Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
("Aydilge - Yalnızlık Masalı" çalıyor)
"Bir varmış bir yokmuş diyemem"
"Her masalın sonu varmış bilemem"
"Kara dağlar karşımda"
"Kimsem yok ardımda"
"Kara dağlar karşımda"
"Kimsem yok ardımda"
"Neler umdum ben"
"Nasıl soldum ben"
"En yakınımdan böyle nasıl koptum ben"
"Bir varmış bir yokmuş diyemem"
"Her masalın sonu varmış bilemem"
"Ben yuvama dönebilsem yeniden"
"Belki güneş doğacaktır yeniden"
"Ayrılık acısı"
"Ayrılık sancısı"
"Yüz kere bin kere yağmur gibi gözyaşı"
"Dökemem ben hep içime atarım ben"
"Ama şimdi belki güneş doğacaktır yeniden"
"Bir varmış bir yokmuş diyemem"
"Her masalın sonu varmış bilemem"
*Bu dizide çoğunlukla Güneydoğu Anadolu ağzıyla konuşulmaktadır.
Arkadaşlar tüm detayları dikkatlice inceleyin...
...hiçbir ayrıntıyı atlamanızı istemiyorum.
Şunları not alın lütfen. Bak bunu da notuna ekle mutlaka.
(Duygusal müzik)
Kızım.
Kızım.
Defne'm, bitti.
Defne bitti, unutacaksın kızım inan bana.
(Duygusal müzik)
-Murat, ben Defne'yi eve bırakayım. -Tamam Halil, görüşürüz sonra.
-Sağ ol her şey için. -Geçmiş olsun.
Sağ ol.
Melek.
Hadi götüreyim sizi.
(Duygusal müzik...)
(...)
Defne'm.
(Duygusal müzik...)
(...)
Nasıl olmuş?
(Erkek ses) Dayamış kafasına silahı, kendisini vurmuş abi.
(Erkek ses) Morga götürüyorlar şu an. Savcılığa da haber verilmiş.
Sağ ol, anladım.
-Nereye götürüyorlar? -Hastaneye.
-Geçti annem geçti. -Defne, anne.
Tamam, tamam anneciğim geçti gel. Gel.
-Anne bir şey olacak. -Tamam annem, sana bir şey olmayacak gel.
-Anne. -Yavaş, yavaş annem.
-Anne. -Ah!
Annem yaran açılmış annem, annem. Annem dur dur.
-Anne bir şey yok. -Dur! Kıpırdama.
(Vildan) Açın kapıyı!
Anne.
(Vildan) Açın kapıyı, açın açın!
Ne oldu?
-Kanaması var, doktor çağırın ne olur. -Kanama mı? Doktora haber verin çabuk.
Defne.
-Defne nasıl, haber var mı Defne nasıl? -Sıkıntı yok arkadaşım.
-Operasyon tamam. Defne de iyi. -Nasıl?
Telefonumu alabilir miyim?
Al.
Kusura bakmayın siz de. Geçmiş olsun tekrardan.
Dur bir, kalkma sen.
(Telefon çalıyor)
Alo Ömer...
...Kerem ben.
-Kerem, Kerem Defne nerede? -Defne yanımızda, iyi.
Kerem niye konuşmuyor benimle iyiyse? Ne oldu, bir söylesene bana.
Adnan, kızın gözünün önünde kendini vurdu.
(Kerem) Öldü.
Nasıl... Nasıl kendini vurdu Adnan?
Defne nasıl Kerem?
Kerem ne olur bak, Allah aşkına, kurban olayım bana doğruyu söyle.
Kerem bak gelemiyorum oraya, kafayı yiyeceğim Kerem.
-Bana doğruyu söyle. -Ömer, Defne iyi.
Kız şok yaşadı.
Kendini toparlaması lazım.
Tamam ne olur arasın beni kendine gelince, bak lütfen.
Tamam hadi 'bye bye'.
Tamam bak, bir şeyi yokmuş işte annem.
Adnan kendini vurmuş.
Allah'ım ya.
Defne iyidir, değil mi? Yalan söylemez, değil mi?
İyidir anneciğim Defne iyi. Konuştun işte bak, iyi dediler.
Niye yalan söylesinler anneciğim sana? Sen yat, yat. Yat şöyle kıpırdama.
-Ne yaptın be Ömer? -Bir şey yok hocam.
-Açılmış yaran. -Bir şeyim yok.
Ne olur bak bir çıkayım, iki dakika bir çıkayım geri geleceğim söz.
Bu hâlde hiçbir yere gitmek yok Ömer.
Annem bak kızacağım artık ha.
Of!
Erdal lütfen git, lütfen git.
Yok öyle çocuğu alıp kayıplara karışmak Seyran Hanım.
(Erdal) Ha, ne oldu?
Bulamayacağımı mı sandın?
Erdal bak lütfen git, lütfen.
Tamam sonra konuşalım bak çocuklar korkuyorlar lütfen.
Ben sana ne dedim Seyran?
Hi!
(Seyran) Canım yanıyor, lütfen lütfen.
Hiçbir yere gitmiyorum.
Canım yanıyor, lütfen bırak. Bak çocuklar korkuyor lütfen.
(Erdal) Sen benimle oyun mu oynuyorsun? Beni kandıracağını mı sandın?
Öyle mi sandın? Oyuna mı getirdin beni?
Oyun falan oynamadım ben sana.
Yeter ben bıktım senin tehditlerinden.
(Erdal) Tabii rahatını bozduk, değil mi? Rahatını bozduk.
Tamam, Erdal sakinleş lütfen.
Gitme bir yere burada konuşalım.
Tamam ama lütfen sakin ol. Bak çocuklar mahvoldu lütfen.
Konuşalım.
Ne konuşuyorum lan ben seninle ha?
Ben seninle ne konuşuyorum? Ben seninle ne konuşacağım lan!
Ha, ne konuşacağım ben senle?
(Hareketli müzik)
Sen o şansı çoktan kaybettin Seyran. Sen bana hainlik yaptın.
O it Mithat yüzünden beni satmayacaktın.
Mithat'la hiçbir ilgisi yok. Gerçekten yok.
Benden gizli ev dayayıp döşemek ha?
Yakarım seni Seyran.
Seni de o Mithat denilen iti de yakarım lan!
Anneciğim, anneciğim!
-Abla ne yaptınız, döndünüz mü Adana'dan? -Gitmedik Adana'ya.
Ya kıvırcıkla Gülce'yi size bıraksam akşam, olur mu?
Eve dönüyoruz biz de.
Abla senin sesin iyi gelmiyor. Bir şey mi oldu?
-Siz niye gitmediniz Adana'ya? -Adnan yakalandı.
Tamam ne güzel işte. Herkes rahat bir nefes alır.
-(Mithat ses) Çeksin cezasını. -Öldü.
Öldü mü?
Nasıl oldu abla? Polis mi vurdu, kaçarken mi oldu?
Mithat, yoldayız şimdi. Defne yanımda, eve doğru gidiyoruz.
Akşam gel, anlatırım, konuşuruz.
Tamam, tamam uğrarım.
Hi, Mithat.
(Telefon çalıyor)
-Efendim Hatice teyze. -Oğlum, Mithat yetiş.
Bir adam gelmiş, ortalığı kırıp döküyor. Ben ne yapacağım?
Tamam tamam, hemen geliyorum. Hemen geliyorum Hatice teyze.
Allah kahretsin!
-Selamünaleyküm. -Aleykümselam Mahmut, buyur gel.
-Nasılsın Mustafa'm, iyi misin? -İyiyim, sen?
Ben de iyiyim elhamdülillah.
Ya bizim Kadriye senden geçen bilezik falan bir şeyler beğenmiş de.
Evet ayırdım ben.
Tamam, ben onları alayım Mustafa'm.
Kaç zamandır istiyor benden biliyor musun?
-Hayırlı işleriniz var demek. -Evet var ya, elhamdülillah.
Rabb'im gönlümüze göre verdi Mustafa'm çok şükür.
Vakti geldi mi yolunda duramaz hiçbir şey.
Öyle tabii, Rabb'im nasip etti mi, onun önüne geçemiyorsun Mustafa.
Elhamdülillah bize de nasip etti.
Gelin hanım yüzüklerin hangisini beğendi? Mithat'a birkaç tane vermiştim.
-Ne yüzüğü ya? -Mahmut deminden beri ne konuşuyoruz?
Mithat'ı baş göz ediyormuşsunuz ya. Yüzük vermiştim Mithat'a.
Anladım.
(Hareketli müzik)
Bak Erdal...
...gerçekten benim bütün param bu. Başka param yok.
(Seyran) Lütfen bunları al ve git. Lütfen. Lütfen git.
Dalga mı geçiyorsun benimle ha?
Uf!
Erdal bak al bunları, gerçekten bak bütün neyim varsa bunun içinde.
Lütfen al ve git artık. Çocuklar mahvoldu, git.
Üç kuruş altınla beni mi kandıracaksın sen?
Sen benimle dalga mı geçiyorsun? Sen benimle dalga mı geçiyorsun ha?
Seni de o Mithat denilen iti de gömerim lan buraya!
(Erdal) Gömerim Seyran.
Anneciğim, anneciğim korkmayın. Seyit Ali korkmayın, tamam mı?
(Seyran) Erdal canım yanıyor.
(Halil) Melek, bir şeye ihtiyacınız olursa ararsınız.
Sağ ol Halil.
Anne, burnun kanıyor.
(Duygusal müzik)
Ee...
Sıkıntıdan başım ağrıyordu, herhâlde ondan.
Ben bir elimi yüzümü yıkayayım.
(Duygusal müzik)
Baş ağrısından değil, biliyorsun değil mi abi?
Bugün ilaç almaya gidecekti Adana'ya o, gidemedi.
Sen nereden biliyorsun?
Biliyorum işte.
Geçen sefer de Adana'ya bunun için gitmemiş miydiniz?
Abi...
...annem Defne'yi bırakıp gitmez.
Lütfen ikna et onu, gitsin alsın ilacını.
Tamam konuşurum.
Sağ ol.
Abi ne olur annem bilmesin benim bildiğimi, olur mu?
Tamam merak etme, aramızda.
(Duygusal müzik)
Şu an çıkamazsın Ömer. Doktor adayı olarak bunu sen de çok iyi biliyorsun.
Yarınki durumuna göre bakarız. Kanaman yoksa taburcu ederim.
Hocam ben iyiyim. Evde kendim pansumanımı yaparım.
Daha fazla ısrar edersen yarınki şansını da kaybedeceksin.
Oğlum sen hocanı dinlesene. Niye inat ediyorsun ki?
Güzelce iyileş, taburcu edeceğim diyor.
Bu gece buradasın, yat dinlen.
-Sağ olun hocam. -Geçmiş olsun.
Anneciğim, bak Defne'ye böyle derman olamazsın.
Daha çok üzersin kızı. Bir iyileş. Adam yarın taburcu edeceğim dedi.
Anne Defne ne yapıyor?
(Ömer) Defne perişan hâlde orada...
...ben yine elim kolum bağlı hâlde duruyorum değil mi anne burada?
Çok güzel ya.
(Hareketli müzik)
Hayırlı günler Hatice Hanım. Nasılsın, iyi misin?
Nasıl olayım ki?
Vallahi diyeceğim. Hiç iyi değilim.
Seyran'ın evinde sabahtan beri kıyamet kopuyor.
-Hayırdır, ne kıyameti? -Bir adam gelmiş...
...bağırıp çağırıp duruyor. Evin içinde kırıp dökmedik yer koymadı.
Mithat'ı da aradım.
Allah korusun, senin küçük torun da içeride.
Aman sen ne diyorsun Hatice?
Yürü yürü, hemen kapıya dayanalım yürü!
Mithat.
-Kim bu adam? -Seyran'ın eski kocası.
Yıkıp döküyormuş yukarıda. Seyit Ali de yukarıdaymış, içerideymiş.
Hala bir durun ne olduğunu anlayayım, bir durun.
Görüyor musun? Belalılar bastı evimi.
Ay, boş duraydı da ben aç kalaydım.
Ben ne edeceğim şimdi? Ben nerelere gideceğim?
Allah'ım ben ne edeyim şimdi?
Annem kıyamam ben sana. Annem tamam, geçti, geçti.
Seyit Ali, ne olursunuz korkmayın artık lütfen.
Bağırmayacakmış artık.
(Seyran) Baban bağırmayacakmış artık.
Değil mi?
Bağırmayacakmış.
Erdal, bak lütfen çocuklar mahvoldu, lütfen.
Lütfen, bitir artık şunu git buradan, lütfen.
Hişt! Otur yerine.
O çeneni de kapa. O kapı açılmayacak.
Seyran! Seyran!
-(Mithat) Seyran aç kapıyı, Seyran! -Mithat.
Gülce, Seyit Ali! Seyran!
Nereden çıktı lan bu adam, ha?
Sen mi haber verdin, ha?
(Mithat) Seyran!
(Mithat) Seyran!
Ulan geberteceğim seni, ulan geberteceğim!
Koşun, koşun, koşun. Koş Seyit Ali koş.
(Müzik)
-Seyit Ali! -Hala anne!
Kuzum! Oy!
(Nefise) Oy, kuzum! Korktun mu çok? Korktun mu?
(Polis sireni çalıyor) Tamam, korkma annem.
(Polis sireni çalıyor)
Koşun, koşun yukarıdalar.
Öldürecekler birbirlerini.
Duydun mu lan siren seslerini, duydun mu?
Senin için geliyorlar.
Anladın mı lan?
(Müzik)
Ne işler açıldı başımıza.
Tamam, anneciğim.
(Müzik...)
(...)
Güzel kızım.
Gel bak ılık süt hazırladım ben sana.
İyi gelir içine. İyi gelir, yumuşatır.
Hem bak tarçın da koydum senin sevdiğinden.
(Müzik)
Defne'm.
(Müzik)
Benim sarı çiçeğim.
Gel ben sana bir duş aldırayım.
Su çok iyi gelir bak. Hadi Defne'm.
(Müzik...)
(...)
(...)
(Müzik)
(Müzik...)
(...)
Seyit Ali.
(Mithat) İyi misin?
Geçti ama bak ağlama, tamam mı?
Siz iyi misiniz?
-Sen? -İyiyim, iyiyim.
Seyran Hanım, sizin de karakola gelmeniz gerekiyor ifade için.
Tamam, Memur Bey geliyoruz.
Mithat ben karakola Gülce'yle gidemem. Mahvolur.
Merak etme, ben halledeceğim.
Ben eşyaları alıp geleyim.
Gülce.
Gel bakalım sen. Gel bakalım.
Tamam, bak üzülme artık.
(Mithat) Geçti hepsi.
Anne iyi, herkes iyi tamam mı?
Bak sen böyle üzülünce Seyit Ali de üzülüyor.
İyi misin şimdi?
Hı?
Bak ben seni kiminle tanıştıracağım.
Tanışmak ister misin?
Hı?
Gel bakalım.
Bak Gülce bu Nefise hala, halam benim.
Seyit Ali ona hala anne, diyor.
(Mithat) Çocukları çok seviyor biliyor musun?
Şimdi götürecek sizi eve siz Seyit Ali'yle oyun oynayacaksınız.
(Mithat) Sonra ben gelip sizi alacağım.
Tamam mı?
Oğlum sen ne diyorsun?
Hala korktular zaten yeterince. Uzaklaşsınlar buradan.
Seyran ifadesini versin, ben sonra gelip alacağım.
Hadi bakalım.
Ah, yavrum gel.
Hadi Seyran.
Mithat böyle olmadı.
Merak etme, o gözü gibi bakar.
Hadi.
Sana almıştım.
Bana mı?
Akşam konuşalım demiştim ya sana.
Neyse şu işi halledelim de.
(Müzik)
(Seyit Ali) Oğlum etrafı iyice toplayın.
Bana bak Mahmut'la Mithat nerede?
İyice işleri serdiler ha.
Selamünaleyküm.
Ne oluyor baba hayırdır?
Ne hayırdırı oğlum?
Hayırdır baba, ateşin başında ne işi var demiyorsun?
Neredeydin sen?
İki dakika çarşıya gittim geldim baba. Ne oldu?
Hep dışarı. Baba ne oldu?
Baba sen de bir âlemsin ha.
Bir Mithat'ı gözetle diyorsun bana, bir ocağın başında dur diyorsun.
Bir dükkâna bak diyorsun. Ya ben hangi biriyle ilgileneyim baba?
Ya hiç oğluna acımıyor musun sen?
Bana bak, Mithat'ın neyi var ki ilgileniyorsun?
Var bir şeyler baba, var bir şeyler.
Bir hele onu öğreneyim de o zaman derim sana.
(Müzik)
Hakkı, at o elindeki şişleri.
Ben sana söyleyeyim ha bu iş olmaz.
Abi ne işi?
Bir sakin ol, bir otur. Ben hiçbir şey anlamadım ki senin dediğinden.
Ya neyini anlamadın Zeynel?
Neyini anlamadın? Bal gibi de anladın ha.
Kendi kendine gidip Seyran’la evlilik planları yapıyor.
Aha benim halamı kahredecek, babamı kahredecek.
Söyle ona bu iş olmaz.
Gidip kendi kendine yüzük falan bir şeyler almış.
Ne yüzüğü abi? Yüzük...
Şey...
Abi şey, ben al...
Ben aldım abi yüzüğü.
Yok deve!
Sen tak diye mi aldı sana yüzüğü?
Hayır, hayır benim...
Ben evlenme teklif edeceğim.
Zeynel benim asabımı bozma ha.
'Rafık'ına toz kondurmamak için yalan konuşma bana.
Abi bak böyle şeyin yalanı olur mu?
Evleneceğim. Evleneceğim abi ya.
Nasıl evleneceksin?
Abi bak vallahi de billahi de sevdiğim bir kadın var benim ya.
-Sen ciddi misin hele? -Abi vallahi ciddiyim.
Bizim Mithat sana aldı bunu o zaman ha?
Ben dedim ona o da gitti aldı.
-Ya çocuğun boş yere günahını aldık. -(Zeynel) Ya.
Bizim Mithat'a bak sen hele.
(Mahmut) Maşallahı var.
Kiminle evleneceksin? Hayırdır?
Sonra şey yaparız.
Ya bırak sonrayı falan. Bir hayırlı olsun diyeyim sana.
-Abi yok ya. -Ya anlat. Neyini anlatmıyorsun?
Allah Allah! Benden mi çekiniyorsun sen?
Tamam.
(Mahmut) Kim hele?
Ünzile.
-Kim? -Ünzile abi.
-Ünzile? -Ha, ha Ünzile.
-Bizim Ünzile? -Evet, abi sizin Ünzile.
-Beyhan ablanın Ünzile? -Ha, kızı işte o.
Abi, abi ne olursun aramızda kalsın.
Bir sen biliyorsun, bir Mithat biliyor, bir ben biliyorum.
Ben de bildiğimi şimdi hop şıp diye unuttum.
(Zeynel) Sen de unut. Ne olursun aramızda kalsın.
Ya hiç güleceğim yoktu.
Vallahi güldürdün beni. Allah da seni güldürsün.
Niye aramızda kalsın?
Sen yüzüğü almışsın kıza yüzüğü takacaksın zaten.
Âleme ilan edeceksin bunu. Niye aramızda kalsın? Âşık!
Abi ne olursun aramızda kalsın bak. Ne olursun kimseye söyleme.
Tamam, tamam söyleyeceğim.
Ne? Abi söyleme ne olur ya.
Kerem’in Adanaspor’la sözleşme parasını konuştum, Kenan da geri ödedi.
Aa! Çok iyi.
Kerem'e söyledin mi bunu?
Gaziantep Futbol Kulübünü istiyordu ya.
(Alpay) Yok.
Dedesine söyledim, hocayı tanıyor.
Gitsin konuşsun da çocuğu geri alsınlar diye.
Aa! Çok iyi. Bankadaki para bize kaldı o zaman.
Tabii canım bizim düğün hediyemiz sayılır neticede.
Of... Tek derdin bu değil mi?
-Ne güzel. -Ya ne alakası var...
...Allah aşkına Alpaycığım ya?
Ne oldu sana bugün?
Gerilmişsin yine bir.
Funda ben çocuklar buradan gitmesin diye kendimi yırtıyorum, duruyorum.
Hiç yüzüne bile bakmadığım adama gittim Kerem için ricacı oldum.
Ya senin şu söylediğine bak.
Alpaycığım ben senin iyiliğin için söylüyorum bunu.
Sen çocuklar gitse de gitmese de bu parayı ödeyeceksin neticede değil mi?
Ha yani nafaka bu. Rahat öderiz diye söylüyorum.
(Polis) Kenan Demir’i arıyoruz, burada dükkânı varmış.
Hayırdır, ne oldu ki?
Bir görelim kendisini.
Aha dükkân.
Ne oluyor ya?
-Buyurun. -Kenan Demir sen misin?
Hayır, ortağım benim.
(Polis) Kendisi nerede?
Kendisi şu anda burada değil. Nedir olay?
Oğluyla ilgili bir sıkıntı var.
Ulaşırsanız karakola gelsin.
Adnan yakalandı mı?
Kardeş sen onu bul karakola gelsin. Kendisiyle görüşeceğiz.
Tamam, teşekkürler. Sağ olun.
Kesin yakalandı o it!
Yoksa niye gelsinler buraya?
İnşallah öyledir.
Hadi gel gidelim. Yolda Kenan'ı ararız.
Musibet üstümüzden bir gitse…
Âmin.
Niye polisler geldi ki acaba?
Vallahi hiçbir bilgim yok.
Bir arayayım bakayım ben şunu.
Of, of Kenan, of!
Açmıyor.
Allah Allah! Çok tuhaf.
Ben bir de şu Oğuz'u arayayım.
Efendim abi?
Oğuz neredesiniz oğlum? Kenan'ı arıyorum ulaşamıyorum.
Kenan abi yanımda.
Tamam, ver bakayım telefona bana.
Şu an konuşamaz abi.
Oğlum bak, hana polisler geldi. Kenan'ı soruyorlar.
Bu Adnan'la ilgili bir şey olabilir.
Biliyoruz. Haberimiz var abi.
Hastanedeyiz.
Hastanede mi?
Ne yapıyorsunuz orada?
Adnan...
Adnan öldü abi. Morgdayız.
(Oğuz) Kenan abiyi teşhis için getirdim.
Ne? Nasıl ölmüş?
Kendisini vurmuş abi.
(Müzik)
Buyurun. Girebilirsiniz.
(Müzik...)
(...)
(...)
Çekilin yoldan. Yoldan çekilin.
Çekilin.
(Hareketli müzik)
Ay, hala vallahi ne günlere kaldık ha.
Yolduğun ot ayağında bitermiş.
Bir de kadının kızını eğliyoruz burada.
(Hareketli müzik)
Acıktın mı kızım sen?
-Hala anne, ben acıktım. -Oy!
Deden gelir birazdan hep birlikte otururuz sofraya, olur mu?
Hala.
Kızım, el kadar sabinin ne günahı var?
İnsan sokakta görse sahiplenir.
Laf mı şimdi senin dediğin?
(Kapı açıldı)
-Hayırlı akşamlar. -Dedem gelmiş.
Oy, oy, oy! Dedesinin kuzusu da gelmiş.
Amanın!
Amanın çok güzel bir misafirimiz varmış.
Ha. Maşallah, maşallah.
Dede bu arkadaşım Gülce.
Öyle mi?
Hoş geldiniz Gülce Hanım.
Hay maşallah, hay maşallah.
Dedemle benim adım aynı.
Benim adım küçük Seyit Ali, onun adı büyük Seyit Ali.
He, vallahi doğru diyor.
Sen de hoş gelmişsin.
Abla ben bir yerden tanıyorum küçük hanımı ama çıkaramadım.
Kim biliyor musun baba?
Seyran'ın kızı. Hani var ya ecza...
Eczacı kadın, onun.
Abla ne diyor bu?
Sonra konuşuruz.
Korkma Gülce.
Dedem kızmaz.
Ha. Yok, niye kızayım ki?
Siz gardaş gardaş oynayın.
Kızmam, kızmam.
Dede, Gülce'ye de oyuncak yapar mısın?
Olur.
Yaparım, ona da yaparım.
(Müzik)
Sevdiği çorbadan hazırlataydım.
Kıza söyleyeyim de iki dakikada hazır etsin.
Gerek yok şimdi. Hastanede veriyorlardır yemeğini.
Vakitlice gidip gelelim.
-Halil? -İyi akşamlar.
İyi akşamlar oğlum.
Oğlum, Ömer iyi değil mi?
İyi baba iyi, çok iyi. Merak etmeyin.
Seni birden görünce karşımızda korktuk.
-Siz nereye? -Hastane gidiyoruz. Ömer'in yanına.
Polis dikmişler başına da.
Garibim yatıyor hastanede işte.
Artık polis falan beklemeyecek anne.
Yakalandı değil mi?
Hele boşuna gelmedi polisler bugün hana.
Adnan öldü baba.
Sahi mi diyorsun?
Evet, kendini silahla vurdu.
Ölüme sevinilmez ama kendine etmese torunuma edecekti.
Rabb'im, Ömer'imi bize bağışladı.
Şu kız yüzünden görüyorsun, değil mi?
Gencecik oğlan göçtü gitti.
Ömer'imi de neredeyse yakıyordu.
De hadi gidelim de bakalım Ömer'e, yürü.
Baba ben hastaneden geliyorum şimdi. Ömer'e sakinleştirici verdiler. Uyuyor.
Ömer'e ne diye sakinleştirici veriyorlar?
Kendi canına kastedeni yüreğine yük mü etmiş?
Sebep olana verecekler o sakinleştirici ilacı.
Anne, bak herkes için zor bir gün oldu zaten.
Sitemin, isyanın sırası değil.
İyisi mi biz bu hâlde hiç gitmeyelim oğlanın yanına.
Varacağız oraya uyandıracağız oğlanı...
...dilinle yakacaksın ciğerini ha.
İyi dinlensin.
Gitmeyelim. Ben dilimle yakacağım canını...
...sen de suretinle.
Öfkemizi yüreğimize gömüyoruz da...
...şimdi bir de sevgimizi de esirgiyoruz.
Tövbe!
Ömer ne zaman çıkacak oğlum?
Bilmiyorum baba da yakında taburcu ederler.
İyi akşamlar.
Halil.
Nereye oğlum, hastaneye mi?
Yok, baba.
İhsanlara gideceğim. Halletmem gereken bir iş var.
İyi o vakit.
(Müzik...)
(...)
(...)
(Cumali iç ses) Sanırlar ki sen benim sadece torunumsun.
Canımın yongası, bu yaşımın sebebi olduğunu bilmezler.
Aramıza örülen duvarın ciğerimi nasıl yaktığını kimse bilmez.
Sanırlar ki küskün yüreğim donuk...
...taş olmuş, sevmeye sırtını dönmüş.
Bilmezler kaybedip yitireceğim diye korkuyla nasıl çırpındığımı.
(Müzik)
(Müzik)
Of Kenan'ım of, of!
Başın sağ olsun kardeşim.
Kenan Bey, başınız sağ olsun.
Nasıl sağ olacak başım?
Oğlum öldü benim.
Kenan'ım çok üzgünüm.
Çok üzgünüm kardeşim, çok üzgünüm.
Biliyordunuz, değil mi?
Oğluma tuzak kurulduğunu biliyordunuz.
Kızın polisle bir olup oğluma oyun kurdu.
Haberin vardı, değil mi?
(Müzik)
Şaka mı yapıyorsun Kenan?
Ben hiçbir şey bilmiyorum.
Nasıl? Ne tuzağı?
Ben Oğuz'u aradım, buraya geldim.
Hiçbir şeyden haberim yok. Defne yanında mıymış?
Bana maval okuma!
Kenan, sana ne anlattılar?
Ha?
Nasıl olmuş?
Git sorularının cevaplarını kızından öğren.
Kenan'ım bak, beni iyi dinle. İyi dinle.
Şu anda çok üzgünsün, farkındayım.
Ama şunu iyi bil...
...benim bu olayla hiçbir alakam yok kardeşim.
Ben sana tuzak kurar mıyım ya?
Ben sana böyle bir şey yapar mıyım?
Kardeş kardeşe tuzak kurar mı Kenan?
-Alpay abi, tamam. -Bana tuzak kurdun diyor ya.
-(Alpay) Kenan, kendine gel oğlum. -Alpay.
-(Alpay) Kendine gel. -Alpay abi.
-Sonra konuşursunuz abi. -Alpaycığım.
Kenan, duyuyor musun beni?
Ben sana böyle bir şey yapar mıyım?
Alpaycığım canım bak kendinde değil, gel.
Biz gidelim hayatım.
-Gel canım. -(Oğuz) Hadi abi.
(Alpay) Tuzak kurdular diyor ya.
Tuzak kurdular diyor.
Tamam, canım. Hadi gel biz gidelim.
(Oğuz) Abi görüyorsun hâlini. Sonra konuşursunuz.
Kenan'ım anlatılanlara inanma, tamam mı?
Canım tamam, bak kendinde değil.
(Funda) Sonra konuşursunuz. Hadi.
(Funda) Kendinde değil.
(Müzik)
Seyran, hadi soğutma çorbanı.
Ya bak geçti artık hepsi geride kaldı.
Hı?
Ben hâlâ inanamıyorum ki Mithat.
Erdal yakalandı ve hapse girdi...
...ben kâbustan uyanmış gibiyim.
Ne güzel işte.
Bak şimdi karnını doyuracaksın, sonra gideceğiz, Gülce'yi alacağız.
Sonra huzurla uyuyacaksınız.
Sonra yeni bir gün başlayacak, Gülce okula gidecek.
Sen tekrardan işe başlayacaksın.
-Olacak, değil mi bunlar? -Olacak, hepsi olacak.
Eda Hanım'la da konuşurum. İşe alır yine beni belki.
Evet.
Gül işte böyle.
Mithat aslında benim aklım...
...halanlarda kaldı, emrivaki yapmış gibi olduk, Gülce'yi bıraktık.
Seyhan ya...
...eninde sonunda tanıyacaklardı zaten birbirlerini. İyi oldu.
(Duygusal müzik)
Böyle işte.
Allah'ım Ya Rabbi’m.
Sana ne elin kadınının eski kocasından?
Daha şimdiden başı belaya girdi.
Çocuğun önünde konuşup durma.
(Duygusal müzik)
Dede bunun tekerleği koptu.
Ha, bakayım bir kuzum.
Bak, bunu takalım ama... (Seyit Ali öksürdü)
Şimdi bunu taktıktan sonra burasını kapatmamız lazım ki aşağıya düşmesin.
Böyle tekeri koyalım, sonra da buraya sıkıştırırız.
Onun için siz böyle tutarsınız, olur mu?
Dede ama Gülce'ye de yapacaktın.
Ha.
Doğru diyorsun. Söz vermiştik ama...
...ne bileyim, hala annen daha iyi anlar bebekten.
Nefise Siret yaparsın, değil mi?
Yaparız.
İyi.
Hayırlı akşamlar.
-Selamünaleyküm. -Aleykümselam.
Hayırlı akşamlarınız olsun.
Babacığım iki torunu da almışsın yanına maşallah.
Allah'ım sen sabır ver.
(Seyit Ali) Dayı!
Oy dayısı kurban olsun buna!
Bu fıstık ne yapıyor?
Hala bak, Mahmut, bebeğimizin müjdesine bana ne aldı.
Pek güzelmiş kızım. Güle güle tak.
Doğumda gelen hediyeleri biriktireyim de bunlardan yapayım.
Sen bir doğur, hediye işi kolay.
İnşallah.
Ben size bombayı patlatayım o zaman hala.
Bizim Zeynel hayırlı bir işe giriyormuş baba, biliyor musun?
-Hem de kiminle? -Kiminle?
Aha bizim Ünzile'yle.
-Ne diyorsun sen? -Vallahi.
Şimdi anlaşıldı Beyhan bana Zeynel'i sorup duruyor.
Demek bunların birbirlerinde gönülleri var, Beyhan abla da bildiğine göre.
Yok, yok olamaz.
Neden?
Ne bileyim hani...
...Zeynel'in gönlü Ünzile’de Ünzile'nin gönlü onda, olamaz gibi geldi.
Niye olmasın kızım? Anası münasip görmüş.
Oğlan niyet etmiş, bize de hayırlı olsun demek düşer.
Aynen öyle hala.
Abla ben ne diyorum, biliyor musun? Sen Beyhan'la bir konuş.
Niyeti varsa eğer, ben Zeynel'i severim, efendi çocuktur.
Söyleyeyim de gelsin istesinler.
Tabii nasip kısmet bu işler.
Nasipse olur.
(Duygusal müzik)
Acıktın değil mi oğlum?
Dayın, kardeşini alıp gelecekti ama onlar da nerede kaldılar?
Ben şimdi sana düzgün bir şeyler hazırlarım.
Hayır.
Hayır.
-(Melek) Kızım, kızım. -Hayır, anne.
-(Melek) Kızım. -Anne.
Yavrum buradayım. Defne'm.
-Anne. -Yavrum buradayım.
Bebeğim buradayım. Defne buradayım.
Defne buradayım. Evimizdeyiz.
Bak Kerem burada. Kızım bana bak.
Buradayım, buradayız.
Tamam, tamam kâbus.
Defne sadece kâbus.
Anne hiç bitmeyecek mi?
Hiç bitmeyecek mi? Ben hep Adnan'ı mı göreceğim anne?
Gözümü her kapattığımda onu mu göreceğim anne ben?
-Gözümü kapattığımda onu mu göreceğim? -Defne hayır.
Hayır, hayır. Defne bir dakika bak bu...
...senin suçun değil, sen suçlu değilsin.
Gözlerimin önünde öldü, ben hiçbir şey yapamadım.
Defne hastaydı zaten. Senin elinde olan bir şey yok ki.
Anne engel olamadım anne. Hiçbir şey yapamadım.
Kızım onu sen değil, hiç kimse durduramazdı.
Hiç bitmeyecek mi anne? Ben hep onu mu göreceğim?
Anne nefes alamıyor gibi oluyorum.
Ben hiç rahat uyuyamayacak mıyım?
Ben bunu hiç unutamayacak mıyım anne? Ölene kadar bunu mu hatırlayacağım?
Anne sürekli gözümün önüne mi gelecek? Onun yüzünü mü göreceğim ben?
-Anne ne olursun bir şey yap. -Kızım, bebeğim.
Meleğim benim buradayım.
Defne beni bir dakika dinle. Kızım!
(Defne ağlıyor)
Kızım bir dakika, Defne, bebeğim çok iyi anlıyorum seni.
Tamam, bak bu hiç kolay değil.
Sen hiç kolay bir şey yaşamadın. Ama sen çok güçlüsün.
Biz hiçbir zaman seni bırakmayacağız. Asla bırakmayacağız.
Ve bu geçecek. Sen yeter ki kendini suçlama kızım.
Ne olur kendine yüklenme. Kerem su getir.
Kızım, kızım buradayım.
-Defne. -Sürekli gözümün önünde.
Gözümü her kapattığımda gözümün önünde. Anne ben ne yapacağım?
Tamam, tamam, tamam.
Melek hastaneyle görüşmüş, yarın gitmeyeceğini söyledi.
Başak, kemoterapiyi bayağı ihmal etti.
Doktor bu konuda bizi uyarmıştı, biliyorsun.
Bir şey yapmamız lazım.
Haklısın Halil ama yani Defne bu durumdayken Melek bırakmaz ki.
(Halil) Sen yarın çalışıyor musun?
Defne'yle ilgilenirsen aslında ikna ederiz bir şekilde.
Olur, çalışmıyorum ben.
(Başak) O zaman sabahtan geçerim Meleklere, konuşurum onunla.
Tamam. Bana haber verin de gider geliriz olmazsa.
Hayatım istersen Melek'i şimdi ara.
Yok, yarın direkt geçerim.
Konuşup güzelce hallederim. Ben ikna ederim onu.
(İhsan) Sen bilirsin.
(Telefon çalıyor)
Melek arıyor.
Efendim canım?
Başak kimi arayayım bilemedim, kusura bakma.
Başak, Defne iyi değil, sürekli kâbus görüyor.
Hiçbir şey yediremiyorum, konuşmuyor.
Ben ne yapacağımı bilemedim. Sen acaba gelebilir misin?
Tamam, tamam. Sen sakin ol, ben hemen geliyorum.
Çok sağ ol Başak. Bekliyorum.
Hayatım ne olmuş?
Defne iyi değilmiş, tabii sinirleri bozuk kızın.
(Başak) Ben hemen gideyim, olur mu?
Alo hala, ben senin yanına gelsem olur mu?
Hatta bir süre sende kalabilir miyim?
(Kadın ses) Olur tabii kızım da bir şey mi oldu? Sesin iyi gelmiyor.
Yok, bir şey sadece buradan uzaklaşmak istiyorum.
(Kadın ses) Annenlerle konuştun mu? Haberleri var mı?
Yok, hayır konuşmadım.
Hem zaten umurlarında olacağını sanmıyorum. Yeterince meşguller.
Yokluğumu fark etmezler bile. Sen de bir şey söyleme, olur mu?
(Kadın ses) Peki kızım.
Zehra...
Şey... Ben sonra seni arayayım tekrar.
Ee, ben bir Melek teyzenlere gideceğim.
Defne pek iyi değilmiş, bir gidip göreyim diyorum.
Tabii tabii git. Aman Defne iyi olsun.
Kızım öyle söylemesene. Çok zor günler geçirdi, biliyorsun.
Gözünün önünde öldü çocuk.
Çeksin cezasını anne.
İnsanlarla oynamak nelere sebep oluyormuş, gördü işte.
-Zehra bak lütfen-- -(Zehra) Anne tamam, bak lütfen.
Defne'nin ruh hâlini dinleyecek durumda değilim.
(Gerilim müziği)
Zehra...
...biraz konuşmak ister misin?
Konuştuk ya anne. Defne'nin yanına gideceğim dedin, git şimdi.
Öyle değil, anne kız olarak.
Yalnız kalmak istiyorum anne.
Peki, baban evde.
Ben de hemen gidip gelirim, olur mu?
(Müzik)
(Gerilim müziği)
Hoş geldin.
-Çocuklar yukarıda mı? -Evet, yukarıda.
Seyit Ali'yle oynuyorlar.
İyi.
Ama bu yaptığın hiç olmadı.
Hangi yaptığım hiç olmadı Ünzile? Ne yapmışım?
Çocuğu diyorum.
Nefise Hanım'ın yanına verip yollamışsın ya.
Herkes kendi işine baksın.
Ünzile olur mu?
Peki.
(Gerilim müziği)
Kızım senin hiç mi gururun yok?
Sen hâlâ neyin peşindesin? Niye karışıyorsun adamın işine?
Bütün olanları yut, sus otur diyorsun öyle mi ana?
Yok, yok bu böyle olmayacak.
Ama ben sana yapacağımı bilirim.
Hayırlı akşamlar Mithat. Hoş geldin.
Gülce hadi hazırlan, gidiyoruz.
Allah'ım yardım et.
Hadsizlik diz boyunu aşmış.
Hala teşekkür ederim ilgilendiğin için.
Gel bakalım Gülce. Giy şunu.
-Kıvırcık hadi seni de annene bırakayım. -Yaşasın!
-Bu benim olsun mu? -Oyy!
Evet, olsun kuzum.
-Teşekkür ederim. -Bir şey değil.
Dayı biliyor musun? Bu oyuncak anneminmiş.
Dayın kurban olsun sana.
Mithat dayının da maşallahı var senin ama.
Çok güzel bakıcılık ediyor size. Kırk bir kere maşallah.
Hadi çocuklar.
Hala ben biraz hâlsizim de biraz dinleneyim, olur mu?
-Git kızım. -Hayırlı akşamlar.
Ben de kalkayım madem.
Salim kafayla gideyim de bir hesap yapayım baba.
Geceniz güzel olsun.
Abla sen daha bu oğlana niye yüz veriyorsun?
Bir de almış çocuğu buraya getirmişsin.
Elime tutuşturdu çocuğu, ne yapaydım?
Bak sen de kıyamadın, sen de oynadın onunla.
Abla, bizi insan yanımızla sınıyorlar. Görmüyor musun?
Bak sana diyorum, bundan sonra ona yüz vermeye devam edersen...
...senin üstüne yürürüm.
(Kapı açıldı)
Anneciğim!
Annem. Hoppa!
Ne yaptınız anneciğim? Oynadınız mı Seyit Ali'yle?
-Evet oynadık. -Aferin size.
Bu Seyit Ali'nin hala annesi bana verdi.
-Gerçekten mi anneciğim? -Evet.
-Teşekkür de ettin mi? -Evet, ettim.
Aferin benim kızıma. Aferin sana.
Ben de Seyit Ali'yi öperim.
-Hadi gidelim. -Hadi gidelim mi?
(Seyran) Hadi bakalım, gel.
(Seyran) İn, in, in.
Bindik. Hazır mıyız?
(Seyit Ali) Evet.
-Buyurun efendim. -Teşekkürler.
Rica ederiz.
(Hareketli müzik)
Seyit Ali Bey, Gülce Hanım, gidiyoruz.
Ne oldu, nasıl Defne?
Sakinleştirici verdim. Sabaha kadar uyanmaz.
Başak biz ne yapacağımızı bilemedik, elimiz ayağımıza dolaştı.
Ne olacak bu böyle?
Defne'nin yaşadıklarını atlatması için bir desteğe ihtiyacı var.
Ben konuşuyorum, her türlü konuşmayı deniyoruz.
-Kerem yanında, ben yanındayım-- -Seninle olacak bir şey değil o.
Yani bir psikologla görüşmesi lazım.
Çok büyük bir travma yaşadı. Kaza, ölüm...
Bunları atlatması hiç kolay değil, çok normal bu tepkileri.
Çok zor bu durum.
Sen iyi ki geldin, çok teşekkür ederim.
-Gel bir kahve içelim. -Yok, canım sağ ol, istemem.
Ama bir mutfakta konuşalım mı seninle?
Kerem'im ne olursun birazcık uyumaya, dinlenmeye çalış oğlum.
Hadi oğlum.
Yarın hastane randevun varmış, Halil söyledi.
Başak öyle de yani ben Defne'yi bu hâlde bırakıp nasıl gideyim?
-Görmüyor musun hâlini? -Görüyorum Melek tabii.
Ama sen çocuklarına faydalı olmak istiyorsan önce sen iyi olacaksın.
Tedavini aksatmayacaksın.
-Haklısın Başak da-- -Ben yarın erkenden geleceğim.
Tamam mı? Defne'yi de merak etme.
Sen çocuklara bir bahane bul, sonra doğru Halil'le Adana'ya hastaneye.
Sana zor olmayacak mı? Senin işin...
Hiçbir şey zor olmaz bana. Merak etme sen.
Bir tek sana güveniyorum zaten. Tamam.
-Sağ ol. -Ben de çıkayım artık geç olmadan.
Canım Başak'ım, çok sağ ol.
Bir şey değil, canım benim.
(Duygusal müzik)
Alo Kerem, Defne'ye ulaşamıyorum. Nasıl oldu?
Başak abla sakinleştirici verdi şimdi, uyuyor.
Sakin... O kadar mı kötü?
Yani, kız bir sürü şey yaşadı, sence de normal değil mi?
Sinirleri alt üst oldu.
Haklısın. Ben bir şey yapamıyorum Kerem.
Buradayım ben, tamam mı? Bir şey olursa bana haber ver.
Elim kolum bağlı, kafayı yiyeceğim bak. Aradığımı söyle, tamam mı?
Tamam, tamam merak etme sen. Biz zaten onun hep yanındayız.
Tamam. Tamam, bak bir şey olursa haber ver.
Hadi görüşürüz.
(Duygusal müzik)
(Gerilim müziği...)
(...)
Acın büyük.
Başın sağ olsun.
(Duygusal müzik)
Keşke böyle olmasaydı diyeceğim ama...
...teselli olmaz acına.
Sevdiğini kaybetmenin acısını en iyi ben bilirim.
Hayat bu, her şey bir anda olup bitiyor...
...ve biz engel olamıyoruz.
Geriye de sadece yüreği yakıp yıkan acılar kalıyor.
(Duygusal müzik...)
(...)
Yazık oldu gençliğine.
Bir yandan Defne'ye yaptıklarını düşünüyorum.
Bir yandan da canına gelmeseydi diyorum.
Vallahi herkes kendi canını acıtan yerden bakıyor abla hayata.
Öyle.
Öyle Mithat, ateş düştüğü yeri yakıyor.
Şimdi onun babası da yanıyordur tabii.
Onun da çocuğu.
Defne sürekli kendini suçlayıp duruyor dayı.
Bilmiyorum ki nasıl çıkacak bu psikolojiden.
Zamanla geçecek işte Kerem. Zamanla geçecek.
Neyse öyle ya da böyle bu mesele kapanmış oldu.
Abla sana asıl haberi vermedim.
Gülce'nin babası yakalandı.
Gerçekten mi?
Bunu niye söylemiyorsun Mithat?
Bu ne kadar önemli haber. Oh be! Kurtuldu kız, çok sevindim.
-Öyle. Rahat bir nefes alacaklar. -Ohh!
(Melek) Oh be oh.
(Kapı çalıyor)
-Kim ki bu saatte? -Ben bakarım.
Ne oldu, niye geldin baba?
Defne'yi göreceğim.
(Kerem) Uyuyor şu an. Sonra görürsün.
-Defne'yi göreceğim dedim. -Baba uyuyor dedim şu an.
-Kerem. -Melek, Defne'yi göreceğim.
Tamam, oğlum merak etmiş.
Geç Alpay tamam. Keremciğim.
Mithat, Kerem'i alır mısın? İki dakika müsaade edin bize.
Hadi Kerem.
(Müzik)
Nasıl?
(Melek) İyi değil Alpay.
Başak biraz rahatlatıcı bir şeyler verdi de nihayet...
...uyuyabildi biraz galiba.
Bir görebilir miyim?
Tabii ki.
(Müzik...)
(...)
(...)
(Müzik)
Defneciğim...
...güzel kızım.
Seni bu saçma sapan...
...hiç ummadığım...
...hiç beklemediğim...
...hiç hayalini bile kurmadığım bir işin içine soktuğum için çok mutsuzum.
(Müzik)
O oğlan da...
...hiç yere öldü.
Ama hepsi benim hatam.
Senin hiçbir suçun yok.
Ne hayaller kurdum.
Ne oldu?
(Müzik...)
(...)
Affet beni.
(Alpay) Affet beni kızım.
(Müzik...)
(...)
Uyanmadı değil mi? İlaçlarla bu kadar sakinleştirebildik.
En azından biraz uyusun, dinlensin.
Melek, siz bana sormadan nasıl böyle bir iş yaparsınız ya?
Yani polisle bir olup tuzak kurmak ne demek?
Aklım çıkacaktı yerinden.
Ya Defne'ye bir şey olsaydı?
Çocuk delinin teki, gördük işte.
Sen mi diyorsun delinin teki olduğunu?
Baba, sen değil miydin kızını o delinin tekiyle evlendirmeye çalışan?
(Kerem) Onu ne yapacağız?
Oğlum ben daha önceden böyle bir şey olduğunu bilmiyordum.
Anladın mı sen beni?
Tamam, bir dakika lütfen, sesinizi yükseltmeyin.
Çocuk zaten zor uyudu.
Kerem.
Tartışma istemiyorum.
Melek, nasıl yapabildin böyle bir şeyi?
Bana sormadan nasıl yapıyorsun?
Ne soracaktı sana acaba?
Mithat burada kızımdan bahsediyoruz.
Hani ben babasıyım ya.
Şimdi geldi aklına değil mi?
Mithat bir dakika.
(Gerilim müziği)
Alpay haklısın, senin de haberin olmalıydı.
Ama ben de annesiyim.
Ben ne kadar çok korktum tahmin edebiliyor musun?
Ve her şey bir anda oldu, hiçbir şeye vakit yoktu.
Defne'yi Ömer'in canıyla tehdit etmiş.
Ama işte bak kendi canından oldu.
(Müzik)
Neyse.
Ben Defne'yle daha sonra konuşurum.
Konuş.
(Müzik...)
(...)
(Gerilim müziği)
-Aslan oğlum, hoş geldin. -Hoş bulduk baba. Ne haber?
-İyi. Senden? -İyi.
Aç mısın? Yemeğe gidelim mi baba oğul, ne dersin?
Yok ya, bu Kerem'in antrenmanı varmış akşam da...
...onu izlemeye gideceğim. -Ha, iyi.
Kaynaştınız demek ki.
Defne de aklı başında bir kız. Onunla da kaynaştınız mı?
Yani iyi kız.
Bu annesinin mahkeme olayları yüzünden İstanbul'a gidip gelemiyor...
...derslere de devam edemiyor.
Ona burada bir hoca ayarlayacağım, burada devam etsin derslere diye.
Aferin oğlum.
Birine değer veriyorsan, gereğini yapıp sahiplenmesini de bileceksin...
...yolunu açacaksın ki o da kıymetini bilsin.
(Müzik)
Bu çalışıyor mu?
Çok beğendiyseniz saralım Adnan Bey.
Olur vallahi.
Belli, sevmişsin sen bu kızı.
Sen iste yeter.
Baban her şeyi halleder.
(Geçiş sesi)
Halledemedi baban.
Arkanda duramadı.
(Gerilim müziği)
Hişt, hadi Defne, bir şeyler ye.
Çıkıyor musun?
Çıkıyorum Başak da acaba gitmesem mi?
Melek, sen bana güvenmiyor musun?
Yanındayım diyorum işte.
Gülüm olur mu öyle şey? İşte ne bileyim...
Gel.
Civcivler, ne yapıyorsunuz bakalım?
Defne'm ama hiçbir şey yememişsin güzel kızım.
(Melek) Ama olmaz ki öyle aç açına.
(Duygusal müzik)
Kerem, ben bir iki saate döneceğim hemen.
Tamam anne, sen merak etme.
Sen hallet işini.
(Duygusal müzik)
Defne.
Bak bunalırsan, sıkılırsan söyle Başak ablana...
...belki bir çıkarsınız, bir şey olur beni--
(Telefon çalıyor)
Alo Halil.
Geldin mi?
Tamam, geliyorum.
(Duygusal müzik)
Hadi dikkat edin kendinize, tamam mı?
(Duygusal müzik)
Hadi merak etme sen.
-İyisin değil mi annem? -Bomba gibiyim.
Oh, dünya varmış!
Abi ne diyorsun, çıktık sonunda.
Evet doktor, çıktın da mekân senin.
Doktor olarak geri geleceksin.
Oh! Bugünlere de çok şükür.
Mirza, Halil gelecekti ne oldu?
Onun Adana'da bir işi vardı, oraya gitti.
Babaannenle deden seni görünce çok sevinecek.
Nasıl, bilmiyorlar mı?
Nasıl olsun? Bu kadar erken çıkacağını nereden bilecekler?
Bacım, senin bu oğlun doktoru...
...çıkacağım, çıkacağım diye yedi yedi bitirdi.
O iyi olsun de bir tek, gerisi boş.
Hani sen Zeynel'i sormuştun ya.
Zeynel de Ünzile'yi sormuş.
Öyle mi? Hayır olsun inşallah.
Hayır, hayır. Ben akşam Seyit Ali'yle konuştum.
Senin de rızan varsa gelsin kızı istesin dedi.
Uygundur hanımım, beyim de tamam dedikten sonra.
Yalnız kızı isterken babalık ederse...
...beni mutlu eder.
Yakışanı budur tabii. Kimden isteyecek? Tabii ki ondan isteyecek.
Yalnız Ünzile'nin de gönlünü bir sormak gerekir.
Vaktiyle bize sordular mı hanımım?
Benim onayım vardır.
Hem kimi sevgiyle kimi kaderiyle. Kısmet bu işler.
Sen de demiştin ya ayak altında kalmasın.
Gitsin vaktiyle yuvasını kursun.
İyi madem. Hadi bakalım, hayırlısı olsun.
(Duygusal müzik)
(Gerilim müziği)
Hayırdır, bunlar açmamış?
Herhâlde oğlan yakalanınca yüzleri tutmadı, değil mi?
Öyle değil o iş Seyit Ali.
Ya nasıl?
Oğlan kendini vurmuş.
Ölmüş anlayacağın.
Sen ne diyorsun?
Nasıl olmuş?
O kadarını bilemeyeceğim artık.
Yazık, gencecik oğlan.
Demek aklı örtülmüş ha?
Yoksa insanın kendi canına kıyması da ne oluyor?
Allah affetsin, Allah rahmet eylesin.
Âmin.
Hadi hayırlı işler.
Hayırlı işlerin olsun senin de.
(Hareketli müzik...)
(...)
Ya Zeynel Efendi hayırdır...
...sen öyle tavşan gibi kimden kaçıyorsun böyle?
Ne olmuş, nasıl ya?
Nasıl olmuş ki ya?
Ya ben senin hâlini görmüyor muyum?
Babamın yüzüne bakamadın, içeriye kaçtın.
Hişt, rahat ol. Ben senin işi hallettim.
Babama söyledim senin meseleyi onayladı.
Sen ne?
Neyi söyledin abi sen?
Nasıl neyi söyledin? Senin Ünzile'yi anlattım.
-Abi, sen ne yaptın? -Ne yaptım lan Zeynel?
Abi sen yaktın beni abi.
Sen yaktın beni.
Sen zaten yüzükleri almışsın, bu neyin telaşı?
Yanıyorum vallahi yanıyorum abi.
-Oğlum niye yanıyorsun? -Vallahi yanıyorum ben.
Zeynel, nereye gidiyorsun?
Dur, beni bekle.
Neredesin Mithat?
Tamam geliyorum, kapat geliyorum ben.
(Mahmut gülüyor)
Âşık ya, âşık!
(Mahmut gülüyor)
(Müzik)
Defneciğim, bak çok güzel çorba.
Birazcık iç, iyi gelir sana.
Yemeyeceğim.
Ama kahvaltı da yapmadın, böyle hiçbir şey yemeden olmaz ki.
Aç değilim.
Peki canım.
(Telefon çalıyor)
Oo!
Nurullah Hoca arıyor.
Hişt, Defne.
Nurullah Hoca arıyor.
(Telefon çalıyor)
Of!
(Hareketli müzik)
-Alo, hocam. -Nasılsın Kerem?
İyiyim hocam, sağ olun. Siz nasılsınız?
İyiyim, teşekkür ederim.
Biliyorsun, sana çok kızgınım ama dedenin bende hatırı büyük.
O yüzden çık gel kulübe, oturup bir konuşalım.
Tamam hocam, tamam.
Ben gün içinde gelirim.
-Tamam, görüşürüz, bekliyorum. -İyi günler.
(Hareketli müzik)
-Ne oldu? -Uzun hikâye Başak abla.
Kulüpten Nurullah Hoca arıyor da. Gel konuşalım diyor.
Annen biraz anlatmıştı bana.
İstediğin bir kulüpmüş değil mi?
Git görüş hadi.
Ben buradayım merak etme.
Hadi.
Defne, Nurullah Hoca aradı.
Ben gideyim, hemen geleceğim tamam mı?
(Duygusal müzik...)
(...)
(Müzik)
Sağ olasın kızım.
(Hareketli müzik)
Babaanne!
Ömer'im.
Cevizimin içi.
-Hoş geldin, hoş geldin! -Hoş buldum babaanne.
(Zümrüt) Şükürler olsun ya Rabb'im.
(Zümrüt) Bir haber verseydiniz ya.
Ben böyle şölen sofrası kurardım sana burada.
Hiç tasalanma anacığım, daha çok hazırlarız o sofraları.
-Akşama da vakit var daha. -Evet, vallahi doğru dedin.
Ama ben odanı temizlettim, seni bekliyor.
-Vallahi mi? -Vallahi.
-Sen de hoş geldin oğlum. -Hoş gördük ana.
Gelmiş geçmiş olsun, gözün aydın.
Vallahi aydın. Bayram bize bugün bayram!
-Sen iyi misin hoş musun? -Ben vallahi çok iyiyim.
Ağrın sızın falan yok, değil mi?
-Hiçbir şeyim yok şükür. -Çok şükür.
-Ben bir üstümü değiştirip geleyim. -Hadi geç.
Git üstünü değiştir, güzelce bir dinlen oğlum.
Güzel evladım benim, şükürler olsun.
Müsaadenizle ben de geleyim.
-Bir şey olursa ararsın anacığım. -Ararız, ararız.
-Hakkını helal et. Sağ olasın. -Ne demek.
Allah böyle bir kaza bela bir daha vermesin bizim başımıza.
-Âmin. -Âmin.
Allah bu çatının altında artık bize böyle ayrılıklar yaşatmasın.
Gelmiş geçmiş olsun.
Sağ olasın Mirza.
Şükürler olsun.
(Müzik)
(Telefon çalıyor)
-Buyur Zümrüt Hanım. -Cumali müjdemi isterim!
Oğlan aslanlar gibi geldi girdi evin kapısından içeri vallahi.
Odasında dinleniyor.
Maşallah be. Şimdi kurbanı kestiriyorum ha.
Bana bak, akşam sen de mükellef bir sofra kur.
İnşallah Halil'im de gelir, hem beraber şöyle şenliğimiz bir tam olur.
-İnşallah. Hadi geç kalma. -Tamam, hadi.
Kurban olduğum Allah'ıma şükürler olsun be, oh be!
(Cumali) Kurban olduğum Allah'ıma şükürler olsun ya Rabb'im.
(Cumali) Ohh be!
(Müzik...)
(...)
Otur, gel.
Çay kahve bir şey içer misin?
(Müzik)
Kenan'ım mezarlıktan beri konuşmuyorsun benimle.
Hâlâ bu işte benim bir parmağım olduğunu mu düşünüyorsun?
Benim de ciğerim senin kadar yanıyor.
(Müzik)
Hakkı Usta, ocağa bak hele.
(Gerilim müziği)
Cumali...
...biz, bize yakışanı yapalım.
(Hüzünlü müzik)
Hayırdır?
Başın sağ olsun.
Rabb'im sabır versin. Çok zordur acısı.
Başın sağ olsun Kenan Usta.
Allah'ım kimseyi evlat acısıyla sınamasın inşallah.
Sağ olun.
(Hüzünlü müzik)
Sabrı Rabb'im verir de...
...tesellisi yok bu işin.
Ciğerinin yarısını toprağa koydu mu adam...
...geri kalan yarısıyla nefes alır ama...
...yüreğine yüreğine batar acısı.
(Hüzünlü müzik...)
(...)
İki kelam iki rahmet...
...oldu bitti.
Sonra da hayata devam.
Bu kadar. Öyle mi?
Bir şey mi dedin Kenan'ım?
(Hüzünlü müzik)
Kenan.
(Hüzünlü müzik)
(Hareketli müzik)
-Ne oldu oğlum, ne bu hâlin? -Ne ne oldu?
Sen var ya, başıma ne işler açtın bir bilsen.
Ne iş açmışım ki?
Mahmut geldi dükkâna.
Yüzükleri görmüş. Artık kimden ne duyduysa direkt sana yordu.
Ben de seni koruyacağım ya, yüzükler benim dedim.
Ünzile'ye aldım dedim, öyle çıkıverdi ağzımdan.
İyi etmişsin ‘rafık’ım.
Neyini iyi etmişim? Sen abini benden daha iyi tanıyorsun ‘rafık’.
Mahmut'un ağzında laf durur mu hiç?
Gitmiş hemen Seyit Ali abime söylemiş.
Ben bir tane taş attım. O taş kaya oldu.
-O kaya da kafamı yardım benim. -Abartma Zeynel ya.
Şimdi Ünzile demez mi sen kendi kendine neyin hâllerine girdin böyle diye?
Ben şimdi ne diyeceğim, ne cevap vereceğim bu kıza ya.
Demez oğlum niye desin? Demez ya.
-Aynen kardeşim, aynen. -Aynen. Demez.
Demez, doğru diyorsun. Yahu neyini demez?
Ben bu kızla konuşmak için buluştum.
Daha derdimi anlatamadan bu kız çekti gitti.
Şimdi sizinkiler gelecek, Zeynel sana yüzük almış diyecek...
Sen beni yaktın ya, Mithat bittim ben.
Zeynel, sana kalsa sen hiç diyemeyecektin.
Kendini yiyip duracaktın.
-Bak böylesi daha iyi olmuş. -De git ya!
Hem ben niyetlendim de ne oldu?
Al.
Veremedim yüzüğü.
Ne oldu ya, sen hani evlenme teklif edecektin?
Neler oldu neler Zeynel.
Ömer'im oğlum, niye kalktın?
Biraz daha dinlenseydin.
Yat yat bunaldım babaanne ya.
Oğlum, tamam pek güzel giyinmişsin de...
...nereye gidiyorsun böyle?
Defne'ye gideceğim anne. Kerem'le konuştum.
Kız sakinleştiriciyle duruyormuş.
(Zümrüt) Ah be Ömer'im.
Sen kendin daha yeni çıktın hastaneden. Ne Defne'si?
Babaanne, kızın gözünün önünde adam öldü, kendini vurdu.
Defne'nin psikolojisini düşünsene.
Ben çıkıyorum.
(Müzik)
Annem.
Bak, yarana dikkat et, daha taze biliyorsun.
Akşam da vakitlice gel, güzelce dinlen.
Anne bugün Defne'nin doğum günüydü ya.
Doğum gününde yaşadığı travmalara bak.
Ben neler hayal etmiştim bugün için biliyor musun?
Aman anneciğim, ikinizin de canı içinde ya...
...yine kutlarsın dilediğince. Günler torbaya girmedi.
Anne, gidiyorlar buradan. Biliyorsun değil mi?
(Hüzünlü müzik)
Ama anneciğim, sen yine de dikkatli ol.
Geç kalma! Merak ederim ben.
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
(Müzik)
Yine uğursuzun peşine gitti.
Kendine ettiklerini unuttu...
...el âlemin derdine düştü.
Anacığım, bu kadar dertlenme.
Şimdi biz seninle kalkar böyle mükellef bir sofra hazırlarız...
...babam da demiş ya Halil'i çağırın gelsin diye.
O da gelir elbet.
Ailecek oturur güzel güzel yeriz yemeğimizi.
İnşallah.
Halil'imle Ömer'im şu kapıdan içeri girsin de...
...başka ne isterim ben?
(Hareketli müzik)
-Hocam. -Kerem hoş geldin.
-Hoş bulduk hocam. -Nasılsın?
-Sağ olun. -Özlemişsindir buraları.
Dedenle konuştuk.
Adanaspor'la sözleşmeyi feshetmişsiniz.
Hocam, ben onu hiç imzalamadım ki.
Biliyorum, baban imzalamış.
Hayalleri suya düştü yani artık.
Deden, senin için bir şans daha istedi.
Bugün 18 yaşına giriyorsun, artık reşitsin.
Bu iş çok uzadı. İmzala şunu da bitsin artık bu iş.
(Hareketli müzik)
Yapamam hocam.
Burada oynamak benim en çok istediğim şeydi.
Ama artık yapamam.
Annem hasta.
Kanser.
Hadi ya.
Geçmiş olsun. Gerçekten çok üzüldüm.
Sağ olun.
Adana'da tedavi görüyor.
Adanaspor'a da o yüzden mi gitmek istedin?
Yok. Annemin hastalığıyla Adanaspor'un bir ilgisi yok.
Babamın benden habersiz yaptığı bir şey.
Ama burada işler değişti. Burada kalamayız artık biz.
Adana'ya gideceğiz. Orada iş bulacağım.
Anneme, kardeşlerime bakacağım.
Yani futbol benim için başlamadan bitti.
Anlıyorum seni.
Ama hiçbir nesil arkasına bakarak büyümez.
Annen için bile olsa geleceğinden vazgeçmemelisin.
Hatta annenin iyiliği için de...
...geleceğine, başarılarına sırtını dönmemelisin.
Anlıyorum hocam.
Ama ben şu an bunları düşünemiyorum.
Anneme, kardeşlerime destek olmam lazım.
Önce annemin iyileştiğini görmem lazım benim.
Ama sağ olun...
...bana tekrar bu şansı verdiğiniz için.
Ama yapamam.
Peki, sen bilirsin.
(Hüzünlü müzik)
Bende kalabilir mi? Anı olur en azından.
-Tabii ki kalabilir. -Sağ olun.
İmzalamadım ama...
...18'inci yaşımın en güzel hediyesi oldu.
Allah yardımcın olsun evlat.
Ben buradayım, takım burada.
Ne zaman dönmek istersen kapı açık.
Ama dönersen biliyorsun, bir güzel pataklarım seni.
Sağ olun hocam.
Bana hep çok destek oldunuz.
Baba gibi davrandınız.
Her şey için teşekkür ederim.
Güle güle evlat. Yolun, bahtın açık olsun.
İyi çalışmalar hocam.
Güle güle.
(Duygusal müzik)
(Kapı zili çalıyor)
Ömer, hoş geldin.
Abla, Defne nasıl?
İçeride. Yatıyor. Gel.
-Ver sen bana. -Sana zahmet.
Dur, terlik vereyim sana.
Sağ ol abla, teşekkür ederim.
(Duygusal müzik...)
(...)
(...)
Senin ne işin var burada?
Hastanede değil miydin sen?
Ben kahraman değil miyim? Işınlandım geldim.
Kahve içer misiniz?
Ben alırım Başak abla, sana zahmet.
Tamam canım.
Defne'm, çok korkuttun beni, iyi misin?
Sana bir şey olacak diye aklım çıktı.
Hiç iyi değilim Ömer.
Hiç iyi değilim.
Gözlerimin önünde kendini öldürdü.
Ben bunu nasıl unutacağım, nasıl aklımdan çıkartacağım bilmiyorum.
Yapma.
Geçti, geçti.
Biliyorum, farkındayım çok zor.
Ne söylesem boş, etkilenmemen mümkün değil.
Kendini suçluyorsun.
Kafanda kuruyorsun olanları.
Ama ne olur Defne'm...
...yapma bunu kendine, lütfen.
Yapma.
(Müzik)
Düşündükçe aklımı kaybedecek gibi oluyorum sanki böyle sürekli.
Sürekli böyle gözlerimi kapattığımda karşımda dikiliyor.
Beni suçluyor, sen yaptın diyor.
Ben kapatmak istemiyorum.
Gözlerimi kapatmak istemiyorum, düşünmek istemiyorum.
Defne'm, Defne'm.
Sakin ol.
Adnan hastaydı.
Bunu sen de biliyorsun. Senin hiç suçun yok. Gerçekten yok.
Senin yerinde kim olsa aynı şeyi yapardı, buna eminim.
Ne olur kendini suçlama. Lütfen.
Görmedin sen, sen bilmiyorsun. Ben gördüm.
Sen orada değildin, ben oradaydım.
Defneciğim, al iç.
Bu ne abla?
Doktorla konuştum, o verdi. Sakinleştirici.
İçmeyeceğim ben onu.
İstemiyorum içmek, uyumak istemiyorum. Gözlerimi kapatmak istemiyorum.
Ben düşünmek istemiyorum, sadece bu acı geçsin istiyorum.
Tamam, geçti.
Geçti.
Ben buradayım.
Bak, buram...
Buram çok acıyor.
Geçti, geçti.
Ne olursun bir şey yap.
Sök al bu acıyı içimden ne olur.
Geçecek, söz veriyorum.
Söz veriyorum geçecek, bana bak, söz veriyorum.
Söz veriyorum, söz veriyorum.
Hani bana demiştin ya...
...baba insanlar bana saygı duysun, önümde ceketini iliklesin diye.
O yüzden açtım yolunu, işlerin başına geçirdim.
Benden çok şey öğrendiğini de söyledim.
Dik durmayı...
...namerde boyun eğmemeyi, acımazsızlığı.
Bende ne varsa sana verdim.
Sende olmayan bende de yoktu oğlum.
Doğuştan öksüz yetim olunca ceketimiz dikiş tutmuyor işte.
Acımız da sevgimiz de hep bir başına. Hep bir cana hasret.
Çocukken bir sokak kedisini çok sevmiştim.
Bir gün kayboldu. Bulamadım.
Onu çok özledim.
Dedim ki sevmek ne garip şey.
İnsana üzmekten başka bir şey yapmıyor.
Sonra anneni sevdim.
O da göçtü gitti toprağın altına.
Şimdi sen de kalkmış bana ben de yokum diyorsun.
Sen de yoksan bu babanın insanlara insanlığı yerin dibine batsın.
Ben boş bir kara sayfa açtım.
Adını yazdıracak çok adam var.
Çıkmasanız mı acaba? Yani Defne hiç iyi değil.
Ben yanındayım abla, merak etme. Sıkılırsa getiririm eve.
Şimdi evin içinde duruyor, kafasında kuruyor, bunalıyor yani.
Dışarısı iyi gelecek, tamam mı?
Peki.
Hazırım ben.
Hadi bakalım. Dikkat edin, olur mu?
Defneciğim, hava da çok güzel. Sana da iyi gelir şimdi.
Ne yaptı Defne acaba?
Bu da bitmedi. Bitsin de gidelim artık.
Az kaldı, çıkarız birazdan. hem Başak yanında, Kerem de var.
Öyle de işte...
(Telefon çalıyor)
Kim?
Başak duydu seni.
Başak mı?
Alo, Başak, ne yaptınız? Nasıl Defne?
Daha iyi canım, merak etme.
Ömer geldi biraz önce, dışarı çıktılar biraz hava almaya.
Yani daha kötü olmaz herhâlde, değil mi?
Ömer yanında zaten. Kötü olursa eve dönecekler beraber.
İyi, iyi.
İyi olmuş. Kerem?
Onu hocası aradı, kulübe çağırdı. Oraya gitti görüşmeye.
Aa, buna sevindim.
Ona da iyi gelir şimdi.
Ben de çıkayım diyorum, kimse de yok evde.
Tabii, tabii. Sen yani...
Hakikaten hakkını ödeyemem, çok sağ ol Başak.
Bizim de zaten bitiyor, biz de çıkacağız birazdan.
Tamam canım, görüşürüz.
Tamam canım, görüşürüz.
Yolunda mı her şey?
Ömer, Defne'yi dışarı çıkarmış.
İyi yapmış. Hava alsın kızcağız.
Kerem de kulübe gitmiş, hocası çağırmış.
Babam aracı oldu yani.
Gitmeyelim diye uğraşıyor, biliyorsun değil mi?
Bana da kal diyemediği için çocukları burada tutmaya çalışıyor şimdi.
Kızsa da etse de baba sonuçta. Burada gözünün önündesiniz.
Şimdi giderseniz nasıl koruyacağım diye düşünüyordur haklı olarak.
Farkındayım Halil, farkındayım ben bunun.
Yani düşünüyorum de şimdi gittiğimde yine çok mu üzülecek diye.
Yine Melek bildiğini okudu, yaptı, gitti işte diye kızacak.
Dur bakalım yani Kerem bu sözleşmeyi imzalarsa zaten bir yere gittiğimiz yok.
Bilmiyorum şimdilik.
Benim bu konudaki fikrimi biliyorsun.
Sonuçta kalman senin için de çocuklar için de en doğrusu.
Ne olursa olsun, nereye gidersen git ben sana yine destek olurum. Bu sorun değil.
Ama senin ailen burada.
Yani onların burada varlığını hissetmen bile o kadar güzel bir duygu ki.
Tamam, babanla kırgınsınız ama en azından arkanda olduğunu biliyorsun.
Öyle, değil mi?
Halil, ben bu hastalığı öğrendiğimde sadece buraya gelip...
...kendimi babama affettirmek istedim.
Çocuklarımı da ona emanet etmek istedim.
Tedavi falan olmak benim hiç aklımda yoktu, biliyor musun?
Hiç düşünmedim bile ben tedaviyi.
(Melek) İşte geldikten sonra olanları biliyorsun zaten.
Bir ara gerçekten ben de bütün ümidimi kaybettim ama...
...sonra yeniden bir umut yeşerdi içimde.
Çocuklar babamla aramızda böyle köprü olunca...
...ben de babamla olan bağımı yeniden inşa edebilirim diye düşündüm.
Ben buna inandım.
Umarım gözlerim kapanmadan o günleri de göreceğim.
Göreceksin Melek, iyileşeceksin de.
Babanla da barışacaksın, çocukları onlara emanet etmek zorunda kalmayacaksın.
Hep beraber mutlu olacaksınız, inan bana.
Sinemaya gidelim mi Defne'm?
Biz seninle hiç sinemaya gitmedik. Aklıma geldi.
Çok karanlık.
Haklısın, evet.
Ben seni hava al diye dışarı çıkardım, şimdi orada iyice daralacaksın.
O zaman ne yapsak? Aa, Halfeti'ye gidelim mi?
Tekneyle gezeriz, şöyle güzel bir balık yeriz. Ne dersin?
Ömer.
Ben başka bir yere gitmek istiyorum.
Olur prenses, sen nereye gitmek istiyorsan oraya gideriz, tamam mı?
İyi olacak, merak etme.
Mithat Efendi, ne yaptın?
Gereksiz karakolluk işlerini hallettin mi?
Ne diyorsun abi sen?
Olmadık işlere burnunu sokuyorsun ya Mithat, onu diyorum sana.
Ne dedim ben sana?
Yarın öbür gün dedim bu çocuğun babası gelir. Sana iş olur, sıkıntı çıkarır.
Senin başına bela olur dedim, dinlemedin.
Halam istemiyor bunu, babam da istemiyor bunu.
Neden istemiyor Mithat? Aha, bundan dolayı istemiyor.
Sen ne ediyorsun? Kendi bildiğini ediyorsun.
Kendin bilirsin Mithat, kendin bilirsin.
Sen beni hiç anlamayacaksın, değil mi abi?
Hiçbir zaman anlamayacaksın.
Ama haklısın, sen de haklısın.
Senin sevgi diye bildiğin şey, adamlık diye bildiğin şey...
...bu dükkânla konak arası kadar.
Düzenin, doğrun neyse kurduğun o küçük dünya kadar.
Konağın dışına çıkınca da şaşkına dönüyorsun.
Çünkü korkuyorsun.
Bildiğini yaşamaya, söylemeye hep korktun sen abi.
Babamın kanatlarının altında, aynı yerde dönüp durmayı seçtin sen.
Ben bir kere sana dedim, şuradan çıkalım, küçük bir dükkân tutalım.
Biraz nefesleniriz dedim. Sen ne yaptın abi?
Şaştın kaldın öyle.
Aklın çıktı. Sen bildiğinin, gördüğünün dışına çıkmaya hep korktun.
Kusura bakma ama sen busun abi.
Bu kadar senin dünyan.
Eyvallah Mithat Efendi.
Eyvallah.
Benim adamlığım bu dükkânla ev arasında, öyle mi?
Bak efe...
...sen doğduğunda anamı kaybettik biz.
Sen bizim ne çektiğimizi biliyor musun?
Sen babamın ne çektiğini biliyor musun?
Benim babam kederinden çöktü çöktü. Kendine gelemedi adam.
Etrafımdaki herkes benim karşıma dikildi.
Mahmut, babanın acısını yüklen dediler bana.
Kardeşlerine babalık yap, abilik yap dediler bana.
Dükkânın başına geç, dükkânın direği ol dediler bana.
Ben hesaptan anlamam kitaptan anlamam. Dükkânın başına geçtim.
Sırf buranın ateşi sönmesin diye.
Sırf yediğimiz ekmek kör olmasın diye.
Pardon da Mithat Efendi...
...ben şimdi aciz miyim ben şimdi korkak mıyım, söyle bana.
Ben doğduğum gün sizin çok canınız yanmış abi.
Ben onu anladım.
Sen hiçbir şey anlamamışsın Mithat Efendi.
Hiçbir şey anlamamışsın.
Hayırdır, ne oluyor?
Hiçbir şey olmuyor baba.
Mithat Efendi'den abilik dersi alıyoruz. Hiçbir şey olmuyor.
(Müzik)
Hiçbir zaman söylediğimiz senin kulağına girmeyecek, değil mi?
Yine başımızı öne eğdiriyorsun.
Ben senin başını ne zaman öne eğdirdim baba?
Ben şimdi ettiğini diyorum sana.
Ben rıza göstermedikçe başını belaya sokuyorsun.
Kendi derdimiz yetmezmiş gibi elin kızının derdini de hanemize sokuyorsun.
Hiçbir zaman anlamayacaksınız, değil mi?
Ablamın yaşadığıyla Seyran'ın yaşadığının bir farkının olmadığını...
...hiçbir zaman anlamayacaksınız.
Biz de Melek'e bir sürü yüklendik baba.
Bir sürü laf ettik. Ettik de ne oldu, bir işe yaradı mı?
Alpay'a engel olabildik mi? Geldi burnumuzun dibine gidi.
Hem sen demedin mi bana, o senin ablan, ona laf etme, yerini bil diye.
Aha şimdi ben yerimi biliyorum, sen yine beğenmiyorsun.
Ben yine yaranamıyorum sana.
Ben görmüyorum sanma, görüyorum. Sen gizli gizli koruyorsun ablamı.
Çünkü o senin canın, değil mi?
O senin kanından, bizim kanımızdan.
Seyran da benim canım baba. Ben şimdi dağ gibi yanında duruyorum onun.
Bu mu dokunuyor sana?
Bana bak, haddini bil.
Bana neyin dokunup dokunmadığını, nerede ne diyeceğimi sana soracak değilim.
Eğer bu işte rızam yok diyorsam...
...sadece senin iyiliğini düşündüğüm için demiyorum.
O kızın da iyiliğini düşünüyorum.
Ne huzur bilir ne dirliği olur. Herkes sizi konuşur.
Hem söylesene sen bana...
...kız büyüdüğünde seni düşmanı gibi görmeyeceğini nereden biliyorsun?
Ben o kızın annesine acı vermezsem, ben o kızın annesini ağlatmazsam...
...elimden geldiğince ben ona bir istikbal verirsem...
...o çocuk niye düşman olsun baba bana?
Dediğim dedik diyorsun, öyle mi?
Yine burnumun dikine gideceğim diyorsun.
Ben burnumun dikine değil baba, ben gönlümün gösterdiği yoldan gideceğim.
Eğer bunun için beni sileceksiniz silin.
Daha önce ben konaktan nasıl gittiysem buradan da öyle giderim.
(Müzik...)
(...)
(...)
(Müzik)
Defne, bunu yapmak zorunda değilsin.
Eğer af dilemezsem ben, kendimi affedemeyeceğim.
Defne'm.
Bunun için kendini suçlama, lütfen.
O kendi kendini yaktı, biliyorsun bunu.
Benim yüzümden oldu.
Benim yüzümden öldürdü kendini.
Gözlerimin önünde öldürdü kendini ya.
Ben aklıma geldikçe çıldıracak gibi oluyorum.
Tamam Defne, unuttun mu sana yaptıklarını?
Sana yaptığı o kötülükleri unuttun mu? Ben unutmadım.
Ya o kendisini öldürecekti...
...ya o kendi kendine ölecekti ya da ben öldürecektim ben onu Defne.
(Ömer) Olacağı buydu.
(Defne) Böyle ölmemeliydi.
Cezasını çekerdi, bir şekilde tedavi olurdu. Hayata tutunurdu.
Ama bak, biz buradayız o orada.
Biz yaşıyoruz, o öldü.
(Gerilim müziği)
(Müzik...)
(...)
(...)
(Müzik)
Ben gerçekten böyle olsun istemedim.
İstememiştim.
Oğlumu o tuzağa düşürürken böyle düşünmemiştin ama.
Adnan ne yaptıysa kendi kendine yaptı.
Kimsenin suçu yok.
Bak bu doğru.
İnsan gideceği yolu kendi döşer.
Ama varacağı yeri kestiremez.
Gidelim. Ömer gidelim.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Gerilim müziği)
(Duygusal müzik)
(Kenan iç ses) Canımdan can aldılar, seni benden kopardılar.
(Kenan iç ses) Buna sebep olanların aldığı nefes haram olacak bundan sonra.
Bu dizinin sesli betimleme, ayrıntılı altyazı ve işaret dilini...
...kapsayan eşerişimi Üs Yapım tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Sesli Betimleme Metin Yazarı ve Seslendiren: Çiğdem Banu Yeşilırmak
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Hatice Başpınar - Büşra M. Koçak...
...Nuray Ünal - Özgür Deniz Türk - Tugay Çiftci
İşaret Dili Çevirmeni: Volkan Kurt
Son Kontroller: Olgun Yılmaz - Ela Korgan - Samet Demirtaş
Teknik Yapım: Dağ Prodüksiyon ve Yeni Gökdelen Tercüme
("Aydilge - Yalnızlık Masalı" çalıyor)
"Neler umdum ben, nasıl soldum ben"
"En yakınımdan böyle, nasıl koptum ben"
"Bir varmış bir yokmuş diyemem"
"Her masalın sonu varmış bilemem"
"Ben yuvama dönebilsem yeniden"
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.