Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
W poprzednich odcinkach:
Zajmujesz się ślubami?
O mój Boże, czy wy...
Tak. Tak. Pobieramy się.
O mój Boże!
Zakochani zrobili kolejny krok.
Albo próbowali.
Potrzebuję od ciebie czegoś więcej.
- Gaby, widzę je. - To wspaniale!
Oczy były otwarte na wiele sposobów.
Kluczem jest ten doktorek.
Może powinnyśmy zaryzykować i pojechać do Bostonu.
Rozbiłeś moją rodzinę, spaliłeś mój interes.
Nie spaliłem klubu.
I została wypowiedziana groźba.
Pewnego dnia będziesz wracał ze szkoły,
i po prostu znikniesz.
Istnieją ważne wydarzenia w historii każdej rodziny.
Radosne narodziny...
tragiczne zgony...
wspaniałe śluby.
Ale jednym wydarzeniem, którego obawia się każda rodzina
jest moment, w którym w końcu poznają...
teściów.
Mamo, to mama Alexa, Melina Cominis.
Bardzo mi miło cię poznać.
Nawzajem. I jeszcze raz dziękuję, że pozwoliłaś mi tu zostać.
Nie stać mnie teraz na motel.
Alex wspomniał, że zwolnili cię z pracy. Bardzo mi przykro.
To nic wielkiego. Wiesz, jak mówią.
"Kiedy gospodarka przechodzi kryzys, na pierwszy ogień idą dojrzałe kelnerki".
Naprawdę? Tak mówią?
Mamo, pójdziemy po twoje bagaże. Będziecie mogły się zapoznać.
Dziękuję ci ponownie,
że przebyłaś tak długą drogę z Oakdale.
To najwyższy czas, żeby nasze rodziny się poznały.
Absolutnie.
A mówiąc o rodzinnych spotkaniach, przypomniałam sobie...
Zamawiam Boże Narodzenie.
Co?
Teraz, kiedy chłopcy się chajtają,
będziemy musieli rozdzielić święta, więc...
- Zamawiam Boże Narodzenie. - Czekaj, czekaj.
Nie tak decydujemy o rodzinnych spotkaniach.
W czym problem? Pozwalam ci wziąć Święto Dziękczynienia.
Prowadzę firmę kateringową. Pracuję w Święto Dziękczynienia.
To jedyne święto, jakiego nie potrzebuję.
Świetnie. Zamawiam Święto Dziękczynienia.
Przestań! Nie możesz mieć wszystkich ważnych świąt.
Nikt nie wziął jeszcze Wielkanocy. Po raz pierwszy...
Nie będę licytowała czasu z moim synem.
Po raz drugi...
Melina, to jest dziecinne!
Moja ręka się podnosi.
W porządku! Zamawiam Wielkanoc.
To nie było takie trudne, prawda?
Słuchaj, wiem, że to bardzo trudne, rozdzielić święta między dwie rodziny,
ale naprawdę uważam,
że to nie jest najlepszy sposób na załatwienie tego,
i jestem pewna, że chłopcy się ze mną zgodzą.
Hej...
Sprawiedliwie zamówiłam sobie Boże Narodzenie,
i chcę je spędzić z moim synem.
Więc, jeśli pójdziesz do chłopców, i spróbujesz mnie przechytrzyć,
zapamiętam to na bardzo długo.
Zrozumiałaś?
Tak, istnieją ważne wydarzenia w historii każdej rodziny.
Poznanie teściów jest jednym.
Popatrzcie na siebie. Mówiłam wam jak wspaniale razem wyglądacie?
Mówiłam?
Moment, w którym postanawiacie ich znienawidzić...
jest następnym.
Tłumaczenie: ParanojaA Synchro: mrcake47
Na przedmieściach są urocze domy dla każdego,
oraz pośrednicy, którzy znajdą wam dokładnie to, czego chcecie.
Czy będzie to coś ciepłego i przytulnego...
czy coś dostojnego i eleganckiego...
czy może coś, na co będzie was stać po wzięciu pożyczki.
Niezależnie od gustu,
każdy potrzebuje uroczego domu na przedmieściach.
Głównie po to, by sąsiedzi nigdy się nie domyślili,
jakie okropności dzieją się w środku.
Tu jesteś!
Właśnie dostałam zlecenie na sprzedaż domu Adamsów.
I myślę, że najlepiej będzie to uczcić,
jeśli mój seksowny mąż zabierze mnie na tańce.
Kotku, nie dzisiaj.
Co się stało? Jesteś chory?
Nie. Nie.
Nic mi nie jest.
Naprawdę?
Bo wyglądasz strasznie.
Nic mi nie jest, Edie. Po prostu...
Chcę dzisiaj zostać w domu, to wszystko.
Znowu to robisz.
Coś cię martwi,
i zamiast pozwolić mi pomóc,
odsuwasz się ode mnie.
Po prostu nie lubię mówić o swoich problemach.
A ja nie lubię siedzieć bezczynnie w domu,
kiedy chce mi się tańczyć.
Edie...
Przykro mi, że jesteś nieszczęśliwa.
Powinieneś coś o mnie wiedzieć.
Nie pozostaję długo nieszczęśliwa.
Hej, tu Jackson.
Dobrze się bawię na dawnej uczelni,
ale musimy porozmawiać.
Tylko dobre wieści, obiecuję.
Boże, jak ja za tobą tęsknię.
- Przeprowadziliśmy się tu, żeby od tego uciec. - Nie ja. Ja to zrobiłem dla ciebie.
Muszę się przygotować na przesłuchanie.
Więc pójdę do klubu bez ciebie,
i założę te jeansy, które mówią, że nie wracam do domu sam.
Mówiąc "założę", masz na myśli, że się w nie wciśniesz?
Niech cię szlag!
Coś ci umknęło?
Potrzebujesz soczystego streszczenia?
Nie, nie trzeba.
Ty po prostu musisz wtykać nos w nieswoje sprawy.
Przepraszam.
Jeśli jesteś zainteresowany, mam ploteczki o Bree.
Dawaj.
Nie jesteś lepszy ode mnie.
Niezłe zagranie, Mayer.
Dziękuję.
Mogę iść z tobą do klubu?
Przesadziłaś, Mayer.
Proszę! Nudzi mi się.
Mike zabrał M.J.'a, Jackson wyjechał z miasta,
a ty będziesz potrzebował kogoś, komu wyżalisz się na Boba.
Wiesz, że idę do klubu dla gejów?
Tak, w porządku. Geje mnie uwielbiają.
Wymień trzech.
Ty, Bob, Andrew.
To dwóch.
No proszę.
Dobra, dobra!
Przyjdź do mnie o dziewiątej.
I zrób mocny makijaż.
Drag Queen dostają pierwszego drinka za darmo.
Dobrze, spróbujmy czegoś łatwiejszego.
Kiedy wyszedłeś z klubu pana Schillinga, dokąd najpierw poszedłeś?
Nie pamiętam.
Może gdzieś pojechałeś?
Dobra, Porter, kiedy prokurator, który też ma raport policyjny,
zada ci te pytania,
a ty nagle nie będziesz pamiętał niczego, co wcześniej mówiłeś,
nie będzie dobrze.
Bob, przerabiacie to od ponad godziny. Może zrobimy przerwę?
W porządku. Porter, idź odpocząć.
I tak muszę porozmawiać z twoimi rodzicami.
Dobra, co tu się dzieje?
Nic. Porter po prostu się denerwuje.
Denerwował się też, kiedy rozmawiałem z nim w więzieniu,
ale wtedy jego opowieść trzymała sie kupy.
Preston! Gdzie jest mój odtwarzacz CD?
Co?
Parker widział jak go bierzesz.
Mamo, proszę powiedz Prestonowi, żeby przestał zabierać moje rzeczy.
Kochanie, to jest Porter.
Nie, nie jest.
Racja.
Przepraszam.
Chcecie mi o czymś powiedzieć?
Gaby, szkoda, że z nami nie poszłaś.
Ominął cię piękny spacer po parku.
Mamusiu, popatrz co znaleźliśmy! Biedronka!
O rany! Niezła!
Może pójdziecie umyć ręce przed lunchem?
Popatrz na te małe, czarne kropeczki.
Jest tyle pięknych rzeczy, na które nie zwracałem uwagi,
zanim straciłem wzrok.
Tak, jest ładna.
Co? Spóźnisz się do pracy.
Tak, jeśli chodzi o to...
Powinienem był powiedzieć ci wcześniej...
Co?
Nie chcę już masować ludzi, więc...
odszedłem z klubu sportowego.
Odszedłeś?! Dlaczego?
Dobra, wiem, że to zabrzmi źle...
ale kiedy byłem ślepy, nigdy nie zdawałem sobie sprawy, że...
nadzy ludzie są ohydni,
a szczególnie flejtuchy w średnim wieku, którzy należą do tego klubu.
Carlos, nie rzuca się pracy z powodu kilku pieprzyków i tłustych tyłków.
Ale mogę znaleźć coś innego.
Teraz, kiedy odzyskałem wzrok, świat stoi przed mną otworem.
A w międzyczasie,
chcę spędzić kilka dni z moimi córeczkami,
i wąchać róże, napawać się naturą.
Jak ten piękny pająk.
Idealne stworzenie boskie.
Czyż nie jest niesamowity?
Tak, jest.
Przyniosę ci gazetę z ogłoszeniami o pracę.
Co to jest?
Andrew pomyślał, że byłoby miło urządzić jutro oficjalną kolację.
Skoro ma być oficjalna,
dlaczego nie weźmiemy obrusu twojej babci?
Dla Meliny?
Pewnie wydmuchałaby w niego nos.
Nie, nie pozwolę tej kobiecie zbezcześcić koronek babci.
Wiem, że Melina nie jest taka jak byśmy chcieli,
ale spójrzmy prawdzie w oczy. Teściowie rzadko tacy są.
Muszę ci przypomnieć moją matkę?
Przynajmniej Gloria postąpiła ładnie,
kiedy została sparaliżowana po wylewie, żebyśmy nie musieli już się nią przejmować.
Prawda. To były wesołe Święta.
Ale wygląda na to, że Melina jest w tragicznie dobrej formie,
co oznacza, że mamy przed sobą kilka przesiąkniętych piwem świąt.
Musisz się jakoś zmusić do tego, żeby być dla niej miłą.
Nie wiem czy potrafię. Jest taką troglodytką.
Proszę.
Nikt nie jest lepszy w przyklejaniu na usta fałszywego uśmiechu,
i udawaniu, że kogoś lubi, niż Bree Hodge.
Jesteś słodki.
W porządku. Przynieś koronkowy obrus.
Będę udawała, że ją lubię.
Tak jak udawałam, że lubię babcię.
Bob, bardzo nam przykro. Chcieliśmy ci powiedzieć. Naprawdę.
Więc, gdzie, do cholery, jest Porter?
Nie wiemy.
Dlatego chcieliśmy, żebyś odroczył termin przesłuchania,
aż go znajdziemy.
Mamy o wiele większy problem od terminu przesłuchania.
Co masz na myśli?
Teraz, kiedy o tym wiem, mam prawny obowiązek, żeby to zgłosić.
- Co?! Nie, nie możesz. - Nie!
Hej! Mam związane ręce.
Ale jeśli sędzia dowie się, że Porter uciekł,
przepadnie nam kaucja.
A skoro moja genialna żona użyła naszej restauracji jako zabezpieczenia,
stracimy nasze jedyne źródło dochodów.
Współczuję wam. Naprawdę.
Ale nie pozwolę, żeby przez to wykluczyli mnie z palestry.
Bob.
Proszę. Jesteśmy zdesperowani.
Nie spotkam się z prokuratorem jeszcze przez dwa dni.
Jeśli do tego czasu znajdziecie Portera, niczego mu nie powiem.
Bardzo dziękujemy. Przepraszamy cię za...
Po prostu go znajdźcie.
Tak, tak. Idę.
Gabrielle Solis?
Bradley Scott. Pamiętasz mnie?
Carlos i ja robiliśmy razem interesy, kiedy pracował w finansach.
Racja! Co u ciebie?
Dobrze. W końcu pobraliśmy się z Marią.
Założyłem własny fundusz inwestycyjny.
- A co u ciebie? - Dobrze, dobrze.
Nie wiem czy słyszałeś, ale Carlos odzyskał wzrok.
O mój Boże. Nie miałem pojęcia.
Wiem. Życie jest dobre.
Teraz musimy tylko znaleźć mu pracę.
Możliwe, że macie doskonałe wyczucie czasu.
Dlaczego? Potrzebujesz kogoś?
Tak się składa, że tak. Myślisz, że byłby zainteresowany?
Nie wiem. Nie mogę mówić za Carlosa.
To wysokie stanowisko z różnymi dodatkami,
i sześciocyfrową pensją.
Teraz mówię za Carlosa. Przyjmie tą posadę.
Świetnie.
Zabiłbym, żeby mieć go w swojej załodze. Ten facet był rekinem.
- Niech do mnie zadzwoni. - Tak.
Żegnaj, frajerze.
Witam. Jest tu doktor Heller?
Przykro mi. Nie ma. Mogę w czymś pomóc?
Nie bardzo.
Musimy z nim porozmawiać o Dave'ie Williamsie.
Dave Williams?
Tak. To jego pacjent.
Na pewno go pani zna.
Blond włosy, niebieskie oczy, przerażający jak nie wiem co.
Nie mogę tego potwierdzić.
I myślę, że pan doktor też nie będzie z wami rozmawiał o swoim pacjencie.
Będzie rozmawiał.
- Dave nieźle narozrabiał. - Tak.
I założę się, że doktor Heller chciałby wiedzieć wszystko na ten temat.
Więc, kiedy tu będzie?
Trudno powiedzieć.
Poczekamy.
Czy to jest piwo?
Nie możemy tego potwierdzić.
Twoje nowe buty są ładne.
Prawda? Tatuś kupił je mamusi.
Jeszcze o tym nie wie.
Bo ma wspaniałą, nową pracę.
O tym też jeszcze nie wie.
Mam dobre wieści!
Ja też. Ja pierwsza.
Pamiętasz Bradley'a Scotta?
Wpadłam dzisiaj na niego, i daje ci pracę.
To miło.
Ale właśnie to chciałem ci powiedzieć.
Właśnie dostałem pracę.
Fantastycznie!
Ale nie podpisałeś jeszcze umowy, co?
Bo może zmusimy ich do licytacji.
Mało prawdopodobne. To praca w ośrodku społecznym.
Będę pracował z niewidomymi.
Świetnie.
A jakie są z niej bonusy? Kubek ołówków?
Myślałam, że znajdziesz lepszą pracę.
Co się stało z tym, że świat stoi przed tobą otworem?
Ta praca ma znaczenie.
Kogo to obchodzi? Bradley oferuje ci dodatki.
A jakie dodatki będziesz miał z tego?
Niech pomyślę...
Zmiana świata na lepsze, osobiste spełnienie.
Carlos, przez ostatnie 5 lat pracowałam z niewidomym.
Wierz mi, nie ma w tym wiele spełnienia.
Słuchaj, kiedy straciłem wzrok, ci ludzie mi pomagali.
Chcę im się odwdzięczyć.
Nie wspominając...
Bradley Scott?
To dupek.
Nie ma mowy, żebym dla niego pracował.
Cześć, Bradley, tu Gaby Solis.
Właśnie z nim rozmawiałam, i jest zaintrygowany.
Może chciałbyś wpaść do nas na kolację i dobić targu?
Ale fajnie! Nie wychodziłam od wieków.
Dzisiaj będę...
Naprawdę nie wychodziłaś od dłuższego czasu.
Śmiało, odbierz. Czego się napijesz?
Tego co ty.
"Marskość wątroby", zaraz przyniosę.
Hej, Jackson.
Co?
Naprawdę?
Tu jesteś.
Tak, podziwiam widoki.
Wiesz, mamy bardzo wygodne meble ogrodowe na podwórku...
Razem z koszem na odpadki.
Nie, tu mi dobrze.
Hej!
Cześć! Gdzie byliście?
Edie pokazywała nam domy.
Nie wiedziałam, że szukacie domu.
Tak. Musimy zmienić to mieszkanie.
Czy Edie pokazała wam dom Adamsów?
Tak, i jest fantastyczny.
I gdybyśmy mogli go przenieść gdzieś koło wysypiska z toksycznymi odpadami,
to może byłoby nas na niego stać.
Kurde, jakie ceny!
Wiecie, za takie pieniądze
moglibyście w moim mieście dostać dom nad jeziorem z pięcioma sypialniami.
Z pewnością.
Szkoda tylko, że twoja klinika jest tutaj.
Teraz tak.
Ale przecież w Oakdale też są chorzy.
Którzy, niewątpliwie, mają już lekarzy,
tak jak twoi pacjenci w Fairview mają ciebie.
W porządku. Niech zostaną w tym malutkim mieszkanku.
Co z tego, że inni lekarze będą się z ciebie nabijać?
Wiesz, chyba powinniśmy o tym porozmawiać.
Polubiłbyś Oakdale.
Żadnych korków, świeże powietrze.
Hej, jestem otwarty.
Może moglibyśmy tam pojechać w weekend i rozejrzeć się.
Co robisz?
Pomagam chłopcom żyć amerykańskim marzeniem.
Powiem ci coś.
Jeśli wprowadzą się niedaleko mnie,
będziesz mogła ich mieć na Boże Narodzenie.
Chciałbym jakoś odegrać się na Bobie.
Mam już dość jego wywyższania się.
"Ja nas utrzymuję. Ja przynoszę do domu jedzenie."
Wiesz co? Ja też mam swój wkład.
Płacę rachunki. Sprzątam dom.
Myślałam, że macie sprzątaczkę.
Jezu, jesteś wstrętną pijaczką.
Daj spokój. Żartowałem.
Co to za mina?
Po prostu...
Jackson dzwonił wcześniej, i...
Wiesz, pojechał do Riverton, żeby odwiedzić dawną nauczycielkę sztuki,
i zaproponowała mu pracę.
To fajnie.
I chce, żebym się tam z nim przeprowadziła.
Pojedziesz?
Chcę z nim być, więc...
chyba muszę.
Tak poważnie go traktujesz?
Tak. Jasne.
Dlaczego nie?
Na pewno nie czekasz tylko na godzinę zamknięcia?
Co to znaczy?
No wiesz, druga nad ranem, zamykają bar, a ty nie znalazłaś idealnego faceta,
więc godzisz się na...
coś takiego.
Cholera. Nie patrz tam. Nie patrz. Nie patrz.
Lee, nie robię tak.
Czy Jackson jest idealny? Nie.
Ale uważam, że takie coś nie istnieje,
i mam historię sabotowania związków.
Nie, robię to.
Przeprowadzam się.
Więc gratuluję.
Przerażający gość tu idzie.
Muszę go odstraszyć. Mogę złapać cię za cycki?
Proszę bardzo.
Jazz!
O mój Boże!
Dlaczego mnie nie obudziłaś?!
Bob mnie zabije.
Ale wczoraj było bardzo fajnie.
Inaczej, ale fajnie.
Na razie.
Tom, rozmawiałam ze wszystkimi dziećmi z jego klasy angielskiego,
i z całym kołem dyskusyjnym.
Porter nie kontaktował się z żadnym z nich.
Wróć szybko do domu. Musimy się zastanowić co teraz robić.
W porządku. Kocham cię. Pa.
Preston.
Dlaczego nie odbierałeś, kiedy dzwoniłam?
- Co? - Dzwoniłam do ciebie z 5 razy.
- Nie dzwoniłaś. - Tak.
Widzisz? Nie ma cię w wykazie połączeń.
Hej! Hej!
Hej, stary. Mama nadal tam jest?
Porter, mówi mama. Gdzie jesteś?!
Porter!
- Ty wiesz gdzie on jest! - Nie wiem. Nie powiedział mi.
Ale rozmawiałeś z nim. Co, do cholery, Preston?!
Oddaj mi telefon.
W porządku. I wiesz, co z nim zrobisz?
Zadzwonisz do brata, i każesz mu wrócić do domu.
On nie wróci.
Pan Schilling groził, że go zabije.
Co?
Co?!
To dlatego uciekł?
Myślałam, że bał się więzienia.
Jestem pewna, że Warren Schilling chciał go tylko nastraszyć.
I zadziałało! Porter jest przerażony!
Dobrze, załatwimy zakaz zbliżania się.
Nie uważam, że to go powstrzyma.
Poradzę sobie z Warrenem Schillingiem.
Ale jeśli Porter nie pokaże się w sądzie, stracimy restaurację!
Facet grozi, że zabije twojego syna, a ty tym się martwisz?
Nie!
Nie pozwolę, żeby mój brat ryzykował życie, żebyście z tatą mogli sprzedawać pizze!
Jak można się z kimś przespać, a potem tego nie pamiętać?
Nie wiem. Byłam pijana.
Dobra, przejdźmy do ważnej części. Kto to był?
Przyjaciel.
Gaby.
Myślisz, że zrobiłam to podświadomie,
żeby sabotować mój związek z Jacksonem?
To był Tom Scavo, prawda?
Przestaniesz zgadywać?
Boże! Dlaczego nie mogę pozwolić sobie być szczęśliwą?
To był Lou?
Mój mechanik? Oszalałaś?
No przecież byłaś z hydraulikiem i malarzem.
Spójrz prawdzie w oczy. Lubisz swoich rzemieślników.
Susan, jesteś w domu?
Bob!
Co tu robisz?
Cóż...
Chodzi o Lee.
Powiedział mi, że wyszliście wczoraj razem.
Tak. Spędziliśmy bardzo miły wieczór, bez żadnych przygód. Dlaczego?
Co powiedział?
Bo był nieźle zalany, więc...
pewnie zmyślał.
Nie wrócił do domu.
Twierdzi, że został tu na noc.
O mój Boże.
Cześć, Gaby. Nie wiedziałem, że tu jesteś.
Nie zwracaj na nią uwagi. Właśnie wychodziła.
Nie. Chyba powinnam zostać i posprzątać.
Mamy tu...
wielki bałagan.
Bob...
Lee został tu zeszłej nocy.
Spał na kanapie. W pokoju gościnnym.
Więc nie masz się czym martwić.
Dzięki Bogu.
Miałem takie okropne uczucie, że spędził noc z innym mężczyzną.
Lee by tego nie zrobił. Kocha cię.
Wiem o tym.
Ale kiedy jest wstawiony,
przeleci wszystko, co ma tętno i owłosienie na twarzy.
Nadal się nie odezwał?
Po raz siedemnasty...
Nie.
Dlaczego jej wolno tak się zachowywać?
Jest młoda i ładna, a my nie.
Nie jest taka ładna.
Słyszę każde słowo.
Aż stamtąd?
Rety, naprawdę jest młoda.
Jestem bardzo zmęczona, więc złamię zasady.
Doktor Heller pojechał na pewnego rodzaju wycieczkę.
Powinien był wrócić tydzień temu,
i nie wiem gdzie jest.
Dlaczego od razu nam tego nie powiedziałaś?
Bo to nie wasza sprawa!
Halo? Gabinet doktora Hellera.
Witam. Tu David Dash. Zastałem go?
Słyszałaś? Powinien był już wrócić.
Dlaczego nie wrócił?
Przykro mi, panie Dash. Doktor Heller wyjechał z miasta.
O czym ty mówisz? Myślisz, że Dave ma coś wspólnego
z tym, że doktor Heller nie wraca z urlopu?
Nie pytaj dlaczego, ale czuję, że to jest powiązane.
Ale mogę dostać receptę?
Jasne.
Dyżuruje doktor Lybrand.
Może pan przyjść do niego jutro koło drugiej?
Właściwie, przeprowadziłem się.
- Wiesz co? - Co?
Skończyłam.
To znaczy?
Na pewno coś wymyślimy. Proszę podać swój nowy adres.
Po prostu mnie porzucisz?
Siedziałam w tym tak długo jak mogłam.
Nie. Proszę, nie idź, Roberta.
Potrzebuję twojej pomocy.
Weź kogoś innego.
Ja mam już dość.
Roberta, czekaj!
Wisteria Lane. Jaka urocza nazwa.
Bree, na pewno nie mogę jakoś pomóc?
Stoję tu z kciukiem w tyłku.
Nie potrzebuję pomocy.
A z pewnością żadnej, która wymagałaby twojego kciuka.
Hej.
Przepraszamy za spóźnienie. Byliśmy w biurze nieruchomości.
Właściwie, jesteście w samą porę. Właśnie mieliśmy zacząć jeść.
- Siądziemy? - Tak.
Przepraszam.
Przepraszam, Melina. To moje krzesło.
Chciałam usiąść koło chłopców.
Nie przyszło ci na myśl, że ja chcę usiąść koło chłopców?
A nie przyszło ci na myśl, że już to sobie zamówiłam?
To prawda. Zamówiła.
Może usiądziesz tutaj, Bree?
Zgadnij, kto właśnie zamówił sobie przypaloną jagnięcinę?
Chciałam zobaczyć wyraz waszych twarzy,
kiedy usłyszycie moje dobre wieści.
Naprawdę? Jakie?
Powiedziałam doktorowi Hardy'emu, że przeprowadzacie się do Oakdale.
Myślą o tym.
Myślą o przeprowadzeniu się do Oakdale.
Nie po tym, jak to usłyszą.
W każdym razie, on za miesiąc przechodzi na emeryturę,
i uważa, że byłbyś jego idealnym następcą.
Mówisz poważnie?
To może być dla nas świetna szansa.
Tak, świetna szansa na to, żeby Andrew dojeżdżał 5 godzin do pracy.
Nie wiem, Alex. To dzieje się dość szybko.
Ale to jedyny sposób, żebyśmy mogli kupić dom,
a jeśli będziemy mieć dzieci...
Będziecie mieć dzieci?
Doskonale! Będę mogła się nimi opiekować!
Wznieśmy toast za dobicie targu.
Za Oakdale.
Kupiłam wam dom Adamsów!
Co?
Co?
Co?
To miała być niespodzianka, no wiecie, na ślub.
Niestety, przez tą całą głupią sprawę z Oakdale
musiałam odkryć karty.
Mamo, to zbyt hojne.
Tak, to...
To o wiele za hojne. Nie powinnaś tego robić.
To nic, czego ty byś nie zrobiła.
Bree, nie wiem, co powiedzieć, poza...
Bardzo ci dziękuję.
Kocham cię za to.
I ja też cię kocham.
Orson, skarbie, nalejesz Melinie kolejny kieliszek wina?
Idziesz zadzwonić do Edie?
Wiesz o tym.
Cześć, kochanie.
Pamiętasz Bradley'a i jego żonę, Marię.
Wpadli na kolację.
Jak fajnie.
Mogę cię zapytać o coś na temat kubłów na śmieci?
Przepraszam.
Co tu robi ten beznadziejny sukinsyn?
Przyjąłem już pracę w ośrodku społecznym.
Wiem. Po prostu wysłuchaj co Bradley ma do powiedzenia,
a jeśli pod koniec wieczoru nadal nie będziesz zainteresowany,
całkowicie cię poprę. Umowa stoi?
Jeśli dzięki temu będę miał cię z głowy...
Stoi.
I kiedy dostałem koncesję unijną,
zwolniłem 1/3 siły roboczej,
a kolejną 1/3 wylałem.
Rok później, sprzedałem firmę za dwa razy tyle ile za nią zapłaciłem.
O rany. Imponujące. Prawda, Carlos?
Bardzo.
Świetna historia do opowiadania innym dyrektorom w piekle.
Carlos, bądź miły.
Nie, nie szkodzi.
Po prostu zapewniam byt dzieciom.
Tak. Mam ich zdjęcie w torebce.
Chcesz zobaczyć, czy znasz ich imiona?
Więcej wina, Maria?
Więc, Bradley,
gdyby Carlos dla ciebie pracował,
jak wyglądałby jego normalny tydzień?
Zawieranie ważnych umów,
podróże międzynarodowe.
Tak. Podróżujemy razem po całym świecie.
Bardzo fajnie jest siedzieć samej w pięciogwiazdkowym hotelu,
kiedy twój mąż niszczy trzeci świat obcasem swojego buta.
Słyszałeś, Carlos? Pięciogwiazdkowe hotele.
Posłuchaj, Bradley,
naprawdę doceniam ofertę,
ale mówiłem ci.
Mam już pracę.
Dlaczego nie możesz pracować z głuchymi w weekendy?
Po pierwsze, bo są niewidomi.
Powiedz mu.
Kochanie, Bradley ma rację. Mógłbyś przyjąć tą pracę,
a działalnością charytatywną zajmować się w wolnym czasie.
Nie, nie słuchaj jej. Jesteś dobrym człowiekiem,
i będziesz pomagał ludziom.
I nawet, jeśli nie zarobisz ani centa,
będziesz więcej warty od tego bezdusznego drania.
Bardzo ciężko pracuję na ciebie i dzieci,
i chciałbym odrobiny szacunku.
A wiesz, czego ja bym chciała?
Wielkiego rozwodu.
Więc...
Czy opieka zdrowotna obejmuje okulistę?
Bo to wyraźnie ważna kwestia dla Carlosa.
Tatuś bardzo za tobą tęskni.
Bardzo mi przykro.
Niedługo będziemy razem, dobrze?
Pa, pa. Bardzo za wami tęsknię.
Moje dziewczynki.
Już niedługo, kochanie.
Jeszcze tylko troszeczkę.
Moja mała dziewczynka.
Wyglądasz tak pięknie.
Bardzo za tobą tęskniłem.
Niedługo będziemy razem. Obiecuję.
Jeszcze troszeczkę. Wszystko będzie dobrze.
Dave?
Przepraszam.
Przestraszyłaś mnie.
Z kim rozmawiałeś?
Z nikim.
Słyszałam.
Edie, proszę...
Nie czuję się dobrze.
Z kim, do cholery, rozmawiałeś?
Zostaw mnie w spokoju.
Dlaczego tu skręciłaś?
Myślałem, że jedziemy do sklepu.
Mamo, co to za miejsce?
Zanim zostałam matką,
nie wiedziałam, że można kochać innego człowieka tak całkowicie.
I razem z tą miłością przychodzi potrzeba chronienia tej osoby.
To nie była moja decyzja. To jest...
instynkt pierwotny. To po prostu coś w moich genach.
Cokolwiek to jest,
sprawia, że nie dbam o siebie,
i przypomina mi,
że powodem, dla którego żyję na tej planecie,
jest opiekowanie się moimi dziećmi.
Dlaczego mi to mówisz?
Wczoraj powiedziałeś, że Warren Schilling zabije Portera,
jeśli będzie miał okazję.
Nigdy do tego nie dopuszczę.
Mamo, gdzie jesteśmy?
Widzisz ten bar?
Warren Schilling chodzi tam co noc.
Dzisiaj, kiedy wyjdzie...
zrobię, co będę musiała,
żeby zapewnić bezpieczeństwo mojej rodzinie.
Więc...
Musisz teraz wysiąść.
Nie możesz być w samochodzie, kiedy to się stanie.
Mówisz poważnie?
Przejedziesz go?
Tak jak powiedziałam, mam to w genach.
To może być on.
Wysiadaj.
Wysiadaj!
- Wysiadaj! - Dobra! Przestań! Zrozumiałem!
Zadzwonię do Portera i powiem mu, że nie musi się martwić panem Schillingiem.
I przekonasz go, żeby wrócił do domu.
Zamknij drzwi.
Więc...
Pamiętasz jak mówiłaś, że muszę tylko wysłuchać Bradley'a,
i cokolwiek zdecyduję, będziesz mnie wspierać?
Może będziesz zaskoczona, ale mogę już podjąć decyzję.
Wyłożę ci ją.
Albo będę robił coś, w czym będę się spełniał,
gdzie będę mógł pomagać ludziom, i czuć się ze sobą dobrze,
albo przyjmę prace, której nienawidzę, gdzie będę zarabiał dużo pieniędzy,
ale która pożre moje życie, i zniszczy moją duszę.
Poczekaj. Zanim to zrobisz, pozwól, że ja ci coś wyłożę.
Albo pozwolisz, żeby twoja rodzina dalej się poświęcała,
żebyś czuł się ze sobą dobrze,
albo dorośniesz.
I zarobisz duże pieniądze.
I będziesz się nami opiekował, tak jak my opiekowaliśmy się tobą przez ostatnie 5 lat.
Wiesz, jaka to praca, Gaby.
Nigdy nie będzie mnie w domu.
A kiedy będę, będę zmęczony lub zirytowany.
To da się we znaki nam wszystkim.
Dało nam się we znaki, kiedy nie mogliśmy zapłacić rachunku za gaz, Carlos.
Dało nam się we znaki, kiedy odesłano Juanitę z przedszkola,
bo czek nie miał pokrycia.
Ale poradziłam sobie z tym.
A teraz nadeszła twoja kolej, żeby sobie z tym radzić.
Gaby, proszę, nie zmuszaj mnie do tego.
Bradley?
Hej, tu Carlos.
Trochę myślałem,
i właściwie...
Chcę przyjąć tą pracę,
jeśli jest jeszcze aktualna.
Tak.
Też byłem zaskoczony.
Brzmi świetnie.
Do zobaczenia w poniedziałek.
Hej, Susan. Właśnie zrobiłem herbatę. Wejdź.
Lee...
Nie ma eleganckiego sposobu, żeby o to zapytać, więc...
powiem to wprost.
Kiedy zostałeś u mnie na noc...
zrobiliśmy to?
Boże, nie. Oszalałaś?
Więc do niczego między nami nie doszło?
Halo? Jestem gejem!
Słucham opery ubrany w kimono.
Co jeszcze musisz wiedzieć?
Dzięki Bogu.
Wiesz, kiedy wczoraj obudziłam się obok ciebie,
nie wiedziałam co mam myśleć.
Ale dlaczego pomyślałaś o tym?
Bo byłeś wściekły na Boba,
a ja powiedziałam ci o tym, że czasami sabotuję swoje związki.
Nie zrobiłaś tego.
Przynajmniej nie tym razem.
Hura!
Teraz mogę zamieszkać z Jacksonem mając czyste sumienie.
Dobrze. Dobrze.
Poczekaj, muszę o coś zapytać.
Dlaczego dokładnie przeprowadzasz się do Jacksona?
Bo...
on mnie kocha.
A ty go kochasz?
Zmierzam do tego.
Nie uważasz, że może powinnaś...
poczekać aż tam dotrzesz?
Mike i ja nigdy do siebie nie wrócimy.
Teraz to wiem.
A ja naprawdę muszę zacząć żyć swoim życiem.
To nie znaczy, że musisz się do kogoś wprowadzać.
Jackson powiedział jasno,
że nie wychodzą mu związki na odległość.
- Mogłabym go stracić. - To strać.
Nie radzę sobie dobrze sama. Potrzebuję mężczyzny w moim życiu.
Ale dlaczego?
Jesteśmy tacy bezużyteczni.
Ale fajnie się z wami tańczy.
Myślę, że powinnaś powiedzieć Jacksonowi, że nie jesteś gotowa.
A jeśli cię zostawi, to ja będę z tobą tańczył.
Przynajmniej dopóki nie pojawi się ktoś lepszy. Co ty na to?
Jeśli to twoja próba ponownego zaciągnięcia mnie do łóżka,
to będę musiał cię poprosić, żebyś wyszła.
No, proszę, stary.
Mama naprawdę chce z tobą porozmawiać. Tylko przez 5 sekund.
Zrób to dla mnie, dobrze?
Skarbie, gdzie jesteś?
Nie chcę ci mówić.
Porter.
Musisz wrócić do domu.
Wszystko będzie dobrze. Obiecuję.
Jak? Albo Warren Schilling mnie zabije, albo skończę w więzieniu.
Możemy załatwić zakaz zbliżania się, żeby cię chronić,
a Bob uważa, że jest duża szansa na umorzenie sprawy.
Wiesz, czytałem w Internecie gazety z Fairview.
Wszyscy myślą, że to zrobiłem.
Nie ma przeciwko tobie żadnego dowodu.
Kiedy ludzie to zobaczą, będą po twojej stronie.
Tak jak my jesteśmy.
Skarbie, musisz mi zaufać.
Ufam ci. Po prostu...
Nie nabieraj się na to, mały.
Ja jej raz zaufałam,
i popatrz do czego mnie to doprowadziło.
Dzień dobry.
Naprawdę dobry?
Nie wyspałam się.
Hej, co do wczorajszej nocy...
Przepraszam.
Zatrzymam cię teraz.
Nie potrzebuję przeprosin. Potrzebuję wytłumaczenia.
I...
Jeśli nie możesz mi go dać...
to myślę, że z nami koniec.
Słuchaj, jestem po prostu zestresowany.
Przez stres nie rozmawia się z ludźmi, których nie ma.
Co się dzieje?
W porządku.
Zanim się poznaliśmy, miałem inną żonę.
Ale zmarła.
A zeszłej nocy...
myślałem o niej.
Byłeś już żonaty?
Ona nie żyje, Edie. Jakie to ma znaczenie?
Ma znaczenie.
Masz czas do wieczora,
żeby spakować swoje rzeczy.
A potem masz się wynieść z mojego domu.
Każdy potrzebuje uroczego domu na przedmieściach.
Głównie po to, by sąsiedzi nigdy się nie domyślili,
co dzieje się w środku.
Za tymi świeżo pomalowanymi ścianami, znajdziecie...
rodziców, przytłoczonych poczuciem winy...
żony, zmęczone ciągłą walką...
kochanki, które okłamano.
Tak, każdy potrzebuje uroczego domu na przedmieściach.
Chociażby dlatego, by mieć miejsce...
do którego można wrócić.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.