All language subtitles for Kiedy.Slub.S01E01

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic Download
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional) Download
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew Download
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian Download
ia Interlingua
ga Irish
it Italian Download
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean Download
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam Download
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian Download
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal) Download
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian Download
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian Download
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish Download
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish Download
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Dochodzisz? Co? Dochodzisz?

Zakładam, że jeszcze kilka minut.

A ty?

Matko, Tosiek nie pospieszaj mnie. Ała, poczekaj...

Nie pospieszam. Pytam tylko.

Możemy zmienić?

Jasne. Jak?

Tak jak zawsze.

Chodź tu wyżej.

Poczekaj, poczekaj...

No, to weź tę poduszkę...

- Pies, idź stąd. - Co?

- Patrzy się. - No to co?

Oceniającym wzrokiem.

- Tosiek, on to widział sto razy. - Ale nadal ocenia.

Przestań. Potrzebuję cię tu.

Oj, ja chyba jednak nie dojdę.

- Dochodzisz? - Ahaa...!

- Co ty robisz? - Jak tego teraz nie zrobimy,

to będziemy nieszczęśliwi do końca życia.

- Ale, Wanda, przecież... - Nie nie utrudniaj tego, dobra?

Zresztą sam to pierwszy zaproponowałeś.

Tak, ale przecież był listopad, było zimno, ciemno, padał desz...

I od listopada gadaliśmy o tym sto razy.

Nawet przedwczoraj. Więc...

Po prostu... zrozumiałam, że masz rację.

Akurat dziś?

To dla ciebie.

Na naszą trzynastą rocznicę.

Ja też ci kupiłem. Tylko, że jeszcze nie przyszło.

Ale wczoraj było nam tak dobrze, nie?

Było nam dobrze.

Nic się nie zmienia, rozumiesz? Nie rozwijamy się. Nie widzisz tego?

Ale przecież zgodziłem się na psa.

Zgodziłeś? A co, nie chciałeś go?

Nie, no chciałem.

Tak? A jak się nazywa nasz pies?

Pies. To jest idealne imię.

Nasz pies ma na imię Pies? To nie jest okay chyba, co?

Nie wiem, Reksio, Dingo, Pluto - to są imiona dla psa.

Jak się będzie nazywał? Wybierz jakieś jedno.

Oj, ale ja nie umiem tak teraz od razu.

Przecież to musi być moment na to...

Ty nigdy nie umiesz teraz, od razu.

Po prostu nigdy nie potrafisz podjąć żadnej decyzji.

A nie możemy jeszcze trochę z tym poczekać?

Jak ludzie po 13-tu latach

nie wiedzą, czy ze sobą być, czy nie, to może raczej nie powinni, co?

Ty to z jakichś podręczników wyczytałaś,

czy sama wymyśliłaś, pani psycholog?

Wiesz, co... Nie będę tak z tobą gadać.

O, wjeżdża mój ulubiony ton.

Pani idealna mówi jak jest.

Tak, bo dla ciebie wszystko ma być super, śmiesznie, zajebiście i mega.

- Kiedyś ci się to podobało. - Ale nie mam już 16-tu lat, wiesz?

- No wiem. Teraz masz 60. - Nie. Mam 30.

I chciałabym być z facetem, a nie z chłopcem. Rozumiesz?

Okay.

Dobra. To zrywamy.

No i brawo.

Nie! Właśnie nie!

Nie będziemy się rozstawać dlatego, że będzie tak, jak ty.

Zawsze jest tak, jak ty. Zawsze ty mi mówisz, co mam robić.

Czyli się nie rozstaniemy, bo ja to pierwsza zaproponowałam?

- Tak! -No, super.

- Jesteś jak swoja matka! - Przecież kochasz moją matkę!

Wiem! Poczekaj. Jesteśmy idealną parą? Wiadomo, że nie.

Ale czy jesteśmy, po prostu, najlepszą parą w tym momencie?

No kto ma taki staż w tym wieku, no?

Chcesz być ze mną następne 13 lat?

Nie, no... Nie rób tego...

Ty po prostu nie potrafisz podjąć żadnej decyzji.

Niczego nie kończysz. Dlaczego ja mam zawsze być tą złą?

Dobra, to będę.

Rozstaję się z tobą.

To koniec.

Ale...

Resztę rzeczy zabiorę do końca tygodnia.

Ale "koniec" w sensie, że się nie znamy?

No, znamy się... ale nie jesteśmy razem.

A co do psa, to jeszcze...

Ustalimy.

No. Ustalimy.

A może...

Może nie mówmy jeszcze o tym wszystkim, co?

Ja bym się chciał jakoś z tym, nie wiem, oswoić...

Okay.

- Dziękuję. - Proszę.

Nie, nie wiem, no... to jest jednak publiczne miejsce...

Będziemy teraz patrzeć na te mistrzostwa świata w lizaniu twarzy?

Każdy ma prawo okazywać uczucia.

- Siema, mordzia! - Cześć.

- Co ci podać? - Dwa jajka i setę.

Żartowałem.

Ty, co jest?

Nic.

Przecież widzę. Dawaj. Co jest?

Nic. Przyszedłem na pyszne śniadanko.

Tak? Bo bezrobotnych aktorów stać na jedzenie na mieście, nie?

Co jest? W ciąży jest?

Nie.

- To co? Zdradziłeś ją? - Nie.

Przejechaliście kogoś wczoraj i teraz szukacie kogoś

z doświadczeniem w tuszowaniu morderstwa?

Tak.

Czyli się rozstajecie?

Nie...

Jak Marcin ode mnie odchodził, to...

to ukradł mi zestaw zajebistych japońskich noży.

I do dziś nie wiem dlaczego to zrobił. Może ich potrzebował,

może to był jakiś dziwaczny symbol naszej umierającej relacji.

W każdym razie lubiłem te noże. I one były dla mnie ważne.

Były dla mnie ważne. I...

Dobra, chodzi o to...

Rozstanie boli.

Jak kurwa świetlista boli rozstanie.

I nie zrobisz nic, żeby było łatwiej.

Ale my się nie rozstaliśmy.

My po prostu zrobiliśmy... przerwę.

Krótką.

Trochę bolesną, ale przerwę.

Po prostu muszę się bardziej postarać teraz. I tyle.

Nie rozstaliśmy się.

Nie mów nikomu.

A, Patryk, jeszcze jedno...

moglibyście mi nie ścinać tych białek?

- A okruszki? Przepraszam bardzo... - Zaraz cię stąd wywalę.

Witaj, piękna.

Dzień dobry.

Na żywo jeszcze piękniejsza.

Dzień dobry.

Na początku chciałabym powiedzieć,

że do mojego CV nie wpisałam

wielu ważnych praktyk,

które odbyłam w organizacjach międzynarodowych.

Tu ci przerwę. Nie mamy czasu na subtelności.

Na twoje miejsce jest naprawdę bardzo dużo kandydatek.

Jasne. Rozumiem. Chodziło mi o to, że...

Więc postanowiłam jakoś to rozwiązać. I rączkami Domi...

Domi slajd...

Zrobiłam bardzo wnikliwy research każdej z kandydatek.

Mój focus - ich sociale.

A ty, jako dyplomowany psycholog...

A, przepraszam, psycholożka, feminatywy, tak? Sweet...

Doskonale wiesz jaki pracownik jest najbardziej wydajny.

Taki, który jest w dobrym i zdrowym związku.

Tak, ale myślę, że to...

A co to jest?

Ty i twój partner.

Zresearchowałam każdą z par

i wasza

spodobała mi się najbardziej.

Więc, jeżeli panią przyjmiemy...

to życzyłabym sobie, żeby

pielęgnowała pani związki naszych pracowników

dokładnie tak samo, jak pielęgnuje pani własny.

Rozumiemy się?

Dostałaś tę pracę.

Co?

Witamy w zespole.

Do zobaczenia w piekle, skurwysynu.

Hej, młoda.

Nie zerwaliśmy przypadkiem?

Po prostu miałam tragiczny dzień.

No, to mogę przyjechać po ciebie.

Nie, masz casting teraz.

Co ty... Daj spokój. Przecież i tak go nie wygram.

Jestem za chudy i mam mordę jak koń.

I pewnie jak zwykle powiedzą:

Nie, no naprawdę, fenomenalny, ale charakterystyczny.

Tęsknię za tą twoją dziwną mordą.

Wanda...

No.

Nie, poczekaj,to jest głupie. Nie powinnam do ciebie dzwonić.

- Sorry. Nie, dobra.... - Poczekaj...

Przepraszam cię. Przepraszam. Na razie. Pa.

Pa.

Zapraszamy.

Proszę.

Dzień dobry. Nazywam się Antoni Świętojański...

- Głośniej, dobrze? - Mam 184 centymetry wzrostu i...

i reprezentuje mnie agencja... yyy...

Dobrze, to kiedy będzie pan gotowy, może pan zacząć mówić tekst.

Do zobaczenia w piekle, skurwysynu.

No dobrze, to co? Spróbujemy jeszcze raz, dobrze?

Do zobaczenia w piekle, skurwysynu.

Okay.

To była interesująca propozycja.

To co?

Dziękujemy. Dzięki.

Tak.

Dziękuję.

Nie ma żadnej jedynki?

Ani dwójki?

Okay, rozumiem. Dobra.

Okay... Tylko łóżko w ośmioosobowym?

To, wie pani co...

Nie, to jednak nie, jednak dziękuję.

Tak, dziękuję bardzo. Do widzenia.

Cześć.

- Mogę tu jeszcze dziś...? - Pewnie.

Dzięki.

Cześć...

No i jak twój dzień?

- Dostałam to. - Tak?

No.

- A jak twój casting? - Spoko. Dostałem to.

- Tak? - Nie.

Cześć, Wandzia.

Pracujesz dziś?

A może ja bym ci...

pomógł jakoś... z tą przeprowadzką?

Mieszkaniem... albo coś...

Wiesz co... Dzięki. To jeszcze...

jeszcze zobaczymy. Napiszę ci.

Trzymaj.

- Zrobię sobie swoją. - Ale zrobiłam dla ciebie.

No przestań, przecież umiem sobie zrobić kawę.

Wiem, ale...

Jezu, Tosiek, naprawdę?

No, jesteśmy rozstani, więc musimy się nauczyć robić rzeczy osobno.

Szczególnie kawę. A poza tym, robię lepszą.

Tosiek!

Jezu! Pij tę kawę.

- Nie. - Dobra, pij tę kawę.

Jak dasz mi buzi.

Co?

Dobra, weź to. Idę do pracy.

I nie wrócę tu dzisiaj, nawet jakbym miała spać w dupie.

I zabieram psa.

Ale...

Hej.

Nie powiedziała ci jednej rzeczy.

Dwa tygodnie temu jeden z pracowników wypadł z balkonu.

Nie wiadomo czy to samobójstwo, czy zasłabł.

To główny powód zatrudnienia ciebie,

żeby z nami o tym porozmawiać.

Tak pomyślałam, że ci się przyda, zanim zaczniesz.

Jasne. Dzięki.

Wie pani,

to była straszna rzecz.

Tak skończyć życie? Ot tak?

A miał żonę i dwójkę dzieci.

To sprawia, że człowiek zastanawia się nad własną egzystencją.

Czy to wszystko, ta praca tutaj...

czy to ma sens, wie pani...?

Skoczył, to skoczył. Ja to powinienem skoczyć.

Żona mnie okradła, zabroniła się z dziećmi widywać,

zoatawiła mi kredyt i ślewpego psa. Na chuj mi ślepy pies?

Rozumiesz? Ja powinienem skoczyć, Wanda.

Możemy po imieniu?

No...

Ja powinienem skoczyć. Ja.

Widziałaś jego auto? Jakim autem jeździł?

I już nie jeździ?

Przepraszam.

Będzie okay, jak nie będę nic mówić?

Tak, tak. Milczenie czasem pomaga.

Bo szefowa to mi kazała przyjść dla frekwencji.

Trzeba tutaj salę wyremontować...

- Znowu się pan spóźnił! - To nie ja!

Teraz do klasku dołączamy to, jak się dzisiaj czujemy.

Głodny.

Ale bez myślenia, żeby było szczerze.

- Wkurzony na mamę. - Chcę grać na kompie.

To nie jest uczucie. Albo dobra, jest.

- Głodna. - Ja to miałem.

Ale można się czuć tak samo.

- Znudzona. - Dobrze.

- Smutny. - Czemu?

A tam...

Szczerość! Szczerość! Szczerość! Szczerość! Szczerość!

Nie no, smutny, bo...

mam problemy z dziewczyną.

Z Wandą? Nie!

Rozstajecie się?

Nie rozstajemy się!

- Rozstajecie się! - Nie rozstajemy się.

Cicho! Nie rozstaliśmy się. Nie rozstaliśmy się.

Kłamstwo.

- To są dorosłe sprawy. - Seks?

Co? Gdzie? Seks mamy dobry.

Kochasz ją?

No tak.

Tak.

Chodzi o to, że...

Chodzi o to, że...

To się nie może tak skończyć.

Zawalczę o nią.

No.

Bo to jest jedyne, co mam na ziemi.

Do klaskania! Czy przerwa?

Przerwa!

Czuję jego ciężar.

Następne.

Nie, to w ogóle nie ma sensu. Przecież ja tak nie śpię.

Czy ja się mogę rozebrać?

Nie?

Gosia i tak brawo, że dorastasz. Nowe łóżko.

No, dziękuję.

Moje do masażu było wystarczające przez te kilka lat, ale...

poznałam mężczyznę.

O, fajnie.

Jezu, no nie rób ze mnie tej złej.

Po prostu, co tydzień poznajesz jakiegoś mężczyznę

i za to cię kochamy.

Ale ten, ten jest inny.

Jest ze Szwecji. Nazywa się Sven.

Kochaliśmy się i dopiero po jakichś 30 minutach

tak naprawdę spojrzeliśmy sobie w oczy.

I ja zobaczyłam że... że on mnie rozumie, naprawdę.

Że naprawdę we mnie wszedł.

Ja nie wiem, Wanda, to jest jakieś dziwne. Ja tak nigdy nie miałam.

Z nikim mi się nie chce innym seksu uprawiać.

- W twoim przypadku to niepokojące. - No wiem!

Dlatego to mnie przeraża.

Ale mu napisałam, żeby przyjechał na weekend. Odpisał, że może.

I uznałam, że muszę mieć prawdziwe, dorosłe...

łoże.

Dobra, a co u was?

No... wszystko... gra.

Tak?

Bo ostatnio mówiłaś, że Tosiek cię wkurza

i najchętniej to byś go zdzieliła łomem.

Dobra, wiesz, że często przesadzam.

Okay...

Jezu, nie obrażaj się.

Ja się nawet nie umiem obrazić. Joginka to załatwia oddechem.

Tak?

- Cześć. - Cześć, Tosiek. Słuchaj...

kurde, przejrzałam cały internet i nic nie ma.

Nie słyszałeś może o jakimś mieszkaniu do wynajęcia?

Nie... ale pomogę ci.

Coś znajdę, jeśli chcesz.

No.

Dobra. Dzięki.

Chodźcie, chodźcie. Tu jest łazienka.

Kuchnia.

No. I tu mamy taki pokój.

No, a jakby pani chciała, to ewentualnie ten.

Ale to jest mój. Tu mam sztangę.

Ale może ta sztanga się tam...

No, nie wiem, no.

Bo, jakby w sensie, że pan tu mieszka, tak? Też?

Nie, ja dużo jeżdżę, to mnie prawie w ogóle w domu nie ma.

A to mieszkanie jest dog friendly? Pytałeś, czy jest dog friendly?

Dogadamy się. Na pewno.

No, to jest jedyne mieszkanie w twoim przedziale cenowym.

Wiesz, jest kryzys.

Niech się pani decyduje, bo to dzisiaj dzwoni jeden za drugim.

Tak?

Może jeszcze po prostu mieszkaj u nas? Co sie będziesz tak spieszyć?

Nie, ja się chcę ogarnąć.

To znajdę ci jakieś lepsze mieszkanie niż u tego creepa.

Znaczy, przepraszam.

Spoko, luz.

Dzięki.

Do widzenia.

- Proszę pana! - Już idę.

No właśnie, no właśnie, chciałbym, że gdy przejdziemy przez nasz pokój,

to żeby pan wyszedł z tym pierścionkiem.

Wiadomo, może pan być straszny, jęczeć i tak dalej,

ale żeby pan mi go po prostu przekazał.

Jasne. A zgodzi się?

Na pewno. Kochamy się.

Super.

No. Dobra.

Wiem, że już pytałem,

dlaczego nie zamówiłaś tego z wniesieniem na górę?

Kocham cię, Pati.

Dziękuję bardzo, serce moje złote,

ale to nie odpowiada na moje pytanie.

A powiedz mi, a ten twój Szwed dzisiaj będzie?

Szwed jest w szwedzkim lesie, w Szwecji. Jest leśnikiem.

Jak on jest leśnikiem, ty lubisz grzyby, to będziecie szczęśliwi.

Napisał mi, że się nie pisze na relację w takiej formie.

Co?

Jezu... No to jest jakiś zjeb chyba.

Nie, dobra, jest okay. Naprawdę. Naprawdę.

Najwyraźniej nie jest mi pisany związek taki jak twój i Tośka.

- Dobra... - Ale jestem szczęśliwa na maksa.

Mam was. I całą energię wszechświata.

No i super pięknie! To zbieraj tę energię i dawaj. Lecimy dalej.

Przekręcę się tylko, czekaj.

Mam, mam, mam.

No, spróbuj teraz, kochanie.

Nie, nie działa.

- A teraz? - Czekaj...

Jest!

I to nie wszystko, Maju.

Zombiaku, masz mi coś do przekazania?

Tak. Zombie ma.

Zombie ma.

Jest luz. Już sobie poradzę.

Może pan robić zdjęcia?

Zombie umie...

Maju?

Maju, czy ty

zechciałabyś

zostać...?

Radziu mój...

Radziu, kocham cię!

Mamy zdjęcia?

- No jasne. Mnóstwo. - Super.

Jest piękny...

- Podoba ci się? - Strasznie.

Ty... a Tośka czemu nie ma?

Bo ma robotę w escape roomie. Ale napisał mi, że już jedzie.

Okay...

- Powiedział ci? - Oczywiście, że mi powiedział.

- I kto jeszcze wie? - Kto, kto? Wszyscy.

Wszyscy. Powiedziałem wszystkim. Mnie się takich rzeczy nie powierza.

Gosia?

Mówiąc słowami Gosi, ta impreza jest na pogodzenie was.

- No, trochę tak. Nie denerwuj się. - Gosia, ja się nie denerwuję.

I my się nie pokłóciliśmy, tylko się rozstaliśmy. I już.

A może to jest po prostu kryzys.

A jak wiadomo, kryzysy są najciekawsze.

No. No, no... nie, sorry.

Ja od razu mówiłem, żeby wam się nie wpierdzielać w relację.

No właśnie.

Bo to jest totalnie wasza sprawa. Ale nie ukrywam, że...

byłoby mega chujowo, gdybyście się rozstali.

No.

Kurwa, Wanda, przecież wy to wy.

Pamiętasz jak mnie ojciec wypieprzył z domu,

bo powiedziałem, że jestem gejem? To wyście mnie przygarnęli. Wy.

Dla mnie jesteście jak rodzina.

I, sorry, ale nie chciałbym między wami wybierać. Call me crazy, nie?

A propos!

Tosiek się dobija. Zejdę.

- No. - No.

No nie. Zabrałeś lękowego psa na imprezę Gosi?

Przecież on lubi ludzi.

A poza tym, podobno stresowe sytuacje są dobre dla rozwoju.

A zrobił kupę?

- Nie. - Dobra, idę do ciebie.

Nie wierm, Tosiek, sam chciałeś, żeby nikomu nie mówić o rozstaniu,

a teraz sam rozpowiadasz.

Po prostu nie kumam o co ci chodzi.

Wanda...

Ja nie chciałem tego robić

w takich okropnych warunkach architektonicznych...

Ale też nie chciałem, żeby to było, wiesz... w Paryżu, tak tandetnie.

- Jezu, nie... - Co?

Nie oświadczaj mi się teraz.

Skąd ty wiesz?

Skąd wiem, że pierścionek jest w żabie?

Wiem to od trzech lat.

Jezu, błagam nie, Tosiek!

Kocham cię.

Błagam cię, nie...

Nie chciałeś mi się oświadczać, nie ma problemu.

Ale nie rób tego w takiej sytuacji.

O, hej! Tosiek i Wanda!

Zajebiście, że jesteście, bo tam pewnie domofon nie działa.

Pewnie nie.

Hej.

To co? Idziemy?

Dzień dobry, skarbuniu.

Już mu zaraz wody naleję.

Jaki słodki piesek, ojejku! Jaki słodki piesek.

Halo. Cześć.

Jaki słodziutki. Jak się wabi?

Domofon nie działa. Zejdę.

Wanda!

Ktoś się dobija. Zejdziesz ze mną? Chodź.

- Naprawdę jesteś aktorem? - No.

A z czego cię mogę znać?

Widziałaś "Listy do M. 3"?

No, raczej.

No to widać tam moje plecy przez trzy sekundy.

Albo byłem jednym z tych, co podpalają stodołę w "Weselu".

A pamiętasz tę reklamę leku na sranie?

- Ta z nadmuchanym typem? - No.

Moja ulubiona.

No, to prawie wygrałem casting.

Przepraszam.

Po prostu myślałam, że macie tylko kryzys. Wszyscy mają kryzysy.

To źle myślałaś. A może nie mówię ci wszystkiego?

- Nie mówisz mi wszystkiego? - Nie użalaj się nad sobą.

Przepraszam.

Czego mi nie mówisz?

Nie chcieliśmy nikomu mówić, bo wiedzieliśmy, że tak będzie.

Idealna para. Idealna para: Wanda i Tosiek.

Zostańcie ze sobą do końca świata i jeden dzień dłużej. Gosia!

Zaraz!

Sven?

Co on tu robi?

- Nie wiem. - Mówiłaś, że z tobą zerwał.

Ej, ludzie! To jest Sven.

Cześć, Sven!

Hej, cześć. Tosiek. Tosiek. Cześć.

Chodź...

A ja patrzę przez okno,

a tam trzech żuli się napierdala pokrywką od studzienki, co nie?

No i co, no nie mogłam spać pół nocy.

Najpierw przez hałas, a potem z beki.

Co jest?

Mogę cię pocałować.

Możesz.

To nie było pytanie.

Co?

Przepraszam.

Ej, no co ty?

Wanda...

No co? Fajna laska. Totalnie w to idź.

Fuck. Ale go zmasakruje, nie?

Dobra, będę...

będę spadał.

Mogę iść z tobą?

Chcę zabrać walizkę.

- Wprowadzam się tu. - Będziecie mieszkać we trójkę?

Tak. No, na początek.

Okay.

Ja będę na górze.

Ubierz się.

Zimno.

Nie umiem kończyć rzeczy.

Nawet prezent na...

rocznicę, co powiedziałem, że kupiłem...

Nie kupiłem.

Czekałem na ostatni moment.

- Dobrze, że się ze mną rozstajesz. - Rozstajemy.

I wiesz, że na...

na tej imprezie...

jak miałem pocałować randomową typiarę, na złość tobie...

to zorientowałem się, że...

byłbym w stanie.

A ja nie wiem...

Nie wiem czy sobie poradzę sama.

Bez ciebie.

Poradzimy sobie.

Strasznie mnie

wkurwiało, że...

że tak mnie ciśniesz, żebym się zmienił.

Że... że mam dzwonić,

że mam walczyć o role...

A ja muszę być teraz swoją Wandą.

Muszę...

sam siebie cisnąć.

Przepraszam cię.

Że tak mocno to zrobiłam.

To rozstanie.

Po prostu ktoś to musiał zrobić.

Ale kurwa...

Trzynaście lat wyrzucone do śmieci.

Super, nie?

Ja to zrobię.

Ja to powiem.

To koniec, Wanda.

To koniec?

To koniec.

Co się stało? Dorośliśmy?

To jest ten zjeb - aktor. Co go Tosiek nienawidzi.

To co? Zamówić ci uberka do domu?

Możemy się jeszcze przejść do ciebie.

Jest między nami dobre napięcie.

Czemu pozwoliłeś jej odejść?

Tosiek, to jest moja wina.

Co ty mi robisz za burdel w głowie!

Ale wiesz, jak zaczniesz nazywać ją zdzirą, to ci przejdzie.

Coś mi zostanie, wiesz?

Jej na prawdę nie będzie.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.