Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Opstaan.
Ik wil niet opstaan.
Ik heb een speciale droom.
Jij speelt de hoofdrol.
En je bent echt… Je bent echt alles aan het geven. 0, baby.
Zo wild.
Wacht.
Wacht, je arm…
Mama.
Mama.
Het is tijd.
Mama.
Allee.
Dank je.
Oei. Heb je het weer niet gevoeld? —Nee.
Korn hier, geef mij een zoen. Ga je kleertjes maar uitdoen.
Mama, je hebt mijn record verpest. —Zet die muziek uit en doe je kleren aan.
Welkom bij de afdeling Gynaecologie. Er zijn nog twee wachtenden voor u.
Pak het. Allee, kom. Pak het. Pak het. —Milos.
Loser. —Mama, hij pakt de choco al.
Je hebt tijd genoeg gehad. —Milos, stop daar eens mee.
Dat is helemaal niet waar.
Allee, je krijgt hem. Je doet er toch altijd te veel op.
En je tijd is om. —Milos, geef terug. Milos.
Secretariaat Gynaecologie. Waar kan ik u mee helpen?
Mama, hij pakt de choco weeral. —Excuseer, heb je een secondje?
Stop ermee. Jongens, doe normaal. Ik hang aan de telefoon.
Doe normaal, jong. Kleintje. —Hallo?
Milos, dat is gewoon echt vals. —Hallo?
Komaan, mama. Haast je. —Move if.
Jij hebt je helm niet op.
Hallo.
Milos, niet zo snel.
Milos, wacht even.
Mama. —Mag ik een knuffel?
Echt niet.
Mama, de klas gaat al toe zijn. —Nee, schatje. We gaan nog net op tijd zijn.
Allee, Sam. Kom. Naar boven.
Goeiemorgen, allemaal.
Komaan. Trut, zeg. —Mama, zeg jij 'trut'?
Nee, nee. Ik zei... Grut. Zo van: Grut, grut, grut.
Wat is dat voor een woord? —Hollands. Dat is Hollands.
Wat bete ke nt dat dan?
Dat weet ik eigenlijk zelf niet. Allee.
Goeimorgend.
Raar, hoor. Misschien de andere kant eens.
Zie je het? Zie je het? Hè?
Gisteren was hij echt… echt aan het manken. Ja. Het rechterpootje was het.
Hij was aan het manken, hoor. —0p die foto is echt niks te zien.
Dat is gek. Dat... Ik zeg het, normaal... Normaal mankt hij echt. Ja...
En op de vorige foto is ook niks... niks te vinden?
Allee. Kom, Wodan, we gaan nog één keer proberen.
Straks gaan ze nog denken dat wij zot zijn, zeg.
Kom. Een beetje sneller. Komaan, Wodan. Hè? Eens langs hier.
Kom, we gaan eens manken.
Papa, wat is er?
Niks. Niks.
Niks, Dorientje. Niks.
Ik heb netelroos.
Chronisch. De dermatoloog zegt dat het niet meer overgaat.
Jeuken dat dat doet. —Ja, het is goed. Ik zie het.
Verschrikkelijk.
Zeg, wat is mama daar aan het doen? —Mama?
Ik denk dat mama een affaire heeft.
Wat? —Niks. Vergeet het.
Dat zal niet waar zijn, hè. —Hoezo? Met wie dan?
Niks zeggen, hè. Ze weet nog niet dat ik het weet.
Wat ben je aan het doen? —Hier hebben we de meeste zon.
Stop 's met die verf. .le verpest het gazon.
Dat kan geen kwaad. Ah, muis.
.le vader is eindelijk akkoord. We gaan een zwembad graven.
Een zwembad? —Nee. Nee, ik ben helemaal niet akkoord.
De jongens gaan dat fantastisch vinden. Toch? Een zwembad. Niet, muis?
Dat is bijna 15 meter.
11 op 5 is standaard. We hebben dat zo afgesproken.
Nee, dat hebben we niet zo afgesproken. We gingen er nog over nadenken.
Hij draait wel bij.
0h, muis. Onze tuin, daar heb ik al zo veel plezier van gehad.
Ik kan daar zo van genieten. We kunnen ervan genieten, hè? Hè, Joy?
Daar genieten wij van, hè Joy? Daar genieten wij van, hè?
Gaan wij wandelen? Hè? Gaan wij wandelen? Ja, hoor. Kom.
Ja, en nu de andere.
Ja, juffrouw, ze zijn met twee, hè. Allee.
Er is een knobbel te zien.
Mag ik dat eens zien?
Negen kansen op de tien is dat goedaardig.
We zullen voor de zekerheid toch een biopsie doen. Gewoon om zeker te zijn.
U kunt een afspraak maken aan de balie.
Mevrouw?
Oké. Dank u. —Oké. Dáág.
Dan hebben wij een afspraak volgende week donderdag om 13u30.
Ik zal even meegaan.
Hallo? —Jeroen?
Hey, baby.
Hoorje mij? —Wachf. Sorry, baby. Ik hoor…
Het is een slechte verbinding, denk ik.
Hoe? Waar ben jij? —Op restaurant met de collega ‘s.
Ging jij niet vergaderen? —Ja, ja, we zijn aan het bespreken.
Yeah right. —Wat zegje?
Niks. —Wat? Waf… Wat zeg je?
Het is oké. Het is niet dringend. —Ik versta jou niet, hoor.
Het is oké. Het is niet dringend. —Ja. 0ke'. Bye.
Bye.
waarna de parelkwal op zoek gaat naar de juiste rots.
Eens ze die rots heeft gevonden, zuigt ze zich eraan vast
en eet ze langzaam en stelselmatig haar eigen hersens op.
het is stil aan de overkant het is stil aan de overkant
Jongens, even niet. Echt waar.
Papa, wanneer gaan we nu naar het voetbal? Je hebt het wel beloofd, hè.
Jouw adem. —Ik weet het.
Ik moet je iets zeggen.
Even niks zeggen. Ik heb megaveel koppijn.
Ja, ik bel je straks, maar ik ben al te laat.
De derdejaars hebben hun eerste operatie vandaag, zeg.
Echt? Wat gaan ze opereren? —Een koe.
Nee, wacht. Het is een paard. Sorry.
Ik hoop echt dat er niemand flauwvalt. —Ik zou nooit flauwvallen.
Ik ook niet. —Jij valt al flauw van ketchup, jij.
Dat is niet waar. Ik vind ketchup lekker.
Jij belt mij, hè? —Ja, ja.
Maarjij... Jij snapt ook echt niks, hè.
This is the voicemail of Jeroen De Waele. Please lea ve a message after the beep.
Dag, muis. Is er geen belet? Hier, zie.
Ik ben een beetje ongerust overjou. —Ja?
Als er met jou iets is, dan zie ik dat direct, hè muis.
Heeft er iemand gebeld misschien?
Kijk, ik weet een ding zeker: jij hebt een goeie man.
Ja, Jeroen ziet jou graag. Je moet daar niet ongerust in zijn, ik weet dat.
En een relatie is natuurlijk nooit rozengeur en maneschijn alleen, hè.
Kijk naar je vader en mij. Wij hebben onze moeilijke momenten gehad vroeger.
Vroeger. —lk weet dat je het nu moeilijk hebt,
maar ik weet ook dat jij en Jeroen daar sterker gaan uitkomen.
Dat is zoals bij Gilbert en mij... bij Jacques en mij.
Uiteindelijk heeft dat ons gebracht waar wij nu zijn.
Gilbert. ..
Je moet gewoon een beetje geduld hebben. Jeroen is zo druk.
Met zijn eredoctoraat volgende week.
Wie is dat, die Gilbert? —Niemand. Hoezo? Waarom?
Ken ik hem? —Nee. Wat bedoel je?
Ah, Monique.
Eh, ik heb er nog 's over nagedacht. Dat zwembad zou eventueel toch nog kunnen.
Maar dan wel 7 op 5.
Ja, maar daar kun je geen baantjes in trekken.
Ik zou toch eens praten voorje dat zwembad legt.
Awel, ik ben toch bezig. —Nee. Over wat je mij verteld hebt.
Ik had gevraagd om daarover te zwijgen. —0ver wat gaat dat hier?
Zij begint hier over een Gilbert. —Gilbert?
Toch niet Gilbert De Vlieger?
Moest jij daar nu over beginnen? Wat is jouw probleem, zeg?
Merci, hoor. Jacques. Jacques.
Ik wil het niet weten. —Je verstaat alles verkeerd.
Ik luister niet meer naarjou. Het is gedaan. Finito.
Dat heeft echt niks te betekenen. Ik was gewoon verstrooid.
This is the voicemail of Jeroen De Waele. Please lea ve a message after the beep.
Eh, ik zit met een noodgeval. Sorry. Ik ga jullie bellen voor een nieuwe afspraak.
We gaan een incisie maken ter hoogte van de lende.
Wie doet de checklist? Liggen de tangen klaar?
Volgens mij is dat die anti—gen... —Hey, Dorien.
(‚‘a va? Ik wist niet dat jij... —Ik ook niet.
Dag, Liesbeth. —Hey, Dorien.
Ik zal even verhuizen. —Ah, ja...
Hey, baby.Qa va.?
Ga va?
Wat is er?
Je had toch gezegd dat je afstand ging houden?
Ja. Het is gewoon voor haar werk dat ze hier is.
Aan hetzelfde bureau?
Tja, ze zijn aan het verven bij haar. —Sorry, hoor. Ik ben hier iets vergeten.
Hier ligt nog zo'n papier...
Eh... Ja. Dat. Ja. Sorw. Sorry. —Dat is niks. Dat is niks.
Dus bij haar wordt er geschilderd dan? —Ja.
Wat? —lk wil dat weleens zien.
Baby, alsjeblieft.
Wat?
Ja...
Ja, baby. Sorry.
Ik wou niet dat je ongerust was. Of dat... Of dat je dacht dat wij...
Want dat is niet. Dat is echt niet nodig. Oké?
Liesbeth heeft een lief ook. Dus...
Allee kom, baby. Niet ongerust zijn. Oké?
Ga je mee lunchen?
Nee, ik heb nog... Ik heb echt nog keiveel werk.
Je bent hier nu. —Nee, dat gaat niet lukken.
Ja, jij gaat mee.
Het is pompoensoep en het broodje van de dag is Libanese spread.
Het is hetzelfde met dat vleesschandaal in Brazilië.
Ze draaien bedorven vlees in worsten. Wat op zich al... Allee, komaan.
En dan doen ze daar chemicaliën bij. —Die bovendien kankervennekkend zijn.
Ja, voilà. We spreken hierwel over CMR— en PBT—stoffen.
Hey, Dorien. Is dit nog vrij?
Is er iets gebeurd met de kleur van je haar?
Dat is mooi, zo licht.
lk woujou eigenlijk nog bedanken. —Voor?
Het klinkt misschien een beetje raar dat ik dat zeg, hè. Maar…
Hoe jij dat ding met mij en Jeroen hebt opgevat.
Zo discreet en al.
Chapeau. Echt waar.
Ik vind dat jullie echt een goed koppel zijn.
Hallo. —Maar… Dorien. Hey.
Amai, dat is lang geleden.
Jij bent niks veranderd.
Amai. —Sorw, maar kennen wij elkaar? Ik...
Ik ben Miguel. —Ja?
Miguel. —Ah. Ja, ja, ja. Sorry.
Ah, oké. Ik dacht even dat ik...
Ja, ja, ja. Miguel. Dat is lang geleden. Amai, jij bent veranderd.
Ik had het adres hier gekregen. —Het is mijn moeder die hierwoont.
Hoe, maar waar woon jij dan?
Dus... Bilbao, Sydney, Sint—Petersburg, New York...
Goed. Dit is Elvis.
Ja, hijis... Ja, hij is niet goed. Hij is superrap moe.
Hij is heel de tijd buiten adem, dus...
Ik zal er eens naar kijken.
Hè, kerel?
Jij moet dan ook wel veel van de wereld gezien hebben ondertussen.
Wablief? —Dat jij veel van de wereld hebt gezien.
Hoezo?
Ah, je ging toch wilde dieren vaccineren in Afrika. Is dat niet?
Ah. Ja, nee, dat is er niet van gekomen. —Ah. Zo jammer.
En dan heb je gewoon de praktijk van je vader overgenomen?
Wablief? —Dat je de praktijk
van je vader hebt overgenomen?
.„…) "‘
Wat is dat, kleine huisdieren? —Ja.
Allee, zo tof. —Ja, dat is super.
Ik voel...
twee knobbels. Redelijk groot. Gezwellen.
Ah, dat is goed. Allee, ik bedoel... Dat is waarschijnlijk heel slecht.
Ja, eigenlijk om zeker te zijn, moet ik hem opereren.
Maarja, ik snap het als je dat niet wilt. Zo'n oud beest...
Ah, nee, nee, nee. Je moet absoluut opereren.
Ik heb mijn moeder beloofd dat ik voor hem ging zorgen.
Elvis cannot leave the building.
Oké.
Wel, dan... Ja, dan magje hem morgen brengen. En... nuchterwel, hè.
Maar allee, Dorien. Zo serieus dat je geworden bent.
Jij was ik—weet—niet—hoe wild vroeger.
Doe je nog taekwondo? —Nee, ik ben daarmee gestopt
toen ik zwanger was. —Ah. Kindjes.
Jij had toch een gouden medaille, of niet?
Ja. Allee…
Tot morgen.
Dierenartsenpraktijk Bonhill. —Ze is betrapt.
Het is Van Hemelrijck hier, hè.
Het is om te vragen of je eens kunt komen kijken.
Ze is betrapt, onze merrie. Ze zit vol.
Ik doe geen paarden. Ik doe alleen kleine huisdieren.
Ja, ik weet het, Dorien. Maar ze is heel onrustig.
Best een veearts bellen.
Ja, ik sta nog in de schulden. Ja, ik ga het eens moeten bekijken. Dag, hè.
Dáág.
Maar… Wat doe jij hier?
Je vader is compleet paranoïde geworden. Dank je wel, hè. Hij wil me niet meer zien.
Hij moet alleen zijn, zegthij. Zijn geest heeft rust nodig.
Hij wil mij niet meer in zijn buurt. Dan moet ik wel bij jou blijven logeren, hè.
Bij mij? —Ja.
Dat gaat niet lukken. —Moet ik onder een brug gaan slapen?
Is het dat wat je wilt?
Je kunt toch op hotel gaan. —Voor die ene keer dat ik jou iets vraag.
Kom.
Hè, Joy? Wij gaan logeren, hè. Wij gaan logeren, hè Joy.
Hoelang is dat eigenlijk al?
Is dat eigenlijk diezelfde Gilbert als vroeger?
Dat was gewoon een goeie vriend. Ik mag toch vrienden hebben. Zeg...
Jij hebt toch ook vrienden. Gewone vrienden. Mag dat niet?
Het wordt tijd dat jij een beetje moderner leert denken.
Ja, Joy. Dansen. Hè, Joy? Gaan we dansen, Joy? Gaan we dansen, Joy?
Oma is hier. —Ja, ik zie het.
En ze blijft slapen. —Ja…
Ah, de professor. Sorry, hè. Dorien legt hetwel uit.
Gezellig hier.
Is het goed voorjou, die zetel?
Tja, zeg... Ik ben nog jong genoeg om op een zetel te slapen, hè.
Allee, zeg. Dat ik hier zo bij jullie kom kamperen.
Alhoewel, mag ik eens?
Oei, dat is wel een zeer zachte zetel, hè. Dat is niet zo ideaal.
Ik slaap thuis op een harde matras.
Ik heb zo veel last van lagerugklachten.
Anders slaap ik op de zetel, hè. Dan kun jij bij Dorien liggen.
Ah. Ja, dat is misschien geen slecht idee.
Goed. Dan zal ikje bedje klaarmaken. —Ja, dat is goed.
Jij hebt toch een charmante man, hè.
Serieus, Jeroen? —Hè?
Ah, ja. Sorry, hoor. Haar rug, baby. Ja...
Ik dacht dat wij aan onze relatie gingen werken.
Ja. Het zit toch ik—weet—niet—hoe goed tussen ons. Allee, kom.
Je maakt je te veel zorgen. Het is ook maar voor even, hè.
Dat komtwel weer goed tussen hen. —Goed? Het is daar wel ontploft, hè.
Hoezo, ontploft? Je ziet toch zelf dat ze het moeilijk heeft?
Toch? Allee, kom.
Ah, jij bent het.
Die is van de praktijk en die is van de privé.
Voorjou alleen, hè. Niet voorje moeder. Versta je mij?
Zou jij niet eens praten met mama? —Praten?
Na vijfjaar bedrog valt er nog veel te praten, zeker.
lets langer, denk ik. —Wat zeg je?
Niks. —Wie gaat er mij nog willen?
Ik ben straks 70. Vroeger, ja... Toen was het wat anders.
Vroeger was het van: Danku wel, dokter. Alstublieft, dokter.
Je bent geen dokter.
Mijn leven is een klucht. Ze komt er niet meer in.
Mama woont hier ook, hè. —Niet. Ze woont hier niet meer.
Amai, hoelang is dat geleden? —Ja… Je mag hem houden, hoor.
Elvis. Allee rustig, jongen.
Maar allee.
Sorry. —Allee.
Zeg, kun jij niet even wachten?
Meneer, twee secondjes, alstublieft.
Waar is de sleutel? —Papa heeft gevraagd om die niet te geven.
Wablief? Papa heeft gevraagd om die...
Allee. Ik woon hier toch ook. Het is toch ook mijn huis.
Je moet dat echt met hem bespreken. Ik ga me daar niet mee moeien, hè.
Jacques. —Zeg, mama… Allee.
Jacques. —Ik heb een klant.
Is die voor mij?
Dat zijn winterkleren, maar soit. Kom, Joy.
Joy.
Dankje wel, hè.
Sorry, hoor.
Allee... Merci.
Is dat van... van een hond? —Ah. Nee. Dat is van een kat.
Die had bijna mijn oog mee.
Dat bij mijn oor, dat is van een hond. —Wow.
Jij belt mij?
Met de uitslag. —Ah, ja. Ja, ja, ik bel jou.
Bon. ..
Dorien. —Mw. Bonhill.?
Ja. —Ik ben blij dat ik u aan de lijn heb.
U spreekt met de assistente van Dr. Pauwels.
Hebt u even tijd voor een vraagje? —Nee. Sorw.
Hij heeft gevraagd om te bellen voor een afspraak
Nee, dat gaat niet lukken. —Pardon?
Dat gaat niet lukken. —Want ik heb nog een plaatsje vrij...
Ja. Zeg maar, hè. —Een kompres.
Mama heeft andere kleren nodig. Je hebt haar winterkleren meegegeven.
Wat? —Dat is niet erg, hè.
Ik ga ze wel halen straks.
Zo gemakkelijk gaat dat niet, Dorientje.
Er is nog niks verdeeld. Winterkleren. Alsjeblieft, zeg.
Dat zijn nu toch maar gewoon wat kleren, hè pa.
Ja... Wat ik nog wou vragen...
Is het goed dat ik iets parkeer op je spaarrekening?
Hoe bedoel je? —Ja, dat ik iets stort op je rekening.
Ja, zeker. Dank je.
Heb je nog een kompres?
Dat is geld van mij. Niet van je moeder. Ik wil dat gewoon ergens parkeren.
Dat is mijn geld. Ik laat me dat niet afpakken.
Scalpel.
Ga jij nu een scheiding aanvragen of zo?
Eh, kom pres.
Nee, kompres. Geen pincet.
Dus?
Ja, wat denk je, Dorien?
Ik denk eigenlijk van niet.
Ik wil daar eigenlijk allemaal niks mee te maken hebben.
Hoe oud is die hond eigenlijk?
Elf. Elf.
Het is de moeite toch niet? Zo'n tumor komt toch direct terug.
Heb jij nog een kompres?
Ik vind dat echt zinloos.
Hoeveel kompressen zitten daar nu eigenlijk in?
Ik weet het niet. Drie of vier zeker.
Ja, denk na, hè. Drie of vier? —Jij opereert, hè. Jij moet tellen.
Nee, jij assisteert, jij moet tellen. —In wat voor een realiteit leef jij, zeg?
Een klein beetje medeleven zou je niet misstaan.
Eh, wat zijn jullie hier aan het doen? —Ja… Juffrouwtje, onze job, hè.
Ja, maar die PMD kan toch niet bij de rest. —Juffrouw, we zitten met een dubbele shift.
Het is niet onze schuld. Het is van bovenaf dat dat komt. Sorry.
Iedereen sorteert hier ik—weet—niet—hoe. Die doen hun best
en jullie gooien alles op één hoop. —Juffrouwtje, het is van bovenaf.
We moeten alles meepakken. —Van bovenhand?
Jij kunt niet voor jezelf denken of zo? Hè? Dat is moeilijk zeker?
Hé, laat zo, jong. Kom, door. —Derangeert het u dat we vertrekken?
Losers.
Mevrouw, meneer. Tot ziens. Goed thuis. Ja.
Voilà.
Ja, hij is een geweldig kind om in de klas te hebben.
Hij is zo scherp en aandachtig. En Zoran helpt mij ook elke middag...
Milos. Ik ben de mama van Milos.
Ik haal even zijn map erbij.
Ja... Eh, hoe zal ik het zeggen?
Hij is moeilijk om... om vat op te krijgen, eigenlijk.
Zijn... aandacht, daar wil ik niet eens over beginnen. Zijn concentratie...
Hij is heel, heel druk in de klas.
Ik moet hem constant aandacht geven.
En hij is ook heel vaak afgeleid en slordig.
Hij is heel goed in wiskunde, maar zijn test vorige week…
Hij heeft niet eens die vragen gelezen. En...
Mevrouw?
Ik moet een biopsie laten doen.
Pardon? —lk heb een knobbel in mijn borst.
Ik kan er echt niet over praten met mijn man. Ik kan het niet.
Wat gaat hij zeggen? Dat ik moet ontspannen. Dat...
Dat alles wel in orde komt.
Dat hij mij graag ziet en altijd bij mij zal blijven.
Met zijn het—komt—in—orde—gefuck altijd. Ik heb hem gisteren betrapt.
Met een collega aan hetzelfde bureau aan het werken.
Ja... —Vorig jaar hadden ze een affaire samen.
Ik heb dat toevallig ontdekt in een e—mail die ik gevonden heb,
in het standpunt... Geschreven vanuit...
vanuit het standpunt van haar vagina, haar sprekende vagina.
Ik heb die toen getoond, die e—mail aan hem. Hij werd echt rood tot achter zijn oren.
Ik heb hem toen gevraagd of zijn lul ook e—mails naar haar stuurde.
Hij heeft gezegd dat hij er niks meer mee heeft, met haar. Dat...
Dat het echt voorbij is nu.
Gilbert?
Ah, muis. Waar isje pureestamper?
Je keuken, daar zit totaal geen logica in.
Een aperitiefje?
Ik zag net Gilbert. —Wablief?
Ik ben net Gilbert tegengekomen.
Waar?
Wat kwam hij hier doen? —Hoe bedoel je?
Is hij hier binnen geweest? —Nee.
Hij was ongerust over mij. Dat mag toch wel?
Hoelang ga je nog blijven? —Amai, dat is hier warm.
Ah. —Dag, Monique.
Mijn favoriete schoonzoon, zie.
Aan het koken? —Ja.
Amai. Het ruikt superlekker.
Hier, je aperitiefje staat al klaar. —Merci.
Dan gaan jullie maar eens buiten in de tuin van mekaar genieten.
Hoe was je dag?
Ik had oudercontact met de juf van Milos vandaag.
Hoe was het? —Ze zegt dat onze zoon geschift is.
En op de praktijk had ik een vogel met gedragsproblemen.
Een seksueel gefrustreerde vogel.
Hoezo? —We hebben dat allemaal, hè.
Wat? —Gedragsproblemen.
Is dat zo?
Komen eten.
Niks boven een goeie, ouwe stoemp. —Maar Jeroen...
Zie je wel. Elf meter op vijf is standaard, hè.
Stop over dat zwembad.
De jongens gaan dat super vinden. Dat is toch ik—weet—niet—hoe leuk.
Slaapwel, mama.
Muis, ik heb iets gekocht voorjou in de stad. Kijk nu toch eens.
Voor de ceremonie. —Ik ga dat nooit aandoen. Breng dat terug.
Ik kon dat niet laten hangen. —Doe jij het licht uit?
Muis, je hebt geen kleren. Je hebt geen smaak. lk help jou.
Mama, stop ermee. —Wat is dat met jou, zeg?
Hoe heb jij papa 25 jaar kunnen bedriegen? Waarom?
Wie ben jij eigenlijk?
Ik heb papa niet bedrogen.
Ik heb maar een leven, hè.
En ik heb het recht om daarvan te profiteren.
Ik heb het recht om niet ongelukkig te zijn. Dat recht heb ik toch?
Jij hebt Jeroen. Jij hebt geluk, hè. Je hebt altijd geluk gehad.
Maarje ziet het niet. Jeroen zegt het ook.
Als je nu eens minder een triestige plant was of wat minder koppig,
dan zou je relatie met Jeroen perfect zijn.
Ah, zegt Jeroen dat? —Het is een raad die ik jou geef.
Heb ik jou gevraagd om met mijn man te praten misschien?
Nee, ik heb niet met hem gepraat.
Ik wil dat je vertrekt.
Wat?
Ja... Morgenvroeg, hè.
Gepoetst.
Dat is flink.
Wat is er?
Oma gaat vertrekken. —Terug naar opa?
Ah, nee. Oma en opa zijn niet meer samen.
Oma, ga je scheiden?
Wie weet.
En wanneer kom je terug? —Heel binnenkort.
Ik vond het supergezellig bij jullie. Allee, kom. Een knuffel.
Oma, we zien jou graag, hè. —lk jullie ook, hoor. Allee…
Dag dan, hè. —Dag, oma.
Dáág, oma. —Joy, kom.
Het is goed gegaan, hoor. —Ah, super.
Die draadjes gaan er vanzelf dan uit, hè.
Allee… Merci voor... vooralles.
Wacht even.
Oei. Sorry.
Wat is dat op je dij? —Probeerje mij af te leiden?
Ik weet het niet. Nee. Ja. Misschien.
Dat is van een pony. Pony's en paarden, niet te vertrouwen.
Ga va?
Zeg, hij gaat daar toch niet in blijven, hè?
Omdat... Als ik hem ook nog moet laten gaan…
Dat gaat maar een minuutje duren, hè. —Ja, maarja... Ik heb mijn beste maat
en mijn moeder in drie maanden tijd mogen afgeven, hè.
En dan verlaat mijn vrouw mij ook nog.
Mijn ex zegt altijd: Karma keert naar jou terug.
Ik heb daar nog niet veel van gemerkt.
Ik heb vooral de indruk dat ik door iedereen in de steek gelaten word.
Hij gaat dat toch niet blijven voelen of zo, hè?
Hij gaat in ieder geval een stuk rustiger zijn.
Ja, ja. —lk heb mij stomweg buitengesloten.
We zullen langs achteren gaan. Het is naar daar. Kom.
Sorry, Rudy. Ik moet even...
Ja, en er komt ook nog een zwembad achter in de tuin daar.
Ah, oké.
Ah, mijn man is blijkbaar toch… —Ja? Ah.
Wat is de bedoeling? —Mevrouw had gevraagd om...
Ik heb geen nieuwe sloten nodig. Ik heb juist alles laten vervangen. En wie bent u?
Ik kom het huis schatten. —Mijn huis wordt helemaal niet verkocht.
Ah? Maar mevrouw zei...
Mijn man heeft alzheimer. Je moet er niet op letten. Gewoon af en toe eens knikken.
Jacques. Maak de deur maar open, hoor.
Jacques? Maak de deur maar open.
Ik kan die deur niet openmaken als er iemand thuis is.
Ik zal het zelf doen. Nee, ga je de deur niet openmaken?
Madam, dat is wel mijn werkgerief, hè. —Ik zal het wel zelf oplossen. Jacques.
Rudy, ik ben direct terug. —Ja, dat is geen probleem, hoor.
Ik heb hier wel twee getuigen bij mij.
Dat is een misverstand, mevrouw. —Alles is een misverstand.
Wat ben je aan het doen? Laat papa met rust en doe niet zo hysterisch.
Ah, ik ben hysterisch. Het is weer allemaal mijn schuld. Typisch.
Hij wil me zelfs mijn kleren niet geven. —Meneer, mag ik mijn koffertje terug?
Hoer. Je bent een hoer. —Papa, gedraag je.
Ik zou graag vertrekken. —Aan wie zijn kant sta jij?
Na alles wat ik voor jou gedaan heb. De praktijk heb je gratis mogen overnemen.
Zodat jij vroeger op pensioen zou kunnen gaan. Onnozelaar.
Geef dat koffertje terug aan die meneer. —Het is mijn huis ook, hè.
Mama, jij ook. Stop ermee. —Gucci wordt wakker. Allee, jongens.
Hou je hem vast? Hou hem vast. —Eigenlijk... Rustig. Hier.
Gucci. Gucci.
Gucci. Gucci. Het is nietwaar, hè.
Sorry. Echt. —Wat voor een dierenarts ben jij eigenlijk?
Met Dorien.
Mw. Bonhill, u spreekt met Dr. Pauwels. —Sorw, ik ging u nog bellen.
Ik wou ’s horen in verband met die biopsie. Ik zou daar liever niet mee wachten.
Ja, dat klopt. Ik... Ik...
Ik zit eigenlijk midden in een operatie.
Mag ik erop rekenen dat u belt voor een afspraak?
Ja, ik ga dat zeker doen. Eh...
Ik reken op u dan. —Morgen. Ik bel u morgen. Goed?
0ke', prima. Ja, daag. —Dáág.
Papa?
In een eeuwenoud kasteeltje wonen Smurfen, al heel lang.
Ze zijn heel anders dan de mensen, maar ze Zijn van niemand bang.
Ze spreken zo hun eigen taaltje, wat ze smurfen met elkaar.
Op hun hoofdjes kleine mutsjes, maar daaronder zit geen haar.
Het zijn de Smurfen die durven en pakken jou bij je lurven,
als je niet gelooft dat ze leven en bestaan.
Wij zijn de Smurfen die durven, wij pakken jou bij je lurven,
als jij niet gelooft dat we leven en bestaan.
Wat ben je aan het doen?
Gaan wij iets eten, baby? Heb je iets voorzien?
Waar isje ma?
Eh, mijn ma is weg.
Ah. Heeft ze het goedgemaakt met Jacques, of wat?
Niet honderd procent.
Baby, wacht. Baby, stop eens even met je... Stop eens even.
Stoppen met wat? —Allee. Kom, stop. Baby, niet... Hey.
Allee, kom. Nee, nee, nee. Kom, stop.
Hoe was jouw dag?
Allee, baby. Zeg... —Allee, kom.
Ja, gedoe met de ceremonie. Allee, kom. Stop even.
Allee, kom. Vraag maar. 'Hoe was jouw dag?‘
Ja, oké. Het is goed. Hoe was jouw dag?
Goed. Mama is eindelijk weg,
papa wil plots geld voor zijn praktijk, ik heb seks gehad met Miguel,
ik ben waarschijnlijk ziek en ik ben gebeten door een hond.
Vijf hechtingen. Fucking klotebeest. —Nee, Miguel... Wie is Miguel?
Dorien. Wat was dat met Miguel?
Allee, kom. Stop ermee.
Je doet echt raar. Stop daarmee. Kom. Wie is Miguel?
Miguel? Dat is een klant. Allee, een jeugdvriend.
Je hebt met een klant… Dat meen je niet.
Je bent aan het zeveren, hoop ik.
Als ik dat doe, is dat een probleem. En als jij dat doet, dan... is dat oké?
Hoeveel keer heb jij met Liesbeth gepoept? Vijf keer? Tien keer?
In principe sta ik nog altijd achter, hè. —Hé. Ho. Wacht, hè. Wat... Wat? Hey.
Het is geen tennismatch, hè. Dorien.
Meen je dat nu? Meen je dat nu echt? —Ik zeg het tenminste.
En daarbij, ik ben ziek.
Dus wacht. Wat is dat met jou? Wacht. Dus jij wilt aan onze relatie werken...
Jij wilt aan onze relatie werken, maarje hebt wel seks met een klant?
Wilde seks.
Dat kan er echt niet meer bij. Sorry, maar dat kan er echt niet bij.
Dorien, dat kan er... Luister. Dorien, luister.
Ik luister, maar ik denk dat jij niet luistert. Ik ben ziek.
Ja? Awel, je ziet er anders perfect gezond uit. Dorien, luister.
Mijn hoofd zit vol. Met werk, met thuis, met morgen.
En jouw klant… Sorry, maarjouw klant kan er echt niet meer bij.
Dat kan er echt niet meer bij.
Ben je zo gefrustreerd in je pa zijn praktijk misschien? Is het dat?
Ben je zo gefrustreerd dat je Liesbeth nodig hebt?
Er is niks met Liesbeth. Godverdomme, hoeveel keer nog? Krijgen we dat.
Krijgen we dat.
Echt?
Serieus? Ja? Ja? Ja?
Jongens... Echt, dat kan niet.
Nee, maar… Wat?
Wat?
Ik heb een knobbel in mijn borst. Ik heb een mammografie laten doen.
En ik heb op de computer van de dokter gezien dat de knobbel onregelmatig is.
En heb je een biopsie laten doen, Dorien?
Dorien.
Heb je een biopsie laten doen?
Nee, morgen. —0ké, maar dan weet je toch nog niks.
Ik vind dat nu wel een beetje onhandig hoe jij altijd alles zo relativeert.
Ik heb het zelf gezien. En jij weet ook hoe iets kwaadaardigs eruitziet.
Maar dat wil toch nog niks zeggen.
Eigenlijk weet je nog niks. —Ah, nee?
En als het een mastectomie wordt? —Baby, nee. Echt waar. Nee.
Maar wat ga je dan doen?
Kijk, Jeroen.
Als je wilt gaan, doe het dan nu. Niet over dertig jaar, zoals bij mijn pa.
Ga nu naar Liesbeth.
Je weet nog niks.
Hallo, met Jeroen.
Eh, nee. Die...
Ja, maar dat was toch al in orde? Ja, maar die...
Die uitnodigingen zijn donderdag verstuurd.
Ja, oké. Maar hij is uitgenodigd, hè.
Ja, voilà. Maar hij heeft een mail... Maar, ja...
Hij heeft een mail gekregen, ja. Dus hij is... Dus bij is uitgenodigd.
Ja, ik zal hem bellen. Oké. Dat is goed. Ja. Yo.
Mama, je bent nog niet aangekleed. —Ja, ja. Ik weet het.
ls oma misschien terug? —Nee. Waarom?
Omdat papa in de zetel heeft geslapen.
Is er iets? —Nee, nee.
We moeten nu door. Mama, kleed je je nog aan?
Mama? Hallo?
Bon.
We gaan met de auto.
...beslist de import van biokomkommers van twee Spaanse distributeurs te verbieden.
De komkommers van die bedrijven zorgen vermoedelijk voor de...
Mama, dit is niet de weg naar school, hè.
We moeten toch niet altijd dezelfde weg naar school nemen. Zo saai.
Anders gaan we eens niet naar school. Hè? Dan gaan we eens naar de zee of zo.
Ja, naar de zee. Krijg ik dan een ijsje? —Tuurlijk krijg jij een ijsje.
Mama, stop.
Mama, stop.
Mama.
Komaan, stiller.
Mama, doe normaal. Dat staat veel te luid. —Ja?
Kijk voor je.
Jesus.
Sorry. Is alles oké?
Rij maar terug naar school. Ik wil niet meegaan naar de zee.
Ik wil ook terug naar school.
Kom hier. Ik zal je helpen.
Je gaat daar niet veel van merken, hoor.
Jongens, zie.
I‘m Batman. —Wow.
Origineel.
Ah, ja. Dat is juist.
Ik moet die babysit nog afbellen. —Ga je nu echt niet mee?
Hoe heet ze nu weer? Eh, Sissy.
Nee, dat was niet Sissy.
Baby…
Ik zie jou graag.
Proficiat.
Jongens. Ga eens naar je kamer.
Nee, nee, nee. Blijf maar zitten. Het is goed.
Dorien.
Wat wil je nu dat ik je zeg? Wat moet ik doen?
Je ziet er debiel uit. Steffie was haar naam. Steffie.
Dorien.
Baby. Wat er ook gebeurt, ik blijf bij jou.
Als ik prijs heb... Ik wil niet dat mensen met mij medelijden hebben.
Ik heb daar geen zin in. —Oké. Oké.
Welke... Welke borst is het?
De linker.
Mijn linkse.
Daar is Steffie. Daar is Steffie.
Steffie is daar.
Tot morgen, schatje.
Tot straks. —Succes.
Je mag het ook zeggen als ik er goed uitzie. —Ja, ja. Ja. Ja, ja. Sorry. Ja.
Geachte dames en heren, waarde collega's,
ikwil met mijn Iaudatio onze nieuwe doctor honoris causa niet langer embarrasseren.
Zijn energie en bevlogenheid
en natuurlijk zijn papers, die spreken tenslotte voor zich.
Doctor honoris causa Jeroen De Waele.
Dank u wel, heer rector, vrienden, collega's.
Ik moet zo veel mensen bedanken. In de eerste plaats uiteraard mijn vrouw, Dorien.
Met wie het leven zo'n avontuur is en zonder wie vandaag niet mogelijk zou zijn.
Ik bedank mijn assistenten en collega's,
met wie ik zo veel boeiende en verrijkende uren heb doorgebracht.
Dat ik deze eer krijg in het midden van mijn leven en nota bene van mijn collega's,
dat maakt mij nederig en dankbaar.
Hey. Hallo.
Wat een avond, hè.
Jeroen heeft een mooie speech gegeven. Amai niet.
Maar 42 jaar en een eredoctoraat. Dat is heel speciaal.
Zeg, hoe is het nog met jou? —Goed. Ja, dank je.
Ik heb meegewerkt aan een paper over Elisabeth Kübler—Ross.
Ik heb haar vijf stadia toegepast op olifanten.
Als die beesten hun einde voelen naderen,
dan schieten die eerst volledig in de ontkenning.
En dan beginnen ze agressief te worden. Kwaad. Die zijn echt kwaad.
En dan gaan ze marchanderen zelfs.
Maar die beesten worstelen dus echt met zichzelf, maar op hun eigen manier.
En dan worden ze depressief. En uiteindelijk aanvaarden ze hun lot.
Olifanten staan dichter bij ons dan wij... Merci.
...dan wij... beseffen.
Dorien, ikwil gewoon dat jij weet: ik sta klaar voor jou.
Als jij behoefte hebt om eens te babbelen, maar echt diep babbelen,
dan bel je mij. Oké?
Ik heb echt geen behoefte om met jou diep te praten.
Maarjij zit nu nog in de ontkenning. Dat is normaal.
Wat de uitslag ook wordt, jij zult je toestand aanvaarden.
O, sorry.
Gaat het, mevrouw? —Zot.
Dorien. Dorien.
Wat was dat? Wat was dat?
Je hebt het haar verteld. Je hebt het haar fucking verteld.
Oké, ja. Rustig. —Waarom aan haar?
Ik moest dat aan iemand vertellen. Oké? —Proficiat, professor.
Ja. Dank u.
Geef het toch gewoon toe, gast. —Ja, ik heb het haar gezegd.
Nee, geef toe dat je haar wilt. Je bent gewoon zot van haar. Geef het toe.
Dat is niet waar. —Geef het toe.
We zijn hier niet alleen, hè. —Excuseer, mevrouw. Content?
Dorien.
Jeroen. —Ja, dankje. Ja.
Dorien.
Dorien.
Dorien. Baby, luister nu eens.
Kom. Geef het toe.
Ik kan daar niet aan doen.
Ja, kijk. Dat... Dat overkomt mij gewoon.
Dat is mij overkomen, baby. Maar dat wil toch niet zeggen dat ik met haar... Kom.
Geef mij de sleutels.
Ze liggen boven.
Allee, wat ga je nu doen? Dorien.
Met Bonhi ||. —Dorien, het is onze merrie.
Je moet rap komen. Ik denk dat het voor alle momenten is.
Ik heb toch al vaak gezegd dat ik geen paarden doe.
Ja, maar er is iets mis mee. Het zit verkeerd. De zak hangt er al uit.
Sorry, maar ik ga dat echt niet kunnen.
Hoezo, je kunt dat niet? Waarom zou je dat niet kunnen? Je bent toch dierenarts.
Paarden zijn toch dieren. Waarom ben je anders dierenarts?
De merrie van Van Hemelrijck moet veulen. De placenta hangt eruit.
Maar jij doet toch geen paarden? —We zullen wel zien, hè.
In die kleren? —Wat maakt dat nu uit?
Eh, Dorientje. Je moet echt een veearts bellen. Hè?
Nee, nee. Ik improviseer wel.
Kom, haast je. Het is een kwestie van minuten.
Kijk, zie. Dat is Angie.
Ja, ik heb hem.
Snel. Doe maar. Doe maar. Trekken. Trek.
Doe maar. Doe maar. Doe maar.
Komaan.
Dat is het.
Merci, Dorien.
Merci.
Koffie? —Ja, dank je.
Zeg... hoeveel is mijn schuld?
Ja. Lekkere koffie, trouwens.
Die is van mijn eigen grondwater.
Voilà. Dat mag allemaal mee.
Jeroen heeft gebeld daarstraks.
Voor de kinderen.
Ja... Als je het nu wat rustiger aan wilt doen of...
je wilt dat ik de praktijk even overneem, dan geef je maar een seintje, hè.
Oké.
Ah, dat zijn nog sleutels van de privé.
Als...
Je mag je moeder de groeten doen.
Hallo? —Hallo. Het is Dorien.
Hallo?
Hallo? —Hallo?
Ik kom de kleren van mijn moeder brengen. —0. Eh, ja...
Monique is gaan wandelen met de honden.
Ik wacht wel eve n.
lets drinken? —Water. Dank je.
Ga je soms fietsen? —Eh… Ja, in Frankrijk meestal.
De cols.
lk fiets met een hartslagmeter. Ja.
Dat was een goeie wandeling, hè? Wij hebben goed gewandeld.
Wij hebben goed gewandeld, hè. —Monique.
Allee, kom. Hop. Hé, hop.
We hebben bezoek.
Dag, muis.
Ik hebje kleren mee.
Dat ensembletje.
Het staat jou beter dan mij.
Ja, ik geloof dat er nog koffie in de thermos is.
Ja...
Ik kon dus nergens anders naartoe, hè.
Mama, ik heb een knobbel in mijn borst.
En... het is niet zo goed. Ik heb een biopsie gedaan en ik heb prijs.
Muis toch…
Dat komt wel goed, hè.
Olala.Zut.
Enfin, zeg. Verdomme.
Ik heb een vlek.
Oh, een nieuw kleed. Allee, zeg.
Hier. —Het is goed. Het is goed. Het is goed.
Je hebt de groetjes van papa.
Ah, ja?
Ja, sorry. Maar parkeren hier...
Is het bijna aan ons?
Nog twee minuutjes of zo.
Milos is ook heel muzikaal, hè. Hij heeft een ongelooflijk gevoel voor ritme.
Ik voel dat dat een soort uitlaatklep is voor hem. Ik stimuleer dat graag.
En ik zou zeggen voor thuis: laat hem doen. Hoe meer muziek, hoe beter.
Op mijn appartement is dat niet altijd gemakkelijk.
Ik heb van die buren en die... Ja.
En, metu alles in orde? —Ja, goed. Top.
Milos heeft turnen op donderdag en Kas op dinsdag.
En als er iets is met de kinderen, bel je maar naar mijn moeder.
Het is maar voor drie weken. —Dorien.
Ik moet gaan.
ii::
Eh, er is wel overal file, zeggen ze op de radio.
Op die manier halen we het niet, hè.
Dorien.
Dorien.
Paspoort bij? —Waarom?
Kom, vertrek maar.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.