Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Portuguese (Brazil)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Cześć, pies.
Hej.
Jedzie od ciebie jak z gorzelni.
Twoja mama tak mówi.
To już oficjalne, że palisz?
Nie.
No, nie mogę, no...
Dzień dobry.
Dzień dobry, Wandzia, Tosio.
Jak miło, że przyszliście. Dziękuję.
Tyle lat, a wy ciągle razem.
No, związek to jest taki skarb. Szczególnie, póki trwa.
A wy już zaręczeni? Kiedy ślub?
No... wie pani, my po prostu...
- Nie jesteśmy razem. - Tak.
Przepraszam, nie wiedziałam.
To nie dziwne, że pani nie wiedziała.
Ostatni raz się widzieliśmy,
kiedy wyrzuciliście państwo Patryka z domu za bycie gejem.
Tosiek.
- Taka prawda. - Umarł jej mąż. Człowieku, no...
Trzeba mówić to, co się czuje.
Aha...
Przyszedłeś skacowany na pogrzeb.
Poznaję ludzi, z którymi będę pracował. Mam to na sucho robić?
Poza tym, to pogrzeb chuja.
Elo, mordeczki.
Cześć.
Cześć.
Kurczę, strasznie dawno się nie widzieliśmy.
Niedługo tylko na pogrzebach się będziemy widywać.
Co powiesz? Masz coś zaplanowane?
A, coś tam myślałem, nie...
Wiesz... zacznę normalnie, że miło, że przyszliście...
Że tata by się pewnie ucieszył...
Okoliczności jakby trochę przykre, ale nie przejmujmy się, bo...
bo w końcu wszyscy przeminiemy.
Non omnis moriar, memento mori, wiesz, takie...
Jak już wszyscy będą myśleli, że to taka zwykła,
standardowa mowa pogrzebowa, to...
wtedy powiem, że...
że mój ojciec był najgorszym człowiekiem, jakiego znałem w życiu.
I że jeżeli by istniał Bóg,
to by go wysłał od razu do piekła. No, ale skoro nie istnieje, no to...
to chuj mu na grób, niech pamięć o nim przeminie, jebać typa.
Tak powiem.
Mariusz na pewno nie chciałby, żebyśmy się smucili.
Pewnie chciałby, żebyśmy wspominali.
To wspominam...
Mariusz był wspaniałym i wyrozumiałym mężem.
Wytrzymał ze mną prawie czterdzieści lat.
Był też wspaniałym ojcem dla naszych synów.
Zdążył się nacieszyć
tym, że był dziadkiem dla naszego Szymusia...
Przepraszam, że ci tak to późno wręczam.
Oczywiście z osobą towarzyszącą.
Na pogrzebie?
No co? Przecież się prawie nie widujemy. Wszyscy inni już dostali.
...Nauczył go jeździć na rowerze...
i łowić ryby.
Nie, Szymuś?
Był wspaniałym... wspaniałym dziadkiem.
Przepraszam, nie, że ja się smucę, tylko myślę sobie o tym,
jakim on był wspaniałym człowiekiem.
I dlaczego Bóg zabiera zawsze najlepszych...
Twoja mama ostatnio do mnie dzwoniła. Nic nie wie, że my już...
Przyjeżdża do mnie za dwa dni. Powiem jej osobiście.
Nie, no powiedz teraz. Zerwij plaster.
Tosiek, nie chcę mówić takich rzeczy przez telefon.
Ale czemu? Przecież są kamerki, wideo rozmowy, konferencje...
- Ja nie chcę, no. - Zobaczy twoją twarz. Wystarczy.
Słuchaj, ja mogę jej napisać, bo piszemy ze sobą teraz.
Cicho! To jest pogrzeb.
To jest pogrzeb.
Ale ja ci jeszcze raz mówię, Mariuszku:
Cześć, do zobaczenia.
Kiedyś.
Dziękuję, że przyszliście. Tata...
tata na pewno by się ucieszył.
Myślę, że...
myślę, że taki pogrzeb sobie wymarzył.
To nigdy nie są łatwe ceremonie.
I to nigdy nie są łatwe przemówienia.
Tata umarł. I...
tata był...
no myślę, że każdy z was wie jaki tata był...
Ale dla mnie...
dla mnie konkretnie, tata...
tata był...
To było bardzo ładne, synku.
Nie przejmuj się. Wszyscy cierpimy.
Czas leczy rany.
Ale mamy go bardzo mało.
A teraz złóżmy ciało naszego brata, Mariusza, do grobu.
Jak ja w ciąży jestem, typie.
Co?
Kiedy?
No przecież pisałam.
Nie zauważyłem. Przepraszam.
Ale super...
No... czy tak super, to się okaże.
Ale było planowane?
Planowane czy nie, zobacz, jak się rusza.
Czuję go.
Albo ją.
Cześć, tutaj wujek Tosio. Pamiętaj, żeby nigdy się nie żenić.
- Ale jazda, co, Wanda? - No.
Kurczę... Ja bym chyba tak nie mógł podjąć takiej decyzji.
No, do tego to trzeba dojrzeć chyba, nie?
W sensie, że... O sobie mówię.
O Jezu, no żeby matką być,
to trzeba po prostu wiedzieć, czego się chce. Nie, Nadia?
Nie wciągnięcie mnie w swój konflikt.
Ej! Wszystko okay?
- W porządku? - Tak. Lecę tylko się załatwić.
On teraz nie może być sam.
Ja bym się zajebał na jego miejscu.
Po co takie rzeczy gadasz?
Sam powiedział, że idzie się załatwić. Kto tak mówi?
Facet idzie do toalety, tak? Może on teraz właśnie się zabija.
Zamknij ryja.
Ja się nim zajmę.
Wezmę go do siebie.
Na pewno?
Dla ciebie jest sypialnia.
Bo mi nie przyniosła szczęścia, więc...
Pościel jest świeża, ma tydzień, więc...
Nie, no...
Stary, w ogóle się mną nie przejmuj, nie...
Zdarła mi skórę z pleców, a potem mi zawodowo obciągnęła.
- To ja też bym tak mógł z nią? - Stary, podbijaj.
Dżentelmen nie mówi o takich rzeczach.
Hej, mamo.
To super. A kiedy?
Jak to dziś?
O Jezu...
No dobra.
Dobra.
- Proszę, pyszne... - Nie chcę...
Ale zobacz jaka kawusia pyszna. Zobacz jaka słodziutka...
Ja sam nie wypiję przecież dwóch? No co ty? Chcesz, żebym umarł?
Tosiek, serio?
Nie przejmuj się mną, Tosiek, okay?
Ale jak ty nie chcesz, jakby, ze mną mieszkać, tak po prostu, to...
możemy być razem.
Wiesz, ja jestem trochę bi.
Nie jesteś, Tosiek.
Każdy aktor jest trochę bi.
Pamiętasz, jak mieszkaliśmy tutaj? Jakie były melanże?
Jak było zajebiście? Jak piliśmy od ósmej rano do drugiej w nocy?
- No, patologia, stary. - No.
A pamiętasz ten melanż, jak żeś się zrzygał przez balkon?
To nie byłem ja.
I bardzo cię proszę, nie mów, że to byłem ja, bo nie byłem ja.
- Jak nie byłeś ty? - To nie byłem ja.
- Nie byłeś ty? - To nie byłem ja.
Ale pani Bielak do dziś mi to wypomina, bo wyjrzała przez okno.
A ja leżałem w wannie i się zrzygałem do niej.
Zalałem się ciepłą wodą i miałem zupę ogórkową...
A Wanda tam leżała. Ale było...
Kurde, no! Zajebiście było.
To był melanż, stary. To było życie. A teraz co?
Wróciliśmy, jesteśmy, robimy melanż! Nie?
Tosiu...
Rób, co chcesz. I mną się nie sugeruj.
Dobra?
Lecę.
Kochanie moje...
Czemu nie napisałaś, że będziesz wcześniej?
Nie lubię pisać, wiesz...
- Czemu nie odbierasz telefonów? - Bo pracuję.
Zaryzykuję stwierdzenie, że to była najgorsza podróż w moim życiu.
Naprawdę.
Wchodzi matka z dwójka dzieci. Jedno prycha, drugie kicha...
Rozumesz, poliki czerwone mają, od razu widać, że mają temperaturę.
Jak dziecko jest chore, to się siedzi w domu.
Siedzi się w domu, daje się mleko, czosnek, cokolwiek, żeby wydobrzało.
A nie na mnie i te gile do pasa. No przecież ja się, ja po prostu,
mnie już było niedobrze tam.
Przepraszam, że tak mówię cały czas,
ale rzadko rozmawiamy, to mi się tak ulewa. No?
Bo my się rozstaliśmy z Tośkiem, wiesz?
Idziesz do klubu?
Nie. Dzięki, stary, nie.
No dawaj, chodź. Poznasz jakiegoś faceta. Seks pomaga.
Nie, stary, nie. Dzięki.
A ja mogę?
Nie, stary. Zostań w domu, czytaj książki.
To żart. Możesz iść.
No idź.
Dobra.
To co?
Do ciebie?
- A ty mieszkasz z rodzicami? - No.
No, to może po prostu,
w takim razie będziemy się całować tylko, co?
Śmieszny jesteś. Chodź.
A... Okay...
Halo?
Cześć.
Zadzwoniłem... z kieszeni.
- Sorry. - Spoko.
Czemu nie śpisz? Jesteś pijana?
Nie... Znaczy trochę, bo jestem na...
na imprezie.
Ja też.
Wiesz co...
Nie, tak...
Chciałem zadzwonić. Zapytać, co tam?
Tak że...
No.
To...
to pa.
Wiesz co, mnie się wydaje, że jednak pomysłu jako takiego,
na przykład jak usprawnić w ogóle Służbę Zdrowia, nie ma.
Ja uważam, że oni mają po prostu dobry program gospodarczy.
Ale program gospodarczy to jest... Dzień dobry, kochanie!
Uważaj, bo mokre...
To jest to samo. Nie da się oddzielić jedno od drugiego.
No, niby tak, ale...
- Hejka. - No, hejka.
Wymieniłam ci filtr do wody, bo tam się jakaś cywilizacja zadomowiła.
Wiedziałaś o tym, że ona ma takie konserwatywne poglądy?
Tak, ale będziesz tak o polityce z rana?
Ale nie, mi nie przeszkadza. Wolnościowe poglądy.
Jej nie przeszkadzam przecież.
Ja je tak nazywam.
Ale się cieszę, że pomimo różnic tak się znalazłyście w tej Warszawie...
Jakie plany masz na pobyt?
Posprzątam jeszcze troszkę tam, od kuchni, mi zostało.
Ten pasek jeszcze taki suchy, co...
- A, w ogóle? - Mhm.
No chcę ci pomóc w tym wszystkim... Zerwanie, praca...
Podobno jakiś mężczyzna cię nagabuje, tak?
- Soli sobie weź troszeczkę... - Ograniczam sól.
Co ty opowiadasz? Zawsze soliłaś. Musiałam wyrywać ci solniczkę.
To jest podobno jakiś stereotyp z tą solą.
Ja słyszałam, że wszystkie królowe, dawno temu w soli się kąpały.
Przepraszam, że jej powiedziałam. To nie jest jakaś wielka rzecz,
że się przespałaś z Mateuszem. On powiedział tylko kilku kolegom.
Dla mnie to nie jest takie najgorsze, że ktoś wie,
że jesteś seksualnie aktywna.
To super.
Masz bardzo w porządku mamę.
Cześć...
Yo.
Idziesz do pracy?
- Ta... - No to...
Miłej pracy.
A jak coś, to ten... to ja zawsze jestem, nie?
Ja się martwię o niego po prostu, no.
No bo wiesz, on jest silny chłop, ale wrażliwy bardzo.
Poza tym jestem jego przyjacielem, więc wiesz...
I nigdy nie wiesz, co się komu tam pod kopułą tli.
Tu?
Mój pierwszy chłopak się zabił.
Po tym, jak się rozstaliśmy.
To znaczy parę lat później, ale tak czuję, że to przez to.
Chociaż nie wymienił mnie w liście pożegnalnym.
Mówię, że ja się po prostu martwię, a nie, że on chce się zabić.
Nie wiem, co mam robić.
Nic nie musisz robić. No po prostu przy nim bądź.
Zdaje się, że jesteś dobrym przyjacielem.
Po prostu... im bardziej będziesz się starał,
tym bardziej będzie go to wkurzać, wiesz.
Kto mi przyniesie kawę?
Mamo, ale przecież nie musisz, przecież ja ci oddam...
Zwariowałaś? To matka nie może dziecku kupić czegoś fajnego?
Nic nie musisz mi oddawać.
A u taty co?
U taty, jak u taty. Uparty się urodził, uparty umrze. Nie znasz go?
Powinnaś z nim porozmawiać. On miał bardzo dobre relacje z Tośkiem,
więc to mu złamie serce.
No ale, nie wiem, powinnaś do niego zadzwonić, powiadomić go o tym.
No nie wiem, zresztą...
Dobrze. No to go powiadomię teraz.
- Teraz będziesz do niego dzwonić? - Tak.
A no to ci, może dam ci przestrzeń...
No cześć, tata.
Słuchaj... Rozstałam się z Tośkiem.
Nie...?
Nie, po prostu chciałam, żebyś wiedział.
No. To kocham. Pa, pa.
- Co powiedział? - Nic.
Zapytał, czy nie chcę pieniędzy.
Pewna byłam... Powiem ci, że jednak to jest emocjonalny impotent.
Zejdź się z Tośkiem.
Przepraszam, nie wiem, czemu to powiedziałam.
Naprawdę. Zapomnijmy o tym, dobrze?
Kocham cię, mamo.
No dobra.
Muszę lecieć.
W domu się widzimy. Pa!
Zajebista jest ta grafika.
Ale będzie jazda...
Nie, no serio...
- Normalnie... - Dobra, okay.
Co?
Daj drugiego pada.
Ale do jednej przegranej.
Twojej przegranej.
To się okaże, lamusie.
Poczekaj, poczekaj...
Cześć, kochanie. Strasznie cię przepraszam za to, co powiedziałam.
Naprawdę. Zobacz, knedle zrobiłam. Twoje ulubione.
Dzień dobry.
Dzień dobry.
Słuchaj, bo nie mówiłam ci, że mam dzisiaj randkę i...
przeniosła się do domu.
Więc... idziemy do pokoju.
Mogę?
Proszę...
Zajebiste. Naprawdę...
Przepraszam...
Co ty, w porządku... Ja też jeszcze mieszkam z rodzicami.
O, łał... Ty masz, ile? Trzydzieści siedem lat?
No. Trzydzieści siedem.
Ale...
Jest bardzo uroczo...
Nie. Wiesz co, słuchaj... Ja chyba...
Przy mamie się wstydzisz? Daj spokój...
Nie, nie. Chodzi o to, że... po prostu dzisiaj nie mogę.
I po prostu musimy...
Chodzi o to, że musimy prostu to przełożyć.
Ale wiesz, że to "dzisiaj" mi nie przeszkadza?
Dla mnie to nawet spoko.
Nie, wiesz co, nie. Sorki... po prostu nie mogę.
Dobra. Czaję. Dobra. W porządku.
Sorry, nie, naprawdę...
Umiesz robić pompki?
To cię kręci...
Tak...? Umiesz?
- Ile mam zrobić? - A ile umiesz?
Dużo.
- O... Dużo... - Patrz na to.
- Licz. - No, raz...
dwa... trzy... No super.
Ale świetnie ci idzie.
Miałam dwa koty.
Lunę i Zieję.
Ale oba zdechły.
Tak zajarany życiem, że nie uwierzycie!
Tak zajarany życiem, że nie uwierzycie!
Tak zajarany życiem, czego też wam życzę!
Tak zajarany życiem, że nie uwierzycie!
Tak zajarany życiem, że nie uwierzycie!
Tak zajarany życiem, że nie uwierzycie!
Tak zajarany życiem, czego też wam życzę!
Ty! Nie pierdziel, że pani Bielakowa
dalej nakurwia miotłą w sufit, jak jest za głośno.
- Zawsze. - Ale na psy nie dzwoni.
Wiadomo, że nie. To jest przedwojenna kultura.
Daje do zrozumienia, że jej nie pasuje,
ale na psach się nie spruje.
Kurwa...!
- Jest spoko? - Mhm.
Chcesz pogadać?
Kurwa...
Zróbmy imprezę, stary.
Ale wiesz, taką, po bandzie. Okay?
No. Tylko...
Ach... Może być problem...
No, nie wiadomo, czy pani Bielakowa się zgodzi.
Kupiłam bilet na jutro.
Ale dziś zapraszam was na girls' night.
Walnij ją. Walnij ją!
Mocniej ją walnij! Mocniej, raz!
Dobra, już. Już jest okay.
- Jest okay? - Tak.
- A teraz to po co ją klepiesz? - Boże, chyba jest dobrze już...
Nie umiesz ratować życia ludzkiego.
Nie umiem ratować życia ludzkiego. Bo ty byś uratowała wszystkich.
Dzięki.
Ale przecież to jest prosta rola. Bieganie, strzelanie, ruchanie.
- Wpadnij. - Ale z dzieciakami mam się bawić?
- Ze mną. - A ty jesteś pełnoletni?
Nie.
Dobra. Wpadnę po próbie i wezmę ze sobą ekipę. Znasz Marka Lipko?
Coś kojarzę. Z telewizji.
Jest, wzięłam! Pijemy!
Zapraszam!
- Dobrze, lejdis. Za co będzie pite? - Za młodość!
Boże, Dana. To za ciebie.
Gosia, jaka ty jesteś słodka. Nie znam nikogo słodszego od ciebie.
- Jesteś najlepszą mamą na świecie. - To prawda.
Ale powiem wam, że ja coraz mniej was rozumiem.
Myśmy na przykład wczoraj wieczorem z Wandzią mieli gościa.
Opowiedz, Wandziu.
- No, nie powiem... - Powiedz!
- Mamo, no nie powiem! - Ale czemu? Opowiedz!
Dobra, nieważne, ja opowiem.
Nie wiedziałam, że jest coś takiego, jak ONS.
Znaczy, wiedziałam, co to jest ONS, ale to nieważne.
W każdym razie ONS, uwaga, one night stand.
- Dobry akcent? - Oh my God...
Amazing akcent, Dana. Brawo, Wandziu.
Musisz sobie koniecznie teraz zrobić test na HIV.
- A nie muszę. Miał aktualny. - Serio?
Wszystkie badania miał zrobione. Wazektomię miał zrobioną,
żeby móc się oddawać swojej życiowej przyjemności.
Czyli przez 24 godziny ostre ruchanie.
I było, także było super. Chcesz szczegóły, mamo?
- Ale dorosłe jesteśmy. Oczywiście. - Może ci dickpica jego pokażę?
Przepraszam cię, ja akurat wiem, co to jest dickpic.
Dickpic to jest wybieranie penisa.
Prawie.
Ale Dana, jeżeli tobie to nie przeszkadza, dawaj...
Nie. Nie przeszkadza, w ogóle.
Ja w sumie chętnie, szczerze mówiąc...
Penis, penis, penis!
Jestem bardzo zaciekawiona.
Jesteście gotowe?
O, większy niż Tośka.
- Skąd ty to niby wiesz? - Eee... Większy niż Tośka?
- Skąd ty to wiesz? - Nie. To jest pytanie.
Tak. Większy niż Tośka. Większy niż Tośka.
Czyli chodziło po prostu o inne prącie?
Tak, w tym rozstaniu chodziło o inne prącia. Tylko o to. I o nic więcej.
To nie mogłaś po prostu zdradzić Tośka?
- Czy możemy zapłacić? - Właśnie nie możemy.
Ponieważ będziemy teraz pić. Pijemy, pijemy, pijemy.
Idę, laleczki, po kolejną wódeczkę.
Czy ktoś może ją zakneblować?
Cześć!
Przystojniaczku...
Siemka.
Elu winka! Elo, elo wina!
- Siema! - Mordo.
My się spotkaliśmy?
Nie, nie poznaliśmy się nigdy. Ale ty mi zajebałeś rolę.
Lenka mi powiedziała. Ale luz, stary. Luz. Wygrał lepszy, nie?
Może. Nie tam. Chodź, przytul się. Rozejm.
Ty, wiesz, jesteś Świeżak, będzie dobrze.
Ja mam trochę ograną mordę. Także wszystko fajnie.
Królu złoty, powiedz mi, gdzie tutaj, w tym przybytku,
można, zażywać substancję donosową. Koks, w sensie,
ja dziś częstuję, jak macie ochotę, zapraszam.
Ja ci pomogę. Nigdzie nie można.
Marek Lipko jestem, cześć. Może jednak można?
No, fajnie, że jesteś. Nie. Nie można.
Dobra, luz, nie będę się wpieprzał. Zasady, to zasady.
Grajmy w bierki. I bawmy się. Chujowo, nie?
Fajnie, że przyszłaś.
Też się cieszę.
...I ja mu mówię, że ja nie chcę grać w gniotach.
No, ale to jest przecież niemożliwe, bo jesteśmy w Polsce.
Ale przecież ty nigdy nie grasz źle. Nawet w gniotach grasz zajebiście.
Serio? Ale mi włazisz w dupę.
- Nie, bo mówię serio. - Chyba jestem na to za trzeźwa.
- Kurwa! - Dobra, wyluzuj się...
Nie "wyluzuj", tylko mówiłem, że nie ma wciągania?
Czego oczy nie widzą, temu chuj ci w dupę.
Spokój, spokój, spokój!
Mnie jebnij! Będzie śmiesznie.
Wszyscy sobie jebniemy, ale tylko mi.
Przestań. Jesteśmy w gościach, no co ty...
Jest spokój już?
Spokój już.
- Naprawdę? - Przestań się mną opiekować.
Ale stary, ja wiem, co czujesz... Po prostu...
Chuja wiesz, co czuję. Chuja wiesz!
Czy znacie kogoś, kto ma normalną matkę?
Nadal utrzymuję, że twoja matka jest najlepsza na świecie.
Błagam cię...
Moja nie przyjmuje do wiadomości, że widziałam w życiu kutasa.
A widziałam... Widziałam ze trzy.
- Trzy z dzisiejszym? - Nie. Z dzisiejszym trzysta.
Ej, ale... poradzi sobie Danka w Warszawie?
Nocą?
No nie wiem. Klucze ma.
Poradzi sobie? Poradzi.
Ale trzysta?
To na czym stanęło?
Chyba ja ci się oświadczyłam? A ty mnie olałeś?
Nie, to jest niemożliwe raczej.
Cześć. No cześć. A kogo kocham?
- Tosiek! Hej! - Cześć!
Wpuściłam się, bo nikt nie otwierał.
Malutki, moja rybeńcia... Zaraz cię uratuję...
- Impreza super. Super. - Tak, ale może ja ci coś naleję...
- Tak. Chętnie, poproszę. - Naleję ci winka.
Ale przeszkadzam ci w imprezie?
Nie, no co ty. Ty mi nie przeszkadzasz.
- Przepraszam, że cię okłamałem. - Dobrze tam...
Wanda jak Wanda. Wymyśliła sobie, że lepiej będzie mi nie mówić.
No tak.
Co się stało, Tosiek?
Nic się nie da zrobić już naprawdę?
-Zdradziła cię? - Nie, nie...
Czemu pozwoliłeś jej odejść?
Ja z nią porozmawiam.
Tosiek...
Tam jest Lena Ostrowska.
Wiem. To moja impreza.
Ale błagam cię, proszę cię, przedstaw mnie!
Błagam cię, Jezus, proszę cię!
Ale powiem pani, że ten duet z Adamczykiem, super. Doskonały.
No, po prostu to jest złoto, to jest brylant, naprawdę.
On nigdy nie był taki dobry, jak z panią grał.
Dziękuję bardzo.
Pani wie, że Tosiek miał pani plakat z Playboya na ścianie,
jak był nastolatkiem?
Ale powiem pani, ta sesja, co pani zrobiła, super. Doskonała.
I taka wie pani, bo to czerń i biel, to jest...
Inne aktorki, to wie pani, najłatwiej, bimbały na wierzchu...
A pani - klasa, szyk, naprawdę.
Doskonała.
Dziękuję.
Rozstali się. A nie powinni.
Ja nie znałam córki, przepraszam, to...
Nie powinni.
A z pierścionkiem co zrobiłeś?
Bo pomagałam mu kupić. Wybierałam mu. No.
- No mam. - Ma.
Długo go trzymałeś?
No, trzy lata chyba. Tak, trzy lata, trzy lata...
I dlaczego się nie oświadczyłeś?
Bo nie, co? Bo nie.
Halo?
Co?
Przepraszam... Przepraszam...
Przepraszam...
Wanda!
No i co?
No, rzyga od godziny w kiblu.
O kurwa...
- No. Ja jej nie zapraszałem. - Wiem. Jest dorosła chyba...
Gdzie ty mi zniknąłeś? Szukałam cię. I znalazłam coś, co...
Cześć, przepraszam. Cześć.
Wanda?
Tak. Dzień dobry. Pani Lena, tak?
Mój tata bardzo panią lubi.
Aha... Okay...
Mamo, daj, poczekaj...
- Idziemy. - Idziemy. Chodź. Dzięki.
Mamo, nie. Tu, tu, tu tu...!
Tu idziemy, tu...
Dobry wieczór, pani Bielak.
Dobry wieczór! Dzień dobry, pani Bielak.
Już, uważaj...
- Wzięłam koks z Leną Ostrowską. - Super.
Nienawidzę was.
Mamo, przestań. Cicho, cicho.
Miło było.
Znaczy, mogłoby być jeszcze milej, ale pozapraszałeś tyle ludzi...
Niestety.
No, to może byś została?
Posprzątać...
Chciałabym...
Ale nie mogę. Mam plany.
Pa.
Patryś!
Przydałaby mi się tutaj ręka do pomocy jakaś.
Jezu...
Zasłoń to.
Śmierdzi tu jak w gorzelni.
Zasłoń, powiedziałam.
Tylko z łososiem mi zostaw.
Hej.
Cześć.
Miałeś rację.
Seks pomaga.
No.
Dobra.
Czemu nie jesteśmy ze sobą szczere?
Kurde...
Każda moja porażka przy tobie boli mnie dziesięć razy bardziej.
Czemu ty ciągle mnie ciśniesz?
Ciągle mi wszystko wypominasz. Co?
No nie chcę, żebyś cierpiała.
A może ja w tym związku też cierpiałam, co?
Ja nie miałam odwagi tego zrobić.
Odejść od twojego ojca.
Bo się bałam, że będę tego żałować.
Że będę się po tym wszystkim musiała tłumaczyć z porażki.
Kurde, tylko... Rozstanie to nie jest porażka, mamo.
No, już cię przepraszam. Nie powiem ci już w ogóle co masz robić.
- Mogę, ten tego? - Od kiedy ty palisz?
No, odkąd wpadłem w złe towarzystwo. Cicho tam...
Posłuchaj...
Wiem, że chuja wiem, co czujesz.
Ale tak sobie pomyślałem...
Nie zamieszkałbyś ze mną na chwilę? Na dłużej?
I nie mówię tego dlatego, że jesteś moim przyjacielem
i że ja muszę to ci zaproponować, tylko po prostu...
Kocham cię, stary.
Strasznie to gejowsko zabrzmiało. Wiesz o tym?
- Ty się zarumieniłeś? - Nie.
Spierdalaj. Dobra. Okay.
Okay. Na chwilę.
Oj...
O tak...!
Spadek dostałem.
- Jak to? - Po ojcu ziemię.
Dużo? Z zamkiem?
Nie. Bez.
Na początku myślałem, żeby zrobić mu na złość
i sprzedać to jakiemuś bezdomnemu z Warszawy za złotówkę.
Ale potem...
Ale potem dotarło do mnie, że...
że mój ojciec nie żyje.
I ostatnie, co od niego usłyszałem,
to że nikt mnie nigdy nie pokocha.
Przegrał.
Pierdol się, ojciec.
Pierdol się, ojciec!
Pierdol się!
Pierdol się!
Zamknijcie wreszcie te mordy!
Mam ja was wszystkich dosyć! Narkotniki jedne!
Przepraszamy, pani Bielak! Naprawdę przepraszamy!
To się na pewno... powtórzy...
Pierdol się!
Pierdol się!
A ten głupek z pracy? Co takie rzeczy o tobie opowiadał?
To jest mój krzyż, mamo.
Może trzeba zadzwonić do jego matki.
Powiedziałaś, że nie będziesz się wtrącać.
Ale czasami trzeba zrobić raban.
Spoko. Załatwię to.
To co? Do następnej kłótni?
Pa.
Hej. Możemy pogadać?
- Wiesz co, spieszę się... - Ja tylko na chwilę.
Słuchaj, nie wiem, co dokładnie powiedziałeś chłopakom...
- Takie tam, męskie sprawy... - Jasne.
Ale jak tego nie załatwisz,
jak nie powiesz, że kłamałeś...
A myślę, że uwierzą... no to cię rozpierdolę w HRze.
- Że co? - No.
Zadzwonię do twojej córki. Opony ci przebiję.
Generalnie, zrobię ci z życia piekło.
Rozumiemy się?
To super.
Miłego dnia.
Miłego dnia.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.