Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Çeviri: Egn İyi seyirler
Bu film cephede çarpışan bir asker olan babama adanmıştır - Nikita Mihalkov
Anayurdun yararına çalışmak, en onurlu ve değerli iştir!
Komutan nerede? Buraya gel.
Buraya gel!
Gidelim, gidelim. Buraya gel!
- Kotov'un dosyasını getirdin mi? - Evet, yanımda.
Koş! 58. maddeden hüküm giyenleri kereste atölyesinde topla!
Hareket edin!
Filippov, Trubov!
Benimle!
Bir Nikita Mihalkov filmi
Güneş Yanığı 2
Stalin: Küçükken,
Annem bana bir parça ekmek verirdi.
Kendi pişirdiği...
Tereyağıyla kaplanmış en lezzetli şey.
ve evet... üzerinde reçelle.
Leziz bir şeydi. Bir şaheser.
Oh... bir arı.
Reçelin erimesini uzun uzun, zevkle izlerdim.
ve kendimi tutardım... Uzun uzun bakardım... Bu güzelliklere...
ve sabrederek acı çekerdim... İrademi güçlendirmek için.
Ee, Semyon?
sen hiç bu reçelli ekmekten yedin mi?
Klim, Klim sen yemişsindir.
Neden ben? Söyle, Semyon, kendin sor.
- Klim! - Evet?
Sen yedin değil mi?
Bu ne kadar lezzetli bir şeydir, bilemezsin.
Eeee... Marusya?
Haklı mıyım, ha?
Ve sizin için...
Ne?
Yoldaş Stalin, lütfen bağışlayın...
sizin için bir şey hazırladık.
- Bir hediye...bir sürpriz. - Hediye.
- Acaba müsaade eder misi...? - Neden bana soruyorsun?
Ben burada misafirim, ve siz de ev sahibi. Sürpriz sürprizdir.
Teşekkür ederim.
Gelin, gelin...
Haydi çocuklar, çabuk ... çabuk!
Evet... Haydi, haydi, çocuklar!
O... Ne muhteşem!
Gelin bize katılın!
Alın...
Hep birlikte Yoldaş Stalin'i yiyeceğiz. Gelin Semyon.
Oh... Yoldaş Stalin siz yemek istemiyor musunuz?
Bana bıçağı verin.
Oh! Ne güzel bir koku!
Güzel bir koku.
Harika kokuyor.
Kotov!
Nadya.
Nadya! Kotov, Nadya nerede? Kotov, dur!
- Hey ne oluyor? - Kotov çığlık atıyor yine!
Nadya!
- Hey, kapa şunun çenesini! - Sakin, sakin, ne oldu?
- Ne? Rahat duramıyor musun yaşlı adam? - Aynı kabus ha?
Tamam, tamam. Otur buraya, otur.
İstememiştim, istememiştim...
istemezdim ki...
Al, biraz su iç.
Kalkın... haydutlar!
Uyan, uyan, kalk!
58. maddeden hükümlü herkes, Kotov hariç, kereste atölyesine gidecek.
- Diğerleri meydana! - Niye Kotov değil? Ben nereye gideceğim?
Sağırlar için bir kez daha tekrarlıyorum!
58. maddeden hükümlü herkes, kereste atölyesine gidecek. Kotov hariç.
Geri kalanlar meydana! Kaç defa söyleyeceğim?
Hangi madde? Meydana!
- Hangi madde? - 58 - Kereste atölyesine! Hadi çabuk!
- Hangi madde? - 58 - Haydi, çabuk, atölyeye!
- Haydi çabuk yürüyün.
Haydi, haydi, çabuk, çabuk!
58. Madde - hepiniz atölyeye!
diğerleri meydana...
Bana bak!
Ne var?
Ben de 58'liğim, benim de onlarla gitmem lazım.
- Haydi mahkum! - Ben de 58'liğim!
Bak. Kotov, işte sen!
- Sen Kotov musun? Sergey Petroviç? - Evet.
Petroviç, burada ne yapıyorsun? Sen 58'lik değil misin?
Ben ona 58'liğim dedim, o da bana, artık 129'lu oldun dedi.
- Hey, 129. madde nedir? - Ben bilmem, sadece 142'yi bilirim.
- 129. madde nedir? - Nasıl?
- 129 - Bilmiyorum, hiç duymadım.
Demian... Demian, 129. madde nedir?
- 129? - Evet.
Hatırlamıyorum.
Devlet malını yağmalamak.
Devlet malını yağmalamak.
Devlet malını yağmalamak.
- Devlet malını yağmalamak.. - Nasıl?
Yüzbaşı Yoldaş!
Yüzbaşı Yoldaş, 50 kişi için bize 12 kamyon lazım!
- Hangi kamyon?! Ne kamyonu? - O zaman yaya gidecekler.
...58.'liklerin dokümanları?
- Atölyeye, haydi atölyeye! - Anlaşıldı.
Dikkat!
Herkes buraya baksın!
Hadi, hadi çabuk merkeze!
Yoldaş, biz koyun muyuz? Anlayalım niye bizi buraya güdüyorlar!
Hadi buraya, buraya! Dur!
Dur! Hah işte böyle!
- Müzisyenler geliyor! - Utyosov!
Ne bu, parti mi, kaltaklar?
Bir... Bir, ki! Test mikrofon!!
Dikkat!
22 Haziran - Faşist Alman İşgalciler...
...savaş ilan etmeksizin...
...yurdumuzu sinsice işgal etmişlerdir.
Ben de öyle düşünmüştüm!
Derhal mahkumların tahliyesine başlayacağız.
Savaş.
Savaş bu, Vanya.
Savaş! Savaş! Savaş!
Herkes otursun! Otur! Oturun!
Otur! Herkes otursun!
Tahliye yaya olacak.
Kamyonlar, askeri birliklere lazım.
Size söylendiğinde gideceksiniz, gitmeyen kurşuna dizilecek! Anlaşıldı mı?
Halkın düşmanları kamyonda gidecek, biz yaya öyle mi?
- Gidelim Vanya, gel benimle! - Nereye?
Kişisel Dosya
Mayıs 1943, Moskova, Kuntsevo, Stalin'in konutu
- Albay Arsentiev. - Merhaba. - Merhaba.
Evet?
Girebilir miyim?
- Merhaba, Arsentiev Yoldaş! - Merhaba, Yoldaş Başkomutan!
Gelin, gelin. Gelin buraya, buyurun.
Hayatım boyunca çalmayı öğrenmenin hayalini kurdum...
Bu piyano, İspanyol komünistlerinin hediyesi.
Jdanov çaldı, beğendi,
...fakat Jdanov,
...o Jdanov.
Sizse bir profesyonel müzisyensiniz, bakın, söyleyin bana, iyi bir enstrüman mı.
Deneyin, bakın.
Mükemmel bir enstrüman bu Yoldaş Stalin.
Çok güzel ses veriyor.
- Ne çalayım? - İstediğinizi çalın.
Fakat... Yıllardır çalmıyorum.
Bence hala benden güzel çalarsınız. Çalın.
Ne kadar güzel.
Söyleyin lütfen Arsentiev yoldaş Tümen Komutanı Kotov'un akibeti hakkında ne biliyorsunuz?
Yoldaş Stalin, eski Tümen Komutanı Kotov,
24 Haziran 1941 tarihli talimat uyarınca, 25 Haziran'da
5764 numaralı ceza kampında infaz edildi.
O bölgede devam eden yoğun çatışmalar sebebiyle...
Bize gelen bilgiye göre Kotov '41'de infaz edilmemiş.
Neden durdunuz? Devam edin.
27 Nisan 1941'de düzenlenen özel bir toplantının tutanakları elimize ulaştı.
Bu nota göre Kotov'un hükmü siyasi suçtan adi suça çevrilmiş.
Bu belge kamp komutanının cesedi üzerinde bulundu.
Çok ilginç, bu doküman ise, Kotov'un durumunun 25 Haziran 1941'de
özel bir komite toplantısında ele alındığını gösteriyor.
Böyle bir olaydan hiç söz edilmemiş.
- Bu doküman hakkında bir şey biliyor muydunuz? - Hiçbir bilgim yok.
- Yoldaş Stalin... - Hayır, hayır devam edin. Konuşuyoruz, çalın siz.
Evet... Ne kadar güzel geliyor kulağa müzik.
- Yani siz bunu bilmiyordunuz? - Hiç bilmiyordum.
Lavrentiy?
Nereye koydun şu belgeyi?
Peki ya Kotov'un ailesi?
Fakat siz ailesini tanıyordunuz Yoldaş Arsentiev, değil mi?
Evet.
- Esasında... Onun evinde oturdum... - Oturun, oturun, oturun... Çalın.
Profesor Sverpiçkovo'nun evinde yaşadım. Kendisinden öğrendim onun müziğini.
Bunu biliyoruz...
Fakat Kotov'un karısı ve kızı ile ilgileniyoruz. Hısım akrabası ile değil.
Belgelere göre, Kotov'un karısı ve kızı, vatan hainlerinin ailelerine ait bir kampta ölmüşler.
Peki bu doğru mu?
- Aslında, Yoldaş Stalin... - Sakin, sakin ol Lavrentiy, sen ne yapıyorsun?!
Hepsi bu. Siz çalın, çalın.
Bildiğim kadarıyla... Hepsi bu kadar. Sizin özel bir ilişkiniz var mıydı?
- Yoldaş Stalin, olabilir... Oldukça özel. - Evet, evet.
Bu anlaşılabilir bir durum.
Bunu da biliyoruz... Ayrıca, tutklamayı da siz yapmıştınız.
Doğru mu hatırlıyorum?
Doğru hatırlıyorsunuz Yoldaş Stalin?
Doğru... Yoldaş Arsentiev,
Lanet olası, doğru.
Görülüyor ki, Kotov meselesi kapanmış sayılamaz.
Doğrudur, Yoldaş Stalin.
Hatalarını düzeltmen lazım... Böyle düşünüyorum.
Evet, Yoldaş Stalin.
- Yoldaş Arsentiev ... - Evet?
Bekleme odasında, içinde evraklar ve talimatlar olan bir çanta var.
Lütfen bu konuyu bunlara göre halledin.
- Gidebilirsiniz. - Evet.
- Bu arada, Yoldaş Arsentiev ... - Evet, Yoldaş Stalin?
Söyleyin bana...
Tümen Komutanı Kotov hakkında ne düşünüyorsunuz?
Yoldaş Stalin, Çeka mensubu bir siyasi polis olarak mı, yoksa bir insan olarak mı fikrimi soruyorsunuz?
İnsan ve Çeka mensubu, bunlar iki ayrı kavram mı sizce?
Duyuyor musun Lavrentiy?
Öyleyse?
Yoldaş Arsentiev, işte anahtar.
Burayı imzalayın lütfen.
Teşekkür ederim.
Brifinge hoşgeldiniz.
Pavlik Morozov Öncü Kampı Haziran 1941
Nadya Arsentiev ve ben,
takım odasında bir konuda tartıştık.
Konu şuydu: "Genç-öncüler ve Komsomol üyeleri, özellikle de Genç-öncüler,..."
"Sovyet adli kararlarına,..."
"ana babalarının fiziksel varlıklarına yönelik olsalar dahi saygı göstermeli midirler?"
Nadya Arsentieva dedi ki, ana babalar her zaman ana babadır.
dolayısıyla, anne ve babanızı, herhangi bir otoritenin kararı ile ilgisi olmaksızın sevmeli ve saymalısınız.
Ben buna karşı çıktım. Dedim ki, hainler annen ve baban da olsalar,
Genç-Öncü veya Komsomol tarafından tam ve mutlak olarak aşağılanmayı hak ederler.
Genç-öncü olsun, Komsomol olsun, hatta özellikle Genç-öncüler için,
Genç öncü ve Komsomol örgütlerinin...
...saflarında...
tek bir anne baba vardır: Sovyet anayurdu ve Bolşevik Parti
Özür dilerim... ama bunu size neden okuyorum?
Teşekkür ederim.
Devam edin, devam edin Lyuba, şu Nadya Arsentieva size ne yanıt verdi?
Nadya Arsentieva bana dedi ki...
Gerçek soyadı Kotova,
hüküm giymiş bir halk düşmanının,...
eski Tümen Komutanı Kotov'un kızı.
Komünist Gençlik Birliği saflarına girerken yapacağı
tören konuşmasında, babasını reddetmesi gerekiyordu.
Bu kadar mı?
Evet hepsi bu.
Aferin Lyuba Kavko.
Lyuba... sizin babanız?
Babam değil...
Biyolojik babam sadece...
58. madde uyarınca hüküm giymişti.
Annemle birlikte resmi olarak onu reddettik.
Şimdi annemin soyadını taşıyorum.
Kavko.
Ne esaslı bir genç bu.
Siz mükemmel ve örnek gösterilecek bir aileye mensupsunuz.
Lyuba, şimdi beni dikkatle dinleyin.
Gerçek şu ki, Nadya Arsentieva ile işimiz bitti.
- Özür dilerim. - Bizim işlerimiz dolayısıyla endişelenmene gerek yok,
Bizim işimiz şimdi, seni ödüllendirmek.
- Beni mi? - Elbette.
Yakında Komsomol olacaksın biliyorsun.
Ve bu sınamadan başarıyla geçtiğin için...
Seni tatile göndermeye karar verdik.
"Artek" Genç-öncü kampına bir seyahat!
- Doğru mu söylüyorsunuz? - Kesinlikle.
Bu benim telefon numaram...
Yarın sabah beni ararsın.
- Lyuba, Lyuba, Lyuba! - Evet?
Benim bir ricam olacak.
Evet, evet, evet, kimseye bir şey söyleme, tamam mı?
Anlaşıldı yoldaş. 7-13-27!
Aferin, Lyuba Kavko.
Sanmıştım ki, kötü bir şey oldu ve burada..
...ama şimdi. Bizim Nadya da çok akıllı bir kızdır.
Terzi Anatoliy Semyonoviç, Madde 58, Madde 3 ve 5,
Yazışma hakkından yoksun 10 yıl. Sizin kardeşiniz mi?
- Doldurduğunuz formda onun hakkında bir şey yok. - Yoldaş Arsentiev, Onu bir kardeş olarak saymıyorum,
bu yüzden hakkında hiçbir şey yazmadım. Böyle bir köpek aklıma hiç gelmedi bile.
Yazmak mı gerekiyordu?
- Bu bir saçmalık olurdu yoldaş Arsentiev... - Böyle mi düşünüyorsunuz?
Yoldaş Arsentiev, bunu kasıtlı yaptığımı mı düşünüyorsunuz?
"Yanlışlıkla"?
Yemin ederim.
Nikitin, yanıma gel!
Nadya.
Ne?
- Artık büyük bir kızsın. - Ne olmuş?
Ve yetişkinler yaptıklarından ve söylediklerinden sorumludurlar.
Bir şey söylemeden ve yapmadan önce düşünmelisin.
- Sorumluyum ve düşünüyorum! - Anlaşıldı.
Bazan bir avare gibi davranıyorsun! üstünü başını sürekli düzeltmek gerekiyor.
Haydi, takımına git şimdi.
- Nadya. - Ne var?
Kavko'ya "soyadım Arsentieva değil, gerçek soyadım Kotov" demişsin. Başka birine de söyledin mi bunu?
Buraya bunun için mi geldin?
- Evet, söyledim. Ne olmuş? - Kime? - Söylemeyeceğim.
Seni tamamen anlıyorum.
Sen bir dürüstlük örneğisin. Prensip sahibisin.
Her şeyden önce, ben senin malın değilim. Kendimden sorumluyum ve ikinci olarak...
Oyun yerine gidin.
İkinci olarak da, dürüst olmak ve prensip sahibi olmak yanlış mı?
Hayır, hayır, ben de öyle düşünüyorum.
Çocukluktan beri kendini hiç düşünmedin.
Anlamıyorsun ki. En iyi arkadaşın senin hakkında bir eleştiri yazısı yazdı.
Sen de beni tehlikeye attın.
Söyle bakalım, anneni de tehlikeye atar mısın? Sebebi ne, biliyor musun?
Sebebi ne?
Babamı reddetmeyi, onu herkesin önünde...
küçük düşürmeyi kabul etmemem mi?
Yavaş, yavaş, Nadya, sessiz ol.
Suçum ne?
Onu bir düşman olarak ilan etmeyi kabul etmemek, öyle mi?
- Nadya, yavaş. - Tamam.
O zaman bırak... bırak beni de hapse atsınlar. Hatta orada kurşuna dizsinler!
Hepiniz yalancısınız ve korkaksınız.
Bu şekilde her istediğinizi yaparsınız. Sonra buraya gelirsin hiçbir şey olmamış gibi...
Baban da seni düşünmüyor mu sanıyorsun? Ona zarar vermek mi istiyorsun?
Nasıl?
Nasıl? Söyle bana bu nasıl ona zarar verir, Öldü o, ötesi var mı?!
Yaşıyor mu?
Hayatta mı?
Nadya nasıl?
İyi.
- Demek arabaya gelmek istemedi? - Hayır, istemedi.
Orada Genç-öncülerle birlikte.
Yakında spor müsabakaları var. ve çok meşguller.
Genç-öncüler...
Sen ne.... Sen ne yapıyorsun?
Ne demek ne yapıyorsun? Ateş yakıyorum.
Bu ne bu?
Hiçbir şey değil. Sadece kül.
Kül...
Kül...
İkna edebilir miydin... getirebilir miydin? ...buraya onu?
Sergey yaşasaydı, böyle bir şey yapmana izin vermezdi.
Söyle bana sen ne konuşuyorsun?
- Neye izin vermezmiş? - Yok, yok.
- Yaşasaydı, buralarda bir yerlerde olurdu! - Yavaş, yavaş, sakin ol, başlama yine.
Gidiyoruz.
26 Haziran 1941
Herkes geriye! Karşı tarafa geçmeyin!
Geriye! Geriye diyorum!
Geriye, geriye! Panik yok!
Geriye çekilin, geriye çekilin! Bu bir emirdir!
- Geriye diyorum, çekilin! - Cehenneme kadar yolun var!
Ordu komutanlığından emir aldım! Dur dedim!
Dur, dur! Köprü benim komutam altında! Ordu komutanlığından emir aldım!
Vay! Kadirov, gördün mü?
Daha kuvvetli ittir Kadirov! Hah işte böyle.
- Ver şu patlayıcıları! - Şimdi, şimdi!
Emir aldık Kadirov, köprü 15:00'te havaya uçmuş olacak.
- Ne oldu? Sergey? - Hay anasını!...
Dur bir dakika! Hadi oğlum... Çalıştır ve devam et.
- Buraya kadar Vasiliç, geldik. - Nasıl? Nasıl geldik?
Duramayız! Sergey, yükümüz mühim.
- Ne sikime durdun burada? - Çok önemli bir yükümüz var.
Siktirtme önemli kargonu! Yaralı dolu bir kamyonum var!
Çekilin yoldan!
- Kadirov, sen bu emri anladın mı? Ha? - Nasıl yani? Anlamadım mı?
- Yeter, kes Kadirov! - Üsteğmen yoldaş!
- Kadirov... dikkatli ol! Ne yapıyorsun? - Özür dilerim üsteğmen yoldaş. Bağışla.
Ben yukarı çıkıyorum, sen tamamla. Anladın mı?
- Bak, sana dürbünü veriyorum. - Dürbün? Tamam.
- Dürbün nedir biliyor musun? - Biliyorum. - Tamam, aferin, al dürbünü.
- Bak bu kırmızı bayrak, anlıyor musun? - Anlıyorum.
- Ben sallayınca, sen havaya uçuruyorsun. Anlaşıldı mı? - Anlaşıldı.
Neredeyiz biz? Ha? Nerede? Nereye sürüklendik?
Kaçamazdık. Keşke hiç...
Vanya, Vanya, yeter, sus artık. Ha? Yeter artık, duymak istemiyorum.
Duyuyor musun?
- Arkadaşlar, yardım edin, itelim! - Çok önemli bir yükümüz var.
Hey, arkadaşlar! Yardım edin!
- Bir dakika, dur bir dakika! - Hey, tuttuk!
Köprüye saldırmayın!
- Tanklarımız için lazım olacak. - Anlıyorum.
Sakın ha!
Sakın çalmayın bu parayı! Devletin parası bu!
Bekle, bekle!
...1 milyon 830 bin 300 ruble, 90 kapik.
Yoldaş, yoldaş, bu tutanağı imzalayın!
- Asker yoldaş! - Cehenneme git!
Asker yoldaş, asker yoldaş!
Asker yoldaş, imzalayın. Tutanağı imzalayın!
Ne oluyor?
Bu savaş Vanya.
Bu bizim için, Vanya, değiştirmemiz için bir şans.
Uzak durun! Çekilin! Durun!
Geçiş kapandı! Köprü mayınlandı!
Koş... Koş... Haydi, koş kadın, koş!
Hey... Kapandı dedim!
Güzel hanımım, köprü kapandı, öbür taraftan gidin, öyle geçin.
- Acıyın teğmen! - Tümen Komutanlığından emir aldık.
Ne emri? Bak kenarda kaç kişi var?
Geçiş kapandı!
Dur! Dur diyorum!
Çekil! Çekil! Ordu Komutanlığından emir var!
- Kimse geçmeyecek! - Ne?
- Asker kaçakları derhal, bulundukları yerde vurulacak! - Dinle, seni siktimin komsomolcusu!
Orada mıydın? Almanları görmedin mi, hıyar?! Ha görmedin değil mi?!
Git karşı kıyıya da gör, gör de gözlerin bayram etsin!
Göreceğim seni o zaman tüfeğini nasıl sallıyorsun!
Ne konuşuyorsun bu korkak köpekle? İlk kaçan o olur. Bizim komutanlar gibi.
Yanımızda bir politik subay var. Ölmek üzere.
Hazır mısınız?
Gidelim!
Geçersen vururum seni!
Gidelim!
Sana soruyorum! Bir binbaşıyla böyle mi konuşuyorsun?
Hareket et! Gidelim!
Özür dilerim binbaşı yoldaş, fakat burada komuta bende ve Tümen komutanından emir aldım.
- Hangi Tümen komutanıymış o? Nerede şimdi o? - Hazır mısınız?
Geç üzerinden! Ne bekliyorsun?
Köprü kapalı!
Ne diyorum duyuyor musun? Anlıyor musun söylediğimi?
Bayrağı sallayınca köprü uçacak. Anlıyor musun?
- Ben emir verdim! - Orada kimse yok!
Kırmızı sinyal!
Dur, dur! Dur, domuz seni!
Öldüreceğim seni! Öldüreceğim!
Dur!
Hayvan!
Ne yaptın Klaus? Yapma dedim sana!
Ben yapmadım Max, kıyıda birliklerimiz var.
Sen ne yaptın?! Üzerinde insan dolu köprüyü havaya uçurdun!
- Seni aptal orospu çocuğu! - Duymuyorum seni!
- Köprüyü insanlarla birlikte havaya uçurdun! - Hiçbir bok duymuyorum.
Bak ne yaptın, aptal! Gör bak!
Mayıs 1943
- Günaydın. - Günaydın.
- Merhaba. - Gidelim.
- Nereye gidiyoruz? - Cepheye.
- Ne anlamda? - Gerçek anlamda.
- Tümen komutanı Kotov'u hatırlıyor musun? - Nasıl yani?
- Onu bulmam emredildi. - Ya bulamazsan, ne olacak?
- O yoktu ki... - Tam öyle değil.
Bulma görevini de sana verdiler! Ha?
Sadece bana değil... Bana ve sana.
- Ben ne yapacağım? - Ne demek ne yapacağım?
Onu kim öldürmeye çalıştı, ben mi? Ben değil, sen!
Ve kızınız hiçbir şey bilmiyor, değil mi?
Kızımız hiçbir şey bilmiyor.
Ağustos 1941
Çekilin!
Yoldan çekilin! Yolu boşaltın!
Eller.. Haydi. Ayağınıza bakın.
Bir dakika, İstasyondan mı geliyorsunuz? İstasyondan mı geliyorsunuz diyorum?
Ha, nereden?
- Dünyanın öbür tarafından geliyoruz. - Ne?
Hiçbir şey!
Yanıtı çok mu zor? Hey, baylar...
Dikkat edin. Yoldaş Stalin! Dikkat, dikkat!
Aman Allahım...
Buraya koy, buraya.
Haydi, yol verin!
- Zinayda! - Ne var?
- Hepsini kendim kontrol etmek istiyorum. - Nereden geldiklerini bilemezsin.
Neden utanayım? Ve kimden utanacağım, anlamıyorum? Tut Sissy'i.
- Çizilmediler değil mi? - Hayır, Zinayda Vasilyevna.
- Düşürmediniz değil mi? - Hayır, hayır.
Bakınız, hepsi aynı.
Şimdi kendim bakacağım. Paltomu alır mısınız lütfen?
Yoldaşlar dikkat, lütfen bütün silahlarınızı teslim edin.
Bütün silahları binmeden girişte bırakın. Silahlar sonra iade edilecek.
Yoldaş!
Benim Genç-öncü kampından çocuklarım var. Onlar da gelecek.
Çok insan var. Burası çok boğucu. Yukarısı daha iyi.
Çocuklar!
Igor, kristal avize tahta kutuya konacak demiştim. Venedik camından o!
Bu nasıl olabilir böyle? Neden benim isteklerime dikkat etmiyorsun?
Kızıl haçın üzerinden kalkın!
Kalkın kalkın, görünsün!
Havadan açıkça görünmesi lazım. Almanlara kendimizi bombalatacak mıyız? Bunu mu istiyorsunuz?
Birbirinizin elini tutun! Bavulumu size vereyim.
Eğer bizim işlerimizle meşgul olmayacaksanız, ben, tabi ki...
- Zinayda Vasilyevna. - Annemin evine giderim.
Zinayda Vasilyevna, bitti mi? Şimdi lütfen beni dinleyin.
Bu gemide büstlerle birlikte gidiyoruz. Lütfedip bizi de aldılar sağolsunlar.
ve sizin şahsi eşyalarınızı alamayız.
Ne demiştim? Kristal avize tahta kutuya konacaktı! Venedik camından.
Güzelce büyük bir kutuya koy demiştim, gitmiş kilime sarmış.
Yol boyunca saldırgan Alman pilotlarının provokasyonları olabilir.
Sessizlik!
Dinleyin, dinleyin!
Endişelenmeyin, bu yolculuk ilk değil.
Almanlar bize saldıramaz, çünkü Kızıl Haç işareti taşıyoruz.
Silahlarınızı unutun. Onları limana ulaşınca geri alacaksınız.
Kızıl Haç üzerine kimse oturmasın!
Kimseyi oraya oturtmayın.
Bu soğuk algınlığından nefret ediyorum.
Hala kötü müsün?
Evet, kötüyüm.
Al. Ama soğuk değil.
Sağol.
- Teşekkür ederim. - Yardım edeyim.
Gerek yok, gerek yok.
Yardıma gerek yok, çok iyisin, ama bakma.
- Willi! - Evet?
- İşte oradalar yine! - Bizim eğitim hedefimiz.
- Böyle bir şey! Arkadaşlarımız yine Kızıl haç işareti taşıyorlar.
Hoşgeldiniz!
Bizim eğitim hedefimiz!
Lanet olsun, geldiler yine!
Daha önce söylediğim gibi, sadece pratik yapıyorlar!
Almanlar bizi bombalamayacaklar. Kızıl Haç altındayız.
Emrimi bekleyin.
Oturun, yerinizde kalın, bir şey yok! Oturun yerinizde, merak etmeyin.
Bir şey yok, yerinizde kalın, oturun.
İyi şanslar çocuklar!
Willi, bu eğitim saldırılarından sıkıldım.
Ne diyorsun yaşlı adam? Kızıl Haç bu.
Sözleşmeler uyarınca saldırı hakkımız yok.
Hey, ne yapıyorsun?
Düşman gemisinin kaptanına ateş ediyorum.
Delirdin mi?!
Vuramazsam?
Bahse girelim mi?
Nesine?
Bir şişe "Veuve Clicquot."
Tamam!
Sakin olun, sakin olun, geliyorlar
sadece pratik yapacaklar!
Senin ananı...!
- Hedef üzerinden uçma teğmen. - Özür dilerim, yüzbaşım.
- Hedefe tekrar saldırın! - Emredersiniz yüzbaşım!
- Hans, hazır mısın? - Aşağı iniyorum, Willi!
Tam hedefin üzerine gidiyoruz. Bombardımana hazırlan!
Lütfen panik yapmayın, bu sadece egzersiz. Manevra yapıyorlar.
Senin neyin var kız? Ha? Çocuklar, siz de oturun, oturun, niye herkes ayakta?
Siz ne yapıyorsunuz?
Ne oldu size?
Hans!
Allah kahretsin! İşte bu!
Hans!
Hayır, hayır, hayır!
- Teğmenler, sizin uçakta ne oluyor öyle? - Hans öldü!
Biz onlara saldırmadık, onlar Hans'ı öldürdüler!
- Teğmen, üsse geri dön! - Onu öldürdüler... öldürdüler!
Saldırmanı yasaklıyorum!
Duyuyor musun beni Teğmen Grass? Bu bir emirdir!
Bunu ödeyecekler!
Grass, ne yapıyorsun? Dön geriye!
Dur! Bu bir Kızıl Haç gemisi!
Grass... seni salak!
Şimdi herkesi öldürmek zorundayız!
Herkes duydu mu? Saldırıya hazırlanın!
Dikkat! Saldırın!
Tanrım! Ateş etmeyin!
Hepsini...
Üsse geri dönün. Çok sis var.
Teğmen Grass, git deponu doldur, sonra dön buraya!
başlattığın pisliği temizlemeye.
Emredersiniz Yüzbaşım! Ne gerekiyorsa yapacağım.
Yemin ederim.
Tutun.. tutun kardeşim. Korkma, bize ulaşamazlar.
Sıkı tutun.
- Sadece ikimiz mi kaldık? - Evet.
Sen vaftiz oldun mu?
Hayır.
Hadi ben seni vaftiz edeyim, tamam mı?
Ne? Fakat ben bir Genç-öncüyüm.
Sen kimsin?
Ben bir rahibim. Peder Aleksander.
Tutun, korkma.
Adın ne?
Kotova, Nadya.
Güzel isim, Nadejda.
Nadejda. Hadi seni vaftiz edeyim, canım?
Bu nasıl olabilir ki? Babam komünist.
Tamam, tamam...
- Savaşta mı? - Bilmiyorum.
- Ama yaşıyor. - Yaşıyor... Fakat sana kızmayacak.
Bana kızmayacak mı?! Nereden biliyorsunuz kızmayacağını?
Neredesiniz?
Neredesiniz? Neredesiniz...
...sizi geberesice hamamböcekleri? Buralarda bir yerlerdesiniz, biliyorum.
Bizi bırakmayacaklar. Ah tanrım...
Şimdi bulursun! Ateş!
Hepinizi denizin dibine göndereceğim domuzlar!
Yaptın mı?
Sana göstereceğim!
Seni vaftiz ediyorum Nadejda, Baba...
Oğul...
ve Kutsal Ruh adına.
Amin.
Öp bunu...
Nadejda.
Hepsi bu kadar, kızkardeşim...
Kızkardeşim.
Hepsi bu kadar. Artık bundan sonra hiçbir şeyden korkma.
- Dua et. - Nasıl edeyim? Hiçbir dua bilmiyorum ki!
Çok kolay biliyor musun? Sadece konuş. Bak..
Oh Tanrım, Senin iradene...
tabi olmayı diliyorum. Anladın mı?
Hepsi bu.
Tanrı seni korusun.
Gözlerini kapa.
Peder Aleksander!
Peder Aleksander!
Buradayım!
Yardım edin!
Bir mayına tutunmuş bir kız var, bağırıyor!
- Mayın, mayın! - Zinayda Vasilyevna, güvertenin altına lütfen.
Devam edin diyorum, Büstleri teslim edeceğiz!
İmdat!
Buradayım!
Çok sıcaksın. Ateşin var.
Neden ateşin var?
- Hasta değilsin, değil mi? - Değilim.
- Emin misin? - Evet.
Senin yanında ne kadar iyi hissettiğimi bilemezsin.
Doğru mu? Ben de senin yanında iyiyim.
Seninle, her şey sakin...
...her şey rahat.
Mayın...
Mayın, mayıncığım... Bak sahil orada!
Teşekkür ederim mayın!
Sahil orada. Teşekkür ederim!
Şimdi yüz oraya.
Yüz mayın, yüz.
Yüz.
- Igor, neredeyiz biz? - Hiçbir yere gitmiyoruz galiba.
- Sis, ne yapabilirim ki? - Kaptan, nereye gidiyoruz? Sanki bana daireler çiziyoruz gibi geliyor.
Daire mi? Olmaz öyle şey. Aletlerimiz var!
Hangi boktan aletler bunlar? Bizi olduğumuz yerde döndürüp duruyorlar.
Büstleri götürüyoruz...
Mayıs 1943, Kurtarılmış Bölgeler Merkez Komutanlığı Özel Dairesi "SMERSH"
Onlara makinalı tüfek verip hepsini cepheye sevkedin.
Adlarını kaydetmeye bile gerek yok.
/Görüşme Tutanağı/ - Siz kimsiniz yurttaş...
Kruglov, Andrey Borisoviç.
Kruglov...
- Kardeşime gitmiştik, oradan dönerken.. - Puşkin...
- yaklaşık 5 mil kadar... - Aleksander Sergeyeviç.
- ağır hasta. - Haziran 6 ...
- İki gün sonra da Almanlar geldi. - 1799'da doğdu.
Önceden duymuştum,
- Köye 100 km yaklaştıklarında, - Ben, Aleksander Sergeyeviç Puşkin
- İtiraf ediyorum ki... - Ben... Ben orada öylece kaldım.
- İşgal altında.
Yüzbaşı yoldaş izin verin, burada...
Albay Arsentiev, Merkez komutanlığından.
Tamam, gidebilirsiniz.
Size telefon ettim.
Anımsıyorum.
- Buyurun, oturun. - Teşekkür ederim.
Eski Tümen Komutanı Kotov ile ilgileniyorum.
Bu ne demek?
Bizi niye tutuyorlar? Ne istiyorlar?
Şeytan bilir! Bana bu işe nasıl girdiğimi sordu. Ben de anlattım.
- Anlatırken bir kelime bile yazmadı. Hatta soyadımı bile sormadı. - Bende tam tersine, yazdı da yazdı.
- Ne yazmış olabilir? - Niye burada tutukluyuz?
Niye şaşırıyorsun? Bizi tutuyorlar, çünkü burası "SMERSH".
İki hafif yarası vardı, ki bu da bana...
onu cezalılar taburundan cephedeki bir birliğe sevk için başvuru yapma hakkı veriyordu.
- Peki o zaman neden gönderilmedi? - Reddetti.
- Albay yoldaş bizim orada... - Görüyorum, görüyorum.
- Hangi sebeple? - Kendisi reddetti.
Silah yoldaşlarınızı bırakmak istemezmiş.
Reddetmesinin nedeni buymuş.
Nasıl silah yoldaşıymış onlar?
Birisi eski tank binbaşısı, ikincisi partiden atılmış bir adam, diğeri de bir mühendis.
Süresi dolduktan sonra...
Hey! Çocuklar!
Gidin buradan! Kime diyorum?!
Özür dilerim, Albay yoldaş. Çocuklar...
Devam edin yüzbaşı.
Dediğim gibi, ceza süresi dolduktan sonra,
yasaya göre, normal bir birliğe sevk edilebilmesi lazımdı.
Eee?
Fakat reddetti, aynı sebebi söyleyerek.
- Bu ne zaman oldu? - 1941'de...
- Ekimde. - Ekimde mi?
Evet, ekimde.
Ekim 1941
Evet! Evet, yoldaş Yüzbaşı. Emre uygun olarak.... Burası...
Hayır... Pozisyonumuzu tahkim ediyoruz.
Genç-öncü kampında. Benim çocuklar buldu.
Mümkün olduğu kadar yığınak yapıyoruz. Yüzbaşı yoldaş, eğer Almanlar bize saldırırlarsa,... Nasıl...?
A!... nasıl... siz peki..?
Anlaşıldı, emredersiniz Yoldaş Yüzbaşı. Anlaşıldı Yüzbaşı Yoldaş, tamam.
Peki... tamam.
Savunma güçlerini organize et ve düşmanı o noktada tut.
Bu ön kapının...
bu uzun olan... Babamın Fransız şatosunun.
Baharda tatile gidiyorlar oraya.
Bu annemin odasının,
Bu küçük olan da, benim çalışma masamın çekmecesinin .
Minsk, Gorkiy Sokağı No 9/7 Daire 17. Bak işte bak.
Evet.
Almanlar uzun süredir Minsk'teler. Senin evi de almışlardır.
- Sazon! Üzerine alınma ama...
Madem sen öyle dedin, senin köyü de yakmışlar.
- Köyümü mü yakmışlar? - Evet, öyle söylediler. - Köyüm, mü yanmış?!
Köyümü mü yakmışlar?
Kasatadze senin köyünü yakmışlar, benimkini değil!
Eminim benim ev duruyordur.
Anahtarlar bende olduğuna göre, benim ev de kurtuldu.
Konuşmadan önce düşün Sazon!
- Ne dedim ki ben? - Ya, bir şey söylemedin tabi!
- Ne dedim ben? - Arada sırada düşün biraz!
Yeter, yeter, sakin olun!
- Düşünüyorum her zaman ben... - Arkadaşlar, yeter, tamam artık.
Tamam tamam.
- Bana ne konuşuyorsun, o başlattı. - Arkadaşlar, sakin olun.
Tamam, başlattıysa başlattı, sana ne oluyor?
- Tamam... - Unutalım her şeyi, kendimize gelelim!
Unutmayın! Siz artık Kızıl Ordu askeri değilsiniz!
Birliklerinizi utanç verici bir şekilde terkedip, düşmandan kaçtınız.
...şimdi çamur içinde, bok içindesiniz, artık hiçbir şey değilsiniz.
Hey, ne sallanıyorsunuz? Haydi, haydi, haydi! Kıpırdayın, hızlı!
Sovyet halkının yüce şefi...
Baş komutan Yoldaş Yosef Stalin
Geriye.. dön!
Sovyet halkının yüce şefi, Baş komutan...
Yoldaş Yosef Stalin...
Ya siz?! Siz balığa mı gidiyorsunuz, yoksa voleybol oynamaya mı?!
Neden çektin ağı? Orada bir de Lenin'in büstü vardı. Alabilirdin.
Evet... Sosyalist hümanizmin ilkeleri doğrultusunda...
Geriye dön!
... size sadece kurşuna dizilmeyi hakeden korkakları, kaçakları, haydutları verdiler...
... size sadece kurşuna dizilmeyi hakeden...
Geriye dön!
korkakları, kaçakları, haydutları verdiler... Suçluluk duygusu olmaksızın rahatça kan dökebilme olanağını kaçırma,
ve Kızıl Ordu saflarına katıl!
- savaşta alınan yaralar... - Bu bok nedir?
Orada duruyordu...
Peki ne bu?
Ben... Yani... Bu...
- savaşta alınan yaralar... - Ha evet, savaşta alınan yaralar,
suçunuzun farkında olduğunuz ve affedilmeyi hakettiğiniz anlamına gelir.
Ne taşıyorsunuz orada? Gelin! Yeni hayatınıza gelin.
Ölü gibi ağır lanet olası!
Yuri... ne yapıyorsun sen?
- O ne? Ne taşıyorsun? - Kapı mı o?
Ne mi?... Kaçabiliyorsam onun sayesinde...
Cepheden bir tüfekle kaçtım, Arkamda da kapı...
Mermileri durdurmak için.
Oy Yuri, Yuri! Seni gidi seni!
Kötü fikir değil!
Sırtınızdan aldığınız yara, sizin bir korkak olduğunuzu gösterir.
Bu durumda sadece tek bir şeyi hakedersiniz: kafaya bir kurşun!
- Nereden buldun onları ? - Nereden? ... orada duruyor.
- Dur bir bakayım. - Yaz için.
- Daha küçük boy var mı? - Ne?
Daha küçüğü var mı diyorum, Bu kayak gibi.
- Kaç numara? - 39
Ne?
- 39 mu? - Evet, 39
39 - Adamın çok ateşi var!
Öyle...
Sorusu olan var mı?
Yeter bize anlattığın masallar.
- Bana silah ver, her şeyden önce, ben Kızıl Ordu'da yüzbaşıyım. - Ne?
Kim Kızıl Ordu'da yüzbaşıymış? Sen mi?
Yüzbaşı askerlerine önderlik eder! Senin askerlerin nerede?
Kaybettin onları değil mi? Ya silahın? Silahın nerede?
Attın değil mi, piç herif seni! Sen komutan değil, boku olamazsın, anladın mı beni?
Benim dişlerim bile düşmanı yırtar be!
Kızıl Ordu'da yüzbaşı imiş!
Sorusu olan? Soru yok.
Sağa... dön!
Siperlere, sürüngenler sizi, ileri marş!!
Bu ne?
sola dön... marş marş!
birinci bölük... yerlerinize!
Marşı kes!
Dur!
Sağa bak!
Hazır ol!
Sağa dön!
Tüfek çıkart!
Rahat!
Üsteğmen, gel buraya!
Bu ne?
Sirk mi?
Ah... üsteğmenim!
Önünde bir üstün duruyor, üsteğmen sana diyorum. Ne yapıyorsun?
Baştan alacaksın. Git ve nizami şekilde geri gel.
Oo...
Yüzbaşı yoldaş, Üsteğmen Izumov emir ve görüşlerinize hazırdır!
Evet. Rahat.
Tamam, şimdi raporunu verebilirsin. Yalnız:
Bir, iki ve üç... Sırayla.
Evet!
Birincisi:
Senin rütben umurumda değil!
İkincisi:
ben buraya Tümen Komutanlığı tarafından, tahkim edilmiş mevkii komutanı olarak atandım.
Bu yüzden, yeni gelen birlikler, komutanları ile beraber, benim komutam altında olacaklar.
Ve üçüncüsü, sen kimsin?
Ben mi?
Sen, sen!
Ben Kremlin seçkin askeri öğrencilerinin komutanıyım!
Önünde ulusumuzun bir çiçeği var! 1.83 boyunda!
Önünde, Kızıl Ordu'nun seçkin bir üsteğmeni duruyor!
Burada ne saçmalık dönüyor? 1.83 boyunda, seçkin subaymış!
Senin seçkin askerini ben ne yapayım?
Burası Kızıl Meydan değil, burada geçit töreni yok.
Senin seçkin askerin benim ne işime yarar? Şuna bak, şuna.
1.83 bak bu da!
Şimdi belki siper kazdıracağım.. ha?
Hayır, onu bana yolla sen iyisi mi. Sirk soytarısı yaparım.
1.83 boyunda! Hayır hayır!
Tünel kazıp içinde sürünecek köstebeklere, yılanlara ihtiyacım var benim.
Kızıl Ordu seçkin askerine değil!
Bak bunlara. Utanma duyguları bile kalmadı. Artık kaybedecek hiçbir şeyleri yok.
Sen seçkin askerinle ne yapacaksın ha? Ne yapacaksın?
Burada savaş var, haberin var mı senin? Bunu sana Kremlin'de anlatmadılar mı?
Yeter, teğmen, beni korkutamazsın.
- Bizi muharebede göreceksin... - Ne muharebesi?
Ne muharebesi yüzbaşı?
Dua et de senin seçkin askerler altlarına sıçıp...
kaçmasınlar. Almanlar saldırınca, anlıyor musun?
Evet, teğmen...
Sizinle tümen komutanlığıyla irtibata geçtikten sonra, ayrıca konuşacağız. Şimdi lütfen savunma hattımızı gösterin.
Lütfen. Buradan.
Bir mahkumun yanında, bir Kremlin askeri öğrencisi ha? Bunu unutmayacağım.
Unutmayacağın çok şey var yüzbaşım. Hayatta kalmak için şart, biliyor musun?
Ne?.. Ne oluyor? Ne yapıyordun?
Ne oldu şimdi?
Kim?...
Kim yaptı?
Yoldaş üsteğmen, bunlar sadece havai fişekler. Kremlin seçkin askerlerinin gelişini kutlamak için!
- Hurra! -Hurra!
Şeytanlar sizi!
Ya siz nesiniz? Seçkin askerler?
Sittiret. Bunlar sadece havai fişek, Alman saldırısı değil! Ya olsaydı ne yapardınız?
- Seçkinler! Yüzbaşı yoldaş. - Ne?
Onlara siz mi emir veriyorsunuz, yoksa...
- Oh... Bunu yapmak zorunda mıyım? - Evet, elbette. - Oldu.
Evet.. Öğrenci yoldaşlar!
savunma hattınız burası, bu siper.
Almanlar belki saldırır, belki saldırmaz.
Önemli olan, sürekli tetikte olmak.
Benim emrim olmaksızın ateş açmayacaksınız, ve siperden çıkmayacaksınız.
Düşmanı ilk gören sakin olsun, sessizce yoldaşlarına bildirsin.
Söylediğim her şeyi kafanıza iyi yazın... Şimdi...
siperde savunma pozisyonu alın.
Tüfek, omza!
Sağa bak!
Hazır ol!
Siperde pozisyon al!
Asker, sana bundan hiç söz ettiler mi?
- Bana tüfek ver, ben de sana kürek vereyim. - Ne?
- Bak, al şu küreği. - Hayır, alamam.
- Neden tüfek lazım olsun, ölmek için mi? - Niye öleyim ki?
Dinle asker... Bekle, bekle.
Bana tüfeği ver, ben de sana küreği vereyim.
Hayır, hayır... Vermem.
Tüfeği ne yapacaksın? Ölmek için mi lazım?
Hey, asker, gel buraya!
- Sazon, gidelim. Hadi, Sazon. - Dur, bekle!
Yahu, ver şu tüfeği bana, sana bu küreği vereceğim. Ölmek mi istiyorsun?
- İzin verin! - Dur bir dakika.
- Özür dilerim. - Tamam, şimdi.
Gidebilir miyiz?
- Günaydın, oturabilir miyim? - Merhaba
- Oh oh oh... Bu bir prototip.. Bak bak bak.
ZIS-2 ... Yeni namlu ha? Alev tutucusu da yeni.
Güzel silah.
Çok pardon... Takozlar da yeni. Dur bakayım bir..
Hasar verme kapasitesi hedefin uzaklığının karesi ile orantılı olarak azalır.
Çok güzel!
Bunu topun üzerinden mi okudun?
Hayır, ben çok iyi bir öğrenciyim.
Çok iyi öğrenci mi?
- Sigaran var mı, çalışkan çocuk? - Sigara içmiyorum.
San nasıl bir çalışkan çocuksun?
- Ne var yine, ne istiyorsun? - Benim bölüğüm öbür tarafta kaldı.
- Eee buradan... - Özür dilerim.
- Merhaba. - Merhaba.
- Daha önce çarpıştınız mı? - Evet.
- Nerede? - Bu savaşta... ve diğer üç savaşta.
- Hangi rütbeyle? - General.
- General mi? - Eh.
Ne tür birliklerle savaştınız?
Alman, Japon ve İngiliz.
- Dur bir dakika, bak bu Mititsa. - Biz burada mıyız? - Evet buralarda bir yerlerdeyiz.
Onlar da eğer böyle Lipino'dan gelip geçerlerse...
Tamam, bir kez daha, Lipino'dan gelirlerse... hayır Kirov'dan...
- Peki ya sen bu taraftaysan, bak bu senin kıçın. - Bu ne bu? Dua mı?
Ya, Evet.
- Siz burada ne? Dua mı ediyorsunuz? - Kim bilir ki, böyle...
- Ne? - Ne demek ne? Hazırlan, hazırlan.
Neye hazırlan?
Ana yurdumuzun savunma hattı Komuta Merkezi emri.
- Tümen Komuta Merkezi emri mi? - Ne olmuş?
- Tümen komutanı dua etmemizi mi emretti? - Buna hiç dikkat etmiyorsun sen, bak şuraya.
Hey... Sen biraz sigara iç.
İç, iç... Kafayı temizler.
Bak şuraya, hepsi Lipino'dan gelirse...
- Siz Tatar mısınız? - Tatarım.
Ben vurulan bir Mollanın oğluyum.
Savaşmadan önce namaz kılalım.
Şimdi benimle tekrar et.
Minsk, Gorkiy sokağı No 9/7, Daire 17
Minsk, Gorkiy sokağı No 9/7, Daire 17
Minsk, Gorkiy sokağı No 9/7, Daire 17
- Kim ateş ediyor? - Ne yaptın sen? - Ben ne yaptım ki?
Kim ateş etti, koyun herifler?! Ben emir vermeden kimse ateş etmeyecek diyorum!
...Hepiniz koyunsunuz. Sizin ananızı... Seçkinmişler! Hepsi bok...
Size dedim!
Sen ne gülüyorsun, ha?
- İlk kurşun sığırı devirdi. - Kim? - Öküzü!
- Haydi. - Seçkinler işte!
Sessiz olun!
Bu ne bu?!
- Oh... Tanklar geliyor? - Tanklar.
- Tanklar. - Hangi tanklar?
Oradan mı, şuradan mı?
Bizimkiler! Bizim tanklar!
- Bizim taraftan, Moskova'dan! - Bunlar bizim tanklar!
Şimdi göstereceğim, kardeşim tank komutanı demiştim size! Görürsünüz şimdi!
Bu tarafa, haydi bizim tanklar!
Hey... Sen nereye?
Bizimkiler bunlar!
Kardeşim! Kardeşim komutan Vahtan Kasatadze!
Bu yeni model mi? Aç kapağı!
Almanlar, Almanlar, Almanlar!
Almanlar! Durun! Durun!
Bunlar Alman, çocuklar!
Dönün!
Haydi, haydi, hızlı!
Dur, dur dur!
Dur, aptal!
Almanlar!
Almanlar!
- Nasıl Almanlar? - Öyle!
Seçkin askerler, dinleyin beni! Ayağa kalk! Durdurun şu tankları!
Doldur, doldur!
Haydi siperlere!
Ondan değil, anti-tank mermisi doldurun!
- Doldur! Nişan al! - Hazır!
Yukarıya nişan al... Yukarıya!
Namlunun tam altından vur, orada zırh olmaz!
- Hazır mısın? - Evet!
Ateş!
- İsabet! Vurduk! - Doldur... Doldur!
Tanrım, tanrım!
Kaltak!
Orada, savaşın ilk günlerinde, kaos hüküm sürdü. Kimse ne olduğunu bilemiyordu.
Cezalılar Taburu, Seçkin Kremlin Askeri öğrencileri ile karışmıştı...
Almanlar arkadan saldırdılar. Kısacası, tam bir cehennemdi.
Bak Yüzbaşı, ben savaştaki olayların detayı ile ilgilenmiyorum.
Beni sadece Kotov'un akibeti ilgilendiriyor.
Özür dilerim. Albay yoldaş, alır mıydınız...?
- Almam. - Anladım, sadece çay.
Sonra ne oldu Yüzbaşım?
- Sergey... Baba... - Yuri?
Babacığım!
Sergey, babam!
- Acıyor, acıyor! - Bekle, Hemen döneceğim.
- Bekle, bekle. - Bir şey yap, babam benim.
Sen orada nasıl..? Bekle bir dakika.
Hah şimdi, Yuri, tamam!
- Baba, gitme, nereye gidiyorsun, Sergey? - Bekle, bekle, Yuri!
Bekle Yuri, bekle!
Kardeşim, haydi. Kardeşçiğim.
Bekle Yuri, bekle! Bekle.. Oğlum.
İşte böyle!
Dur, dur, bekle, bekle oğlum.
Haydi, şimdi! İşte böyle!
Olmuyor, kaldıramıyorum.
- Sergey! - Bekle.
Ne yapıyorsun?
Söyle bana, ne yapıyorsun? Lütfen, ne yapıyorsun, söyle lütfen.
Dayan.
- Haydi oğlum Yuri! - Çıkar beni, Baba, Haydi!
Şimdi... Yuri, haydi!
Haydi, haydi, haydi, Yuri!
- Kaldır Sergey, kaldır! - Haydi oğlum, haydi şimdi!
Oğlum...
Yuri, bak seni kapı kurtarmış. Bak şuraya.
Bak Yuri, bak. Çukura bak, bak!
Kapı seni kurtardı, görüyor musun? Kapı seni kurtardı...
- Babacığım, bak şu... - Sus şimdi...
- Haydi. - Sergey... Acıyor! - Dur biraz, dur.
- Hay anasını... - Yoldaş... üsteğmen, haydi!
Dur, bekle, hayır.
Dur dedim! Git, git, git! Bekle!
Nerede bizim yüzbaşı? Yüzbaşı Lebedev nerede??
- Yarısı kalmış. - Dur, dur...
- Ne demek yarısı kalmış? Ne anlamda? - Gerçek anlamda.
- Yüzbaşının yarısı var. - Biz... burada...
...bulduk onu ama... vücudunun yarısı yoktu.
Haydi, şimdi, çabuk...
Dur, dur, dur dedim! Dur bi!
Bir dakika... Ya?.. Bu kadar adam...
Bu nasıl?... Hepimiz bu mu?
Herkes? Gerisi nerede?
Hay senin ananı!... 240 çocuk! Vay, vay, vay!
1.83 boyunda ve doğrudan tanklara yem... Nerede bizim tanklar, nerede?
Kızıl şahinlerimiz nerede?
Kahraman pilotlarımız nerede? Nerede bu orospu çocukları?
Uçaklarımız nerede? Neredeler, hani?
Ah, siz...
Nerede silahlarımız, makineli tüfekler, havan topları, toplar?
Stalin emir verdi, seni piç, haydi yerine getir! Bir tabanca, dört de mermi.
Orospu çocuğu, silah yerine bana kürek ver!
Tümen komutanından emir aldım, düşman, bu noktada durdurulacak.
Böyle olmuyor Yoldaş Tümen Komutanı, yapamıyoruz Yoldaş Stalin.
Ah, siz... 240 kişi, 240 çocuk, 240 delikanlı,
her biri 1.83 boyunda... Alman tankları ve mermileri tırtıl gibi hepsini ezdi. 15 dakikada!
Kremlin'de Almanlarla nasıl savaşılır bilen tek bir kişi var mıdır acaba?
Stalin...
Ne var? Hangi salak söyledi bunu sana?
Siz söylediniz Teğmen yoldaş.
Sen ne istiyorsun?
- Beyler, bana içecek bir şey getirin. - Hadi, çabuk, çabuk.
Su... bana su verin.
Tamam burada, hemen veriyorum.
Git, git...
Git biraz daha su getir.
- Uçak! - Uçak, yatın!
Eğitim
Ivan, geliyorum, Şimdi oradayım.
Devam edin, Yüzbaşı.
SMERSH'te yapılan sorgulama tutanakları var. Bundan sonrasına ait hiçbir şey yok.
Özel bir şey yok. Doğrusu pek de iyi sorgulamamışlar.
Bir hafta cezaevinde kalmış, sonra da Bir sonraki cezalılar taburuna katılmış.
Bu taburun elemanı olarak, 1942'ye kadar savaşmış.
- Karım bu şarkıyı çok sever. - Tango.
- Ha? - Tango.
Evet, doğru, tango.
Fakat siz söylemezseniz daha iyi.
- Biliyor musunuz, karım da benim söylememi pek sevmez ama... - Yüzbaşı, Bana öyle geliyor ki, bir şeyler saklıyorsunuz.
Hayır, fakat siz...
1941'de kızının akibeti hakkında bir şeyler öğrenmeye çalışmış.
- Bir kızı olduğunu biliyor musunuz? - Bu kadar mı?
Onun aile durumlarıyla ilgilenmiyorum.
Bu bir yan bilgi. Ailesinin onu reddetmesi gerekiyordu, o zaman öğrendim.
- Fakat bu işe karışmadım. - Neden?
Mahkumiyet kararında yazışma hakkının ortadan kaldırılması yoktu.
Dilekçe yazmaya ve yanıtını sormaya hakkı vardı.
- Yanıt neydi? - Kızının geride hiçbir iz bırakmadan kaybolduğu bildirilmiş.
Ağustos 1941
Bak, kuyu var orada!
Şimdi sizi yakalarız!
Fakat çok sakin. Tek bir kişi bile yok. Herkes nereye gitmiş?
Su çok güzel.
Amma sıcak.
Klaus, mataramı doldur.
- Sabununu verir misin? - Evet.
- Ne oluyor Jurgen? - Bilmem!
- Bu ne? - Bilmiyorum.
Şimdi atlar Alman ordusuna ait.
Çekil şimdi! Beni yalnız bırak!
- Kağıtlarımız var! - Anlamıyorum.
- Bak bu kağıdımız! - Ha, belgeleriniz var!
At sahibi olma izni.
Lütfen bize izin verin, size şarkı söyleriz.
Çingeneler!
Çekilin üzerimden!
Neden?
Neden bana öyle bakıyorsun?
Yağmalıyorlardı!
Sonuçta Çingene bunlar!
Ya sen? Sen SS misin?
Cehenneme git!
Yeterince delimiz var!
- Klaus, nereye gidiyorsun? - Artık görmek istemiyorum!
- Otto ya sen? Nereye gidiyorsun? - Gidiyoruz.
Lütfen beni öldürmeyin.
Ne?
Merhaba, merhaba.
Yoldaşlar, açın!
Lütfen açın, açın!
Yoldaşlar, açın lütfen! Açın yoldaşlar açın!
Hey!
Otto!
Otto, Bu suyun hepsini ben mi taşıyacağım?
Otto... Neredesin?
Otto... Ne yapıyorsun?
Otto... Neredesiniz?
Çingenelerle kavga etmek aptallık.
Neredesiniz?
Şakayı bırakın çocuklar.
Haydi toparlanalım.
Çabuk! Buraya! Çabuk, çabuk!
Buradan gel.
Koş oraya. Oraya, yukarıya.
Herkes çıksın! Meydana topla herkesi!
Bütün binaları arayın!
Evet!
- Bak kaç kişi var orada! - Kim, Almanlar mı?
Hayır köylüler.
Kaçtım, sonra geldim kapıları çaldım, kimse açmadı.
Neden buraya gelmişler?
Almanları kim öldürmüş, öğrenmek istiyorlar.
Fakat onlar suçsuz, Almanları onlar öldürmedi.
Kim öldürdü... sen mi?
Otur ve sus, tamam mı?
Sessiz ol!
Birisinin buna yanıt vermesi lazım.
Kim yaptı?
Kimse kabul etmezse, hesabını herkes verecek.
Şimdi herkesi öldürecekler!
Bana bak, örnek Genç-öncü! Ne istiyorsun? Ne yapayım?
Oraya mı gideyim? Senin hayatını kurtarmış olmaktan dolayı idam mı edileyim?
En az ikisini öldürdüm, Ne yapacaklar, ha?
Üçü birden bana... Duyuyor musun, ha?
Üç kişi beni yola yatırdılar ve herkesin gözü önünde tecavüz ettiler.
Onlar da sadece köşelere saklanıp baktılar. Fare gibi...
Ya sen kapılarını çaldın, sana açtılar mı kapılarını?
Söylesene! Kapılarını açtılar mı? Yardım eden oldu mu? Neden susuyorsun?
Şimdi ne istiyorsun? Oraya mı gideyim?
Onlara yazık öyle mi? Acı çekiyorlar ha? Suçsuz yere acı çekiyorlar, öyle mi?
Benim yüzümden eziyet görüyorlar, öyle mi? Bak o zaman!
Hey! Geliyorum oraya!
Hey... Dur!
Bekle!
Neden beni durduruyorsun? Sen böyle istiyorsun, ben de gidiyorum!
Aptal çocuk, bırak beni! Bırak gideyim, aptal kız!
Dur orada, Nereye gidiyorsun? Dur, sana söylüyorum, dur!
- Nasıl yaşayacağım artık?! - Dinle beni!
Üzerinde haç var. İnançlı mısın?
- İnançlı mısın söyle? Hıristiyan mısın? - Nasıl yaşayacağım?
Eğer inançlıysan, şimdi onlara engel olma!
Çünkü Tanrı ölmemizi istemiyor!
Ölmemizi istemeyen o! O, o!
Sessis ol, sus! Sakin ol, sakin, sakin...
Zamanı değil. Daha zamanı değil.
Biliyorum, biliyorum, onun için kurtardı.
Biliyorum, babamı bulayım diye beni kurtardı...
Bana kalan tek şey, babam, babamı bulmak!
- Biliyorum, biliyorum, babamı bulayım diye... - Ne?
Babamı bulursam... Babam, babacığım...
Yaşayayım, babamı bulayım...
Babacığım, bir bilsen, senin yanında ne kadar mutluyum.
O, doğru mu bu? Ben de.
Seninle her şey sakin...
Her şey rahat...
Seni seviyorum.
Anlamadım yüzbaşı...
Mayıs 1943, Kurtarılmış Bölgeler Merkez Özel Birliği "SMERSH"
Kotov'un kim olduğunu biliyordum, ve hangi maddeden yattığını da biliyordum.
İşte böyle.
- Bak, şu alete işkence yapmaktan vaz geç. - Elbette biliyordum Yoldaş Albay.
Ne beklerdiniz ki? Tümen Komutanı Kotov, Madalya sahibi bir savaş kahramanı,
portresi karımın çok sevdiği bir şeker kutusunun üzerindeydi.
- Yüzbaşı... - Özür dilerim, o şekerlemeleri çok severdi diyorum.
Geçen hafta öldü.
58. madde yerine adi bir suç ha?
Bu demektir ki, bizim merkez komutanlığından birileri onun akibetini dikkatle takip ediyormuş.
Öyle, öyle, öyle.
- Eee? - Hayır, anlıyorum yoldaş Arsentiev. Derdim o değil.
1941'de tekrar onu transfer etmeyi önerdim, fakat yine reddetti.
1942 yazında, o ve bir kaç silah arkadaşı, çok önemli bir Alman yakaladılar.
Çok büyük kahramanlık ve cesaret gösterdiler. O zaman doğrudan...
..affını ve madalya ile ödüllendirilerek savaşçı bir birliğe transferini istedim.
Sonra bunu da reddedince, ondan yazılı açıklama almamı istediler.
Şimdi size göstereceğim Albay yoldaş.
"Ben, Aleksander Sergeyeviç Puşkin, Kabul ediyorum ki..."
Albay yoldaşı! Albay yoldaş! Hayır, işte!
- İşte burada. - Evet, bekleyin... Bu ne zamandı?
1942'de.
- İşte Kotov'un açıklaması. - "Açıklama."
- Sigara içebilir miyim? - İçin, için.
"Ben, cezalılar taburundan asker Kotov, savaşta gösterdiğim yararlılıklar vs vs.
Cezalılar taburunda kalmamı rica ediyorum.
Çünkü biliyorum ki ailem öldüğümü düşünüyor,
ve geride beni bekleyen kimse yok."
Hatırla güzelim. Hatırla şimdi ve daima,
sen ve kızın sadece benim sayemde hayattasınız.
Ve yaşadığınızı ne kadar az kişi bilirse,
o kadar uzun süre hayatta kalacaksınız.
Sergey, senin vurulman dört yıl önceydi. Hiçbiri yok.
Nadya ve Marusya Kotova yok. Onlar yok!
Siz cesetsiniz. Sadece tozsunuz.
- Mitenka, sen ne diyorsun? - Nasıl yani? Sonuçta sana gerçeği anlatıyorum!
Sana doğruyu söylüyorum!
Bence bu mazeret yalan.
- Ne, ne? - Yalan.
Kotov ailesi hakkında bilginiz var mı?
Hayır, aile ile ilgilenmedim. Onun cezalılar taburunda kalma sebepleri hakkında konuşuyorum.
Kendiniz düşünün - Tümen Komutanı, madalya sahibi, şeker kutusunda portresi...
Ve bir anda cezalılar birliğinde bir er!
Böyle bir aşağılanmaya katlanamazdı.
Cezalılar Taburu başka konu. Vardır öyle tipler...
"Ne kadar kötü, o kadar iyi."
- Dibine kadar o cehennemde... Anlıyor musunuz? - Bunu anlıyorum.
Bakın, imza onun Fakat burada tarih silik.
Tam tarihini hatırlamıyorum, fakat 1942 yazıydı.
Kotov Almanlara saldırı emri almıştı, fakat neredeyse bu sonu oluyordu.
Hey! Dur!
Dur! Dur!
Dur!
Hey, dur dedim sana! Körolası, dur!
Teğmen, neredeyiz biz şimdi?
Aletsiz uçuyoruz.
Altımızda hala Ruslar var galiba.
Bununla inemeyiz. Bununla üsse dönemeyiz.
Cephe gerisine inersek,
Hattın arkasında sıkışırız!
- Bir şeyler yap! - Daire çizeceğim.
Bu ne?
Çavuş Kotov.
Hadi, hadi, hadi, oldu!
"Sevgili Büyükanneciğim! Sana tekrar yazıyorum."
"Nasılsın? Umarım iyisindir."
"Hastanemiz yeniden taşındı, fakat..."
Hangi büyükanne? Adı ne büyükannenin?
Patlayacak!
Burada yaralı var mı?
Hemşire!
- Neredesin? - Buradayım!
Şimdi geliyorum, şimdi...
Hemşire!
- Neredesin? - Buradayım!
Şimi, şimdi, şimdi.
Bekle biraz...
Tamam, tamam, tamam amca...
- Sana hemen yardım edeceğim. - Ne amcası, nereden çıktı?
Ben 19 yaşındayım.
19 yaşında olman iyi, vücudun genç. Çabuk iyileşirsin.
Şimdi daha iyi olacak. Haydi, haydi, haydi!
- Sessiz kal! - Acıyor! - Dayan, dayan!
Acıyor!
Sessiz, Almanlar duyacak! Dayan.
Dayan.
Dayan dedim!
Neden bağırıyorsun? Neden bağırıyorsun? Bak her yer ceset dolu, sen sağsın.
Mutlu olmalısın! Neden bağırıyorsun ha?
Sen inançlı mısın? Ha?
Sus, konuşmak yok.
- Dua biliyor musun? - Biliyorum.
Söyle.
Oh tanrım, senin arzuna uymak isterim.
Benim arzuma mı?
Senin değil, Onun!
Stalin'in?
Anlamıyorum.
Büyüyünce anlarsın. Seni nasıl çıkaracağım buradan? Haydi!
Haydi, sessiz, sessiz. Nefes al, duyuyor musun? Nefes al.
Nefes al.. nefes al. Bak bana, bak bana.
Duyuyor musun? Bana bak! Aç gözlerini, aç!
Sana şimdi iğne yapacağım.
Nefes al, derin nefes al, nefes al.
Nefes al canım, bak, şimdi iyi olacaksın.
Bak cebinde ne var? Bak nasıl ılık. Alman ilacı.
Bak iyi olacaksın şimdi.
Nerelisin?
Ugliç.
Ugliç? Adın ne?
Dormidont...
Dormidont? Rus değilsin? Nesin?
Aptal, ne demek Rus değil?
Ben Dormidont'um. Dedemin onuruna verildi bu ad bana.
Ninem düşünmüş bunu, ihtiyar salak!
Sessiz canım. Sabret. Biraz sabret.
Nefes ali nefes al. Derin nefes al. Sabret, sabret.
Hemşire.
- Bekle. - Ne var?
Göster...
- Ne göstereyim istiyorsun? - Memelerini.
Memelerini.. göster.
Ne diyorsun sen?
Ben hiç meme görmedim. Gerçekten.
Bir kere bile öpmedim.
Göster lütfen.
Ne olur.
Daha çok göreceksin.
Ya ölürsem? Göremem. Ölmeden bir kerecik göreyim.
Lütfen, lütfen!
Ne olur, bir kerecik.
Göster bana.
Birinci Bölümün Sonu
Çeviri: Egn
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.