All language subtitles for Blondie in an Ancient Time_S01E16_Episode 16.Thai (CC)

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

[เอี่ยว] แต่งตั้งหลวงก่ำ ขึ้นเป็นคุณพระบำรุงประชาราษฏร์

[ก่ำ] อย่าใช้น้ำเสียงเสมือน กระผมเป็นลูกน้องในอาณัติอีกต่อไป

- [กล้า] ไฟไหม้ - [แพรฮึบ] มือถือ

[กล้า] เอ็งอาจจะต้องตัดใจเรื่องกลับบ้าน

แล้วก็ทำใจยอมรับให้ได้ว่าจะต้องอยู่ที่นี่ตลอดไป

[ดนตรียะเยือก]

[เอี่ยว] ท่านขุนเอกเนี่ย มาแจ้งว่ากำลังจะทำกิจการโรงไฟฟ้า

- ผลิตไฟฟ้าขายทั้งบาง - [ดนตรีปลุกใจ]

[ทับทิม] แม่แพรต้องการค้าขายข้าวสาร ฉันจึงพามาเจรจา

เอาเรือมาขนข้าวไปได้เลย

[พอล] ถ้าแพรจะขายข้าว จะต้องขายให้คนที่ไม่ปลูกเอง

คนที่นี่เขาก็ปลูกกินเองกันทั้งนั้น

ฝรั่งไง

ขั้นต่ำที่ผมรับซื้อคือ 200 ตัน

- สองร้อยตัน - [ดนตรีจบ]

[ก่ำหัวเราะ] มันสาแก่ใจข้ายิ่งนัก

- [ก่ำ] ถึงเวลาข้าได้เอาคืนไอ้พระเอี่ยวเสียที - [ชดหัวเราะ]

เอ็งเห็นหน้ามันหรือไม่

[ชดหัวเราะ ถอนหายใจ] แค่นี้ยังน้อยไป

คราวหน้าเอาให้หนักเลยนะขอรับ [หัวเราะ]

[หัวเราะ]

- หัวเราะร่วนเช่นนี้ คุณพี่คงไม่รู้ใช่หรือไม่ - [ก่ำหัวเราะ]

ว่าอีแพรมันกำลังทำกิจการใหม่

ก็ช่างมันปะไร ให้ไอ้กล้ามันชนะเสียก็ดี

จะได้ไปแต่งงานกับผู้อื่น

- [หัวเราะ] - [ดนตรีชวนลุ้น]

พี่ก็ไม่ได้อยากจะข้องเกี่ยวกับไอ้พระเอี่ยวอยู่แล้ว

นี่คุณพี่สนใจแต่เรื่องของตัวเอง

ไม่ได้สนใจไยดีความรู้สึกของลูกเลยเหรอเจ้าคะ

แม่เฟื้อง อย่าลืมนะ

บรรดาศักดิ์พี่ตอนนี้เป็นถึงคุณพระ

ให้เกียรติพี่บ้าง

คุณพ่อคุณแม่

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[เพลง “เธอ”]

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ ที่รอมาแสนนาน ♪

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ ที่ฉันตามหา ♪

♪ เธอคนนี้เท่านั้น ♪

♪ ทำให้ชีวิตของฉันนั้นมีค่า ♪

♪ และเธอคือรักสุดท้าย ♪

♪ และจะรอจนกว่าฉัน ♪

♪ จะหมดลมหายใจ ♪

[เพลงจบ]

[แพรถอนหายใจ เดาะลิ้น]

- [ดนตรีสนุกสนาน] - [แพร] เยส มีทางชนะไอ้ขุนเอกแล้ว

มีข้าวอยู่แค่หนึ่งเกวียน จะไปหาจากไหนมาตั้ง 200 ตัน

ถึงหาข้าวมาได้ จะเอาเงินที่ไหนไปซื้อข้าว

นี่ การค้าขายน่ะนะ

การหาลูกค้าเนี่ยมันยากที่สุด

เราได้ออร์เดอร์มาก่อน แล้วเดี๋ยวไอ้เรื่องของน่ะค่อยแก้ทีหลังก็ได้

ในยุคของเอ็ง เขาทำกันแบบนี้สินะ

[ครางในลำคอ เดาะลิ้น]

จะว่าใช่มันก็ใช่

แต่จะว่าเหมือนตอนนี้ก็ไม่

เนี่ย อย่างบ้านเมืองที่นายเห็นตอนนี้นะ

บนถนนก็จะมีรถเต็มไปหมด

บนท้องฟ้าเนี่ยก็จะมีเครื่องบินบินเต็มไปหมดเลย

[แพร] แล้วทุกอย่าง ก็จะสะดวกรวดเร็ว ง่ายไปหมด

- [ดนตรีจบ] - ง่ายไปหมดเลยหรือ

อือ

แล้วผู้คนเล่า เป็นอย่างไร

ผิวพรรณ หน้าตา

ก็อยากสวย อยากหล่อ แค่ไหนก็ได้ เปลี่ยนหน้าได้ทุกฤดู

[ดนตรีซุกซน]

เฮ้ย แต่ว่าอย่างนายนี่ก็โอปป้าซารางเฮอยู่นะ

[ดนตรีขบขัน]

ถ้านายอยู่ในยุคฉันน่ะ นายต้องฮอตมากๆ แน่เลย

[แพร] แบบเนื้อหอมอะ

- [ถอนหายใจ] - [แพรหัวเราะ]

จะว่าไป

ผิวพรรณเอ็ง หน้าตาเอ็ง

ก็ออกเข้าที

คงมีคนมารักมาชอบเยอะเลยสิ

ก็…

อย่างที่ฉันบอกน่ะแหละ ว่าทุกอย่างมันก็รวดเร็วง่ายไปหมด

รักกันง่าย เจอกันง่าย เลิกกันง่าย

- แล้วก็หลอกกันง่ายๆ ด้วย - [ดนตรีจบ]

นี่เอ็งถูกคนรักหลอกหรือ

หรือว่าเอ็งถูกผัวทิ้ง

- บ้า - [ดนตรีสนุกสนาน]

ฉันไม่ได้เคยแต่งงาน ฉันแค่เคยคบแล้วก็เลิกแค่นั้นเอง

- [ดนตรีจบ] - ถ้าเอ็งกลับบ้านไม่ได้จริงๆ

ข้าจะหาผู้ชายดีๆ ให้เอ็งเอง

[ดนตรีซึ้ง]

ขอดูเส้นนี้หน่อยจ้ะ

นางแพร

[ในลำคอ] หือ

นี่

ถ้านายจะซื้อฝากคุณทับทิม ก็ไม่ต้องเอาฉันเป็นหุ่นนะ

- [ดนตรีจบ] - ข้าจะซื้อให้เอ็งต่างหาก

[ดนตรีไทยซึ้ง]

- เอาเส้นนี้จ้ะ - [แม่ค้า] จ้ะ

[หัวเราะเบาๆ]

[เดาะลิ้น]

ข้าเปลี่ยนใจแล้ว

เอาสองเส้นดีกว่า ซื้อไปฝากคุณทับทิมด้วย

เอาเส้นเดียวพอจ้ะแม่ค้า

นายซื้อฝากคุณทับทิมเหอะ

ของฉันไม่ต้องหรอก เดี๋ยวรอแถวนี้นะ

นี่ เอ็งว่าคุณทับทิมจะชอบสร้อยที่ข้าซื้อฝากหรือไม่

[แพรถอนหายใจ เดาะลิ้น]

นี่ นายจะซื้ออะไรให้คุณทับทิมน่ะ เขาก็ชอบทั้งนั้นแหละ

[แพรพ่นลมหายใจ]

โอ้โฮ งามนัก คุณทับทิมน่าจะชอบ

[เดาะลิ้น ถอนหายใจ]

[กล้า] ขอดูผืนนี้หน่อยจ้ะ

[กล้า] เอ็งว่าผืนนี้งามหรือไม่

นางแพร

- [คนรถลาก] เอ้า ระวังๆ - [แพร] อุ๊ย โอ๊ย

- [แพรสูดปาก โอย] - [กล้า] เอ็งเป็นอย่างไรบ้าง

[เดาะลิ้น] อะไร แค่ล้ม ไม่ตายหรอกน่า

นี่ เหตุใดเอ็งจึงทิ้งข้า จะปล่อยให้ข้ากลับคนเดียวหรือ

- [ดนตรีจบ] - [แค่นเสียง เดาะลิ้น]

- [แพร] โอ๊ย [สูดปาก] - เฮ้ย

- [ดนตรีซึ้ง] - [กล้าหอบ]

- นี่ เอ็งนั่งให้มันดีๆ สิ ข้าหนัก - [แพร] โอ๊ย

นายนั่นแหละ นายก็แบกให้มันดีๆ ดิ

- [ฮึบ] เนี่ย - อุ๊ย อุ๊ยๆ อุ๊ย

เอ็งก็กอดคอข้าไว้สิ จะได้ไม่ร่วง

- กอดเหรอ - ทำไม

ทีกับนายช่างพอล เอ็งยังกอดได้

- เอ้าเร็ว ข้าหนัก - เออ

[พึมพำ] มันไม่เหมือนกันนี่หว่า

นี่ กอดให้มันดีๆ เดี๋ยวก็ร่วงหรอก

เออ

[เพลง “เธอ”]

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ ที่รอมาแสนนาน ♪

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ ที่ฉันตามหา ♪

[ถอนหายใจ]

ก็บอกแล้วไงว่าไม่เอา

ดันทุรังซื้อมาให้จนได้

แล้วแอบเอามาใส่ไว้ให้ตอนไหนเนี่ย

[เพลงจบ]

[เสียงเคาะประตู]

- [สูดจมูก] - [เสียงเปิดประตู]

มีปัญหาอะไร เหตุใดมานอนที่นี่

- [ดนตรีเศร้า] - ก็…

ฉันแค่

อยากเอาตัวเองออกมาจากบางเรื่อง

[แค่นหัวเราะ]

กลัวจะถลำลึกลงไปกวา่นี้อะค่ะ

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร

ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดีนะ

[ดนตรีจบ]

[เสียงเปิดสวิตช์]

[เสียงกระแสไฟฟ้า]

[เอี่ยวหัวเราะเบาๆ]

- โรงไฟฟ้าของพี่เอกเสร็จแล้วหรือคะ - เริ่มจำหน่ายไฟฟ้ามาหลายวันแล้วจ้ะ

ติดตั้งพร้อมเดินสายจากโรงไฟฟ้า มาถึงโรงหมอนี่ได้อย่างรวดเร็ว

ขุนเอกคงต้องทำงานหนักมากนะ

แทบไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลยขอรับ

[ครางในลำคอ หัวเราะเบาๆ]

เดี๋ยวขอไปดูข้างในหน่อย ไป ดูตรงนี้

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีซึ้ง]

พี่ตั้งใจนำมาติดให้ที่นี่

เผื่อว่ามีคนเจ็บมาตอนกลางคืน จะได้รักษาได้สะดวก

ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายน้องไม่ต้องเป็นห่วงนะ

พี่ถือว่าช่วยโรงหมอ ช่วยคนเจ็บเอาบุญ

อือ จะว่าไป

ท่านขุนนี่ก็มั่นคงกับคุณหนูเหลือเกินนะ

[แฟง] นั่นน่ะสิ

ไม่รู้เคราะห์กรรมอันใดหนอที่ทำให้คนดีๆ แบบนี้

ต้องมีพ่อแม่ที่ร้ายกาจเช่นนั้น

[ดนตรีซึ้ง]

- [ดนตรีจบ] - [แพร] การส่งออกข้าว จะทำกำไรได้มาก

- นอกจากจะต้องหาข้าวให้ครบ 200 ตันแล้ว - [ดนตรีปลุกใจ]

ทุกคนจะต้องพัฒนาแล้วก็ฝึกฝน เพื่อที่จะมาช่วยฉัน

เพราะฉะนั้น วันนี้ ฉันก็จะสอนพยัญชนะไทยกับทุกคน

เพื่อที่ให้ทุกคนเนี่ยจะได้อ่านออกเขียนได้

พูดตามฉันนะ

ก.ไก่

[ทั้งสาม] ก.ไก่

ข.ไข่

[ทั้งสาม] ข.ไข่

[แพร] สิบลบสาม

เท่ากับเท่าไร เขียนคำตอบลงไปเลยค่ะ

- [ดนตรีจบ] - [ตุ่น] ใครอยากรวยฟังทางนี้เลย

- [ตุ่น] นางแพรมันมีข่าวดีมาบอกจ้ะ - [ดนตรีไทยสนุกสนาน]

- [ชาวบ้านจอแจ] - [แฟง] ขอทางหน่อยนะจ๊ะๆ เชิญเจ้าค่ะ

- เข้ามาใกล้ๆ จ้ะ เข้ามากันจ้ะๆ - เข้ามาจ้ะ

แม่แพรคิดทำการใดหรือ

ฉันเองก็ไม่รู้หรอก รอฟังจากปากแม่แพรเองดีกว่า

[ดนตรีจบ]

ฉันได้ทำสัญญาส่งข้าว 200 ตันให้กับบริษัทฝรั่งจ้ะ

- [ชาวบ้านฮือฮา] - [ชาวบ้านชาย] โอ้โฮ 200 ตัน

- [เสียงกลองชวนลุ้น] - สองร้อยตันเชียวหรือ

[แพร] ใช่แล้วจ้ะ

เพราะฉะนั้น ฉันจึงต้องการหุ้นส่วน

เพื่อที่จะเอาเงินไปลงทุนซื้อข้าว

เมื่อไหร่ที่ฉันได้เงินจากบริษัทฝรั่ง

ฉันก็จะแบ่งกำไรให้กับทุกคนที่ลงทุน

ตามสัดส่วนเงินที่ลงทุนกันมาจ้ะ

ยังไงนะแม่แพร

สมมติว่ามีข้าว 200 ตัน

ใช้เงินลงทุนทั้งหมด 100 ชั่ง

ถ้าพี่ลงสิบชั่ง

[กล้า] แล้วขายได้กำไร 100 ชั่ง

พี่ก็จะได้ส่วนแบ่งสิบชั่ง รวมกับเงินต้นเป็น 20 ชั่ง

- [ดนตรีจบ] - หือ ลงเงินอย่างเดียวไม่ต้องทำอะไรเลยหรือ

ใช่แล้วจ้ะ

[ชาวบ้านฮือฮา]

[ช้อยแค่นเสียง]

ทำเป็นคุยโว

[ช้อย] น้ำหน้าอย่างอีหัวทองนี่น่ะเหรอ ฝรั่งจะเชื่อใจทำการค้าด้วย

พวกเอ็งอย่าไปหลงเชื่อมันเชียวนะ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[เสียงนกร้อง]

[ดนตรีจบ]

ผมเป็นพยานได้ว่าสัญญา ที่คุณแพรได้ลงนามมาเป็นของจริง

เพราะฝรั่งคนนั้นเป็นเพื่อนของผมเอง

- [ชาวบ้านฮือฮา] - [ดนตรีระทึก]

แม่หยาดเคยเล่าว่าเคยค้าขายกัยแม่แพร

แม่แพรค้าขายเก่ง ฉันเชื่อว่า แม่แพรจะนำเงินกำไรมาให้พวกเราได้ทุกคน

- ฉันลงสิบชั่ง - [แฟง] อุ๊ย

- ขอบคุณนะจ๊ะ - [ดนตรีปลุกใจ]

คนที่เกิดมาในตระกูลค้าขายอย่างทอง

ยังเชื่อขนาดนี้

พวกเราจะไม่เชื่อได้อย่างไร

- ฉันเอาด้วย - ฉันขอลงด้วย

[ชาวบ้านจอแจ แย่งกันพูด] ฉันด้วยๆ

นี่จ้ะ สัญญา

- [แพร] ขอบคุณมากเลยนะจ๊ะ - [เสียงจอแจ]

ขอบคุณมากเลยนะจ๊ะ

[เฟื้อง] มีแต่ผู้คนแห่ไปเป็น หุ้นส่วนกับอีแพรอย่างงั้นหรือ

- ใช่เจ้าค่ะ - ฮึ

มันค้าขายกับฝรั่ง ต้องได้กำไรมากมายเป็นแน่ขอรับ

- คุณแม่ขอรับ - หือ

ตอนนี้โรงไฟฟ้าก็ลูกค้าเพิ่มขึ้น

กำไรก็เพิ่มขึ้นทุกวัน

นางแพรมันหาเงินไม่ทันลูกหรอกขอรับ

อย่าไปสนใจมันนักเลย

- แต่ก็น่าคิดอยู่นะ - [ดนตรีชวนลุ้น]

ค้าขายข้าวกับฝรั่งมังค่า

กำไรมันมากโข

ลองนางทาสอย่างอีแพรมันทำได้

พี่เป็นถึงคุณพระ พี่ต้องทำให้เหนือกว่ามัน

[แค่นหัวเราะ]

ไหนคุณพระบอกว่า ไม่สนใจในการแข่งขันครั้งนี้อย่างไรคะ

พี่ก็ไม่ได้สนใจในการแข่งขันแต่อย่างใด

พี่สนใจแต่เงิน

[ก่ำหัวเราะ]

แล้วนอกจากได้เงิน ยังสามารถดึงคู่ค้ามาเป็นพวกเราได้

ประโยชน์ก็ตกแก่เจ้าเอก

[ในลำคอ] อือ

แล้วลูกจะได้ประโยชน์อันใดหรือขอรับ

ในเมื่อลูกก็ไม่ได้ได้เงินเพิ่มขึ้นสักหน่อย

อ้าว

- การแข่งขัน นอกจากจะแข่งขันกันขึ้นไปข้างบน - [ดนตรีจบ]

มันยังมีวิธีดึงคู่แข่งให้ลงไปข้างล่างอีกด้วยนะลูก

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

- แต่ว่าการทำแบบนี้… - หรืออยากจะแพ้มัน

[ก่ำ] หือ

[ดนตรีชวนลุ้น]

ตกลงขอรับ

- ไอ้ชด - ขอรับ

- ต่อไปนี้เอ็งคอยเป็นมือเป็นตีนให้ขุนเอกท่าน - [ดนตรีจบ]

แล้วคอยรายงานข้า เข้าใจไหม

ได้ขอรับ

- [ดนตรีระทึก] - อีแพร

ต่อไปนี้ถึงคราวหายนะของเอ็งแล้ว

- [ก่ำหัวเราะในลำคอ] - [ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]

[หยาด] ชั่วไม่กี่วัน หล่อนก้าวหน้า

ถึงได้ไปค้าข้าวให้พวกฝรั่งทีเดียวหรือ

- เก่งกล้าสามารถนัก - [แพรหัวเราะเบาๆ]

แล้ววันนี้หล่อนอยากได้ข้าวสารสักเท่าไรเล่า

ฉันอยากได้ 200 ตันของอังกฤษค่ะ

[เสียงกลองชวนลุ้น]

สองร้อยตัน นั่นมัน 3,400 หาบเลยขอรับ

- ใช่ค่ะ - [เดาะลิ้น]

พอจะแบ่งขายให้เขาได้ไหม

อย่าว่าแต่แบ่งขายเลยขอรับ

โรงสีเรามียังไม่ถึง มีมากแค่ขายได้ก็ประมาณ

สามร้อยหาบเท่านั้นขอรับ

ไม่เป็นไรเลยขอรับ เอาเท่าที่ได้

มีแค่ไหนเอาแค่นั้นเลยขอรับ

ส่วนที่เหลือเดี๋ยวพวกเราต้องไปหาซื้อเองขอรับ

อย่างไรฉันจะช่วยหาจากโรงสีที่รู้จักให้นะ

ขอบคุณมากนะคะ

- ว่าแต่ 300 หาบที่ว่าส่งให้ได้เมื่อไหร่คะ - [ดนตรีจบ]

สามร้อยหาบ

สิบวันขอรับ

สิบวัน

[ถอนหายใจ] ทำไงดีอะ

ฝรั่งเขารีบใช้ด้วย ไม่ทันแน่

- [ดนตรีลุ้นระทึก] - [แพรถอนหายใจ]

เร็วกว่านั้นไม่ได้หรือ

เรือของเรามีไม่มาก ต้องส่งลูกค้าตามลำดับขอรับ

- [แพรถอนหายใจ] - เออ แล้วฝรั่งเขาจะเอาข้าววันไหนหรือ

มะรืน

- [ตุ่นกับลิ้นจี่] ฮะ มะรืน - [ดนตรีจบ]

ก็ใช่น่ะสิ

ไอ้ฉันก็คิดไป คิดว่ามันจะมีสปีดโบ๊ท

[พ่นลมหายใจ] หัวจะปวด เอาไงดีอะ

[แพรถอนหายใจ]

พี่ชาย

[ชาวบ้านชาย 2] มีอะไรจ๊ะ

ข้าต้องการใช้เรือขนข้าวสารสิบลำ

พี่พอจะรู้จักใครที่มีเรือว่าจ้างบ้างหรือไม่จ๊ะ

แถวนี้หรือ

ลองไปคุยกับพ่อถมเขาดูสิ

พ่อถม

[ชาวบ้านชาย 2] ใช่จ้ะ

[เสียงนกร้อง]

เจ้าของโรงสีแถบนี้นะก็พรรคพวกกันทั้งนั้น

[ถม] เรื่องขนข้าวสาร 3,400 หาบภายในมะรืนเนี่ย

เฮ้ย เรื่องเล็ก

- [ถม] เรื่องขี้ผง ไม่ต้องเป็นห่วง - [ดนตรีสดใส]

- จริงหรือจ๊ะพี่ ข้าโล่งใจยิ่งนัก - [ถมหัวเราะ] เออ

แล้วต้องวางเงินมัดจำให้พี่ก่อนไหมจ๊ะ

เฮ้ย ทำงานให้เสร็จก่อน เรื่องนั้นเดี๋ยวค่อยว่ากัน

นะ เอ้าๆ กินน้ำกินท่าก่อน

- [หัวเราะ] - [ดนตรีจบ]

[ดนตรีชวนสงสัย]

ฝันหวานว่าจะค้าข้าวจนรวยเหรอ

[แค่นหัวเราะ]

ถ้าท่านขุนรู้ จะเป็นอย่างไรหนอ [หัวเราะ]

ไม่ต้องห่วงๆ เดี๋ยวจัดการให้ [หัวเราะ]

ไฟฟ้าที่พี่ให้มาลองใช้ที่โรงหมอ

- เป็นอย่างไรบ้าง - [ดนตรีจบ]

เป็นประโยชน์มากค่ะ

[ทับทิม] คนเจ็บไข้มายามค่ำ หรือเช้าตรู่ก็ให้ตรวจกันได้

ต้องขอบคุณพี่เอกแทนชาวบ้านด้วยนะคะ

[หัวเราะเบาๆ] หากแม้น เป็นประโยชน์ดังน้องว่า พี่ก็พอใจนัก

เออนี่

แม่ครัวคนใหม่ที่คุณแม่พี่ได้มา

[เอก] รสมือดีนักหนา พี่เลยให้มัน แกงสายบัวแล้วก็กับข้าวอีกหลายอย่าง

มาให้น้องได้ลองชิม

น้องเกรงใจนัก

ต่อไป พี่เอกไม่ต้อง นำกับข้าวกับปลามาให้น้องอีกแล้วนะคะ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

หากแม้นไม่ใช่พี่

แต่เป็นไอ้กล้าเอามาให้ น้องคงพอใจสินะ

ค่ะ

ในเมื่อพี่เอกทราบ แล้วเหตุใด ยังไม่เลิกมาข้องแวะกับน้องอีกล่ะคะ

[ทับทิม] น้องขอตัวนะคะ

[ชด] เอ่อ ท่านขุนขอรับ

กระผมมีข่าวจากไอ้ถม เกลอเก่าของกระผม ท่านขุนต้องอยากฟังเป็นแน่ขอรับ

เรื่องอะไร ข้าไม่อยากฟัง

- เอ่อ เดี๋ยวก่อนขอรับท่านขุน - [ดนตรีจบ]

แล้วถ้าเกิดเป็นเรื่องของอีแพรกับไอ้กล้าล่ะขอรับ

[ดนตรีชวนลุ้น]

- [ตะโกน] เรียบร้อย - โอ๊ย

- [ตุ่นหัวเราะ] - [ลิ้นจี่กรี๊ด]

[หวีดเสียง] เรียบร้อยแล้ว

- เขาบอกว่า 3,400 หาบน่ะ ขนได้สบาย - [ดนตรีสดใส]

[ลิ้นจี่หวีดเบาๆ]

- [กล้า] แล้วข้าวที่ขาด หาได้ครบหรือไม่ - [ลิ้นจี่หัวเราะ]

ครบแล้วจ้ะ

คุณหยาดน่ะช่วยส่วนหนึ่ง

แล้วฉันกับลิ้นจี่ก็ช่วยกันหาจนครบแล้ว

- พรุ่งนี้ข้ากับพี่ถมมีนัดเรือไว้ที่ท่า - [ดนตรีจบ]

โรงสีที่ไหนบ้างจะได้ส่งเรือไปรับถูก

งั้นเรามาวางแผนกันดีกว่า ว่าจะให้เรือไปรับที่ไหนแล้วก็กี่ลำ

[ดนตรีปลุกใจ]

[ลิ้นจี่] เอ็งนั่นแหละ

[แพร] อันนี้คือคลองบางซื่อ

แล้วพวกนี้ก็คือโรงสี

นี่นะ อันนี้…

[ลิ้นจี่เดาะลิ้น] นัดไว้ที่นี่แน่หรือ

ที่นี่แหละ

เดี๋ยวพอเรือมา เราก็ กระจายเรือไปที่โรงสีตามแผนได้เลย

- [ดนตรีจบ] - [ลิ้นจี่ถอนหายใจ เดาะลิ้น]

[ลิ้นจี่] ว่าแต่

เชื่อใจได้แน่หรือ พี่ถมอะไรเนี่ย

เชื่อใจได้สิ

พี่แกน่ะเป็นคนดีทีเดียวเลยนะ

ขนาดข้าจะวางเงินมัดจำเนี่ย แกยังไม่เอาเลย

ข้าเนี่ยนับถือใจพี่แกจริงๆ

[ถอนหายใจ]

หวังว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาดนะ

[ดนตรีระทึก]

เคราะห์ดีนะเนี่ย ที่เอ็งมาบอกข้าก่อนว่าไอ้กล้าเนี่ย

มันเป็นคนชาติชั่ว โอหัง

กล้าทำตัวเทียมเจ้านายท่าน

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [ชดหัวเราะ] นี่

[ชด] แถมมันยังใส่ความนายที่คุ้มกะลาหัวมัน

ว่าลงมือฆ่าแม่มันด้วยนะเว้ย

- [ชดหัวเราะ] - [ถม] โอ้โฮ บ๊ะ

คนอย่างนี้อะนะ

- กูไม่คบด้วยเป็นอันขาดดอก อือ - [ชด] อือ

ปล่อยให้มันรอเก้อไป

[ถมหัวเราะ] สาแก่ใจกูนัก

[ถมกับชดหัวเราะ]

ฉันดีใจที่พี่ถมเข้าใจฉัน

ฉันเนี่ยไม่อยากให้พี่ไปข้องเกี่ยว กับไอ้คนใจชั่วต่ำช้าแบบมัน

[เอก] เอ้า วันนี้เรามาดื่มกินกันให้เต็มที่ดีกว่าพี่

อย่าได้เกรงใจกัน

- [ทุกคนเฮ] - เอ้า ดื่ม

[หัวเราะ]

[ดนตรีระทึก]

- [ชดฮึบ] - [ถม] เออ

[เสียงคุยจอแจ]

[ดนตรีจบ]

[เดาะลิ้น ถอนหายใจ]

- [เสียงนกร้อง] - [เดาะลิ้น]

[ตุ่นครางในลำคอ]

- [คราง] อุ๊ย - โอ๊ย หยุดเดินสักทีเถิด ข้าเวียนหัวไปหมดแล้ว

[ลิ้นจี่] ไหนล่ะพี่ถม พี่ถมที่ว่า ไหนล่ะ

- [ลิ้นจี่] ท่าจะเหลวเสียกระมัง - [ดนตรีระทึก]

[ตุ่น] ก็นั่นน่ะสิ คนอะไรพูดไม่เป็นคำพูด

[เดาะลิ้น] นัดไว้ก็ไม่ยอมมาเสียที

[เดาะลิ้น] แบบนี้ไม่ได้นะกล้า

ถ้าส่งของไม่ทันพรุ่งนี้ มีหวังบรรลัยแน่

[แพรถอนหายใจ]

- [แพร] นายกล้า - [ลิ้นจี่] อ้าว

- ลิ้นจี่ พี่ตุ่น เดี๋ยวรอนี่นะ - [ลิ้นจี่] อ้าว

[ดนตรีระทึก]

[กล้า] พี่ถม

พี่ถม

ข้าเอง นายกล้า อยู่เรือนหรือไม่จ๊ะ

หรือว่าเขาจะออกไปสั่งงานคนเรือ

[ดนตรีจบ]

- [เสียงคนเฮฮาลอยมา] - [ชด] ท่านขุน กินต่อขอรับ

- [เอก] ได้ [หัวเราะ] - [ชดหัวเราะ]

เสียงพี่ชด

ทางนี้

- [ชดอ้อแอ] เฮ้ย ไอ้ถมเฮ้ย เฮ้ย - [เอกถอนหายใจ]

[เสียงนกร้อง]

- [ชดคราง] - พี่ชด

- [แพร] พี่ชดเหรอ - [ชดฮึบ] ฮะ

[ชด] ฮะ อะไร

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[เอกหัวเราะ]

ขุนเอก

พี่ถม

[กล้า] พี่ถม นัดกันเสียดิบดี

ไยจึงมาบิดพลิ้วเช่นนี้เล่าพี่

[ถมงัวเงีย] เฮ้ย ไป จะนอน

- พี่ถม - [ถมฟึดฟัด]

- [ถมโวยวาย] - นี่คิดจะเล่นสกปรกกันแบบนี้เลยเหรอ

ท่านขุนจงใจขัดขวางงานพวกกระผมหรือขอรับ

เอ็งพูดอะไรของเอ็งไอ้กล้า

ข้าแค่มาสังสรรค์กับเพื่อน

ไปหนักหัวกบาลเอ็งตรงไหน

[ชด] เฮ้ยๆ

ไปกันเหอะนายกล้า

อย่าไปเสียเวลากับไอ้คนพวกนี้เลย

[ดนตรีจบ]

- [แพร] ไป - [ชด] เฮ้ยๆ

[ชดแค่นเสียง] ไอ้… [แค่นเสียง]

[ชดพ่นลมหายใจ] ปากดีนะอีหัวทอง [แค่นหัวเราะ]

นี่ ถ้าเราส่งข้าวไม่ทันตามสัญญา

แล้วเราจะเป็นอย่างไรหรือนางแพร

ก็ไม่ได้เงินอะดิ แล้วก็โดนปรับด้วย

[ตุ่น] ฮะ

แล้วเงินที่ลงทุนไปเล่าจะสูญหมดเลยหรือ

นี่เราจะจนยิ่งกว่าเดิมหรือนางแพร

- [ลิ้นจี่หายใจเฮือก] - [แพรเดาะลิ้น]

- โว้ย ไอ้ขุนเอก ไอ้ชด - [คราง]

ไอ้พวกชั่ว

ฉันเนี่ยอยากจะเอาไม้พาย ตีหัวให้สลบแล้วก็เขี่ยลงน้ำให้จบๆ ไปเลย

ลืมเรื่องท่านขุนไปก่อนเถิด เราต้องหาเรือให้ได้ก่อน

- [ดนตรีระทึก] - [ถอนหายใจ]

ขนข้าวสาร 3,400 หาบ

ตอนนี้เหลือเวลาแค่วันกว่าๆ

เราจะไปหาคนเรือจากไหนได้เล่า

[ถอนหายใจ]

- [ดนตรีจบ] - [ก้อน] ข้าก็พอรู้จักคนอยู่บ้างนะ

พี่ก้อน

[ดนตรีไทยสนุกสนาน]

โอ๊ย ไม่เอาหรอก ให้เอาเรือไปขนข้าว ข้าไม่เคยทำ

ดูทีลำบากนัก

ช่วยหน่อยไม่ได้หรือไงวะ ขาดอยู่ไม่กี่ลำเอง

โอ๊ย ไม่เอาๆ

เออ แล้วเอ็งยัง ไปมาหาสู่กับแม่คล้อยอยู่หรือเปล่า

[ก้อน] ฮะ

แล้วถ้าเกิดว่าผัวเขารู้ขึ้นมาเนี่ย

เขาจะว่าไหมหนอ

[คนเรืออึกอัก] เอ่อ เมื่อกี้พี่ก้อนว่าขาดกี่ลำนะจ๊ะ

- [ก้อนหัวเราะในลำคอ] - เดี๋ยวข้าเอาให้หมดบ้านเลยจ้ะ

[ก้อน] เออ [หัวเราะ] ขอบใจ ขอบใจมาก

[คนเรือ 2] จะว่าเรือให้ขนข้าวสารหรือ

เออ ใช่ ช่วยไอ้กล้ามันส่งข้าวหน่อยเถอะ

ค่าจ้างน่ะคุ้มเหนื่อยแน่นอน ไม่ต้องกังวล นะ

- ได้ - [ก้อน] เออ

ครั้งข้าลำบาก พี่ก้อนก็ช่วยข้าไว้หลายหน

[คนเรือ 3] หือ ได้สิ

นอกจากข้าแล้ว จะให้ชวนคนอื่นอีกหรือไม่เล่า

เฮ้ย เอาสิ ใครว่างก็ชวนกันมา

[คนเรือ 3] โฮ

- ข้าไม่นึกเลยว่าลุงก้อนจะกว้างขวางถึงเพียงนี้ - [ดนตรีจบ]

อ้าว ไม่รู้ก็รู้ซะ

[ก้อนแค่นเสียง]

- [ดนตรีสนุกสนานกลับมาเล่นต่อ] - [ก้อนกระแอม]

[แพร] งั้นเราต้องแยกกัน ไปตามโรงสีที่พวกเราติดต่อกันไว้

- ตกลงตามนี้นะ - [ตุ่น] ได้

[ตุ่น] ข้าจะให้คนงานชั่งข้าว ให้ครบตามน้ำหนักที่ซื้อเตรียมไว้ก่อน

พอเรือมาถึงเราก็ขนข้าวลงเรือได้เลย

สองร้อยหาบครบแล้วจ้ะ

- ครบแน่นะจ๊ะ - [คนงาน] ครบจ้ะ

อุ๊ย ระวังนะจ๊ะ

[กล้า] ข้าวจากโรงสีป้าเขียว 400 หาบ ครบจ้ะ

เดี๋ยวพี่ส่งข้าวสารที่ท่าเรือตรงข้ามวัดนะจ๊ะ

ของนายฝรั่งที่ชื่อวิลเลียม

ได้จ้ะ

[ดนตรีซึ้ง]

[กล้า] กระผมซื้อของ จากพระนครมาฝากคุณทับทิมขอรับ

ชอบหรือไม่ขอรับ

[หัวเราะเบาๆ]

ของที่กล้าให้ ไม่ว่าจะเป็นอะไรฉันก็ชอบทั้งนั้นแหละ

ขอบคุณมากนะ

[ถอนหายใจ]

[แฟง] คุณหนูเจ้าคะ

[แฟงถอนหายใจ]

ยังไม่นอนอีกหรือเจ้าคะ

- ฉันนอนไม่หลับ - [ดนตรีจบ]

พรุ่งนี้ กล้ากับแม่แพรต้องส่งข้าวให้ฝรั่งแล้ว

[ทับทิม] ได้ยินว่ามีปัญหามากมาย

ไม่รู้ว่าตอนนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง

แต่บ่าวเชื่อว่าพวกนั้นต้องทำได้เจ้าค่ะ

แล้วอีกอย่าง คุณหนูก็ไป บนบานให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยแล้วด้วย

อย่ากังวลเลยนะเจ้าคะ เข้านอนเถิด

จ้ะ

งั้นบ่าวขอตัวก่อนนะเจ้าคะ

[แฟงหัวเราะเบาๆ]

[ดนตรีซึ้ง]

[เสียงนกร้อง]

[ดนตรีจบ]

[ตุ่นกรน]

[แพรหายใจเฮือก] เรือมายัง

ส่งข้าวครบหมดหรือยัง ส่งไปให้ครบนะ อย่าขาด [หายใจเฮือก]

[พ่นลมหายใจ เดาะลิ้น] โอ้

[ภาษาอังกฤษ] สวัสดี

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[ร้องคราง]

[แพร] วางเลยจ้ะ

ตรวจสอบแล้ว

ได้ข้าวสารครบตามจำนวน 200 ตันอังกฤษตามที่เราตกลงกัน

[หัวเราะ] [ภาษาอังกฤษ] ขอบคุณมากค่ะ [หัวเราะ]

[หายใจถี่หอบ] นายกล้า

[แพร] เราทำสำเร็จแล้ว

[ดนตรีปลุกใจ]

- นายเก่งมาก - เอ็งต่างหากนางแพรที่เก่ง

[หายใจหอบ]

[กระแอมรัว]

[ลิ้นจี่กระแอม]

[กล้า] เอ็งก็เก่งนางลิ้นจี่

พี่ตุ่นก็เก่งเหมือนกัน [หัวเราะ]

[เดาะลิ้น] โอ๊ย เก่งกันหมดนั่นแหละน่า

- [ลิ้นจี่กับแพรหวีดเสียง] - [ทุกคนเฮ]

- [ทุกคนเฮ] - [แพร] เก่งมากๆ

- [ทุกคนเฮ หัวเราะ] - [ดนตรีจบ]

[เสียงขลุ่ยซึ้ง]

ดึกดื่นป่านนี้แล้วอะ

แถมเหนื่อยมาตั้งหลายวัน

แทนที่นายจะเอาเวลาไปพัก [กลั้วหัวเราะ] เอาเวลามานั่งเป่าขลุ่ย

เอ็งก็เหมือนกันแหละ ทำไมยังไม่นอน

ก็จริงๆ ฉันก็จะนอนแล้วแหละ

แต่พอดีว่าฉันได้ยินเสียงขลุ่ยนาย

แต่ว่านะ เสียงขลุ่ยนายไม่ได้ฟังดูเศร้า

เหมือนตอนที่นายอยู่เรือนหลวงก่ำแล้วนะ

- ไม่เหมือนเดิม ยังไงหรือ - [แพร] อือ

ก็ตอนนั้นมันฟังดูเศร้า

แต่ตอนนี้ฟังดูว่า นายมีความสุขมากกว่า [หัวเราะเบาๆ]

- [ดนตรีซึ้ง] - [หัวเราะ]

เป็นเพราะเอ็งเลยนะ ที่ทำให้เสียงขลุ่ยของข้าเป็นแบบนี้

ข้ามาคิดๆ ดูแล้ว

เอ็งคือสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นในขีวิตข้าเลยนะ

[เพลง “เธอ”]

เอ๊ย ฉันว่ามันดึกแล้วอะ

นอนก่อนนะ [หัวเราะแห้งๆ] ง่วงอะ

[แพรหัวเราะแห้งๆ] บาย

[เพลงจบ]

วันนี้ลูกอิ่มเอมใจนัก

[เอก] ทั้งโรงไฟฟ้าที่ไปได้ดี

แลยังได้ขัดขวางไอ้กล้ากับนางแพรจนเดือดร้อน

ลูกเชื่อว่าอีกไม่นานเนี่ย

ลูกจะเอาชนะพวกมันได้แน่ขอรับ

งั้นวันนี้

คุณพ่อดื่มฉลองกับลูกสักวันนะขอรับ

เรื่องเท่าขี้ผง ไยต้องฉลอง

[ดนตรีชวนลุ้น]

[ก่ำถอนหายใจ]

อันที่จริงมันเป็นหน้าที่ของเจ้าอยู่แล้ว

ที่จะต้องขยันหมั่นเพียรหาเงินหาทอง

เพื่อหนุนวงศ์ตระกูล

[ก่ำ] ไยต้องให้คนชั้นต่ำ อย่างไอ้กล้ามาท้าทายเจ้าด้วย

ก่อนหน้านี้

ใจลูกก็หมายจะหาลู่ทางทำการค้า หาเงินมาช่วยเหลือคุณพ่ออยู่นะขอรับ

ส่วนเรื่องแย่งน้องทับทิมมาจากไอ้กล้า

เป็นเพียงส่วนเสริม เพื่อให้ลูกมีมานะมากขึ้นเท่านั้นเอง

[ถอนหายใจ]

ถึงอย่างไร

พ่อก็ไม่ยอมให้เจ้าแพ้ไอ้กล้า

[ก่ำ] ไม่ใช่เพราะอยากได้ นางหนูทับทิมมาเป็นสะใภ้จนตัวสั่นหรอกนะ

- [ดนตรีจบ] - ถึงแม้จะมีคำกล่าวว่า

แม้เราจะตายไป

ก็นำอะไรติดตัวไปไม่ได้

[ก่ำ] แต่เราก็ต้องอยู่อย่างมั่งคั่ง

สุขสบาย สมบูรณ์พูนสุข

ให้ใครๆ เขาอิจฉาริษยา

[ดนตรีลุ้นระทึก]

จำที่พ่อพูดไว้นะ

ขอรับ

[ก่ำ] เฮ้ย ไป

[ดนตรีจบ]

[แพร] นี่จ้ะ

- โอ้โฮ - [แพรถอนหายใจ]

ลงเงินไม่กี่วันก็ได้กำไรกลับมาแล้วนะ

[ชาวบ้านชาย] โอ้โฮ เร็วดีแท้ ข้าคิดไม่ผิดจริงๆ ที่ได้ลงทุนกับแม่

ลงทุนกับแพรซะอย่าง รับรองไม่ผิดหวัง

ขอบคุณมากนะจ๊ะพี่ที่ไว้ใจลงทุนกับพวกเรา

ถ้ามีอะไรแบบนี้อีกนะ บอกข้าด้วยล่ะ

[แพร] โอ้ ได้เลยจ้ะ

[ดนตรีชวนลุ้น]

ท่านขุนขอรับ พวกไอ้กล้ามัน…

ในที่สุดมันก็หาเรือไปส่งข้าวได้ขอรับ

[ดนตรีเร้าใจ]

โธ่เว้ย

[ดนตรีจบ]

[เสียงฉิ่งเคาะจังหวะช้าๆ]

[ดนตรีซึ้ง]

กล้า

คุณทับทิม

รำได้งดงามยิ่งนักขอรับ

- [ดนตรีจบ] - [สูดลมหายใจ]

งามอะไรกันเล่า ฉันไม่ถนัดเอาเสียจริงๆ

[ทับทิม] ยังดีที่ได้แฟงไปลักจำท่ารำมาให้หัด

แล้ววันนี้นึกครึ้มอกครึ้มใจอะไรขึ้นมาเล่าขอรับ

[แฟง] ก็คุณหนูเธอไปบนบานเอาไว้ว่า

การค้าข้าวครั้งนี้ของเอ็งสำเร็จ

[แฟง] เธอจะมารำถวายอย่างไรเล่า

คุณหนูของข้าน่ะห่วงใยเอ็งมากรู้ตัวหรือไม่

[ทับทิม] พี่แฟง

[ดนตรีซึ้ง]

- อุ๊ย งั้น - [ดนตรีจบ]

ประเดี๋ยวบ่าวไปไหว้พระรอในโบสถ์นะเจ้าคะ

[ดนตรีซึ้ง]

คุณทับทิมทำเพื่อกระผมขนาดนี้

ถือว่าเป็นบุญคุณกับกระผมยิ่งนักขอรับ

[ทับทิมพ่นลมหายใจ]

เลิกขอรับเสียทีเถอะกล้า

[ทับทิม] แล้วก็ไม่ต้องเรียกฉันว่าคุณด้วย

กล้าไม่ใช่บ่าว ฉันไม่ใช่นายอีกแล้วนะ

[กล้า] ถ้า…

[เสียงนกร้อง]

แล้วจะให้เรียกว่าอะไรเล่าขอ [ชะงัก] ขอรับ

[ตะกุกตะกัก] จ… จ๊ะ

[ในลำคอ] อือ

ฉันอ่อนอายุกว่ากล้า

เรียกฉันว่าน้องแล้วกันนะจ๊ะ

ฉันเองก็จะเรียกกล้าว่า

พี่กล้า

[ทับทิมหัวเราะเขินๆ]

ได้จ้ะ น้องทับทิม

[ดนตรีตัดจบ]

[ดนตรีเศร้า]

พี่กล้า น้องทับทิม

[ถอนหายใจ]

[ทับทิม] พี่กล้ากับน้องทับทิม

ก็เหมาะกันดี

ชัดเลยว่าชอบพี่กล้า

[แพร] ก็ใช่อะดิ

[ติดอ่าง] ลิ้นจี่ [เดาะลิ้น] คือ

- ฉันไม่ได้หมายความอย่างงั้นนะ - หยุด

ไม่ต้องเลย

เอ็งเห็นข้ามีเขาอยู่บนหัวหรือ

- [ดนตรีจบ] - เออ ก็ถ้าใช่แล้วมันยังไงล่ะ

[ถอนหายใจ เดาะลิ้น]

โธ่เอ๊ย นางแพร

ตัวชอบเขา

แต่ไปช่วยเขาแต่งงานกับผู้หญิงอื่น

ทำไมเอ็งมันประหลาดแบบนี้วะฮะ

เฮ้ย อย่าด่ามากน่า

ฉันมีเหตุจำเป็น

ฉันพูดไปลิ้นจี่ก็ไม่เข้าใจหรอก

ข้าเข้าใจ [ถอนหายใจ]

[เดาะลิ้น] ไม่หรอก จริงๆ ข้าไม่เข้าใจหรอก

[ถอนหายใจ] แต่ข้ารู้ว่ามันเจ็บ

[เพลง “เธอ”]

ข้าจะเป็นกำลังใจให้นะ

[แพรร้องไห้] ลิ้นจี่

[สะอื้น]

♪ เธอคนที่ฉันตามหา ♪

ข้าเอาข้าวเอาน้ำมาให้

[หัวเราะ] อุ๊ย

นี่คุณหลวงเข้าหาเอ็งอีกแล้วหรือ

ไม่ต้องเป็นกังวลนะ เดี๋ยวข้าจะคุ้มกันเอ็งเอง

♪ นิรันดร์ ก็คือเธอคนเดียว ♪

♪ บนหนทางแห่งรัก ♪

♪ ฉันรู้จักทุกความรักที่ผ่านมา ♪

♪ ไม่ใช่คนนั้น ♪

♪ ที่ฉันตามหา แล้ววันหนึ่งโชคชะตา ♪

♪ ก็พาให้พบเธอ ♪

[ลิ้นจี่] สู้สิวะ

ชีวิตน่ะต้องเดินต่อ

[คราง]

[ลิ้นจี่] ไหน สู้ไหม พูดซิ

[เสียงสั่น] อือ

สู้ไหม

[สะอื้น] สู้

ให้มันแข็งแรงหน่อย

สู้สิวะอีหญิง

[ถอนหายใจ เดาะลิ้น]

โธ่เอ๊ย

เอ็งนี่มันโง่จริงๆ เลย

- [สะอื้น] - [ลิ้นจี่ถอนหายใจ]

[เพลงจบ]

- [คราง] - [ลิ้นจี่ถอนหายใจ]

- [ดนตรีระทึก] - [แพร] คุณวิลเลียมสั่งข้าวล็อตใหม่ 500 ตัน

อยากจะได้ข้าวมากๆ ก็ไปที่แปดริ้วสิ

[ก้อน] พวกเรา รู้จักพ่อพัฒน์ ลูกเจ้าของที่นาเกือบทั้งหมดในแปดริ้ว

[ตุ่น] เอ็งรู้ตัวหรือไม่ พ่อพัฒน์น่ะมองเอ็งด้วยสายตาแปลกๆ

- [ลิ้นจี่] มองคล้ายกับว่ามีใจให้ - [ดนตรีซึ้ง]

[พัฒน์] หากใครที่เป็นเนื้อคู่กัน

กระทงจะลอยคู่กันไป ไม่แยกจากกันเลย

[แพร] ถ้าพ่อพัฒน์ดีกับฉัน แล้วไปๆ มาๆ

ฉันอาจจะชอบเขาขึ้นมาก็ได้

[เพลง “คำรัก”]

♪ ฉันเคยเอ่ยคำรัก ♪

♪ เมื่อนานเนิ่นนัก ได้เรียนรู้รักครั้งแรกจากเธอ ♪

♪ เริ่มจากวันนั้น ในวันที่เราพบเจอ ♪

♪ กาลผ่านไปหัวใจล้นเอ่อ ♪

♪ เปี่ยมด้วยรักเธอ จึงบอกออกไป ♪

♪ เพราะรักจึงย้ำว่ารัก ♪

♪ เพราะรักจึงพร่ำบอกไป ♪

♪ นับร้อยพันครั้ง เธอฟังอยู่ไหม เธอหน่ายหรือยัง ♪

♪ เพราะรักมันท่วมมันท้น ♪

♪ ย้ำซ้ำได้จนเป็นหมื่นล้านครั้ง ♪

♪ ฉันขอเพียงเธออยู่ฟังนานๆ ♪

♪ ได้ไหม ♪

♪ ฉันจะเอ่ยคำรัก ♪

♪ แด่เธอที่รัก ตราบนานเท่านานถึงวันสิ้นใจ ♪

♪ จะบอกทุกครั้ง หากตัวฉันยังพูดได้ ♪

♪ คำที่มันสำคัญยิ่งใหญ่ ♪

♪ สุขเต็มหัวใจ ♪

♪ เมื่อบอกรักเธอ ♪

[เพลงจบ]

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.