All language subtitles for La.Folie.Almayer.2011.DVDRip.x264.nl

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranรฎ)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal) Download
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Nina. Nina.

Dain is dood.

VROEGER ERGENS ANDERS

Kom snel, Nina! Snel! Snel!

Haast je!

Nina, snel! Kom hier!

Snel!

Snel. Snel.

Snel.

Snel!

Kapitein Lingard?

En?

Nog niet. Het is gevaarlijk geworden. Vooral de jungle.

Er zijn rebellen.

En, Chen, nog altijd kwaad? Het gaat wel over.

Maarhet zal lukken. Binnenkort ben je rijk.

We kunnen Nina niet achterlaten in dit hol.

U bent teruggekomen om Nina van mij af te pakken.

Ik zal ze teruggeven, Gaspard.

Je kan met haarnaar Europa gaan

als een rijk man.

Niemand zal nog weten dat ze een halfbloed is.

Intussen moet ze een opleiding krijgen.

De opleiding van een blank meisje.

Uw zogezegde aangenomen dochter, die Maleisische,

u hebt haar ook een blanke opleiding gegeven.

Was dat niet goed? - Ze is alles vergeten.

Ze verwierp alles. Met woede.

Nina is de enige die van me houdt en van wie ik hou.

Ja, ze houdt van mij.

Ik hoopte dat je een man zou worden toen ik je met Zahira deed trouwen.

Ik hoopte dat jullie gelukkig zouden zijn.

Ik wilde haarniet.

En ik had gelijk.

Misschien. - Ik had gelijk.

Toen ik vertelde over de goudmijnen

die je zou krijgen bij je huwelijk, heb je niet geaarzeld.

Je bent met haar getrouwd.

Je trouwde met de Maleisische, zoals je haarnoemt.

Je kon haarnaam niet onthouden, maarje trouwde met haar.

Dat is waar.

Je weet niet hoe je moet liefhebben. - Ik heb het geprobeerd.

Je had gelukkig kunnen zijn.

Met die vrouw! Die Zahira!

Ja, met die Zahira!

Ze jaagt me schrik aan. Ze stoort me.

Ja, ze stoort me.

Ze staart me aan. Haar... haar ogen hebben iets...

Haar ogen zijn mooi en diepgaand.

Nee, ze staren en zijn zwart. En ze zeggen niets.

Ze staren zoals de dood.

Ze geven me rillingen.

Rillingen!

Jij bent het die koud is!

Kapitein...

wanneerik aan een vrouw dacht

alleen in bed 's nachts,

wanneerik verlangen voelde,

een verlangen dat me kwelde tijdens mijn eenzame nachten,

zag ik een lieve vrouw,

met opgestoken haar,

een groot voorhoofd, kalm en glad,

en ik streelde haar en schreeuwde mijn liefde voorhaaruit.

En ik ontplofte.

Je schreeuwde en je ontplofte!

Je schreeuwde alleen en je ontplofte alleen.

Ja, ik schreeuwde.

Ik voelde me nooit een man bij haar.

Behalve wanneerik haar dwong

wat gevoel in haar ogen

te leggen, een gevoel,

zelfs pijn.

En waaraan dacht je wanneerje schreeuwde, alleen?

Waaraan, aan wie?

En zonderhaarte forceren zoals een woesteling.

Aan een blanke vrouw, zoals je moeder, met heldere doorzichtige ogen.

Je ruilde je droom over de liefde voor geld.

Ik moet Zahira bij jou weghalen. Van je levenloze lichaam.

Ik ga op een nieuwe expeditie en je zal krijgen wat ik heb beloofd.

En je zal vertrekken met je dochter.

Dat zegt u al jaren.

En eris nog altijd geen goud.

Ik ben de enige blanke in de streek. Niemand wil zaken met me doen.

Alsofik niet besta...

En ik zit hiermet die vrouw.

We spreken niet met mekaar.

Nooit.

Of we maken ruzie.

Alleen Nina zorgt voorvreugde.

En u wilt haarmeenemen. Ik zal het niet overleven.

U zal Nina niet krijgen. - Ik neem haarmee...

Ze gaat naarhet internaat. Ze zal talen leren, het leven.

Ze kan hierniet leven als een wilde.

Als ze terugkomt, zal ze meerweten dan jij.

En dan gaan jullie naar Europa. - Ze zal het leven leren kennen. Welk leven?

Jullie zullen naarhet theater gaan, de opera, waarjullie willen.

Naarhet "Cafรช de la Paix" in Parijs.

Ja, in Europa.

Parijs...

Londen, als je wilt.

Parijs...

Londen...

Roep haar!

Nina...

Nina.

Zahira.

Nina...

Nina.

Zahira zal de boot gehoord hebben. Ze wist dat ik Nina ooit zou komen halen.

Die verdomde palmbomen. Halfrot.

De vochtigheid. Ik ben het beu.

De rivier die brandt en schittert...

Hij verbrandt je ogen, die eindeloze rivier. Op het einde, de zee!

Ze gaat niet weg. Ze is mijn dochter.

Die groene rivier. Geelachtig. Ik heb nooit van groen gehouden.

En de schaduwen van de bomen die erop gaan liggen en bewegen.

Moesten ze niet bewegen...

Ik heb nooit gehouden van dit geelachtige groen. Die modder.

Je deed me de stad verlaten.

Je zei me...

dat het verkloot was!

Je kan niet ontsnappen aan de oorlog.

De eerste dag al kotste ik op de brug,

en je zei me dat ik het gewoon zou geraken.

Je zal het gewoon geraken, zei je.

Ja, ik werd het gewoon.

Rijk, rijk, je zal rijk zijn.

Je zal alles hebben, je zal doen wat je wilt. Rijk.

En ik zei ja. Ik heb ja gezegd.

Vooruit!

En die muggen!

Ik heb malaria! Ik ben een Europeaan, een Fransman,

ik voel me alleen, zoals een hond.

Je maakte me gek. Ik wilde die Maleisische niet.

Maarje beschreef me een wereld... vol rijkdom.

Waarin alles mogelijk was, waarin alles verloren was. Behalve geld.

Vooruit! Ze gaan ons ontsnappen!

Jij bracht mij hier. Jij zei me, wacht. Je bent niet gemaakt voor de zee.

Hier zal je zaken kunnen doen. Ik, zaken!

Ik moet mijn dochtervinden.

Ik kon niet slapen

en je woorden draaiden in mijn hoofd...

Vooruit!

En ik zei ja... Ik was zo jong, ik was verleid.

Je zal van haarhouden, zei je.

Maleisisch of niet, je zal van haarhouden.

En wanneer ze je liefheeft, schitteren en lachen haar ogen.

Wel, ze lacht niet naarmij.

En haar ogen zijn saai. Haarhuid herinnerik me niet.

Vooruit!

Ja, ja.

En jij zal haarniet krijgen. Nooit.

Hoorje me? Nooit!

Ze is mijn dochter. Mijn dochter. Mijn dochter! Mijn Nina!

Nee! Nee!

Ik wil niet.

Nee!

Het werd slechter en slechter zonder Nina.

Almayer sprak bijna niet.

En als hij sprak, was het tegen zichzelf, ofkoortsachtig.

De stilte in dat huis was vreselijk.

Hij werd steeds ongelukkiger.

Soms schreefhij haar,

maarhij verstuurde de brief niet.

Soms zei hij:

"Morgen ga ik haar opzoeken."

Maarhij dacht dat het,

nu ze haar studies was begonnen,

beterwas haarte laten waar ze was.

Het was haarlach die hij het meest miste

in de vijandige stilte van het huis.

Op een dag zag ik Nina

achter de poort van het internaat.

Ze lachte niet.

Nina, rechtop.

Nina, stil.

Nina, trager.

Nina!

We gaan kapseizen, Dain.

Ik voel de storm komen.

Je komt mee met mij.

Je blijft niet

in de wereld van de blanken.

Ja.

Ik ben niet blank.

En ik heb op jou gewacht...

Je had ook nooit kunnen komen.

Nooit bij mijn vader binnen kunnen komen.

Ik beloofde hem dat we samen naar de goudmijn zouden zoeken.

En ga je dat doen?

Ja. Het is jouw vader. Ik ga het doen.

En zal jij nooit veranderen?

Nee.

Nooit.

Nina!

We gaan kapseizen, Dain. Ik voel de storm komen.

Je komt mee met mij.

Ja.

Je blijft niet

in de wereld van de blanken.

Ik ben niet blank.

Je zal bij mij wonen.

Ik ben niet blank.

Ja, ik heb op jou gewacht...

Je had ook nooit kunnen komen.

Nooit bij mijn vader binnen kunnen komen.

Ik beloofde hem dat we samen naar de goudmijn zouden zoeken.

En ga je dat doen?

Zal je nooit veranderen?

Nee. Nooit.

Ik ga weg.

Lang? - Ik weet het niet.

Zal je op mij wachten?

Ja.

Waar ga je naartoe? Wat ga je doen?

Het is beter dat je niets weet.

Nina.

Nina.

We gaan mango's verbouwen.

Ik hoorde dat je er geld mee kan verdienen.

En God weet wanneer Lingard terugkomt.

Lingard? - Hij is op expeditie.

Meerweet ik niet, Gaspard...

Een brief van hem.

"Alles gaat goed, ik ben erbijna. Ik zag Nina,

ze wordt een grote, knappe meid.

Weldra is het tijd om haar terug te brengen.

Ooit zullen de mannen aan haarvoeten liggen."

Kapitein! Kapitein!

Kapitein!

Zwijg, arme gekke vrouw.

Weet je waarhij haarnaartoe bracht?

Nee.

Ze is geen grote meid.

Nog niet.

Haartanden zijn nog niet teruggegroeid.

Ze is nog steeds mijn klein meisje.

Mijn vrouw is gek.

Ik moet het doen. Ik moet het doen!

Mango's, Ali, mango's!

Ja, meester. Ze zullen groeien.

En alles zal goed zijn.

Ik ben nog niet dood.

Het is gesloten.

Ik weet het. 'T Is voor Nina, Nina Almayer.

U bent al te laat.

Het zal niet meer gebeuren.

Anders houden we haarniet. - Het zal niet meer gebeuren.

Ze moet hierblijven.

Ze moet een van ons worden.

Een van ons...

Nooit.

Chen, altijd waarik ben.

Ik heb je geslagen,

ik vernederde je op de boot.

Ik lachte je uit in het bijzijn van iedereen toen je kotste.

En dan gafik je aan Gaspard

zodat je voor Zahira en Nina zou zorgen.

Je bent het niet vergeten, Chen.

Ik ook niet.

Ik ga sterven, niet, Chen? - Ja.

Geef dat aan Kapitein Tom Lee. - Ja.

Nina werd steeds ongelukkiger.

Nina, de eerste twee maten, zei ik.

Wat doe je hier?

En in welke toestand!

Ze hebben me buitengezet.

Lingard heeft niet betaald.

Hij is dood.

Dood.

Ik dacht dat hij nooit zou sterven.

Wat ga je doen?

Ik weet het nog niet.

Werken. Zoals iedereen.

Nee, ik ga niet terug naarhet internaat. Nooit meer.

Ze bespioneerden me.

Aan tafel. In bed.

Mijn accent. Mijn maniervan stappen.

Vooral mijn maniervan stappen.

Eerst moet je de hiel neerzetten, dan de tenen.

Of omgekeerd. Ik heb het nooit goed gekund.

Ze noemden me een jongen, soms zelfs een wilde.

Geen echt meisje.

Echte meisjes zijn zo niet.

Ze lachen. Ze houden hun hoofd lichtjes gebogen.

Niet recht, nooit recht.

En ze kijken nooit in de ogen.

En ze zeggen ja. Niet nee.

En het bloed, als het gebeurde,

dat moest je verbergen. Erniet overpraten. Maar erwel fier op zijn.

Rosa rosa rosam, het was nutteloos.

En toch leerde ik dingen.

Als ik de beste was, zou ik me redden, zei ik tegen mezelf.

En ik was de beste, maar ook daarvoorwaren ze kwaad.

En erwas altijd rundvlees met wortelen.

Rundvlees met bruine saus. Kleverige.

De geur. Mijn maag kon erniet tegen.

De Viris Illustribus Urbis Romae.

De oorlogen van Caesar.

De keizer die op het einde werd vermoord door de man die hij liefhad.

Ik moest alles van buiten leren. Ik wilde het niet.

Het rundvlees noch de salade met vinaigrette,

en ook de koffie met gekookte melk niet.

Rosa rosa rosam. En onze Vader die in de hemelen zijt.

Mijn vaderwas niet in de hemel. Hij bestond niet meer.

Het rundvlees met wortelen.

Elke donderdag.

Vrijdag vis.

Die dag zei ik altijd dat ik geen hongerhad.

Maarik had honger.

Ik stierf van de honger. Ik had nooit genoeg.

Ik had honger. De hele tijd.

En dan maakte ik een vlek op mijn jurk.

Rosa rosa rosam.

En onze Vader die in de hemelen zijt, met de gebroken ramen.

Hoe komt het dat ze zo plots terugkomt?

Ik weet het niet.

Als ik jou was, ik zou het niet vragen.

Halfbloeden hebben het niet altijd makkelijk.

Hoezo?

Ik bedoel, bij de blanken. Het is niet altijd makkelijk.

Is ernieuws van Lingard?

U weet het niet,

maarhij is dood.

Hij was ziek

en is gestorven.

Lingard, dood...

Mijn dochteris terug en eris haariets vreselijks overkomen. Ik voel het.

Lingard is dood en mijn zaak is ook dood.

Wat voor een leven kan ik haar geven?

Een meisje opgevoed in de stad.

Van bij haar geboorte heb ik haarverteld over Europa.

Ik droomde. Ik had nooit zo mogen dromen.

U droomde voorhaar.

Voorhaar en vooru.

Europa.

Wie zegt dat u in Europa gelukkig zou geweest zijn?

Niemand. Mijn moeder sprak erover alsofhet het paradijs was.

Lemand deed haarpijn. Ik weet het zeker.

Geen lach. Een gesloten gezicht. Zoals een steen.

Eris haariets overkomen.

Misschien had ik haar nooit naarhet internaat mogen sturen.

Maar ze had een opleiding nodig, niet?

Een vadermoet zijn dochter een opleiding geven.

Haarmoederheeft 't geen goed gedaan.

Maar Nina had meer geluk,

ze was halfblank, niet?

Of mindermisschien.

Minder.

En Lingard is dood.

Is hij echt dood?

Ja. - Echt?

Ja.

Voorhij stierf gafhij me dit dagboek.

Hij zei me dat u het zou begrijpen.

De weg naar de mijnen.

Ik zal een maniervinden.

Ik zal mijn dochter uit deze ellende halen.

Ik hou van haar. Ik heb nooit in die mate liefgehad.

Ze is knap. Ik ken niemand die zo knap is.

Kijk naar dat haar, hoe lang en mooi het is.

Vroeger, zonderhaar, was ik dood. Een levende dode gedurende jaren.

Nu is ze hier. Nu zal ik terug leven.

En ik zal het doel bereiken.

Ik ben nog jong. Nog sterk. Ja, ik ben sterk.

Het is Abdullah, hij viert de terugkeervan zijn neef uit Mekka.

Wat een kabaal.

De muziek is mooi. - Hoe kan je dat zeggen?

Ooit neem ik je mee naar'n echt concert.

Chopin, Debussy. Niet dat kabaal.

Ik ben het vergeten.

Ik weet het niet meer.

Het is Abdullah, wat wil hij van mij?

Abdullah wllde Nlna voor zljn neef.

Almayer wllde hem zljn dochter nlet geven.

Abdullah zel hem dat hlj bllj moest zljn.

Een halfbloed zonder bruldsschat.

We weten allemaal waar zlj elndlgen.

Nee, Almayer wlst het nlet.

In de goot, zel Abdullah. In de goot.

Bent u de weg kwijt?

Ja.

Bent u de blanke van de rivieroever?

Ik weet wat u zoekt.

Ik heb een goede boot.

Als u wilt, kunnen we samen zoeken.

Meester, die man is gevaarlijk.

Nee.

Ja. Ik voel 't. Ik wed dat hij gezocht wordt.

Hij is een opstandeling.

Ofhij smokkelt drugs.

Nee. Hij gaat ons helpen. Hij beloofde het.

Hij heeft sterke mannen en 'n goede boot met minstens 100 pk.

Dat is Chopin.

Wat doet u hier?

Ik kijk naaru.

En u?

Ik?

Niets.

Wat nog?

Het is beter dat u niets weet.

Waarom?

Vooru en voormij.

Is het zo erg?

Hoe dan ook, het is me gelijk.

Het is me allemaal gelijk.

U moet hierniet blijven.

Het is gevaarlijk.

Gevaarlijk?

Ja. Doormannen zoals ik.

Mannen zoals u?

Ik heb gemoord, gestolen. En zelfs erger.

Het is me gelijk.

Hoe dan ook, ik ben al dood.

Het is niet waar.

Je bent levendiger dan wie ook.

Gekwetst misschien.

Maarin leven.

Eris niet veel nodig.

Niet veel?

Om opnieuw te zingen.

Zingen? - Ja, zingen.

Ik heb geen zin meer om te zingen.

U bent niet blank.

Nee, ik ben niet blank.

En u bent niet van hier.

Blijfhierniet.

Mijn mannen zijn in de buurt.

Ze mogen u niet zien.

Ik hoorde overmannen zoals u.

Rebellen...

Bent u bang?

Daarvooris het te laat.

Morgen ga ik weg.

Maarik kom terug.

Ik kom terug vooru.

Wens me op zijn minst geluk.

Waarom? - Omdat het gevaarlijk is.

Maarik zal slagen.

En ik zal terugkomen.

Misschien niet. - Toch wel.

Ik zal slagen

en binnen enkele dagen ben ik terug.

Ik zal op u wachten aan de kreek Bulangui.

Komt u?

Mijn naam is Dain. Dain Maroola.

Ik ben Nina.

En Almayer begon te wachten op Daln.

Meester, kom eten.

Ik heb geen honger.

De storm is dichtbij

en Dain Maroola zal niet kunnen terugkomen.

Hij komt terug.

Hoe weet je dat?

Dain! Dain! - Ja, ik ben hier.

Ga naar de pier.

Wat is er? Waaris uw boot?

Is eriets gebeurd met de boot?

En uw mannen?

Wat is ermet uw mannen?

U kan me niet in de steek laten. Niet nu. Dain!

Het zal rustigerworden.

Het moet.

Het zal rustigerworden.

Dain!

Dain!

Dain!

Eris een dode!

Het is Dain.

Hoe weet je dat? Het hoofd is eraf.

Ik herken hem. Het is zijn ring.

Kijk me niet zo aan.

Ik ben niet gek. Kijk me niet zo aan.

Wat is er?

Weet je hoe het is iets te zoeken...

en het nooit te vinden? Nooit!

Geef me wat gin...

Het is voorbij. Ik geefhet op.

Dain is dood, niemand zal me ooit nog helpen.

En jou, Nina, doet het niets.

Je hoopt op niets.

Je hebt geen hart.

Ben je blij om in dit hol te leven?

Zeg iets, Nina.

Zeg iets.

Ik hou van jou, ik hou enorm van jou.

Het was voorjou, voorjouw geluk.

Niets,

geen enkel lief woord.

Ik begrijp je niet. Ik begrijp niets meer.

Alsofhet je niets doet.

Soms vraag ik me af ofje werkelijk mijn dochterbent.

Maar dan zou ik die brandende pijn niet voelen.

Ja, ik word gek.

Jullie hebben allebei gelijk. Ga weg.

Ga weg!

Hij is in slaap gevallen. Ga nu maar.

Ga naar Dain in de kreek Bulangui.

Nee, ik hou niet van hem.

Maarhij houdt van jou.

En hij is in gevaar. Hij wordt gezocht.

De nacht is onheilspellend.

Zoals iedere nacht.

Maarvannacht wacht hij op jou.

Hij wacht op mij. En dan?

Ga. Hij zal je meenemen

naar'n plek waarje kan leven.

Ik... Ik voel me niet goed.

Ga, Nina, ga. Je moet. Ga...

Hij gaat niet weg zonderjou.

Als hij blijft, wordt hij vermoord.

Ik heb geleefd zonderliefde,

met 'n man die niet van me hield.

Ik was de slavin van 'n blanke.

Jij was de enige die ons samenhield.

Zonderjou was erniets.

Je gaat weg.

Ik zal je niet meer zien.

Maarje moet gaan.

Je moet jezelf redden.

Je zal hiernooit meerkomen.

Je zal nooit meer'n voet zetten

in dit vervloekte huis.

Eris iemand die ons afluistert.

Jij bent geen blanke.

Vergeet hun woorden,

hun gedachten.

Haast je, nu de riviernog

zwart is en zondermaan.

Erliggen twee roeispanen in de boot.

Mama, zie ik je ooit terug?

Nee.

En jij?

Maak je geen zorgen om mij.

Ga.

Meester, word wakker.

Wat wil je, wat zeg je?

Nina is verdwenen en Mevr. Almayer ook.

Ze komt niet meerterug.

Ze is weg, naar Dain Maroola.

Dain is dood.

Nee, en uw dochterkomt niet meerterug.

En u ziet haarnooit meerterug.

Word wakker. Word wakker.

Ze zijn op zoek naarhem.

En uw dochteris bij hem.

Mevr. Almayervertrok zonderiets te zeggen.

Dain is dood. Mijn dochteris hier.

Nina!

Nina!

Zahira!

Kijk me niet zo aan.

Blijf daar.

Vader!

U wilt mij doden, Almayer.

Zoals 'n dier... 'n Wild dier.

Nina, kom.

Kom hier.

Kom.

Ga weg bij hem.

Loop weg.

Kom, en we zullen samen zijn.

We vergeten deze nachtmerrie.

Dan word je weermijn kleine meid. De vreugde en zin van mijn leven.

Weet je wat je te wachten staat met hem?

Hij is geen man voorjou.

Hij zal je mishandelen, je bedriegen.

Binnen 'n paarjaartel je niet meer voorhem en hij is geen blanke.

Ga met me mee naar Europa en daar zal ik 'n man voorje vinden.

'N Man die je z'n hele leven zal liefhebben. En we zullen samen zijn.

'T Is te laat. Nina is mijn vrouw nu.

Uw dochter gaf zich zoals 'n vrouw die 'n man bemint.

Ja, dat weet ik.

Maar ze houdt niet van jou.

Ze zal nooit van je houden. Ze houdt van niemand.

Nina, tussen jou en hem is 'n muur.

'N Wereld. Niets kan die laten verdwijnen.

Ik zie waanzin in je ogen. Zoals mensen die zelfmoord plegen.

Lach niet.

Wil je mijn hart breken?

Als jij zou verdrinken, zou ik zoiets voelen.

Zeg zoiets niet.

Ik vraag 't je nog 'n laatste maal.

Kom terug bij je vader.

Je vader die van je houdt zoals niemand dat ooit zal doen.

Elke dag wachtte ik tot je me zou komen halen.

Ik wist dat niet.

Het moest.

Je vraagt mij waarom ik wil weggaan.

Waarom moet ik blijven? Waarom?

Ja, waarom?

Eindeloze woorden van liefde. Maarnooit 'n gebaar.

Ik begreep 't niet.

Ik wou niet bij blanke gezichten zijn,

zoals die die me elke dag in het internaat kwelden.

Toen je sprak, voelde ik niets.

En toen kwam Dain...

Ik hou niet van hem, nog niet.

Niet echt.

Misschien komt 't ook nooit.

Maarik wil leven. En ik ga met hem mee.

Nu toch. Hij houdt van mij,

en ik...

mijn hart is dood.

Gestorven in de gevangenis waarin ik zat.

Hij houdt van mij.

Hij kijkt naarmij met vreugde en kracht en verlangen...

Jaren werd ik verstoten doormensen zoals jij,

die droomden van weg te gaan en samen te zijn.

Ze maakten grapjes over Aziatische buurten,

ze vonden ze vuil, vol ongedierte.

Ze zagen alleen maar dat.

En ze riepen het tegen mij.

Ik geloofje niet.

'T Is niet waar. Als je wakkerwordt, zal je het zien.

De politie is onderweg. Ze gaan jullie doden.

Is 't dat wat je wil?

Spijtig.

Echt spijtig.

Ik kan 't niet. Ik ben 'n blanke.

Mijn dochter!

Ik vergeef't je nooit, Nina.

Ik zal proberen te vergeten dat ik 'n dochterhad.

Ik zal proberen te vergeten dat ik 'n dochterhad.

Ik breng jullie zelf naar de zee.

Jullie zullen 'n boot vinden.

Opgelet, 't is de politie.

Vooruit, roeien.

Ik zal 't je nooit vergeven. Je brak m'n hart.

Ik heb geen dochtermeer.

Ik voedde haarniet op voor dit. Ik heb geen dochter.

Je zal me nooit vergeten.

Als ik je niet kan vergeten, sterfik.

De boot komt eraan.

Vaarwel.

Ik heb nooit 'n dochter gehad.

Morgen ben ik 't vergeten.

Ik heb 't koud.

De zon is koud.

De zee is zwart.

Morgen ben ik alles vergeten.

Loop niet op je blote voeten, zei ik. Je gaat je pijn doen.

De slangen zullen je bijten.

Niet op je blote voeten.

'T Is modderig.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.