserveringen.

Is dat een deel van het huwelijksleven? zo verschrikkelijk?

Ik doe mijn plicht.

(Sighs)

Maar ik heb niet alleen gewonnen een echtgenoot,

maar ook twee zussen.

Ja.

We zullen zussen zijn.

En we zullen alles delen en lezen.

De Brontés.

George Eliot.

En de hemel behoedt ons ook, mevrouw Gaskell.

(Beide lachen)

En je hebt je poëzie.

Maar je hebt een leven.

Ik heb een routine.

Het is Gods enige concessie naar een no-hoper.

Geeft niets je troost?

Voor degenen onder ons die een beperkt leven leiden,

en zijn beroofd van ...

een bepaald soort liefde,

we weten het beste hoe te verhongeren.

We bedriegen onszelf en dan anderen.

Het is de ergste soort leugen.

Maar in zaken van de ziel ...

je bent streng.

Rigor is geen vervanging voor geluk.

(Pastor) Oh, wat een oproep is dit?

De dierbaren, wiens namen zijn geschreven in het boek des levens van het Lam,

huilen "Kom, kom!"

En de kerk beneden, Christus 'getuigenis naar de wereld en de kerk hierboven,

met het geritsel van de witte gewaden,

en het vegen van de gouden harpen,

roept: "Kom, kom!"

En de engelen van de hemel, Io! Rang boven rang, onsterfelijke vorstendommen,

terwijl ze de eeuwige troon omcirkelen.

Ze hebben het geluid ingehaald, en huilen "Kom, kom!"

Eerwaarde Wadsworth's preken haal de adem weg!

Dat soort religieuze extase is geweldig,

maar terug in de stilte van je eigen kamer,

het lijkt zo afgelegen als Spitsbergen.

Toch is hij zo knap zoals hij extatisch is.

En hij is zo schoon. Als een cherub na het baden.

En gelukkig getrouwd.

(zucht) Ah, om verloofd te zijn zonder de zwendel.

Maar een persoon mag hopen.

Als je te snel bent om te hopen, je zult altijd teleurgesteld zijn.

En als ik te snel ben om te wanhopen, wat dan?

Dan zul je te traag zijn om te hopen.

Ik heb teveel waarde gehecht aan vriendschappen.

Wanneer we vrienden dood verliezen, dat is het meest diepgaande verlies.

Wanneer we ze verliezen aan het huwelijk, het verdriet is subtieler, maar net zo scherp gevoeld.

We kunnen de wereld, of het leven, niet houden op afstand, Emily. We kunnen het ook niet negeren.

We kunnen het beter dan dat. We kunnen er waakzaam tegen zijn.

Maar wanneer die wake voorbij is, wat dan?

Eeuwigheid. En op die plaats, geen verlies wordt gevoeld.

Maar hoe staat het met het koninkrijk?

Dat kan een winst zijn, maar alleen na het feit.

Op een dag mag je trouwen.

Ik denk het niet.

Jij en Austin zijn de knappe.

Ik ben een kangoeroe tussen de schoonheden.

(Lacht) Nee! Jij hebt een mooi gezicht en een fijne ziel.

Laten we dan de man hopen die mij rechtstaat zal interesse hebben in zoölogie ...

- en alle dingen spiritueel. - (lacht)

Laten we de eerwaarde Wadsworth uitnodigen naar thee.

En mevrouw Wadsworth. (Chuckles)

(zucht diep) goed.

En je moet me beloven dat je je zult gedragen.

Ik weet hoe provocerend je kunt zijn.

Ik zal alle waardigheid verzamelen die ik kan.

Dat is waar ik bang voor ben.

(Deur sluit)

Wil je koffie drinken, mevrouw Wadsworth?

Eh, thee dan?

Nee, dank u. Mevrouw Wadsworth is een onthouding.

Ik dacht dat de onthouding alleen voor alcohol was.

Voor mij strekt het zich ook uit tot thee.

Ze zeggen dat de Chinezen thee drinken voor corrigerende doeleinden.

Ik ben blij om te zeggen dat ik geen Chinees ben.

Wat limonade dan?

Zeker zou God niet limonade afkeuren?

Levendigheid en de wil van God zijn, denk ik, onverenigbaar. Bijna ongepast.

Gewoon water zou aangenaam zijn.

Eerwaarde Wadsworth?

Alleen een kop heet water voor mij, bedankt.

Ik begrijp het van Vinnie dat je een dichter bent?

Ik schrijf verzen, ja.

(Eerwaarde Wadsworth) En hoe zit het met je tijdgenoten?

Mr Longfellow, bijvoorbeeld.

Zijn genie ligt in het voor de hand liggende te verklaren.

Oh, dat is te hard. Er zijn veel mooie dingen in Hiawatha.

Het spijt me dat ik wreed was. Maar, mevrouw, ik moet eerlijk zeggen,

Hiawatha is slechts pap. Lees slechts één strofe voor het bewijs.

Nee.

Geef me iets geperst van de waarheid, en dat is poëzie.

Ik veronderstel dat je voelt dat de Brontés dat doen?

Ja. En nog een paar anderen.

(Mevrouw Wadsworth) Wat vindt u ervan? in al die mistroostigheid in Yorkshire?

De schoonheid van de waarheid. De poëzie van het bekende.

Maar waarom kunnen ze niet wonen op iets gezonds?

Als ze gezond willen zijn, Ik zou denken dat ze zouden haken.

Wil je een beurt nemen? in onze tuin?

Nee, dank u.

Ik vind deze hitte benauwend.

Maar Charles is graag buiten.

Ik geef zelf de voorkeur aan de schaduw.

In dat geval zal ik de vrijheid nemen

van het begeleiden van je man rond onze bescheiden tuin.

En mijn zus kan je helemaal voor zichzelf hebben.

Meer water?

Bedankt voor je uitnodiging, Miss Dickinson.

Ik was erg ontroerd door uw preek, mijnheer, en wilde je heel graag vertellen.

Dit is alles wat ik in ruil daarvoor moet geven.

Zeg alsjeblieft iets.

Heeft mijn poëzie enige waarde?

Ze zijn opmerkelijk.

Compromisloos, ja, maar dit is prachtige poëzie.

Hoeveel zijn er gepubliceerd?

Zeven.

Elf?

Ik kan het me niet herinneren.

- En niet meer? - En niet meer.

Hoe kun je zo stoïcijns zijn?

Het is gemakkelijk om stoïcijns te zijn als niemand wil wat je te bieden hebt.

Er is, denk ik, altijd het nageslacht.

Maar het nageslacht is net zo troosteloos als God.

Dat klinkt als wanhoop.

Nee, het is bitterheid.

Trouwens ...

een postume reputatie is alleen voor diegenen die, wanneer ze leven,

waren het niet waard om te onthouden.

Maar toch ... Ah!

Om te worden geslagen door succes!

Maar ik zou graag enige goedkeuring willen voor ik sterf.

(Emily) Als je in de herfst zou komen, Ik zou de zomer poetsen met

Met een halve lach en een halve afwijzing, Als huisvrouwen een vlieg doen.

Als ik je over een jaar zou kunnen zien, Ik zou de maanden in ballen opwinden,

En zet ze elk in aparte laden, Totdat hun tijd overkomt.

Als slechts eeuwen vertraagd, Ik zou ze op mijn hand tellen,

Aftrekken totdat mijn vingers zijn gevallen Het land van Van Diemen in.

Als zeker, toen dit leven uit was, Die van jou en de mijne zou moeten zijn,

Ik zou het ginds als een zwoerd gooien, En proef de eeuwigheid.

Maar nu, allemaal onwetend van de lengte Van de onzekere vleugel van de tijd,

Het prikkelt me, zoals de goblin-bij, Dat zal zijn angel niet aangeven.

Ik moet iemand hebben met gevoel voor humor,

iemand die kan lachen om de wereld.

Het leven serieus nemen is de kortste route naar een ramp.

En heb je zo iemand gevonden?

Iemand heeft me gevonden.

Een heer Wilder, een professor in de wiskunde.

En als hij komedie kan vinden in een vulgaire fractie ben ik de zijne.

- Hou je van hem? - Liefde? Ik kan niet zeggen.

Het is een heel verleidelijk idee. Ze zeggen zelfs dat het bestaat.

Maar hoe weet je dat?

Wat als u een fout maakt?

Als hij een slechte keus is, Ik laat hem rustig vermoorden

en vertel iedereen dat hij op een of andere manier is gestorven van algebraïsche shock. (Chuckles)

Ik hoop dat je gelukkig wordt.

Dat kan niet worden gegarandeerd. Ik zal genoegen nemen met de overweging.

- Dat klinkt als overgave. - Nee, het is praktisch.

En wie weet? Misschien komt liefde in haar kielzog.

- Dan kan ik ontspannen in zelfvoldaanheid. - Je zou nooit zelfvoldaan kunnen zijn.

Het leven betrapt je, Emily. Uiteindelijk, we worden allemaal het ding dat we het meest vrezen.

Dan zal ik de wereld verwerpen en niet die profetie vervullen.

Dan ga je maken de grootste fouten,

want je zult jezelf ontkennen wat je geest het meest nodig heeft.

- En wat is dat? - Waarheid. En ervaring.

Anders, je gelofte zal een daad van lafheid zijn.

- Dat was pijnlijk. - Maar eerlijk.

Weersta geen ondeugden, Emily. Het zijn jouw deugden waar je op moet letten.

Austin vertelde het eens aan tante Elizabeth dat onze deugden gewoon ondeugden zijn.

Nu, er is een man met een gevoel voor humor.

En heeft uwheer Wilder er een?

Van een soort. Hij stelde mij per brief voor

dus als het huwelijk niet gelukkig is, Ik zal de Amerikaanse post de schuld geven.

Altijd conform.

Houd ongehoorzaamheid geheim.

Wees uiterlijk volgzaam, maar in je hart, je kunt zo revolutionair zijn als je wilt.

- Maar is dat niet hypocrisie? - Natuurlijk is het.

Maar in Amerika koesteren we het.

We denken dat het ons onverderfelijk maakt.

Je moet nooit verwarren de uiterlijke met de innerlijke vroomheid.

Alleen episcopalen doen dat.

Maar ik ben rebels en ver weg van de genade van God.

Je bent dichter bij Hem dan wie dan ook die ik ken.

Kijk altijd onder de oppervlakte, Emily, maar wees niet bang voor wat je daar aantreft.

- Chaos? - Ja.

Dan zal ik alles confronteren.

Wees niet te radicaal, Emily. Radicalen gedijen niet in dit land.

- Maar je bent een radicaal. - Maar ik zal me uiteindelijk conformeren.

In het belang van de vrede of een rustig leven.

Maar ik weet dat je dat niet zult doen, en ik benijd je moedig.

Ik veronderstel dat je mooie bloemen zult dragen

en heb de heer Mendelssohn "Huwelijksmarine".

Bloemen, ja. Mendelssohn, nee.

Speel nooit vrolijke muziek op een bruiloft, Emily, het is te misleidend.

- Maar je zult voor altijd van ons weg zijn. - Je laat het klinken als dood gaan.

- Is het niet? - Nee.

En zelfs als dat zo was, moet u dat wel dwing jezelf om anders te denken.

Amerika is het enige land ter wereld

dat kijkt naar de dood als een soort persoonlijk falen.

Mag ik iets voor je halen, moeder?

Nee, Emily. (Zucht)

Je leek me altijd zo verdrietig, moeder.

Mijn leven is voorbijgegaan als in een droom.

Alsof ik er nooit deel van was geweest.

Nadat Vinnie was geboren,

een soort van melancholie nestelde zich over mij die ik aanzag voor tevredenheid.

Moesten we zo'n vreselijke prijs betalen?

Nee!

Ik zou niet zonder jullie alle drie zijn.

Om mijn kinderen over mij te hebben ...

er zou geen beter medicijn kunnen zijn.

(klokkenspel)

Soms...

op een bepaald uur ...

wanneer de zon laag is ...

de schaduwen verlengen ...

(snikken) lam gevuld met zo'n gevoel van verlangen.

(Snikken) Ik voel zo'n gewicht in mijn hart.

Oh, hoe gaat het?

($ Obs)

Oh mijn liefste.

(Sobs) Oh mijn liefste.

Daar, mijn lam. Er.

(Weeping)

Oh!

Eerwaarde Wadsworth heeft gevaren voor San Francisco.

Ze gaan allemaal. Ze gaan allemaal weg.

Ze verlaten je allemaal.

Raak me niet aan!

Ik zal niet medelijden hebben. Het maakt me walgelijk.

Je hebt teveel opgeslagen door fysieke schoonheid, Emily.

De enige mensen die sanguin kunnen zijn over niet knap zijn

zijn zij die al mooi zijn.

De rest van ons heeft alleen onze jaloezie om ons warm te houden.

- Je hebt een uitstekende aard. - Wat is het nut hiervan in deze wereld?

Ik denk soms je bent te streng voor jezelf.

Ik heb veel gebreken. Er is veel te verbeteren!

Het is net zo bestraffend om te veel fouten toe te geven

zoals het is om te weinig deugden te ontkennen.

De eerwaarde Wadsworth is een getrouwde man.

Dit soort gehechtheid is ongepast.

We kunnen niet allemaal jouw zelfvoldane rechtschapenheid bezitten.

Kijk niet naar iemands moraal

wanneer je eigen kon doen een kleine correctie.

Daarmee neem ik aan Bedoel je Reverend Wadsworth?

Hij is getrouwd!

Je moet jezelf niet hechten

voor iemand die niet vrij is om die bijlage terug te geven!

Je kent de man nauwelijks, behalve door zijn preken.

Trouwens, hij en mevrouw Wadsworth zijn erg blij.

Ze heeft een onberispelijk leven geleid.

Ze heeft helemaal geen leven geleid! Daar is ze te inert voor.

Als volgzaamheid liefde was, we zouden allemaal nog lang en gelukkig leven.

Ze is een goede vrouw!

En om eerlijk te zijn, heb ik het nooit begrepen de aantrekkingskracht van haar man voor jou.

Hij is nauwelijks een heer Rochester, en jij bent beslist geen Jane Eyre!

Dat was onaardig.

Het spijt mij ook.

Je bent niet zelfvoldaan.

Maar ik preek.

En ik overdrijf te dramatiseren.

Maar het was nieuws dat was ... is moeilijk te verdragen.

Oh, je bent een ellendig wezen!

Zal je nooit iets bereiken?

($ Obs)

(Emily) We ontgroeien liefde zoals andere dingen En zet het in de la

Tot het een antiek modeshows Zoals kostuums die grootmeesters droegen.

(Pastor) Moge de Heer laat zijn gezicht op je schijnen

en wees genadig jegens u.

Moge de Heer Zijn aangezicht verheffen tot u en geeft u vrede.

We wensen jou al het geluk in de wereld.

Geen tranen, Emily.

Geen tranen.

- Kom je? - Nee.

Wave haar mijn tot ziens.

(Emily) De stervende maar weinig behoefte, schat - Een glas water is alles,

Het onopvallende gezicht van een bloem Om de muur te accentueren,

een fan, misschien, spijt van een vriend, En zeker die ene

Geen kleur in de regenboog Perceelt wanneer je weg bent.

kijk terug op tijd met vriendelijke ogen, Hij deed ongetwijfeld zijn best;

Hoe zacht zinkt zijn trillende zon In het westen van de menselijke natuur!

(Sobbing)

(Weeping)

(I Mendelssohn, Fantasie op 15, "The Last Rose of Summer")

(Emily) Van zo'n goddelijk verlies We voeren alleen de winst in,

Vrijwaring voor eenzaamheid Dat is zo'n gelukzaligheid geweest.

Als we de stilte bereiken dan kunnen we niet bang zijn,

want waar niets is, daar is God.

Emily?

Emily?

Je moet eten.

Je moet nu naar beneden komen.

Het is drie dagen geleden.

Je draagt ​​wit.

Ja.

Maar we zijn nog steeds in rouw.

Ik ook.

Emily? Het is Mr Bowles.

Hij is naar Amherst gekomen speciaal om je te zien.

Wel, kom naar beneden, verdomme.

Ik weiger met iemand te praten wie is een trap boven mij.

Vergeef me, mijnheer, als ik bang ben.

Ik zie nooit iemand en ik weet nauwelijks wat ik moet zeggen.

Je zou kunnen zeggen dank je voor mijn publicatie van een deel van je couplet.

Daarvoor, mijnheer, hebt u meer dan mijn dank. Je hebt mijn dankbaarheid.

Maar mijnheer ...

je bent veranderd een deel van mijn interpunctie.

Allemachtig. Wat is een koppelteken hier of een puntkomma daar?

Voor velen niets.

Maar voor mij is de wijziging van mijn leestekens is erg moeilijk om te verduren.

Dan verontschuldig ik me.

Ik probeerde het alleen maar te maken je betekenis is duidelijker voor mijn lezers.

Duidelijkheid is één ding, mijnheer, vanzelfsprekendheid nogal een ander.

De enige persoon die gekwalificeerd is om tussenbeide te komen met het werk van de dichter is de dichter zelf.

Van iemand anders voelt het als een aanval.

Miss Dickinson, dit is geen manier om te spreken of zich te gedragen.

Als je een minnaar als deze hebt behandeld, hij zou niet terugkeren.

- Weet je zeker dat er een zal zijn? - Natuurlijk.

Zelfs voor iemand zo moeilijk om te behagen als jezelf.

Wel, als hij komt,

hij zal net zo spectaculair moeten zijn als Disraeli en zo oprecht als Gladstone.

En zo rechtop als George Washington?

- George wie? - (lacht)

(Birdsong)

(Sighs)

(Gasping)

(zwaar ademen)

(Birdsong)

Emily?

Mr Emmons komt ons bezoeken.

Onze mooie vriend?

- Kom je naar beneden? - Nee.

Dit is onbeleefd. Waarom kom je niet naar beneden om hem te ontmoeten?

Omdat hij zo mooi is, en ik ben niet mooi genoeg.

Hij heeft enkele van je gepubliceerde gedichten gelezen en bewondert hen.

Bewondering maskeert altijd afgunst.

Wat maskeert afgunst?

Dat maskeert bewondering.

Hij kan naar de voet van de trap komen.

- Miss Dickinson? - (Emily) Ja.

- Ik kan je niet zien. - Dat maakt niet uit.

(Chuckles) Het is de eerste keer Ik heb op deze manier een bezoek gebracht.

Het lijkt oneerlijk dat je me kunt zien maar ik kan je alleen horen.

Dat kan geen moeilijkheden zijn, mijnheer, want ik ben het best gehoord en niet gezien.

Eh ... Ga je een ritje maken? met Vinnie en mij?

Ik steek mijn vaders grond niet over naar een huis of stad.

Dat lijkt zo jammer, vooral in zo'n prachtig weer.

Het weer blijft mooi of ik er doorheen rijd of niet.

Dan wens ik je een goede dag, Miss Dickinson.

Goede dag, mijnheer Emmons.

(Emily) Hij zal de trap opgaan om middernacht

De dreigende man in de nacht

Geen gewone bruidegom hij

Maar ik zal al mijn dagen wachten

En hij zal vóór het hiernamaals komen

Oh, laat hem alsjeblieft komen

Laat hem me niet vergeten!

♪ Sinds ik je gezicht voor het eerst zag, besloot ik

♪ Om u te eren en te roemen

♪ Als ik nu minacht, wens ik

♪ Mijn hart had je nooit gekend

♪ Wat! Ik hield van, en jij die hield van

♪ Zullen we beginnen te ruziën?

♪ Nee, nee, nee, mijn hart is snel

♪ En kan niet ontwarren

♪ Als ik u te veel bewonder of prijst

♪ Die fout die je me misschien vergeeft

♪ Of als mijn handen waren afgedwaald om te raken

♪ Dan mag je me terecht verlaten

♪ Ik vroeg je weg te gaan, je beval me liefde

Is er nu geen tijd om mij te slaan?

♪ Nee, nee, nee, ik hou nog steeds van je

♪ Welk fortuin e'er betide mij

♪ Als ik je onrecht gedaan heb, vertel me dan waar

♪ En ik zal het binnenkort wijzigen

♪ Als beloning voor een dergelijke zonde

♪ Hier is mijn hart, ik stuur het

♪ Als dat niet jouw genade zal veranderen

♪ Dan kan het me voor mijn leven niet schelen

♪ Dan, oh, dan, martel me nog steeds

♪ En neem mijn leven en spaar niet r

Oh, Emily, je had moeten komen - het was stralend.

Ja. En ik weet zeker dat je zou hebben maakte het nog stralender, Miss Emily.

Belachelijk zijn is daar niet de weg voor het hart van elke vrouw, mijnheer. Het minste van mij.

(Mr Emmons) Het was oprecht bedoeld.

Of moet ik schoonheid beoordelen volgens de gemeenschappelijke standaard?

Elke norm kan gebruikelijk zijn. Bekendheid leidt, zoals ze zeggen, tot minachting.

Misschien maakt minachting bekendheid.

In ieder geval schoonheid is in het oog van de toeschouwer.

Dat is niet langer waar, mijnheer. Want die truïsme is een cliché geworden.

Miss Dickinson, je bent gewoon een beetje te scherp.

En u, mijnheer, bent een beetje te snel om de martelaar te spelen.

Dan neem ik afscheid voordat er bloed wordt gemorst.

Er zijn wonden die niet bloeden,

maar die toch ergeren.

Ik nam net aan dat je dat wilde om van mij af te zijn. Ik bedoelde geen blessure.

Ik ook niet, mijnheer. Ik wil alleen maar eerlijk zijn.

Mag ik opnieuw bellen?

Als het je geen plezier geeft, wat is het nut?

Ik had gehoopt dat mijn bedrijf zou geen last zijn.

Er kan altijd een last worden gelegd, mijnheer.

U bent niet verplicht om nog een Sisyphus te zijn.

(Deur sluit)

O, Emily, waarom gedraag je je zo?

Hij is een vriendelijke man en hij was gewond.

Ik weet het niet.

Zodra ze te dichtbij komen, Ik voel me alsof ik stikte.

Ik verlang naar ... iets.

Maar ik ben er bang voor.

Een man kan liefhebben en dan afkoelen, maar zo is het niet met mij.

Maar je kunt niet gelijk zijn aan een man.

Als ik geen gelijkheid kan hebben, dan wil ik niets van liefde.

Ik zal niet zo beperkt zijn dat ik niet kan ademen.

Maar een opstandige geest nodigt alleen vergelding uit.

Dan zal ik stil zijn in mijn rebellie,

zodat niemand het zal weten wat mijn echte gevoelens zijn.

- God zal het weten. - Maar ik zal niet met God getrouwd zijn.

Maar u bent zijn bezit en verantwoording verschuldigd aan hem.

Hij zal weten van mijn worsteling en wees genadig.

En als Hij niet bestaat,

dan zal ik voor eeuwig vrij zijn.

(Sighs)

(zwaar ademen)

(Gasping)

(zwaar ademen)

(Gasping)

(schreeuwt)

(Gasping)

(zwaar ademen)

(Emily) We weten nooit dat we gaan, - wanneer we gaan

We graperen en sluiten de deur;

Het lot dat achter ons volgt, bouten het,

En we houden er niet langer mee bezig.

hij strompelt naar je geest Als spelers aan de toetsen

Voordat ze de volledige muziek laten vallen; Hij verborg je langzamerhand,

Bereidt je brosse substantie voor Voor de etherische slag,

Door zwakkere hamers, verder gehoord, Dan dichterbij, dan zo traag

Je ademhaling heeft tijd om recht te zetten, Je hersenen moeten bubbelen, -

Behandelt één keizerlijke bliksemflits Dat kalmeert je naakte ziel.

Heb je bloed opgemerkt? in je urine?

Ja, dokter.

- Rugpijn? - Ja, dokter.

Erge, ernstige?

Heel erg.

Ze heeft koorts en overgeven.

En je ademhaling?

Het is erg beperkt.

Je hebt alle gebruikelijke symptomen van Bright's Disease.

- Het is een ziekte van de nieren. - Is er een remedie?

Niet dat ik weet.

Wat is de prognose, dokter?

Diuretica en laxeermiddelen kan sommige van de symptomen verlichten.

Maar er is absoluut geen remedie?

(Sighs) Nr.

Bedankt dokter.

Ik zal je zien.

(Emily) Deze wereld is geen conclusie; Een vervolg staat verder,

Onzichtbaar, als muziek, Maar positief, als geluid.

Het wenkt en het is verbluffend; Filosofieën weten het niet,

En door een raadsel, op het laatst, Sagacity moet gaan.

Om het te raden puzzels te plegen; Om het te krijgen, hebben mannen getoond

minachting voor generaties, En kruisiging bekend.

(Birdsong)

(Birdsong)

(snakt naar adem)

(zwaar ademen)

(Kreunende)

(Ademen raspachtig)

Oh nee.

(Emily) Ik kan haar horen zuchten voordat ze er een maakt.

(Vinnie) Emily, moeder heeft een beroerte gehad

(Ademt diep uit)

(Murmurs)

Er.

Er.

(jammert)

(Slurps)

(Sighs)

(Sobbing)

We komen welterusten, moeder.

(Mumbles) Waarom?

L.-

(snakt naar adem)

(Sobbing)

(I Piano speelt "I'm All Alone" door Eric Idle en John Du Prez)

(Vinnie) Vader geloofde ...

(Austin) ... en moeder hield van ...

(Emily) Ze behaalde het in zoetheid wat ze verloor in kracht.

(I Music wordt vervolgd)

(I Muziek stopt)

(Applaus)

(I Schubert, "Nacht und Tréume")

♪ Heil'ge Nacht

♪ Du sinkest nieder

♪ Nieder wallen auch die Tréume

♪ Wie dein Mondlicht durch die Réume '♪

(Vinnie) Je vrouw speelt prachtig, Mr Todd.

(zucht) Mijn vrouw doet alles prachtig,

en met haar hele wezen.

(Gefluister) Ze zeggen het elke man die haar ontmoet wordt verliefd op haar.

(Gefluister) Nee, dat zegt ze.

♪ Die belauschen sie mit Lust

♪ Die belauschen sie mit Lust

♪ Rufen, wenn der Tag erwacht

♪ Kehre wieder, heil'ge Nacht

♪ Holde Tréume, kehret wieder

♪ Holde Tréume

♪ Kehret wieder a '

(Ademt zwaar)

(zuchten)

(Gasping)

(zwaar ademen)

(Gepassioneerde kreungeluiden)

Is dit een privérepetitie, of is het open voor het grote publiek?

(Beide zwaar ademen)

Mevrouw Todd, de afslag bevindt zich aan uw rechterhand.

Emily?

Mevrouw Todd staat op het punt te vertrekken.

Dit leven? Of alleen dit huis?

Stop er mee. Ze zal je horen.

Tot ziens, Emily.

Tot ziens, mevrouw Todd.

Graag de heer Todd groeten.

Een man van zeldzaam geduld en standvastigheid.

Ik zal je hem herinneren.

Misschien de volgende keer, Emily, wanneer je wilt afscheid nemen van een gast,

u zou kunnen overwegen om semafoor te gebruiken.

Er zijn niet genoeg vlaggen om te zeggen wat ik wil zeggen.

Gebruik de achtertrap, Austin. Het is sneller.

O, Emily, waarom gedraag je je zo?

- (Door slams) - Nu zal er dagenlang vijandigheid zijn.

(Sighs)

Hoe is het met Susan?

Nou, bedankt. Ze neemt thee met Mabel.

Ah, mevrouw Todd. En haar saaie narcisme.

Je vergist vertrouwen voor narcisme, en vrouwelijke terughoudendheid voor saaiheid.

Wat kan er nog meer gezegd worden van mevrouw Todd,

niemand zou haar ooit kunnen beschuldigen van terughoudendheid.

Of alleen een terughoudendheid eisen in een vrouw?

- Mijn vrouw is perfect gelukkig. - Ja natuurlijk.

Ik weet zeker dat ze ontrouw ziet, wanneer vergezeld door Schubert,

als een heerlijk tijdverdrijf.

Een soort van muzikaal overspel.

Echte kunstenaars kunnen niet worden beperkt door een nauwe overeenkomst.

Echte kunstenaars bedriegen zichzelf niet of hun publiek.

Wanneer je een publiek hebt om over te praten,

Ik weet zeker dat je reputatie zal ongetwijfeld zeer veilig zijn.

In dit alles is Susan de onschuldige partij.

Als je de moeite neemt om te kijken,

je zou zien dat er meer is aan die onschuld dan ontmoet het oog.

Dat is verachtelijk om te zeggen!

Oh, stop met kibbelen!

Mijn sympathie is volledig bij Susan.

Als ze een relatie had met een getrouwde man, hoe zou je reageren?

Ik zou het haar niet vergeven.

Toch "bewonder" je mevrouw Todd.

Een bewonderenswaardige vrouw is één ding, een echtgenote heel anders.

Ik denk niet dat ik ooit zo dichtbij ben geweest om je te verachten.

- Geef me geen les over hoe te leven! - En probeer je positie niet te rechtvaardigen!

Het is zowel immoreel als wreed.

Susan is een goede en intelligente vrouw.

Of heb je liever meer voor de hand liggende charmes?

Daarmee neem ik aan dat je meent Mabel Loomis Todd?

Mevrouw Todd, ja. En vertel me je niet bedoelingen met haar zijn slechts broederlijk!

Vooral in die semi-liggende positie!

Soms, Emily, je bent zo lelijk als je poëzie!

Ik vraag me af of ze dat percussieve is met haar man!

(Slams door)

(Vinnie) Er is niets aan te doen.

Mabel heeft haar besloten om de status-quo voort te zetten.

Ze is niet in staat om een ​​besluit te nemen omdat ze te dom is om er een te hebben!

Dat is vreselijk om te zeggen.

Je ziet wat een gemene persoon ik ben geworden.

(Vinnie) Dat is te hard.

Je slaat uit omdat je gekwetst of boos bent.

Je woede is, denk ik, een verdediging tegen de wereld.

Hoe kun je doorgaan met van me te houden wanneer verdien ik het niet?

Omdat je zo gemakkelijk liefhebt.

Oh, Vinnie.

Vinnie.

Je bent niet de enige die vreselijke gedachten heeft gehad.

Ja. Ik ook.

(Zucht) Ik heb ooit gehoopt dat Mabel zou opgaan in een ballon en dan ontploffen.

(Lacht)

Oh, Vinnie, als dat zo is de omvang van je verdorvenheid,

je heiligheid is verzekerd,

explosies niettegenstaande.

Probeer hem niet te provoceren.

(Sighs)

Heb je dit artikel gelezen? in de Republikein van Springfield, Emily?

Nee waarom?

Het is van Mr Bowles, wie publiceert een deel van je werk.

En wie je bewondert, denk ik.

En wie is ook getrouwd.

Wat zegt het?

"Waarom zouden we schrijven?

"Er is een ander soort schrijven, maar al te vaak,

"een beroep op de sympathieën van de lezer

"zonder zichzelf aan te bevelen naar zijn onderwerp.

"Het kan de literatuur van ellende worden genoemd.

"De schrijvers zijn voornamelijk vrouwen, hoogbegaafde vrouwen, misschien,

"vol van gedachte en gevoel en luxe,

"maar arm, eenzaam en ongelukkig.

"Ook, dergelijk leed is zo zelden gezond.

"Het kan een waardevolle discipline zijn uiteindelijk,

"maar voorlopig, het te vaak wolken, verwelkt, vervormt.

"Het is zo moeilijk om objecten duidelijk te zien door een mist van tranen.

"De schets of het gedicht is ..."

Dat was wreed.

- Het leven is wreed. - En wreedheid kent geen moraliteit.

(tjirpende insecten)

Gaat het?

Austin was wreed.

Hij was, denk ik, zijn positie verdedigen.

Of moeten we het noemen poëtische losbandigheid?

Ik moet bekennen, ik kan het niet begrijpen zijn verliefdheid op haar

wanneer ze al een man heeft

wie zou haar tevreden moeten stellen in elk aspect van het huwelijksleven.

Ze zeggen dat met de heer Todd, het is een geslachtszaak.

- Hoe weet je dit? - Er zijn geruchten.

Misschien kun je nu Mabel bekijken in een gunstiger licht.

Dat betwijfel ik.

Mevrouw Todd kan haar privé problemen hebben,

maar het is geen excuus voor Austin's ontrouw.

De broer die ik ooit aanbad heeft verraden Susan op de gemeenst denkbare manier!

Mensen zijn geen heiligen, Emily.

Je oordeelt te hard omdat je te hoog beoordeelt.

Een standaard verlagen is het eerste excuus voor elke schurkenstreek.

En zich aan één hoog principe houden is de laatste toevlucht van de onverdraagzame.

En hoe zit het met integriteit?

Austin was ooit woest in zijn verdediging ervan,

en nu lijkt het een last om gemakkelijk opzij te zetten!

Integriteit, indien te ver doorgevoerd, kan even meedogenloos zijn.

- En past ik in die categorie? - Soms ja!

We zijn alleen maar mens, Emily.

Schaam ons er niet voor.

Je hebt gelijk. Natuurlijk.

Ik wou dat ik je zachte geest had.

Als ik Austin hekel,

het is omdat mijn eigen tekortkomingen zijn even groot.

We worden precies datgene waar we bang voor zijn,

en ik ben verbitterd geworden.

Ondanks je heftigheid,

je hebt een ziel iedereen zou trots op zijn.

Oh, Vinnie. Vinnie.

(Snikken) Waarom heeft de wereld zo lelijk worden?

(Emily) Onze reis was gevorderd; Onze voeten waren bijna gekomen

Op die vreemde vork in de weg van Being, Eeuwigheid op termijn.

Ons tempo nam plots ontzag, Onze voeten aarzelend geleid.

Voorheen waar steden, maar tussen, Het bos van de doden.

Terugtrekken was uit hoop, - Achter, een afgesloten route,

Eternity's witte vlag eerder, En God bij elke poort.

(zuchten)

(Gasping)

- Shhh, shhh, shhh. Emily. - (hijgen)

Shhh, kalm. Emily, kalm jezelf.

Shhh.

Is er niets dat we kunnen doen, dokter?

(Dokter) Hou haar vast, Ik geef haar wat meer chloroform.

(Austin) Shhh. Emily, Emily.

- Emily. Shhh, shhh, shhh. - (hijgen)

(Screaming)

Shhh, Emily. Shhh.

- Shhh. - Emily, we zijn er.

- Emily. - Shhh.

- Makkelijk, kalm. - Shhh.

- Shhh. - Makkelijk. Ja, ja.

- Breathe, Emily. Emily. - (hijgen)

- Het is goed. Het is goed. - Shhh. Shhh.

Shhh.

- Shhh. - (Gasping vertraagt)

(Verstikking)

- (Groans) - Dokter?

- Shhh. - Makkelijk.

(jammert)

(Kreunende)

(zucht diep)

(Sobbing)

(snakt naar adem)

♪ Ze begroef hem voor de bloei

♪ Maar daar was ze zelf dood evensong keer

♪ God stuurt elke heer

♪ Dergelijke haviken, zulke honden,

♪ En zo een Ieman I

(Sobbing)

(Emily) Mijn leven is twee keer gesloten voor zijn einde;

Het blijft nog te zien

Als onsterfelijkheid onthult Een derde evenement voor mij,

Zo groot, zo hopeloos om zwanger te worden, Als deze die tweemaal overkwam.

We mogen alleen afscheid nemen van de hemel, En alles wat we nodig hebben van de hel.

Vaarwel aan het leven dat ik leefde, En de wereld die ik vroeger kende;

En kus de heuvels voor mij, slechts één keer;

Nu ben ik klaar om te gaan!

Omdat ik niet kon stoppen voor de dood -

hij is vriendelijk gestopt voor mij -

Het rijtuig werd vastgehouden, maar alleen onszelf -

En onsterfelijkheid.

We reden langzaam - hij kende geen haast

En ik had weggedaan Mijn werk en ook mijn vrije tijd,

Voor zijn beleefdheid.

We zijn de school gepasseerd, waar kinderen streefden,

Bij nis - in de ring -

We passeerden de graasvelden -

We hebben de ondergaande zon gepasseerd -

Of liever - hij heeft ons gepasseerd -

De dauwjes trilden en chillen -

voor alleen roddels, mijn jurk - Mijn tippet - alleen tule -

We stopten vóór een huis dat leek Een zwelling van de grond -

Het dak was nauwelijks zichtbaar - De kroonlijst - in de grond -

Sindsdien - dit is eeuwen - en toch Voelt korter dan de dag

Ik vermoedde eerst de hoofden van de paarden Waren in de richting van de eeuwigheid -

Dit is mijn brief aan de wereld, Dat heeft me nooit geschreven, -

Het simpele nieuws dat de natuur heeft verteld, Met tedere majesteit.

Haar boodschap is gepleegd Aan handen die ik niet kan zien;

uit liefde voor haar, lieve landgenoten, Rechter teder van mij!

Ondertitels door Yasmeen Khan