All language subtitles for Metamorphosis.1990.UNCUT.1080p.BluRay.x264.AAC-[YTS.MX]

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French Download
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian Download
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese Download
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal) Download
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian Download
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish Download
es-419 Spanish (Latin American) Download
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

:: METAMORFOZA ::

tłumaczenie: techniacz >

Już myślałem, że nie przyjdziesz.

Mecz dobiega końca.

Chyba nie straciłam zbyt wiele.

To mecz między wykładowcami a studentami z różnych wydziałów.

Mike, kto stoi za Housemanem?

Za Housemanem? Boże...

Rada uczelni lubi go jak pryszcza na środku nosa.

To w jaki sposób zdobył w zeszłym roku 200 tysięcy dolarów dofinansowania?

Ponieważ nasz młody, ekscentryczny i niesubordynowany doktor Houseman

jest najlepszym inżynierem genetycznym na tym uniwersytecie od 10 lat.

Nie przystoi pytać geniusza, na co wydaje pieniądze.

Oto Peter Houseman.

Fizjologia i medycyna pozwalają zajrzeć

do najbardziej ukrytych zakamarków naszych organizmów.

Immunologia poradziła sobie z tysiącem niewidzialnych wrogów naszego zdrowia.

Embriologia połączyła komórkę jajową z plemnikiem w procesie in-vitro.

Lecz ludzka genetyka dokonała dopiero pierwszego, nieśmiałego kroku.

Genom składa się z około 3 miliardów komponentów.

Są one niczym litery w alfabecie genetycznym.

Policzcie, ile stron by zajęło, gdybyśmy chcieli wydrukować ludzki genom,

zakładając że na jednej stronie zmieści się 10 tysięcy liter.

- Nie przesadzasz trochę? - Sprawdzam, czy się zatnie.

Nawet wielka encyklopedia stanowi...

iż dziedzictwo naszych gatunków musi być zachowane.

Nie tylko kolor naszych oczu.

Nie tylko kolor naszych włosów.

Nie tylko arcydzieło natury,

jakim są fascynujące uda naszej uroczej Patrici.

Ale również pamięć milionów lat ewolucji.

Gasnące cienie ras i pokoleń, który zniknęły.

Oto nasz rodzinny album.

Jeśli dobrze zdamy sobie z tego sprawę,

to poznamy naszą przeszłość.

Kim byliśmy, kim jesteśmy i najważniejsze, kim będziemy.

Profesorze, wiadomość dla pana.

Doktorze Houseman, nie może pan tam wejść!

Nie denerwuj się na mnie! Nic nie mogę zrobić!

- Czyj to genialny pomysł?! - Nie mój.

Komisja zdecydowała, że wszystkie wnioski o dofinansowanie

muszą być poparte szczegółowym raportem z postępów w badaniach.

Ponadto, nałożono obowiązek publikacji

wszystkich sfinansowanych eksperymentów z zeszłego roku.

Nie tak się umawialiśmy, gdy zaoferowałeś mi tu pracę!

Bądź rozsądny, Peter. To rozkaz odgórny, z Nowego Jorku.

Jesteśmy prywatną uczelnią.

Chcą wiedzieć, na co przeznaczamy pieniądze, które nam dają.

Jeśli przyślą tu kobietę na inspekcję,

to nic nie będziemy mogli zrobić.

Przyjąłem tę pracę, gdyż zapewniłeś mnie,

że będę miał całkowitą wolność i brak zobowiązań w moich badaniach.

Nikt nie chce narzucać ci zobowiązań.

Oni chcą tylko raportu z twoich eksperymentów.

Twój wydział w ciągu dwóch lat pochłonął ćwierć milion dolarów,

a ty nie opublikowałeś z tego nawet jednego zdania!

- Lloyd, co słychać? - Witaj, Mike.

Doktorze Owen.

Sally, to profesor Lloyd, dziekan wydziału biologii.

Panno Donnelly.

A to doktor Owen, jego asystent.

- Miło panią poznać. - Wzajemnie.

Czyli przyjechała pani z Nowego Jorku...

Mike!

Przepraszam.

Musisz mi pomóc.

- Jeśli tylko mogę... - Możesz!

Jesteś jednym z najdłużej zasiadających w radzie

i jedynym z odrobiną mózgu.

Jakaś inspektorka będzie wtykać nos w finanse naszych badań.

- To chyba nie jest... - Zostałem zmuszony,

by opublikować postępy z pracy, zanim ją ukończę.

Każdy z nas musi je publikować, ja również.

Nie widzę powodu, dla którego miałby pan być wyjątkiem.

Bo ja nie publikuję dowcipów i nie mam zamiaru być obiektem drwin, tak jak pan.

Przykro mi, nic nie mogę zrobić.

Chodźmy, panowie.

Mike...

Publikacja mojej pracy przed jej końcem oznacza właśnie jej koniec!

A to wszystko za sprawą jakiejś rozhisteryzowanej, starej baby w trakcie menopauzy!

Była pani wczoraj na meczu, prawda?

Peter Houseman.

Może nakłoni go pani do zmiany zdania?

Spróbuję.

Ale nie spodziewałabym się zbyt wiele

po rozhisteryzowanej, starej babie w trakcie menopauzy.

O rany...

{y:i}Rozpoczęcie procedury

{y:i}Obiekt: małpa {y:i}Wiek: 2 lata, płeć: samiec

Skład?

{y:i}9 jednostek serum, {y:i}1 jednostka dwutlenku glukozy.

- Potroić glukozę. - To go zabije!

Wiem, ale nie chciałbym ryzykować porażki, gdy jest słaby.

Przykro mi, Willy, kończy nam się czas.

To nie moja wina.

Penetracja jądra nadskrzyżowaniowego.

Fale delta w normie. Dwa cykle na sekundę.

Ciśnienie serca w normie.

Idealnie.

Jednak nie.

Fale alfa i beta wzrastają. Ciśnienie rośnie.

{y:i}Niebezpieczeństwo

To efekt ewolucyjnego promieniowania w układzie limbicznym.

Absorpcja następuje zbyt szybko.

Ciągle rośnie.

{y:i}Funkcje życiowe w zagrożeniu

{y:i}Funkcje życiowe ustały

To niedorzeczne.

Niemniej jednak to fascynująca teoria, jeśli dane są precyzyjne.

To niemożliwe. Żarty sobie z nas robi.

Houseman, pański raport jest tak niejednoznaczny, jak i fascynujący.

I pobudzający wyobraźnię.

Najwyższy czas, by wyjaśnił pan cel swoich badań

i przekonał nas do kolejnego dofinansowania w kwocie 150 tysięcy dolarów.

Zostałem poproszony o raport z moich badań,

a także o wykazanie zeszłorocznych wydatków.

Wszystko zostało wyszczególnione co do ostatniego centa.

Moje eksperymenty mogą budzić niepokój,

jednakże są one oparte na teorii autodestrukcji Bruneta.

On sam tę niedorzeczną teorię porzucił.

Owszem, dlatego że w tamtych czasach nie istniała technologia, która mogłaby ją potwierdzić.

Dziś jest to możliwe.

I panu to się udało?

Tak, pomimo że potrzebne są kolejne eksperymenty.

Czyli zidentyfikowałeś sekwencję genetyczną?

- Tak. - To wspaniale.

Bez wątpienia.

Proszę pozwolić mi zrozumieć.

Jeśli zahamuje pan białko,

cofając genetyczny kod, który je tworzy,

to w praktyce komórki będą reprodukować się integralnie w sposób trwały?

Tak.

Czyli organy nie zapadną więcej na żadną chorobę.

Komórki wątroby, mózgu, kości, skóra

będą reprodukować się w nieskończoność.

Co oznacza, że starość przestanie istnieć.

- A nawet śmierć. - Być może.

Jest pan nie tylko aroganckim megalomaniakiem,

ale również głupcem.

- Mogę już iść? - Panie doktorze,

na czym przeprowadza pan swoje eksperymenty?

Na hodowlach komórkowych.

To oczywiste.

- Ale na jakim pasożycie? - Na żadnym.

Na szczurach, małpach?

Na ludzkich zarodkach.

{y:i}Operacja rozpoczęta

{y:i}Mutacja komórek w trakcie

{y:i}Weryfikacja sekwencji genetycznej

{y:i}Alarm

{y:i}Mutacja komórek poza kontrolą

Skurwysyny! Biurokraci!

Dbają jedynie o własny tyłek,

a ta świnia Lloyd sprzedałby swoją jedyną sprawną nogę,

żeby tylko postawić mnie pod ścianą.

Może potrzeba szczegółowego badania, uwzględniającego wszystkie rezultaty...

Nie! Najpierw dokończę eksperyment.

Napiszę raport wtedy, gdy zakończy się on sukcesem.

Wtedy będę mógł opublikować wszystko.

Nie martw się. Jakoś zdobędziemy pieniądze.

Nawet, jeśli będę musiał sprzedać swoje buty.

Mam nadzieję, że do tego nie dojdzie.

Nie będę wtedy mogła spojrzeć w lustro.

Szukaj kwitów, Willy. Przyszła księgowa.

Niczego nie szukaj. Nie jestem księgową.

Przepraszam, że przeszkadzam.

{y:i}Przeprasza pani za obecność?

Muszę wracać do pracy.

Ja również.

Niewiele z tych eksperymentów zrozumiałam, ale są one naprawdę nadzwyczajne.

Co to?

Komputer, któremu zaprogramowałem anatomię molekularną.

Fantastycznie, teraz wiem tyle samo, co przedtem.

- Do czego on służy? - Naprawdę jest pani zainteresowana?

Zbliżam się do 30-tki. Chciałabym, żeby tak zostało.

Każdy żywy organizm od dnia narodzin

odbywa powolną i nieubłaganą wędrówkę ku pogorszeniu swego stanu,

która, według mnie, jest z góry określona genetycznie.

Dlaczego z góry?

Gdy w organizmie pojawia się życie, przestaje ono ewoluować.

Zawsze dostosowuje się do środowiska, w którym powstało.

Przypadkowe błędy genetyczne reprodukcji

wytwarzają mutacje, które środowisko segreguje,

stawiając na czele te, które przystosowują się najłatwiej.

Rozumie pani? To środowisko wprowadza reguły gry.

Proszę sobie wyobrazić, co by się stało, gdyby wśród błędów genetycznych przydarzył się taki,

który stworzyłby organizm nie starzejący się,

nie umierający i produkujący organizmy takie same jak on.

Środowisko dałoby takiemu organizmowi kontrolę.

Lecz w niedługim czasie stałby się on na tyle dominujący,

że wykorzystałby każdą przestrzeń i wszystkie zasoby znane człowiekowi.

- To ma pan na myśli? - Tak.

Wcześniej czy później rasę czekałaby zagłada i zostałaby po niej spalona ziemia.

- Gdzie pani studiowała? - Na Columbii.

Jestem przekonany, że proces życia broni się

poprzez obligatoryjną śmierć każdej jednostki.

Innymi słowy, śmierć jest ceną za przetrwanie gatunków.

A przynajmniej była do teraz.

Gdyby przestrzegał procedur, to nikt by się do niego nie przyczepił.

Bo jest głupi.

Na takim uniwersytecie jak nasz niesubordynacja nie może być tolerowana.

Zanim to zakończymy, sugeruję zbadać ten projekt bez uprzedzenia.

Widzę, że uczyniłeś siebie naszym prawnikiem.

Bronię racji uczelni.

Nie chcielibyśmy, żeby efekty eksperymentu opublikował inny uniwersytet,

zwłaszcza jeśli eksperyment będzie udany.

Rozmawialiśmy już z jego asystentem?

Jak on się nazywa? Willy Carson.

Jeszcze nie.

Willy, idziesz pieszo?

Nie, zaparkowałem przecznicę dalej.

Wskakuj, podwiozę cię.

Proszę nie robić sobie kłopotu. To raptem kilka metrów.

Willy, nalegam.

- Jak było na obiedzie? - Byłeś głównym daniem.

Polali cię każdym możliwym sosem.

Zatem będą mieli problem z przetrawieniem.

Zawieszają twoje badania.

Chcą zweryfikować wszystkie twoje eksperymenty.

Nie mogą.

W umowie mam zapis o dobrowolnym odejściu.

Nie puszczą cię.

Nie dostałeś zgody na eksperymentowanie z ludzkimi płodami.

Jeśli odejdziesz, to postawią cię przed komisją dyscyplinarną.

To mogłoby zablokować twoją pracę na lata.

Przykro mi, Peter.

Nie twoja wina. Nie stawiaj sobie zarzutów.

Lloyd od dawna próbował wbić mi szpilkę.

- Co teraz zrobisz? - Dowiesz się jako pierwsza.

Tak?

{y:i}Cześć, rozmawiałem dzisiaj z Lloydem. {y:i}Zaproponował mi u siebie pracę.

Nie traci czasu.

{y:i}Co się dzieje?

Jestem w sytuacji bez wyjścia.

Gdy tylko uzyskają zgodę,

wetkną nos w każdy szczegół naszej pracy.

A na koniec eksperymenty będą kontynuowane pod nadzorem Lloyda.

{y:i}Jest jakiś sposób, {y:i}by ich powstrzymać?

Tak.

Poprzez udowodnienie prawdziwości naszej pracy, zanim się do niej wtrącą.

{y:i}Za dużo niewiadomych. {y:i}To duże ryzyko.

Wiem.

W porządku, panie doktorze.

- Tom, kto przyszedł? {y:i}- Doktor Houseman.

W porządku.

{y:i}Kodowanie sekwencji zakończone

{y:i}Procedura zakończona

Dziękuję za wspólny wieczór.

Mike, bardzo mi na tobie zależy, ale czasem...

Twoja mądrość jest hamulcem.

Wybacz, że się nie poddaję. Próbować nie zaszkodzi.

- Dobranoc, Mike. - Dobranoc, Sally.

- Spokojnie, to ja. - Co tu robisz?

Dotrzymuję obietnicy.

Powiedziałem, że będziesz pierwszą osobą, która dowie się...

Jest 1:00 w nocy. Możemy porozmawiać o tym jutro?

- Wygrałem z nimi. - Jak to?

Serum działa. Przetestowałem to.

- Na kim? - Na sobie.

Wziąłem małą dawkę, ale efekty są lepsze, niż przypuszczałem.

Teraz mogę opublikować wszystko i nikt mnie nie powstrzyma.

Fantastycznie. Bardzo się cieszę.

Po to tu przyszedłem.

- Ty jedyna o tym wiesz. - Dziękuję.

- Chyba już pójdę. - Zaczekaj.

Wstąpisz na chwilę?

- Jeśli nie jest za późno. - Nie jest. Zrobię kawę.

Alice.

Cześć, Sally.

- Witam. - Cześć.

Zasnęłam.

Gdzie Tommy?

Też zasnął. Położyłam go do łóżka.

Wcale nie spałem. Czekałem na ciebie.

Nie byłabym rozczarowana, gdybyś nie czekał.

Ale teraz czas spać.

Pójdę już.

Zadzwoń jutro, jeśli będę potrzebna.

- Pa, Alice, Dziękuję. - Pa pa.

Dobranoc, Tommy.

Dlaczego się nie przywitasz,

tylko wpatrujesz się w niego jak w dzikie zwierzę?

Ma na imię Peter.

Cześć, Tommy. Co słychać?

- Chce mi się spać. - Idziemy do łóżka.

Zdejmij kurtkę. Zaraz wracam.

- Mogę spać z tobą? - Nie, skarbie.

Mama musi zająć się pracą. Dlatego właśnie przyszedł doktor Houseman.

Wyśpij się, skarbie.

Słodki dzieciak.

- Jesteś po rozwodzie? - Nie.

Nigdy nie byłam zamężna.

Ojciec Tommy'ego był żonaty, ale o tym nie wiedziałam.

Nasz romans skończył się z chwilą, gdy w jego oczach pojawiła się groza,

tuż po tym, gdy powiedziałam mu o ciąży.

- Tego szukasz? - Dzięki.

Co ci się stało w dłoń?

Nie wiem.

Musiałem w coś uderzyć.

Przynajmniej nie leci już krew.

Dziękuję.

Chcesz kawę?

W latach 1953-1955 zaproponowano tezę,

która później stała się głównym dogmatem.

Stwierdzono, iż DNA nie bierze bezpośredniego udziału w syntezie białkowej.

Zachowuje się jak swego rodzaju pieczęć przy syntezie cząsteczek RNA,

które następnie powtarza sekwencję DNA.

Autorami tego dogmatu byli...

Patricia?

O rany... Mam to na końcu języka.

To były te same osoby, które odkryły strukturę spiralną.

O właśnie! O nich myślałam.

Steve?

- Watson i Crick. - Bardzo dobrze.

Na dziś to wszystko.

- Doktorze Houseman? - Tak?

- Co to? - Mój adres.

Organizuję imprezę. Chciałabym, żeby pan przyszedł.

- Kiedy? - Codziennie.

O każdej porze.

Wynoś się stąd!

Spokojnie.

Zazwyczaj nie tracisz swojej pragmatycznej serdeczności.

Wynoś się stąd. Nie masz prawa tu przebywać!

To tylko kwestia czasu. Standardowe biurokratyczne opóźnienia.

Nie śpieszą się z papierkową robotą. Trzeba ich trochę pogonić.

Z pewnością wiesz, jak to jest.

Nie tym razem.

Wyświadcz mi przysługę i zabieraj się stąd.

Jeśli komisja zdecyduje o kontynuacji eksperymentu,

to będzie on toczył się pod moją stałą i całkowitą kontrolą.

Bez mojej zgody nie będziesz mógł wetknąć tu nosa.

Zrobiłeś to celowo.

Widziałeś to.

Nie widziałem zbyt dokładnie.

Jestem pewien, że to był przypadek.

Rany boskie, ten człowiek jest kaleką!

To nie człowiek, a pijawka.

Willy, co to jest?

Nie wiem.

Krew.

Tommy, spójrz na mnie i uśmiechnij się.

Może odrobinę mniej.

Tommy, nie bądź marudny.

Ja zrobię zdjęcie.

- Nie lubisz mnie zbytnio, prawda? - Nie.

Spoko, ja ciebie też nie.

Ale czasem w taki właśnie sposób rodzą się wielkie przyjaźnie.

Zobaczcie, co zrobią, gdy im to dam.

Boją się.

{y:i}Analiza porównawcza {y:i}Poszukiwanie anomalii

{y:i}Anomalia chromosomów

{y:i}Szczegóły

{y:i}Dane niewystarczające {y:i}Anomalia chromosomów nieznana

Doktorze Houseman.

Jeśli planuję pan wrócić, tak jak zeszłej nocy, to nie będę zamykał bramy.

Jak to "tak jak zeszłej nocy"?

Zeszłej nocy wjechał pan i wyjechał dwukrotnie.

Jeśli dziś zamierza pan zrobić tak samo,

to nie będę zamykał bramy.

Chyba się mylisz. Przyjechałem tylko raz.

Mam zapisane.

Przyjechał pan o 20:45, a wyjechał o 22:20.

Później wrócił pan ponownie o 00:10, a wyjechał o 00:25.

Ja w pracy nie śpię.

Poprosiłem pana o zapałki. Dał mi pan całą paczkę. Oto one.

Teraz pan pamięta?

Naprawdę pan nie pamięta.

Nawet pożyczyłem panu chusteczkę na owinięcie zranionej dłoni.

- Poproszę piwo. - Przykro mi, już zamknięte.

- Byłem tu wczoraj. - Serio?

Pamiętasz mnie?

Ściągnij portki, wtedy sobie przypomni.

Zamknij się!

Proszę piwko.

Przychodzi tu dużo ludzi.

Nie można oczekiwać, że będziemy pamiętać każdego.

Pięć dolarów.

Że też masz czelność tu przychodzić, skurwielu!

Ty draniu!

Ty...

Nie po twarzy! Dajcie go tu!

A więc tak, byłeś tu wczoraj!

Nie wiem, dlaczego byłeś taki głupi, by tu wrócić!

To nie ja!

Dziewczyna straci przez ciebie kilka tygodni pracy, psycholu!

Nie!

Musisz podjąć decyzję, Bob.

Nie mogę tak nagle pozbawić go autorytetu.

Czekałoby nas śledztwo i cały uniwersytet byłby zamieszany.

Jeśli cię zaatakował, to wymusimy na nim przeprosiny.

Przeprosiny nic dla mnie nie znaczą!

Chcę, by natychmiast odebrano mu dostęp do laboratorium!

On coś knuje.

Wpadł w furię, gdy mnie tam zobaczył.

Każdy by wpadł, gdyby zobaczył, jak ktoś mu grzebie bez pozwolenia w notatkach.

Więc się pośpieszmy i to pozwolenie zdobądźmy!

Jestem przekonany, że ten arogancki drań chce nas wykiwać.

Przykro mi, Sally, nie wiem, co myśleć.

Szukałem wszędzie, ale nikt go nie widział.

- Byłeś w jego domu? - Tak.

Jestem pewien, że tam jest, ale nie chce otworzyć drzwi.

Przepraszam, ale muszę iść.

Wesołych Świąt, na wypadek gdybyśmy się już nie zobaczyli.

Nawzajem.

Peter!

Patrz na drogę.

Gdzieś ty był? Zniknąłeś tydzień temu.

Zatrzymaj się gdzieś.

Mój Boże, co się stało?

Wypróbowałem serum na sobie.

Na początku rezultaty były pozytywne.

Ale potem coś się stało. Coś poszło źle.

- Zimno ci. - Wiem.

Moje ciało ma taką samą temperaturę, jak powietrze wokół mnie.

Nie wiem, dlaczego.

Nie wiem, dlaczego to mi się dzieje.

Muszę jak najszybciej znaleźć rozwiązanie albo będzie po mnie.

Nie powinieneś był podejmować takiego ryzyka. Było zbyt wiele niewiadomych.

Willy, musisz mi pomóc. Ty jedyny możesz to zrobić.

W jaki sposób? Zamknęli laboratorium.

Lloyd zdobył pozwolenie.

- Wszystko dokładnie przetrzepią. - Pojedziemy tam w nocy.

Powtórzymy eksperyment i spróbujemy zlokalizować błąd.

Możemy pogorszyć twój stan.

To moja szansa. Muszę zaryzykować.

Ja umieram.

Przycisz to, Tommy.

Słucham.

Co? Co powiedziałeś?

Widziałem go.

Co? Gdzie?

Co?

Kazałam ci to przyciszyć.

Halo? Willy? Chcę się z nim zobaczyć.

Nie ma mowy. On nie chce nikogo widzieć.

Nie wie nawet, że do ciebie zadzwoniłem.

{y:i}- Co mu się stało? - Jest w kiepskim stanie.

{y:i}Naprawdę kiepskim.

{y:i}Nikomu o niczym nie mów.

Jeśli ktokolwiek może mu pomóc, to jest nim on sam.

- Chcę z nim chociaż porozmawiać. {y:i}- Nie, on tego nie chce.

Zadzwonię później.

Dzięki.

Użyjemy mocniejszej dawki.

Zajmij się analizą krwi.

W pierwszej kolejności prędkością elektroforetyczną gamma-globuliny.

Będziemy powtarzać analizę co 10 minut.

Jedynym sposobem zlokalizowania błędu jest powtórzenie wszystkiego od początku.

- Zwiąż mi nadgarstki. - Po co?

Żebym nie mógł się ruszyć.

{y:i}Kodowanie sekwencji zakończone

{y:i}Gotowość do rozpoczęcia procedury

{y:i}Kodowanie sekwencji zakończone

{y:i}Alarm

O Boże, nie.

Przestań!

Przestań!

Czego chcesz?

Czego chcesz? Zostaw mnie!

Obiecuję, że cię nie skrzywdzę. Nie mógłbym tego zrobić.

Nie wiedziałem, co robię. Uwierz mi, proszę.

Nie wiedziałem.

Uspokój się. Już po wszystkim.

Uwierz mi. Już dobrze.

Już dobrze.

- Dlaczego? - Nie wiem.

Już po wszystkim. Będzie dobrze.

Już dobrze.

Już dobrze.

W porządku.

Wystarczy. Już mi lepiej.

Naprawdę już mi lepiej. Wystarczy.

Już mi lepiej! Powiedziałam, że wystarczy!

Przestań!

Spójrz na tego.

Objedź przecznicę. Złapiemy gościa.

Słucham.

Tak.

Gdzie?

Co z nim?

Nie wiem. Wszyscy tam są, łącznie z kanclerzem.

Nie mogę tam się pokazać. Zarzucą mnie pytaniami.

- Co się stało? - Nie wiem.

Żeby mieć pewność, to muszę wrócić do laboratorium

i dokończyć eksperyment.

To jedyny sposób, żeby go ocalić.

Masz. Weź to.

- Co to jest? - Efekt dwóch lat badań.

Należy do Petera.

- Nie może pani tam wejść. - Jestem z uniwersytetu.

{y:i}Możesz ją wpuścić.

Nie możesz tam wejść.

- Co z nim? Chcę go zobaczyć. - Nie ma potrzeby.

Wpadł w obłęd. Dali mu środki uspokajające.

Panno Donnelly, kto panią powiadomił?

Willy Carson.

Znajdźcie go. Chcę go natychmiast widzieć.

Nie ma potrzeby tu zostawać.

- Informujcie mnie na bieżąco. - Oczywiście.

Powinna pani wrócić do domu.

- Odwiozę cię. - Nie, zostanę tutaj.

Mike, co się dzieje?

Czy jego życie jest w niebezpieczeństwie?

Nie wiemy.

Wiemy tyle, że z pomocą Willy'ego dostał się do laboratorium,

i że potrącił go policyjny radiowóz.

Nic mu z tego powodu się nie stało. To wszystko, co wiemy.

Ale jego organizm jakby...

- Co jakby? - Jakby postarzał się o 50 lat.

To niedorzeczne, ale tak właśnie jest.

{y:i}Doktorze Lester.

Właśnie badamy krew.

Powinien pan to zobaczyć, inaczej wezmą mnie za szaleńca.

Nigdy czegoś takiego nie widziałem.

Antyciała nieznanego gatunku zwalczają jego własne.

Niewiarygodne.

Są silniejsze i bardziej złośliwe.

Wiem, że rozsiewam herezję, ale one nie są pochodzenia ludzkiego.

Peter.

Odejdź.

- Odejdź, Sally. - Nie.

Cokolwiek się ze mną dzieje, od tego nie ma odwrotu.

Każda moja komórka umiera.

Odejdź, proszę.

Willy powiedział, że jest nadzieja.

Dał mi serum. Mam je przechować,

- aż znajdzie rozwiązanie. - Nie.

Nie ma już rozwiązania.

Nie widzisz tego?

- Odejdź! - Nie odejdę.

Sally, zaczekaj!

Zaczekaj!

Mike, pomóż mi.

To jest program eksperymentu?

- Tak. - O nie. Nie jest.

Doktor Houseman zniszczył dysk z programem.

Przed tobą długa kariera.

Nie zmarnuj tej szansy.

A teraz powiedz jak się sprawy mają i nad czym pracowaliście.

Pojawiła się również afazja, która staje się coraz silniejsza.

Ledwie jest w stanie wypowiedzieć słowo.

Postępuje również deformacja szkieletowa.

Zmienia się cały jego metabolizm.

O mój Boże.

To nie jest pogorszenie stanu.

To organiczna mutacja.

Nie tylko mutacja, ale regresja.

- O czym ty mówisz, Lloyd? - Przestudiowałem jego notatki.

Doktor Houseman wstrzyknął sobie komórki ze zmodyfikowanym DNA.

Co?

By powstrzymać proces starzenia,

użył, jak mu się wydawało, informacji odpowiedzialnej za starzenie się komórek.

Zamiast tego uruchomił uśpioną mutację.

Taką, która nie była aktywna od milionów lat.

Informacja, której użył, przemieniła go w coś, czym byliśmy,

być może nawet przed powstaniem ssaków, w odległych czasach naszej ewolucji.

Dobry Boże! W co?

Nie wiem. Zobaczymy.

Umrze, zanim przemiana dobiegnie końca. Jest już bardzo słaby.

Być może.

Szykuj się, Tommy. Przyszła Alice.

{y:i}Cześć. Przepraszam za spóźnienie. {y:i}Czy Tommy jest już gotów?

{y:i}Przyszłaś w sam raz. {y:i}Dziękuję ci.

{y:i}Nie ma sprawy.

{y:i}- Mam położyć go tam spać? {y:i}- Nie trzeba, dziękuję.

Tommy to uroczy dzieciak.

Tommy. Tommy!

Mam!

Nic się nie stało. Nie rozlało się.

Witaj, Peter.

Chciałeś wszystkich zaskoczyć i udało ci się.

Szkoda, że umrzesz, zanim proces dobiegnie końca.

Ale może nadal nie wiesz, co się z tobą dzieje.

Może nie rozumiesz, co do ciebie mówię.

Słucham cię.

Czyli nadal jesteś istotą ludzką. To dobra wiadomość.

Przekonałem Willy'ego, by udostępnił mi program twojego eksperymentu.

Jego kariera jest dla mnie bardzo ważna.

Przyznał mi rację.

Powiedziałem już kanclerzowi, że będę kontynuował eksperyment,

ku pamięci twojego poświęcenia.

Powiedziałem mu, że cię nie doceniłem.

Był tymi słowami poruszony.

A teraz pośpiesz się i zdychaj.

Przeprowadzę twoją sekcję, żeby dowiedzieć się, w coś ty się zamienił.

Już teraz mogę zaspokoić twoją ciekawość.

Ja nie umrę.

Metamorfoza będzie kontynuowana tak długo, aż uzyskam to, czego chcę.

Lloyd, ty zdrajco!

Nie!

A teraz muszę...

- Wie pan, dokąd mógł pójść? - Nie.

Dlaczego wyrwał ofierze serce i wątrobę?

Wesołych Świąt!

Wesołych Świąt!

Kto tam?

- Sally... - Peter?

Wyłącz światło.

Dlaczego wyszedłeś ze szpitala?

Nie zbliżaj się.

- Chcę serum. - Po co ci ono?

Wróć do szpitala. Pozwól sobie pomóc.

Nikt nie może mi pomóc.

Moje ciało mutuje coraz szybciej.

Muszę wrócić do laboratorium.

Mutuje?

- Co masz na myślisz? - To, że...

zmieniam się w żywą skamielinę.

Żeby było zabawniej, eksperyment przynosi efekty.

Na wieki będę tym, czym się stałem.

Słucham.

{y:i}Peter oszalał. {y:i}Zabił Lloyda i uciekł.

- Nie wiemy, dokąd poszedł. - On tu jest.

Sally?

Daj serum!

Tommy! Gdzie on jest?

Tommy!

Tommy!

Gdzie jest Tommy?!

W moim samochodzie!

Cholera!

Boże, dopomóż!

Niech cię szlag trafi! Zapalaj!

Tommy!

Tommy!

Tommy!

Otwórz drzwi, Tommy! Otwórz drzwi!

Co to było?

Coś w laboratorium na czwartym piętrze.

Zadzwonię do Steve'a przy bramie.

Jest tu ktoś?

Tutaj!

- Gdzie masz klucz? - Nie wiem!

Znajdź go!

- To jest okropne! - Już dobrze!

- Już po wszystkim. - On tam jest!

Wstrzymać ogień aż do mojego rozkazu!

Wstrzymać ogień!

- Co to było? - Koszmar z przeszłości.

Mike! To...

- To nie był Peter, prawda? - Nie.

On powiedział, że się przemieni

i bez względu na to, w co się przemieni,

to będzie żył wiecznie.

Powiedział, że nigdy nie umrze, bo...

pomimo wszystkiego, eksperyment zakończył się sukcesem!

Peter nie żyje. Zaufaj mi.

Co mu się stało?

O Boże! To niewiarygodne.

Degradacja jego komórek nie ustała.

Uległ rozkładowi.

Musimy sporządzić raport.

Wayne, zadzwoń na komendę i powiedz, co tu się stało.

Tak jest.

Trudno będzie przekonać ławę przysięgłych, że te resztki były kiedyś człowiekiem.

Tommy!

Jestem, mamo.

Wszystko będzie dobrze, skarbie.

Już po wszystkim, kochanie.

Gotowe.

Mimo wszystko uważam, że to niedorzeczne, by jechać samochodem tak daleko.

Będziemy robić postoje. Tommy!

Idę.

Nigdzie nam się nie śpieszy. To będzie jak małe wakacje.

Szczęśliwy, że wracasz do Nowego Jorku?

Bon voyage, kolego. Niedługo was odwiedzę.

Dziękuję za wszystko.

Gdzie to znalazłeś? Wypuść go, bo go zabijesz.

Bez obaw, nie zrobię mu krzywdy.

On nie umrze. Nigdy.

tłumaczenie: techniacz >

Synchronizacja do wersji Shout! Factory (91min): Burial Metamorphosis.1990.UNCUT.1080p.BluRay.x264.AAC-YTS (wbrew temu co twierdzi YTS, niestety, nie jest to wersja UnCut)

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.