All language subtitles for The.Old.Oak.2023.NL

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani Download
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German Download
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese Download
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish Download
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian Download
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish Download
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Zo. -Lukt het zo?

Pak die. -Deze lukt wel.

Die is zwaar. -Kom mee, dan halen we een andere.

Neem je tassen mee. Wij helpen je.

Die is een beetje zwaar.

Je jas. -Lukt het?

Zo. -Wij gaan.

Familie van Diala, we brengen jullie thuis. -Zet die even opzij.

Pak je tas, dan helpen we je.

Waar komen die verdomme vandaan? -Niet zo grof.

Geef verdomme antwoord. -Ze komen uit Syrië.

Syrische moslims. -Neem je me in de zeik?

Let op uw woorden. Er zijn kinderen bij.

Rustig. -En mijn kinderen dan?

Ja, maar we gaan nu deze thuisbrengen. -Het is niet eerlijk. Wat een klotezooi.

Ik kom zo bij u terug, maar eerst deze kinderen naar binnen. Goed?

Nee. -U heeft vragen.

Waarom is niet gezegd dat zij kwamen? -De gemeente zal alles uitleggen.

Wat uitleggen? We wisten niet eens dat ze kwamen.

Binnenkort. -Ze heeft een punt.

Ja, toch? -Ik begrijp ze.

Luister, de kinderen in de bus zijn moe en bang.

Ze moeten nu eerst naar huis. -Hoeveel komen er nog?

We komen erop terug.

Geitenneukers, jullie hebben mijn vriend in Irak vermoord.

U gaat te ver. Blijf rustig. -Nee, jullie gaan te ver.

Ze zit verdomme foto's te maken. Kijk, zij daar. Ze maakt foto's van je.

Zit jij zomaar foto's van mij te maken? Hoe haal je het verdomme in je hoofd?

Wis die foto. Nu. -Rocco, kalm.

Wissen. Dat is mijn foto.

Je jaagt ze de stuipen op het lijf. -Ze kan niet zomaar een foto van mij maken.

Lukt het? Let op het afstapje. Blijf goed bij elkaar.

Kom snel, jongens. Deze kant.

Ik regel het van die foto, maar het zijn nog kinderen.

Laat ze even tot rust komen.

Lachen, jongens. Dat is beter.

Dames. -Geef die camera. Geef terug.

Oké. Nog twee fotootjes. -Alsjeblieft.

Rocco, doe dat nou niet, man. -Mijn camera, alsjeblieft.

Geef die camera. -Geef 'm terug.

De camera. -Genoeg.

Oké, een selfie. -Geef mijn camera.

Achteruit, man. -Rocco.

Het is haar eigen schuld. -Rocco, verdorie.

Even dimmen. -Kom.

We lossen het later op. Het komt goed.

Ik zat maar een beetje te dollen, man.

Kom naar binnen.

Oké, is iedereen binnen?

Sorry, het spijt me.

Goed, dit is de woonkamer.

Hier is jullie bagage.

Ik vind het echt heel vervelend voor je. -Shoukran.

Goed, er is een magnetron.

Er staat een koelkast in de hoek en het belangrijkst, de fluitketel hier.

Kom op, Marra.

Kom hier. Brave hond, Marra.

Leg neer. Hé.

Leg neer.

Kom dan.

Kom op. Kom, Marra.

Brave hond.

Ga maar.

Heel braaf. Ik zal je wat water geven.

Brave hond.

Zo.

Braaf.

Potverdomme.

Krijg nou wat.

Doe jij het, Michelle? Ik ga met hem praten.

Maak je niet druk. -Zet haar nu maar in de auto.

Hé, heb je dat huis verkocht?

Dat is commercieel gevoelige informatie. -Dat zal me worst wezen. Ja of nee?

Ja, op een veiling samen met drie andere aan de rand van het dorp.

Gekocht zonder bezichtiging? Wie heeft ze gekocht dan.

Geen idee. Een bedrijf op Cyprus.

Voor hoeveel? -8.000 elk.

Potverdomme. Ik heb vijf keer zoveel betaald. Hoe moet ik mijn huis nu verkopen?

Weet je iets over de huurders? -Niet mijn afdeling.

'Niet mijn afdeling.' Je kan me wat.

Ik woon hiernaast en je verhuurt het aan een gestoorde.

Ze zijn online gekocht op een veiling.

Ze zijn nooit hier geweest om een kijkje te nemen.

Maar het is wel ons dorp, onze straten.

Gekocht door een huisjesmelker die het verhuurt aan een randdebiel.

Vuile parasieten. -Precies.

Het hele dorp interesseert ze niet. Ze kopen verdomme zonder te kijken.

Moet je dit horen. Ze bieden nu huizen in mijn straat te huur aan.

Vlak bij de gevangenis. Serieus.

Ze hebben gewoon schijt aan mij. Echt. -Meen je dat? Die klote gevangenis?

Een paar jaar geleden toen Mary ziek werd...

wilden we toch het huis verkopen en dichter bij haar zus gaan wonen?

Dat weet ik nog.

We zaten een beetje te dubben en lieten het huis taxeren. 50.000 pond.

Iets meer dan wij ervoor hadden betaald.

Weet je wat dat bedrijf op Cyprus voor die huizen heeft betaald?

8.000 per stuk. -Allemachtig.

We zijn de sigaar. Stel je voor, 8.000.

Mary trekt het niet meer met die hufter naast ons, maar we komen daar niet weg.

Dit is een vuilnisbelt geworden, mannen. En dames. Een vuilstort.

Precies.

De mensen die die huizen kopen, gaan ze echt niet opknappen...

en de mensen die erin trekken, ook niet want het is niet hun huis.

Straks zijn het krotten.

Ik ben sprakeloos. Mary en ik, we wonen hier al ons hele leven.

Is dit het? Moeten we de rest van ons leven wonen...

Kop op. -Het gaat niet meer.

Kom op. -Kom, Marra.

Kop op, Charlie. Het komt goed. -Niet huilen.

Het komt goed. -We kennen Mary. Doe haar de groeten.

We steunen haar.

Een eigen huis was vroeger je trots en je vreugde.

Nu is het een steen om je nek.

Inderdaad. -Geen cent waard.

Een last.

Kijk, dat is er eentje uit die bus. -Nou, dat wordt dan een pint Guinness.

Goedemorgen. Wat kan ik voor je doen?

Ik wilde u bedanken omdat u zo aardig was. -Hoeft niet, ik deed niets.

Dat was fijn. -Het is goed.

Ik wil nog iets vragen. Ik zoek de man mijn camera stuk heeft gemaakt.

Hij moet hem laten repareren. -Oké.

Kent u hem? -Ik weet niet het was.

Hij droeg een zwart-wit gestreept shirt.

Dat zie je hier veel. Het is het shirt van de voetbalclub.

Ja, maar u sprak tegen hem. Weet u dat nog?

Ja, dat weet ik nog. Ik ken hem wel, maar het is geen vriend van me.

Ik ben niet de politie, hè?

Als u hem ziet, kunt u me dan waarschuwen? Ik heet trouwens Yara en u?

Ik ben Tommy Joe Ballantyne. -Bedankt, Mr Ballantyne. Kunt u dat doen?

Ik doe mijn best.

Dank u, Mr Ballantyne. Dag. -Oké. Dag.

Wat een brutaal bijdehandje.

Ze mogen toch niet naar een pub?

Die lui knijpen de katjes in het donker. Dat viel me wel op toen ik daar werkte.

Ze komt binnen alsof de pub van haar is. Wat krijgen we nog?

Een moskee.

Goedemorgen. -Ook goedemorgen.

Goedemorgen, Linda. -Hallo.

Moet jij niet naar school? -Ze kunnen best een dagje zonder mij.

Niet tegen oma zeggen.

Hé, stop.

Stop, verdomme.

Ik deed het bijna in mijn broek.

Stel je niet aan. Wat een stelletje softies, hè?

Aanstellen? Dat beest is loeigroot.

Als ze niet lief voor kinderen waren, hielden we ze binnen.

Ze lijken gemeen. -Ze zijn lief.

Lief? -Zo slecht zijn ze niet, hoor.

Ze zien haar als ontbijthapje. -Hij is lief.

Sorry, hoor. -Jongens, ik schrok me rot.

Het is een dure camera. Je moet betalen. -Had 'm dan niet proberen te pakken.

Jij haalde 'm uit m'n tas. -Jij maakte een foto van mij.

Je moet betalen. -Wat is er?

Hij heeft m'n camera vernield. -Wat zeik je nou?

Ik begrijp je niet. Jij moet betalen.

Als je geen gewoon Engels verstaat, rot dan op naar je eigen land.

Zo praat je niet tegen mij. -O nee?

En dat zeg jij? Jij bent ook niet van hier.

Nou, ik ga weer verder. Nog een fijne dag. Dag.

Dus u kent hem? -Ja.

Hij gaat die reparatie niet betalen. Hij geeft alles uit aan drank.

Heb je de camera bij je? -Ja.

Mag ik kijken?

Bedankt.

Kom mee naar de pub, dan kan ik misschien helpen.

Nu. -Als je tijd hebt.

Brave hond.

Ga maar. -Mag ik de sleutels van het zaaltje?

Van het zaaltje? -Ja, graag.

Bedankt. -Goedemorgen.

Hallo. Alles goed? -Ja, bedankt.

Kom maar even mee.

Let maar niet op de rommel.

Het wordt al 20 jaar niet gebruikt.

In de goede tijd was het hier elke avond vol.

Leven onder de grond

Vroeger was hier een kolenmijn. Elk dorp had z'n eigen mijnschacht.

Daar is niets meer van over.

Een levensstijl die voorgoed verdwenen is.

Easington Colliery-Ramp 1951.

Het Durham-mijnwerkersgala

Sluit een mijnschacht, vernietig een dorp De staking van 1984

De zege voor de mijnwerkers

Geef mij een toekomst

Dit wilde ik je laten zien.

Ze zijn niet hetzelfde als de jouwe...

maar misschien kun je er wat mee.

Ze waren van mijn oom. De meeste foto's hier zijn van hem.

Deze lijkt wel op mijn camera. Lief dat u aan me denkt...

maar mijn camera is...

speciaal voor mij.

Er is een zaak in Durham waar ik je camera kan laten maken.

Bedankt, maar ik heb geen geld.

Oké, nou dan...

Misschien kan ik daar twee camera's verpatsen...

om voor de reparatie te betalen.

Je kunt me vertrouwen. Ik laat hem maken en let erop. Maak je geen zorgen.

Heel erg bedankt.

Ik zal er voorzichtig mee zijn. -Bedankt.

Mag ik je wat vragen? Waar heb je zo goed Engels leren spreken?

Ik zat twee jaar in een kamp en hielp de buitenlandse zusters.

Ik heb veel van hen geleerd, maar ik had me ook voorgenomen...

om elke dag 20 Engelse woorden te leren en dat is gelukt.

TJ? -Ja, Maggie?

Ik moet weg. -Goed.

Twee mensen wachten op bediening. -Ik kom eraan.

Oké, tot ziens. -Dag. Deze zijn voor jou.

Mr Ballantyne? -Ja.

Mag ik nog even naar de foto's kijken. -Tuurlijk. Neem je tijd.

Bedankt. -Ik ben zo klaar.

Waar bleef je? Ik wil bestellen. -We wachten al vijf minuten.

Ja, ja. -Biertje?

Vooruit dan. -Ik trakteer.

Bedankt. -Wat voer je in je schild?

Niet veel. -We weten dat ze er is.

Dit is de enige plek waar we onze zorgen vergeten en we onszelf kunnen zijn.

Je wilde toch niet in haar broekje komen?

Dat is pas oude herinneringen ophalen.

Heb je huilie huilie gedaan over de mijnwerkers?

Zo kan-ie wel weer, Vic. -We komen gewoon wat drinken, Archie.

En TJ, we willen geen hoofddoekjes in onze kroeg.

Hoofddoekjes? -Kom nou, Gary.

Dat zijn jouw woorden, man. Dat grietje heeft je verdomme niks misdaan.

Zeik niet, Joe. -Krijg de klere.

Je ouwe was een stakingsbreker en jij bent net zo'n hufter.

Het enige wat m'n pa spijt, is dat hij niet eerder ging.

Nee, hij ging niet meteen, maar hij ging wel.

En vijf jaar later sloten ze de boel en stond hij ook op straat.

Precies.

Zij zullen niet verhongeren

Als je samen eet, blijf je samen

Je lust vast wel iets te drinken. -Dank u.

'Als je samen eet, blijf je samen.'

Dat zei m'n moeder altijd. -Wij deden hetzelfde in Syrië.

We kookten samen met onze buren...

en sliepen onder de trap vanwege de bomaanvallen.

Die zijn gemaakt tijdens de staking.

Ik was nog jong en net begonnen.

De regering hongerde ons uit om ons aan het werk te krijgen, daarom aten we samen.

Ja. En wat is dat?

Meer foto's van de staking.

Als die hufters je maar niet te pakken kregen.

Zij zien er zo sterk uit. -Dat waren we ook.

Mijn vader zei altijd dat wanneer arbeiders beseffen hoeveel macht ze hebben...

kunnen ze de wereld veranderen.

Maar helaas.

Salam aleikum. -Mama?

Hier, voor Mama. -O, oké.

Hallo. Dat zijn kleren. -Bedankt.

Die zak. En deze.

Kom maar verder.

Lukt het? -Ja.

Hoe gaat het? Goed? Die is voor jou.

Bedankt. -Graag gedaan.

Mijn moeder zegt: Bedankt. -Graag gedaan.

Want Jamilla schopt mij in bed.

Nee, toch, Jamilla? -Nee.

Jij? -Nee.

Zie je?

Zo.

Zo terug.

Hé. -Alles goed?

Zal ik jou wat vertellen? Iets wat je nooit leert.

Liefdadigheid begint thuis.

Heb je gezien wat ik heb? Het zijn luiers voor een baby. Oké?

Hallo.

Alles goed met je? -Hallo.

Ik heb wat kleren en schoenen. -Dank je.

Zal ik het binnen zetten? Ja, schoenen.

En nog wat dingetjes. -O, bedankt. Wat goed.

Die Aisha is zo aardig, maar wat heeft ze het zwaar.

Die zieke baby jankt aan één stuk door en dan die buurman.

Constant op de muur rammen en alleen maar schelden. Vreselijk, wat een stress.

Het verbaast me niks. Moet je ze in de pub horen, vooral met een slok op.

En dan gaan ze naar huis en naaien elkaar online op.

Wat ze uitkramen, verschrikkelijk.

Wat zeg je tegen ze in de pub?

Wat kan ik zeggen? -Geen idee, TJ, daarom vraag ik het.

Ik zeg niks. Ik hou m'n mond dicht.

Zo. -Bedankt.

Hallo. -Salam aleikum.

Salam aleikum.

Voor jullie. Voor het huis. Hoe gaat het? -Bedankt.

Graag gedaan. En raad eens wat ik voor jou heb?

Een fiets.

Zo. Gelukkig?

Zo. Heel goed.

Goed zo, Rana.

Hoe gaat het? -Waarom krijgen zij al die spullen?

Dat zijn donaties. Alles is tweedehands, niets is nieuw.

Ja, maar zij krijgen alles. -Maar ze zijn alles kwijt. Begrijp je?

Ze zijn hierheen gekomen met alleen wat kleren.

Kreeg ik maar een fiets.

Misschien moet je ook iets doen voor de buurtkinderen.

Serieus? Waarom doe jij niet iets? Zet het voetballen weer op.

Dat dacht ik al.

Ik werk me het schompes. Ik heb kinderen, werk, m'n moeder gaat slecht...

M'n kinderen klagen al dat ik er nooit ben.

Ik doe dit alleen met een paar mensen uit de kerk.

Jezus Christus, doe jij maar iets. Allemachtig.

Vroeger zat jij ons achter de vodden als er wat moest gebeuren.

Nu moet ik je smeken om me te helpen die dingen rond te brengen.

Dit meen je niet. Kom nou.

Op jullie plaatsen, klaar.

Zet 'm op.

Kom op, Olivia. Zet 'm op.

Lopen, Olivia.

Ga door, Linda

Kom op. Blijf doorlopen, Linda.

Linda, gaat het?

Ik voel me niet lekker. -Is je moeder hier?

Die werkt.

Linda. Gaat het, lieverd? -Nee.

Drink wat, misschien ben je uitgedroogd.

Hier. -Dank je.

Wat heb je vandaag gegeten?

Een klein zakje chips.

Oké. Wil je misschien naar huis? -Ja.

Woon je vlakbij? -Een paar straten verderop.

Ik kan je thuisbrengen.

Ik ben mijn sleutels vergeten.

Max.

Max, doe open.

Wat is er? -Hi, je zus is niet lekker.

Kan ik haar naar binnen brengen? -Ja, hoor.

Ga maar zitten.

Leg je hoofd hier.

Ik heb een banaan. Kun je die opeten?

Nee, ik moet iets zoets eten. Dat helpt meestal.

Heb je een koekje of iets zoets voor je zusje?

Een ogenblik.

Wie ben jij?

Sorry.

Zit ik verdomme ook in jouw koelkast te neuzen? Hoepel op.

Opzouten. -U begrijpt het niet.

Weg. -Mama.

Ik wilde helpen. -Het zijn mijn kinderen.

Bemoei je met je eigen zaken. -Ze wilde me helpen.

Boeit niet. We moeten je hier niet. -Ze was ziek. Ik hielp haar.

Kan me geen reet schelen. Ga weg en kom niet terug.

Hoe halen jullie het in je hoofd? -Zij was het, niet ik.

Hoe vaak moet ik zeggen dat ik die klotebuitenlanders niet in huis mot?

Nou? -Ik was ziek.

Ik pak je sleutel af.

Mr Ballantyne? -Hallo, Yara. Ik heb iets voor je.

Dank u wel.

Shoukran. -Dank u, Mr Ballantyne.

M'n moeder vraagt of u thee wilt. -Hoeft niet. M'n schoenen zijn vies.

Kom toch een kopje thee drinken. Alstublieft.

Dat is heel aardig. -Kom binnen.

Ze maakt een grapje over mij. Dat ik nu van iedereen op straat foto's maak...

zoals in het kamp. -O ja.

Dank u.

Shoukran.

Hier, neem cake. -Dank je.

Lekker? -Heerlijke cake. Heel lekker.

Is de camera weer in orde? -Hij is perfect. Weer als nieuw.

Shoukran.

Weet u wat dat betekent? -Nee.

Dank je wel. -Shoukran.

Het gaat met uw naam. Shoukran, Mr Ballantyne.

De kinderen gaan nu naar school. Hoe gaat het?

Goed? -Goed.

School? Goed? -Ja, goed.

Grote knul, hoe gaat het op school?

Goed. -Goed. Oké.

Wat een mooie poppen heb jij.

Hebben ze een naam?

Ja.

Rahat. Rahat, Rafif, Sham, Shahad, en Amara...

Zo heten haar vriendinnen in Syrië. Ze weet niet waar die nu zijn.

Dat is onze vader en ze hoopt dat hij ons hier kan vinden.

Vast wel.

Vast.

Ze moeten hun huiswerk maken.

Dus dit is mijn vader.

Hij is kleermaker. Snelle handen en snelle denker.

Zijn enige misdaad was dat hij z'n broer zocht.

Hij is opgepakt door de Shabiha, dat staat voor spoken.

Spoken?

Het zijn milities die worden gesteund door Assad.

Mijn moeder denkt dat hij dood is.

Ik weet dat hij nog leeft.

Je hebt die camera van je vader gekregen. -Ja.

Als kind zei ik dat ik fotograaf wilde worden en over de hele wereld wilde reizen.

Dus...

Deze camera heeft mijn leven gered. -Hoe bedoel je?

Omdat ik veel dingen heb gezien...

die ik niet had willen zien en waar geen woorden voor zijn.

Maar als ik door de camera kijk, kijk ik naar die dingen die hoop en kracht geven.

Ik kies hoe ik wil leven met deze camera. -Ik snap het.

En het is alsof mijn vader bij me is.

Dus bedankt voor de reparatie.

Graag gedaan.

Grijp hem. -Hé, Bashir.

Geef hem z'n verdiende loon. Laat hem

Kom op, jongens. Ga door.

Geef 'm ervanlangs.

Ga door.

Ga van die vuile Paki af. Ik praat met hem. Vooruit.

Hé, jij kleine rotzak, kijk me aan.

Ik weet wat je hebt geflikt. Blijf van me af. We weten het allemaal.

Waarom heb je dat gedaan? Sta op.

Vuile eikel. Rot op. Gore immigrantenkut ga naar je eigen land.

Als je dat nog een keer flikt. Lopen, jij vuile vieze Paki-kut.

Lopen.

Lopen. -Vuile rukker, dat ben je.

Ga van hem af. Sta op, verdomme.

Kuttenkop, ik weet wat je hebt geflikt. -Zet 'm stil. Stop.

Dat is mijn neefje. Luister wat hij zegt.

'We weten wat je hebt geflikt.' Heb jij dit gezien, Charlie?

Die vuile buitenlander heeft meisjes gepest tijdens het eten.

Hij heeft er een geduwd. Vraag maar na.

Ik ken die jongen.

Een goeie jongen, zit niks kwaads in.

We willen weten hoe het zit. -Waar rook is, is vuur.

Speel 't nog eens af, Gary

Lopen. Rot op. -Lopen.

Dat doen we met pestkoppen. -Er is iets gebeurd.

En Ronnie leert hem een lesje. -Nu schelden ze hem uit op internet.

Wat een stelletje fanatici.

Wat maak jij hier dan uit op? -Geen idee.

Nog een pint? -Is dat alles wat je zegt?

Ik lust er nog wel een. -Is dat alles wat je zegt, 'nog een pint'?

Mag ik er nog een? -Komt eraan.

Bedankt.

Ik ben geen racist, maar ik maak me zorgen over de school.

Al die extra kinderen en niet dat het hun schuld is...

maar ze spreken geen Engels en houden de rest op.

Precies. Zijn er geen extra leraren?

Er komt iemand die Arabisch spreekt.

Arabisch? Daar hebben onze kinderen wat aan.

Er waren er twee bij de dokter om formulieren in te vullen.

Duurde een half uur. -Mary had hetzelfde.

Ze komen altijd hier, maar gaan nooit naar de kakwijken in Londen.

Ja, die kijken wel uit, daarom dumpen ze ze hier met busladingen vol.

Ik heb niks tegen immigranten, hoor, mijn vader was Iers...

maar er is al weinig in het dorp en dat moeten we dan delen met hullie.

En als je klaagt, maken die kakkers je uit voor racist.

Ik ben het spuugzat. -Ik ook.

En hun achtergrondcheck dan? Wie zijn de vrouwen van die gasten?

Wie zijn hun mannen, hun broers, neven.

Met hun smartphones houden ze contact met strijders daar.

Er hoeft er maar één door te glippen, een gekke Jihadstrijder.

Ik heb medelijden met die arme mensen.

Ik ook, maar wat moeten we? Wij hebben het ook niet breed.

Precies. Mensen wonen in dichtgetimmerde huizen met kaarsen.

Ze hebben altijd op ons neergekeken. -We moeten het een halt toeroepen.

Genoeg is genoeg. We beginnen hier in The Old Oak.

We organiseren een bijeenkomst en nodigen iedereen uit.

De gemeenteraad, de pers, de tv.

Je moet oppassen. Daar komen racisten op af en die hebben we niet nodig.

Jaffa, wat mij betreft, is het nu of nooit.

Waar organiseren we het? Alles is dicht. De kerkzaal...

de voetbal, zelfs de school is weg.

Laatst was je in dat zaaltje, TJ. Het zou daar kunnen.

Het is een zwijnenstal.

We kunnen je helpen schoonmaken. Toch? -Natuurlijk.

De verwarming, de leidingen en de elektra zijn gaar, dus het kan niet.

Jaffa heeft in de bouw gezeten. Kun jij wat doen?

Nee, ik heb een slechte rug.

Luie hufter.

En de kooktoestellen?

Die zijn al niet meer gebruikt sinds de jaren '90. Te gevaarlijk.

Ik kan ernaar kijken. -We hebben ze niet nodig.

We willen alleen een zaaltje voor een bijeenkomst. Wat is het probleem?

De verzekering. Openbare bijeenkomsten zijn uitgesloten.

Wat ben jij opeens braaf. Mag ik even kijken?

Ja, ga jij even kijken. De sleutels liggen achter de bar.

Het zaaltje blijft dicht.

Weet je wat het is, TJ?

Sommigen van ons komen hier al 40 jaar.

Mary en ik hadden ons verlovingsfeest daar. Je was er zelf bij. Weet je nog?

Ja. -Ja, je gaf nog een mooi speech.

'Vrienden voor het leven.'

En nu zijn wij er niet welkom, maar je nieuwe vrienden wel. Tellen we niet meer?

Sorry, het spijt me, maar dat zaaltje blijft dicht.

Kom op, zeg. -Oké, jammer.

Sorry, Charlie. -Schande.

Ga zitten. -Hij is veranderd.

Inderdaad.

Kan ik je spreken?

Ja, jij. Ik moet met je praten.

Ik wist niet wat er met Linda was laatst. Sorry.

Ik wilde m'n excuses aanbieden.

Ja, sorry dat ik ongevraagd naar binnen was gegaan.

Linda heeft de foto's laten zien die jij hebt gemaakt.

Ze zijn prachtig. Heel naturel.

En ze kijkt eindelijk een keertje blij.

Ik heb de foto's laten zien in de kapperssalon.

Ik maak daar een paar uur per week schoon.

Ze willen dat je ook foto's van hen maakt.

Echt waar? Ja, dat kan.

Voorzichtig.

Kun je naar de camera kijken?

Moeten we naar je kijken? -Ja, hier.

Dit is Debbie. Yara.

Vind je dit leuk om te doen? -Ja, heel erg.

Bedankt dat ik jullie mag fotograferen. -Graag gedaan.

Een lekker kopje thee. -Zo.

Heerlijk. -Alsjeblieft, Yara. Een lekker kopje thee.

Hoe gaat het met Linda? -Een stuk beter. Ze is weer naar school.

Lekker warm. Ik heb een vraag.

Heb je ook cadeaubonnen? -Nee, Sadie.

We zijn maar een eenvoudige zaak. -Niet dus.

M'n dochter Josie is bijna jarig en ze is al maanden niet weggeweest.

Ik dacht dat het leuk voor haar zou zijn om naar de kapper te gaan.

Haar nagels zien er niet uit. Die moeten hoognodig worden gedaan.

Als ik haar geld geef, gaat het naar de kinderen.

Een vriendin van mij heeft hetzelfde. Het is vreselijk.

Geen zelfvertrouwen meer en komt de deur niet uit.

Ze is zo eenzaam. Het is hartverscheurend. -Ze schamen zich, hè?

Dat is met mijn Katie gebeurd. Die leeft nu ergens op straat.

Ik weet niet waar ze is en of ze ooit nog wel terugkomt.

Dat is 5 pond 20. -Bedankt, TJ.

Bedankt. -Jij ook.

Je komt niet meer van haar af. -Het is een lief hondje.

Een schat van een hond.

TJ? -Ja.

Heb je even? Yara en ik zaten te denken...

Ik zie de bui al hangen. -Nee, joh.

Yara was laatst bij de kapper en heeft met de vrouwen gekletst.

De mensen hebben het niet makkelijk. Sadie vertelde over haar dochter Josie...

Die heb ik al in geen maanden gezien. -Precies. Ze laat zich niet meer zien.

Ik zat te denken...

Onze families zijn ook geïsoleerd en maken zich zorgen om hun kinderen.

Sommige mensen hier hebben het ook zwaar.

Ik hoor soms dingen, echt hartverscheurend.

Inderdaad, dus...

Die foto in het zaaltje en wat uw moeder zei...

'Als je samen eet, blijf je samen.' Ja, toch?

Stel je voor dat alle families samen zouden eten.

We zouden vrienden kunnen worden en dat zou ons leven veranderen.

Wat denkt u? -Het klinkt als een geweldig idee...

maar neem je niet te veel hooi op je vork?

Onze moeders maakten 500 maaltijden tijdens de staking.

Een paar moet toch wel lukken.

Eerst voor de mensen die het het hardst nodig hebben, zoals Josie.

En we kunnen Brendon vragen of er leerlingen zijn die het nodig hebben.

Je kunt het busje lenen.

Alleen is er niet meer een ruimte waar het kan.

Het kerkzaaltje is dicht en dat was de meest geschikte plek.

We vroegen ons af of we dat zaaltje konden gebruiken.

Wil je ons voor schut zetten? Dat zaaltje is al 20 jaar dicht.

Misschien kunnen we wat mensen... -De leidingen en de elektra zijn gaar.

Er zijn bouwvakkers onder ons... -Het is niet veilig. Dat weet jij ook.

Waar ben je mee bezig? -Hoe bedoel je, TJ?

Wil je me kapot hebben? -Nee, we willen iets doen voor het dorp.

En al zou ik het doen, mijn vaste klanten zouden het boycotten.

O, jemig. -Het water komt me al tot de lippen.

Ik kan het niet verkopen en ik heb geen stuiver op de bank.

Wil je me op straat hebben? -Tuurlijk niet.

Dat gaat dan gebeuren.

Laura, zet het uit je hoofd en laat me met rust. Vergeet het.

Yara, het spijt me.

Brave hond, kom maar.

Marra.

Kom hier.

Marra, niet doen. Kom terug.

Laat.

Liggen. -Marra.

Stomme klootzak.

Roep die honden terug. -Hou die honden onder controle.

Potverdomme. -Ik heb je gewaarschuwd.

Marra. -Roep ze terug.

Schiet op. -Marra.

Grijp hem verdomme.

Pak z'n kop. -Hou je hond onder bedwang.

Roep 'm.

Kom, we gaan. Lopen. -Marra.

Vuile klootzakken.

Gore eikels.

Klootzakken.

Ik zal jullie krijgen.

Hallo, ik moest aan u denken. Mogen we binnenkomen?

Ja, natuurlijk.

Alsjeblieft, ga zitten. -Dank u.

Pak een bord, alleen voor uzelf.

Soms heb je geen woorden nodig, alleen eten.

Ik schaam me kapot, dat jullie dit voor mij doen na alles wat jullie hebben doorstaan.

Liefde kent geen schaamte. We weten hoe het is om te verliezen. Ga zitten.

Bedankt.

U zult het lekker vinden. -Dat zal ik zeker.

Ze gaat niet weg voor u eet.

Oké.

Dat is heel lekker.

Dank u. Shoukran? -Shoukran.

Bedankt.

Wanneer kreeg u Marra?

9 april, twee jaar geleden. -U weet de datum nog.

Het is een speciale datum.

Mijn vader was mijnwerker.

Op 9 april, vele jaren geleden...

was hij aan het werk op vijf kilometer van de kust en verongelukte.

Dus twee jaar geleden...

was mijn leven zo'n puinhoop...

dat ik besloot om op 9 april...

zelfmoord zou plegen.

Nu kun je je dat misschien moeilijk bevatten.

Nee.

Ik had zoveel fouten gemaakt.

Ik had net een lieve vrouw verloren.

Ik maakte voor iedereen tijd, behalve voor haar en toen ik dat besefte...

Nou ja, het was te laat. Ze wilde scheiden.

Heeft u kinderen?

Ja, een zoon.

Een goede jongen, maar hij wil me niet meer zien.

En ik geef hem groot gelijk.

Ik bleef de mensen van wie ik hield, pijn doen.

Ik bedoel, dit café, The Old Oak...

staat op instorten.

En ik kan het niet stoppen.

Dus rond 9 april twee jaar geleden...

besefte ik dat er een uitweg was.

Dus ik besloot...

me van kant te maken.

Ik liep over het strand...

met een draagblok van de oude mijn...

en ik keek naar de horizon.

Ik dacht...

als ik vijf km de zee opga...

boven de plek waar mijn vader stierf...

is dat genoeg.

Ik zou niet meer terug kunnen.

Ik had hier zelfs een briefje neergelegd.

'Tommy Joe Ballantyne is gaan zwemmen.'

Dus ik liep de zee in...

en toen gebeurde het.

Ik ben niet gelovig.

Ik geloof niet in God, het hiernamaals, niets van dat alles.

Maar toen ik de zee inliep, hoorde ik een geluid.

Ik keek om me heen...

en daar was dat speelse hondje dat naar me toe liep.

Ik weet nog dat ik dacht: niet nu.

Niet net vandaag.

Maar ze bleef op me af lopen.

Ze kwam voor me staan...

ik bukte...

en ik zag een naamplaatje.

Er stond Marra op. Dat is een oud woord dat mijnwerkers gebruiken.

Je 'marra' is je vriend...

maar het gaat veel dieper dan dat.

Hij is je vriend, je gelijke...

Hij dekt je en jij hem.

Je beschermt elkaar.

Het enige wat ik dacht:

Wat zou m'n vader van me denken?

Dus ik stapte terug.

Ik nam het hondje mee naar huis.

Ze gaf me een reden om op te staan.

Als ik naar Marra keek...

zag ik het hondje dat mij een tweede kans gaf.

Alles goed? Hé Maggie, we kwamen kijken hoe het met TJ gaat.

Goed. Hij is hiernaast bezig. Geen idee met wat.

In het zaaltje? -Ja, de deur is open, ga maar kijken.

TJ?

Kijk jij daar? TJ?

Wat ben jij aan het doen? -Wat denk je?

Ik ruim de keuken op.

Jullie schuld.

Dat is toch goed? -Ja.

Dus uit die jas en steek je handen uit de mouwen.

Oké, we komen straks terug. -Dacht het niet.

Ik doe dit vanwege jullie, dus help een handje.

Oké. -Goed.

Vooruit. Ik heb genoeg schoonmaakspullen. Aan de slag.

Enkele mensen kwamen met het idee om het zaaltje weer te gebruiken.

Ik had er geen oren naar.

Maar nu wil ik met jullie hulp het zaaltje weer openstellen.

Ik wil de kinderen helpen...

want die hebben onze hulp en een goede maaltijd hard nodig.

Is het veilig? -Ik heb deze stoppen vervangen.

Oké. -Je moet er wel een keer naar laten kijken...

want er moet wel wat gebeuren, maar voor nu is het goed.

Ik wil onze nieuwe vrienden welkom heten.

Die vanuit een oorlogsgebied naar zijn hier gekomen.

En ik wil deze ruimte gebruiken...

om elkaar te ontmoeten en samen te eten.

Als je dat kunt weggooien, zou fijn zijn.

Alles wat er krakkemikkig uitziet en weg kan, moet worden weggegooid.

Dit is solidariteit, geen liefdadigheid.

Dit is samen je schouders onder iets zetten.

Het is niet een keertje eten op tafel zetten. Dit moet groeien.

Hoe gaat het, Mo? Lukt het?

Nee. -Nee?

Nee, roest. -Roest.

Daar heb ik wel iets voor. Wil je die controleren?

Yusuf? -Oké, is het veilig?

Savvy. -'Savvy'? Betekent dat veilig?

Hoe vordert het? -Ze verstaan me niet.

Het gaat moeizaam. -Waar is Yara?

Die helpt Betty. Ik wil ze niet storen. -Nee, beter van niet.

Hallo. -Kan ik deze spullen voor TJ neerzetten.

Ja, hoor. Zet ze maar op die tafel daar.

Hallo.

Hallo. -Alles goed?

Eten op tafel. -Geweldig.

En weer weg.

Yusuf?

Hallo. -Hallo.

Hé. -Hallo.

Net die verdomde Ali Baba en zijn veertig rovers, hè?

Allemachtig, ik ga daar zitten.

Ik krijg er koppijn van.

We willen rustig een pint drinken. Is dat te veel gevraagd?

Charlie, het is TJ's idee. -Ja, dat zal best, verdomme.

Dag. -Tot ziens.

Tot ziens. -Dag.

Dag, tot ziens. Dag. Tot de volgende keer.

Nog een fijne dag. -Bedankt.

Krijg de klere.

De pub is niet meer van ons.

Wat doe jij hier? -Alles goed, oom Ed.

We moesten de bedrading checken. -Krijg je wel betaald?

Het gewone tarief. Nee, we helpen TJ.

We dragen ons steentje bij. Nou, tot ziens.

Een pint straks? -Lekker.

Bedankt. -Oké.

Kan ik deze hier laten? Ze zijn voor TJ. -Zet het maar op die tafel.

Het lijkt het centraal station wel. -Hebben ze soms een kofferbakverkoop?

Kun je Laura zeggen dat het van de vakbond van de brandweer is en dat er meer komt.

Oké. -Ik heb ook een professionele citruspers.

Zeg maar dat hij bij Sammy staat. Hij is tweedehands, maar werkt nog.

Oké. -Bedankt.

Alles goed met jullie?

Geniet van jullie pint. -Geweldig.

Een professionele citruspers. -Wat komt er hierna?

Een jacuzzi.

Die vakbonden moeten op hun eigen zaakjes letten. Ze vervelen zich zeker.

Het lijkt hier het Panamakanaal wel.

Inderdaad.

Nog een pint, alsjeblieft. Meer liefhebbers?

Nee. -Ik heb nog.

Hé, Maggie. -Zo...

Het zaaltje was niet geschikt voor ons, maar wel voor hen, TJ?

Het liep gewoon zo. Een stel buurtbewoners wil mensen in nood helpen.

We zijn met wat vrijwilligers, jullie zijn ook welkom.

Oké. -Wat zit jou dwars?

Weet je wat het probleem is?

Wij drinken hier en houden jou in stand, maar jij behandelt ons als stront.

Dat doe ik niet. -Jawel. Wij vroegen je om een gunst...

Een bijeenkomst daar en je kwam alleen maar met slappe smoesjes.

Maar deze gasten vragen je iets en je zegt meteen ja.

Wat mij betreft ben je een schijnheilige klootzak.

Rustig, man. -Wind je niet zo op, Vic.

Het lijkt hier net een vluchtelingenkamp. Wat een bende.

Triest dat jij dat zegt. -Jij bent triest.

Ik kan er met m'n pet niet bij.

Of je bent uit op een medaille . of je neukt haar in de kelder.

Hou je mond. -Hou zelf je mond.

Je bent gewoon een loser. Zelfs je zoon praat niet met je.

Daarom ging dat stomme wijf van je weg. -Wat zeg je?

Mr Ballantyne, stop. -Ik gooi je door het raam.

Wat is er? Een gevoelige snaar getroffen?

Laten we dit buiten uitvechten. -Je bent te ver gegaan.

TJ, dit is de laatste openbare plek die we nog hebben.

We willen gewoon onze pub terug, of is dat te veel gevraagd?

Zo, het is tijd dat je prioriteiten stelt.

En jij met je brutale bek...

ga terug naar waar je vandaan kwam.

Nou, dat zouden we graag willen. -Fijn, schiet dan maar op.

Goed gezegd, Yara. Gaat het?

Maggie, gaat het? Sorry.

Het spijt me.

Gaat het? -Ja.

Zo snij je het brood. Lekker veel friet.

Lekker, hè? Vooral met brood en boter.

Is dat jouw zoon? Hoe heet hij? -Mijn zoon?

Ja.

Oké.

Lekker? -Mag ik pizza?

Tuurlijk, Ryan.

Alsjeblieft. -Is het alleen voor vandaag?

Twee keer door de weeks en op zaterdag.

Dus ik kan elke vrijdag komen? -Tuurlijk.

Is het gratis? -Jazeker.

Mag m'n oma mee? -Tuurlijk.

Dat zal ze leuk vinden. -Helemaal prima.

Mag ik wat nuggets?

Klopt het dat alles gratis is? -Jazeker.

Beloof je dat? -We doen ons best.

Wil je worteltjes?

Wat is er Max? -Niks.

Er is nog eten over. -Echt?

Als je het in de keuken eet, ziet niemand je en we vertellen het niet door.

Wacht hier.

Gaat het? -Ja.

Als je iets nodig hebt, zeg het. We zijn als een familie.

Bedankt.

Bashir, deze video heeft m'n zus gemaakt.

Laat Salim hem niet zien.

Dit is er gebeurd met Othmans school.

Herinner je je hem nog?

Bashir, lieverd, mama wil ons iets vertellen.

Ik heb goed nieuws.

Papa leeft nog.

Iemand heeft hem in de gevangenis gezien.

Beter nieuws is er niet.

Mijn vader leeft nog.

Iemand heeft hem in de gevangenis gezien. Alsjeblieft, ga door.

Soms wens ik dat hij dood is, dat we zijn lichaam hebben en kunnen begraven.

Waar hij zit, hebben ze 100 mensen in een cel.

Ze kunnen alleen om de beurt zitten.

Uitgehongerd, mishandeld...

Slechts enkelen overleven.

Dat doet Assads regime ons aan.

Juist de hoop doet enorme pijn.

Ik vind het zo erg voor je.

Ik moet sterk zijn voor mijn familie en voor de gemeenschap.

Maar het is allemaal een groot toneelspel.

We krijgen een schenking van de kathedraal. Kun jij 'm gaan ophalen?

Zal ik doen, Phil. Bedankt. -Fijn.

Dat is de kathedraal. -Wauw.

Bijna 1.000 jaar geleden gebouwd door de Noormannen. M'n vader vond 'm prachtig.

Maar hij zei dat de kathedraal niet van de kerk was...

maar van degenen die 'm hebben gebouwd.

We kwamen hier elke juli voor de zegening van de vaandels.

Daarna gingen we naar de bijeenkomst. Hij vond de speeches en de bands prachtig.

Net als op de foto's. -Ja.

Kunnen we erheen?

Ik ben er allang niet meer geweest. Je kunt beter alleen gaan.

En deze. -Bedankt, Geoff.

Laat die maar staan. Als je snel bent, kun je het koor nog zien oefenen.

Echt? -Ja. Loop via de boog naar de kathedraal.

Oké, ik ga kijken. -Veel plezier.

Prachtig.

Mijn kinderen zullen nooit de tempel in Tadmoer zien. Palmyra.

Gebouwd door de Romeinen en vernietigd door de Islamitische Staat.

Als de helft van je land in puin ligt en je ziet dit...

dan wil ik huilen.

Hoe zal Syrië zijn over 1.000 jaar?

Hoeveel jaren om de stenen te hakken...

om het gewicht op te tillen, het licht voor te stellen?

Hoeveel briljante geesten? Hoeveel zweet?

Hoeveel mensen die samenwerken?

Zo'n prachtige plek...

zorgt dat ik weer wil hopen.

Als ze martelen...

als ze ziekenhuizen aanvallen, als ze artsen vermoorden...

als ze chloorgas gebruiken...

als de wereld toekijkt en niet ingrijpt, dan gedijt het regime.

Als de wereld niets doet.

Dat doen ze om ons te breken.

Het kost kracht om te hopen, maar zij willen de hoop verpulveren.

Je moet vertrouwen hebben om te hopen.

We probeerden iets nieuws te bouwen, iets prachtigs.

En kijk naar ons. Voor de leeuwen gegooid.

Een vriendin van mij noemt hoop obsceen.

Misschien heeft ze gelijk.

Maar als ik de hoop opgeef, zal mijn hart stoppen met kloppen.

Ik heb m'n best gedaan.

Onze gemeenschap wil je iets geven.

Het is geïnspireerd op het vaandel van de mijnwerkers en de eikenboom....

die heel belangrijk en bijzonder voor jou is.

Yusuf en Abdul, kom maar.

Kracht, solidariteit, verzet

TJ.

TJ, snel. -Potverdomme.

Kom naar beneden.

Moet je komen kijken.

Wat is er? -Kijk.

Potverdomme.

Het is een puinhoop.

Shit.

Het leidingwerk dat we onlangs lieten maken.

Wat een ramp. -De koppelingen lekken allemaal.

Godverdomme.

Ik ga de hoofdkraan dichtdraaien. Kun jij Jaffa bellen...

hij zou het gemaakt hebben. -Ga ik doen.

Je bent geweldig.

Hallo, Jaffa.

De leiding is kapot, de keuken staat onder water en het is een puinhoop.

En de elektriciteit? -Geen idee.

Wacht. Ik haal de schakelaar over. -Nee, niet doen.

Wat heb je verdomme gedaan? Godverdomme.

Gaat het? Zijn jullie ongedeerd? -Sorry.

We moeten Tony erbij halen. -Van de regen in de drup, hè?

Het ziet er niet best uit.

Jaffa had die Syriërs gezegd dat ze die leiding moesten checken.

Of ze hebben niet naar hem geluisterd of ze begrepen hem niet.

Jemig, dat dat direct naar de elektra gaat.

Ongelooflijk. Alles is naar de knoppen, alles waar we voor hebben gewerkt.

Sorry, TJ, maar ze zijn gaar.

Alles moet opnieuw worden aangelegd. Veel werk.

Dit zaaltje is niet meer te gebruiken, te onveilig.

En de bar? Of heb ik het daarvoor ook verknald.

Die zit op een andere groep, dus die is veilig,

Het is niet jouw schuld. Het was al onveilig.

Je boiler is naar de gallemiezen.

Dat gaat je 2.000 pond kosten en moet je die vloer zien.

Er moet een nieuwe in. Dat kost je een fortuin.

Maar dat dekt de verzekering toch?

Nee.

Deze ruimte is niet verzekerd omdat we hem niet meer gebruikten.

Dus om de kosten te drukken...

We hadden 't niet nodig. -Dus je bent niet verzekerd.

Ik had het geld niet.

Wat moet ik tegen de kinderen zeggen?

Mag ik twee pinten lager? -Natuurlijk kan dat.

Weet je wat we moeten doen, ze een goed...

Heel toevallig.

De sfeer is goed vanavond. Ik bedoel, de tent zit vol.

Net als vroeger, bomvol.

Geen missionarissenwerk hiernaast, gewoon lekker rustig.

Alsjeblieft. Bedankt.

Hé, alles kits? -Nog eentje.

Bedankt. -Jij ook.

Mag ik twee bitter als je toch bezig bent.

Ik moet toegeven dat je gelijk had.

Je zei het zelf, dat zaaltje was niet meer bruikbaar.

Ik heb begrepen dat het levensgevaarlijk was.

Je had naar jezelf moeten luisteren. -Zo kan-ie wel weer.

We komen hier voor de gezelligheid. -We kletsen gewoon.

Een beetje medeleven, snap je?

Misschien was het niet gebeurd als je een Engelse loodgieter had gevraagd...

en geen buitenlandse beunhaas.

Dat is het probleem, goedkope buitenlandse krachten.

Heb je niks aan. -Rotzooi.

Ik hoorde iets over niet verzekerd.

Is dat waar? -Alsjeblieft.

Soms kom je niet aan zulke dingen toe.

Je hebt het te druk en zo.

Je zult de tent niet snel verkopen, hè?

Wat ben je stilletjes opeens.

Heb je niets te zeggen?

Laat ik het zo zeggen: Hou je bek.

Kalm aan. Denk na voor je iets zegt. Je hebt deze mensen nog nodig.

We willen je helpen. Laten we geen oude koeien uit de sloot halen.

Kijk hoe vol het is.

Jij helpt ons en wij jou. Dit is onze pub.

Dit zijn ons soort mensen. Dit zijn onze mensen.

We gaan.

Ga je weg? -Tot ziens.

Wat is er? -Doe jij de deur open?

Toedeloe. -Wat is er mis? Het is nog vroeg.

Tot ziens, Mary.

Beste avond sinds jaren in onze pub. Het was weer als vanouds.

Syrische beunhazen veroorzaken lekkage TJ Ballantyne, moslimmakker

Eigen volk eerst Geef ons ons land terug

Geen buitenlandse pedo's in onze straten.

Hondenvoer Marravlees

Rotzakken.

Hé, hallo. -Kan ik je even spreken?

Vandaag even niet. -Ik moet je echt spreken.

Goed dan. Kom binnen. -Bedankt.

Kom verder.

Ga zitten. -Ja.

Weet je nog dat je ons coachte? Je zei altijd: maak van je hart geen moordkuil.

Ja.

Geldt dat nog? -Natuurlijk.

Er moet me iets van het hart.

Ik kon er vannacht niet van slapen.

Maar het moet wel tussen ons blijven, hè?

Dat beloof ik.

Oom Eddy, Gary en Vic kwamen naar mijn huis nadat de pub was gesloten.

Mijn vader heeft een lading drank in de schuur staan.

Ik sta in de keuken eten te maken en ik kan alles horen wat ze zeggen.

Je kent Vic. Met een slok op is het een nog grotere eikel.

Ja. -Hij zit te brullen en op te scheppen.

Iedereen wist dat het leidingwerk in het zaaltje slecht was.

En ik hoor Vic zeggen dat de waterdruk 's nachts stijgt...

en ze hoefden alleen maar de koppeling tussen de tank en de pijp los te draaien...

En als de waterdruk zou stijgen, zou die het begeven...

Niemand zou het weten.

Wat een eikels.

Was het geen borrelpraat? -Nee.

Ze zeiden dat het afgelopen moest zijn met het zaaltje en dat...

dat de tulbanden de schuld moesten krijgen. -Vuile klootzakken.

Dus het zijn Vic, Gary en je oom Eddy. Zijn er meer bij betrokken?

Charlie. -Nee, Charlie niet.

Charlie heeft het raam geforceerd.

Dat geloof ik niet. Zo is Charlie niet.

Vic zei dat Charlie je een lesje wilde leren

Mary en hij hadden hun verlovingsfeest daar.

En hij wilde een gunst, een bijeenkomst daar.

En je wees het af. Volgens Vic voelde Charlie zich vernederd.

Verdomme.

We zaten samen op school.

We waren klasgenoten.

Als kind aten we bij elkaar.

Zijn vader werkte samen met de mijne.

Alles goed?

Charlie, kijk eens hoe het dorp erbij ligt.

Kijk naar alle ellende die ons is overkomen en wat jij hebt meegemaakt.

Wat mij is overkomen en allebei onze vaders.

Dit dorp is al jaren naar de Filistijnen, lang voor de Syriërs kwamen.

Ik weet dat je geen domme man bent.

Hoe heeft het zover kunnen komen?

Ik weet niet waar je op doelt.

We zoeken allemaal een zondebok als het fout gaat.

We kijken nooit omhoog, maar altijd naar beneden.

We geven altijd de arme donders onder ons de schuld.

Dat maakt het makkelijker die arme mensen te onderdrukken, hè?

Ik wil dat je weet...

dat ik het weet.

Ik weet het.

De situatie is duidelijk niet goed.

Het is fijn te weten dat mensen willen helpen. Iedereen wil helpen.

Ik ga nog met Margaret en Jaffa praten. Die konden er nu niet bij zijn.

Maar allereerst moeten we praten met de families.

Mensen verwachten eten vandaag. Jij bent daar vast nog niet mee begonnen.

De kinderen zijn al langs geweest.

Linda zei: 'Het geeft niet, TJ, goede dingen duren nooit lang.'

Kleine Ryan zei: 'Ik wist het. Ik wist het.'

Hij noemde me een leugenaar en liep weg.

En Max wilde me niet eens aankijken.

Jemig...

wat vreselijk, maar we laten ons niet klein krijgen.

Dit is het beste wat onze gemeenschap is overkomen.

Ik kan mijn vrienden uit de vakbond benaderen...

en om steun vragen. Er moet ergens geld zijn.

Ja, we kunnen ook nog naar de kerken gaan. Bedrijven en winkels in de buurt.

We komen er. Het kost tijd, maar het zal lukken.

Hoe vaak heb ik dat niet gehoord.

M'n hele leven probeer ik er te komen.

Maar het lukte niet.

Ik hield mezelf voor de gek.

Of het nu de staking was...

of die stomme pub...

het dorp... Het halve land is een puinzooi.

Weet je wat 'er komen' is?

Dat is haat, leugens, corruptie...

Het stinkt als de hel.

En verraad.

Wat? -De lekkage was geen ongeluk.

Verraad, dat is een zware beschuldiging. -Hè?

Leg eens uit. -Hoezo was het geen ongeluk?

TJ, je moet het uitleggen. -Ja.

Zoiets kan je niet zomaar zeggen. -Dit is niet het juiste moment.

Vertel op. -Hoezo is het verraad. Leg uit.

Wat bedoel je? -Wie heeft je verraden?

Hou verdomme jullie mond.

Ik trek dit niet meer. Dat gaat niet.

Ze hebben me de das omgedaan.

Omdat we oorlogsvluchtelingen wilden helpen.

We wilden families helpen...

die moeten kiezen tussen monden voeden of hun huis verwarmen.

Families die zich schamen omdat er geen eten is voor hun kinderen...

in een van de rijkste landen ter wereld.

Wij hielpen ze en deden iets goeds en die rotzakken hebben me kapotgemaakt.

Luister, TJ, ik begrijp je, maar...

Je hebt weinig geslapen, kalm aan. -Ik heb jaren geslapen.

Ik zag het aan de gezichten van de kinderen en van die rotzakken hiernaast...

die me de hele dag in de zeik nemen en gniffelden.

Ze dachten dat ze bijdehand en grappig waren.

Ze krijgen alleen maar ellende te verwerken.

Ze zwijgen en klagen niet. Ze accepteren het gewoon omdat het de norm is.

Het zijn voetvegen.

Als je niks verwacht, krijg je ook niks.

Ze zijn verdomme...

Zeg niks en zorg voor jezelf...

De wet van de jungle, dat leren ze hier.

Mr Ballantyne...

u moet blijven geloven.

Dat gaat niet, Yara.

Het gaat niet.

Ik ben kapot.

Het is over.

Jemig, man. TJ. -Laat hem maar.

TJ? -Laat hem. Hij is niet in de stemming.

Je hebt gelijk.

TJ.

Wacht. Laten we praten.

Bashir, salam aleikum. Gecondoleerd.

We kwamen dit brengen. -Hallo, TJ. Bedankt.

Gecondoleerd.

Ik wil jullie niet lastigvallen.

Ik wilde je alleen condoleren. -Dank u.

Ze hebben mijn vaders lichaam gevonden.

We kunnen hem nu tenminste begraven.

Wat vreselijk voor je.

Hij was een prachtig mens. -Dat geloof ik graag.

Dat geloof ik graag. -Kom binnen.

Kom binnen.

Dank je, Yara.

Dank je. -Shoukran.

Yara.

Dag, Yara. -Hallo.

Gecondoleerd. We wisten niet goed wat we moesten doen.

Rima zei dat het goed was als we even langsgingen.

Dank je wel.

Mama.

Mama.

Toe maar.

We vinden het heel erg van je vader en van uw man.

En we vinden het heel erg van jullie land. -Dank je.

Dank je wel.

Bedankt.

Fatima, gecondoleerd. Zo vreselijk.

Bedankt voor je komst.

Als ik iets kan doen, zeg het. -Dank je wel. Bedankt voor alles

Harry, bedankt, man.

We zijn niet de enigen.

Kijk nou. -Ze blijven komen.

Ze komen overal vandaan.

Shoukran, Mr Ballantyne.

Shoukran, Yara.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.