Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
[เพลง "เป็นมากกว่ารัก" โดย Lil tan]
ก็เราจะเอาราไปทำยาต่อไง
เอารามาทำยา
[บัว] มีอย่างนี้ด้วยเหรอ น่าทึ่งมาก
ล้างไตด้วยเครื่องไม่ได้ แต่ก็มีชีวิตต่อไปได้
[บัว] นี่คงจะเป็นวิธีการล้างไตของคนสมัยนี้สินะ
ทองอ้น ฉันรักเธอจริงๆ
หมอทองคำขอรับ พระองค์ชายพระอาการแย่แล้ว
รอพ่อกลับมาคงจะไม่ทันการ
นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ๆ อาการหอบถึงได้กำเริบขึ้นมาอีก
[เสียงพระองค์ชายหายใจอึดอัด]
พี่ทองแท้ ถวายยานัตถุ์พระองค์ชายก่อน ฉันจะไปตั้งยาแก้
[ดนตรีตื่นเต้น]
ขอผ้ากระหม่อม
[เสียงพระองค์ชายหายใจอึดอัด]
ยานัตถุ์กระหม่อม
[เสียงพระองค์ชายไอ]
[เสียงไอ]
[เสียงพระองค์ชายไอต่อเนื่อง]
พระโอสถกระทุ้งพิษไข้กระหม่อม
[ดนตรีลุ้นตึงเครียด]
พระโอสถแก้หอบกระหม่อม
ขอประทานอภัยที่ไม่ได้คิดให้ถี่ถ้วน
ถวายพระโอสถสระยาและพอกตา
ทำให้พระอาการหอบกำเริบ
ไม่ใช่ความผิดของหมอดอก
[พระองค์ชาย] เป็นความผิดของฉันเอง
ถ้าฉันไม่เจ็บออดๆ แอดๆ
คนอื่นก็ไม่ต้องมาเดือดร้อนวุ่นวายกันเยี่ยงนี้
[หม่อมต่วน] อย่าตรัสเยี่ยงนั้นลูก
เจ็บไข้ได้ป่วย ไม่มีใครอยากเป็นกันดอก
ทรงอย่าคิดมาก
บรรทมเสียเถิด
เสวยโอสถแล้ว อีกไม่นานคงหาย
[ดนตรีหม่นหมอง]
พระองค์ชายเสวยโอสถมาตั้งสองวันแล้ว
[ทองแท้] อาการยังไม่ทุเลาลง
เห็นทีใช้ยาขนานเดิมต่อไปจะไม่เป็นผล
จะเปลี่ยนยาขนานใหม่ ก็คงจะออกฤทธิ์ช้าไป
อาจจะไม่ทันการ
พระองค์ชายเป็นไข้ป่าเหรอ
งั้นก็เป็นไข้มาลาเรียน่ะสิ
[ดนตรีลึกลับ]
นั่นคือชื่อโรคที่บ้านเอ็งเรียกรึ
แล้วเขารักษากันเยี่ยงไร
ต้องให้กินยาฆ่าเชื้อ
แล้วเอ็งปรุงยาที่ว่านี่ได้ไหม
ไม่ได้ ฉันไม่ได้เรียนปรุงยามา
แล้วถึงจะทำได้ ก็ไม่รู้จะหาวัตถุดิบจากไหนมาปรุง
มันเป็นยาฝรั่ง
[ดนตรีตื่นเต้น]
บางกอกรีคอร์เดอร์
หมอบรัดเลย์
[หม่อมต่วน] หมอ
หมอพาใครมารึ
หมอปลัดเลขอรับ
หมอเขามียาฝาหรั่งที่แก้ไข้ป่าได้ชะงัดนักขอรับ
ยาฝาหรั่ง
หมอฝาหรั่ง
[หม่อมต่วน] ฉันบอกว่าฉันจะรักษาหมอไทย
[น้ำเสียงไม่พอใจ] แล้วหมอไปตามหมอฝาหรั่งมาทำไมอีก
พระอาการพระองค์ชายออกจะหนัก
ยาไทยอาจจะได้ผลไม่ทันการ
- กระผมจึงคิดว่า… - [หม่อมต่วน] ไม่ต้องพูดแล้ว
ฉันไม่ไว้ใจฝาหรั่ง
ไล่ออกไปเลย
[ดนตรีตึงเครียด]
[เสียงหม่อมต่วนฮึดฮัด]
ต้องขอโทษหมอปลัดเลด้วยนะขอรับ
กระผมไม่ทราบมาก่อนเลยว่า หม่อมท่านจะไม่นิยมยาฝาหรั่งถึงเพียงนี้
ฉันเจอมาเยอะ
ฉันเข้าใจ
ไข้ป่า หรือไข้จับสั่น
ทำให้ตายได้
ถ้าไม่กินยา
[หมอบรัดเลย์] เก็บยานี้
ไว้ให้กินเถิด
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
ยาควินิน ไม่อันตราย
[หมอบรัดเลย์] ใช้ได้ดี
(ควินินไฮโดรคลอไรด์)
ขอบคุณขอรับ
ทองอ้น
ฉันไปนะ
[ดนตรีหยุด]
[ทองแท้] ต่อหน้าหม่อม
เอ็งอย่าแสดงท่าทีว่าฝักใฝ่ยาฝาหรั่งอีกเด็ดขาด
เข้าใจหรือไม่
จ้ะพี่
ข้าล่ะตงิดใจอยู่แล้วทีเดียว
ว่าหม่อมท่านน่าจะไม่ชอบยาฝาหรั่ง
ข้าไม่น่าไปตามท่านมาเลย
[ดนตรีน่าอึดอัด]
[หม่อมต่วน] เราเป็นคนไทย
ก็ต้องใช้ยาไทย
ไปใช้ยาฝาหรั่งมันจะไปหายได้อย่างไร
[หม่อมต่วน] มันไม่ถูกกัน
เผลอๆ จะทรุดหนักลงไปอีก
ฉันไม่ให้องค์ชายมาเสี่ยงกับยาเช่นนั้นดอก
กระผมเข้าใจแล้วขอรับ
บอกฉันมาซิ
ว่าจะรักษาอย่างไรต่อ
กระผมจะทำการรักษาต่อ ด้วยวิธีแบบแผนไทยขอรับ
เริ่มต้นจากการกระทุ้งไข้ออกให้หมด
หลังจากนั้นก็จะทำการแปรไข้
[ทองแท้] ครอบไข้
และบำรุงปลายไข้เป็นอันดับสุดท้ายขอรับ
ดี
จงเร่งรักษาเข้าเถิด
[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจ]
[ดนตรีผ่อนคลาย]
จะเป็นยังไงกันบ้างนะ
เก็บกันเถอะแม่บัว
หลายวันแล้วนะคะ
ที่ทองอ้นกับพี่ทองแท้ไม่ได้กลับมากิน
คุณน้าทำอาหารเก้อทุกมื้อเลย
เราก็ต้องเตรียมพร้อมไว้เสมอ
เพราะไม่รู้จะกลับมากันเมื่อไหร่
ต่างคน ต่างก็มีหน้าที่ของตัวเอง
เธอเองก็เหมือนกันนะแม่บัว
อย่ามัวแต่เอาแต่ห่วง
กินข้าวปลาซะ
ประเดี๋ยวไปกินซะนะ
ค่ะ
[ดนตรีซึ้งอบอุ่น]
คุณป้าก็คงจะห่วงพี่ทองแท้มากเลยนะคะ
คุณเทียบ เธอมิได้ห่วงแต่ลูกชายดอก
เธอเป็นห่วงพระองค์ชายมากด้วย
จริงเหรอคะ
จริงสิ
- [พิกุล] จำปา - เจ้าคะ
แยกจัดสำรับเล็กไปให้คุณเทียบด้วยนะ
[จำปา] เอ่อ
คุณเทียบจะกินลงรึเจ้าคะ
นั่นสิคะ
ขนาดบัวยังกินไม่ลงเลยค่ะ
แม่บัว เธอรู้ไหม
[พิกุล] ไม่มีใครใจเย็นต่อเรื่องนี้ดอก
เพียงแค่เราไม่อยากเพิ่มภาระให้คนเป็นหมอ
คุณเทียบเธอรู้ดี
[ดนตรีซึ้ง]
คนเป็นหมอ
ออกจากเรือนไปรักษาผู้ไข้
เราคนข้างหลัง
ก็อย่าทำให้เขาเป็นกังวล
[พิกุล] แม่บัว
อีกหน่อย
เธอก็ต้องออกเรือนไป
[พิกุล] แม่ต้องไปเป็นช้างเท้าหลัง
หนุนนำสามี
เข้าใจที่ฉันพูดไหม
เข้าใจแล้วค่ะ
บัวจะจำคำสอนของคุณน้าไว้อย่างดีเลยนะคะ
ฝึกงานครัวกับฉันต่อนะ ฉันจะคอยสอนให้
ค่ะ
อย่างไรกันนี่หมอ
เหวยยาก็แล้ว พ่นยาก็แล้ว
ทั้งองค์ชุ่มไปด้วยยาแล้วกระมัง
ทำไมถึงยังไม่ทุเลาลงบ้าง
พระพลานามัยพระองค์ชายไม่สู้จะเหมือนเขาอื่น
ยาในตำราอาจจะใช้ได้กับบางคน ใช้ไม่ได้กับบางคน
[ทองอ้น] สำหรับพระองค์ชาย อาจจะต้องใช้ยาที่แรงกว่า
อย่างยาขาวฝาหรั่งขอรับ
[น้ำเสียงไม่พอใจ] เอ๊ะ ไอ้นี่
ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่เอายาฝาหรั่ง
[ดนตรีตึงเครียด]
กระผมขออภัยขอรับ
กระผมกับน้องชายจนปัญญา ที่จะรักษาพระองค์ชายแล้วจริงๆ
[ทองแท้] กระผมจะรีบไปตามหมอผู้ใหญ่
ให้กลับมาช่วยดูพระอาการขอรับ
หมอทองแท้ไม่อยู่
แล้วใครจะดูรึ
[ทองแท้] ทองอ้นขอรับ
ไว้ใจได้รึ
ทำไมไม่ให้ทองอ้นไปตาม แล้วหมอทองแท้อยู่ดูเล่า
ทองอ้นไม่รู้ทางขอรับ
เกรงว่าถ้าหลงทางจะยิ่งเสียเวลา
[ทองแท้] กระผมเคยตามพ่อไปราชการ มาแล้วหนหนึ่ง
พอจะรู้ทางบ้างขอรับ
[หม่อมต่วน] ทองอ้นไม่ใช่หมอ
จะรักษาได้รึ
กระผมได้จดขั้นตอนการรักษา
และตำรับยาไว้อย่างถี่ถ้วนแล้ว
[ทองแท้] หากทองอ้นทำตามขั้นตอนทุกอย่าง
ไม่ใช่เรื่องยากเลยขอรับ
[ดนตรีตึงเครียด]
[เสียงถอนหายใจแรง]
ก็คงเป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว
อย่างนั้นหมอก็รีบไปรีบมาเถิด
แต่ฉันบอกไว้ก่อนนะ
[หม่อมต่วน] ถ้าหากหมอทองแท้ไม่อยู่
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับพระองค์
หมอทองแท้กับทองอ้นจะต้องรับผิดชอบทั้งคู่
[ดนตรีกดดัน]
หม่อมต่วนคงเป็นห่วงพระองค์ชายมาก จึงพูดไปเช่นนั้น
เอ็งไม่ต้องกังวลไปดอก
ฉันก็ไม่เคยเห็นเจ้านายสักพระองค์ ที่จะลงโทษหมอ
ก็ขออย่าให้เราสองพี่น้องเป็นกรณีแรกก็แล้วกัน
[ดนตรีตึงเครียดหม่นหมอง]
จำไว้ว่าให้รักษาองค์ชายตามแบบแผน
ห้ามกระทำการใดนอกตำราเด็ดขาด
รู้แล้ว ฉันไม่ยอมเอาตัวเองไปเสี่ยงหรอก
พี่รีบไปเถอะจ้ะ
ฉันไปล่ะจ้ะ
เดินทางดีๆ นะลูกนะ ขอให้เจอพ่อไวๆ
จ้ะ ฉันลาจ้ะ
[เสียงเทียบถอนหายใจ]
แม่พิกุล
ข้าเนี่ยใจคอไม่ดีเลย
กลัวว่าถ้าคุณพี่กลับมาไม่ทัน
แล้วพระองค์ชายจะเป็นอะไรไป
ไม่ต้องเป็นกังวลไปหรอกเจ้าค่ะคุณพี่
ทองอ้นจะคอยดูอยู่ทั้งคนเจ้าค่ะ
ก็เพราะไอ้ทองอ้นเนี่ยแหละ
ข้าถึงไม่สบายใจไงเล่า
[พูดเบาๆ ] เกรงว่าจะทำพระองค์ชายสิ้นคามือ
คุณพี่ พูดอะไรเยี่ยงนั้นเจ้าคะ
ทองอ้นก็พอมีวิชาอยู่บ้าง
อย่างน้อยก็ช่วยประคองพระอาการ จนถึงวันที่คุณพี่ทองคำกลับได้
ก็ขอให้มันเป็นเยี่ยงนั้นจริงๆ เถอะ
เพราะถ้าไม่อย่างนั้นน่ะ ก็เตรียมลี้ภัยกันยกครัวได้เลย
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
เนี่ยเหรอคะ ที่เป็นห่วงพระองค์ชาย
คุณพี่เทียบเธอก็เป็นคนพูดจาเยี่ยงนี้แหละ
ทองอ้น อย่าไปฟังนะลูก
[พิกุล] แม่เชื่อว่าลูกทำได้
ตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด
[พูดเสียงเบา] จ้ะแม่
ฉันก็เชื่อ ว่าทองอ้นน่ะทำได้
[ดนตรีหม่นหมองอึดอัด]
ลุง
[ดนตรีระทึก]
[ทองอ้นตะโกน] ลุง
ลุง
เข้าป่าหาตัวยาอีกแล้ว
ข้าจะถามใครได้วะเนี่ย
[ดนตรีหยุด]
[ดนตรีผ่อนคลาย]
ทองอ้น
ทองอ้น
[ทองอ้น] หือ
กินน้ำมะพร้าวให้ชื่นใจหน่อยนะ
เอ็งเป็นห่วงข้ารึ
ก็ห่วงน่ะสิ
เขาก็ห่วงกันทั้งบ้านนั่นแหละ
[ดนตรีซึ้ง]
รู้ไหม ว่าน้ำมะพร้าวช่วยลดฮอร์โมนคอร์ติซอล
เป็นฮอร์โมนที่ถูกปล่อยออกมาเมื่อรู้สึกเครียด
ดื่มเข้าไปเยอะๆ นะ สมองจะได้แล่น
มองอะไร
ข้าชอบเวลาที่เอ็งพูดเยี่ยงนี้
เดี๋ยวต้องไปรักษาพระองค์ชายแล้วเหรอ
ใช่ ข้าอยากไปแล้วเป็นประโยชน์
ข้าอยากมียาตำรับใหม่
หรือวิธีรักษาใหม่ๆ
ที่ให้พระองค์ท่านดีขึ้น
ไม่ใช่ทรงๆ อยู่อย่างเดิม
ทำเท่าที่ทำได้นะทองอ้น
รอให้พ่อเธอกับหมอผู้ใหญ่กลับมาก่อน
เขาอาจจะมีวิธีรักษาที่ดีก็ได้นะ
ถ้าใช้ตำราเล่มเดิม ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงดอก
กว่าพ่อจะกลับมา ก็อาจจะไม่ทันการ
[ดนตรีตึงเครียด]
หรือว่าเธอจะลองเกลี้ยกล่อม ให้หม่อมยอมรับยาควินินดูอีกทีล่ะ
ฉันขอยืนยันนะ ว่ายานั้นน่ะได้ผลจริงๆ
ข้าขอบใจเอ็งมาก
รู้แล้วแหละ ว่าอยากกินเนื้อมะพร้าว
เตรียมไว้ให้แล้ว
มะพร้าวเนี่ย มหัศจรรย์ดีเนอะ
[บัว] ดูภายนอก ดูมอมๆ แมมๆ
ใครจะไปรู้ว่าข้างในมีเนื้อสีขาวซ่อนอยู่
[ดนตรีระทึก]
[ทองอ้น] สวัสดีจ้ะ
มาหาหมอรึ
ใช่จ้ะ ฉันมาหาท่านหมอปลัดเลจ้ะ
นั่งรอตรงนี้ก่อน
[ทองอ้น] จ้ะ
เจ็บป่วยเป็นอะไรมาล่ะ
ฉันจะมาขอยาควินินน่ะจ้ะ
จะเอาไปรักษาคนจ้ะ
[หมอบรัดเลย์][ภาษาอังกฤษ] อ้าว เธอ
[ภาษาไทย] พ่อหนุ่มเองหรือ
กระผมเองขอรับ
กระผมที่เคยปรึกษาเรื่องไข้ป่าขอรับ
ฉันดีใจที่ได้พบกันอีก
ขอรับ
มาที่นี่ให้รับควินินใช่ไหม
ใช่ขอรับ
[ดนตรีอบอุ่น]
เท่าไรขอรับ
[ภาษาอังกฤษ] เอาไปเถอะ
[ภาษาไทย] ราคาไม่เป็นไร
ขอบคุณขอรับ
แล้วยานี้มันใช้เยี่ยงไรขอรับ
รักษาคนไทยใช่ไหม
ใช่ขอรับ
เริ่มวิธีไทยก่อน
แล้วก็ตามกับควินิน
ขอรับ
(ควินินไฮโดรคลอไรด์)
[ดนตรีระทึก]
[เสียงไอถี่ๆ ]
[เสียงอาเจียน]
[เสียงไอ]
[ภาษาอังกฤษ] จะทำให้คนถ่ายเหลว ต้องทำยังไง
ทำให้คนไข้ถ่าย ใช้ยาอะไร
ดีเกลือไทยก็ได้ หรือว่าดีเกลือเทศก็ได้ขอรับ
[หมอบรัดเลย์][ภาษาอังกฤษ] แล้วทำให้อาเจียนล่ะ
หรือทำให้ราก
ยาทำให้ราก
ใช้ชาต้ม ใส่รากขจรหนึ่งรำหัดขอรับ
[ภาษาอังกฤษ] และในสามสี่วัน ห้ามกิน…
สามถึงสี่วัน ห้ามกินของดังนี้
- [หมอบรัดเลย์][ภาษาอังกฤษ] เนื้อสัตว์ - [ผู้ช่วยหญิง] เนื้อสัตว์
- [หมอบรัดเลย์][ภาษาอังกฤษ] น้ำมันพืช - [ผู้ช่วยหญิง] น้ำมันพืช
- [หมอบรัดเลย์][ภาษาอังกฤษ] ข้าวเหนียว - [ผู้ช่วยหญิง] ข้าวเหนียว
- [ภาษาอังกฤษ] กะปิ - กะปิ
- [ภาษาอังกฤษ] ปลา - ปลา
[ภาษาอังกฤษ] และห้ามดื่มเหล้า
อ้อ แล้วก็ไม่กินสุรา
[หมอบรัดเลย์][ภาษาอังกฤษ] และรอให้ไข้ลด
รอจนกว่าไข้จะสร่าง
ขอรับ
[ดนตรีสงบ]
[ภาษาอังกฤษ] หลังจากไข้ลด
พอไข้สร่าง
[หมอบรัดเลย์][ภาษาอังกฤษ] ให้กินควินินทุกวัน
กินหนึ่งเม็ด ต่อหนึ่งวัน
[หมอบรัดเลย์][ภาษาอังกฤษ] ให้แบ่งเป็นหกส่วน
[ผู้ช่วยหญิง] แบ่งเป็นหกส่วน
ทุกๆ สองชั่วโมง กินอย่างละหนึ่งส่วน
หลังจากหายเป็นปกติ สามารถกินทุกอย่างได้ปกติ
[ดนตรียิ่งใหญ่]
ประเดี๋ยว
[เอฟเฟกต์ไม่ชอบมาพากล]
นี่โอสถตำรับใหม่ใช่ไหม
ไม่เคยถวายโอสถนี้มาก่อนนี่
[ดนตรีตื่นเต้น]
ใช่ขอรับ
ตอนนี้พระปรอทลงแล้ว ต้องตามด้วยโอสถตำรับนี้ขอรับ
แล้วมันคือโอสถอะไร
[ดนตรีระทึก]
ถึงบอกแม่ไป
แม่ก็ไม่รู้จักดอก
แล้วถึงอย่างไร
ฉันก็ต้องเหวยอยู่ดี
[ดนตรีเร้าใจ]
[เสียงไอ]
พี่ทองอ้น
ขอรับกระหม่อม
ขอบใจมากนะ
ที่อยู่ดูแลกันมาตั้งหลายวันหลายคืน
ถ้าฉันไม่หายขึ้นมา
พี่ก็อย่าโทษตัวเองเสียล่ะ
พี่ทำดีที่สุดแล้ว
[ดนตรีเศร้า]
[น้ำเสียงสั่นเครือ] ลูก อย่าตรัสเยี่ยงนั้น
ไม่เอาลูก อย่าตรัสเป็นลาง
[เสียงกลั้นสะอื้น]
[หม่อมต่วน] อีกไม่กี่วันหมอทองคำ
กับท่านเจ้าคุณก็จะกลับมาแล้ว
หมอใหญ่มาเมื่อใด ลูกก็หายเมื่อนั้น
[หม่อมต่วน] หืม
ไม่เอาลูก
[ผาด] โอ๊ย
[แม่ค้า 1] ธัญพืชจ้ะ ธัญพืช
[แม่ค้า 2] ดูได้นะจ๊ะ
[ผาด] แม่ค้าจ๊ะ
- [แม่ค้า 2] จ๋า - มีเต่าขายไหมจ๊ะ
ไม่มีจ้า
โอ๊ย เดินมาทุกซอยแล้วเนี่ย ยังหาไม่ได้เลย
แล้วจะไปหาที่ไหนล่ะเนี่ย
- สวัสดีจ้ะแม่ผาด - [ผาด] โอ๊ย
อยากกินเต่าเหรอจ๊ะ
ฉันไปหาจับให้เอาไหม
ผาดเขาไม่ได้อยากกินเต่า
แต่ว่าคุณเทียบน่ะ ฝันเห็นเต่า ก็เลยอยากปล่อยเต่า
ก็เลยใช้ให้เราสองคนมาซื้อเต่าไปให้
- คุณเทียบฝันถึงเต่าเหรอจ๊ะ - [บัว] อือ
ฝันถึงเต่า
ฉันนึกออกแล้ว
แม่ผาด ตามฉันมาสิ
[เอฟเฟกต์ตลก]
มาเร็วสิ
- [ผาด] เฮ้ย - [ทรัพย์] มาเร็ว
- [ผาด] ไอ้นี่ นี่ แม่บัวมานี่ - [ทรัพย์] แม่ผาดตามฉันมาสิ
- [บัว] ไปไหนอะ - [ผาด] ปล่อยข้า
[ทรัพย์] แม่ผาด
ข้าขอแทง ต เต่า สองสลึง
[เสมียนพูดสำเนียงจีน] ได้เลยๆ รอประเดี๋ยว
ทำอะไรน่ะทรัพย์
ก็แทงหวยน่ะสิจ๊ะ
คุณเทียบฝันถึงเต่า ฉันก็เลยแทง ต เต่า
อ๋อ
- [เสมียน] นี่ - ขอบใจจ้ะ
แทงหวยประหลาดจัง แทงเป็นตัวอักษร
ที่บ้านฉัน เขาแทงเป็นตัวเลข
[ดนตรีเบาสมอง]
นี่
ถ้าเอ็งแทงสองสลึง
แล้วถ้าเกิดเอ็งถูกเนี่ย
เอ็งจะได้เท่าไรรึ
สามสิบเท่า
สามสิบเท่าก็จะเท่ากับ…
สองสลึงคูณ 30
ก็เท่ากับ 60 สลึง
สี่สลึงเท่ากับหนึ่งบาท
ก็ได้ 15 บาท
[น้ำเสียงตกใจ] เอ็งคิดได้เยี่ยงไร
สิบห้าบาท
[ทรัพย์] ก็จะเท่ากับ…
สามตำลึง กับอีกสามบาทเชียวนะ
[ดนตรีทะเล้น]
งั้น…
ข้า ข้าแทงด้วย
- เดี๋ยวข้าออกให้ - ไม่ต้อง
ถ้าเกิดข้าถูกขึ้นมา
ข้าไม่อยากแบ่งกับใคร
[เสียงผาดหัวเราะแห้งๆ ]
นี่จ้ะ
ข้าแทง ผ ผึ้ง
สองไพ
[เสมียน] ได้เลย
ทำไมเจ้าถึงแทง ผ ผึ้งเล่า
โธ่ เต่ากินอะไร
[เอฟเฟกต์ตลก]
ผัก
ผัก ผัก ผะ ผะ ผ ผึ้ง
[เอฟเฟกต์เสียงคนงง]
อุ๊ย
[ดนตรีอารมณ์ดี]
[พูดพึมพำ] ผ ผึ้ง ผัก
- อุ๊ย - นี่ นางบัว
เอ็งแทงบ้างสิ
หึ ไม่เอาล่ะ กลัวตำรวจจับ
ใครจะมาจับเอ็ง
เนี่ย หวยของหลวง
ขุนบาลเขาเป็นคนดูแล
เหรอ
งั้น…
งั้นฉันแทง ข ไข่
[เอฟเฟกต์ตลก]
เอ้า สลึงหนึ่ง
[เสมียนพูดสำเนียงจีน] ได้ๆ
ทำไมเอ็งแทง ข ไข่ล่ะ
ก็ ฉันชอบกินปลากริมไข่เต่า
[เอฟเฟกต์ตลก]
[ดนตรีอารมณ์ดี]
ขอบคุณค่ะ
แม่บัว แม่ผาด
หั่นให้ดีๆ
ตั้งใจหั่น
หั่นให้งามๆ ให้มันเท่ากัน
อาหารถวายพระ อานิสงส์มาก
ชาติหน้าเกิดมาจะได้งามๆ
จริงหรือจ๊ะ
เฮ้ย
สาธุ
งามๆ งามนะเจ้าคะ
ชาติหน้าขอให้ลูกเกิดมางามๆ นะเจ้าคะ
งามๆ
ชาติหน้า เขาไม่เน้นสวย
เขาเน้นมีสตางค์
เพราะว่าหมอศัลยกรรมเนี่ย ทำหน้าให้ได้ดั่งใจเลย
อยากสวยแค่ไหนเนี่ย
จะฉีดจะผ่ายังไงก็ได้หมด
[เอฟเฟกต์งุนงง]
งั้นข้าก็ต้องขอให้ข้ารวยๆ
มีสัก 100 ตำลึงเลย
[ผาด] แล้วความสวยจะมาเองใช่หรือไม่
ร้อยตำลึงเนี่ย อย่างเก่งก็ได้แค่ก๋วยเตี๋ยวสิบชามอะนะ
เอ็งมันบ้า
ร้อยตำลึงเนี่ย สร้างเรือนงามๆ ได้ทั้งหลังเชียวนะ
[ผาดทำเสียงหงุดหงิด]
จริงเหรอ
คุณพิกุลเจ้าขา
คุณทองอ้นบอกไม่หิวเจ้าค่ะ
จะรีบไปปรุงยาเจ้าค่ะ
ทองอ้นมาแล้วเหรอคะ
จ้ะ กลับมาแล้ว
แต่ข้าวปลาไม่ยอมกิน
[ดนตรีหม่นหมอง]
[เสียงแม้นสูดจมูก]
[เสียงแม้นสะอื้น]
พระ องค์
ทรง
หาย
ไวๆ
[เสียงแม้นตกใจ]
[ดนตรีซึ้งปนเศร้า]
แม้น
นั่นเสียงแม้นพูดรึ
[เสียงพ่นลมหายใจ]
ฉันคงฝันไป
ฉันคงอยากจะได้ยินแม้นพูด
ก่อนที่ฉันจะตาย
จนเก็บเอาไปฝัน
[เสียงสะอื้น]
พระ องค์
ทรง ปลอด ภัย
[เพลง "ไม่ฝันไปใช่ไหม" โดย กลม อรวี Feat. หนึ่ง ณรงค์วิทย์]
แม้น
แม้นพูดแล้วจริงๆ ด้วย
แม้นพูดแล้ว
พระ องค์
ทรง ปลอด ภัย
ฉันจะมีชีวิตอยู่ต่อไป
เพื่อจะได้คุยกับแม้นไปอีกนานๆ
[ดนตรีโรแมนติก]
[เสียงเคาะประตู]
ใครน่ะ
[บัว] ฉันเอง
ถ้ายุ่งอยู่ เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยคุยก็ได้
[ทองอ้น] ประเดี๋ยว
ฉันเห็นตะเกียงห้องเธอยังสว่างอยู่ ก็เลยแวะมาหา
ทำยาให้องค์ชายอยู่เหรอ
ใช่
งั้นพักแป๊บหนึ่งนะ
อ้าปาก
[เอฟเฟกต์ตลก]
[ดนตรีผ่อนคลาย]
ไม่ได้กินอะไรมาทั้งวัน แถมยังทำงานดึกดื่น
ระวังจะแก่ไม่รู้ตัวด้วยนะ
ตอนนี้หน้าก็ล้ำพี่ชายไปตั้งเยอะ
[เสียงทองอ้นหัวเราะเบาๆ ]
หวานดี
ใช่ไหมล่ะ ฉันเลือกเองกับมือเลยนะ เก่งไหม
หมดแล้ว
งั้นฉันไปล่ะนะ
- [ทองอ้น] ประเดี๋ยว - [บัว] หือ
เอ็งมาดูอะไรนี่สิ
ถ้าข้าจะบอกอะไรเอ็ง
เอ็งห้ามไปพูดให้คนอื่นฟังเลยนะ
[ทองอ้น] เอ็งต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ
ทำไมล่ะ
รับปากกับข้าก่อน
ฉันรับปาก
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
(ควินินไฮโดรคลอไรด์)
ควินิน
นี่มันยาควินินนี่
ตกลงว่า หม่อมเขายอมให้ใช้ยาฝรั่งแล้วเหรอ
ยัง แต่ข้าแอบใช้
ข้าเอายาไทยห่อไว้ด้านนอก
แล้วเอายาฝาหรั่งสอดไส้ไว้ด้านใน
นี่ให้ท่านเสวยได้หกส่วนแล้ว
ไว้รอวันพรุ่ง ว่าไข้จะถอยลงไหม
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
ทองอ้น
แล้ว ยาไทยที่ใช้ห่อเนี่ย
มันคือยาอะไรเหรอ
ไม่กลัวมันตีกันเหรอ
มันคือยาเขียวขี้หนอน
ฤทธิ์ไม่ขัดกัน
แล้ว ถ้าโดนจับได้ล่ะ
ข้าก็เตรียมใจไว้แล้ว
ไม่ว่าถึงยังไง สุดท้ายเรื่องนี้ก็ต้องถูกเฉลยอยู่ดี
ข้าก็หวังแต่ว่า
ทุกคนจะเข้าใจข้า
ข้าไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
เพราะถ้าข้าไม่ทำวิธีนี้
[ทองอ้น] มีหวัง
เสด็จอาจจะต้องสิ้นก่อนที่พ่อจะกลับมาแน่
[ดนตรียิ่งใหญ่]
[บัว] ทองอ้น
ถึงจะไม่มีใครเข้าใจเธอ
แต่ก็มีฉันคนหนึ่งนะ ที่เข้าใจ
[บัว] ต่อไปเนี่ย
ประเทศของเราก็จะได้รับอะไรเข้ามา จากต่างชาติเยอะแยะไปหมดเลย
[บัว] ไม่ว่าจะเป็นรถยนต์
ไฟฟ้า ประปา
แล้วก็มีของกินด้วยนะ
พิซซ่า
[บัว] บิงซู ราเม็ง
แล้วก็หมูกระทะ
[เสียงถอนหายใจ] พูดแล้วก็อยากกิน
เอ็งพูดเรื่องอะไร ข้าฟังไม่เข้าใจ
[ดนตรีอ่อนหวาน]
ทีแรกคนก็ไม่เข้าใจแบบเธอนี่แหละ
แต่พอได้ลองใช้
เขาก็เข้าใจ แล้วก็ยอมรับเอง
ถ้าเรื่องยา ข้าเชื่อ
เพราะยาไทย หรือตำรับยาไทยเอง ก็มาจากต่างชาติมากมาย
เราไม่เคยปิดกั้นความรู้ที่มีประโยชน์
แต่ในโลกอนาคตเนี่ย
เขาไม่ค่อยใช้ยาสมุนไพรแล้วแหละ
[บัว] เขาจะใช้ยาเคมีซะส่วนใหญ่
ตอนนี้ คนอาจจะยังไม่ยอมรับหมอฝรั่งมากนัก
แต่ว่าต่อไปในอนาคต อีกร้อยกว่าปีข้างหน้าเนี่ย
คนก็จะไปหาหมอฝรั่งตั้งแต่เกิดจนตายเลยล่ะ
จริงรึ
แล้วหมอไทยล่ะ หายไปไหนเสียหมด
หมอไทยก็ยังอยู่
แต่ว่าเป็นทางเลือกให้กับ คนที่ยังศรัทธาหมอไทยน่ะนะ
[ดนตรีเศร้า]
เธอรู้ไหม
ว่าต่อไปจะเกิดโรคหวัดสายพันธุ์ใหม่ขึ้นบนโลก
แล้วก็จะมีคนตายแบบมหาศาลเลยล่ะ
แล้วก็มีคนไทยที่จะใช้ ยาฟ้าทะลายโจรช่วยรักษาด้วยนะ
- ยาฟ้าทะลายโจรรึ - [บัว] อือ
แล้วรักษาได้หรือไม่
[บัว] ก็รักษาได้แหละ
ตอนนั้นผลิตกันแทบไม่ทัน ขาดตลาดเลยนะ
ใช้ทั้งยาไทย ใช้ทั้งยาฝาหรั่ง
นี่เอ็งไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นมาหลอกข้าใช่ไหม
จะหลอกทำไมล่ะ
แล้วไข้หวัดที่เอ็งว่า อาการเป็นเช่นไร
มีไข้ ไอ เชื้อลงปอด
หนักๆ ก็โคม่า ปางตาย
หรือถึงตาย
ลงปอด
ไข้หวัดมองคร่อ
[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจ]
แล้วจันทลีลา ยาเขียว ยาขาว ยาห้าราก ไม่ได้ใช้ดอกรึ
ไม่รู้เหมือนกัน
ที่ดังๆ ก็มียาฟ้าทะลายโจรนี่แหละ
แต่ก็คงมีด้วยแหละมั้ง
- บัว - [บัว] หือ
เอ็งรีบขึ้นเรือนไปพักเถิด
เดี๋ยวข้าจะต้องรีบไปพักเหมือนกัน
พรุ่งนี้ข้าต้องเข้าวังแต่เช้า
[เสียงพ่นลมหัวเราะ]
พรุ่งนี้ฉันก็ต้องไปลุ้นหวยแต่เช้าเหมือนกัน
นี่ เอ็งก็เล่นหวยกับเขาด้วยรึ
[เสียงหัวเราะ]
ทรัพย์ชวนเล่นน่ะ
ก็เลยเล่นขำๆ ดู
[เพลง "ไม่ฝันไปใช่ไหม" โดย กลม อรวี Feat. หนึ่ง ณรงค์วิทย์]
ไปล่ะ
- บัว - [บัว] หือ
ขอบใจนะ ที่เอ็งมาคุยเป็นเพื่อนข้า
แล้วก็…
ที่เป็นห่วงข้า
[บัว] อือ
[เสมียนพูดสำเนียงจีน] บัดนี้
เวลาดีเป็นศรีทรัพย์แล้ว
อั๊วจะออกหวย บัดเดี๋ยวนี้
พร้อมรึยัง
[ทุกคน] พร้อมแล้ว
จะเปิดแล้วนะ
- เปิดเลย - เปิดเลย
[ดนตรีตื่นเต้น]
- [ทรัพย์] ต เต่า ต เต่า - [บัว] ข ไข่
- ข ไข่ - ผ ผึ้ง
- ข ไข่ ข ไข่ ข ไข่ - ผ ผึ้ง ผ ผึ้ง ผ ผึ้ง
ข ง่วยโป๊
[บัวพูดตะโกนดีใจ] ข ไข่
[เสียงกรี๊ด]
[เสียงบัวร้องดีใจ]
ฉันถูกหวย
ฉันถูกหวย [เสียงผาดร้องดีใจ]
- แม่บัว - ชีวิตฉันไม่ซวยแล้ว
นางบัว นางบัว เอ็งรวยแล้วนะ
เอ็งได้ตั้งเจ็ดบาทสองสลึงแน่ะ
[เสียงบัวกรี๊ดยาวๆ ]
- เจ็ดบาทห้าสิบ - โอ้โห
นั่งรถเมล์ยังไม่ได้เลย
แต่ทำไมฉันรู้สึกรวยมากเลย
ก็เอ็งรวยแล้ว
ได้แล้ว
แม่บัวๆ รีบไปขึ้นเงินเร็ว
ประเดี๋ยว เอ็งจะถูกขโมยหวยเอา
- [ทรัพย์] ไป ตามข้ามา เร็ว - ไปเร็ว นางบัว
- ไปๆ - [ทรัพย์] เร็ว
[บัว] นี่จ้ะ
[พูดสำเนียงจีน] แม่หนูเมื่อวานนี่
แทงครั้งแรกก็ถูกเลยรึ โชคดีเสียจริง
แปลกจริงๆ ฝันถึงเต่า
ทำไมถึงออกไข่ได้นะ
แสดงว่าคุณเทียบเนี่ย
ฝันเชื่อถือไม่ได้จริงๆ
ฝันเห็นเต่ารึ
[เสมียน] อย่างนั้นก็ฝันแม่นแล้ว
ฝันเห็นเต่าใครเขาก็แทง ข กันทั้งนั้นแหละ
ลื้อไม่ค่อยได้เล่นหวยสิท่า ถึงไม่รู้เรื่อง
[เสมียน] อะ นี่ ของแม่หนู
จริงเหรอจ๊ะ มีสูตรด้วยเหรอจ๊ะ ว่าฝันถึงอะไรแล้วต้องแทงอะไร
[ทรัพย์] ไหนบอกข้าที
ช่วยบอกข้าได้ไหมจ๊ะ
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
กระหม่อมมาถวายการรักษากระหม่อม
[ดนตรีระทึก]
[เสียงหายใจหอบ]
[ดนตรีมีความหวัง]
มาแล้วรึ พี่ทองอ้น
ทำไมองค์ชายมาประทับตรงนี้กระหม่อม
โดนแดดโดนลม พระอาการจะยิ่งทรุด
[หม่อมต่วน] ฉันห้ามแล้ว
แต่ก็ทรงดื้อเหลือเกิน
คงต้องให้หมอสั่งถึงจะฟังกระมัง
โธ่ แม่
ฉันอยู่แต่ในห้อง อุดอู้จะตาย
อยากออกมาเจอแดดเจอลมบ้าง
แล้วพระอาการเป็นเยี่ยงไรบ้างกระหม่อม
ดีขึ้นมากแล้ว
ไม่ไข้ ไม่หนาว
แต่รู้สึกหิวเหลือเกิน
เมื่อกี้ก็เหวยข้าวได้ชามโตทีเดียว
พระโอสถที่เสวยเมื่อวาน
น่าจะออกฤทธิ์ดีนะทองอ้น
ขอรับกระหม่อม
เออ พี่ทองอ้น
เมื่อกี้ฉันกำลังเล่าเรื่องที่แม้นพูดได้ ให้หม่อมแม่ฟังอยู่ทีเดียว
คุณแม้นพูดได้แล้วหรือกระหม่อม
[พระองค์ชาย] ใช่
เมื่อคืนฉันยังนึกว่าฝันไป
แม้น
แม้นพูดอีกทีสิ
พูดให้ทุกคนฟัง
[ดนตรีหวานซึ้ง]
[พระองค์ชาย] แม้น
ถ้าแม้นไม่พูด
ฉันจะถูกกล่าวหาว่าปดเอาได้นะ
เอ้า
เป็นเช่นนั้นไป
เช้านี้ ที่ฉันอาการดีขึ้นได้
ส่วนหนึ่งก็เพราะยาของหมอ
แต่อีกส่วนหนึ่ง
ก็เป็นเพราะแม้นสั่ง
[ดนตรีผ่อนคลาย]
แม้นสั่ง
แม้นกล้าสั่งลูกด้วยรึ
ใช่จ้ะแม่
แม้นสั่งฉันว่าให้หายไวๆ
เดี๋ยวนี้กำเริบใหญ่นะแม้น
[เสียงทรัพย์ถอนหายใจ]
เจ็ดบาทห้าสิบ
เอาไปทำอะไรดีน้า
[เสียงบัวหัวเราะมีความสุข]
แหม โดนหวยกินแค่นี้ ทำหน้าจะเป็นจะตาย
เอางี้ ฉันเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวปลอบใจ เอาไหม
[เสียงบัวหัวเราะ]
อ้าว ทองอ้น มานี่เร็ว
[บัว] ฉันเลี้ยงก๋วยเตี๋ยว
ไปรวยอะไรมารึ หน้ารื่นเชียว
ก็ ถูกหวยน่ะสิ
ถ้างั้นผาดกับทรัพย์ก็คงถูกหวยกินมาสิท่า
หน้าถึงได้เง่าเยี่ยงนี้
หือ เอ็งรู้ได้เยี่ยงไร
หน้าข้าออกขนาดนั้นเลยรึ
กลับบ้านไป แม่ข้าต้องบ่นแน่ๆ
ถูกหวยกินตลอด [เอฟเฟกต์ขำขัน]
งั้นเอาอย่างนี้ ฉันเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวเสร็จ ฉันเลี้ยงขนมต่อ
กลับบ้านไปจะได้อารมณ์ดีๆ โอเคไหม
- มา ทองอ้นมา ทองอ้นมา - [บัว] มาๆ
- เฮีย ก๋วยเตี๋ยวสี่ชาม - [ผาด] มา ทองอ้น
[ดนตรีเบาสมอง]
ว่าแต่คนอื่นหน้ารื่น ตัวเองก็หน้ารื่นเหมือนกันนั่นแหละ
[ผาด] นั่นน่ะสิ
นี่พ่อทองอ้นไปโดนตัวไหนมารึ
เมื่อวานยังได้ข่าวว่าหน้าคร่ำเคร่งอยู่เลยนี่
องค์ชายอาการดีขึ้นแล้ว เลยโล่งใจไปได้หน่อย
จริงเหรอ
[น้ำเสียงดีใจ] ฉลอง เฮีย ก๋วยเตี๋ยวแปดไปเลย
โอ๊ย นางบัว เอ็งเป็นปอบรึไง
ตัวแค่นี้ กินล้างกินผลาญเสียเหลือเกิน
ก็บอกว่าเลี้ยงไง เลี้ยง
องค์ชายไหนรึ ทองอ้น
องค์ชายพันน่ะสิ
[ทองอ้นพูดน้ำเสียงตกใจ] บัว
[ผาด] หา
องค์ชายพัน
หมายถึง พ่อพันงั้นรึ
พ่อพัน
[พูดเสียงดัง] เป็นองค์ชายงั้น…
[เอฟเฟกต์ขำขัน]
[ดนตรีหยุด]
พระเทพจรเกือบจะเป็นปกติ
ถือว่าวางพระโอสถได้ถูกกับโรค
แล้วก็ถูกต้องตามกระบวนการรักษา
[ดนตรีสงบ]
ใครเป็นคนจัดการเรื่องนี้รึ
[หม่อมต่วน] หมอทองแท้น่ะสิ
ต้องยกความดีความชอบให้ทีเดียว
อย่าลืมพี่ทองอ้นสิจ๊ะแม่
ถ้าไม่ได้พี่เขาคอยช่วยดูแลจัดการ
ฉันจะต้มยากินเองได้อย่างไร
ก็ต้องชมทั้งสองคนนั่นแหละ
หมอทองแท้ได้ใช้วิชาความรู้ ก็ต้องชมมากหน่อย
ส่วนทองอ้น เป็นคนที่เพียงทำตามคำสั่ง
ก็ชมน้อยหน่อย
ขอบพระคุณขอรับ
แท้จริงแล้ว ต้องยกความดีความชอบทั้งหมด
ให้คุณพ่อกระผมขอรับ
ความรู้ทั้งหมดที่กระผมมี ล้วนมาจากท่านทั้งนั้นขอรับ
[เสียงหัวเราะ]
เอ้าๆ ก็เก่งกันหมดทุกคนนั่นแหละ
หมอตระกูลทอง
[ดนตรีอบอุ่น]
ได้เวลาเสวยโอสถพอดี
ช้าก่อนกระหม่อม
มีอะไรรึ ท่านราชแพทย์
พระโอสถที่เสวยจนหายดี
คือพระโอสถขนานนี้รึกระหม่อม
ใช่
ขอประทานอนุญาตดูหน่อยกระหม่อม
[ดนตรีตึงเครียด]
มีอะไรรึ
พระโอสถมีอะไรผิดปกติ
คือ พระโอสถนี้…
พระโอสถนี้ไม่ได้มีอะไรผิดปกติ
พิสูจน์แล้วจากพระอาการของพระองค์ชาย
[ดนตรีกดดัน]
ยาขาวฝรั่ง
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
[น้ำเสียงดุ] นี่เอ็งซ่อนยาขาวฝรั่ง ในพระโอสถของพระองค์ชายอย่างนั้นรึ
เอ็งรู้หรือไม่
ว่าการหลอกลวงเจ้านาย
มีโทษทัณฑ์สถานใด [เสียงกระทุ้งไม้เท้า]
- กระผม… - ขอโทษขอรับ
กระผมผิดไปแล้ว
กระผมเป็นคนสั่งให้น้องชายกระผม ใส่ยาขาวเอาไว้ข้างในเอง
[ทองแท้] มีโทษทัณฑ์ประการใด
กระผมขอน้อมรับไว้แต่เพียงผู้เดียวขอรับ
ท่านเจ้าคุณขอรับ
- ความจริงแล้ว… - ไม่ต้องพูดแล้ว
ข้าเป็นคนสั่งเอ็ง เอ็งเพียงแต่ทำตามไปโดยไม่รู้
ท่านเจ้าคุณขอรับ
มิใช่ความผิดน้องชายกระผมเลยขอรับ
[พูดเบาๆ ] พี่ทองแท้
[พูดเบาๆ ] ข้าบอกว่าไม่ต้องพูด
[หมอชิด] รีบตัดสินลงโทษเถิดขอรับท่านเจ้าคุณ
ถ้าชักช้า ใครๆ จะหาว่าเราละเลยหน้าที่
[หมอชิด] หรือท่านจะรอหารือ กับท่านเจ้าคุณวังเสียก่อน
โทษทัณฑ์จะได้ถูกต้อง
สาสมกับความผิดที่กระทำ
ตัดสินเถิดขอรับ
เด็กสองคนนี้กระทำความผิด สมควรได้รับโทษ
อย่าได้เห็นแก่ ความเป็นลูกใครหลานใครเลยขอรับ
ไข้ป่า
ถือเป็นไข้ที่ร้ายแรงถึงแก่ชีวิต
ยิ่งหากเกิดแก่ผู้ที่อ่อนแอ
ยิ่งถือว่าเป็นความเสี่ยงอย่างมาก
[ดนตรีระทึก]
การให้ยากระทุ้งพิษไข้
แล้วไม่กระเตื้องขึ้นมา
และหันไปใช้ยาขาวฝรั่งแทน
ถือเป็นการกระทำที่…
[เอฟเฟกต์น่าตกใจ]
กล้าหาญมาก
[ดนตรีหยุด]
ทองแท้
ข้าขอชื่นชมเอ็ง
ในการตัดสินใจครั้งนี้
[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจ]
เอ็งมิได้เป็นผู้ที่มีความผิดอันใด
เอ็งทำไปเพียงเพราะ ต้องการจะรักษาชีวิตของพระองค์ชาย
ดังนั้น เอ็งไม่ต้องรับโทษทัณฑ์ใดๆ ทั้งสิ้น
ท่านเจ้าคุณตัดสินได้ชอบแล้ว กระผมเห็นด้วยขอรับ
[หมอเปรื่อง] ไม่ได้นะขอรับ
ต่อไปใครอยากให้ยาอะไรก็ได้
อยากจะคิดค้นยาพิสดารอะไรขึ้นมาก็ได้
อย่างนั้นหรือ
ยาควินินของท่านหมอปลัด
ข้าเองได้ศึกษามาสักระยะหนึ่งแล้ว
ว่าสามารถรักษาได้จริง
หมอทองแท้ไม่ได้ทำการใดๆ เป็นการมั่ว
ถือว่าเป็นผู้ที่มีภูมิรู้อย่างกว้างขวาง
เอาวิธีไทยและฝรั่งมาผสมกันได้
เอ็งสองคน สบายใจได้แล้วนะ
กราบขอบพระคุณขอรับท่านเจ้าคุณ
[ดนตรียิ่งใหญ่]
ขอบพระคุณขอรับ
ทองแท้ลูกแม่
เก่งจริงๆ เลย
[เทียบ] อายุอานามเท่านี้
ได้รับคำชมจากพระยาบำเรอราช
[เทียบ] อีกหน่อยนะ
จะต้องได้ดี เป็นใหญ่เป็นโตเป็นแน่แท้
ต่อไปคงได้เป็นหลวงโอสถทั้งคู่เป็นแน่
[แค่นเสียงเยาะหยัน] ข้าชมลูกข้า
อย่างเอ็งเนี่ยนะ
ก็แค่พลอยได้รับอานิสงส์ความดีความชอบไปด้วย
นี่ แล้วเอ็งน่ะ ไหว้ขอบคุณพี่เขารึยัง
ไม่ต้องพิธีรีตองเยอะหรอกแม่
วันนี้ข้าเหนื่อยเต็มที
ขอตัวไปพักก่อนนะจ๊ะ
[ดนตรีตึงเครียดหม่นหมอง]
คุณพี่เจ้าคะ
[พิกุล] เหตุการณ์ก็คลี่คลาย
กลับร้ายกลายเป็นดี
ทำไมคุณพี่ยังดูเครียดอยู่อีกล่ะเจ้าคะ
[ทองอ้น] ตอนท่านเจ้าคุณตัดสินโทษ
พ่อลุ้นตัวเกร็ง
นี่คงยังเกร็งไม่หายน่ะจ้ะแม่
ไอ้ทองอ้น
เอ็งว่าเรื่องนี้มันมีความพิกลอะไรรึไม่
ก็ไม่เห็นมีนี่จ๊ะพ่อ
[ทองอ้น] พ่อคิดมากไปแล้ว
ดูอย่างฉันสิ ไม่เห็นมีอะไรจะต้องคิดเลย
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[พระยาบำเรอราช] ข้าขอชื่นชมเอ็ง
ในการตัดสินใจครั้งนี้
เอ็งมิได้เป็นผู้ที่มีความผิดอันใด
เอ็งทำไปเพียงเพราะ ต้องการจะรักษาชีวิตของพระองค์ชาย
[พระยาบำเรอราช] หมอทองแท้ ไม่ได้ทำการใดๆ เป็นการมั่ว
ถือว่าเป็นผู้ที่มีภูมิรู้อย่างกว้างขวาง
เอาวิธีไทยและฝรั่งมาผสมกันได้
ทองแท้
จ้ะพ่อ
เรื่องนี้
เอ็งมีอะไรอยากจะพูดกับพ่อหรือไม่
พ่อ…
พ่อหมายถึงอันใดรึ
ข้าเลี้ยงเอ็งมาตั้งแต่เล็ก
โตขึ้นมาข้าก็เป็นครูสอนวิชาแพทย์ให้กับเอ็ง
มีรึที่ข้าจะไม่รู้จักนิสัยใจคอของเอ็ง
เอ็งไม่ใช่คนที่จะคิดอะไรนอกลู่นอกทาง เหมือนไอ้ทองอ้น
[ดนตรีตึงเครียด]
นี่…
- พ่อรู้เหรอว่า… - ก็รู้สิวะ
รู้ว่าเจ้าความคิดที่จะเอายาควินิน ใส่ลงไปในยาลูกกลอน
คือไอ้ทองอ้น ไม่ใช่เอ็ง
ถ้าไม่รู้ ข้าจะเป็นพ่อพวกเอ็งได้รึ
พ่อจ๊ะ
ฉันจะไปบอกความจริงกับท่านเจ้าคุณ
ฉันยอมรับเอาความดีความชอบ ที่ไม่ใช่ของตัวฉันเองไม่ได้ดอก
[ทองแท้] น้องมันเป็นคนทำความดี
มันควรได้รับไป
ไม่ต้องหรอก
ปล่อยไว้อย่างนี้ดีแล้ว
ทำไมล่ะพ่อ
[ดนตรีเศร้า]
[บัวตะโกน] ทองอ้น
เสียงดังมาเชียว
[ทองอ้น] แม่บัว
สักกรึ๊บไหม
ฉันรู้เรื่องหมดแล้วนะ
เอ็งรู้แล้วรึ
พี่ทองแท้เขาเก่งเนอะ
เอายาฝาหรั่งให้องค์ชายกินจนได้
จะพี่ทองแท้อะไรล่ะ
ก็ฉันเห็นเธอปั้นยากับมือ ลืมไปแล้วเหรอ
เออ ข้าลืมไปเลย
มีเอ็งอีกคนนี่หว่าที่รู้
[เสียงทองอ้นจุ๊ปาก]
เอ็งห้ามไปบอกใครเลยนะ
ให้ทุกคนรู้ว่าเป็นพี่ทองแท้ไปอย่างนั้นแหละ
ไม่ได้มีแค่เราสองคนที่รู้
แต่พ่อเธอก็รู้
เฮ้ย รู้ได้ไง
ก็ฉันแอบไปได้ยินพ่อเธอคุยกับพี่ทองแท้
พ่อเธอบอกว่า เขารู้จักนิสัยลูกของเขาสองคนดี
พี่ทองแท้ไม่มีทางทำอะไรบ้าๆ แบบนั้นหรอก
มีแต่เธอเนี่ยแหละ
นี่ ทองอ้น
ทำไมไม่บอกทุกคนไปล่ะ ว่าเป็นฝีมือของใคร
บอกไปทำไมกัน
จะได้รู้ไง
รู้แล้วได้อะไรขึ้นมา
แค่องค์ชายหายก็ดีแล้วไม่ใช่รึ
[ทองอ้น] มา แม่บัว
มากินกับข้าสักกรึ๊บ เป็นเพื่อนข้าหน่อย
- [ทองอ้น] อะ - ไม่เอา ข้าไม่กิน เอ็งกินไปคนเดียวเถอะ
[ดนตรีเบาสมอง]
[บัว] หือ
อะไร
เมื่อกี้เอ็งเรียกตัวเองว่าข้า
แล้วเอ็งก็เรียกข้าว่าเอ็ง
อ้าว เหรอ
ก็อยู่กับพวกเธอมากๆ เนี่ย ติดเอ็งๆ ข้าๆ แล้วเนี่ย
[เสียงหัวเราะชอบใจ]
เพราะนัก
[ดนตรีทะเล้น]
เดินดีๆ สิ
ทองอ้น ระวังๆ ค่อยๆ ค่อยๆ
โอ๊ย อุ๊ย ทองอ้น
[บัว] อุ๊ย
เฮ้ย
[เสียงจิ๊ปาก] บอกให้เดินระวังไงเล่า
ทองอ้น อุ๊ย เอ่อ… [เสียงบัวถอนใจ]
เอ่อ พี่ทองแท้
คือ บัว แค่มาส่งทองอ้นน่ะค่ะ
กำลังจะกลับแล้ว
[ดนตรีสนุกสนาน]
ทองอ้น
บัว
เล่าเรื่องบ้านเอ็งให้ข้าฟังทีรึบัว
ทำไมแขนเอ็งใหญ่จังบัว
นี่ พาข้ามาแค่นี้ กล้ามขึ้นเลยรึ
ทองอ้น
นี่แขนข้า
[ทองแท้] แม่บัวออกไปแล้ว
อ้าว พี่ทองแท้
พี่จะมานอนเป็นเพื่อนข้าเหรอ
- มาๆ มานอนเป็นเพื่อนกัน - ทองอ้น
ข้าขอโทษ
[ดนตรีเศร้า]
ข้าไม่ได้ตั้งใจจะฉวยเอาความดีความชอบ ของเอ็งมาเป็นของตัวเอง
ที่ข้าบอกทุกคนไปว่าข้าเป็นคนทำยานั่น
[ทองแท้] เพราะว่าข้าตั้งใจจะรับผิดแทนเอ็ง
ใครจะไปคิดว่าท่านเจ้าคุณจะกลับชม
[ทองแท้] ทองอ้น
ข้าขอโทษ
เอ็งจะให้ข้าไปสารภาพความจริง กับท่านเจ้าคุณไหม
ไม่ต้อง
เลิกฟูมฟายได้แล้ว ฉันจะนอน
ทองอ้น
นี่ข้าจริงจังนะ
โอ๊ย
ปวดหัวเปล่าๆ
พี่ช่วยฉันคิดดีกว่า ว่าพรุ่งนี้ฉันจะกินอะไรดี
[ทองอ้น] แล้วถ้าพี่คิดออก
บอกแม่ให้ฉันด้วย
ทองอ้น
เอ็งไม่ได้โกรธข้าใช่หรือไม่
[ทองแท้] ทองอ้น
เอ็งมาพูดให้รู้เรื่องก่อน
เอ็งจะเอาอย่างไร
มัสมั่น
มัสมั่นไก่
ฉันอยากกินมัสมั่นไก่
บอกแม่ให้ฉันด้วยนะพี่
[ดนตรีซึ้ง]
ทองอ้น
มานอนทำไมตรงนี้เนี่ย
เมื่อคืนฉันไปส่งเธอแล้วนะ
หรือว่าเมาค้าง
[ดนตรีเศร้า]
เป็นอะไร
ข้าก็ไม่รู้ว่าข้าเป็นอะไร
- [ทองอ้น] บัว - [บัว] หือ
เอ็งเล่าเรื่องบ้านเมืองเอ็งให้ข้าฟังทีซิ
[ทองอ้น] พาข้าไปเที่ยวหน่อย
ได้สิ ถ้ามันทำให้เธอสบายใจ
ฉันจะพาเธอทัวร์เอง
[เอฟเฟกต์แป่ว]
[บัว] เอ่อ
ฉันจะพาเธอเที่ยวน่ะ
หลับตาสิ
[ดนตรีทะเล้น]
คราวนี้
ให้เธอนึกถึงห้องเหล็ก
ที่มีลักษณะยาวๆ หลายๆ ห้องติดต่อกัน
แล้วก็ลอยอยู่เหนือพื้นดิน
[บัว] สถานีต่อไป
พ.ศ. 2566
[ภาษาอังกฤษ] สถานีต่อไป ปี 2023
โปรดระวังช่องว่างระหว่างรถไฟและชานชาลา
[ดนตรียิ่งใหญ่]
จะลองขึ้นดูหน่อยไหมล่ะ
[พูดเบาๆ ] ทำไมถึงถวายพระกระยาหารเยี่ยงนี้
ก็แม่บัวบอกให้ทำเยี่ยงนี้เจ้าค่ะ
นั่นมันให้แมวกิน
[ดนตรีผ่อนคลาย]
ข้าจะพาเอ็งมากราบพระ ที่เราเอ่ยถึงท่านเมื่อวาน
[เสียงบัวสูดหายใจ]
ท่านสุนทรภู่เหรอ
หยุด ยกมือขึ้น แล้วก็ค่อยๆ หันมา [เอฟเฟกต์ทะเล้น]
- เฮ้ย - เฮ้ย
เชือกถักไว้ผูกข้อมือ ข้าตั้งใจถักให้เอ็งอยู่ดึกดื่นค่อนคืน
[ทองแท้] แม่บัวเอานี่ไปห่มนะ
เป็นอย่างไร
ชอบไหม
ชอบค่ะ
ขอบคุณนะคะ
[เพลง "ไม่ฝันไปใช่ไหม" โดย กลม อรวี Feat. หนึ่ง ณรงค์วิทย์]
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.