Original subtitles

Denk eens aan het grootste geheim in je leven.

Dat wat je verborgen houdt voor de mensen van wie je houdt.

Zelfs voor jezelf.

Stel je nu voor wat er zou gebeuren...

als dat geheim uitkwam.

Weet je nog dat je dat aan mij vroeg?

Ik heb gebruik gemaakt van je training.

Ik hou mijn hartslag in bedwang...

let op mijn gezichtsuitdrukkingen, maak niet te veel gebaren...

vernietig elk bewijsstuk.

Ik weet niet hoelang ik dit nog kan volhouden.

Dat is geen woord.

En niet alleen vanwege de risico's...

Nee, dat is geen woord. - Dat is wel een woord.

Maar hoe beter mijn relatie met mijn ouders is...

hoe meer ik het gevoel krijg dat ik ze kwets.

Gegevensinvoer voltooid, Gideon.

Dank je wel, Nora West-Allen.

Stuur ik dit naar de gebruikelijke ontvanger?

Ja.

Stuur het naar Eobard Thawne.

Prioriteitsniveau, dringend.

Ben je er klaar voor? - Ik ben nog niet snel genoeg.

Je kunt je nu niet terugtrekken.

Dit is de grootste race van je leven.

Klaar, af. - Niet echt... Pap.

Wacht. O, god.

Hebbes.

Wat gênant.

Ik ben heel goed in het schaatsspelletje op mijn pocket pal.

Buig je knieën.

En leun wat naar voren.

Ik doe het. - Je doet het.

Ik schaats.

Dit is pas echt gaaf. Bedankt.

Kijk nou eens. Wat een geweldige moeder.

Wat? En jij dan?

Jij stelde schaatsen en de spelletjesavond voor.

Toen Nora verwond was, raakte ik een beetje gefrustreerd.

En nu hebben we een echt plan om Cicada tegen te houden.

Zijn nichtje wekken en een oproep doen op zijn hart?

Ik weet dat Dwyer een moordenaar is, maar hij blijft een persoon.

Hij houdt van Grace zoals wij van Nora houden.

Ik heb dus het gevoel...

dat alles de goede kant op gaat.

Daar kom ik.

Sorry, waarom heb je een helm op?

Je bent toch van rubber?

Iemand moet het goede voorbeeld geven.

Je was toch op het ijs opgegroeid?

Dat klopt. Mijn moeders vriend bestuurde een ijsdweilwagen.

Waar ik vandaan kom...

daten we zulke mannen niet. En waarom?

Er zijn geen ijsdweilwagens. Hoe maken we het ijs schoon?

De hele winter zitten we op onze knieën met een trekker in de hand.

Voor mij zijn dat de beste acht maanden van het jaar.

Een geweldig verhaal, Shirley. - Sherloque.

Over trekkers gesproken...

wie echt een poetsbeurt nodig heeft...

is Larry Blumenthal. Hij is dood.

Is Larry Blumenthal dood?

De patentenregistrator tegenover je met het kantoor van 40 vierkante meter...

en uitzicht op de binnenplaats?

Ja, hartstikke dood.

Je kunt het huren als je wilt.

Wat? O, mijn god. Dat is perfect.

Mijn advertentie-inkomsten zijn gestegen, dus...

Ja, met de extra ruimte...

kun je redacteurs en fotografen aannemen.

Ik zou mijn blog in een echte krant kunnen omzetten.

Mijn pak is aangekomen. - Welk pak?

Dit is de oplossing voor al onze problemen.

We moeten gaan.

Mesdames et messieurs, ziehier...

'le machine à mémoire', zoals ze dat in Amerique du Nord zeggen.

'De geheugenmachine.'

We hebben de geheugenmachine vele keren gebruikt.

Ik ben met deze technologie de gedachten binnengedrongen...

van de onfortuinlijke comapatiënten van het Summerholt-instituut...

tot Jervis Tetch, de verschrikkelijke Mad Hatter Killer van Earth-221.

Ik kom heel even terug vanuit Tannhauser...

om een splitter te lenen voor de remedie...

en wat vind ik? Deze... - Machine à mémoire.

Wat dan ook. Hoe heb je die vanaf Earth-221 hier laten komen?

Ik heb gebruik gemaakt van een multiversele bezorgdienst.

Jullie niet? Heb je geen gouden kaart?

Ik kan je vast korting geven. - Dat hoeft niet.

Oké? We moeten gewoon Grace wakker maken.

Hiermee wordt ze wel wakker.

Bij de meeste comapatiënten...

vallen actievere zones van hersenactiviteit stil...

en komen de minder actieve zones juist tot leven.

Maar helaas is Grace niet normaal.

Niet alleen duurt haar coma al langer dan gemiddeld...

maar haar bewustzijn heeft zichzelf afgezonderd...

in één specifieke sector.

Haar langetermijngeheugen.

Het zal heel facile zijn. Een eitje.

Jullie hoeven jullie hersengolven maar...

in Grace' herinneringen over te plaatsen.

Dan leiden jullie haar bewustzijn...

via een doorgang van het zenuwstelsel eruit...

en Grace wordt wakker.

Net als toen Barry mij wakker maakte toen de Denker me gevangen had.

Vreemd genoeg lijkt dat inderdaad een eitje.

Zolang Grace' abnormale hersenschade...

geen onvoorziene risico's veroorzaakt.

Daarom stel ik voor met zijn tweeën te gaan...

bij deze technologie.

Elke keer als ik iemands geheugen binnenging...

ging ik absoluut met mijn partner.

Je partner heette toch niet toevallig Watson, hè?

Nee, niet Watson. Hij heette Watsun.

Samen zijn we heel wat hersenen binnengedrongen.

Samen... Tot ik een keer...

in een herinnering terechtkwam van een motelkamer in Montreal...

waar ik Watsun en flagrant délit...

in een relatie met mijn vrouw vond.

Mijn vierde vrouw, maar toch.

Kon je de herinneringen van je partner dan zien?

Dat is een mogelijke bijwerking als je dit met zijn tweeën doet.

Trouwens...

welk stel is bereid deze missie uit te voeren?

Ik stel voor dat de speedsters dit doen.

Goed.

Hé, als je mij een blanco Scrabble-blokje ziet stelen...

is het niet zoals het lijkt, oké?

Dat is een goeie, pap.

We hoeven deze transmitter maar aan de EEG van Grace te verbinden...

en we kunnen beginnen.

Geweldig.

Morgenochtend gaan we Grace redden.

Plannen voor je vrije avond?

Ik ga naar bed. Killer Frost heeft de hele nacht...

films zitten kijken van haar twee favoriete Johns.

Woo en Hughes.

Ik hou meer van Ford en Waters...

maar ik zal weer de hele nacht...

zitten te werken aan dat metahuman-monster van jullie.

Er ontbreekt nog iets aan deze remedie.

Goed, tot ziens.

Ik mis ook iets.

Je net genezen handen. - Vreemde woordkeuze.

Ik spreek vanavond mijn informant.

Hij weet misschien waar Dwyer is...

maar ik weet niet of hij te vertrouwen is.

Je moet hem dus voor me viben.

Ik moet echt aan de remedie werken.

Maar mijn splitter-algoritme is pas om 3.00 uur klaar.

Bedankt. Dit is heel belangrijk.

Gideon, hoe hack ik dit ding...

zodat pap mijn herinneringen niet ziet?

Hoe je hem ook instelt, als jij en Barry Allen er samen in gaan...

riskeer je dat hij je herinneringen ziet.

Ik kan dus niets doen.

Zijn dat... - De hersengolven van Grace Gibbons.

Blijkbaar heeft Sherloque Wells de transmitter klaargezet.

Ik kan er dus in gaan. In mijn eentje.

Ik kan terug zijn voor ze het merken...

maar dan zal Grace al wakker zijn.

Activering hersengolfoverdracht over drie, twee, één...

beelden van beveiligingscamera's en de omgeving...

De politie van Central City?

Goed. Jones, wie is dat meisje?

Ze zat in de auto, verstopt onder de stoel.

Haar ouders stonden geld te pinnen toen de meta aanviel.

Verdomme. Hebben we familie gevonden?

Misschien een oom. We zijn nog op zoek naar zijn laatste adres.

Ze kan niet op die bank slapen. Ze moet hier weg.

Arme meid.

Wie ben jij? - Kun je me zien?

Och ja. Jij bent het bewustzijn van Grace in haar oude herinnering.

Ik ben Nora.

Kun je me naar mijn ouders brengen?

Nee.

Maar als je meegaat, zorg ik dat je je beter voelt.

Toen ik zo oud was als jij, had ik ook zo'n vriend.

Hij wil zich vast ook beter voelen.

Laten we door dat portaal gaan en je uit je coma halen...

voordat iemand merkt dat ik hierin ben gegaan.

Ik zit hier vast.

We vinden wel een uitweg. Dat beloof ik je.

Ik heb het gevoel dat ik al heel lang op dit bureau zit.

En nu blijf ik hier voorgoed, hè?

Laat me met rust.

Toen ik zo oud was als jij...

zat ik ook helemaal alleen op dit politiebureau.

Het is hier best eng. - Ik ben niet bang.

Ik wel. Ik was altijd bang.

Er was een keer...

een heel slechte man en hij wilde...

mensen in een vliegtuig pijn doen. - Een meta?

Maar ik hield hem tegen. - Echt?

Ik was wel doodsbang. Maar weet je wat mijn geheim is?

Ik stel me voor wat er daarna zal gebeuren.

Wil je het proberen?

Doe je ogen dicht...

en denk aan wat er zal gebeuren als je hier eenmaal weg bent.

Dan zie ik oom Orlin.

Laten we een uitgang zoeken, oké?

Mag ik 'Gazette' dus niet gebruiken?

'Chronicle'?

Is de enige naam die is toegestaan dus 'Central City Citizen'?

Wie had je aan de lijn?

Een advocaat. Ze hielp me met vragen...

voor als ik een krant wil beginnen.

Dat is leuk. Wat zei ze?

Het maakt ook niets uit.

Ik weet niet eens of dit wel het juiste moment is.

Ik wil me richten op Team Flash en het tegenhouden van Cicada.

Ja, maar... Een ogenblikje.

Praat eens wat langzamer.

Het is Sherloque.

Wat heeft Nora gedaan?

Waarom ging Nora er alleen in? - En waarom is ze er nog niet uit?

Mijn theorie is dat Grace' unieke hersenschade...

zorgt dat haar brein defensief reageert...

dus toen het iets vreemds waarnam...

verplaatste het alle zenuwbanen naar de uitgangen...

als een soort quarantaine.

Denkt Grace' brein dan dat Nora een virus is?

Ja. We kunnen reacties van haar afweersysteem verwachten...

die haar willen vernietigen.

Ik heb jullie toch over de Mad Hatter verteld?

Hij had ook hersenschade.

Na mijn ruzie met Watsun en mijn vierde vrouw...

zette Watsun het onderzoek alleen voort tot ik hem op een dag aangesloten...

aan de machine à mémoire vond. Hij was hersendood.

Wist je dat dit kon gebeuren? Het was toch een 'eitje'?

Daarom zei ik: 'Ga met zijn tweeën.'

Barry, we moeten erin gaan.

Ik heb overal gezocht. Geen teken van het portaal.

Hoe kun je overal gezocht hebben? Je was twee seconden weg.

Ik ben heel snel. Ik deed atletiek op school.

Hup, C.C. Squirrels.

Kun je me ergens anders heen brengen? Naar een andere herinnering?

Waar zijn we? - Bij mij thuis.

Oom Orlin.

Hé, meisje. Hoe gaat het? Hoe was je dag?

Even terug. Mr Truck, zei je?

Je hebt Cicada hier gezien.

Die vent komt hier steeds, als een hardnekkige schimmel.

Oké. En hoe is het met de White Russian Hacker?

Kun je er even bij blijven?

Was hij gewelddadig?

Nou en of.

Elke donderdag overvalt hij iedereen hier.

Onnodig.

Maar goed.

Heb je het over een band die Sickada heet?

Ja, man.

Je zei dat 'die vent' mensen aanviel.

Hij overvalt iedereen hier met die rotmuziek.

Dibs.

Dat ging niet zoals ik hoopte.

We krijgen twee schoonmoeders.

Nee. Truck, bedankt voor je tijd.

We kunnen hier weg. - Eén glas? Ik betaal.

Eén glas.

Maar alleen omdat je nooit iets betaalt.

En ik ben heel nieuwsgierig hoe sint-juttemis eruitziet.

Kunnen we haar niet waarschuwen?

Nee. We wilden een noodbaken installeren, maar het werkte niet.

Zodra je binnenkomt, is er een nieuw portaal.

Jullie hebben maar even de tijd om Grace en Nora te vinden...

voor Grace' brein het probeert af te sluiten.

En onthou dit. Als je daarin sterft...

Sterven we hier. Dat weet ik nog van DeVoe.

We redden haar wel. Dat beloof ik.

Start hersengolfoverdracht.

Succes.

Het politiebureau van Central City?

Oké, kom op.

Ze zat in de laatste wagon, verborgen onder de stoel.

En haar ouders?

Geen idee. Ze zat op de rode lijn naar het centrum.

Ze is vast over het draaihek gesprongen.

We kunnen haar niet op die bank laten slapen.

O, mijn god. Barry.

Wacht, is dat...

Is dat Joe Wests kleindochter?

Grijp haar.

We zitten niet in de herinneringen van Grace.

We zitten in die van Nora.

Er is niets veranderd in de hersenactiviteit van Grace.

Maar kijk. Die van Nora is verdriedubbeld.

Dat betekent...

Dat Barry en Iris in Nora's herinneringen zitten.

Hoe zijn we in Nora's jeugdherinneringen beland?

Geen idee.

Ik heb ook geen idee hoe we hier Nora kunnen redden.

We zitten in een herinnering...

in een herinnering, toch?

Als we dus door een portaal zouden gaan...

Dan komen we in Grace.

We moeten dus gewoon door Nora's herinneringen lopen...

tot we het portaal vinden.

Misschien brengt zij ons erheen.

Vecht tegen koning Shark en verslaat hem tot aan de dood.

Wat is hier gebeurd?

In Nora's toekomst is S.T.A.R. Labs blijkbaar...

Het Flash-museum.

Hallo. Ik ben Dexter Myles. Welkom in het Flash-museum.

Krijg nou wat.

Moet je dat zien.

Er zijn Flash-speeltjes en Flash-telefoons. Flash-ringen.

Niet te geloven.

Je zult het hoog in je bol krijgen, hè?

Misschien wel, ja.

Dat is schattig.

Hé, ik heb haar gevonden.

Denk je dat we met haar kunnen praten?

Nee, kon dat maar.

Dit is misschien de enige keer dat ik haar op die leeftijd zie.

Maar Nora's bewustzijn is hier niet.

Het is in Grace. Dit staat vast. We kunnen niets veranderen.

FLASH VERMIST VERDWIJNT IN GEVECHT

Toen ik tien was, liep ik niet weg van huis.

Omdat je een braaf meisje was. Ik liep voortdurend weg.

Ja, omdat je je vader wilde zien.

Niet omdat je voor iemand wegrende.

Hé, we moeten het portaal blijven zoeken.

Kom op, Gracie. Niet vloeken.

Kunnen we het doen? alsjeblieft?

Goed dan.

'Een zeldzame, oude vogel is een pelikaan

In wiens bek meer past dan in zijn maag

In zijn bek bewaart hij

Genoeg voedsel voor een week...'

'Maar ik weet verdorie echt niet hoe hij dat kan'

Grace, ik zat te denken...

dat we nu misschien het portaal kunnen gaan zoeken.

Brandt er iets aan?

Verdomme. Ik bedoel, chips.

Hij denkt dat hij voor mij zorgt, maar eigenlijk zorg ik voor hem.

Vooruit, eten. We hebben een grote dag.

Eerst gaan we naar de dierentuin, dan naar de film...

Wat een interessant poppenhuis.

En dan gaan we een ijsje eten en dan...

Vergeet de kermis niet.

'Kermis.'

Waar je gewond bent geraakt.

Ik denk dat het portaal daar is.

Kun je me naar de laatste plek brengen die je je herinnert?

Hé, moet je haar zien.

Ze is echt jouw type. Bied haar een drankje aan.

Verdomme. Met de hand genaaid.

Ik ben hier niet om naar jacks te kijken.

Ik ben hier om een informant te viben...

Ligt het aan mij of zijn hier veel dames in leer?

Jazeker. Singlesavond.

Wat toevallig.

Echt?

Wat zeg je altijd? 'Ik ruik een mysterie'?

Die zin is van mij.

Ik kan de angst van je viben.

Je hebt dit expres geregeld.

Natuurlijk kende je informant Cicada niet.

Hij kende een Cicada.

Heb je tegen me gelogen...

en mijn tijd verspild, zodat ik met je mee zou gaan?

Nee. Zo is het niet.

Net als ik denk dat je eindelijk volwassen wordt...

doe je iets waaruit blijkt...

dat je nog steeds egoïstisch bent.

Dat is voor de drankjes. Ik ga.

HAL DER SCHURKEN

Wacht.

Hebben die kerels een eigen vleugel?

DENKER

Wie is Cicada? De autoriteiten denken dat hij...

Misschien moeten we...

dat portaal gaan zoeken.

Orlin Dwyer, een metahuman geboren tijdens de Verlichting...

maar toen Cicada in 2024 na de verdwijning van Flash terugkwam...

opperden sommigen dat Cicada helemaal geen man is...

maar een onsterfelijk monster.

Het enige wat we wel weten, is dat hij tot nu toe 152 mensen heeft gedood.

Wacht, wat?

Ik wist dat hij Cicada niet kon pakken, maar blijft hij moorden?

Flash deed zijn best...

maar Cicada heeft meer mensen gedood dan Zoom...

of zelfs Red Death.

En de stad zag de Flash en zijn nalatenschap...

nooit meer op dezelfde manier.

Nora West-Allen, jij zit flink in de problemen, jongedame.

Wat doen we hier? - Je wilde naar mijn laatste herinnering.

Ja, maar ik dacht aan de kermis.

Een vreemde paarse energie vulde de hemel.

Het verwoestende verschijnsel...

kwam van een satelliet die in een dalende baan was geraakt.

Gelukkig creëerde de satelliet, voor hij de stad kon raken...

wat wetenschappers zien als... - Hoe kan ze dit weten?

Een rampzalige gebeurtenis.

NIEUWE META... HIERDOOR?

Een nieuwe meta...

sprong van een gebouw om te vluchten voor...

Ik ga dit rechtzetten, Gracie.

Elke meta...

zal sterven.

Hoe kon je Orlin die avond horen? Jij was in coma.

Ja, maar ik hoor wel alles.

Je moet ermee ophouden. - Pas als ik klaar ben.

Wilden ze je pakken?

Ik heb zijn partner gedood. Vibe.

Maar er was ook een vrouw. Ze gaf me er flink van langs.

Ze had snelheid. Ik denk dat ze de dochter van de Flash is.

Ik weet niet wat je denkt dat Orlin zei.

Je zei dat je overal gezocht had. Nu snap ik het. Je hebt snelheid.

Jij bent haar, nietwaar?

Jij bent de dochter van de Flash. Jij hebt mijn oom pijn gedaan.

Ik wil je helpen.

Niet waar. Oom Orlin heeft me over je verteld.

Jij en je vader willen hem pijn doen.

Alleen omdat hij anderen pijn wil doen.

Onschuldige mensen.

Nee. Hij doet alleen meta's pijn. Zoals die mijn ouders heeft gedood.

Zoals jij. Jij bent een meta en een leugenaar.

Alle meta's zijn slecht.

Mijn oom is een held. Hij beschermt mensen.

En ik bescherm mijn oom.

Mijn snelheid is verdwenen.

Dacht dat je weg kon lopen...

zonder dat ik je kon vinden?

Het is mijn werk de waarheid te vinden. Ik ben journalist.

Je bent altijd journalist. Waarom ben je niet een keer mijn moeder?

O, ja? Dan zal ik nu een moeder zijn.

Je mag hier nooit meer komen. Kom mee.

Hé, wat heb je in je zak?

Geef hier. - Het is niet van jou.

Nu wel.

Je daden hebben gevolgen. Geef hier.

Ik haat je.

Laat liggen. Kom mee.

Iris, dat was jij niet.

Maar dat word ik wel.

Nora zal haar moeder haten.

Niet waar. Jij zult daar verandering in brengen.

Als je zo niet wilt zijn...

wees dan niet zo.

Ik weet dat je dat steeds zegt...

en dat probeer ik ook.

Vandaag dacht ik even...

dat als ik nu de tijdlijn zou kunnen veranderen...

al was het maar een beetje...

alles in de toekomst anders zou zijn.

Wil je daarom niet doorgaan met de krant?

Toen ik met de advocaat sprak...

vroeg ik haar een aantal namen te controleren.

En raad eens welke nog beschikbaar was.

The Central City Citizen.

Ik weet wat het oproept, maar het is maar een naam.

Echt? We kijken al vier jaar naar die voorpagina.

'Flash vermist. Verdwijnt in gevecht.'

En ik ben degene die dat artikel schrijft.

Ik dacht dat als ik misschien de krant niet opzet...

Dit is je droom en de stad heeft iemand zoals jij nodig.

Ja, maar kijk wat er gebeurd is.

Dit zijn Nora's herinneringen nu, in deze tijdlijn.

Nadat zij heeft ingegrepen.

Laten we dat portaal gaan zoeken, oké?

Nora heeft onze hulp nodig.

Ik neem wat hij drinkt.

Het enige wat ik nu wil, is een Lyft om hier weg te gaan...

maar ik heb hier geen bereik...

of misschien moet ik het op de ouderwetse manier doen...

en door een portaal weggaan.

Sorry dat ik tegen je gelogen heb. - Zeg geen sorry tegen mij.

Zeg dat tegen alle metahumans die nog op een remedie wachten.

Op hun recht om te kiezen of ze die krachten willen of niet.

Voor ik de Uitrekman werd, toen ik de onbeduidende Ralph Dibny was...

kon ik doen wat ik wilde en wanneer ik dat wilde...

maar ik had geen vrienden om die dingen mee te doen.

Ik dacht dus dat als we een avond niet achter Cicada aan hoefden te gaan...

we gewoon uit konden gaan...

om ons te vermaken.

Dat wil ik ook.

Maar pas als we een remedie hebben.

Mijn moeders vriend, Doug, zei altijd het volgende.

'Als je altijd wacht om je leven te leiden...

zul je sterven voor het begint.'

En Doug wist daar alles van.

Hij bestuurde een ijsdweilwagen.

Moge hij in vrede rusten.

Ik ga naar buiten...

en kijk of ik mijn arm hoog genoeg kan opsteken...

om bereik te krijgen.

Dark 'n Stormy. Van het huis.

Zie ik er zo zielig uit?

Meer als iemand die hier niet hoort, net als ik.

Ik dacht dat ik hier was voor mijn werk.

Wat doe je? Verkoop je leer?

Tatoeëerder.

Huurling.

Je zou me toch niet geloven.

Ik ben fotograaf...

dus we horen hier allebei niet thuis.

Wat is jouw excuus?

Foto's maken maakt me niet rijk, dus ik werk aan de bar voor mijn huur.

Mijn zus heeft me dit werk bezorgd.

Ik ben vergeten te zeggen dat ik liever in de hel zou werken.

Zusjes.

Als ik naar het DNA van twee zussen zou kijken...

van wie er één een meta werd en één niet...

zou ik een goede genetische match hebben...

om het deel van het genoom te isoleren dat de meta-ketens regelt.

Sorry. Zei ik dat hardop?

Ja.

Cisco. - Kamilla.

Aangenaam.

Ik zie het portaal nergens.

Ik kan niet eens uit Nora's herinneringen van die ene dag komen.

Bukken.

Nora zit in moeilijkheden.

Het afweersysteem van Grace valt haar aan.

Ze is niet de enige in moeilijkheden.

We moeten ze er nu uithalen.

Het is Nora's afweersysteem.

Wat moet ik nu doen?

Nora, ben jij dat?

Caitlin.

Ik zei toch dat de MAD 2.0 als noodbaken kon dienen?

Je ouders zitten in je herinneringen.

Laat mij hen erheen leiden.

Sorry, waar zijn mijn ouders?

Gaat het?

We hebben iets belangrijks ontdekt.

Om je daar weg te halen.

De portalen zitten verborgen in perceptieleemten...

Dingen die je je herinnert zoals jij wilt dat ze waren...

en niet zoals ze echt waren.

Omdat je ze ontkent...

of omdat je perceptie beïnvloed werd door woede of...

Afweersystemen bestaan uit synapsen.

Als je de synapsen in de valse herinnering kunt afbreken...

komt de echte herinnering tevoorschijn...

en zal de synaptische schok het portaal blootleggen.

Goed, maar hoe doen we dat?

We bellen je zo terug. Je verbrandt.

Perceptieleemten?

Het poppenhuis.

Hoe weten we welke herinneringen niet echt waren?

Natuurlijk.

De Hal der Schurken. Jij en Nora.

Ik beperk Nora's krachten. Ze zal me haten.

Dit is mijn toekomst. - Nee, dat is het niet.

Het is maar een herinnering die voortkomt uit het oogpunt...

van een verdrietig, boos meisje dat van huis wegliep.

Snap je het niet? De persoon die we daar zagen...

de boze moeder over wie Nora ons vertelde...

bestaat in geen enkele tijdlijn.

Ik zei dat je anders moest zijn in de toekomst, maar ik had het mis.

Je hoeft niet te veranderen.

Zelfs niet de naam van je krant.

Elke toekomst met jou erin zal goed zijn.

Jij moet dat ook geloven.

Wat doe jij hier?

Alsjeblieft, deze herinnering is niet echt.

Het huis van je oom is niet echt zo.

Eet maar, meisje. We hebben een grote dag...

Grace, bukken.

Ik zie het portaal nergens.

Barry, het werkt.

De dood. Een mislukking. Nog een gebroken gezin.

Dat heb ik je nagelaten.

Niemand maakt mijn gezin kapot, rotzak.

Je hebt je speeltje laten vallen.

Ik wilde gewoon het museum zien.

Dat weet ik, maar je was weggelopen. Ik wist niet waar je was.

Ik was bang dat je je pijn had gedaan.

Je zei dat het museum je aan pap deed denken...

omdat pap een grote fan was van de Flash.

Ik wilde het dus zien, omdat ik ook dol ben op de Flash.

Het is niet eerlijk.

Ik weet dat het niet eerlijk is.

Maar ik hou van je.

Je vader hield ook van je.

Heel veel.

Kom hier.

Kom, we moeten gaan.

We gaan Nora halen.

Ik weet dat je bang bent.

Je denkt dat je nooit zo gelukkig zult zijn...

als die dag met je oom.

Daarom denk je dat die dag perfect was.

Maar zo goed kan het niet zijn.

Je moet gewoon wakker worden.

Dan kunnen jij, ik en mijn ouders je oom samen helpen.

Je bent een leugenaar.

Misschien heb je niemand die om je geeft...

maar ik heb iemand die om me geeft...

en ik ben de enige die hem kan helpen.

Ze gaat niet mee.

Snel.

Ze zijn in orde.

De hersengolven zijn normaal. Jullie zijn alle drie gezond.

En we denken te weten hoe jullie in Nora's brein beland zijn.

Dat is een satellietscherf vol donkere materie...

in het hoofd van Grace.

Soms laten chirurgen een scherf in de hersenen van een patiënt zitten...

als verwijdering te riskant is.

We denken dat de donkere materie eruit sijpelde...

en een barrière rond haar hersenen vormde.

Zolang die er is, kunnen we er niet in. Het is te gevaarlijk.

We moeten een andere manier vinden om Cicada te stoppen.

Ik denk dat ik ons daarmee kan helpen.

Zo ziet Dwyers huis eruit.

Dat is geweldig, maar waarom ging je er zonder ons in?

We hadden een plan. - Dat weet ik.

De machine stond klaar...

en ik wist dat Cicada vrij rondliep...

dus ik was een beetje te enthousiast.

Dat is niet de enige reden, hè?

Ze beschermde haar geheim.

Wat voor geheim?

Haar gevoelens voor haar moeder toen ze een kind was.

Het waren vast pijnlijke herinneringen.

Is dat correct? - Ja, precies.

Oké, laten we beginnen.

Goed gedaan, Nora. - Bedankt.

Monsieur Allen, ik ben nieuwsgierig. In de situatie van vandaag...

welk afweersysteem gebruikte Nora?

Het was een van de kostuums uit het museum.

Welk kostuum?

De Reverse-Flash.

L. BLUMENTHAL - PATENTENREGISTRATIE

Verrassing. - Welkom in je nieuwe kantoor.

Wat lief.

Heb je al besloten hoe je de krant gaat noemen?

Ik weet het niet.

'Central City Citizen' klinkt eigenlijk wel goed.

Weet je het zeker? - Ja. Je hebt gelijk.

De toekomst is niet zoals het lijkt. We beslissen zelf hoe die wordt.

Ik moet je één ding vertellen.

Zie je het jaar daaronder?

Toen werd de krant opgericht.

In mijn tijd. - In 2021?

Dat is over twee jaar.

OPGERICHT IN 2019

Je verandert de toekomst nu al.

Hé, ik moet Cisco vinden, maar ik zie jullie straks wel, oké?

Laten we de spullen uitpakken.

Pap heeft me verteld over de herinnering die jullie zagen.

Ik weet dat die niet echt was.

Hij kwam vast vanuit iets wat wel echt was.

Je moet zo boos op me zijn geweest om me zo te zien.

Ik was altijd boos.

Boos omdat ik geen vader had.

Boos omdat niemand leek te begrijpen wat ik voelde.

En wat je ook deed of zei...

ik bleef toch boos op je...

omdat je er was.

Je had het moeilijk. - Ja, net als jij.

Ik dacht dat je niet wilde dat ik mezelf was...

maar je wilde voorkomen dat ik zoals pap werd.

Dat ik net zo eindigde.

Jullie hadden een leven samen gehad en een kind...

en toen verdween hij.

Ik kan me niet voorstellen hoe moeilijk dat voor je is geweest.

Vanaf die dag beschermde je me...

en dat begrijp ik nu.

Het spijt me dat ik zo rot tegen je heb gedaan...

zowel toen als nu...

toen ik hier net was. Dat verdiende je niet.

Bedankt.

Je bent een geweldige vrouw, Nora West-Allen.

Ik zal altijd van je houden. Vroeger, nu en in de toekomst.

Ik hou ook van jou.

Het is moeilijk een geheim te bewaren...

maar het is veel makkelijker als je bedenkt waarom je het doet.

Zullen we?

Ik heb iemand ontmoet die me zei...

dat ze alles zou doen om haar gezin te beschermen.

Ze liet me inzien dat ik dat ook zou doen.

Mijn ouders mogen niet weten dat jij me helpt Cicada tegen te houden.

Er staat te veel op het spel.

En ik zal alles doen om ze te beschermen.

Zelfs liegen.

MEDISCH CENTRUM

Leugenaar.

Nora heeft tegen me gelogen.

Ze zal ervoor boeten.

Ze zullen er allemaal voor boeten.

Doug had gelijk.

Uitgaan en schaatsen...

was precies wat ik nodig had.

Ja. Goeie, ouwe Doug.

Moge hij in vrede rusten. - Laten we op hem drinken.

Kamilla? Het barmeisje?

Sorry? - Goed zo.

Hebben jullie iets gevonden voor de metahuman-remedie?

Ja. Ik heb een paar zussen gevonden van wie er één wel en één geen meta is...

dus deze remedie is zo goed als klaar.

Mooi zo, want ik heb zitten denken.

Ik wil de remedie op Cicada gebruiken.

Ondertiteld door: Brigitta Broeke