Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Drodzy przyjaciele.
Witamy na Gejowych Igrzyskach w Tokio.
Przywitajmy ciepło francuską drużynę piłki wodnej.
Krewetki w cekinach!
REWANŻ KREWETEK W CEKINACH
Wysadź mnie tutaj, Marco.
Wstydzisz się naszego życia?
Skarbie, skądże, ale inni by nie zrozumieli.
- Czego? - Wszystkiego. Znasz ich.
- Właśnie, że nie znam. - Niewiele tracisz.
Wiesz co?
Najlepszym hołdem dla Jeana jest żyć pełnią życia,
- więc zostanę tu z tobą. - A gejowe igrzyska?
Ty jesteś zajęty, a oni lecą imprezować.
Dlaczego mam być jedynym, który się przejmuje?
Bo jesteś kimś więcej niż ich bramkarzem.
W kieszeni masz niespodziankę.
- Myśl o mnie w każdej chwili. - Wariat.
Uciekaj.
Konnichiwa.
- Masz tylko bagaż podręczny? - Resztę już odprawiłam.
- Mamy nowe zasady. - Niska emisja dwutlenku węgla.
- Ja nie schodzę nisko. - Cześć, chłopaki.
- I Fred. Wybacz, Uber nawalił. - Nic nowego.
- Dlaczego nie lecimy bezpośrednio? - Dostosowujemy się do wszystkich.
22 godziny lotu...
- Miłej podróży. - Dziękuję.
Ruszaj się. Dzień dobry.
Dobre wieści, panie Blanchard. Pański status
- gwarantuje lepsze miejsce. - Jaki status?
- Byłego skarbnika Act Up. - Nie. Pasażera pierwszej klasy.
- Nauczyciele dostali podwyżki? - Nie.
Poznałem kogoś bogatego. Byliśmy razem w Azji, nic wielkiego.
I na Fiji. I w Australii.
- W USA... - Dobrze, dziękuję.
- Kto to? - Bram. Zapoznałaś nas na Chorwacji.
- Dziany handlarz? - Ciszej. Jestem lewicowcem.
Pan socjalista stawia.
- Miłej podróży. - Dzięki.
- Pomóc ci, Damien? - Nie trzeba.
Damien, łap.
- Cześć, trenerze. - Wszystko gra?
Poznajcie wspaniałego gracza, o którym wam wspominałem.
- Sélime. - Hej!
- Sélime, to Krewetki. - Krewetki?
Krewetki w cekinach. Tak się nazywają.
- Najlepsza część krewetki to... - Głowa. Błyszczą i imprezują.
Rząd 28? Miejsce 28E i D. Tutaj.
Przepraszam. Usiądź, a ja zaraz wrócę.
- Wygląda na miłego. - Przyhamujcie, bo on nie jest...
- Jaki? - Jest... Znaczy nie jest...
- Wychodzi? - Cholera. Jest nieśmiały.
Sélime!
- Co jest? - Pytasz poważnie?
- Słucham? - Ci kolesie to geje.
- Na tym polega idea zespołu. - I wezwałeś mnie? Wal się.
Powinienem był ci powiedzieć, ale nie wyglądałeś na...
Serio?
Po homofobicznej tyradzie kazali mi ich trenować.
Na początku byłem tak samo zaskoczony,
ale to świetni goście.
- W dupie to mam. - Zaczekaj, Sélime.
Ciągle mówisz, że chcesz grać dla Francji.
Te zawody to twój test na arenie międzynarodowej,
a ty się zwijasz do domu?
Dlaczego wybrałeś mnie?
Bo...
Bo co?
- Jesteś najbardziej otwarty. - Z tą bandą skończę w lesie.
Nikt cię nie zobaczy na drugim końcu świata.
Patrz.
Z wyjątkiem czarnego, żaden nie nadaje się do gry w polo.
Mylisz się, są dobrzy.
- Widzisz Xaviera? To ten flaming. - Tak.
- Normalnie Neymar w basenie. - A ten karzełek?
Damien? Na niesamowitą moc. Wiesz, jak na niego mówią?
- Foka. - A starzec?
Joël nie ma przezwiska, ale doświadczenie już tak.
- W chlaniu? - Nie, na olimpiadzie.
- Był na olimpiadzie? - Tak.
- Jak ty? - Tak, ale 25 lat temu.
- Na zawodach w Sydney? - Pewnie.
Ale nie znosi o tym mówić. Sélime. Japonia, stary.
Wiesz, jaki to przełom? Będzie szaleństwo.
Nowa kultura, jedzenie, wspaniałe miejsca...
- Lecimy czy się ruchamy? - On nie mówi serio.
- To był tylko żart. - Sorki.
- Spytaj pilota. - Co ja, kurwa, wyprawiam?
Daj torbę.
- Skarbie? - Jesteś w toalecie?
Tak. Powiedz mi coś. Ty znasz Sélima...
- Proszę pana, startujemy. - Chwileczkę. Dziękuję.
- Sélime jest gejem, tak? - A co?
Proszę cię, odpowiedz. Jest gejem?
- Chyba tak. - Chyba?
- Proszę wrócić na miejsce. - Zaraz wychodzę, cholera.
Powiedziałaś, że nie może się ujawnić
i chciałaś, żebym mu pokazał coś nowego.
- Czyli jest gejem. - Nie, to było przeczucie.
Chryste...
Tato, coś ty zrobił? Tato?
Nic. Muszę iść, skarbie.
Wszedłem tylko na chwilę.
Przepraszam panią.
- Możemy posłać kolegom szampana? - Niestety, to zabronione.
Frédéric Lecomte? To ty?
Pewnie, że to ty.
Christophe Pouchard, liceum Pasteura, klasa 4D.
- A tak. - Cholera... Zmieniłeś się.
- Niewystarczająco. - Mnie się podoba.
- Fredo... - Teraz jestem Fred.
Racja, bardziej unisex.
Było miło. Do zobaczenia za 20 lat.
Czekaj, zróbmy sobie zdjęcie. Chloé Le Guennec nie uwierzy.
- Może później. - Okej, to później, Fredo.
Jasna cholera, Fredo.
Chłopaki.
Tak się zastanawiałem...
Nie przeszkadzałby wam heteryk w drużynie?
- Jasne, że nam nie przeszkadzasz. - Dzięki, ale mam na myśli innych.
Nie, nie przesadzaj.
Czemu pytasz?
Bez powodu. Jestem ciekaw.
Jeden może być, ale więcej jest zdradliwe.
- Zrobiłoby się tandetnie. - Jak w piłce nożnej.
- To nie dyskryminacja? - Większość unika mniejszości.
- To instynkt samozachowawczy. - Zbawienie.
A gdyby nieznajomy się przyłączył? Spytalibyście, czy jest gejem?
- Co? - To prywatna sprawa.
- To niegrzeczne. - Dokładnie.
To skąd byście wiedzieli?
- Użyłbym gejradaru. - Tylko nie to.
- Co to jest gejradar? - Delfiny mają sonar.
- Żołnierze radar. - A geje gejradar.
Co za pierdoły.
Widzisz go? To gej.
- W życiu. - Kompletny gej.
- Zbyt hot, żeby być hetero. - To skomplikowane.
- To szósty zmysł i chemia. - Jak laski i miesiączka.
Fuj!
W porządku?
Lubisz rap?
Co?
- Lubisz rap? - Tak.
Super.
A inną muzykę?
- Na przykład pop? - Pop?
- Bardziej melodyjną? - Jak 50 Cent?
Tak, albo... Céline Dion?
Gdzie jest Jean?
- Uważaj trochę! - Ciasno tutaj.
Pewnie, panie Samolubny. Mam tu tylko jeden sweter.
Całego mnie upaprał.
Co ty robisz?
Żadnego rżnięcia pomiędzy Krewetkami.
Jesteśmy razem już 5 miesięcy.
- To tyle co nic. - Twój najdłuższy związek.
Jest cenny i musimy go chronić.
Inaczej skończymy jak heteryki przed telewizorem.
Wyobraź sobie sekretny romans w egzotycznym miejscu.
- Erotycznie, prawda? - Przepuść mnie, idę siku.
Nie znoszę sekretów.
Co za królowa dram.
Co?
- Nie miałeś rzucić? - Rzuciłem,
tylko boję się latać. Nie mów nikomu.
Szybko, między lotami mamy tylko 30 minut.
Żebraki nie mogą wybrzydzać.
Zabiję go.
Czekam i czekam.
- Nie latamy klasą biznesową. - Urodziłam się w takowej.
Ty pewnie jesteś Sélime.
- Co to? - Fred. W porządku, Fred?
- Później ci wyjaśnię. - Nie widzę lotu do Tokio.
Jest za 32 minuty.
Nie 32 minuty, tylko 24 godziny i 32 minuty.
- Co? - Pokaż.
Jutro.
- Masz rację. - Cholera.
Gorzej niż poprzednio.
Bagaże!
Gdzie my jesteśmy? Chłopaki!
- Widzę tylko gówniane budynki. - Podziękuj Joëlowi.
Następnym razem ty sprawdzasz.
- Nie będzie następnego razu. - Tak?
- Tak! - I dobrze.
Uspokójcie się.
Ale jazda! Sobowtór Cédrica!
- Co to za zegarek? - Taki sobie zegarek.
Pokaż.
- Daytona? - Co?
- Skąd go masz? - To podróbka.
Podróbka?
Rolex nie jest w twoim stylu.
Jestem lewicowcem, ale stać mnie na podróbkę.
- Na świetną podróbkę. - Idealną.
Dajcie spokój z tym badziewiem. Wyślę Cédricowi zdjęcie.
Lepiej nie, i tak ma gówniane życie.
Na pewno jest szczęśliwy, że postawił na związek.
Jazda! Geografia. Stolica Etiopii.
- Addis Abeba. - Tak!
Historia. Kiedy zabito Henryka IV?
Henryk IV. 15... 1610!
- Dokładna data. - Inaczej byłoby zbyt łatwo.
Żartujecie?
- Takie są zasady. - Właśnie.
- 14 maja 1610. - Tak!
Sport. Twoja kolej, skarbie.
Gdzie Laure Manaudou pobiła rekord w stylu dowolnym?
- Manaudou... - Myśl!
Gram w piłkę wodną, nie pływam.
- W Atenach? - Tak!
- Łatwa wygrana. - Zbyt łatwa.
- Jeszcze jedna rundka? - Nasmarujmy się!
Twój chłopak to zbok.
Co za piekło.
Chodź, skarbie! Druga runda!
Idę!
- Fajny bunkier. - Będzie dobrze.
Pomóż mi, skarbie.
- Przestańcie narzekać. - Ja śpię sam.
Nigdy nie widzieli drużyny piłki wodnej?
- Ale tu ponuro. - Spróbujemy specjałów. Bolszojkutasów.
Lubię rosyjską kuchnię.
Będziemy siedzieć w pokojach. Ten kraj jest homofobiczny.
- Weź, to nie Czeczenia. - Poczekaj, aż cię napadną.
Nie ruszamy się stąd i przechodzimy w tryb ukryty.
- Aleś odważny. - Słucham?
Mamy uhonorować Jeana, a nie zmieniać świat. Paszporty.
Ten stary ma rację. Też byłbym ostrożny.
Popilnuj mi bagażu.
Jestem w dupie przez twoje błędne domysły.
Co się stanie, jeśli nie jest gejem? Gejowe Igrzyska są otwarte dla każdego.
- Tak... - Wie, że to Gejowe Igrzyska?
Nie, i w tym problem. Chciałem mu powiedzieć w Tokio.
Co? Daj spokój, tato. Musisz to zrobić teraz.
Cholera.
Sélime?
Kurwa, tak.
Hej, Vincent. Wszystko gra?
Tak, a u ciebie?
To nie moje.
Idziemy na basen trenować. Przyłączysz się.
Tak.
- Gdzie jest Sélime? - Na basenie, z resztą.
Trenują.
Jaki giętki.
Rozgrzewam się.
- Gotów strzelać? - Pokaż nam najlepszy strzał.
Kto chce zacząć?
Łap, przystojniaku.
Chodź, Sélime. Zobaczysz, dlaczego jestem Wałem.
- Bo jesteś stary. - I się rozpadasz.
- Chłopaki, szanujcie mistrza. - Zwal mi.
To ty byłeś na Olimpiadzie.
- Przymknąć się. - Broniłem cię.
- Po prostu strzel gola. - Na tym kończysz szaleństwa?
Tak, na tym.
- Zwariowałeś? - Przecież to bramkarz.
Jesteś bezużyteczny. Odchyl głowę.
- Tutaj się nie ranimy. - To jak wygramy?
- Liczy się show. - Jakie show.
- Otwarcie Gejowych Igrzysk. - Co?
- Gejowych Igrzysk. - To największe gejowe wydarzenie.
W tym roku transmituje je ponad 70 krajów.
Oszukałeś mnie, jebany kłamco.
- Nie jestem pedałem! - Słucham?
- Nie jestem jak wy! - Sélime!
On tak na serio?
- Jest zły. To nic takiego. - Co to miało być?
Nie jest homofobem.
Sprawdziłem, ogląda gejowe porno. Powiedz im.
- Przeszukiwałeś go? - Tak, trochę.
Naprawdę go sprawdzałeś? To jego prywatna sprawa.
- Zgadzam się. - Wiem.
Powiedział ci, że jest gejem?
Nie do końca. Córka mi powiedziała.
- Skąd ona wie? - Ma przeczucie.
Co?
To jak ten wasz radar. Jak u delfinów.
- Dlaczego go nie spytałeś? - Nie wiem.
Dlaczego wcześniej z nami nie pogadałeś?
Nie wiem. Myślałem, że pomoże nam wygrać.
Myślałem o Jeanie.
Złapano mnie na proteście studentów.
Gliny rozbiły mi okulary. Nic nie widziałem.
Ale kiedy do mojej celi dorzucili Manuela...
Miał niecałe 20 lat, duże, ciemne oczy,
zaczerwienione od gazu łzawiącego, rozerwaną koszulkę,
wspaniałą, umięśnioną klatę, mały tyłeczek schowany w jeansach...
Po co mi to opowiadasz?
Bo nawet jeśli zawsze pragnąłem mężczyzn,
musiałem tego doświadczyć, żeby przestać się okłamywać.
Z Sélimem będzie podobnie.
Obyś miał rację. Póki co zamknął się w pokoju.
- Halo? - Daj mamę.
- Jak tam? Wyrwałeś jakieś Japonki? - Po prostu ją daj.
- Dobra, dobra. - Cześć, synku.
- Wszystko dobrze? - Tak.
- Kupisz mi bilet powrotny? - Czemu? Znów się z kimś biłeś?
- Coś ty. - To co się stało?
- To nie jest normalna drużyna. - Nie grają w basenie?
- Grają, ale nie o to chodzi. - To o co?
Jakoś sobie poradzę.
Kocham cię.
Zostaw. Cedricovski.
Jak żywy.
Na szczęście mamy bardzo niewielu homoseksualistów.
Rodacy nie chcą oglądać
zboczeńców biorących śluby, jak na Zachodzie.
To choroba, którą musimy leczyć.
Później będą chcieli ślubów z rodzicami, braćmi, siostrami,
- kozami albo odkurzaczami. - Pragnę odkurzacza.
Odbierz.
Muszę zapalić. Zaraz wrócę.
Palisz?
Tak.
- Cześć, Dadou. - Hej, skarbie.
- Wszystko dobrze? - Tęsknię.
Nosiłam dziś twoją koszulkę. Cała pachnę tobą.
- To kiepski moment. - Czuję cię tutaj. Pragnę cię.
- Nie teraz, jestem w hotelu. - Co byś mi zrobił?
- Pocałował? - Tak, w szyję.
W szyję? Lubię to.
- Nie przestawaj. - Złapałbym ci cyce.
- Złap je i całuj! - Zszedłbym niżej...
- Zrobiłbym ci... - Jedz mnie, mój urwisie!
Przepraszam. Oddzwonię.
- Vincent, wyjaśnię ci to. - Nie trzeba.
- Vincent, proszę. - Co?
Cholera. Dobra.
Wiesz, że żyłem w rodzinie zastępczej. To nie było łatwe.
W wieku 18 lat musiałem się z nimi rozstać
i zostałem na lodzie. Chodziłem na basen się myć.
Tam poznałem Jeana i Cédrica. Zacząłem trenować z Krewetkami i...
- Powiedziałeś, że jesteś gejem? - Nie. Oni tak pomyśleli.
Nigdy z nikim nie byłem,
więc mogłem nim być. Nie znałem siebie.
Byłem prawiczkiem, dopóki nie poznałem Alice.
Teraz już za późno, żeby im powiedzieć.
- Jesteś hetero, wielkie halo. - Ty dołączyłeś jako ostatni.
Nie zrozumieliby po 15 latach.
No nie wiem. Mam dość tych kłamstw.
Jakich kłamstw?
Jakich kłamstw, Vincent?
Właśnie. Jakich kłamstw, Vincent?
Dziwny.
- No dobrze... - Ty też?
Znalazłem chłopaka niedaleko. Nie możemy walić w tej norze.
Racja, to byłoby głupie.
- Gdzie jest twój? - Mój?
- Chłopak. - Niedaleko hotelu.
- Super, mój też. Idziemy. - Nie...
Zobaczą nas. Przyłapią!
- Chodź. - Nie!
- Najlepiej jest nic nie robić. - Nic? Nie mogę zostawić Sélima.
Gdzie mieszka twój? Chłopak.
On... A twój?
Mój... tam.
A mój tam. Pogadamy jutro.
- Spoko. - Buziaki.
- Czekaj. - Co?
Mój też mieszka tam.
- Zabawne, prawda? - Bardzo.
- Chcesz? - Rzuciłem.
- Masz jakiś sekret? - Co? Nie.
- Poznałeś kogoś? - Nie. Nie muszę.
Rżnięcie facetów mi wystarcza.
- Dokąd się wybierasz? - Żyć pełnią życia. Dobranoc.
- Fred, to niebezpieczne. - Z kobietami też mają problem?
- Nie, ale... - Co?
Z rudymi mają. Co jest żałosne.
Nie może iść sama. Fred, zaczekaj.
Nie.
- Fred, zaczekaj. - Nie.
Nawet moscow mule tu ssie.
Kręcą mnie Rosjanie. Każdy z nich ma dużego.
Tak.
- Nigdy nie miałeś? - Rosjanina? Nie bardzo.
- Będziesz się świetnie bawił. - Zaczekaj.
- Twój chłopak? - Co?
Tak. Cholera, odwołał spotkanie.
Co za drań. Chciałem possać wielkiego kutasa.
- Wracam do hotelu. - Czekaj. Spytam mojego, czy ma kolegę.
- Nie chcę ci przeszkadzać. - Żaden problem.
- Tak się nie godzi. - Spodoba ci się.
Nie wypada!
- To kiepski pomysł. - To wracaj.
Pewnie. I mnie napadną.
O co ci chodzi? Nikogo tu nie ma, paranoiku.
- Dziwne, to powinno być tutaj. - Wiedziałem.
4 gwiazdki na TravelGay.
Opinie sprzed czterech lat. Pewnie rząd ich zamknął.
Na pewno nie.
- Fred! - Daj se siana.
Zimno jak na Biegunie Północnym.
Fred, on ma rację. Proszę cię, wracajmy.
- Proszę, Fred. - "Proszę, Fred".
Co za tchórze.
- Idziemy. - Potną nas.
Zaczekaj na nas.
- Fred! - Strasznie tu.
Nie zgrywaj buntowniczki. Jesteśmy w niebezpieczeństwie.
- Zgubiłeś się? - Nie, to tutaj.
- Można się czasem zgubić. - Chodź.
- To tutaj. - Posłuchaj mnie.
- Co? - Pamiętasz, jak się poznaliśmy?
- Tak, na basenie. - Jean nas zapoznał i...
Ja też za nim tęsknię.
Miło, że nie jestem sam. Dzięki.
Ale życie trwa. Nie traćmy pogody ducha.
- Ja też chcę. - Rozpali cię.
Oby.
- Cześć. - Hej, chłopaki.
Ja pierwszy.
Cześć.
- Cześć, chłopaki. - Witaj, przyjacielu.
- Hej, miło was poznać. - Duża ta impreza.
- Pomóc ci? - Tak.
Chodź.
- Świetne miejsce dla LGBT. - Nie mówi się już LGBT.
- A jak? - LGBTQQAAIP+.
To bardziej inkluzywne.
Chwila, przecież LGBT to lesbijki, geje, biseksualiści i trans.
Tak, oraz queer i kwestionujący,
którzy odrzucają wartości heteroseksualne.
- Sojusznicy, jak ty. - Aseksualni.
- Interseksualni. - Dokładnie.
I panseksualni, jak ja.
Co pijecie?
- Mówisz po francusku? - Trochę.
- Ja też. - Świetnie.
- Gdzie się go nauczyłaś? - W szkole.
No i od Francuzów, którzy tu przychodzą.
Masz uroczy akcent.
- Dzięki. - Podoba mi się.
Chcecie piwo czy wódkę?
Wódkę? Niech będzie wódka. Tak się to wymawia? "Wódka"?
- Szybko się uczysz. - To prawda.
Co to znaczy panseksualna?
Że śpi z kim popadnie.
To nie jest czasem bi?
Miejmy to za sobą.
Nie, proszę!
Weźcie sobie pieniądze! I telefon, i wszystko!
Nie widzisz, że to homofoby?
- Twoja? - Tak. Moja dziewczyna.
Co?
Moja dziewczyna.
Dzięki, znam angielski. Teraz lecisz na baby?
Dlaczego spotykasz się z facetami na Grindrze?
- Dlaczego ja się spotykam? - Tak, ty.
A ty dlaczego?
"A ty dlaczego?"
Żeby lać gejów!
My też!
Przyjechaliśmy dokopać gejom.
Ty i ten czarnuch?
Tak! Pomaga mi lać gejów.
Bo jestem mały.
To mój Django.
- Co jest grane? - Cicho.
Spójrzcie na niego. Silny, seksowny, uśmiechnięty.
- Geje takich lubią. - Jeśli przeżyjemy, zabiję cię.
Chwila, bo nie rozumiem. Wy dwaj polujecie na gejów?
Tak. Dokładnie.
Przyjechaliśmy, bo to idealny kraj dla homofobów.
Nie jak Francja, prawda?
We Francji ze bicie ich zostajesz wygnany przez policję.
Chronią gejów!
Mogą głosować, brać śluby. Co za świry!
Dlatego przybyliśmy tutaj, a kiedy ich znajdujemy,
jesteśmy bici przez was?
- To nie w porządku. - Nie w porządku, chłopcy.
- Homofoby powinny być... solidarne. - Tak. Solidarność!
Solidarność!
Wiecie co? Wybaczamy wam.
Wraz z moim małym przyjacielem idziemy dokopać gejom.
Spadamy.
Pa, chłopaki.
Chwila.
- Idziemy z wami. - Nie...
Znamy dobre miejscówki.
Spodobała ci się.
Tak. Nie wiem, nie.
Nie wracam po Tokio. Przenoszę się do Los Angeles.
Dlaczego?
Żeby być kobietą.
Nie rozumiem. Przecież już nią jesteś.
Nie dla tych, którzy pamiętają mnie jako Fredo.
Ja zawsze widziałem w tobie babkę.
Naprawdę.
Wiem, że czasami wyrażam się niezdarnie,
ale dla mnie jesteś kobietą. Do tego ładną.
Nie jak ona.
Właśnie że jak ona.
Tańczysz tutaj najlepiej ze wszystkich,
do tego masz idealne ciuchy i makijaż.
No i masz... prawdziwą osobowość.
Tańczysz, jesteś silna. Jesteś po prostu sobą.
Zaczekaj. Przepraszam.
- Przepraszam. Co to za ludzie? - Zmarli.
- Co? - Zabiła ich homofobia.
Kto będzie następny?
Kto tam?
Właśnie myślałem, że powinniśmy pogadać.
Aleś ty upierdliwy. A co, jeśli się dowiedzą?
Pogadajmy o tym.
Powinniśmy otwarcie porozmawiać.
- Co jest? - Albo im powiemy, albo to koniec.
Rozwiąż mnie!
Cześć.
- Gdzie Matthias? - U siebie?
- Nie, muszę go znaleźć. - Po co?
Potrzebuję pieniędzy na powrót do Paryża.
Dlaczego wracasz?
Nie podoba mi się to pedalskie nawoływanie. Odbierzesz?
Nie.
Halo? Jest tam Matthias?
Dzwoń po gliny. Jestem z Damienem w czarnej dupie.
Lać gejów!
- Ten typ zna francuski. - Trochę.
- Nie zawiedź nas. - Ruchy.
- Stary miał rację. Co teraz? - Musimy tam iść.
Zmyję makijaż, a ty go rozwiąż.
Ruszaj się.
Rozwiązuj!
Po wszystkim pożyczacie mi pieniądze i wyjeżdżam.
- Przywykłem do tchórzy. - Co?
Wyluzuj, to elegancki przytyk do mnie.
Sélime, powiedz Xavierowi, że elegancja jest mu obca.
Powiedz Vincentowi, że nie poderwie faceta na ten młodzieńczy głosik.
- Też uważasz, że mam młodzieńczy głosik? - Kogo to obchodzi?
Skąd, kipisz męskością.
Może już za późno na łapanie gejów?
Nie stresuj się, mały przyjacielu.
Geje dopiero wychodzą. Wolą nocne życie.
Tak, oczywiście.
- Fred, zwolnij, on jest nawalony. - Zostawcie mnie, nie przydam się.
Te dzieciaki są lepszymi aktywistami od was!
Zdradziłem sam siebie. Jestem podróbą i oszustem.
Kupą gówna!
Trzech gejów!
- Nie, nie, nie! - To nie geje!
Fred, pomóż mi.
- Wspaniały duch zespołu. - Daj spokój, Matthias, to koniec.
- O co ci chodzi? - O ciebie.
Nagle masz otwarty umysł? Wkurzasz nas.
- Co? Ja was wkurzam? - I to bardzo.
Naprawdę to powiedziałaś?
Po tym, jak przez dwa lata wypruwam sobie dla was żyły?!
Jak próbuję zmusić was do strzelenia gola?!
Biedaku. Jesteś z nami tylko dlatego,
że czujesz się odpowiedzialny za śmierć Jeana.
Nie, dziękuję.
- Dobrze, dziękuję. - Gotowi?
Tatuaż z Goslingiem na pupie oznacza, że masz poważne problemy psychologiczne.
Przynajmniej nie czekałem 25 lat, żeby użyć swojego tyłka.
- Nadrobię stracony czas. - Świetnie, doświadczenie ci się przyda.
Jesteśmy Francuzami!
Matthias?
Co?
Mów wolniej, nie rozumiem.
O co chodzi?
Możesz powtórzyć?
Alex, Damien, Vincent, Xavier i Sélime zostali aresztowani.
- Za co? - Nie wiem. Policja nic nie mówi.
Kolejna porażka.
Konsulat nie może nam pomóc.
Bertrand ma znajomości w ambasadzie. Pomoże?
Oczywiście.
- Nie. - Tak.
- Jestem tylko tłumaczem. - Matthias, nie ma problemu.
Bertrand zaraz zadzwoni.
- Fred i Joël dobrze się czują? - Tak. Gorzej z innymi, zwłaszcza z Sélimem.
- Sprowadziłem go tutaj. - Wszystko będzie dobrze.
Miejmy nadzieję. Zadzwoń do mnie, dobrze?
Świr.
- Jeden ręcznik? - Wielkie dzięki, Alex.
To nie moja wina.
- Podłożyli mi kokę. - Jasne.
- Chcesz coś dodać? - Co? Nie.
Nikogo nie zamykają za 3 gramy.
Tutaj zamykają. Jesteśmy na odwyku.
Albo w więzieniu.
- Co teraz będzie? - Zastraszą nas.
- Już to zrobili. - Co nam zrobią? Jesteśmy Francuzami.
Myślisz, że ich to obchodzi?
Podporządkujcie się i unikajcie kłopotów.
Wyluzujmy. Ambasada będzie nas szukać.
Na pewno zaszła pomyłka.
To drużyna lecąca do Tokio. Nie chcą szkodzić waszemu krajowi.
Dobrze, ale czy nie są zbyt przesadni albo demonstracyjni?
Nie, to dyskretni faceci. Wręcz nudni, prawda?
Dimitri, nie będę kłamał. Są bardzo niedojrzali.
To pierdoły.
Ale jestem przekonany, że nie chcieli zaszkodzić Rosji.
Na razie wiem tyle, że na prośbę deputowanego Vilonova
nie zostali uwięzieni.
- To gdzie oni są? - Nie wiem.
Kiedy się dowiem, poinformuję was.
Świetnie. Widzisz?
Dziękujemy.
To wszystko?
- Co jeszcze mogę zrobić? - Dużo.
- To tata! - Co?
- Nie, to nie tata. Chodź. - To tata.
- Nie, on jest grubszy. - Tak.
Dzieci, idziemy.
Zaczekajcie, chłopcy.
Dimitri nie jest twoim przyjacielem?
Nie, ale sprawdzi to. Tylko tyle możemy zrobić.
- Nie chcesz ruszyć palcem. - Słucham?
Nie znosisz moich przyjaciół.
- To nieprawda. - Przestań.
Nigdy nie byłeś na meczu, ani ich nie zaprosiłeś.
Twoje Krewetki nie umieją się zachować.
Jesteś nudziarzem, a oni potrafią się bawić.
- Nudziarzem? - Tak.
Zupełnie jak twoi kumple od gier.
- Richard i Véro są nudni? - Do szpiku kości.
- Steph i Patrick tak samo. - Przepraszam, że są wychowani.
Nikogo nie obchodzi, że Bamako jest stolicą Etipoii.
Addis Abeba!
Moi koledzy nie objawiają swojego gejostwa każdej napotkanej osobie!
Co powiedziałeś?
Mam dość tego obnoszenia się.
Wkurza mnie, że jestem z nimi kojarzony.
Bertrandzie Duverney, stoisz tutaj w garniturze,
masz dobrą pracę, dzieci i męża
dzięki takim ludziom jak oni, którzy walczą z homofobią
w szpilkach i na Marszach Równości.
To jedyny sposób, żeby zostać zauważonym
i mieć szansę na bycie wysłuchanym.
Dobrze, niech ci będzie. To jaki pan aktywista ma plan?
Jeszcze nie mam. Coś wymyślimy.
- Pan Cédric? - Tak.
Czyli pan to Bertrand.
- Kto to? - Nie wiem.
Jestem Bram. Kuzyn Joëla.
Miło mi poznać.
Cholera, ręce mi zdrętwiały.
Tak nie może być. Powiedz coś.
- Może ty coś powiesz? - Nie jesteśmy ćpunami ani masonami.
Serio?
Co on gada?
Pora jeść.
- Co to? - Ohyda.
Niejadalne.
- Nie jesz? - Nie.
Umieram z głodu.
Dlaczego nikt po nas nie przyjeżdża?
- Umrzemy tu. - Nie będą nas przetrzymywać.
- To ile tu będziemy? - Nie wiem.
Róbmy to, co powiedział Sélime. Bądźmy cicho i spadajmy stąd.
Trzeba posolić.
- Nie jest takie złe. - Jesteś obrzydliwy.
Wybacz, nie rozumiem.
Pyta, dlaczego marnujesz jedzenie.
Przepraszam, ale ktoś podłożył mi nogę.
- Chce, żebyś jadł z podłogi. - Co?
Nie będę jadł z podłogi.
Chodź tu.
Chyba tego nie zrobi.
Stój.
Siedzenie cicho też ma swoje granice.
Nie wiem, co gadasz.
Spokój!
Wracać na miejsca.
Jesteście zapewne naszymi gośćmi z Francji.
Jestem Irina Vilonova, dyrektorka tego ośrodka.
Trafiliśmy tu przez pomyłkę. Nie jesteśmy narkomanami.
- Popełniliście błąd. - Zostaliśmy napadnięci.
Przerwę ci. Dzień dobry. Nie chcemy marnować pani czasu.
Ma tu pani wielu uzależnionych.
Gramy w piłkę wodną i jedziemy do Tokio...
- To nie jest ośrodek dla narkomanów. - Nie?
To dlaczego tu jesteśmy?
Ponieważ nakryto cię na całowaniu się z nim.
To on pocałował mnie.
Mniejsza z tym. Jesteście jak wszyscy tutaj.
Wyleczymy was z choroby,
która sprawia, że prowadzicie rozpustny żywot.
Zdusimy plagę homoseksualizmu.
Aresztowano ich, bo są gejami?
Homoseksualizm nie jest tu przestępstwem,
ale jego publiczne promowanie już tak.
Homoseksualiści nie mogą wypaczać naszych dzieci.
Więc w czym problem?
Dwóch z nich zachowywało się nieprzyzwoicie,
ale na szczęście obrońcy wartości rodzinnych stoją na straży prawa.
- Możemy ich zobaczyć? - Nie, aż do procesu.
Czyli do kiedy?
Pyta, kiedy odbędzie się proces.
Nie wierzę.
Nie rozumiemy tego języka i nie znamy tu nikogo innego.
- Może prawnik mógłby pomóc? - Najpierw oczekuję przeprosin.
Od niej.
- Pomyśl o innych i przeproś. - Czyli stoisz po jej stronie.
- Nie ma żadnych stron, przeproś. - Frédérique, wysil się, proszę.
Wybacz, że byłam suką.
Bywam impulsywna i czasem zapominam, że czyny mają swoje konsekwencje.
Już. A teraz ich znajdź.
Prawnik się tu nie przyda.
- Macie te durne aplikacje? - Jakie aplikacje?
- Do zamawiania seksu jak taksówek. - Rzekła panna wszystkożerna.
- Słucham? - To francuskie poczucie humoru.
- Ja ich nie znoszę i nie używam. - Ja też nie, jestem hetero.
Dobrze, że mnie macie.
Widzicie ich?
- Cholera. - To Alex.
27 i pół kilometra.
Co to znaczy?
- Mogą być w Vosstanovleniye. - Co to jest?
Na pewno nie spa.
- O co jej chodziło z tym leczeniem? - O nic, nie myśl o tym.
Nie, to czubki. Widziałem raport.
Będą nam prać mózgi, egzorcyzmować, a nawet każą sypiać z kobietami.
To chore.
Nie stanie mi.
Myślicie, że długo tu są?
Pospieszcie się, niedługo gaszą światła.
Mówisz po francusku?
Nauczyłem się w szkole.
Serio jesteście drużyną piłki wodnej?
- Tak. - Nie bardzo.
- Jedziemy na Gejowe Igrzyska. - Ja nie jadę.
- Co to są Gejowe Igrzyska? - Coś jak Eurowizja, tylko z hotówami.
I bez słabych piosenkarzy.
Mówią, że to ośrodek odwykowy,
ale prowadzą tam terapie konwersyjne.
- O jaką konwersję chodzi? - O zmianę orientacji seksualnej.
Najpierw niech zmienią wystrój.
- Robią to też w Chinach, USA i Europie. - Nie wiedziałam.
Zazwyczaj to zostaje w rodzinie.
To działanie lokalne zainicjowane przez deputowanego Volonova.
- Co się teraz stanie? - To zajęcia z ekspresji fizycznej.
Malowanie ciała?
- Ale gej. - Lecę na niego.
Co ten King Kong mówi?
Nasza cywilizacja osiągnęła punkt, z którego nie ma powrotu.
Dzisiejszy świat was sfeminizował.
Zostaliście wypaczeni.
Wie, bo zakochał się w mężczyźnie.
Bingo.
W jego dotyku.
Mięśniach.
- Pocie. - Kusiciel.
Ale koniec z tym.
Został wyleczony.
Teraz, dziękować Bogu, ma żonę i 3 dzieci.
Potrzebny mu ochotnik.
Masz do niego iść.
Nie.
Nie, dziękuję.
Tylko delikatnie, bo...
Zapasy pomagają obudzić nasze pierwotne instynkty.
Czystą męskość.
Fizyczną dominację.
Łączymy się w pary. Jeden chłopak z nim.
Nawet o tym nie myśl.
- Nie rańmy się nawzajem. - Myślisz, że mnie zranisz?
- Ćwiczyłem judo. - Wystraszyłeś się strażnika.
Jej ulubione.
Spytaj, czy się zgadza.
- Co powiedziała? - Za 10 tysięcy, nie mniej.
Wydaliśmy wszystko z kart, nie możemy.
Wiem.
Ale potrzebny nam jej syn, żeby uwolnił waszych przyjaciół.
O co chodzi?
O twój zegarek.
- W życiu. - Tak.
- Przecież to podróbka, dawaj. - Nie, oszukalibyśmy tę prukwę.
- Co ci tak na nim zależy? - Mówię szczerze, jak lewicowiec.
- Nie będę jej oszukiwał. - Dobra. Daj zegarek.
No daj. Daj jej go. Kupimy ci 10 takich samych.
- 15. - Na pewno.
Dziękuję.
- Podziękowała. - Zrozumieliśmy.
Menda.
Dziś, jako że mamy gości z Francji,
będę czytać po francusku.
Wiara może być jak lek
na chorobę duszy i ciała.
Nie jesteśmy chorzy.
- Xavier, zgadza się? - Tak.
- Wierzysz w Boga? - Bardzo. Chciałem być księdzem,
żeby kochać moich braci.
Czy wiesz, że Biblia mówi,
że obcowanie z mężczyzną tak jak z kobietą jest obrzydliwością?
Księga Kapłańska, 18:22. Dzięki.
Zgadza się. Biblia nas prowadzi.
Tora i Koran mówią to samo.
Zakładam, że słucha pani wszystkich jej nakazów,
na przykład tego z listu do Tymoteusza:
"Kobiety nie będą nauczały mężczyzn".
Albo z listu do Koryntian: "Kobiety mają milczeć i być posłuszne".
- Uspokój się. - Ta suka nie będzie prać mózgów.
To nie żadna wiara, miłość do Boga ani religii.
Twój gniew mnie porusza,
ale obrałeś sobie niewłaściwy cel.
Nie jestem twoim wrogiem.
Ani Bóg, który może uwolnić cię od popędów.
Chcesz uwalniać ludzi zamykając ich?
W przeciwieństwie do ciebie, oni są tutaj z własnej woli.
Mogą odejść, kiedy zechcą.
Oni i ich rodziny ufają nam, że ich wyleczymy
i pozwolimy na normalne życie.
Miłość dwóch osób tej samej płci jest nienormalna?
To jak kazirodcza relacja brata i siostry.
Przeciwna naturze.
- Dlaczego się nas boisz? - Nie boję się was.
Boję się o was.
Bo to, co nazywasz miłością, jest jedynie pożądaniem.
Miłość jest szczodra. Skupia się na innych osobach.
Pożądanie jest egoistyczne
i przytłacza tak, że nie można odróżnić dobra od zła.
Kochałeś kiedyś, Xavierze?
Tak.
Na tyle, że chciałeś zbudować całe swoje życie z tą osobą?
Dobra wiadomość jest taka, że nic nie jest ostateczne.
Mogę wykrzesać z was siłę do walki z niszczącymi was popędami
i życia tak, jak Bóg tego chce.
Może pewnego dnia z żoną i dziećmi.
Z prawdziwą rodziną.
Ale żeby pozbyć się problemu,
musicie mieć odwagę przyznać, że on istnieje.
Chcę być normalny.
Przepraszam. Jesteśmy tu przeze mnie.
Ostatnio ciągle nawalam.
Wszyscy nawaliliśmy.
Przychodziłem do pracy naćpany. Wylali mnie.
Czemu nam nie powiedziałeś?
O czym?
Że mam to gdzieś? Że jestem uzależniony?
Że nie akceptuję śmierci Jeana?
Bałem się.
Że mnie osądzicie i przestaniecie lubić.
Jesteśmy drużyną.
Mówisz poważnie?
Identyczne kurtki nie czynią z nas drużyny.
Nie powinniśmy być Krewetkami, ale Kłamliwymi rybami.
Heteryk się śmieje?
Mam dość waszych kłamstw.
Alex bez przerwy wciąga kokę, ty masz dziewczynę...
- Co? - Cicho. Ty jesteś najgorszy.
Pomyśleć, że zakochałem się w samolubnym tchórzu.
Jesteśmy razem od 5 miesięcy, ale nie wolno nam o tym mówić.
Jakby miłość miała oznaczać rezygnację z wolności.
Co za głupoty.
Wstydzę się.
Ciebie, siebie i nas wszystkich.
Jean na pewno też się nas wstydzi.
Podjąłeś słuszną decyzję, Sélime.
To całkowicie bezpieczne.
Działa?
Miejmy nadzieję.
Czasami jest łagodnie
Kiedy życie dotyka mnie
Jak nas wszystkich
Jest tak łagodnie
Czasami jest tak ciężko
Że rany
Nie goją się
Nie goją się
Mężczyzno, kocham cię
Mężczyzno, kocham cię
Nie znam prostych ludzi
Ci, których znam, są delikatni
I trudni
Tak, trudni
Czasami są zabawni
Kiedy odpoczywają na ramieniu
Tak, są tacy zabawni
Mają to spojrzenie
Pełne samotności
Czasem tego chcą
Chcą, ale są samotni
Chcą, ale są samotni
Mężczyzno, kocham cię
Mężczyzno, kocham cię
Mężczyzno
- Mam wieści. - W samą porę.
Dobrze, oto moja propozycja.
Codziennie, dokładnie o 6:45 rano,
dyrektorka, pani Irina, idzie do swojego gabinetu.
Tam ogłasza harmonogram dnia.
Potem pracownicy podjeżdżają pod wschodnią bramę.
Wśród nich syn naszej przyjaciółki, Dorofei Bulgakov.
Jak co dzień, uda się do szatni dla personelu.
Będzie miał 10 minut na przebranie się i uwolnienie waszych przyjaciół
poprzez pokazanie im drogi ucieczki.
- Super. - Chyba tak.
- Tutaj będziemy czekać z vanem? - Nie, droga kończy się wcześniej.
Wysadzę was 300 metrów od zachodniego skrzydła.
Będziecie musieli się przejść.
Niezauważeni.
- Nie jestem Jamesem Bondem! - On jest gejem.
- Przymknij się, Bond to nie gej. - Pewnie, że gej.
- Pieprzysz. - Przystojny, umięśniony
i pije koktajle. Do tego ciągle rzuca kobiety.
Kretyn.
Dla ciebie każdy jest gejem. Nawet ja, do tego zaburzonym.
- Prawda. - Nie.
Najpierw Bulgakov pójdzie dyskretnie do zachodniego skrzydła.
Otworzy bramę, unikając kamer.
Pobiegniecie tam i zaczekacie w pobliżu.
Będę czekać z drugiej strony drogi,
gotowa, żeby was zabrać.
O 7:10 zacznie się zmiana Bulgakova.
W 5 minut wyprowadzi waszych przyjaciół,
zamiast zabrać ich do kaplicy.
Nie dam rady!
- Co jest?! - Ruszaj się!
Staram się!
Jest zbyt silny!
Dobra, mam.
- Skończymy w pace. - Idziemy.
A Sélime?
Nie możemy mu pomóc. Dokonał wyboru.
To nie jest wybór. Wypiorą mu mózg.
Uratujemy go, gdy uciekniemy i wzniecimy alarm.
Ruszamy. Jazda!
- Gdzie oni są, do cholery? - Mówiłam, żeby nie ufać twojej dziewczynie.
Nie jest moją dziewczyną.
Dopiero co cię poznała, a już nie mamy pieniędzy i Rolexa.
To podróbka!
Joël!
- Co? - Co ty wyprawiasz?
- Patrz, co znalazłem. - Walić to. Kazała się kryć.
Teraz mamy być posłuszni?
Jesteśmy Krewetkami! Buntownikami!
- Więc co teraz, Guevara? - Cicho, bo cię zamkną.
Ruszaj się.
W wojsku byłem strzelcem wyborowym.
Oszczędź nam tych opowieści.
Po co ci to?
Joël, zrobisz sobie krzywdę. Odłóż to.
W Act Up mawiamy: "Błogosławieni szaleni,
albowiem oni wpuszczają światło".
Idziemy.
Nic nie widzę.
Joël!
Jak nas znaleźliście?
To był koszmar. Byliśmy w takim podziemnym klubie...
Gdzie Sélime?
Sélime!
- Którędy? - Prosto.
Tylko nie on!
- Co to? - Gej-homofob.
- Stój, bo strzelam. - Przemoc nie jest odpowiedzią.
Sama używasz przemocy.
- Sélime, chodź z nami. - Wasz przyjaciel obrał ścieżkę odwagi.
Morda w kubeł.
Sélime.
Chodź z nami. To szaleństwo.
Za kogo ty się masz?
Znasz mnie?
Wiesz, czego chcę?
Chcę być normalny.
Nie prosiłem o bycie innym. Ani o te uczucia.
Wybacz, ale bycie gejem też ma swoje dobre strony.
Nie tam, skąd pochodzę.
Jeśli się tam ujawniasz, urządzają ci piekło.
Obrażają, biją, opluwają na każdym kroku.
Nie chcę takiego życia.
Wiem o tym, ale znajdziesz odwagę, żeby przestać się ukrywać.
Nie mogę zrobić tego rodzinie.
Mama i brat...
nie zrozumieją.
Nigdy.
Zaopiekujemy się tobą.
Pomożemy ci.
Możesz z nami mieszkać. Chodź.
Proszę.
Jest blokada policyjna. Spotkajmy się za jeziorem.
Jeśli chcesz mi pomóc, to idź sobie.
Matthias.
Podjął decyzję. Chodźmy.
Idźcie.
Idźcie!
Fred!
Nie!
Znajdźcie ją!
Znalazłem!
Jest tutaj!
Wracamy do środka. Już.
Nie ruszajcie się. Lód pęka.
Połóżcie się. Najlżejsi z przodu.
Spokojnie.
Złap moją rękę.
Nie dosięgnę.
Sami się potępili, uciekając przed odkupieniem!
- Mam go! - Ciągniemy!
Co ja mówiłam?! Do środka!
Już prawie!
Podryw faceta to ciężka praca.
- Gdzie oni są? - Nie wiem.
- Wiedziałem, że się nie uda. - Nikt cię nie zmuszał.
Nie zostawiłbym was samych.
- Potrzebna wam była pomoc. - Zadzwonię do Joëla.
- Twój kuzyn nas zmylił. - Dlaczego?
- Już i tak ma ciężko w życiu. - Nie, uwierz mi.
Wszyscy wstydzimy się krewnych.
- Są tam. - Ty nie idziesz?
Ja toczę bitwę tutaj.
Bądźcie widoczni. Róbcie hałas.
Bo milczenie to śmierć.
Liczę na ciebie, Joël.
Bardzo dziękuję.
- Pa. - Dzięki za sprzęt!
- Chodźmy. - Dokąd?
Zaufaj mu.
Szybko!
- Wciąż nic? - Nic.
Według wieży zostało 5 minut widoczności.
Joël nie odbiera.
Jeśli śnieg nas zasypie, nie będziemy mogli im pomóc.
- Na pewno zaraz przyjdą. - Mówisz tak od 20 minut.
Thibaut, lecimy.
To oni!
- Cholera. - Stój.
Spójrz.
Szlag. Co robimy?
Jeśli wyjdziemy, aresztują nas. Myśl o swojej rodzinie.
Musisz coś zrozumieć. Oni też są moją rodziną.
Masz worek z gotówką?
Musimy startować.
Zaczekaj! Mam pomysł.
- To ten samolot? - Tak.
- Odrzutowiec? - Joël, jesteś najlepszy!
Chujowa wycieczka.
- A ty to kto? - Jestem Vladimir Duvershenko.
- Kto? - Asystent jego ekscelencji,
deputowanego Vilonova!
Deputowanego Vilonova?
- Jak się nazywasz, oficerze? - Sierżant Polichev.
Czym możemy służyć, panie deputowany?
Deputowany Vilonov dziękuje za waszą czujność
i aresztowanie
tych niebezpiecznych obcokrajowców.
Dziękuję.
Idioci!
Daliście się oszukać.
Myśleliście, że ci geje
przez przypadek trafili do tej nory?
- Przecież uciekli... - Jeszcze raz mi przerwiesz,
a przysięgam na kopuły katedry świętego Bazylego,
że do końca życia będziesz służył na Syberii.
To zachodnia pułapka!
Wysłali ich do nas, żeby infiltrowali więzienia
i roznosili wirusa homoseksualizmu.
Na szczęście deputowany Vilonov wpadł na znakomity pomysł
tajnego usunięcia ich stąd, zanim zachodnie media się dowiedzą.
- Przepraszam, nie poinformowano nas. - Masz się za mądralę?
- Ładować ich do samolotu! - Stać!
Niestety nie możemy przyjmować rozkazów od deputowanego,
- nawet tak szanowanego. - Chcesz pogorszyć sprawę, oficerze?
Przepraszam, ale potrzebna mi zgoda przełożonych.
Nie wpadaj w panikę, ale on nie chce ich puścić.
- Dlaczego? - Nie możemy mu rozkazywać.
Przysięgam, że wynajmiemy najlepszego prawnika,
ale teraz musimy myśleć o dzieciach.
Na trzy wchodzimy do samolotu.
Raz...
- Dwa... - Potrzymaj.
Nie zasalutujesz swojemu deputowanemu?!
Postaraj się bardziej!
Wchodzimy. Tylko spokojnie.
Witamy na pokładzie Krewetkowych Linii Lotniczych!
- Kompletnie oszalałeś. - To on oszalał. Ty zwierzaku!
Czyj to samolot?
- Brama. - Nie, jest wynajęty.
Przepraszam, ale kto to?
Jestem...
Poznałem Brama na Igrzyskach w Chorwacji. Pamiętacie?
- Wysilcie się. - Nie.
Bram, który zajmuje się handlem.
- Jesteście razem? - Tak.
- Czemu nic nie mówiłeś? - Bo...
Wstydziłem się. Przepraszam.
- Wstydziłeś się jego? - To skomplikowane.
Joël Blanchard wstydził się gorącego milionera?
Nie pasował do moich przekonań. Jestem lewicowcem.
Przepraszam cię, kochanie.
Nie wierzę.
Szampan dla wszystkich.
- Z własnym kuzynem? - Jak w "The Crown".
Jeśli macie problem, to do Tokio jedziecie rowerami.
Nie mamy.
- Dobrze. Lecimy, skarbie. - Nie zasługuję, żeby lecieć.
Kto chce w drużynie heteryka?
Kochamy go, chociaż ma dziwny gust.
Pod jednym warunkiem.
Już nigdy nie nazwiesz mnie Django.
Przepraszam.
- Chodźcie, chłopaki. - Chłopaki?
Przepraszam. I Fred.
Zjemy was od szyi w dół! Krewetki w cekinach przybywają!
Ja będę królową
A ty będziesz królem
Mimo, że nic ich nie przepędzi
Możemy ich pokonać
Chociaż na jeden dzień
Możemy być bohaterami
Choć przez jeden dzień
Ty możesz być wredny
My możemy cały czas pić
Bo jesteśmy kochankami
Taki jest fakt
Tak, jesteśmy kochankami
Taki jest fakt
Choć nic nas przy sobie nie utrzyma
Możemy ukraść czas
Choć na jeden dzień
Możemy być bohaterami
Na zawsze i dłużej
Co ty na to?
Chciałbym, żebyś potrafił pływać
Tak jak delfiny potrafią pływać
Choć nic nas przy sobie nie utrzyma
Możemy ich pokonać
Na zawsze i dłużej
Możemy być bohaterami
Choć przez jeden dzień
Możemy być bohaterami
Choć przez jeden dzień
Możemy być bohaterami
Choć przez jeden dzień
Ja
Będę królem
I ty
Też będziesz królem
Mimo iż nic ich nie przepędzi
Możemy być bohaterami
Choć przez jeden dzień
Możemy być sobą
Choć przez jeden dzień
Możemy być bohaterami
Choć przez jeden dzień
Możemy być bohaterami
Choć przez jeden dzień
Ja
Będę pamiętał
Jak staliśmy
Pod murem
Ani broń, ani nic Nie mogło nas zburzyć
Wstyd
Został po drugiej stronie
Możemy ich pokonać
Już na zawsze i dłużej
Możemy być bohaterami
Choć przez jeden dzień
Możemy być bohaterami
Choć przez jeden dzień
Możemy być bohaterami
Choć przez jeden dzień
Możemy być bohaterami
Choć przez jeden dzień
Możemy być bohaterami
Choć przez jeden dzień
Możemy być bohaterami
Choć przez jeden dzień
Możemy być bohaterami
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.