All language subtitles for Blondie in an Ancient Time_S01E12_Episode 12.Thai (CC)

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

[แพร] นายช่างไถ่ตัวฉันเหรอคะ

ต่อไปนี้คุณมาทำงานกับผม

คนเป็นคู่กันแล้ว ไม่แคล้วกันหรอกขอรับ

แต่ฉันไม่ได้รักเขา

[เอก] หัวใจน้องคงอยู่ที่มันหมดแล้วทั้งดวง

[ดนตรีชวนลุ้น]

- [เอกฮึบ] - [กล้าโอย]

นางแว่น

ต่อไปนี้เอ็งขึ้นไปทำงานบนเรือนใหญ่

กินนอนอยู่บนนั้นไม่ต้องลงมาเห็นลูกเอ็ง

โจรที่หนูทับทิมกับอีแพรเห็น

ก็อาจจะเป็นคนละคนกันก็ได้นะเจ้าคะ

แต่ลายสักมันเหมือนกันเปี๊ยบเลยนะคะ

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

- รอยสักนั่น - [ดนตรีจบ]

[เสียงนกร้อง]

ไหนว่ามีเรื่องจะพูดกับพ่อ

[คุณหลวง] ไยมัวแต่จ้องหน้าจ้องตา

ไม่เห็นพูดอะไร

ลูกมีเรื่องหนักใจ อยากจะกราบเรียนถามคุณพ่อขอรับ

[เอก] คุณพ่อกรุณาตอบลูก อย่างตรงไปตรงมาได้หรือไม่ขอรับ

[หัวเราะ]

พ่อก็ไม่เคยมีความลับกับลูก

จะถามอะไร

ลูกเห็นคนที่มีรอยสักแปลกตามารับเงินที่พี่ชด

[ดนตรีชวนสงสัย]

คุณพ่ออยู่เบื้องหลังโจรพวกนั้น อย่างที่น้องทับทิมว่าจริงหรือไม่ขอรับ

[เสียงวางแก้ว]

[หัวเราะ]

ก็แค่กลอุบายเล็กๆ น้อยๆ

เพื่อให้ลูกพ่อสมหวัง

คุณพ่อ

คุณพ่อวางแผนแยบคายโหดร้ายถึงเพียงนั้น

เพียงเพื่อต้องการให้น้องทับทิม แต่งงานกับลูกอย่างนั้นหรือขอรับ

[ถอนหายใจ]

เจ้าจะมองว่าพ่อชั่วช้าเช่นใด ก็ได้

แต่ขอให้เจ้าตรองดูให้ดีเถิด

ถ้าไม่ใช่เพราะอุบายของพ่อ

ป่านนี้หนูทับทิมก็คง ตกเป็นเมียของไอ้พระพิพัฒน์นั่นไปแล้ว

[ดนตรีชวนลุ้น]

คุณพ่อยอมทำถึงเพียงนั้น

หากสุดท้าย น้องทับทิมหาได้มีใจให้กับลูกไม่

[ถอนหายใจ]

เจ้าพูดเหมือนเจ้าไม่รู้

ว่าใจของหนูทับทิม

อยู่ที่ผู้ใด

ลูกจะได้ความรักจากหนูทับทิม

ก็ต่อเมื่อลูกได้หนูทับทิมเป็นเมีย

โลกใบนี้

มันมีหลายด้าน

[คุณหลวง] บางครา

เราต้องหมุนเอาด้านมืดออกมา

เพื่อให้เราได้ในสิ่งที่เราต้องการ

[ดนตรีระทึก]

[เพลง “เธอ”]

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ ที่รอมาแสนนาน ♪

♪ เธอคนนี้ที่ฉัน ♪

♪ ตามหา ♪

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ เท่านั้น ♪

♪ ทำให้ชีวิตของฉันนั้นมีค่า ♪

♪ และเธอคือรักสุดท้าย ♪

♪ และจะรอจนกว่าฉัน ♪

♪ จะหมดลมหายใจ ♪

[เพลงจบ]

[เสียงนกร้อง]

[แพร] นายช่างคะ นายช่าง

นี่จะไปสำรวจที่ดินกันแล้วเหรอคะ

ใช่ แล้วนี่คุณไปไหนมาซะนาน

หรือว่าแอบไปอู้งาน

[เดาะลิ้น แค่นเสียง] อู้ที่ไหนล่ะคะ

นี่ค่ะ งานที่นายช่างให้ฉันทำน่ะ เสร็จหมดแล้วค่ะ

ว้าว เร็วมากจริงๆ

คิดไม่ผิดที่ไถ่ตัวคุณมา

[แพรเดาะลิ้น]

- [พอลหัวเราะเบาๆ] - [เหลือ] นายช่างขอรับ

[พอล] อ้าว นายเหลือ

วันนี้นายจะต้องไปถางป่า ตรงที่ที่เราจะสร้างรางรถไฟไม่ใช่เหรอ

กระผมไปทำมาแล้วขอรับ

กำมีดพร้าจนมือพอง

คุกเขาจนเข่าแตก

ทำต่อไม่ไหว

จึงได้มาขอเบิกค่าแรงเพื่อไปซื้อยาขอรับ

[ดนตรีชวนลุ้น]

นายช่างคะ นี่เริ่มถางป่ากันแล้ว แสดงว่า

คนงานของนายช่างนี่เยอะเลยใช่ไหมคะ

นับร้อยเลยจ้ะพี่แพร

[พ่นลมหายใจ]

- [ดนตรีจบ] - [เดาะลิ้น] ได้กลิ่นเงินลอยมาเลย

- [ดนตรีสนุกสนาน] - [พึมพำ]

[เดาะลิ้น] สนับเข่า…

[พึมพำ] สี่เหลี่ยม… เชือก

แม่ค้าจ๊ะ พอจะมีผ้าแบบไหน ที่มันหนาๆ แต่ว่าไม่แข็งมาก

แล้วก็พอจะยืดหยุ่นได้บ้างไหมจ๊ะ

เดี๋ยวทำตามนี้เลยนะจ๊ะพี่

[แพร] นี่จ้ะนี่ ถุงมือผ้า สนับเข่า

ฉันขอที่ลดปวดแล้วก็ยาแก้ฟกช้ำด้วย มีไหมจ๊ะ

- [พ่อค้ายา] มีๆ - [ดนตรีจบ]

[เสียงเครื่องเก็บเงิน]

[ถอนหายใจ]

กระผมอยากจะเปิดโรงเหล้า

รบกวนคุณพระช่วยลงลายมือชื่ออนุญาตน่ะขอรับ

[เสียงนกร้อง]

ฉันได้มอบกรรมสิทธิ์การเปิดโรงเหล้าให้กับ

คนอื่นเขาไปแล้วนะ

คุณหลวงเองเป็นเจ้าอำเภอก็น่าจะรู้เรื่องนี้ดีอยู่

[หัวเราะเบาๆ] ว่าในบางซื่อเนี่ย

เปิดโรงเหล้าไม่ได้อีกแล้ว

[ดนตรีชวนสงสัย]

ยอมปิดตาสักข้างหนึ่งเถิดขอรับ

ถ้าฉันปิดตาทำงาน ฉันคงตายตาไม่หลับ

ด้วยมีความผิดติดตัว

[หัวเราะ]

แต่เรื่องนี้มันไม่ได้เป็น ความผิดใหญ่หลวงอะไรนี่ขอรับ

[คุณหลวง] อีกอย่างหนึ่ง

เรากำลังจะดองกันอยู่แล้ว

การเกื้อกูลกันครั้งนี้ มันก็เป็นประโยชน์ของทั้งสองฝ่ายขอรับ

ที่เร่งรัดให้แม่ทับทิม แต่งงานกับขุนเอกโดยเร็วเนี่ย

เพราะว่าคุณหลวง หวังประโยชน์พรรค์นี้จากฉันอย่างงั้นหรือ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[แค่นหัวเราะ]

หามิได้ขอรับ

[ถอนหายใจ]

อันที่จริง กระผมไม่อยากจะเอ่ยเรื่องนี้เลย

แต่เพื่อให้เป็นการไม่เข้าใจผิดต่อกัน

กระผมจำเป็นต้องเอ่ยขอรับ

[พ่นลมหายใจ]

ที่กระผมจำเป็นต้องเร่งรัด

ให้งานแต่งมันเร็วขึ้น

- ก็เพราะไม่อยากให้คุณพระ - [ดนตรีจบ]

มีลูกเขยเป็นทาสขอรับ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

แม่หนูทับทิม

รักไอ้กล้า

ที่คุณหลวงว่าเจ้ามีใจให้กับทาสอย่างนายกล้าเนี่ย

- [ดนตรีจบ] - มันจริงหรือไม่

[ดนตรียะเยือก]

- จริงค่ะ - ทับทิม

[คุณพระ] เจ้าเสียจริตไปแล้วหรืออย่างไรฮะ

เหตุใดจึงใฝ่ต่ำเช่นนี้

ในการที่ลูกมีใจชอบพอใคร ด้วยความดีงามของเขา

ไม่ตีค่าคนที่ยศถาบรรดาศักดิ์ นับเป็นการเสียจริตหรือคะ

บางครั้ง

ความรักมันก็เป็นรองจากความเหมาะสม

ลูกจะต้องร่วมชีวิต กับคนที่คู่ควร ที่ดูแลลูกได้เท่านั้น

พ่อจะเร่งกำหนดการแต่งงานระหว่างลูกกับขุนเอก

[ดนตรีลุ้นระทึก]

- [ดนตรีจบ] - คุณพ่อคะ อย่าให้ลูกแต่งงานกับพี่เอกเลยนะคะ

ลูกสัญญาว่า ลูกจะไม่นำความเสื่อมเสียมาสู่วงศ์ตระกูล

แม้ลูกมีใจให้กล้า

ลูกก็จะครองโสดจนวันตายค่ะ

[ดนตรีเศร้า]

[ดนตรีสะเทือนใจ]

- [เสียงกระแทกแก้ว] - [ดนตรีจบ]

[เฟื้อง] กะอีแค่โรงเหล้า ก็ไม่ให้ความร่วมมือหรือ

หัวแข็งทั้งพ่อทั้งลูกเลย ดองไปก็ไร้ประโยชน์

แต่งงานกับลูกสาวบ้านอื่นไปซะเลยดีกว่า

[ดนตรีชวนลุ้น]

ลูกรักน้องทับทิมคนเดียวขอรับ

หยุดความคิดนี้ไปเลยนะแม่เฟื้อง

ถ้าเจ้าเอกไปแต่งงานกับผู้อื่น

เท่ากับยอมรับความพ่ายแพ้ให้ไอ้กล้ามัน

[คุณหลวงแค่นเสียง]

ก็จริงนะเจ้าคะ

เพียรเอาของกำนัลไปฝากคุณพระบ่อยๆ

เดี๋ยวท่านก็กลับไปเอ็นดูเหมือนเดิม เชื่อสิ

ขอรับ

[ช้อย] นี่ นางแว่น

[ช้อยแค่นเสียง] มานี่เลย มานี่เลยแก

- [แค่นเสียง] อิดออดจริงๆ เดินมาเร็ว - [แว่น] จ้ะๆ จ้ะ

[ช้อยแค่นเสียง]

[ช้อยแค่นเสียง] อ้าว

[ตะคอก] เดินดีๆ

[ดนตรีจบ]

- [เฟื้องแค่นเสียง] - [แว่น] โอ๊ะ ว้าย

- [เสียงถังหล่น] - แม่

- [ดนตรีระทึก] - คุณแม่

[เฟื้อง] เพราะเอ็งคนเดียว

เลี้ยงลูกไม่รู้จักเจียมกะลาหัว

ทำเรื่องง่ายให้กลายเป็นเรื่องยากไปเสียหมด

[อ้ำอึ้ง]

อิฉันขอประทานโทษเจ้าค่ะ

เลิกตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จได้แล้ว

[เฟื้อง] อย่านึกนะว่าข้าจะรู้ไม่ทัน

ว่าใจของเอ็งนี่ระริกนะรี้ที่อยากจะได้ ลูกสะใภ้เป็นถึงลุกคุณพระมากเพียงใด

[สะอื้น]

[ดนตรีจบ]

[เสียงฝีเท้า]

[เสียงนกร้อง]

กระผมต้องทำอย่างไร

แม่จึงจะได้กลับไปอยู่ที่เรือนทาสเหมือนเดิมขอรับ

ทำให้น้องทับทิมแต่งงานกับข้า

[ดนตรียะเยือก]

แต่กระผมไม่สามารถ บังคับใจคุณทับทิมได้หรอกขอรับ

บังคับใจน้องทับทิมไม่ได้ หรือว่าเอ็งบังคับใจตัวเองไม่ได้กันแน่

[ดนตรีชวนลุ้น]

ถ้าเอ็งทำไม่ได้

แม่แว่นก็ต้องอยู่บนเรือนใหญ่เช่นนี้ต่อไป

- [ดนตรีจบ] - [เสียงจั๊กจั่น]

[ลิ้นจี่ถอนหายใจ]

[หัวเราะเบาๆ]

- [ลิ้นจี่กรี๊ด] - [แพร] ลิ้นจี่ เบา เบาๆ [จุปาก]

- [ลิ้นจี่อู้อี้] - [จุปาก]

- [ดนตรีสนุกสนาน] - ฉันเอง

[หายใจหอบ] อีบ้า นึกว่าผี

[ถอนหายใจ] หัวใจข้าแทบหลุด

[หายใจหอบถี่]

หือ เฮ้ย

- [ดนตรีจบ] - เอ็งดูดีขึ้นโขเลยว่ะ

- ใช่ไหม - [แค่นเสียง]

ว่าแต่นี่เอ็งลักลอบเข้ามาทำอันใดดึกดื่นหรือ

ฉันน่ะจะมาบอกให้ลิ้นจี่เตรียมตัว

ฉันจะมาไถ่ตัวลิ้นจี่

[หายใจเฮือก]

จริงหรือ

[คิกคัก หายใจเฮือก]

[แผ่ว] เฮ้ย

ไถ่ตัวข้ามันก็ดีอยู่หรอก

แต่ตอนนี้ป้าแว่นกำลังถูกคุณเฟื้องทรมานอย่างหนัก

เอ็งไถ่ตัวป้าแว่นแล้วค่อยไถ่ตัวข้าเถิด

พวกเรือนใหญ่น่ะอยากจะแก้แค้นนายกล้า ไม่ยอมให้ไถ่ตัวป้าแว่นง่ายๆ หรอก

[พ่นลมหายใจ] ฉันว่านะ

งานลีลา งานโก่งค่าตัวน่ะมีแน่

ฉันต้องหาตังค์ให้ได้มากกว่านี้

วางแผนให้รอบคอบ แล้วก็ค่อยมาไถ่ตัวป้าแว่นกับนายกล้า

แต่ลิ้นจี่อย่าเพิ่งไปบอกใครนะ ว่าฉันจะไถ่ตัวลิ้นจี่อะ

- [ดนตรีชวนลุ้น] - [ในลำคอ] อือ

- [แพร] เฮ้ยๆ [อู้อี้] - [จุปาก]

- [ดนตรีจบ] - [จุปาก]

[หายใจหอบ]

พี่ยาม

เฮ้ย นายกล้า

นายมาทำอะไรแถวนี้เนี่ย

ข้าเป็นห่วงแม่

นอนไม่หลับก็เลยออกมาคิดอะไรเรื่อยเปื่อย

แล้วเอ็งเล่ามาทำอะไรที่นี่

ฉันมาหาลิ้นจี่

- ไปก่อนนะ - อ้าว

เออ

เดี๋ยวฉันจะกลับมาไถ่ตัวนายกับแม่ รอฉันนะ

[ดนตรีซึ้ง]

[แพรหายใจหอบ]

[ดนตรีจบ]

- [ช้อย] นางลิ้นจี่อยู่ไหนวะ นางลิ้นจี่ - [ตุ่น] เอ๊ยๆ เดี๋ยวๆ เดี๋ยว

- [ดนตรีระทึก] - มันไม่สบาย นอนอยู่ในห้องนู่น

- จริงเหรอ - อือ

[ช้อย] ไหน ข้าดูก่อน นางลิ้นจี่

- [เสียงประตู] - [หอบ]

- ข้าฟื้นแล้ว ไม่เป็นไรหรอก - [ช้อย] หือ

เอ้าๆ เอ้า

[หายใจหอบ]

ลิ้นจี่

- [ลิ้นจี่อาเจียน] - [ช้อย] หือ

- [ตุ่น] เฮ้ย ลิ้นจี่ เลือด - [กรี๊ด คราง]

- เฮ้ย - [ลิ้นจี้หอบครางยาว]

- [ตุ่น] ลิ้นจี่ - นี่เป็นโรคห่าอะไรวะเนี่ย

- ลิ้นจี่ๆ อ้าว - [ช้อย] อ้าว เฮ้ย

- นางลิ้นจี่ๆ - [ตุ่น] ลิ้นจี่ๆ

- [ตุ่น] ลิ้นจี่ๆ ลิ้นจี่ๆ ลิ้นจี่ - [ช้อยโวยวาย] อุ๊ยๆ

- [คราง] มันจะติดกูไหมวะเนี่ย [คราง] - [ตุ่น] ลิ้นจี่

- [หอบคราง] - [ช้อยคราง]

- เฮ้ย อยู่ไม่ได้แล้วเว้ย [แค่นเสียง] - [ตุ่น] ลิ้นจี่

[ร้องครางยาว] ฮึ่ยๆ

ลิ้นจี่ ลิ้น… เลือด ลิ้นจี่ๆ

- เอ็งอย่าตายนะลิ้นจี่ ลิ้นจี่ - [ดนตรีจบ]

[เสียงนกร้อง]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

- [สายหยุด] อุ๊ย - ใครน่ะ

- [สายหยุดฮึบ] - [ขมุบขมิบไม่ออกเสียง]

[สายหยุด] อิฉันไหว้ล่ะจ้ะคุณหลวง คุณเฟื้อง

แม่ชื่อเรียงเสียงไรหรือ ไยถึงอยากพบฉัน

- เอ้า นั่งสิ - เจ้าค่ะ

อิฉันชื่อสายหยุด

เป็นเมียคหบดี ค้าขายอยู่ที่ตลาดฝั่งกระนู้นเจ้าค่ะ

ไม่ได้อยู่ในเขตปกครองของคุณหลวง

มาด้วยเหตุอันใดหรือ

อิฉันมาท่องตลาดฝั่งคุณหลวงอยู่บ่อยๆ

- ได้พบทาสคนหนึ่ง จึงถูกตาต้องใจเจ้าค่ะ - [ดนตรีจบ]

[สายหยุด] เลยอยากได้ไว้รับใช้ ทราบมาว่าทาสคนนั้น

อยู่ที่เรือนนี้ ชื่อลิ้นจี่เจ้าค่ะ

อ๋อ

อยากจะมาซื้อตัวนางลิ้นจี่หรือ

เจ้าค่ะ

เป็นถึงเมียคหบดี

น่าจะมีทาสรับใช้ไม่น้อยไปกว่าเรือนนี้

- นั่นสิ - เหตุใดจึงต้องมาซื้อนางลิ้นจี่ไป

ทาสในเรือนมีมากอยู่ก็จริง

แต่สังขารก็มีแต่ปานนั้น

[ไอ]

ยังจะไหวหรือ

[สายหยุด] จะล้มหายวันใดก็ไม่อาจทราบได้

อิฉันจึงอยากได้ทาสสาวๆ ไปไว้รับใช้น่ะเจ้าค่ะ

[ถอนหายใจ]

นางลิ้นจี่มันก็ทำงานมานาน

แข็งขันดี แล้วมันก็ซื่อสัตย์

เจ้าค่ะ

ฉันไม่ได้อยากขายมันหรอก

[คุณหลวง] แต่ถ้าจำเป็น

ถ้าอยากได้กันจริงๆ

ก็คงจะขายกันในราคาปกติไม่ได้

[หัวเราะเบาๆ]

อิฉันไม่แน่ใจนักหรอกเจ้าค่ะ

ว่าราคาค่าไถ่สักเท่าใด

แต่ถ้าตามปกติ น่าจะสัก 12 ตำลึง

อิฉันเตรียมมาเพิ่มให้เป็น…

[ดนตรีชวนลุ้น]

ยี่สิบตำลึงเจ้าค่ะ

คุณหลวงเจ้าขา กรุณาอิฉันเถอะนะเจ้าคะ

[กระซิบ] เป็นโชคของเราแล้วเจ้าค่ะ

เมื่อเช้า นางช้อยมันมาบอก ว่านางลิ้นจี่มีอาการประหลาด

อ้วกเป็นเลือดออกมาเจ้าค่ะ

- [ช้อยกรี๊ด คราง] - [ตุ่น] เฮ้ย ลิ้นจี่ เลือด

[กระซิบ] จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้

ขายๆ ไปเลยเจ้าค่ะ

[ถอนหายใจ]

ฉันก็ปรึกษากันแล้วว่า…

[ไอ]

ก็ [อึกอัก] ไม่ได้อยากจะขาย

[คุณหลวง] แต่ก็เห็นใจนะ

ถือว่าให้เอาบุญ

กราบขอบพระคุณคุณหลวง และคุณเฟื้องมากๆ นะเจ้าคะ

[สายหยุด] นี่เจ้าค่ะ

เอาเถอะ ช่วยกันทำบุญ

[ดนตรีชวนลุ้น]

ช่วงนี้คุณพี่คงดวงขึ้นนะเจ้าคะ

มีคนมาขอซื้อทาสราคางามอยู่บ่อยๆ

[คุณหลวงหัวเราะในลำคอ]

[เดาะลิ้น หัวเราะในลำคอ]

ประเดี๋ยวเราก็จะไปหาซื้อ นางทาสสาวๆ สวยๆ มาเข้าเรือน

เอาที่ถูกๆ กว่านางลิ้นจี่

กำไรตั้งหลายตำลึงนะแม่เฟื้อง

คุ้มอยู่นะ

[คุณหลวงหัวเราะ]

[ดนตรีปลุกใจ]

- ไปกัน - เจ้าค่ะ

คุณนายขอรับ คุณนาย คุณนายขอรับ

เอากระผมไปด้วยนะขอรับ

ถ้าไม่มีนางลิ้นจี่ กระผมอยู่ไม่ได้ขอรับ

พี่ตุ่นหลบไป

[ลิ้นจี่] ไปเจ้าค่ะ

[ตุ่น] ลิ้นจี่ๆ

- [แพร] นี่จ้ะค่าจ้าง - [ดนตรีจบ]

[แพร] แล้วก็บัตรพรีเมียม

กินข้าวแฟ่ไข่มุกฟรีไม่อั้น ทุกสาขา

ขอบใจมากๆ เลยนะจ๊ะ

- [หัวเราะเบาๆ] จ้ะ - [ดนตรีสนุกสนาน]

อย่าลืมไปเปิดร้านที่นอกเมืองบ้างนะ

ฉันตระเวนเล่นละครเร่ไปทั่ว จะได้มีกินไม่ขาดปาก

- [เดาะลิ้น] ได้เลยจ้ะ - [สายหยุดคิกคัก]

เฮ้ย

เอาอันนี้กลับบ้านไปด้วยจ้ะ

หือ ขอบใจจ้ะ

ไปก่อนนะ [หัวเราะ]

- ถ้าผ่านมาอีก แวะมานะจ๊ะ [คิกคัก] - [สายหยุด] จ้ะ

[แพรถอนหายใจ]

- นางแพร - [แพร] หือ

- นี่ข้าเป็นไทแล้วจริงๆ หรือ - [ดนตรีจบ]

ก็ใช่อะสิ

- [ดนตรีคึกคัก] - ฉันอะมีแผนจะเปิดร้านขายของ

[แพร] ฉันคิดไว้แล้ว ว่าจะเอาใครมาเป็นคนช่วยดี

เอาเป็นว่าแค่ลิ้นจี่ทำตามที่ฉันบอกก็พอ

ทำอะไรหรือ

- [ช้อยกรี๊ด คราง] - [ตุ่น] เฮ้ย ลิ้นจี่ เลือด

- [ดนตรีระทึก] - [ตุ่น] ลิ้นจี่ [ตะโกน] ลิ้นจี่

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

[ร้องเสียงหลง] ฮะ

มันไปแล้วหรือ

[กระซิบ] อ้วกเป็นเลือดออกมาเจ้าค่ะ จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้

ขายๆ ไปเลยเจ้าค่ะ

- [ถอนหายใจ] - [ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]

[แพร] อ้าว ทำไมลิ้นจี่ดูไม่ดีใจเลยอะ

ข้าไม่ชินว่ะ แล้วนี่ต้องทำไรต่อไปวะ

[เดาะลิ้น] นี่

ก็มาทำงานกับฉันไง มีทั้งที่พักแล้วก็เงินเดือนให้ด้วย

- พูดจริงหรือ - จริงสิ

- เอ็งอย่าหลอกข้านะ - [แพรเดาะลิ้น]

ไม่หลอก

อุ๊ย นางแพร

[คราง พูดไปร้องไห้ไป] ทำไมมัน… [อู้อี้]

[แพร] อือๆ อือๆ

[ลิ้นจี่ถอนหายใจ]

แผนการเป็นไปได้ด้วยดี

ทีนี้ก็ขั้นตอนต่อไป

- [เสียงเคาะระฆัง] - [ดนตรีปลุกใจ]

[แพร] คุณลูกค้าขา คุณลูกค้าขา

ทางร้านใหม่ของเรามีสินค้ามานำเสนอค่ะ

นี่เรียกว่าถุงมือ

เอาไว้ใส่เวลาทำงาน

มือจะได้ไม่ด้านไม่พองจ้ะ

- [ชาวบ้านฮือฮา] - [เสียงปรบมือ]

นี่เรียกสนับเข่า

สนับเข่า

เอ็งยกขึ้นมาสิ

[เอฟเฟกต์ตลก]

เอาไว้ใส่เวลาคลานเข้าหานายได้สบาย

ไม่ต้องทนเจ็บจ้ะ

- [ชาวบ้านฮือฮา] - [เสียงปรบมือ]

อัฐเดียวทั้งร้าน อัฐเดียวทั้งร้าน

เชิญเลือกซื้อได้ตามใจเลยจ้ะ

[ลิ้นจี่] เชิญจ้ะ

- [แพร] อัฐเดียวทั้งร้าน เลือกดูกันได้เลย… - [ลิ้นจี่] เชิญเลยจ้ะ

- [แพร] ตามสบาย - [พอล] เชิญชมได้เลยครับ

เชิญเลยจ้ะ ข้างในก็มีจ้ะ

[ลิ้นจี่] สงสัยอะไรถามได้เลยนะจ๊ะ

ลิ้นจี่ [เดาะลิ้น] [พูดเป็นภาษาอังกฤษ] ดี

[ลิ้นจี่] เชิญจ้ะ ถามได้นะจ๊ะ ถามได้เลยจ้ะ พี่จ๋า

เอาไว้ใส่น้ำจ้ะพี่จ๋า

จ้ะ อัฐเดียวเลยจ้ะ อัฐเดียวจ้ะ อัฐเดียวจ้ะ

[ลิ้นจี่หัวเราะ] อัฐเดียวจ้ะ

- [ลิ้นจี่] เชิญเลยจ้ะ - [ตุ่น] นางแพร

ว่าแต่เอ็งนี่ก็เก่งเนอะ คิดได้อย่างไร ทำของพวกนี้มาขาย

ก็ตอนนั้นน่ะ

ฉันได้ไอเดียจากตอนที่คนงาน มาขอเบิกเงินจากนายช่างนั่นแหละ

[เดาะลิ้น]

รวยแล้วอย่าลืมฉันด้วยนะ

หูย ไม่ลืมค่ะนายช่าง

ถ้าฉันรวยนะ ฉันจะซื้อเหล้าให้กับนายช่าง

วันละหนึ่งลังไปเลย

- [หัวเราะ] แบบนี้แหละดี เราชอบ - [แพรกับตุ่นหัวเราะ]

- [นายช่าง] โอ้ - [ตุ่น] อุ๊ย [สูดปาก]

[ดนตรีปลุกใจ]

[ถอนหายใจ]

[เดาะลิ้น]

[แพร] นี่ถ้าลูกค้าท่วมแบบนี้นะ

อีกไม่นานฉันก็จะเก็บเงิน ไถ่ตัวป้าแว่นกับนายได้แล้วนะ

นายกล้า

- [ดนตรีจบ] - [หัวเราะในลำคอ]

[เสียงลากโซ่]

[เสียงลากโซ่]

- [ดนตรีเศร้า] - [เสียงวางถังน้ำ]

[แผ่ว] กล้า ลูกแม่

[แว่นสะอื้น]

- นางเย็น - [เย็น] จ้ะป้าแว่น

ข้าวานเอ็งหน่อย

ช่วยไปบอกไอ้กล้าที

ว่าไม่ต้องเป็นห่วงข้า ข้าสบายดี

[สะอื้น] แต่ข้าเป็นห่วงมันนัก

[สะอื้น]

[แว่น] เหตุใดมันถึงได้โทรมนัก

[เย็น] ได้จ้ะป้าแว่น เดี๋ยวฉันรีบไปบอกให้นะจ๊ะ

[ดนตรีเศร้า]

[เย็น] ป้าแว่นฝากมาบอก ว่าสบายดี เอ็งไม่ต้องเป็นห่วง

แต่ห่วงตัวเองนั่นแหละที่ดูโทรมไปมาก

ข้าฝากเอ็งบอกแม่ข้า

เพราะว่าข้าคิดถึงแม่มากไง

แล้วข้าฝากเอ็ง…

[ในลำคอ] อือ ได้

- [เดาะลิ้น] - [เย็น] ป้าแว่นจ๊ะ

[เย็น] ไอ้กล้ามันฝากมาบอกฉันว่า

- [ดนตรีจบ] - ที่มันดูโทรมไปน่ะ

เพราะว่ามันคิดถึงป้าแว่นมากๆ จ้ะ

แล้วก็มันฝากฉันมา…

[ดนตรีซึ้ง]

[กล้า] ข้าฝากเอ็ง

กอดแม่ข้าแทนข้าได้ไหม

[สะอื้น]

[แว่นสะอื้น สูดจมูก]

[แฟง] เอ็งกินวันละสองครั้งหลังกินข้าวนะ

ตอนเช้า ตอนตะวันตรงหัว

- และตอนเย็น - [เสียงจอแจ]

- [ในลำคอ] เอ้า จ้ะ - ขอบใจนะ

[คนไข้หญิง] ขอบใจนะจ๊ะ

[ดนตรีจบ]

[เป่าปาก]

[ดนตรียะเยือก]

[เอก] ของฝากจากพระนครจ้ะ

ขอบพระคุณพี่เอกมากนะคะ

ของมีราคาค่างวดเช่นนี้ น้องคงไม่กล้ารับไว้ด้วยเกรงใจ

[ทับทิม] พี่เอกนำกลับไปเถอะค่ะ

[เอก] นับตั้งแต่งานแต่ง

น้องทับทิมก็ไม่รับของจากพี่เลย

แต่อย่าคิดว่าพี่จะยอมแพ้

พี่จะหมั่นมาหาน้อง และจะเอาชนะใจน้องให้ได้

[ถอนหายใจ]

จะว่าไป ท่านขุนก็เพียรหนักนะเจ้าคะ

[แฟง] คงจะรักคุณหนูจริงๆ

ใจไม่เอนเอียงบ้างเลยหรือเจ้าคะ

[ดนตรีจบ]

[แว่นสูดปาก โอย]

[หอบ สูดปาก]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[หายใจหอบถี่]

[เสียงถังน้ำตก]

- [คุณหลวง] อ้าว - โอ๊ย [หอบ]

[แว่น] โอ๊ย [สูดปาก หอบ]

นางแว่น

[แว่นโอย]

- หน้ามืดงั้นหรือ - [หายใจเฮือก] เจ้าค่ะ

- เอ้า ค่อยๆ มา [ฮึบ] - [หายใจหืดหอบ] ไม่เป็นไรเจ้าค่ะคุณหลวง

- [คุณหลวง] อ้าว เห็นไหมเล่า - คุณพี่

- [แว่นหอบต่อเนื่อง] - [คุณหลวง] อ้าว

แม่เฟื้อง นางแว่นมันหน้ามืดล้มน่ะ

- [ดนตรีจบ] - [แว่นหายใจยาว]

สงสัยข้าจะใช้งานเอ็งหนักเกินไปสินะ

[หายใจหอบ]

- นางช้อย - เจ้าขา

- เอ็งเอาอีแว่นเนี่ยไปไว้ในห้องให้ข้าซิ - [ดนตรีสะพรึง]

เจ้าค่ะ

[หายใจหอบ]

[ช้อย] มานี่

อ้าว นางช้อย เบาๆ

[ช้อย] เจ้าค่ะ

- [แว่นหอบต่อเนื่อง] โอ๊ย - [ช้อยเดาะลิ้น]

[แว่นเสียงแผ่ว] ให้ข้าไปไหนเนี่ย

แม่เฟื้อง

นางแว่นมันเป็นลมอยู่ตรงนี้

ทำไมไม่ให้ไปหาหยูกหายากิน เอาเข้าไปอยู่ในห้องทำไม

[ดนตรีตื่นเต้น]

- [ดนตรีจบ] - [ช้อย] อยู่ให้สบายใจไปเลย

[ถอนหายใจ] แม่เฟื้อง

[คุณหลวง] นี่ถึงกับต้องขังกันอย่างนี้เชียวหรือ

ก็ป้องกันไม่ให้คุณพี่สบตามัน ตอนที่อิฉันไม่อยู่ยังไงเล่าเจ้าคะ

[ดนตรีชวนลุ้น]

ไม่อยู่ แม่เฟื้องจะไปไหน

เจ้าคุณพ่อส่งคนมาบอกว่าจะมีธุระคุยด้วย

อิฉันอาจจะต้องค้างบ้านเจ้าคุณพ่อสักสองสามวัน

ตอนที่อิฉันไม่อยู่ อย่าได้คิดจะปล่อยมันออกมาเชียวนะเจ้าคะ

ก็ถ้าแม่เฟื้องไม่ชอบ พี่จะทำแบบนั้นทำไม หือ

ไม่ทำ

แม่เฟื้องไปให้สบายใจเถอะนะ แต่ยังไงก็ตาม

พี่ว่าเอากระโถนทิ้งให้มัน สักใบหนึ่ง ขับถ่ายจะได้สะดวก เนอะ

- [ในลำคอ] ฮึ - ไม่ต้อง

มันถ่ายอะไรออกมา

ก็ให้มันนอนอยู่ด้วยกันอย่างนั้นแหละเจ้าค่ะ

- [ดนตรีระทึก] - [แค่นหัวเราะ]

ใจดำนักนะมึงน่ะ

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีจบ]

[เสียงนกร้อง]

[เสียงโซ่กระทบกัน]

[ฮึ่ม]

ไอ้กล้า [แค่นหัวเราะ]

ที่เอ็งมาทำงานแถวนี้ทุกวันเนี่ย

เพื่อมอง [เน้นเสียง] “แม่” เอ็งสินะ

- [หัวเราะ] - [ดนตรีชวนลุ้น]

แต่คงไม่ได้เห็นอีกหลายวัน

ไม่เห็นหลายวัน

แม่ข้าไปไหนหรือพี่ชด

[แค่นเสียง] ก็อยู่บนเรือนนั่นแหละ

แต่โดนขัง [หัวเราะ]

[กล้า] เหตุใดถึงต้องโดนขังเล่า

แม่ข้าทำผิดอะไรหรือ

ก็แม่มึงน่ะสำออยต่อหน้าคุณหลวง

คุณเฟื้องไม่อยู่ ถ้าไม่ขังแม่มึง

- ก็คงได้เป็นชู้กับคุณหลวงน่ะสิ [หัวเราะ] - [ดนตรีจบ]

- อย่าหยามแม่ข้านะ - [ชด] ทำไมข้าพูดความจริง

- [ดนตรีระทึก] - มึงจะทำไม ฮะ ฮะไอ้กล้า

- [ชด] นี่แน่ะ [แค่นเสียง] - [กล้า] โอ๊ย

- [แค่นเสียงยาว ฮึบ] - [คุณหลวง] ไอ้ชด

[กล้าโอย]

- [คุณหลวง] ไอ้ชด - [ชดแค่นเสียง]

รอดไปนะมึง

[ชดฮึ่ม] กำลังไปขอรับ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

- [ชด] มาแล้วขอรับ - [ดนตรีจบ]

- [ดนตรีชวนลุ้น] - [ร้องไห้]

ข้ากับลูกทำกรรมอันใดไว้

ไยต้องมารับวิบากกรรมที่ทุกข์ทรมานเช่นนี้ด้วย

[เสียงปลดกุญแจ]

โอ้ คุณหลวง [หอบ]

[แว่น] คุณหลวงมีอะไร

- [แว่น] ให้บ่าวรับใช้หรือเจ้าคะ - ข้าเป็นห่วง

เป็นอย่างไรบ้าง

ข้าจะไปปล่อยให้เอ็งเป็นอิสระสักพักหนึ่ง

[พ่นลมหายใจ]

คุณหลวงอย่าทำเรื่องที่ต้อง ให้หมางใจกับคุณเฟื้องเลยเจ้าค่ะ

คุณเฟื้องไม่อยู่หลายวัน

เอ็งไปพักผ่อน อาบน้ำอาบท่า นะ

[คุณหลวง] คุณเฟื้องใกล้จะกลับ ข้าจะให้ไอ้ชดตามมาไว้ที่เดิมที่นี่

ไปสิ ไป

ไปเร็ว [ฮึบ]

มิเป็นไรเจ้าค่ะคุณหลวง

- คุณพี่ - [คุณหลวง] อ้าว แม่เฟื้อง

- [ดนตรีสะพรึง] - ทำไมถึงรีบกลับล่ะ

น้องคิดเอาไว้อยู่แล้วเชียว

ว่าต้องเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ขึ้น

- [แว่นร้องตกใจ] คุณเฟื้อง [โอดโอย] - [คุณหลวง] มันไม่ใช่แบบนั้นนะแม่เฟื้อง

- [แว่น] คุณเฟื้อง [โอย] คุณเฟื้องเจ้าขา - [คุณหลวง] แม่เฟื้องๆ

- มานี่ - พี่แค่เป็นห่วงมันเฉยๆ ตามเข้ามาดู

ไม่ได้มีอะไรแบบนั้น

- [เฟื้องแค่นเสียง] - แม่เฟื้อง

- [แว่นโอย คราง] - [ฮึบ สูดจมูก]

[แว่นเสียงอ่อย] คุณเฟื้อง

ห่วงมันนักใช่ไหม

- [เฟื้อง] ห่วงมากนักใช่ไหม - บ่าวไม่ได้ทำนะเจ้าคะ โอ๊ย

- [แว่นโอย คราง] - แม่เฟื้องๆ

- [แว่นโอดโอย] - แม่เฟื้อง พอ พอก่อนเถิด พอ

มันยิ่งเจ็บออดๆ แอดๆ อยู่ มันตายขึ้นมาเราจะเดือดร้อนนะแม่เฟื้อง

คุณพี่ ห่วงมันนักใช่ไหม ฮะ

- แม่เฟื้อง - [แว่นโอย ร้องคราง]

- [ทุกคนร้องโวยวาย] - [คุณหลวง] หยุด ช่วยกันห้ามหน่อยสิฮะ

- นี่ อย่าเข้ามานะ - [แว่นคราง]

ถ้าพวกเอ็งเข้ามา ข้าจะโยนเข้าตารางให้หมดทุกคนเลย

- [เฟื้อง] จะไปไหน [ฮึบ] - คุณเฟื้อง

- [เฟื้อง] มานี่ นี่แน่ะ [แค่นเสียง] - [โอย]

- [เฟื้อง] มานี่ [ฮีบ] - คุณเฟื้องเจ้าขา โอ๊ย

- แม่เฟื้องๆ - [แว่นร้องไห้] บ่าวไม่ได้ทำ [กรี๊ด]

- พอเถอะ พี่ขอร้อง แม่เฟื้อง - [แว่นร้อง] คุณเฟื้อง

- [เฟื้องร้องไห้ฟูมฟาย] - พอเถอะๆ พี่ขอร้อง

- [เฟื้องกรีดเสียง คราง] - [คุณหลวง] นางแว่น เอ็งรีบหนีไปก่อนไป

[คุณหลวง] ให้คุณเฟื้องอารมณ์ดีแล้วค่อยขึ้นมา

- [คุณหลวง] ไปสิ - เจ้าค่ะ

- แม่เฟื้องๆ ใจเย็น - [ฟูมฟาย] คุณพี่

คุณพี่รักมันมากนักใช่ไหม

คุณพี่รักมันมากกว่าอิฉันใช่ไหม

- แม่เฟื้อง ใจเย็นๆ โอ๊ย - [ชดกับช้อย] โอ๊ะๆ โอ๊ะ

- แม่เฟื้อง - อีแว่น

อย่าอยู่เลย [เสียงก้อง]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[ตุ่นเสียงสั่น] ไอ้กล้าๆ

ไอ้กล้า [หอบ] ไอ้กล้า [หอบ]

- เกิดอะไรขึ้นพี่ - [ตุ่นร้องไห้]

[ติดอ่าง] แม่ แม่เอ็ง…

- แม่ข้าเป็นอะไร - [ตุ่นสะอื้น]

[ตุ่นร้องไห้]

แม่ แม่เอ็ง…

พี่ตุ่น แม่ข้าเป็นอะไรหรือ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

เกิดอะไรขึ้น

- [กล้า] พี่ตุ่น - [ร้องไห้] แม่เอ็งตายแล้วไอ้กล้า

[ดนตรีระทึก]

[ร้องไห้ฟูมฟาย] แม่

ไอ้กล้า

[ตุ่น] ไอ้กล้า

[ดนตรีระทึก]

[กล้า] แม่ [ร้องไห้]

- แม่ [สะอื้น] แม่ - [ดนตรีจบ]

[ร้องไห้] แม่ๆ

[กล้าร้องไห้] แม่ [สะอื้น] แม่

[ดนตรีเศร้า]

[กล้า] แม่

[กล้าเสียงอ่อย] แม่ ตื่นสิ

แม่ [สะอื้น]

แม่

แม่ข้าถูกขังอยู่บนเรือนไม่ใช่หรือ

เหตุใดจึงมาตายตรงนี้เล่า

นางแว่นมันบ่นว่ามันปวดเนื้อปวดตัว

ข้าก็เลยปล่อยให้มันมาหาหยูกหายากิน

พอมันเดินมาพ้นหัวบันได มันก็ล้มลงมาแน่นิ่งแบบนี้

[ร้องไห้]

[สูดจมูก เสียงสั่น] มีใครเห็นแม่ข้าตอนล้มบ้าง

- พี่ตุ่น - ข้ามากับท่านขุน

พอมาถึง พี่แว่นก็เป็นอย่างที่เห็นนี่แหละ

[ร้องไห้]

ข้าเฝ้าห่วงแม่ข้า

เพราะถูกคุณเฟื้องรังแก

- [กล้าสะอื้น] จนเจ็บ จนตายในที่สุด - [ดนตรีจบ]

- ไอ้ปากเน่าปากหนอน คนจะเป็นจะตาย - [คุณหลวง] นี่ แม่เฟื้อง

จะมาโยนความผิดให้คนอื่นได้อย่างไร

ไม่จริงหรือ

ตลอดที่แม่ข้าอยู่บนเรือน คุณเฟื้องใช้งานแม่ข้าอย่างหนัก

[กล้า] จนอาการเจ็บกำเริบ

[ตุ่น] ไอ้กล้า จะพูดจาอะไร เดี๋ยวก็โดนเฆี่ยนหรอก

ถ้าข้าพูดความจริงแล้วข้าต้องถูกลงโทษ

ก็เอาเถอะ ข้าไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว

ไอ้ถือดี ไอ้ชด

- ขอรับ - [เฟื้อง] เอามันไปเฆี่ยน

ใจเย็นก่อนขอรับ

ไอ้กล้ามันเพิ่งเสียแม่ไป จึงพูดจาขาดสติ

[เอก] คุณแม่อย่าไปเอาความมันเลยนะขอรับ

[กระซิบ] แม่มึงตายได้ก็ดี

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[เอก] พี่ชด ปลดตรวนให้ไอ้กล้า

มันจะได้ไปจัดการงานศพให้แม่แว่น

[คุณหลวง] ไม่ต้องห่วงนะไอ้กล้า ข้าจะจัดงานศพให้แม่แว่นเอง

คุณพี่

[สูดจมูก สะอื้น]

[กล้าร้องไห้]

[ร้องไห้]

[ดนตรีเบาจังหวะลงจนจบ]

[กล้าสะอื้น] แม่จ๋า

[ดนตรีเศร้า]

[กล้าฟูมฟาย]

[ลิ้นจี่ร้องไห้] ป้าแว่น

[กล้าสะอื้น]

พวกเอ็งรู้ได้อย่างไร

ฉันบังเอิญเจอพี่ด้วงที่กำลังจะไปตามสัปเหร่อมา

[กล้าสะอื้น]

[แพร] ฉันขอโทษ

ที่ฉันช้าไป

[ลิ้นจี่ร้องไห้]

ถ้าเกิดว่าฉันมีเงินมาไถ่ตัวป้า

ป้าก็คงไม่ต้องมาเป็นแบบนี้

[ด้วง] ไอ้กล้า ลาแม่เอ็งเสีย

[ทุกคนร้องไห้]

[สะอื้น]

[ลิ้นจี่สะอื้น]

[ดนตรีเศร้า]

[กล้าเสียงสั่น] แม่จ๋า

ถ้าชาติหน้ามีจริง

[สะอื้น]

[เสียงสั่น] ฉันขอเกิดเป็นลูกแม่อีกนะ

ฉันจะเลี้ยงดูแม่

[สูดจมูก]

ให้สุขสบาย

ไม่ต้องลำบากเหมือนชาตินี้อีกแล้วนะจ๊ะแม่

[สะอื้น]

[ทุกคนร้องไห้]

[กล้าสะอื้น]

[ด้วง] แล้วเอ็งสองคนน่ะ ช่วยจับมือนางแว่นพนมมือเข้า

เดี๋ยวข้าจะมัดตราสัง ประเดี๋ยวจะได้เอาลงโลง

[ลิ้นจี่ร้องไห้]

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [ดนตรีลุ้นระทึก]

[ลิ้นจี่กับกล้าร้องไห้]

- [ตุ่นร้องไห้] - [สะอื้น]

[เสียงทุกคนร้องไห้]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

ฉันจะเปิดโลงป้าแว่น

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [เสียงคนฮือฮา]

ป้าแว่นถูกทำร้ายก่อนตายใช่ไหมคะ

- [หมอบุญลือ] รอยแผลมันบ่งชี้อย่างนั้น - แล้วเอ็งรู้ได้อย่างไร

ว่าสิ่งไหนคือหลักฐาน

[แพร] ที่เกิดเหตุอยู่ที่ไหน หลักฐานอยู่ที่นั้นน่ะแหละ

เอ็งคิดการใดอยู่ จงล้มเลิก

[เอก] ไม่อย่างนั้นข้าไม่เอาเอ็งไว้แน่

[ดนตรีระทึก]

[แพร] ฉันไม่ยอมให้ป้าแว่นน่ะตายฟรีหรอก

[ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]

[เพลง “คำรัก”]

♪ ฉันเคยเอ่ยคำรัก ♪

♪ เมื่อนานเนิ่นนัก ได้เรียนรู้รัก ♪

♪ ครั้งแรกจากเธอ ♪

♪ เริ่มจากวันนั้น ในวันที่เราพบเจอ ♪

♪ กาลผ่านไปหัวใจล้นเอ่อ ♪

♪ เปี่ยมด้วยรักเธอ จึงบอกออกไป ♪

♪ เพราะรักจึงย้ำว่ารัก เพราะรักจึงพร่ำบอกไป ♪

♪ นับร้อยพันครั้ง เธอฟังอยู่ไหม เธอหน่ายหรือยัง ♪

♪ เพราะรักมันท่วมมันท้น ♪

♪ ย้ำซ้ำได้จนเป็นหมื่นล้านครั้ง ♪

♪ ฉันขอเพียงเธออยู่ฟังนานๆ ♪

♪ ได้ไหม ♪

♪ ฉันจะเอ่ยคำรัก ♪

♪ แด่เธอที่รัก ตราบนานเท่านานถึงวันสิ้นใจ ♪

♪ จะบอกทุกครั้ง หากตัวฉันยังพูดได้ ♪

♪ คำที่มันสำคัญยิ่งใหญ่ ♪

♪ สุขเต็มหัวใจ ♪

♪ เมื่อบอกรักเธอ ♪

[เพลงจบ]

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.