All language subtitles for Royal Doctor_S01E17_Episode 17.Thai (CC)

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

[เพลง "เป็นมากกว่ารัก" โดย Lil Tan]

แกงสิงหลถ้วยแรกของบัว

รู้ไหมว่าตำรับประทินโฉมเนี่ย

[เทียบ] สำคัญมากนะ

เอ็งสองคนรู้แล้ว ห้ามไปบอกใครเด็ดขาด

[เสียงถีบและเสียงโห่ร้อง]

[หมอนพ] เห็นทีพวกข้า

คงจะสอนพวกเอ็งไม่ได้แล้วกระมัง

โธ่ครู

เอ็งจำที่ตรงนี้ได้หรือไม่

เป็นวันแรกที่ลุงยอมสอนวิชาตัวเลขให้ฉันจ้ะ

วิชาตัวเลข

วิชาตัวเลข

เราเคยมีหมอผู้หนึ่ง เก่งกาจในเรื่องนี้มาก

และกระผมคิดว่าเราได้เจอตัวเขาแล้วขอรับ

ลุงถ่ายทอดวิชานี้ให้ฉันเถอะ

[อ่ำ] ฉันอยากเก่งแบบลุง

[หมอเปรื่อง] ตามที่พวกกระผม ไปเฝ้าดูการเรียนการสอนของหมอแสงมา

ถือว่าเป็นไปได้ด้วยดีขอรับ

ไม่น่าเชื่อนะ

ไม่คิดว่ามันจะสะดวกราบรื่นเยี่ยงนี้

[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]

ในทีแรก พวกเด็กๆ ก็พยศอยู่เหมือนกันขอรับ

แต่พอท่านหมอสำแดงปาฏิหาริย์

ทำนายนิสัยใจคอ

[หมอชิด] และอาการบกพร่องต่างๆ ของแต่ละคนได้แม่นยำ

พวกเด็กๆ ก็ยอมศิโรราบแต่โดยดีขอรับ

[เสียงหัวเราะ] ให้มันได้อย่างนั้นสิ

[เสียงพระยาบำเรอราชหัวเราะพึงพอใจ]

[พระยาบำเรอราช] อือ

[หมอตาบอด] ปถวี อาโป วาโย เตโช

ในร่างกายของคนเรา มีองค์ประกอบเหล่านี้อยู่เท่าใด

ยี่สิบ สิบสอง หก สี่ เรียงตามลำดับขอรับ

[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจ]

ถ้าเกิดเจ็บป่วยขึ้นมา

ตัวเลขเหล่านี้จะเป็นเท่าใด

ตัวเลขเหล่านี้ก็จะแปรปรวนอย่างไรล่ะ

[หมอตาบอด] ที่คนเราเจ็บป่วย

ก็เพราะว่ามีธาตุใดธาตุหนึ่ง

หรือหลายธาตุ

เกิดการกำเริบ หย่อน หรือพิการ

[หมอตาบอด] แล้วถ้าจะทำให้ กลับมาสบายดีดังเดิม

ต้องทำเยี่ยงไร

ต้องหายามาแก้

ให้ตัวเลขที่ผิดเพี้ยน กลับมาดังเดิมขอรับ

ถูกต้อง

เราจะต้องหายาที่มีค่าตัวเลขพอดี

เช่น ผู้ที่มีปถวีหย่อน

จาก 20 เป็น 15

[หมอตาบอด] จะต้องหายาที่มีค่าปถวีห้า

มาเติมให้เป็น 20 ดังเดิม

แล้วถ้า เป็นไข้ตัวร้อนล่ะขอรับ

ก็เตโชกำเริบ

จากสี่ เป็นห้าหรือหก

และเตโชลดลงได้ด้วยอาโป

ไฟลดด้วยน้ำ

จะต้องเพิ่มอาโป จาก 12 เป็น 14

เพื่อให้ที่เกินมาสองไปลดเตโชลง

เตโชจะกลับเป็นสี่ดังเดิม

[ดนตรีสงบ]

ลุงจ๊ะ

แล้วเราจะรู้ได้เยี่ยงไร ว่าตัวยามีค่าเลขเท่าใดจ๊ะ

ก็นั่นแหละ

ต้องสัมผัสเอา

เอ็ง ตรงนั้นน่ะ มานี่ซิ

เอ็งนั่นแหละ

ยานี้

มีค่าตัวเลขเป็นเท่าใด

กระผมไม่เห็นจะมีตัวเลขเลยขอรับ

ฝึกต่อไป

เดี๋ยวเอ็งก็จะเห็นไปทีละตัวสองตัว

ลองชิมดูซิ

ฝาดขอรับ

เลขแปด

[พึมพำ] ค่าตัวยา

อ๋อ เฮ้ย ไอ้ทองอ้น

ถ้าจะต้องจำค่าตัวยาทั้งหมดเนี่ย มันมีกี่ตัววะ

ก็มีพืชวัตถุ สัตว์วัตถุ ธาตุวัตถุ

ถ้าหมดป่าก็ประมาณหมื่นกว่าตัวทีเดียวล่ะ

อ๋อ ก็แค่หมื่นกว่าตัว

[เสียงสะบัดริมฝีปาก] หา

[เจิด] หมื่นกว่าตัว

โห ทำไมมันเยอะอย่างนั้นวะ

เยอะอยู่ว่ะ

[เสียงโอดครวญ]

ใครจะไปจำหมดวะ หมื่นกว่าตัว

เขียนเสร็จหมดทุกคนแล้วใช่ไหม

เสร็จแล้วขอรับ

ข้าจะเฉลยแล้วนะ

[ดนตรีตื่นเต้น]

เลขตัวแรก

ของพืชวัตถุชนิดนี้ก็คือ…

เลขเจ็ด

[เสียงครางดีใจ]

- เจิด ข้าถูก - ข้าผิดไง

- อ๋อ - [ยอด] ข้าก็ผิด

ใกล้เคียงแล้วไอ้เจิด

ถ้าใครได้ตัวเลขใกล้เคียง

[หมอตาบอด] เช่น หก หรือแปด

คราวหน้า ต้องมีสมาธิให้มากกว่านี้

[หมอตาบอด] เปิดผัสสะให้มากกว่านี้

และเชื่อมั่นให้มากกว่านี้ เข้าใจไหม

[พร้อมกัน] เข้าใจขอรับ

[อ่ำ] แต่กระผมไม่เข้าใจขอรับ

ทำไมไม่ใช้อายตนะให้ครบทั้งหก

แต่ใช้จิตเพียงอย่างเดียว

ตา หู จมูก ลิ้น กาย ทำไมไม่ใช้ขอรับ

จริงด้วยขอรับ

ดี

เป็นคำถามที่ดี

ไอ้ทองอ้น

ตอบที

เพราะถ้าเราใช้รวมทั้งหก

เราก็จะไม่ได้ฝึกแต่ละอย่างอย่างเข้มข้น

ทำให้เกิดการผิดพลาดได้

เช่น ตัวยารสเดียวกัน กลิ่นเดียวกัน แต่มีรสรองที่ต่างกัน

[ทองอ้น] สรรพคุณก็จะแตกต่างกัน

ถ้าวันใดที่ลิ้นเราพลาด เราก็คงยังมีสัมผัสที่แม่นยำ

[เสียงครางแสดงความเข้าใจ] ข้าเข้าใจแล้ว

ถ้าเยี่ยงนั้น พวกเราต้องฝึกให้หนักขึ้น ใช่ไหมขอรับครู

ไอ้นี่ [เสียงกระแทกไม้เท้า]

[ดนตรีหยุด]

ข้าบอกอย่าเรียกข้าว่าครู

[เสียงกระแทกไม้เท้า]

[อ่ำ] เฮ้ย ครู [เสียงนักเรียนอุทานตกใจ]

- ลุง - [อ่ำ] เอ๊ย

[ทองอ้น] ลุง [เสียงครางผ่อนหายใจ]

ลุง [เสียงถอนใจ]

เป็นอะไรไหมจ๊ะ

ไม่เป็นไรๆ

เสียหลักนิดหน่อย

ถ้าอย่างนั้น วันนี้พอแค่นี้ก่อนดีกว่าจ้ะ

ลุงสอนมาทั้งวันแล้ว

ไปจ้ะ ฉันพาไปส่งบ้าน

- ข้าไปด้วย - เฮ้ยๆ

- ข้าไปด้วย - ข้าไปด้วย

- ไปด้วยๆ ข้าไปด้วย - ข้าด้วยๆ

[ทองอ้นพูดเบาๆ ] ไปจ้ะ

แหม นางบัว เวลาที่หน้าเราผ่องเนี่ย

เดินไปไหนมาไหน มันก็เชิดหน้าเชิดตาดีเนอะ

ดีกว่าตอนที่หน้าโทรมๆ เซาๆ เนอะแม่บัวเนอะ

จริง

นี่ ผาด ลองดูซิว่าเด็กคนนั้นยังอยู่แถวนี้ไหม

[ดนตรีสดใส]

เฮ้ย นั่นไงแม่บัว อยู่นั่น

[เสียงบัวพ่นลมหายใจหยันๆ ]

[บัว] น้อง คุยกับพี่หน่อยสิจ๊ะ

อ้าว พี่สาว ไปทำอะไรมาเหรอจ๊ะ

สวยขึ้นเป็นกองเชียว

[เอฟเฟกต์เสียงวิ้ง]

ทีอย่างนี้มาเรียกพี่สาวนะ

ไม่มีอะไรหรอก

พี่แค่อยากให้น้องเห็นหนังหน้าของพี่ชัดๆ

ว่าหน้าพี่ยังเป๊ะอยู่

ทีหลังน่ะอย่ามาเรียกป้านะ รู้หรือเปล่า

จ้ะ พี่

[เอฟเฟกต์เสียงวิ้งและเสียงตบมือพอใจ]

[เสียงอุทานตกใจ] [ทองอ้น] ระวังจ้ะลุง

นางบัว ดูนู่นสิ

ลุงคนนั้นเขาเป็นใคร

ทำไมนักเรียนหมอ ถึงได้เดินล้อมหน้าล้อมหลังเยี่ยงนั้นล่ะ

[บัวทำเสียงเข้าใจ]

คุณลุงคนนั้นน่ะ เป็นหมอที่เก่งมากเลยนะ

เขามีวิชาแปลกๆ ที่ไม่ได้อยู่ในตำราอีกเยอะมากเลย

นี่เขาคงยอมสอนพวกนักเรียนหมอแล้วแหละ

- [ผาด] อือ - [บัว] ดูสิ

พวกนักเรียนหมอ ดูรักครูของเขาดีเนอะ

หือ น่ารักเชียวแหละ

ไม่คิดเลยว่าพวกทโมนพวกนี้ จะมีมุมอ่อนโยนเยี่ยงนี้

[ดนตรีผ่อนคลาย]

อ้าว บัว ผาด

ทองอ้น จะไปส่งลุงเหรอ

ใช่

มาเดินด้วยกันไหมจ๊ะ แม่บัว

ไม่ล่ะจ้ะ ตามสบายเลยพ่อ

มาเถิดจ้ะแม่

ฉันเหงา

ฉันเดียวดายน่ะ

[เอฟเฟกต์เสียงเบรก]

เหงาห่าอะไรวะ เพื่อนตั้งโขยง มานี่ [เอฟเฟกต์ขำขัน]

[เสียงพูดคุยกันเบาๆ ]

ระวังจ้ะ

[เสียงบัวหัวเราะเล็กน้อย]

มองทางสิ

[เสียงหม่อมต่วนหัวเราะแผ่วเบา]

ยาประทินโฉมขอรับ

ไว้ใช้พอกหน้า

[ทองแท้] วันนี้แม่ๆ ของกระผมทำไว้

จึงเอามาฝากขอรับ

ขอบใจหมอมากนะ

เรื่องสังขารเนี่ย ฉันปลงแล้วล่ะ

ยกให้สาวๆ เขาดีกว่า

เอ้า แม่แม้น

[หม่อมต่วน] ฉันให้

[ดนตรีซึ้ง]

อือ หมอทองแท้

ไหนๆ ก็ทำให้แม้นเขาด้วยเลยเป็นไร

ยายแม้นเขาไม่เคยทำมาก่อน

ประเดี๋ยวจะทำผิดๆ ถูกๆ

จากสวย จะกลายเป็นไม่สวยไป

กระหม่อม

[ดนตรีหวานผ่อนคลาย]

แม่

แม่คิดว่าหมอทองแท้เป็นคนอย่างไรรึ

หมอทองแท้รึ

[ดนตรีซึ้ง]

ก็ดูสุขุม

[หม่อมต่วน] ดูมีความรู้มีความสามารถ

หน้าตาก็สะอาดหมดจด

ใครได้ไปเป็นลูกเป็นหลานก็น่าภาคภูมิใจ

ลูกตรัสถามทำไมรึ

ลูกกำลังหมายตาไว้

ว่าถ้าได้หมอทองแท้มาดูแลแม้น

เราก็คงจะหมดห่วงไปได้

หมอทองแท้ก็ดูแลแม่แม้นอยู่แล้วนี่

เจ็บป่วยอันใด เรียกเมื่อไหร่ก็มา

ลูกหมายถึง…

ดูแลไปทั้งชีวิต

[หม่อมต่วน] หือ

[ดนตรีตื่นเต้น]

[ดนตรีผ่อนคลาย]

ดึกแล้ว

เอ็งยังไม่ง่วงรึ

นานๆ พ่อจะได้กลับมานอนข้างๆ ฉัน

ฉันไม่อยากหลับเลยจ้ะ

เอ็งโกรธพ่อหรือไม่

ที่พ่อไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับเอ็ง

ไม่เลยจ้ะ

ฉันรู้ว่าพ่อต้องออกไปทำประโยชน์เพื่อคนอื่น

ขอบใจเอ็งมากนะ

[ดนตรีซึ้ง]

ฉันมีพี่บัวเป็นเพื่อนเล่น ไม่เหงาเลยจ้ะ

ไหนเอ็งเล่าให้พ่อฟังซิ

ว่าเอ็งเล่นอะไรกับพี่บัวบ้าง

เล่นเป็นหมอกับแม่ครัวจ้ะ

หมอกับแม่ครัว

ฉันเล่นเป็นหมอถามอาการ

ส่วนพี่บัวเล่นเป็นแม่ครัวทำอาหารจ้ะ

[เสียงพ่นลมขำ]

[ทองแท้] อือ

[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]

[เสียงไอ]

[เสียงไอหนักขึ้น]

ให้ข้าพระพุทธเจ้า ไปตามคุณแม้นวาดไหมพระพุทธเจ้าข้า

อย่าให้แม้นรู้

แต่ฝ่าพระบาททรงพระกรรสะ ทุกคืนเลยนะพระพุทธเจ้าข้า

[เสียงไอและเสียงตบที่นอน]

[เสียงสูดหายใจเหนื่อยหอบ]

[ดนตรีหม่นหมอง]

[ดนตรีหยุด]

ยิ้มอะไร

[ดนตรีอ่อนหวาน]

ข้ามีความสุข

เอ็งจะไม่ให้ข้ายิ้มได้อย่างไร

ยิ้มแก้มปริเลยนะ

สงสัยจะสุขมากเลยนะเนี่ย

ช่วงนี้ชีวิตข้ามีความสุข

ลุงก็ยอมมาสอนหนังสือให้เพื่อนข้า

แม่ข้ากับป้าเทียบก็รักใคร่กันดี

แม้แต่เอ็งยังอารมณ์ดี

ข้าเลยอยากกลับมาบ้านทุกวันเลย

น่าอิจฉาจัง

อิจฉาทำไม

ก็เธอมีครอบครัวรออยู่ที่บ้านไง

จริงสิ เอ็งไม่มี

ข้าไม่น่าพูดให้เอ็งคิดมากเลย

คิดมากทำไมเล่า

ฉันเลิกคิดตั้งแต่โตมาแล้ว

เอ็งยังอยากกลับไปที่โลกของเอ็งไหม

อยากสิ

เอ็งอยากกลับไปเจอใครรึ

[ดนตรีโรแมนติก]

ทำไมเอ็งไม่คิดอยู่ที่นี่ต่อไปล่ะ

เอ็งก็คิดเสียว่าข้าคือครอบครัว

เอ็งก็อยู่กับข้าที่นี่แหละ

ข้าอยากให้เอ็งอยู่

ข้าแค่อยากบอกให้เอ็งรู้

พระจันทร์สวยจัง

[ดำ] ไอ้อ่ำ

เอ็งว่าสยามเราจะมีสงครามไหมวะ

บ้านเราก็มีอยู่เนืองๆ ไม่เห็นแปลก

นั่นมันแค่ปราบโจรกบฏ

แต่นี่ข้าหมายถึงสงคราม

เอ็งจะถามทำไม

อยู่แบบสงบไม่ชอบรึ

พวกเอ็งเงียบๆ หน่อยสิวะ เสียสมาธิหมด

[ดนตรีตึงเครียด]

โอ๊ย ไอ้พวกบ้านหมอ

คุยกันอยู่ได้ เลขเลิกหายหมดแล้ว

ลุง ไอ้พวกนี้มันคุยกัน รบกวนสมาธิคนอื่น

ลุงจ๊ะ

[เจิด] ลุง

หรือว่าจะหลับวะ

ลุงจ๊ะลุง ตื่นได้แล้วจ้ะ

[เจิด] ลุง

ลุงจ๋า

- ไอ้ยอด - จ๊ะ

เอ็งไปปลุกลุงเขาทีซิ

[ยอด] ลุงๆ

ลุงจ๊ะ ลุง

[เอฟเฟกต์ไม่ชอบมาพากล]

[เอฟเฟกต์ระทึก]

- เฮ้ยๆ - ลุง

เฮ้ย

ลุง

ลุง

ลุงตื่นจ้ะ

ลุงจ๊ะ

[ดนตรีระทึก]

ใครมาช่วยจับชีพจรลุงเขาที

ข้าหาไม่เจอ

ไม่มี

ไม่มีชีพจรเต้นเลย

ลุงตายแล้ว

[เสียงร้องตกใจ]

[ดนตรีตื่นเต้น]

พอแล้ว ไอ้ทองอ้น

ลุงแกไปสบายแล้ว

[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]

[เสียงสูดจมูก]

[เสียงสะอื้น]

[ทองอ้น] ฉันไม่กล้าหรอกจ้ะ ลูกตาคนเชียวนะ

ข้าจะสอนเอ็งอยู่นี่ไง

แต่ลุงตาไม่ดี

ไม่เอา ขืนฉันไปทำตาเขาบอดล่ะแย่เลย

ข้าดูคนผิด

ข้านึกว่าเอ็งจะใจกล้ากว่านี้

อ่อนเช่นนี้หรือ จะมาเรียนกับข้า

กลับไปเถอะ

กลับไปกินเหล้าเมายาเช่นดังเดิมเถอะ

[ดนตรีเศร้า]

เอ็งก็เรียนกับข้ามาตั้งนานแล้วนะ

จำได้หมดทั้งป่าหรือยังล่ะ

โห ลุง

ใครจะไปจำได้จ๊ะ ฉันไม่ใช่เทวดานะจ๊ะ

ข้าก็ไม่ใช่เทวดา

ทำไมข้าถึงทำได้ล่ะ

[ทองอ้น] ถ้าลุงสืบทอดวิชาลุงต่อให้คนอื่น

มันก็เหมือนลุงได้ต่อลมหายใจของลุง ไม่ให้ตายจากโลกนี้ไปนะจ๊ะ

[ทองอ้น] ไหนๆ ลุงก็ยอมสอนให้ฉันคนหนึ่งแล้ว

สอนเพื่อนฉันอีกหน่อยจะเป็นอะไรไปจ๊ะ

ใครก็ได้ไปตามครูมาที

ว่าพวกเราต้องทำอย่างไรต่อ

ข้าไปเอง

[ตะคอก] ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ

ลุงยังสอนวิชาพวกฉันไม่จบเลย

ลุงจะมาตายจากไปแบบนี้ไม่ได้

[เสียงสูดจมูก] ทำไมลุงเห็นแก่ตัวแบบนี้ล่ะ

ลุงเก่งทุกอย่าง รักษาทุกคนได้

ทำไมตัวเองถึงเอาไม่รอด

[ดนตรีระทึก]

ถ้ารู้ว่าสังขารตัวเองไม่ดีแล้วมาสอนทำไม

ไอ้ทองอ้น เอ็งพูดอะไรของเอ็งเนี่ย

[สุข] เอ็งเป็นบ้าอะไรวะ ไอ้ทองอ้น

พวกมึงอย่าไปว่ามันสิวะ ไม่เห็นเหรอมันเสียใจอยู่

[ดนตรีเศร้า]

[เสียงทองอ้นสะอื้น]

[เสียงสะอื้น]

[เสียงทองอ้นสะอื้นร้องไห้]

ลุงจ๊ะ

พวกฉันคงทำบุญมาน้อยเกินไป

จึงได้เป็นครูเป็นศิษย์กันในช่วงเวลาสั้นๆ

[เจิด] เกิดชาติหน้าฉันใด

ฉันจะขอตามไปเรียนวิชาจับเลขกับลุง

ให้สำเร็จให้จงได้นะจ๊ะ

ฉันขอโทษนะจ๊ะลุง

ที่ฉันโง่เกินไป

เรียนวิชาจากลุงยังไม่ทันจะสำเร็จ

สืบทอดวิชาจากลุงก็ไม่ได้

พวกเราอย่าเพิ่งหมดหวังกันสิ

ถึงลุงจะจากไปแล้ว

เราก็ต้องเอาวิชาของลุงไปฝึกกันเองต่อ

[อ่ำ] มันต้องสำเร็จสิวะ

ขนาดมีลุง พวกเรายังทำกันไม่ได้เลย

แล้วนี่ลุงไม่อยู่แล้ว

พวกเราจะทำกันได้รึ

เอ็งไปลาลุงเสียสิ ทองอ้น

[ดนตรีเร้าอารมณ์]

ไอ้ทองอ้นมันคงพูดไม่ออกบอกไม่ถูกน่ะ

ที่ลุงด่วนจากไปแบบนี้

ขนาดลุง ทองอ้นยังเป็นเยี่ยงนี้

ถ้าใกล้ตัวกว่านี้ ทองอ้นจะเป็นเยี่ยงไร

ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะ

ทองอ้น ข้าขอโทษ ข้าไม่ได้ตั้งใจ

พวกเราออกไปกันเถอะ

ให้ทองอ้นมันได้ร่ำลาครู

[ดนตรีเศร้า]

ไป

ฉันขอโทษ

ฉันไม่ได้ตั้งใจต่อว่าลุง

ฉันแค่ไม่อยากให้ลุงจากไป

ลุงต้องเข้าใจ เชื่อฉันสิ

วิชาความรู้ที่ลุงสั่งสอนฉันมา

ฉันจะนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์อย่างสูงสุด

ถึงฉันจะทำไม่ได้เท่าลุง

ฉันก็จำคำสอนของลุงได้

ฉันจะหมั่นฝึกฝน

พัฒนาตัวเอง

ให้สมกับที่ลุงมุ่งมั่นสั่งสอนฉันมา

ฉันรักลุงนะจ๊ะ

[เสียงสูดสะอื้น]

[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]

บัว

ในวันเวลาของเอ็ง

มีวิธีการรักษาแบบจับเลขหรือไม่

ไม่น่ามีนะ

นี่เราทำไม่สำเร็จหรือนี่

สืบทอดวิชาของลุงต่อไปในอนาคตไม่ได้

อย่าเพิ่งท้อสิ

อาจจะมีก็ได้แต่ว่าฉันไม่รู้

เธอก็ต้องเรียนต่อไปสิ

แต่ถ้าสติปัญญาเราไม่ถึงจริงๆ

เราก็ไม่ควรเสียเวลาเปล่า

ควรจะเอาเวลาไปเรียนในสิ่งที่เราทำได้

[ดนตรีตึงเครียด]

เธอจะไม่สืบต่อวิชาของลุงแล้วเหรอ

ข้าจะยอมเสียเวลา

ถึงสติปัญญาข้าจะถึงหรือไม่

ข้าจะเอาวิชาของลุงกลับมาให้จงได้

เป็นกำลังใจให้ข้าด้วย

ในที่สุด การเรียนการสอนสุดท้ายก็มาถึง

[เสียงแปลกใจ]

การเรียนการสอนสุดท้าย คืออะไรขอรับ

ตั้งแต่วันนี้ พวกเอ็งก็จะได้รู้

[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจ]

[ผู้หญิง] คันนี้เท่าไรจ๊ะ

บ้านไหนมีคนเจ็บป่วยบ้าง

บ้านฉันจ้ะ

อ้อ

หมอมาแล้ว

ช่วยพาไปหาผู้ไข้เถอะ

อ้าว ทำไมหมอมาเยอะอย่างนั้นล่ะจ๊ะ

[ภาษาเหนือ] เราพานักเรียนมาเรียนรู้ด้วยกัน

อ๋อ จ้ะ เชิญทางนี้จ้ะ

- [หมอชิด] ตามมา - [หมอจัน][ภาษาเหนือ] ไป พวกเรา

[เสียงฟันดาบ]

ประดาบกันให้สุดแรง อย่าได้ออมมือ

[หาญ] กำลังจะได้อยู่ตัว

ไอ้บุญ เอ็งฟันแรงหน่อยสิวะ เดี๋ยวพ่อครูจะด่าเอา

[เสียงออกแรงฟันดาบ]

ไปไหนกัน นางผาด นางบัว

[เสียงเตะและเสียงล้ม] เฮ้ย

- ไอ้บุญ - เฮ้ย

- ไอ้บุญ - ไอ้บุญ

- บุญ - ไอ้บุญ

- โอ้โห พลาดไปโดนแผลเก่ามันล่ะสิท่า - เฮ้ย

เฮ้ย

โห หน้าซีดเป็นหยวกกล้วยเลยว่ะ

ทุกคนถอยไปค่ะ ถอยไปค่ะ อย่ามุงๆ

ขอดูหน่อยนะคะ

[ดนตรีตื่นเต้นตึงเครียด]

[เสียงบัวถอนใจ]

บุญๆ

- น่าเสียดายแทนไอ้บุญมันเนอะ - [เทิ้ม] อือ

ก็นั่นน่ะสิ

พอนางบัวแตะตัวหน่อยเนี่ย เป็นลมเสียได้

บุญ

บุญ

[ดนตรีระทึก]

ผิวใต้เปลือกตาสีซีดมากเลยนะคะ

ตัวก็ซีดเหลือง

เหมือนเลือดจาง

เลือดจางหรือขอรับ

[เสียงตบเข่าฉาด] นั่นปะไร

เข่าตัวเองก็มี

ดูแล้วไอ้สองสามวันที่แล้วเนี่ย

หน้าตามันซีดๆ

เดี๋ยวปวดหัว เดี๋ยวปวดไส้ มันยังไงชอบกล

[เนียง] นี่ไง คนมันตรอมใจ

ไม่กินไม่นอน อาการมันก็จะเป็นเยี่ยงนี้แหละ

- [เทิ้ม] งั้นเชียวรึ - [เนียง] อือ

ไอ้เนียง

ฉันจะจัดหาโลหิตาธิคุณ

และยาศุขไสยาศน์ให้กิน

เป็นยาบำรุงธาตุ จะได้มีแรง กินอิ่มนอนหลับ

จ้ะ

งั้น เดี๋ยวบัวไปทำอาหารบำรุงเลือดมาให้นะคะ

อาหารบำรุงเลือดที่แม่บัวว่า

แม่บัวคิดอ่านจะทำการใดรึ

อือ ก็ ธาตุเหล็กเสริมภูมิน่ะค่ะ

ตับ ไข่แดง แล้วก็ผักใบเขียว

[เอฟเฟกต์อึ้งงุนงง]

แม่บัวนี่เรียนรู้เรื่องอาหารได้รวดเร็วแท้

น่าชื่นชม

[ดนตรีสนุกสดใส]

[ทองอ้น] แม่จ๋า

อ้าว บัว

อยู่กันพร้อมหน้าเลย

- ฉันมีเรื่อง… - เรื่องอะไรอีกล่ะ

เอ็งไปก่อเรื่องอะไรมาอีก ไหนเล่ามาซิทองอ้น

- โห แม่ ไม่ใช่อย่างนั้นจ้ะ - [บัว] เอ่อๆ

เราอย่าเพิ่งคุยเรื่องนี้กันดีกว่านะคะ

ทองอ้น พาฉันไปเก็บดอกไม้กวาดหน่อยสิ ฉันจะเอามาผัดกับตับน่ะ

- ดอกไม้กวาด - [บัว] อือ

ใครจะกินเข้าไปลง พานจะมาโรคมาลงท้องไส้

[เอฟเฟกต์ขำขัน]

ไม่ใช่ดอกไม้กวาดที่เอาไว้กวาดบ้านสิ

[บัว] ดอกไม้กวาดน่ะ

ที่ใบกลมๆ เหมือนใบต้นหอม

แล้วตรงปลายมีดอกไม้สีขาวๆ น่ะ

อ๋อ ที่เป็นผักมีใบสีเขียวๆ

แล้วก็มีหัวเป็นสีขาวๆ

เหมือนที่ผักจีนเขาเรียกว่า

กูช่าย กระไรนี่ ใช่ไหม

ใช่ค่ะ ดอกกุยช่ายค่ะ

มีธาตุเหล็กแล้วก็บำรุงเลือดดีมากเลยค่ะ

ระดูเอ็งมาหนักรึ ถึงต้องบำรุง

หือ ไม่ใช่ฉัน

แต่ว่าบุญน่ะ เขาซ้อมดาบจนเป็นลม

พี่ทองแท้เลยบอกว่าเลือดจาง

ฉันก็เลยจะทำอาหารเป็นยาไปช่วยเสริม

อ๋อ เป็นห่วงคู่หมายเก่านี่เอง

[ดนตรีเบาสมอง]

คู่หมายอะไรเล่า

เลอะเทอะนะเราน่ะ

- ไป ไปช่วยฉันเก็บหน่อย - [จำปา] เอ่อ

เดี๋ยวจ้ะแม่บัว

ในสวนน่ะ ไม่มีผักจีน

[จำปา] เอ่อ เอาอย่างนี้ไหมเจ้าคะ

เดี๋ยวพรุ่งนี้บ่าวจะไปหาซื้อในตลาดให้เจ้าค่ะ

เอ่อ อะไรก็ได้จ้ะ

ที่ ที่ใบสีเขียวๆ น่ะ ไปช่วยฉันเก็บหน่อยนะ ไปๆ

[ดนตรีชวนสงสัย]

[บัว] อุ๊ย นี่ไง ใบชะพลู

ใช้ได้ไหม

คู่หมายเก่าของเอ็ง

เอ็งก็หาทางรักษาเองสิ

[เสียงจิ๊ปาก] เยอะนะเราเนี่ย

ก็รู้อยู่แล้วว่ามันไม่มีอะไร

ฉันอุตส่าห์ช่วยไม่ให้เธอโดนแม่ด่านะ ยังจะมาเหวี่ยงใส่ฉันอีก

[ดนตรีเบาสมอง]

ทำไมแม่ต้องด่าด้วย

อ้าว ก็เธอไปก่อเรื่องอะไรไว้อีกล่ะ

ไม่เห็นเหรอว่าน้าพิกุลเขาเครียดแล้วน่ะ

ข้าไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย

ข้าแค่จะมาบอกว่า

ข้าจะได้ตั้งยา และลงมือรักษาเองแล้ว

[ดนตรีตื่นเต้น]

หา จริงเหรอ

แต่ มันยังไง ไหน ไหนเล่าซิ

ครูจะให้พวกเราเดินทางไปไหนเหรอจ๊ะ

ถึงเวลาที่พวกเอ็ง จะต้องลงมือรักษาผู้ไข้กันจริงๆ แล้ว

ครูว่าเยี่ยงไรนะขอรับ

พวกเอ็งจะต้องเดินทางออกไปหาผู้ไข้

[หมอชิด] เมื่อเจอแล้ว

ก็ให้พินิจพิเคราะห์โรค

หายามารักษาจนกระทั่งหาย

พร้อมทั้งจดบันทึกขั้นตอนต่างๆ มาส่งพวกข้า

เฮ้ย

[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจ]

นี่แปลว่า เธอจะได้เป็นหมอแล้วจริงๆ เหรอเนี่ย

[เสียงดีใจ] หูย ทองอ้น

เธอเก่งมากเลย

ฉันดีใจด้วยจริงๆ นะ สุดยอดไปเลย

[เสียงบัวหัวเราะแผ่วเบา]

[ดนตรีโรแมนติก]

เธอ เธอเก่งมากเลย

จ้ะบัว

[พิกุล] ทองอ้น [เสียงกระหืดกระหอบ]

- ทองอ้น - จ้ะแม่

[พิกุล] ทองอ้นลูก

ทองอ้น ลูกจะได้รักษาผู้ไข้แล้วรึ

ใช่จ้ะ

ใครบอกแม่รึ

แม่บัว

ทำไมเอ็งถึงไม่รีบบอกแม่

ไม่รู้ดอกหรือว่า แม่รอฟังคำนี้มานานเพียงใด

ฉันเห็นแม่ยุ่งอยู่จ้ะ ฉันเลยไม่อยากกวน

กวนเสียที่ไหนเล่า

[พิกุล] ทองอ้น

แม่ปลื้มใจเหลือเกินลูก

[ดนตรีอบอุ่น]

แม่จ๊ะ วันพรุ่งฉันต้องออกหาผู้ไข้

แม่ให้พรฉันหน่อยสิจ๊ะ

จ้ะ

ขอให้ลูกของแม่

ไปดีมาดี มีโชคมีชัย

[พิกุล] ปลอดโรคปลอดภัย

แคล้วคลาดในที่ทุกสถานในกาลทุกเมื่อ

ขอให้คุณเจ้าป่าเจ้าเขา เจ้าท่าเจ้าเถื่อน

จงปกปักรักษา

คุ้มครองลูกของแม่ ให้ปลอดภัยด้วยเถิด

จ้ะ

[เสียงสูง] เจ้าประคุณ

[เสียงสะอื้น]

ยาบำรุงธาตุสำหรับพระองค์ชายกระหม่อม

[ดนตรีผ่อนคลาย]

ยาบำรุงสตรีสำหรับหม่อมขอรับ

หนังสือไตรภูมิพระร่วง ไว้ฝึกอ่านออกเสียง

เล่มนี้คำจะยากขึ้นกว่าเล่มเดิมนะขอรับ

ขอบพระคุณเจ้าค่ะ

มีหมอทองแท้คนเดียว

อุ่นใจได้ทั้งวังเชียว

ลูกทรงมีดำริไม่ผิดแล้ว

แม่ว่ารับสั่งตอนนี้ไปเลย

โอกาสเหมาะ

หมอทองแท้

หมอเป็นคนดี

มีความรู้ความสามารถ

ฉันขอฝากฝังคนคนหนึ่งให้หมอดูแลจะได้ไหม

สุดแล้วแต่จะทรงโปรดกระหม่อม

แม้น

แม้นถึงอายุที่จะต้องออกเหย้าออกเรือนแล้ว

จะอยู่กับฉันตลอดไปก็คงจะไม่ได้

[ดนตรีตึงเครียด]

แม้นออกเรือนไปกับหมอทองแท้เถอะนะ

ฉันจะได้เบาใจ

[เสียงสะอื้น]

[ดนตรีเศร้า]

[เสียงร้องไห้]

แม้น

แม้นอย่าร้องไห้เลย

ไปอยู่กับหมอทองแท้

ดีกว่าอยู่กับฉันเป็นไหนๆ

เพคะ

ฉันรู้ว่าแม้นใจหาย

แม้นโตมาที่นี่

แม้นอยู่กับฉันมาเป็นตั้งสิบกว่าปี

[พระองค์ชาย] ถ้าจากกัน

ก็ต้องเศร้าเป็นเรื่องธรรมดา

ฉันเอง ก็รู้สึกไม่ต่างไปจากแม้นดอกหนา

ฉันไม่ได้จะให้แม้นไปปุบปับเสียเมื่อไหร่

แม้นพร้อมเมื่อไร

ก็เมื่อนั้น

[ดนตรีเศร้า]

หรือว่า…

แม้นขัดข้องประการใดรึ

บอกฉันได้นะ

ไม่มีเพคะ

[เสียงแม้นสะอื้น]

ไชโย จะมีแม่กับเขาแล้ว

เอ่อ ทองอิน

เอ็งไปเล่นข้างนอกไป

ผู้ใหญ่จะคุยกัน ไป

[ทองอิน] ไชโย มีแม่ใหม่แล้ว มีแม่ใหม่

[เสียงเทียบหัวเราะ] มีแม่ใหม่แล้ว

นี่ ดีสิลูก

เป็นพระกรุณาของพระองค์ชาย

[เทียบ] ที่ประทานคุณแม้นวาดให้เป็นเมียลูก

ผู้หญิงดีๆ แบบนี้จะไปหาได้ที่ไหน

ถึงจะดีถึงเพียงใด แต่…

ฉันก็ไม่อยากแต่งจริงๆ จ้ะ

อ้าว

แม่เจ็บป่วยออกบ่อย

ใครจะอยู่คอยดูแลแม่ล่ะ

คนดูออกเต็มบ้าน

ห่วงอะไรเรื่องแค่นี้

แต่งเถอะนะลูก

แม่จะได้ชื่นใจที่เห็นลูกเป็นฝั่งเป็นฝากับผู้หญิงดีๆ

[ดนตรีเศร้า]

ครานี้ แม่จะได้นอนตายตาหลับแล้ว

ว่าลูกจะมีคนดูแลยามแก่เฒ่า

แต่งเถิดนะ

ถือว่าแต่งให้แม่

จ้ะแม่

[เสียงพ่นลมดีใจ]

นี่แม่แม้นยังไม่ยอมพูดยอมจาอีกรึ

ใช่จ้ะแม่

นี่ฉันทำกระไรผิดรึ

หรือว่าแม้นจะโกรธฉันไปเสียแล้ว

[ดนตรีอึดอัด]

คันปากเป็นอะไรรึนายผล

เอ่อ ปะ กินเงาะแล้วแพ้ขอรับ

[เสียงหม่อมต่วนถอนหายใจ]

[เสียงถอนหายใจ]

[เสียงผลสูดปาก]

มีเรื่องอันใดรึพี่ผล ถึงพูดตรงนั้นไม่ได้

มีเรื่องอึดอัดใจพระพุทธเจ้าข้า

[ผล] ทีแรกว่าจะไม่ทูล

แต่คิดไปคิดมา ก็คงต้องทูลพระพุทธเจ้าข้า

เช่นนั้นก็ว่ามา

ที่คุณแม้นเธอร้องไห้แล้วไม่ยอมพูดน่ะ

[ผล] ไม่ใช่เพราะว่าเธอกลัวที่จะต้องออกเรือน

แต่เป็นเพราะว่า เธอมีคนที่รักอยู่แล้วพระพุทธเจ้าข้า

[ดนตรีซึ้ง]

[ผล] ยามที่ฝ่าบาทประชวร

ใครเป็นเฝ้าอยู่ตลอดคืนพระพุทธเจ้าข้า

ก็พี่ผลไง

ข้าพระพุทธเจ้าน่ะ เฝ้าอยู่แค่ค่อนคืน

[ผล] พอง่วงก็ไปนอน

แต่คุณแม้นวาดน่ะเธอเฝ้าตลอดคืนยันรุ่งเช้าเลย

เธอเป็นคนที่เป็นห่วงพระองค์ มากที่สุดนะพระพุทธเจ้าข้า

[ดนตรีผ่อนคลาย]

[เสียงบัวบ่นพึมพำ]

บัว

เอ็งอย่ามัวแต่นั่งจดตำราเลย

ไปดูข้ารักษาผู้ไข้ของจริงดีกว่า

หา ไปได้ด้วยเหรอ

ได้สิ

ดีจังเลยอะ แล้วไปที่ไหนอะ

ตามข้ามาสิ

ไป

[ทองอ้น] แถวนี้มีใครเจ็บป่วยบ้างไหมจ๊ะ

- ฉันมาช่วยรักษาจ้ะ - [ผู้หญิง 1] เอ่อ จ้ะๆ

- มีจ้ะ ฉันเองจ้ะ ฉันเองจ้ะ - [ทองอ้น] จ้ะ

[ผู้หญิง 2] ฉันด้วยจ้ะ

[ทองอ้น] จ้ะ

ฉันก็ด้วยจ้ะ

ได้จ้ะ

[ดนตรีผ่อนคลาย]

ฉันมีระดู กะปริบกะปรอย

ปวดท้อง ปวดหลัง ทรมานมากเลยจ้ะ

ได้จ้ะ

- ขอฉันตรวจดูหน่อยนะจ๊ะ - [ผู้หญิง 1] จ้ะๆ

- ยังไงจ๊ะ - หันหลังมาเลยจ้ะ

พิงฉันเลยจ้ะ

[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจ]

โอ๊ย

โอ๊ย

- ขอฉันตรวจหลังหน่อยนะจ๊ะ - จ้ะ

โอ๊ย

[ผู้หญิง 1] โอ๊ย ตรงนั้นแหละจ้ะ

- ได้แล้วจ้ะ ฉันรู้แล้วจ้ะ - จ้ะ

[ผู้หญิง 1] จ้ะๆ

ส่วนฉันน่ะ ไอ มีเสมหะ

เจ็บคอ เสียงแหบแห้งไปหมดเลยจ้ะ

ฉันตรวจหน่อยนะจ๊ะ

อ้าปากหน่อยจ้ะ

ได้แล้วจ้ะ

ขอบใจจ้ะ

เอ่อ

ของฉันเนี่ย เส้นสายมันชอบยึด

ปวดเส้น ปวดตัว ปวดไปหมดเลย

มือเท้าก็รู้สึกชา แล้วก็อ่อนแรงจ้ะ

ปวดไปหมดทั้งตัวเลยเหรอจ๊ะ

จ้ะ

จ้ะ

ลองนอนลงมาก่อนนะจ๊ะ

เจ็บไหมจ๊ะ

ไม่รู้สึกเลยจ้ะ มันตึงไปหมด

ลุกขึ้นนั่งอีกทีนะจ๊ะ [เสียงออกแรงลุก]

เจ็บไหมจ๊ะ

ไม่เจ็บเลยจ้ะ

ได้แล้วจ้ะ

ของพี่ฉันจะจ่ายยากำลังราชสีห์ และยาไฟประลัยกัลป์ให้นะจ๊ะ

จะช่วยบำรุงโลหิต ให้โลหิตพี่ไหลเวียนดีขึ้น

[ทองอ้น] อาการพี่จะดีขึ้น

- ฝ้าฟางบนหน้าพี่ก็จะลดลงด้วยจ้ะ - อ๋อ จ้ะๆ

- นี่จ้ะ - จ้ะ

ของพี่ฉันจะให้ยาประสะมะแว้งนะจ๊ะ

จะช่วยให้อาการพี่ลดลง

อาการไอและเสมหะพี่ก็จะลดลงด้วยจ้ะ

[ผู้หญิง 2] จ้ะ

- นี่จ้ะ - [ผู้หญิง 2] ขอบใจจ้ะ

ของพี่ฉันจะให้น้ำมันนวดแก้ลมแก้เส้นให้นะจ๊ะ

ช่วยให้เลือดลมของพี่ไหลเวียนดีขึ้น

ชื่อน้ำมันสนั่นไตรภพจ้ะ

กินยาแล้วก็ทายากันให้ครบนะจ๊ะ

ฉันจะมาติดตามอาการใหม่จ้ะ

จ้ะ ขอบใจจ้ะพ่อหนุ่ม

เรียกหมอก็ได้จ้ะ

[เสียงหัวเราะเล็กน้อย] ขอบใจมากจ้ะ พ่อหมอหนุ่ม

เอ่อ จ้ะ

[เสียงบัวหัวเราะ]

ข้าได้อ่านบันทึกการรักษาของพวกเอ็งทุกคนแล้ว

[หมอเปรื่อง] พวกเอ็งรักษาตามตำรับ ใช้ยาตามตำรากันได้ดีมากๆ

แต่หลังจากนี้

จะเป็นการฝึกที่ไม่มีอยู่ในตำรา

[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจ]

ฝึกอะไรขอรับครู

พวกเอ็งจะได้ฝึกการตั้งยา

[เสียงครางตื่นเต้น]

[เจิด] ทองอ้น

- เราจะได้ตั้งยากันแล้วเว้ย - ได้ตั้งแล้วเว้ย

- [สุข] ดีใจว่ะ - ข้าก็ดีใจ

[เสียงหัวเราะและเสียงครางดีใจ]

[หมอชิด] เอ้า เงียบแล้วฟัง

การตั้งยาตำรับใหม่

[หมอชิด] ถือเป็นสิ่งสำคัญยิ่งสำหรับหมอ

ที่จะฝากคุณความดีไว้ให้กับแผ่นดิน

พวกเอ็งจะต้องตั้งยารักษาโรคใดก็ได้

ซึ่งยานี้ จะต้องไม่มีปรากฏในคัมภีร์ใดมาก่อน

- หา - [หมอชิด] และห้ามไปลอกมาจากที่ไหน

พวกเอ็งต้องคิดค้นขึ้นเองล้วนๆ

- โอ้โห - อู้หู

ข้าจะทำได้เหรอวะ

[สุข] ข้าเริ่มไม่ดีใจแล้ว

- ยากนะเว้ย - [สุข] เออ

[หมอจัน][ภาษาเหนือ] ข้ารู้

ว่าการตั้งยา เป็นสิ่งที่ยากที่สุดสำหรับการเป็นหมอ

[หมอจัน] ข้าจะให้เวลาพวกเอ็ง

ในการคิดค้นยาตำรับใหม่ เป็นเวลา…

สิบวัน

- หา - โอ้โหย

สิบวัน [เสียงพุ่มครางกังวล]

[เจิด] สิบวันจะไปทันอะไรวะ [เสียงสุขถอนใจ]

[ภาษาเหนือ] สิบวัน ใครจะตั้งได้

[ภาษาเหนือ] ขอโทษขอรับ สิบห้าวันได้หรือเปล่า

[ภาษาเหนือ] เอ็งน่ะ ห้าวันได้

หา ฮะ ห้าวัน

โรคก็มีตั้งมากมาย

ยาก็มีตั้งมากมายไม่ต่างกัน

ข้าจะตั้งยาอะไรดีวะ

ยาที่เปลี่ยนใจคน

เอ็งทำได้หรือไม่

[ดนตรีอึดอัด]

ข้าจะเอายาไปถวายพระองค์ชาย

ให้เลิกรับสั่งให้ข้าแต่งงานกับคุณแม้นวาด

พี่ พี่พูดเป็นเล่นรึ

ยาแบบนั้นใครจะไปทำได้เล่า

อย่างนั้นก็ถือว่าเอ็งยังไม่เก่งจริง

แล้วพี่จะหายาอะไรรึ

ยาแก้ปวดหัว

[ดนตรีตึงเครียด]

พี่

พี่ลองตำรับนี้ดูสิ

ขอบใจเอ็งมาก

[เสียงสูดลมและถอนหายใจ]

[ดนตรีเศร้า]

[พระองค์ชาย] แม้นถึงอายุ ที่จะต้องออกเหย้าออกเรือนแล้ว

จะอยู่กับฉันตลอดไปก็คงจะไม่ได้

แม้นออกเรือนไปกับหมอทองแท้เถอะนะ

ฉันจะได้เบาใจ

[ดนตรีเศร้า]

[ดนตรีซึ้งปนเศร้า]

แม้นหายไปตั้งครึ่งค่อนวัน

ไปทำอะไรอยู่รึ

เก็บผ้าเพคะ

[แม้น] ดูว่าผืนไหนเอาไป

ผืนไหนจะทิ้งไว้เพคะ

แม้นยอมออกเรือนรึ

พระประสงค์ของพระองค์

หม่อมฉันไม่ขัดข้องเพคะ

หม่อมฉันรู้ว่ามันคือความหวังดีของพระองค์

[ดนตรีเศร้า]

ใช่

ฉันหวังดีกับแม้น

ฉันอยากให้แม้นได้อยู่กับผู้ชาย…

ที่จะดูแลแม้นได้

ไม่ใช่ผู้ชายที่ไม่เอาไหน

และขี้โรคอย่างฉัน

ฉันรู้

ว่าถ้าฉันยิ่งชราลง

โรคภัยไข้เจ็บก็จะยิ่งรุมเร้า

แม้นดูแลฉันมาตลอดชีวิต

[พระองค์ชาย] เหนื่อยมามากพอแล้ว

ฉันไม่อยากให้แม้น ต้องเหนื่อยเพราะฉันอีกต่อไปแล้ว

ไม่เลยเพคะ

หม่อมฉันเต็มใจดูแลพระองค์

ไม่เคยรู้สึกเหนื่อย แม้เพียงน้อย

การได้อยู่ดูแลพระองค์ชาย

ได้อยู่ใกล้

คือความสุขของหม่อมฉันเพคะ

ถ้าพระองค์ทรงเปลี่ยนพระทัย

หม่อมฉันยินดีรับใช้พระองค์ต่อไปเพคะ

ไม่ดีหรอกแม้น

ฉันไม่อยากเป็นภาระให้กับคนที่ฉันรัก

[ดนตรีโรแมนติก]

พระองค์ชาย

ทรงรักหม่อมฉันหรือเพคะ

ใช่

ฉันรักแม้น

เหมือนที่แม้นรักฉัน

อันที่จริงแล้ว

ฉันก็อยากจะอยู่กับแม้นไปตลอดชีวิตของฉัน

แต่นั่นก็จะทำให้แม้น ต้องลำบากไปตลอดชีวิตด้วยเหมือนกัน

ฉันไม่อยากเป็นคนเห็นแก่ตัว

จึงอยากให้แม้นไปมีชีวิตที่ดีกว่า

ไม่เลยเพคะ

การได้อยู่กับพระองค์ชาย

แม้เพียงชั่วยาม

คือความสุขชั่วชีวิตของหม่อมฉัน

พระองค์อย่าทรงไล่หม่อมฉันไปไหนเลยเพคะ

[เพลง "ไม่ฝันไปใช่ไหม" โดย กลม อรวี Feat. หนึ่ง ณรงค์วิทย์]

[เสียงสะอื้น]

ต้องให้มีใครคนหนึ่งพูดออกมา

ถึงจะรู้ความจริง

[เสียงถอนใจ] สงสารก็แต่หมอทองแท้

[เพลงหยุด]

[บัว] ตั้งยาตำรับใหม่เหรอ

ใช่ ภายในสิบวัน

โห เวลาน้อยมาก

ก็ต้องทำให้ได้

ข้ายังคิดไม่ออกเลย ว่าจะตั้งยาตำรับใดดี

[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจ]

ข้าคิดออกแล้ว

ว่าจะตั้งยาตำรับใหม่อันใดดี

ขอบใจเอ็งมากนะบัว

[เสียงอุทานแปลกใจ]

ฉันยังไม่ได้พูด ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ

หมอทองแท้

วันนี้ที่ฉันตามหมอมา

ก็เพื่อที่จะขอโทษหมอ

ที่วันก่อน บุ่มบ่ามจับคู่ให้

[ดนตรีผ่อนคลาย]

กระหม่อมรู้ว่าพระองค์ ตัดสินพระทัยเพราะความหวังดี

เป็นความผิดของฉันเอง

ที่ฉันไม่ได้ถามความสมัครใจของแม้นก่อน

แล้ว ยิ่งพอได้รู้ว่า แม้นยังไม่อยากออกเรือนไปไหน

ฉันก็ยิ่งรู้สึกผิด

เป็นพระกรุณาธิคุณกระหม่อม

เอ่อ นี่หมายความว่า…

หมอก็ยังไม่อยากแต่งดอกรึ

[ทองแท้] เอ่อ…

มิอยากกระหม่อม

[ดนตรีซาบซึ้ง]

[พระองค์ชาย] อือ

ได้ยินเยี่ยงนี้

ฉันก็ยิ่งสบายใจ

เช่นนั้น

เอาเป็นว่า ฉันยกเลิกเรื่องนี้ไปนะ

กระหม่อม

สบายใจด้วยกันทุกฝ่าย

ช่างดีเสียจริง

เอ็งจะตั้งยารักษาอาการหอบ

จ้ะพ่อ

อาการหอบเป็นโบราณโรค

รักษาให้หายขาดยาก

ตั้งยาตำรับอื่นไม่ดีกว่าหรือ

ฉันอยากตั้งตำรับนี้จ้ะพ่อ

[ดนตรีตื่นเต้น]

งั้นก็ตามใจ

ถือว่าข้าเตือนเอ็งแล้ว

[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจ]

[พูดเบาๆ ] จำปา เอาสำรับวางไว้ตรงนั้น

[พิกุล] แม่บัว ทองอ้น

แม่เอาสำรับกับข้าวมาวางไว้ให้ตรงนี้นะ

ถ้าหิวก็กินเสียนะ

- จ้ะแม่ - ขอบคุณนะคะ

จ้ะ

ข้าจดไว้ก่อน

[บัว] นี่ไงๆ ทองอ้น

ใช่อันนี้หรือเปล่า

ใช่ไหม

- ใช่ ใบมะตูม - [บัว] ใช่หรือเปล่า

[ทองอ้น] ใช่ๆ

[ดนตรีตึงเครียด]

[ดนตรียิ่งใหญ่]

[ดนตรีลึกลับ]

ข้าเจอแล้ว

เจอแล้วเหรอ

แล้ว มันคือต้นอะไรน่ะ

ต้นเนียมหอม

[เสียงครางดีใจ]

เธอเก่งจังเลย ทองอ้น

ช่วยกันเก็บเร็ว เอาแต่ใบใหญ่ๆ นะ

[ดนตรีตื่นเต้น]

[ดนตรีหยุด]

[ผู้หญิง 1] พ่อหนุ่มๆ

เอ็งสองคน เป็นหมอใช่ไหมจ๊ะ

ใช่จ้ะ

[ผู้หญิง 2] อ้าว ฉันจำได้ นี่พ่อหมอหนุ่ม

หนูๆ มานี่ซิ

เนี่ย นางหนูเนี่ย มันมาตามหาพ่อหมอมาสองวันแล้ว

จะให้พาไปรักษาพ่อมัน

[ผู้หญิง 2] แต่ยังไม่เจอหมอเลยจ้ะ

แล้วพ่อเอ็งอยู่ที่ใดจ๊ะ พาฉันไปที

- อ้าว - อ้าว

- [บัว] เฮ้ย - [ทองอ้น] อีหนู

- รอด้วยสิจ๊ะ - ไปซะแล้ว

เอาไงดีล่ะ ทองอ้น

ก็ต้องตามไปสิ

[บัว] เอ้า ไป

[ดนตรีตื่นเต้นตึงเครียด]

เสด็จเจ้ากรมหมอ ทรงมีรับสั่งให้หมอหลวง

ไปเรียนผ่าตัดเย็บแผลกับหมอปลัดเล

[ดนตรีระทึกตึงเครียด]

จะเป็นไปได้เยี่ยงไรกัน

เป็นไปได้สิ

หมอปลัดเลก็ตอบรับมาแล้วด้วย

แต่ เจ้านายหลายพระองค์

ไม่โปรดการรักษาแผนฝาหรั่งนี่ขอรับ

แต่ก็มีอีกหลายพระองค์ที่ทรงโปรดมิใช่รึ

เหตุใดเสด็จเจ้ากรมหมอ จึงตัดสินพระทัยเยี่ยงนั้นขอรับ

นั่นสิ

กระผมไม่เห็นด้วยเลย

เสด็จเจ้ากรมหมอไม่เคยปิดกั้นความรู้

ทรงศึกษาทั้งแผนไทยและแผนฝาหรั่ง

[พระยาบำเรอราช] เพื่อประโยชน์สูงสุดแก่ผู้ไข้

ทรงตัดสินพระทัยถูกต้องแล้ว

ขอพวกท่านทุกคน

จงมั่นใจเถิด

กระผมเชื่อว่า

ทรงมีเหตุผล

จึงมีรับสั่งเยี่ยงนี้

[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจ]

[ดนตรีระทึก]

เธอต้องมียา

[บัว] ยาอยู่ไหนน่ะ

ทองอ้น

[บัว] ช่วยหนูด้วย

โอ๊ย โอ๊ย [เสียงสะดุดล้ม]

[ทองคำ] กำลังจะเกิดศึกอานาม

ทองแท้ เอ็งมีชื่อต้องไปกับพ่อ

[เจ้าคุณทหาร] หมอทุกท่าน ทัพของเรามีทหารหลายพันนาย

ให้พวกท่านต้องดูแล

ข้ารบกวนพวกท่านด้วย

[ซินแส] การศึกครั้งนี้

คนบ้านนี้ [เสียงเทเหรียญ]

จะตายสองคน

- แดกตีนกูไปก่อนแล้วกัน - ว้าย ทองอ้น

คุณนายๆ

[พระองค์ชาย] ดาวหางดวงนี้ ชะรอยจะนำอาเพศมาสู่สยามเป็นแน่แท้

[ทองแท้] ดูซิ [เสียงร้องครวญคราง]

[หมอจัน][ภาษาเหนือ] ใครว่างมาดูคนเจ็บกัน

อยากจะไปสงครามอย่างนั้นรึ

ขอรับ

[เพลง "ไม่ฝันไปใช่ไหม" โดย กลม อรวี Feat. หนึ่ง ณรงค์วิทย์]

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.